zaterdag 29 augustus 2020

Europese subsidie voor Palestijnse ngo met terreurbanden (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/08/29/europese-subsidie-voor-palestijnse-ngo-met-terreurbanden/

 

= IMO Blog = 

 

Mijn vorige blog ging over de Nederlandse subsidie voor de Palestijnse landbouworganisatie UAWC en diens banden met de terroristische PFLP. Veel van dergelijke subsidies lopen ook via de Europese Unie, die dezelfde problemen ondervindt.

 

Eind 2019 heeft de EU daarom een extra clausule toegevoegd in contracten met Palestijnse subsidieontvangers, om voortaan te voorkomen dat donorgeld bij groeperingen of individuen terecht komt die op de Europese terreurlijst staan. De Palestijnse ngo’s waren woest en meenden dat het hier om politieke activiteiten ging. De PNGO, het Palestinian NGO netwerk, heeft deze EU anti-terreur clausule verworpen omdat zij een ‘aantal Palestijnse politieke en verzetsgroepen labelen als terroristische groeperingen, waaronder Hamas, Islamitische Jihad, de Al-Aqsa Martelaren Brigades en de PFLP’. Er werd onder leiding van Badil een campagne opgezet tegen de clausule. De persverklaring (van 32 Palestijnse ngo’s waarvan een drietal koepelorganisaties) stelt:

 

“In conjunction with this, funding constraints from various donors have escalated, which include conditions that we have resisted such as preventing engagement in the Palestinian Boycott, Divestment and Sanctions Campaign (BDS), the defense and promotion of the right of return, and programs and projects in areas such as the Gaza Strip, or Palestine 1948 (Israel).”

 

En:

1.    Palestinian political factions and forces are not terrorist organizations, and their popular, national, and legal statuses are not determined by a European document.

2.    The Palestinian civil society institutions, with their vast and varied fields of work, are an integral part of our people’s struggle for liberation from Israeli colonialism and apartheid.

3.    The right of the Palestinian people to resist Israeli colonialism and apartheid by legitimate means until we attain our inalienable rights to self-determination and return is guaranteed by international law.

 

Veel duidelijker kun je het niet krijgen. Voor de Palestijnse ngo’s is wat zij noemen de gewapende strijd een legitiem onderdeel van hun strijd voor onafhankelijkheid en een einde aan de ‘bezetting’ van heel ‘historisch Palestina’. De doelen verschillen niet, alleen de methode. De PNGO zelf, waarbij 135 Palestijnse ngo’s zijn aangesloten, is tegen iedere vorm van normalisatie met Israel, tegen vrede, en voor BDS. Ngo’s die deze doelen niet onderschrijven worden geweerd. De PNGO krijgt voor campagnes rechtstreekse subsidies van de EU en andere donoren, en heeft bovendien zitting in de VN-groep (Humanitarian Country Team, HCT) die bepaalt waar hulpgeld voor de Palestijnse Gebieden terecht komt.

Dalal Mughrabi

De PNGO heeft zich eerder tegen vergelijkbare voorwaarden aan subsidies verzet. Zo  veroordeelde men het feit dat Noorwegen in 2017 de subsidie introk voor een jeugdcentrum dat naar Dalal Mughrabi was vernoemd, die in 1978 een terreuraanval leidde waarbij 38 Israelische burgers omkwamen. PNGO zei dat er een verschil is tussen terroristen en vrijheidsstrijders, waarbij Mughrabi duidelijk tot de laatste behoorde. Ook in 2017 riep men de internationale gemeenschap op om hulpgeld niet te gebruiken om het ‘legitieme Palestijnse verzet te ondermijnen’:

“We reject all de-legitimization or criminalization of lawful Palestinian resistance, whether in form of allegations of terrorism, anti-semitism or otherwise… We call on all governments and aid providers to respect our right to lawful resistance, support Palestinian human rights defenders, and ensure equal, impartial and transparent access to funding for all.”

