Krijgt John Kerry de Palestijnen in beweging? (IPI)

 

 

Krijgt John Kerry de Palestijnen in beweging?

http://www.israel-palestina.info/actueel/2013/05/29/krijgt-john-kerry-de-palestijnen-in-beweging/

De vierde ronde van overleg tussen de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken en Israel en de Palestijnse Autoriteit is maandag geëindigd; binnen twee weken wordt een voorstel van John Kerry verwacht om vredesonderhandelingen te hervatten.

~ door Wouter ~

John Kerry wil de Palestijnen omkopen met 4 miljard dollar aan economische steun om in ruil af te zien van hun legitieme politieke eisen.

Zo zullen sommigen het waarschijnlijk zien, maar het idee is pragmatisch bekeken niet zo gek: vredesduiven Assad en Begin kregen een grote jaarlijkse zak met dollars toegezegd van de VS om de vredesonderhandelingen te oliën, en het is al 35 jaar (weliswaar koele) vrede tussen Egypte en Israel. Dan hebben we het nog niet over de Marshallhulp die in West-Europa destijds ook hielp om het verleden achter zich te laten en de handen ineen te slaan na een verwoestende oorlog.

Een dergelijke steun zal hard nodig zijn als de nieuwe Palestijnse staat straks honderdduizenden of meer nakomelingen van vluchtelingen uit 1948 moet opvangen. Die moet dan wel gericht geïnvesteerd worden in economische projecten. Nu al krijgen de Palestijnen per hoofd van de bevolking de meeste internationale steun van alle landen in de derde wereld, maar veel daarvan verdwijnt in de zakken van Fatah en PA medewerkers, en gaat zelfs naar Palestijnse terroristen in Israelische cellen, en naar media die anti-Israel propaganda verspreiden.

Kerry benadrukte dat deze steun, die hij zondag voorstelde op het World Economic Forum on the Middle East and North Africa in Jordanië, gepaard moet gaan met vooruitgang in het vredesproces. Niet duidelijk is of dat een oproep aan de Palestijnen was, of juist een geruststelling. De PA benadrukte namelijk dat politieke vooruitgang voor hun belangrijker was, en die niet met geld afgekocht kon worden. Een groep van enkele honderden Israëlische en Palestijnse zakenmensen (waaronder miljardair Al-Masri) riep gelijktijdig op om eindelijk de impasse te doorbreken en tot een tweestatenoplossing te komen. President Peres riep eveneens beide partijen op tot snelle hervatting van de onderhandelingen. Hij suggereerde blijkbaar net iets te viel dat de regering Netanyahu ook meer zou kunnen doen daarvoor, en kreeg het verwijt dat hij zijn boekje te buiten ging.

Rechten en claims

De Palestijnen wezen het idee van Kerry helaas al binnen een dag af: ze zijn overtuigd van hun 'onvervreemdbare internationale rechten': op Oost-Jeruzalem, de hele Westelijke Jordaanoever en terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen naar Israël, en die zijn niet te koop.

Velen mogen die eisen als billijk beschouwen, rechten zijn het niet: de Groene Lijn is geen grens, Jeruzalem zou geïnternationaliseerd worden volgens het VN-delingsplan, en het recht op terugkeer is een misvatting. Ook veel Israeli's menen dat zij goede gronden hebben om heel Jeruzalem te claimen en grote delen van – zo niet de hele – Westoever. Dat gaat niet alleen om de Bijbelse belofte, maar de hele Joodse geschiedenis van de oudheid tot en met het Britse mandaat dat hun een thuis in het hele gebied beloofde, het afgewezen delingsplan dat daarop volgde en de veiligheidsnoodzaak voor de huidige staat. Israeli's en Palestijnen beroepen zich beide op vermeende rechten die de nationale ambities van de ander uitsluiten, en om tot vrede te komen zullen beide flinke compromissen moeten slikken.

Daarbij is Israel de bovenliggende partij van de twee en wordt zij op veel punten gesteund door tenminste de belangrijkste grootmacht ter wereld. De wijzere weg lijkt daarom voor de Palestijnen om in te binden en te tekenen voor wat in redelijkheid uit onderhandelingen is te halen. Zo heeft Israel destijds ook haar staat kunnen krijgen, door te gaan voor het haalbare. Voor zo'n compromis moet echter ook de Palestijnse bevolking rijp worden gemaakt om draagvlak te scheppen, zoals de meeste Israeli's inmiddels gewend zijn aan het idee dat er op termijn een Palestijnse staat zou komen op het grootste deel van de Westoever, al dan niet met delen van Jeruzalem erbij. Het Palestijnse onderwijs en hun media, en de PA zelf, dragen echter nog steeds de boodschap uit dat aan de 'onvervreemdbare rechten' moet worden vastgehouden en het hele land de Palestijnen toebehoort.

Eisen vooraf

Tzipi Livni zei dinsdag in Jeruzalem dat Abbas onder druk moet worden gezet om terug te keren naar de onderhandelingstafel; en als de Palestijnen vasthouden aan eisen vooraf, dan moet Israel die ook maar gaan stellen. Israel eiste in de vorige onderhandelingsronde bijvoorbeeld de erkenning van het land als Joodse staat, maar maakte er uiteindelijk geen breekpunt van. Erekat noemde nu als voorwaarden vooraf de acceptatie door Israel van de 1967-grenzen en de vrijlating van Palestijnse gevangenen, naast bevriezing van de bouw in nederzettingen, en pleit al jaren juist voor meer druk op Israel om hieraan toe te geven.

De grenzen van 1967 zijn feitelijk al sinds jaar en dag uitgangspunt van de onderhandelingen, met alleen de vraag in hoeverre gebieden geruild kunnen worden tegen plekken waar grote Joodse nederzettingen staan (met Ariel en Ma'aleh Adumim als grootste twistpunten), en of die voor 100% of minder gecompenseerd worden. Het vrijlaten van een deel van de gevangenen kan Israel zeker doen, en heeft het ook vaker gedaan als gebaar van goede wil, en in ruil voor Shalit. De zwaardere terroristen zouden wellicht op termijn vrij kunnen komen, maar pas na een definitief vredesakkoord. Netanyahu schijnt sinds begin dit jaar geen nieuwe bouwplannen te hebben goedgekeurd, en heeft aan Kerry toegezegd dit nog even zo te houden, maar voor een officiële bevriezing zullen meer Palestijnse concessies nodig zijn. Erekat zei op zijn beurt twee weken geleden toe nog even geen nieuwe stappen te nemen in de VN, en naar verluid zou de EU nog even wachten met het labelen van nederzettingenproducten om het vredesproces een kans te geven (hoewel minister Timmermans dat ontkende).

John Kerry was nu voor de vierde keer in korte tijd in het Midden-Oosten, en wil binnen twee weken een vredesplan presenteren. In juni verlopen ook de drie voornoemde tijdelijke toezeggingen.

Met het Arabische Vredesplan als uitgangspunt hoopte Kerry de Palestijnen over de streep te trekken, maar dat had enkele aanpassingen nodig om het voor Israel acceptabel te maken, en dat wezen de Palestijnen resoluut af.

Als ook zijn economische hulpaanbod de Palestijnse Autoriteit niet kan vermurwen, dan lijkt inderdaad extra druk noodzakelijk. De VS en de EU zijn de grootste donoren van de Palestijnen, en moeten misschien de geldkraan eens langzaam dicht gaan draaien. Als Abbas gaat toegeven aan druk, dan kan ook Netanyahu zich inschikkelijker opstellen.

Hamas laten we dan nog even buiten beschouwing…

 

---

Zie eerder: John Kerry en de grenzen van Israel en Palestina

 

Hamas gevangenis vol vrouwen die buitenechtelijke sex hadden

 

Hamas gevangenis zit vol met vrouwen die buitenechtelijke sex hadden

http://nieuwsiforisrael.blogspot.nl/2013/05/hamas-gevangenis-zit-vol-met-vrouwen.html

 

In Gaza's enige vrouwengevangenis, gesitueerd in Gaza-stad, zitten tientallen gearresteerde vrouwen van de kustenclave gevangen onder zware beveiliging, ongeacht het misdrijf.

Voor veel mensen in Gaza is het zeldzaam om te horen dat vrouwen misdrijven plegen. Dit komt door de conservatieve aard van de Gazaanse maatschappij. Familie van veroordeelde vrouwen geven hun adressen niet prijs, zij liegen er zelfs over.

Het hoofd van de gevangenis, Jazya Abu Mousa, zei dat dit jaar de gevangenis het grootste aantal gevangenen bevat sinds zij hier kwam werken in 2007.
"Het aantal verandert van tijd tot tijd, omdat de meeste gevangenen niet veroordeeld zijn maar gedetineerd", zei Abu Mousa.

Delinquenten in de gevangenis zijn verdeeld over drie categorieën: dieven, mensen die veroordeeld zijn omdat zij samenwerken met de Israëlische bezetting en "morele" delinquenten, wat prostitutie behelsd en tevens sexuele relaties buiten het huwelijk. De laatste categorie bevat de meeste gevangenen.

Wees niet bang – ze worden gerehabiliteerd:
Het hoofd van de gevangenis zei dat zij trots is op de meeste gevangenen, omdat haar een bereidheid tot verandering opvalt. De gevangenis focust op het bijbrengen van religieuze bewustwording onder de gevangenen zodat zij niet recidiveren, zei Abu Mousa."Naast dat wij traditionele training geven zoals handwerk en borduurwerk, ligt de grootste focus op islamitische preken", zei Abu Mousa

Bron: Elder of Zion /Al Manar

Laat de Palestijnse vlag boven Israël wapperen

 

(Zie de video op YouTube.)

 

Laat de Palestijnse vlag boven Israël wapperen

http://likud.nl/2013/05/laat-de-palestijnse-vlag-boven-israel-wapperen/

Dinsdag, Mei 28, 2013

Uitzending van de Palestijnse staatstelevisie, 12 mei 2013

Op de verjaardag van de oprichting van de staat Israël, de dag van de oprichting die aangeduid wordt door de Palestijnen als de Nakba – "de catastrofe," heeft de officiële TV zender van de Palestijnen opgeroepen om "de Palestijnse vlag te hangen bij iedere ingang van elk dorp en stad in Palestina om daarmee te verklaren dat dit land Palestina is. De oproep was om vlaggen op te hangen in: Jaffa, Nazareth, Haifa, Acre, Lod, en Ramla – allemaal Israëlische steden.

"Wij zullen de vlag hijsen aan lantaarnpalen, op daken, op pleinen, op kruispunten en verkeerslichten. Het belangrijkste is dat het bij de ingang van de stad hoog opgehangen gaat worden, zodat het voor iedereen duidelijk zal zijn dat dit Palestina is."

Dit is dus de boodschap van de Palestijnse Autoriteit aan de eigen bevolking, waar ze voor de internationale gemeenschap nog doet alsof men bereid zou zijn tot een territoriaal compromis.

Dit is geen incident, het is het beleid van de Palestijnse Autoriteit en Fatah (de partij van president Mahmoud Abbas) om Israël's bestaansrecht te ontkennen. De Palestijnse televisie en kranten publiceren vele kaarten van 'Palestina', daarin is te zien dat Israël 'gewist' is en vervangen is door 'Palestina.'
Hieronder nog een voorbeeld van de officiële Facebook pagina van Fatah.

 

 

 

Huis verkocht aan een Jood? De doodstraf!

 

Huis verkocht aan een Jood? De doodstraf!

http://likud.nl/2013/05/huis-verkocht-aan-een-jood-de-doodstraf/

Maandag, Mei 27, 2013 / Last Modified: Dinsdag, Mei 28, 2013

Vertaling van een artikel in The Daily Mail (Engeland), voor de rubriek 'ongehoord Palestijns nieuws'.
NB Het oorspronkelijke bericht is een jaar oud maar werd nu pas onder onze aandacht gebracht. Omdat het weer typisch 'ongehoord Palestijns nieuws' is in beide betekenissen, publiceren wij het alsnog.

Het bewuste huis in Hebron.

Muhammad Abu Shahala heeft naar verluid onder martelingen  de verkoop van zijn huis in Hebron op de Westoever aan een Joodse man bekend.

Volgens de Palestijnse wetgeving kan de doodstraf worden uitgevoerd indien die wordt bevestigd door de president van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas.

In een open brief vergelijken de Israëli's David Wilder en Noam Arnon deze zaak  met de rechtszaken in Duitsland tijdens het nazi-tijdperk. De brief:

"Volgens verscheidene persbureaus, is de heer Muhammad Abu Shahala, een voormalig inlichtingenagent voor de Palestijnse Autoriteit ter dood veroordeeld, na een haastig proces. Zijn misdaad: verkoop van onroerend goed aan Joden in Hebron. Het is ontstellend om te denken dat de verkoop van onroerend goed wordt gedefinieerd als een "halsmisdaad", strafbaar met de dood.

Het feit dat een dergelijke 'wet' bestaat in de het Palestijnse juridische systeem, wijst op een barbaarse en perverse vorm van recht, die doet denken aan praktijken die tijdens de Middeleeuwen bestonden.

Het is de plicht van de gehele internationale gemeenschap, die  Abu Mazen en de Palestijnse Autoriteit beschouwt als een realistische vredespartner, om in het openbaar een dergelijk gebeuren van legale moord te verwerpen, terwijl de 'misdaad'  niets meer is dan de verkoop van onroerend goed. Wat zou de reactie op een dergelijke wet in de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk of Zwitserland zijn, die verkoop van onroerend goed aan Joden verbiedt?

Minder dan honderd jaar geleden, werden dergelijke handelingen ook per wet bepaald en uitgevoerd, bekend als de beruchte 'Neurenberger wetten. Op 3 oktober 1938 implementeerde nazi-Duitsland, onder leiding van Adolf Hitler,  een "besluit van de confiscatie van Joods eigendom, het regelen van de overdracht van bezit van Joden naar niet-Joodse Duitsers". Op 11 december 1938  werd nog een wet aangenomen: "de regeling voor de verwijdering van Joden uit het economische leven van Duitsland". Onder andere  was er een clausule welke Joden  het aanbieden van goederen voor verkoop verbood.