 

Er valt dus nogal wat af te dingen op die nationale en internationale controles waarover Sigrid Kaag in antwoord op de Kamervragen sprak. Het feit dat de UAWC geschokt was over de aanslag die mede door twee senior-medewerkers van haar werd uitgevoerd, was waarschijnlijk gespeeld. Men weet dat zoiets bij ons niet helemaal lekker ligt. Toch zijn Palestijnse ngo’s en activisten over het algemeen vrij duidelijk over de doelen die ze nastreven. Je hoeft niet heel lang te zoeken om te vinden wat ik hierboven aanhaal. Zo is ook duidelijk dat het zogenaamde ‘Recht op Terugkeer’ van de vluchtelingen niet samen gaat met een tweestatenoplossing en men die dan ook niet nastreeft, en dat de BDS campagne is gericht op het delegitimeren van Israel – héél Israel – en niet alleen gaat om de ‘Westbank’ en de Israelische nederzettingen. Dit blijkt o.a. uit diverse uitspraken van Palestijnse activisten en BDS-ers van het eerste uur zoals Omar Barghouti, waar ik in het verleden al vaker naar heb verwezen. Ook is door verschillende instanties uitgebreid gedocumenteerd dat er banden zijn tussen de BDS beweging en terroristische organisaties en men deze vaak steunt, en dat BDS vaak samengaat met antisemitisme.

 

Afzwakking

De in december ingevoerde clausule stuitte zoals vermeld op fel Palestijns verzet. In januari zouden zo’n 130 Palestijnse ngo’s geweigerd hebben de clausule te ondertekenen.

Onder die druk hebben verschillende EU vertegenwoordigers de betekenis ervan afgezwakt. Eind maart heeft Sven Kühn von Burgsdorff, EU-vertegenwoordiger voor de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en UNRWA, een brief gestuurd aan de PNGO met de strekking dat er niks verandert en de EU de Palestijnen blijft steunen. Hij schrijft o.a. dat:

 

“Terwijl entiteiten en groepen die op restrictieve lijsten van de EU staan niet kunnen profiteren van door EU gesubsidieerde activiteiten, is het wel te verstaan dat een natuurlijk persoon met affiliatie met, sympathie voor of steun voor welke groep of entiteit dan ook genoemd op de restrictieve lijsten van de EU niet uitgesloten wordt van het profiteren van door EU gesubsidieerde activiteiten, tenzij zijn/haar exacte naam en achternaam (die zijn/haar identiteit bevestigt) correspondeert met welk natuurlijk persoon dan ook op de restrictieve lijsten van de EU.”

 

Dit betekent dat Palestijnen die lid zijn van een terroristische organisatie of deze steun verlenen, niets te vrezen hebben van de EU wat betreft subsidies voor de ‘mensenrechtenorganisaties’ waar zij tevens werkzaam voor zijn, zo merkt het CIDI terecht op. Als je de nieuwe clausule zo interpreteert kun je hem haast net zo goed weglaten, of je moet alle namen van mensen die bij de PFLP en Hamas etc. zitten op die lijsten gaan zetten. Het maakt nog wel uit of je persoonlijk sympathiseert met een ideologie of organisatie, of er ook actief voor bent c.q. aanslagen voor voorbereidt en explosieven klaarlegt. Het tweede is uiteraard uit den boze maar lijkt zo niet meer echt te kunnen worden voorkomen, behalve als de lijst met natuurlijke personen op de EU lijsten drastisch wordt uitgebreid.

Ik denk dat de EU (en uiteraard ook Nederland) helemaal geen organisaties moeten steunen die standpunten hebben en uitdragen die fundamenteel verschillen van de EU positie die nog steeds uitgaat van vrede, dialoog en een tweestatenoplossing. Daarmee vallen dan, vrees ik, verreweg de meeste Palestijnse ngo’s af. Bijna overal kom je, als je even doorzoekt, militante taal tegen, en andere aanwijzingen dat men deze uitgangspunten niet bepaald onderschrijft.