Is de Palestijnse Autoriteit soms een reïncarnatie van het Derde Rijk?"

Volgens de Israëlische journalist Caroline Glick bestaat de wet betreffende het verbod op de verkoop van grond of onroerend goed voor Joden al enige tijd. Ze vertelde ons:

"De Palestijnse Autoriteit werd opgericht in mei 1994. De eerste wet die werd aangenomen beschouwt verkoop van grond aan Joden als een halsmisdaad. Kort daarna werden veel Arabische landverkopers dood gevonden in Jeruzalem en Judea en Samaria, als gevolg van zowel gerechtelijke als buitengerechtelijke executies."

 

Wie vertegenwoordigt Abbas?

 

Niet alleen is Abbas een stuk minder gematigd dan in het Westen vaak wordt voorgesteld, hij heeft ook geen mandaat van de Palestijnse bevolking. Hij is in 2005 gekozen met een krappe meerderheid en sindsdien zijn er geen verkiezingen meer gehouden. Als hij al bereid zou zijn een compromis te sluiten over gevoelige zaken als het zogenaamde recht op terugkeer van de vluchtelingen, het bestuur over de heilige plaatsen in Jeruzalem, of een landruil zodat de grote nederzettingenblokken bij Israel kunnen blijven, dan zal hij daarop worden afgerekend door een volk dat continu te horen krijgt via PA gecontroleerde media dat het hele land ‘bezet Palestina’ is en de Palestijnen toebehoort en bevrijd moet worden. En dat de mensen die dit in het verleden hebben geprobeerd met bloedige aanslagen helden zijn.  

Still, who does Abbas represent? We must find out the answer to this question before we begin negotiating with him, not after. In other words, Israel must demand that general Palestinian elections be held for the presidency and parliament – so we'll know the person who stands before is legitimate and has a mandate from the people. Obama told us to 'talk to the peoples.' As long as elections are not held, the decisions of the current leadership, which is not elected anymore, have no legal or civil validity.

 

RP

----------

 

Who does Abbas represent?

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4378159,00.html

Op-ed: Israel must demand Palestinian general elections be held before peace negotiations resume

Guy Bechor 

Published:

05.09.13, 19:58

"Political leaders will not take risks if the people do not demand that they do. You must create the change that you want to see," American President Barack Obama preached to us during his speech in Jerusalem, and he was most certainly right. But at the same time he calls on Israel to negotiate with Mahmoud Abbas.

 

Who exactly does Abbas represent, apart from himself? He was elected in the Palestinian elections organized by Israel in January 2005, and years have passed since, for all intents and purposes, his term ended. In January 2006 a Palestinian parliament was elected, but it was dissolved by Abbas because Hamas won the elections.

 

Given these facts, the government of resigning Prime Minister Salam Fayyad was never legitimate either, because it was never approved by parliament, which, as I mentioned, was dissolved. So who does Abbas represent? Currently he only represents himself. In other words, he is a regular person, so countries where the rule of law is enforced, such as the US and Israel, certainly cannot lend a hand to the signing of agreements with someone whose term has ended. If this is how things are now, imagine what the constitutional situation in the Authority will be like in the future - chaos with a culture of violence, or as Fayyad said in an interview with the New York Times regarding the Palestinian leadership: "This much poison is bound to cause something catastrophic. The system is not taking, the country is suffering. They are not going to change their ways and therefore I must go."

 

Beyond the legal problem, who does Abbas represent on the ground? He certainly doesn't represent Gaza – its Hamas rulers are his most bitter enemies. He certainly doesn’t represent Hamas in the West Bank, nor does he represent the Salafis or global jihadists. So does he represent Fatah? According to Fayyad, "this party, Fatah, is going to break down, there is so much disenchantment." It is rather odd that Fayyad leveled such harsh criticism at the Palestinian leadership, which he said was a "hostage" of its "own rhetoric," when he himself operated in the exact same manner and denied giving the interview to the New York Times, as though it was never conducted.

 

Still, who does Abbas represent? We must find out the answer to this question before we begin negotiating with him, not after. In other words, Israel must demand that general Palestinian elections be held for the presidency and parliament – so we'll know the person who stands before is legitimate and has a mandate from the people. Obama told us to 'talk to the peoples.' As long as elections are not held, the decisions of the current leadership, which is not elected anymore, have no legal or civil validity.

 

Future Palestinian leaders will claim, justifiably, that the 78-year-old Abbas conducted negotiations without any authority, so they are not bound by the agreements he had signed.

 

Some will claim that such elections would put Hamas in power and bring an end to the peace process – but everyone must respect the wishes of the Palestinian public. If it wants Hamas, so be it. What if Hamas rises to power after the Palestinians get territory and sovereignty? Would that be preferable? Israel and the US must know, right now, who is standing before them.

 

Agreements are not reached in an imaginary reality, and the demand for Palestinian elections must precede any diplomatic process, if we want this process to be genuine and binding. 

 

Erekat wil pas met Israel praten als Palestijnse eisen ingewilligd zijn

 

Het bekende spelletje is weer bezig: beide partijen zeggen voor vrede te zijn, maar de ander wil dit helaas niet. Vooral de Palestijnen zijn hier bedreven in. Terwijl Peres vooral benadrukte zelf optimistisch te zijn en Abbas een vredespartner noemde, gaat onderhandelaar Saeb Erekat er vol tegenaan met beschuldigingen aan het adres van Israel, en beschuldigde Israel o.a. van apartheid.

“We need to know what are the terms of reference for these negotiations. What are we negotiating about?” Erekat told Israeli reporters on the sidelines of the World Economic Forum here. “If you have an Israeli prime minister who cannot utter the sentences two states on 1967 — come on, guys. Stop being politically blind.”

Het is Erekat – en het gehele Palestijnse leiderschap – dat de zinnen ‘twee staten voor twee volken’ en ‘erkenning van Israel als Joodse staat’ maar niet over de lippen krijgt, dus misschien dat men eens kan beginnen daarmee te oefenen? Ik heb zo’n vaag vermoeden dat Netanyahu de zinnen ‘twee staten voor twee volken, gebaseerd op de 1967 wapenstilstandslijnen met landswaps’ dan ook wat makkelijker uit kan brengen.

“The Palestinians have no preconditions whatsoever. The Israelis have to understand the difference between your obligations and our conditions,” Erekat said. “I hope that you in Israel will be able to differentiate between point-scoring, blame-game, finger pointing, and obligations. You have obligations; settlement freeze, two states on ’67, releasing [Palestinian] prisoners – these are obligations. And I hope the day will come when the Israeli government will understand the difference between its obligations and our conditions.”

Bla, bla, bla. Wij stellen geen eisen, wij vinden alleen dat jullie moeten doen wat wij zeggen. Als jullie al onze eisen inwilligen zijn we er zo uit. Natuurlijk is Israel niet verplicht alle gevangenen vrij te laten – voor een deel mensen die voor bloedige aanslagen zijn veroordeeld. En tegenover concessies als het accepteren van de pre-1967 wapenstilstandslijnen als basis zou op zijn minst het opgeven van het zogenaamde recht op terugkeer van de vluchtelingen moeten staan. In ‘blame-gaming’ en ‘fingerpointing’ is Erekat in ieder geval een meester.

De kans dat de onderhandelingen enige kans van slagen zullen hebben lijkt vooralsnog niet bijster groot.

 

RP

-----------

 

Palestinian negotiator: No talks unless Israel accepts ’67 lines, freezes settlements

Sounding skeptical about resumption of negotiations, Saeb Erekat says Israeli policy leads to ‘worse apartheid’ than South Africa

By Raphael Ahren May 26, 2013, 2:47 pm

http://www.timesofisrael.com/palestinian-negotiator-no-talks-unless-israel-accepts-67-lines-freezes-settlements/

 

DEAD SEA, Jordan — The Palestinian Authority’s chief negotiator, Saeb Erekat, said Sunday that his side would only agree to renew peace talks if Israel ceased all settlement activity and openly declared that a future state of Palestine would be created on the 1967 lines with minor land swaps. He sounded exceedingly skeptical about the prospects of a breakthrough in the stalemate.

“We need to know what are the terms of reference for these negotiations. What are we negotiating about?” Erekat told Israeli reporters on the sidelines of the World Economic Forum here. “If you have an Israeli prime minister who cannot utter the sentences two states on 1967 — come on, guys. Stop being politically blind.”

Earlier on Sunday, President Shimon Peres, who also attended the conference, said he was optimistic about efforts made by US Secretary of State John Kerry to restart negotiations between Israelis and Palestinians. Later on Sunday, Peres is scheduled to appear on a panel together with Kerry, Palestinian Authority President Mahmoud Abbas, and Jordanian King Abdullah II, dedicated to finding ways to advance the peace process. Peres was said to be holding private meetings with Abbas and other world leaders throughout the day.

“We all agree with President Shimon Peres on the need for two states based on ’67,” Erekat said. “He should focus on convincing the Israeli prime minister, Mr. Benjamin Netanyahu,” to accept that framework.

The Americans,too, added Erekat, must push for Netanyahu to declare “publicly his acceptance of two states based on ’67.”

Despite talk about the imminent resumption of peace talks, Erekat accused Israel of apartheid and suggested that Palestinians would only agree to return to the negotiating table if Jerusalem ceased all settlement construction.

“We were there 20 years ago and we have heard this before; now the Israeli government must make a choice,” Erekat said, referring to the Oslo Accords, which were signed in 1993. “The choices are very clear: Continu[ing] with settlement activity means you want a one-state solution,” he said. “If you don’t want to engage in serious negotiations leading to ending the occupation, what’s developing in the West Bank and east Jerusalem today is a worse apartheid than existed in South Africa.”

If Israel doesn’t cease with its “political blindness,” it will drag the entire region “down the drain,” he added.

Addressing Israeli reporters, Erekat said the Palestinian demand that Israel stop building in East Jerusalem and the West Bank should not be viewed as a precondition to talks but rather as an Israeli duty.

“The Palestinians have no preconditions whatsoever. The Israelis have to understand the difference between your obligations and our conditions,” Erekat said. “I hope that you in Israel will be able to differentiate between point-scoring, blame-game, finger pointing, and obligations. You have obligations; settlement freeze, two states on ’67, releasing [Palestinian] prisoners – these are obligations. And I hope the day will come when the Israeli government will understand the difference between its obligations and our conditions.”

 

Pro-Palestijnse landkaartjes: De leugen ontmaskerd

 

Een goede simpele uitleg waarom de vaak geziene kaartjes waarin de Palestijnen zogenaamd steeds meer land verloren aan Israel/de Joden, niet kloppen: in feite laten alle vier de kaartjes iets geheel anders zien en hebben dus weinig met elkaar te maken. Ze worden veelvuldig gebruikt (staan bijvoorbeeld op de website van United Civilians for Peace) en komen op het eerste gezicht heel overtuigend over: kijk eens hoe Israel al dat land inpikte! Ze passen naadloos in de huidige anti-Israel sfeer, maar laten eigenlijk vooral zien hoe slinks de anti-Israel propaganda tegenwoordig werkt. 

 

In 2010 heb ik hierover zelf al geblogd op IMO: Palestina op de landkaart

 

RP

------------

 

De leugen ontmaskerd. 

http://israelnewshistory.blogspot.nl/2013/05/de-leugen-ontmaskerd.html 

 

Bijna iedereen kent dit plaatje wel. 

Gesuggereerd wordt dat het Joodse gebied in Israël steeds groter werd en dat het Palestijnse gebied steeds kleiner werd. De waarheid is anders.

Laten we de vier afbeeldingen een voor een bekijken en van links naar rechts nummeren van 1 tot en met 4. In werkelijkheid heeft elke afbeelding een ander thema. 

 

We zouden een soortgelijk plaatje kunnen maken van Nederland in 1946, 1947, 1967 en 2005 en telkens een ander thema kunnen kiezen. In plaatje 1 zouden we het bruto nationaal inkomen per inwoner kunnen tonen in 1946, in plaatje twee zouden we kunnen tonen welke gebieden uit overwegend zand- of kleigronden bestaan in 1947, in plaatje 3 zouden we kunnen laten zien waar in 1967 voornamelijk protestanten dan wel katholieken leven en in plaatje 4 zouden we kunnen tonen waar in 2005 de meeste politiek rechtsgeörienteerde mensen leven en waar de meeste politiek linksgeoriënteerden.

 

De overeenkomst tussen de vier afbeeldingen is dat ze allemaal afbeeldingen zijn van een gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan. Verder zijn er geen noemenswaardige overeenkomsten.

 

Laten we naar de eerste afbeelding gaan.

Deze afbeelding toont het Joodse aangekochte privébezit en het overige land (dit is een afbeelding uit 1944). Het Joodse privébezit en het overige land, waren onder bestuur van Groot-Brittannië dat het gebied had veroverd op het Ottomaanse rijk.

 

Laten we naar de tweede afbeelding gaan. Alle vier de afbeeldingen passen in het rijtje niet thuis, maar als er een afbeelding in aanmerking komt voor de vraag 'welke afbeelding hoort in het rijtje niet thuis?', dan is het afbeelding 2 wel. Deze heeft niets met de overige afbeeldingen te maken.

Waarom hoort deze afbeelding niet in het rijtje thuis? De overige afbeeldingen zijn ooit realiteit geweest. Afbeelding 2 is nooit realiteit geweest. De afbeelding komt van de tekentafel van de VN in de hoop vrede te kunnen realiseren tussen de Joden en Arabieren. Het is een verdeelplan dat nooit is uitgevoerd. De Joden vonden het plan maar niets, maar hadden liever vrede dan oorlog, dus ze accepteerden het met tegenzin. De Arabieren verwierpen dit vredesvoorstel van de VN. In deze tijd leefden Joden en Arabieren overigens nog steeds onder Brits gezag.

 

Afbeelding 3 dan.