Trouwe bondgenoot

Kühn von Burgsdorff benadrukt dat de EU een trouwe bondgenoot is en blijft van de Palestijnen, en hun streven naar vrijheid, onafhankelijkheid en zelfbeschikking steunt, en ook hun aanwezigheid in de C-gebieden en Oost-Jeruzalem wil versterken. Het mag niet verbazen dat Israel hier niet zo blij mee was en eiste dat de EU onmiddellijk stopt met het financieren van ngo’s die banden hebben met terroristen. Ook sommige EU-parlementariërs uitten hun zorgen naar aanleiding van de brief. Vervolgens werd op een vergadering van de commissie  Buitenlandse Zaken (AFET) van het Europese Parlement een dieper onderzoek naar de zaak aangekondigd.

 

Het lijkt er kortom op dat de EU nogal heen en weer beweegt tussen de wil strenger toe te zien op waar de subsidies terecht komen en de gevoelde morele plicht om de Palestijnen te steunen, ook als ze idiote voorwaarden stellen en in nauwelijks verhuld taalgebruik Israels bestaansrecht ontkennen en geweld goedpraten.

Hoeveel Palestijnse ngo’s de contracten met clausule getekend hebben en hoeveel hun subsidies zijn kwijtgeraakt, is nog onduidelijk. In juni bleek dat de aanvraag van Badil werd afgewezen omdat deze principieel weigerde de clausule te aanvaarden. Badil eist nu dat alle Palestijnse organisaties één lijn trekken en degene die wel getekend hebben hierop terugkomen.

 

In het Westen zijn we nogal eens naïef wat betreft de banden tussen ngo’s en terreurgroepen en hun wil tot vrede en compromis. Of minister Kaag naïef is of dit allemaal ook wel weet laat ik in het midden. Hoe het wel zou moeten met de subsidies voor Palestijnse ngo’s is lastig, omdat het hele netwerk van aan PNGO en PFLP gelieerde clubs de dienst uitmaakt, en echt gematigde (of apolitieke) ngo’s nauwelijks een kans maken. Wanneer de EU clausule wordt doorgezet en we ons wat minder makkelijk laten beïnvloeden door Palestijns verzet en krokodillentranen, maken we het ze in elk geval wat lastiger. Ook zouden we nog wel wat kritischer mogen zijn dat gesteunde projecten de EU uitgangspunten van een tweestatenoplossing en vrede niet mogen tegengaan. BDS is daarmee bijvoorbeeld niet verenigbaar. Het staat Palestijnse ngo’s vrij dit te promoten, maar niet met onze steun.

 

Ratna Pelle

 

Nederlandse subsidie voor Palestijnse ngo met terreurbanden (IMO)

Twee Nederlandse vertegenwoordigers op de foto met o.a. drie PFLP terroristen.

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/08/29/nederlandse-subsidie-voor-palestijnse-ngo-met-terreurbanden/

 

= IMO Blog = 

 

Nederland heeft jarenlang een Palestijnse ngo gefinancierd die twee terreurverdachten in dienst had. Afgelopen juli gaf minister Sigrid Kaag (Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking) n.a.v. Kamervragen toe dat de salarissen van hen beiden (deels) uit Nederlandse subsidie werden betaald. Een van hen is leider van een lokale PFLP cel. Hij zou het brein zijn achter de aanslag in augustus vorig jaar nabij nederzetting Dolev, waarbij een 17-jarig meisje werd gedood. Haar vader en broer raakten gewond.

Beide verdachten zijn kort na de aanslag door de Israëli’s opgepakt en moeten nog worden berecht. Het tweetal werkte voor de UAWC, de Union of Agricultural Work Committees. Deze organisatie krijgt al subsidie sinds 2007. De huidige subsidie, ruim 11 miljoen dollar, geldt voor de tweede fase van een land- en waterbeheerprogramma en loopt van 2017 tot en met 2021.

 

Betrokkenheid UAWC

Tot voor kort stelde de minister dat de beide PFLP leden niet bij het door Nederland gefinancierde project betrokken waren en dus geen subsidie ontvingen. Nu bleek echter ‘uit nader archiefonderzoek’ dat ze ‘weliswaar geen onderdeel uitmaakten van de project management unit die verantwoordelijk was voor de uitvoering van het door Nederland gefinancierde project, inclusief het beheer van de Nederlandse bijdrage’, maar wel deels hun salaris ontvingen als onderdeel van de overheadkosten in het contract met UAWC. Dat terwijl UAWC in oktober 2019 in gesprekken met de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah had aangegeven dat de twee niet betrokken waren bij de uitvoering van het Nederlandse project.