 

Gesuggereerd wordt dat er aanzienlijke Palestijnse gebieden waren, maar in werkelijkheid was er gebied waarin Arabieren en Joden woonden dat werd bezet door Jordanië en Egypte. De Joden werden er verjaagd en synagogen werden verwoest. In deze gebieden was ook geen plaats voor een Palestijnse staat.

 

De laatste afbeelding laat een situatie zien waarin voor het eerst enige vorm van zelfbestuur is voor de Arabieren die zichzelf Palestijnen noemen. Onder het Ottomaanse rijk hadden ze geen zelfbestuur, onder het Britse rijk hadden ze geen zelfbestuur en onder Jordanië en Egypte hadden ze geen zelfbestuur. Onder Israël hebben ze wel zelfbestuur.

 

Israël valselijk beschuldigd van apartheid (Kenneth Meshoe)

 

 

Israël valselijk beschuldigd van apartheid

http://www.israel-palestina.info/actueel/2013/05/27/israel-valselijk-beschuldigd-van-apartheid/

Door dominee Dr Kenneth Meshoe, lid van het Zuid-Afrikaanse parlement en voorzitter van de Afrikaanse Christelijke Democratische Partij. Vertaald uit het Engels.

---

 

Pro-Palestijnse advertenties geven valse voorstelling van Apartheid

Bron: San Francisco Examiner, 15 mei 2013

Tijdens mijn recent verblijf in San Francisco, was ik diep geschokt door de posters in de stad die Israël beschuldigen van apartheid.

Als een zwarte Zuid-Afrikaan die onder de apartheid heeft geleefd, weet ik dat dit systeem in Zuid-Afrika was ingevoerd om gekleurde mensen te onderwerpen en hun allerlei rechten te onthouden. In mijn ogen valt Israël niet te vergelijken met de apartheid in Zuid-Afrika. Degenen die een dergelijke beschuldiging uiten, tonen hun onwetendheid van wat apartheid werkelijk inhoudt. Apartheid was een wettelijk systeem van segregatie en onderdrukking op basis van huidskleur, terwijl een zeer kleine blanke minderheid domineerde over de overgrote meerderheid van de mensen van kleur.

Als zwarte Zuid-Afrikaan onder apartheid, kon ik niet mijn stem uitbrengen, noch kon ik vrij reizen door het landschap van Zuid-Afrika. Geen enkele persoon van kleur kon hoge overheidsposities innemen. De rassen werden strikt gescheiden in sportstadions, openbare toiletten, scholen en het openbaar vervoer. Mensen van kleur hadden inferieure ziekenhuizen, medische zorg en onderwijs. Als een witte dokter bereid was om een zwarte patiënt te accepteren, moest hij hem of haar onderzoeken in een achterkamer of een andere verborgen plaats.

Tijdens mijn vele bezoeken aan Israël heb ik niets gezien van de hier bovenstaande beschreven voorbeelden. In het Israëlische rechtssysteem zijn gelijke rechten vastgelegd in de wet.

Zwart, bruin en wit, Joden en de Arabische minderheid mengen vrijelijk in alle openbare plaatsen, universiteiten, restaurants, stembureaus en het openbaar vervoer. Alle mensen hebben het recht om te stemmen. De Arabische minderheid heeft eigen politieke partijen, zitten in het Israëlische parlement (Knesset) en heeft hoge posities in ministeries, de politie en de veiligheidsdiensten. In ziekenhuizen liggen Palestijnse patiënten in bed naast Israëlische Joden; Artsen en verpleegkundigen kunnen in dezelfde mate Israëlische Arabieren als Joden zijn. Ik begrijp ook dat een Israëlische Arabische rechter de rechtspraak leidde in de zaak van de voormalige Israëlische president Moshe Katsav, die werd veroordeeld wegens wangedrag. Een Ethiopische Jodin won onlangs de titel van Miss Israël.

Geen van deze voorbeelden was wettelijk toegelaten in apartheid Zuid-Afrika!

Ik vind dat het lasterlijk en bedrieglijk is om de maatregelen betreffende Israëlische zelfverdediging tegen de campagnes van terroristen, zelfmoordaanslagen, raketaanvallen en andere daden van terrorisme die zich hebben voorgedaan, en zich blijven voordoen, worden bestempeld als apartheid. Ik ben geschokt door de bewering dat de vrije, diverse, democratische staat Israël apartheid toepast. Deze belachelijke beschuldiging bagatelliseert het begrip apartheid, minimaliseert en ontkent de omvang van het racisme en het doorstane lijden van gekleurde Zuid-Afrikanen.

Ik roep alle mensen, met name jongeren, op om Israël te bezoeken en zelf te leren van de feiten, zodat ze vol vertrouwen deze valse beschuldigingen betreffende Israël kunnen weerleggen.

De onjuiste toepassing van het begrip apartheid is een aanfluiting van een pijnlijke onrechtvaardigheid en dreigt de ware betekenis van het woord te ondermijnen.

In mijn ogen vormt Israël juist een voorbeeld van democratie, integratie en pluralisme dat kan worden nagebootst door vele naties, met name in het Midden-Oosten.

Vetaling: Likoed NL, 26 mei 2013

 

Israel in de VN Veiligheidsraad? (IPI)

 

 

Israel in de VN Veiligheidsraad?

http://www.israel-palestina.info/actueel/2013/05/26/israel-in-de-vn-veiligheidsraad/ 

Buiten dwergstaatjes en landen die pas vrij recent onafhankelijk zijn geworden, zijn er weinig VN-leden die nog nooit zitting hebben gehad in de Veiligheidsraad. Israel heeft zich kandidaat gesteld voor een zetel in 2019, maar lijkt weinig kans te maken.

- Door Ratna –

Het was een van de vele nieuwswaardige zaken waarover ik weinig tegenkwam in de media, slechts een kort berichtje in een Belgische krant: Israel heeft zich kandidaat gesteld voor de VN Veiligheidsraad voor 2019. Dat kondigde het al aan in 2005, toen er na de terugtrekking uit de Gazastrook een relatief gunstig klimaat tegenover Israel was in de internationale gemeenschap. Toen was België nog de enige andere kandidaat voor de twee zetels die aan het West-Europese en Andere Landen blok (WEOG) worden toegekend (van de 15 zetels die de raad telt zijn er tien voor de niet-permanente leden; deze worden per twee jaar vergeven). De zetelverdeling werkt via de vijf zogenaamde regionale blokken, die elk kandidaten voor twee zetels mogen aandragen.

Israel hoort eigenlijk thuis in het Aziatische blok, maar de Arabische staten hebben Israel daar altijd buiten gehouden. Tot 2000 was Israel daardoor lid van geen enkel blok waardoor het zich voor geen enkel VN gremium verkiesbaar kon stellen, en ook uitgesloten was van belangrijke discussies die binnen deze VN lichamen plaatsvinden. In 2000 werd het onder voorwaarden toegelaten tot de WEOG. Israel moest beloven zich voorlopig niet verkiesbaar te stellen voor belangrijke gremia waaronder de Veiligheidsraad en haar lidmaatschap zou iedere vier jaar opnieuw worden beoordeeld. Na 2004 werden deze beperkingen geleidelijk afgeschaft, zodat Israel zich kandidaat kon stellen voor de Veiligheidsraad voor de eerstkomende periode dat nog niet beide zetels al door andere landen werden geclaimd. Het zou de eerste keer zijn dat Israel zitting zou hebben in de Veiligheidsraad, terwijl er iedere periode wel een of meerdere Arabische dan wel islamitische landen in zitten.

Israel is overigens nog steeds geen volwaardig lid van de WEOG, en kan daarom alleen deelnemen aan activiteiten in het kantoor in New York. Bij overleg in Geneve, Nairobi, Rome en Wenen heeft Israel slechts de waarnemersstatus en kan daarom niet deelnemen aan de gesprekken aldaar over mensenrechten, racisme en een aantal andere onderwerpen. Het is de VN onwaardig dat na 65 jaar Israel nog steeds geen volwaardig lid is en bij belangrijke onderwerpen, waarbij het zelf bovendien vaak onderwerp van discussie is, niet volwaardig kan deelnemen.

De kans dat Israel in 2019 eindelijk een zetel in de Veiligheidsraad zou krijgen is echter zeer klein. Hiervoor is namelijk een tweederde meerderheid nodig in de Algemene Vergadering. In dit gremium is er een automatische meerderheid voor om het even welke anti-Israel resolutie, en Israel is het enige land waartegen jaarlijks diverse resoluties worden aangenomen. Israel zei zelf achter de schermen al gesprekken te zijn gestart met landen die het niet automatisch steunen, maar er is nog een land dat roet in het eten dreigt te gooien: Duitsland heeft zich ook kandidaat gesteld. Duitsland wil iedere 8 jaar zitting nemen in de Veiligheidsraad, wat gezien haar gewicht in de VN (het is na de VS en Japan de grootste netto betaler) niet vreemd is. Daarbij zou Duitsland eigenlijk ook wel een plek als permanent lid willen hebben. Het wil dan ook niet wijken voor Israels kandidatuur, waarbij mee zou spelen dat Israel toch geen kans maakt. Israel zou bovendien beter af zijn met Duitsland in de Veiligheidsraad dan sommige andere EU lidstaten, en zou er dan ook het beste aan doen de Duitse kandidatuur te steunen. Daar zit zeker wat in, maar Israel wil na 65 jaar zelf een keer aan de beurt zijn. Het gaat daarbij ook om de symbolische waarde. Een woordvoerder verwoordde het als volgt:

A seat on the Security Council, or even being a serious candidate for such a seat – especially at a time when the Boycott, Divestment and Sanctions movement is trying to delegitimize Israel – is seen in Jerusalem as important because it sends the message that Israel is a "normal country like all others," the official said.

Duitsland mag dan genoeg oog hebben voor Israels veiligheidsbehoeftes, het gaat erom dat Israel na 65 jaar eindelijk volwaardig kan meedraaien in de VN en al haar lichamen, en daar ziet het helaas nog steeds niet naar uit. De EU zou wat dit betreft wel wat meer haar nek mogen uitsteken. Zo onthouden de meeste EU staten zich doorgaans bij eenzijdige anti-Israel resoluties, zoals laatst op de jaarlijkse bijeenkomst van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO). De Arabische en islamitische landen worden niet of nauwelijks tot de orde geroepen wanneer zij met tonnen boter op hun hoofd in de Mensenrechtenraad Israel veroordelen terwijl mensenrechtenschenders uit de eigen gelederen onbesproken blijven.

Er zijn daarnaast in de jaren '70 een aantal anti-Israel instituties opgericht, en er is een speciale rapporteur die zich alleen met de situatie in de bezette gebieden bezig houdt. Geen enkel ander land is die 'eer' ten deel gevallen. Israel is ook het enige land waarvan de stichting jaarlijks in VN verband wordt betreurd: op 29 november organiseert de Divisie voor Palestijnse Rechten, een van de zeven divisies die onder het Departement van Politieke Zaken van de VN vallen, een "Internationale Dag van Solidariteit met het Palestijnse Volk". Op die dag werd immers resolutie 181 aangenomen, die een deling van het Mandaatgebied Palestina in een Joodse en Arabische staat voorstelde. Men ziet dit als een trieste zaak en de oorzaak van het verlies van 'Palestina' (zie ook: The UN and the Question of Palestine).

Het wordt hoog tijd dat aan al deze praktijken een einde komt. Israels bestaansrecht dient in de VN, waar alle landen, groot en klein, thuishoren, niet ter discussie te worden gesteld. Er dient een einde te komen aan de discriminatie en eenzijdige veroordelingen van Israel. Dit helpt het vredesproces geenszins vooruit, maar vormt juist een belemmering en leidt ertoe dat de VN in Israel stevig wordt gewantrouwd, zeker daar de Palestijnen ondertussen onder luid gejuich binnen worden gehaald. Als Duitsland zich daar, nu en straks, mede hard voor wil maken en haar nek voor wil uitsteken, is haar een zetel in de Veiligheidsraad van harte gegund.

 

Antizionistisch kaartspel populair bij haredi Israel

 

Er is veel ophef over Arabieren in Israel die de staat niet erkennen en de zogenaamde nakba willen herdenken, maar over ultra orthodoxe Joden die even fel tegen de staat en het zionisme ageren, hoor je veel minder. Deze mensen doen in hun felheid en extremisme niet onder voor sommige beruchte woordvoerders van de Arabische gemeenschap in Israel, en wat zij doen is niet minder verwerpelijk. Als ze zo tegen het land zijn waar ze wonen, zou je haast zeggen dat ze dan misschien ergens anders heen kunnen gaan? Bijvoorbeeld naar een Arabisch land of de Palestijnse Autoriteit, waar sommigen van hun ook banden mee hebben:

"Hatred of Zionism is no longer a marginal issue," said the distributor, a Neturei Karta man and the grandson of Moshe Hirsch, former Jewish affairs minister for the Palestinian Authority.

Het is triest dat deze mensen niet kunnen accepteren dat er een wereldlijk Joods gezag is, en dat religie en staat op de meeste terreinen zijn gescheiden. 

 

RP

--------- 

 

Anti-Zionist playing cards new fad in haredi sector

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4381271,00.html

Distributor says 2,000 decks sold in Lag B'Omer alone, promises to print thousands more. 'Hatred of Zionism no longer a marginal issue,' he asserts

Akiva Novick

Published:  05.19.13, 10:31 / Israel News

Against the backdrop of the massive anti-draft haredi demonstration in Jerusalem on Thursday, new playing cards promoting anti-Zionist beliefs are gaining popularity in Israel's various orthodox communities.

 

Though they originated in the relatively marginal Neturei Karta sect, the playing cards' distributor claims they garner much enthusiasm in the haredi mainstream outside the group's Jerusalem cloister.

  

The "Teach the youth" cards are composed of a series of quartets showcasing quotes, famous figures ands events linked to anti-Zionist ideology. One card shows the State symbol, a menorah, bursting in flames above an inscription thanking God for banishing idolatry from Israel. 