Kaag liet weten dat UAWC geschokt reageerde op de gebeurtenissen en de twee terreurverdachten heeft ontslagen. Zij kregen overigens in 2017 ook een pasje van Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah, ‘waarmee zij zich konden identificeren als medewerkers van een partnerorganisatie van de Nederlandse vertegenwoordiging’. De minister schreef dat naar aanleiding van deze nieuwe informatie is besloten de betalingen aan de UAWC aan te houden en een extern onderzoek te laten uitvoeren naar de eventuele banden met de PFLP, alvorens een besluit te nemen over de verdere samenwerking.

UAWC krijgt ook geld van een aantal andere landen en de EU en VN. Die zien geen reden de subsidies op te schorten, aldus Kaag. Ook zegt ze dat uit eerdere Nederlandse en internationale controles geen aanwijzingen naar voren zijn gekomen van banden tussen UAWC en organisaties op een internationale terreurlijst.

De tweede medewerker van de UAWC die verdacht wordt van betrokkenheid bij de aanslag is Abdul Razeq Farraj. Hij zou volgens de aanklacht samen met hoofdverdachte Arbid verantwoordelijk zijn geweest voor het voorbereiden van de aanval, schrijft het CIDI. Arbid hield Farraj op de hoogte van alle ontwikkelingen, en de laatstgenoemde rekruteerde ook nieuwe terroristen. Hoewel Farraj sinds 1985 om de haverklap werd opgepakt voor terroristische activiteiten, ging hij in 2017 als vertegenwoordiger van de UAWC op de foto met Nederlandse ambtenaren. Op die foto staan ook PFLP-terroristen Ubai Aboudi en Rezeq Al-Borghothy.

 

Gewaarschuwd

Nederland was dus niet juist of op zijn best nogal onvolledig geïnformeerd. Dat roept de vraag op hoe die eerdere controles van Nederland en andere donoren zijn verlopen. De minister is wel erg goed van vertrouwen. Daarbij is ze wel degelijk eerder gewaarschuwd voor banden tussen de UAWC en de PFLP, zo blijkt. Het AD schreef begin augustus dat ‘uit brieven van drie pro-Israëlische instellingen blijkt dat de Nederlandse vertegenwoordiging in de Palestijnse gebieden in 2012, 2018 en 2019 is gewaarschuwd voor banden tussen de UAWC en de Palestijnse terreurgroep PFLP’.

Minister Kaag erkent van deze aantijgingen op de hoogte te zijn en zegt dat de beschuldigingen destijds zijn onderzocht door Australië. Volgens dit onderzoek ‘bewezen de aantijgingen niet dat de PFLP controle had over middelen van UAWC. Ook zou niet gesteld kunnen worden dat met steun aan UAWC sprake zou zijn van directe of indirecte steun aan terroristische organisaties. Wel bleek uit het onderzoek dat drie voormalige UAWC-bestuursleden vermoedelijk een band met de PFLP hadden.’ En daarom concludeerde Nederland in 2013 dat de samenwerking gewoon kon worden voortgezet. In reactie op de recentere brieven liet de Nederlandse vertegenwoordiger Kees van Baar weten dat de Nederlandse overheid ‘geen aanwijzingen heeft dat de financiële steun van Nederland aan de UAWC gebruikt is door terroristische organisaties’.

‘Eigenstandige informatie’

In antwoord op eerdere Kamervragen over deze banden werd eenvoudig gesteld dat die informatie niet bevestigd kon worden door het ministerie. Ook bij vragen over banden van andere organisaties met de PFLP was steeds de dooddoener dat men niet over ‘eigenstandige informatie’ hierover beschikte.