 

Another quartet is themed with rabbis' remarks against the State, and another commemorates haredim whose death is attributed to police violence or to 'Zionist conspiracies.'

 

One figure who gained special note in the playing cards is the deceased rabbi Amram Blau, a Neturei Karta founder and one of the haredi sector's most revered protesters of the regime.

 

A whole quartet is devoted to Blau, who is shown mourning Independence Day and zealously protesting against the State of Israel.

 

The figures and inscriptions on the cards testify to their makers' marginality in haredi society, but the distributor told Yedioth Aharonoth that sales are up across the haredi spectrum.

 

"Hatred of Zionism is no longer a marginal issue," said the distributor, a Neturei Karta man and the grandson of Moshe Hirsch, former Jewish affairs minister for the Palestinian Authority.

 

"In a Lag Ba'Omer rally we sold 2,000 playing decks. They're for all sectors of the haredi world, and if necessary, we'll print thousands of decks more."

 

Yoelish Kraus, a member of the prominent Eda HaHaredit anti-Zionist sect, estimated on Saturday that "if the State continues persecuting haredim, hundreds of thousands will disengage from the State and join us."

 

VN: Israelisch-Palestijns conflict niet minder belangrijk dan crisis Syrië

 

Het ontbreekt de VN niet aan aandacht voor het Israelisch-Palestijns conflict, en aan aandacht voor met name alles wat Israel doet. Geen enkel conflict en geen enkel ander land mag zich in een dergelijke belangstelling verheugen. Op talloze bijeenkomsten van VN gremia zoals de mensenrechtenraad of onlangs de jaarlijkse bijeenkomst van de Wereld Gezondheids Organisatie worden slechts over een land specifieke resoluties aangenomen: Israel.  

 

Toch meent Robert Serry, de speciale VN coordinator voor het Midden Oosten vredesproces (hoeveel andere conflicten kennen zo'n coordinator?) ervoor te moeten waarschuwen dat de aandacht voor Syrië niet ten koste gaat van die voor het Israelisch-Palestijns conflict.

Hij zegt onder andere:

"Ending the conflict in Syria is a matter of great urgency and must be the top priority of the international community. At the same time, it would be mistaken, and dangerous, to assume that a resolution of the Palestinian-Israeli conflict is less important. Now is not the time to relent in our commitment to advancing the prospects for the resumption of meaningful talks towards the realization of a two-state solution. This is the time for concerted action in support of a substantive initiative lest we miss the slight opening that has been offered in recent months." (31")

Deze extreme focus op Israel-Palestina is niet gezond en vooral ook niet bevorderlijk voor de vrede. Zeker, druk van buiten kan helpen, maar juist andere problemen worden vaak veronachtzaamd wat een oplossing bemoeilijkt. De macht die de islamisten in verschillende Arabische landen naar zich toe (dreigen te) trekken, is een serieus gevaar voor de toch al moeizame verhoudingen met Israel, en zal vrede en verzoening verder bemoeilijken. De rol van religie en fundamentalisten lijkt steeds groter te worden, waarmee een pragmatische oplossing waarbij beide kanten moeten geven en nemen moeilijker wordt; immers, met god aan je zijde ben je minder geneigd tot een compromis.... 

 

RP

---------

 

Israeli-Palestinian conflict not less important than Syria crisis: UN envoy

http://www.unmultimedia.org/radio/english/2013/05/israeli-palestinian-conflict-not-less-important-than-syria-crisis-un-envoy/ 

 

LISTEN / DOWNLOAD

Robert Serry addressing the Security Council on the situation in the Middle East

 

A senior United Nations diplomat has warned the international community about the danger of focusing on the Syrian crisis at the expense of finding a resolution to Palestinian-Israeli conflict.

Robert Serry, the UN Special Coordinator for the Middle East Process briefed the Security Council on Tuesday on the situation in the region.

He said the Middle East continues to undergo a period of "grave turmoil with tragic human consequences and an uncertain outcome."

Mr. Serry said regional tensions have mounted as the bloodshed continued in Syria, while the fighting also crossed borders and UN peacekeepers in the Golan area of separation found themselves in harm's way.

 

"Ending the conflict in Syria is a matter of great urgency and must be the top priority of the international community. At the same time, it would be mistaken, and dangerous, to assume that a resolution of the Palestinian-Israeli conflict is less important. Now is not the time to relent in our commitment to advancing the prospects for the resumption of meaningful talks towards the realization of a two-state solution. This is the time for concerted action in support of a substantive initiative lest we miss the slight opening that has been offered in recent months." (31")

 

Robert Serry said there are serious and determined quiet diplomatic efforts to break the political deadlock and bring Israelis and Palestinians back to the negotiating table.

He added that the renewed effort by the United States and sustained personal engagement of the US Secretary of State John Kerry in these efforts is cause for encouragement.

Donn Bobb, United Nations.

Duration: 1'26"

 

John Kerry wil snel vredesonderhandelingen herstarten zonder bevriezing nederzettingen

 

Twee verslagen over het recente bezoek van John Kerry aan Israel. Noch Netanyahu noch Abbas waren de laatste jaren echt happig op hernieuwde vredesbesprekingen, dus ze aan de onderhandelingstafel krijgen is al een prestatie. De deelname van Livni en Lapid aan de nieuwe Israelische regering, en de toegenomen internationale druk en ongeduld, zouden hopelijk bij Netanyahu de urgentie en bij Abbas het vertrouwen kunnen vergroten. Maar de Palestijnen zullen zich dan ook inschikkelijker moeten betonen dan de afgelopen periode, waarin alleen maar eisen voorafgaand aan onderhandelingen werden gesteld.

 

De eerste prioriteit is een akkoord over de definitieve grenzen, in ruil voor het vermeende 'recht op terugkeer'. De status van Jeruzalem moet daarbij waarschijnlijk nog even buiten beschouwing blijven, want ook zonder dat netelige en zeer symbolische probleem zal het al slikken genoeg zijn voor beide partijen...

 

Wouter

____________

 

 

Kerry urges renewed talks, not a settlement freeze

Leaving Israel, the US secretary of state pushes for negotiations without preconditions 

http://www.timesofisrael.com/kerry-urges-renewed-talks-not-a-settlement-freeze/ 

 

By BRADLEY KLAPPER May 24, 2013, 3:16 pm

TEL AVIV, Israel (AP) — US Secretary of State John Kerry urged Israel's government on Friday to prevent further settlement construction where possible to help revitalize Middle East peace hopes, but stressed that the Jewish state and Palestinians alike should remain focused on the larger goal of restarting direct negotiations.

Explaining part of the strategy of his now 2-month-old peace initiative, Kerry said Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu's government can stop only some of the settlements being built in lands contested by the Israelis and Palestinians — and in those cases it should act. Unlike in previous American-led mediation efforts, however, he stopped short of demanding a full settlement freeze and said the contentious issue could better be handled through a quick restart of direct Israeli-Palestinian negotiations.