De banden van UAWC (en van andere Palestijnse ngo’s die subsidie ontvangen, zoals Addameer) met de PFLP zijn al jaren bekend en duidelijk, maar het komt het ministerie (en al die andere donoren) natuurlijk helemaal niet uit dat te moeten erkennen. Zo noemt US AID, het Amerikaanse agentschap voor ontwikkelingssamenwerking, UAWC de ‘landbouworganisatie’ van de PFLP. Ook Fatah zegt dat UAWC gelieerd aan de PFLP. In het rapport ‘Terrorists in Suits’ van het Israëlische ministerie van Strategische Zaken komen eveneens meerdere banden tussen PFLP-leden en UAWC naar voren. NGO Monitor bracht een aantal links in kaart van PFLP met UAWC en andere Palestijnse ngo’s. Zelf schreef ik ook in 2016 op IMO over de banden van UAWC en PFLP.

Het CIDI dringt dan ook aan op verscherping van de selectiecriteria voor subsidie voor Palestijnse ngo’s, maar de ministers Kaag en Blok (BuZa) gaven al in 2018 aan daar geen reden toe te zien. Ook toen was de onthulling dat een PFLP-terrorist werkzaam is geweest bij een Palestijnse ngo die geld heeft ontvangen van Nederland, geen reden tot alarm, want men beschikte niet over ‘eigenstandige informatie waaruit blijkt wat de veronderstelde affiliatie zou zijn’ van de desbetreffende man. Dit terwijl de PFLP zelf in een persbericht had laten weten dat hij lid van het lokale PFLP leiderschap was en een en ander ook op zijn Facebook profiel te zien was.

 

Palestijnen ontkennen zelden hun betrokkenheid bij aanslagen. Samer Arbid, de leider van de PFLP cel en waarschijnlijk het brein achter de aanslag, is al uitgeroepen tot martelaar. Bij een demonstratie voor zijn vrijlating liepen demonstranten met borden waarop het PFLP logo te zien was. Arbid, die jarenlang accountant was voor Addameer (dat opkomt voor Palestijnse gevangenen) vertelt openlijk op YouTube over alle keren dat hij al was opgepakt door Israël.

Overigens is het logo van de UAWC redelijk duidelijk: een graanhalm met de contour van Israel en de bezette gebieden, oftewel ‘bezet Palestina’. Bij een beschrijving van de organisatie (gericht op het doen van vrijwilligerswerk) wordt ook naar de strijd om Palestina te bevrijden verwezen:

 

“With cultivation of agricultural products and the people’s relationship to their land being deeply rooted in the Palestinian culture, protecting the status of the Palestinian farmer and reactivating their national role is an integral part of the liberation struggle of Palestine.”

 

Fatah vermeldt UAWC, Addameer en ook de bonden van vrouwencomités (UPWC) en gezondheidszorgcomités (UHWC) als zijnde gelieerd aan de PFLP. Hooggeplaatste leden van diverse ngo’s, soms met financiële taken, hebben banden met de PFLP. Of het toezicht van de EU en andere donoren op deze ngo’s toereikend is om misbruik van subsidiegeld te voorkomen is nogal twijfelachtig. NGO Monitor noemde daarnaast de lokale afdeling van Defense for Children International (DCI-P) en het Palestinian Center for Human Rights (PCHR), twee organisaties die regelmatig in de media worden aangehaald, als ngo’s met substantiële PFLP banden.

 

Ratna Pelle

 

(Vervolg over EU subsidies aan Palestijnse ngo’s zie hier.)

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

NB: Een kortere versie hiervan verschijnt in Aleh vol. 78 nr. 3 (september 2020), een blad voor Israeli’s van Nederlandse afkomst.

 

zondag 14 juni 2020

Karaktermoord en lastercampagnes op The Rights Forum (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/06/14/karaktermoord-en-lastercampagnes-op-the-rights-forum/

 

= IMO Blog =

 

De Amsterdamse twitteraar Jan Tervoort, over wie ik eerder al eens schreef, heeft met zijn artikelen op de website van The Rights Forum (TRF) een dubieuze reputatie opgebouwd, waarbij onder meer zijn continue gehamer op de ‘Israel-lobby’ in het oog springt. Vorig jaar leek het er even op dat het TRF zelfs te gortig werd en ze hem de wacht werd aangezegd. Reden daarvoor was een nieuw dieptepunt, namelijk deze tweet van 12 juli“Ik zou als ik de PVDA, Lodewijk Asscher, Jesse Klaver, Rob Jetten, D66, en Marijnissen was, heel goed opletten met wat er met Labour in Engeland gebeurt. Ik zou figuren Hanna Luden, Ronny Naftaniel, Bart Vink e.a. uit voorzorg uit de partij zetten.”