The Palestinians have long demanded an end to such construction before returning to talks, which have hardly occurred at all in the last 4½ years. The US has supported Netanyahu's demand for negotiations to restart without preconditions — an endorsement renewed by Kerry after two days of talks in Jerusalem and Ramallah with Israeli and Palestinians leaders.

Kerry said it was important not to let settlements stand in the way of talks that could finally set borders as part of a peace agreement. Then, he said, the issue would be resolved because each side would have clear boundaries for their two states.

Despite the continued difficulties in even getting the Israelis and Palestinians back to the negotiating table, Kerry insisted he believed peace is possible.

Earlier Friday, he met Netanyahu for the second time in as many days and then spoke with outgoing Palestinian Prime Minister Salam Fayyad.

On Thursday, Kerry praised Netanyahu for the "seriousness" with which he is looking at ways to revitalize peace hopes.

Kerry's trip, however, only seemed to prompt more pessimism from Palestinian officials about chances for peace.

They say they are planning to resume their campaign of seeking membership in key international organizations as early as next month in a bid to put pressure on Israel into offering some concessions.

Without major US pressure on Israel, the outlook seems bleak. The most immediate divide concerns the issue of Israeli settlement building in the West Bank and east Jerusalem — lands that Israel conquered in the 1967 Mideast war and which the Palestinians hope to include in their state.

Last week, Kerry called Netanyahu to complain about a move to legalize four previously illegal settlements in the West Bank, according to US officials. Publicly, however, he has taken a softer touch and Palestinians are dismayed.

Kerry brought "nothing new" to his discussions Thursday with Palestinian President Mahmoud Abbas, lamented one Palestinian official familiar with the talks. The official, who spoke on condition of anonymity because he wasn't authorized to speak publicly on the private meetings, said Palestinian expectations remain low because they see Kerry "trying to accommodate the Israelis, not pressure the Israelis."

While Palestinians have praised Kerry's efforts, they say there has been little progress ahead of what they believe to be a June 7 deadline for action. They are already beginning work on a "day-after" strategy.

And they say there is no point in negotiating while Israel continues to build Jewish settlements. More than 500,000 Israelis now live in the West Bank and east Jerusalem, making it increasingly difficult to partition the land between Israel and the Palestinians. Israel also captured the Gaza Strip in 1967, though it withdrew from the territory in 2005.

When President Barack Obama took office in 2009, he took a tough line against the settlements and prodded Israel into a partial construction freeze. But Israel refused to extend the freeze, and a short-lived round of negotiations in 2010 quickly collapsed. Obama similarly tried unsuccessfully to press Israel into accepting the 1967 lines as a baseline for talks.

Fed up with the impasse and disillusioned with Obama, the Palestinians last fall won recognition from the UN General Assembly as a nonmember state, an upgraded diplomatic status that gives them access to key UN bodies. The US was one of just eight countries that sided with Israel in opposing the bid.

Israel fears the Palestinians will now seek membership in international agencies to promote an anti-Israel agenda. Its biggest concern is that the Palestinians will try to join the International Criminal Court and try to press war crimes charges against Israel.

Copyright 2013 The Associated Press.

 

Kerry: Israel, Palestinians need to choose peace 

http://www.israelhayom.com/site/newsletter_article.php?id=9507 

Visiting Israel for fourth time in four months, U.S. secretary of state says regional players have reached a "critical moment" in the Israeli-Palestinian peace process • Palestinian officials say conditions are not yet ripe for renewal of talks with Israel.

Reuters and Israel Hayom Staff 

 

U.S. Secretary of State John Kerry held separate talks with Israeli and Palestinian officials on Thursday and acknowledged there was considerable skepticism that the two sides would resume peace negotiations. 

 

Kerry met with President Shimon Peres, who wished Kerry success in his mission. Kerry responded by saying success would be a prize for Israel and the Palestinians, not for him.

"You said that 'if you succeed' or 'if you fail' -- it's not me, Mr. President," Kerry said. "It really is a question of whether Israel and the Palestinians make the choices."

Kerry added that regional players had reached a "critical moment." 

 

There were no signs of any breakthrough as Kerry visited Israel for the fourth time in his four months in office to try to revive a peace process that has been moribund for more than two years.

Kerry also met with Prime Minister Benjamin Netanyahu on Thursday. 

 

"I know this region well enough to know that there is skepticism," Kerry said as he and Netanyahu posed for pictures. "In some quarters there is cynicism and there are reasons for it. There have been bitter years of disappointment."

"It is our hope that by being methodical, careful, patient, but detailed and tenacious, that we can lay out a path ahead that can conceivably surprise people but certainly exhaust the possibilities of peace." 

 

Kerry met Palestinian Authority President Mahmoud Abbas for lunch in the West Bank city of Ramallah. Kerry was also scheduled to see Netanyahu again on Friday for breakfast.

Before his meeting with Kerry on Thursday, Netanyahu said he wanted to restart peace talks. 

 

"It's something I hope the Palestinians want as well and we ought to be successful for a simple reason -- when there's a will, we'll find a way," Netanyahu said.

The two men discussed ways to advance peace, Kerry's ideas for an economic plan to boost Palestinian growth and the "escalating violence" in neighboring Syria's civil war, a senior U.S. State Department official told reporters after the meeting. 

 

Netanyahu thanked Kerry for the U.S. House of Representatives Foreign Affairs Committee's approval of legislation to impose tighter sanctions on Iran.

Visiting British Foreign Secretary William Hague also held talks with Netanyahu and Abbas on Thursday. 

 

During his meeting with Hague, Netanyahu said that the most recent International Atomic Energy Agency report clearly showed that Iran was continuing to develop its nuclear program.

On Friday, Hague met with Peres in Jerusalem and expressed support for U.S. efforts to revive Israeli-Palestinian peace talks. Peres, in turn, praised Hague's efforts and positions.

"You have made your position extremely clear on the major issues," Peres said. "On Iran, on terror, on the need to move forward the peace process and we feel not only your clear positions but also your friendship and understanding." 

 

Hague told Peres that 70 percent of his work in foreign affairs has to do with the Middle East.

"Taking into account the situation with Iran's nuclear program and the tragic situation in Syria and, of course, our hopes now are that we can, through supporting Secretary Kerry in his work, really help to make some decisive moves forward for permanent peace," Hague said, echoing European Union support for U.S. efforts. 

 

Justice Minister Tzipi Livni, who is in charge of diplomatic negotiations, met with both Kerry and Hague on Thursday. Livni said the coming weeks would be critical to resuming talks with the Palestinians.  

"The objective is to restart negotiations and end the conflict," Livni said. "This is an American goal. It's in Israel's interest and I hope the Palestinians understand this." 

 

In Ramallah on Thursday, dozens of demonstrators greeted Kerry outside of Abbas' office, protesting "the pro-Israel tendency of the U.S."

After the meeting, Kerry stopped at a restaurant in Ramallah to eat shawarma and some traditional sweets. 

 

Israel Radio reported on Friday that Palestinian officials said conditions are not yet ripe for the renewal of negotiations with Israel. The officials said the U.S. still does not have a formulated plan to renew Israeli-Palestinian talks. 

 

Abbas is expected to meet with Kerry again on Saturday in Jordan.