 

Tervoort is geen gefrustreerd mannetje dat teveel naar bepaalde series op tv kijkt en zijn dagen slijt met schelden op twitter. Hij is historicus, stadsgids en columnist en werd zelfs geëerd door destijds burgemeester Eberhard van der Laan. Zelf schreef hij twee dagen later over zijn voornoemde tweet en het besluit van TRF om hem als auteur van de website te halen, in een lange reeks tweets (twitter was ooit opgezet voor korte grappige of pittige opmerkingen, niet voor lange gelijkhebberige lappen tekst):

“Dus naar aanleiding van deze tweet over de door de Israël-lobby gefabriceerde ‘antisemitisme crisis’ bij labour en de waarschuwing aan linkse partijen in Nederland, zal ik geen columns meer schrijven voor TheRightsForum. Dat zat er natuurlijk een keer aan te komen omdat ik persoonlijk een wat agressievere media tactiek voorsta ter bestrijding van de Nederlandse Israël-lobby dan TRF, dat gewoon een nette club is, die net als ik, niets met antisemitisme te maken heeft”, en: “Je kunt je ook afvragen WAAROM de lobby mij vanaf dag 1 bij TRF weg wilde hebben. Uiteraard zal ik weer ergens anders een platform vinden om mijn stukken te schrijven. De strijd tussen de Israël-lobby en mij is natuurlijk niet gestreden”, om te eindigen met een vage notie dat het aan de kaak stellen van het antisemitisme in Labour zal leiden tot meer “echt antisemitisme” (daar zijn we uiteraard allemaal tegen, iedereen vindt het sneu dat de nazi’s de Joden zo te grazen hebben genomen) “richting de Nederlands joodse gemeenschap wat hun kwaadaardige praktijken tot gevolg zullen hebben”.

 

Karaktermoord

Juist ja. Alles wat er in Labour gebeurde (ik ga het hier niet opsommen, dat deed ik al een paar jaar terug) is “kwaadaardig politiek misbruik van de ‘antisemitisme’ beschuldiging tbv Israël”, en zo zijn Hanna Luden c.s. de ware aanstichters van antisemitisme. Het doet een beetje denken aan het Ministerie van Waarheid in ‘1984’. Overigens heeft Tervoorts verbanning van de website van het ‘nette’ TRF niet lang geduurd. Al een paar maanden later, op 3 oktober verschijnt er een lang artikel op de site onder de kop ‘Karaktermoord is het standaardwapen van de Israellobby’, waarin de tweet uitgebreid wordt verdedigd, Corbyn wordt verdedigd en de ‘Israel-lobby’ van allerlei vreselijke lasterpraktijken beschuldigd. Er staat geen naam bij (zoals wel vaker bij TRF) maar het heeft er alle schijn van (qua stijl, lengte, bewoordingen en inhoud) dat Tervoort het zelf heeft geschreven. Het lijkt erop dat sinds Van Agt is uitgeschakeld door een beroerte, hij op de site weer helemaal los kan.

De schrijver rept van de Israëlische inmenging in de Britse politiek en stelt dat Corbyn slechts voor Palestijnse rechten opkomt, en geeft voorbeelden van onschuldige activiteiten die iedere belangenorganisatie die zijn werk serieus neemt zou doen als ongeoorloofde acties, vergaande campagnes en het agressief bestrijden van iedere pro-Palestijnse uiting middels verdachtmakingen, lastercampagnes en aanvallen op de persoon.

Klassieke afrekening

Gelijk in de eerste regel zet hij zichzelf (samen met o.a. Jeremy Corbyn) neer als slachtoffer van deze lobby. Zo schrijft hij:

“De gecoördineerde lastercampagne die volgde op de tweet van Tervoort is een klassieke ‘afrekening’ die iedere persoon of organisatie te wachten staat die in woord of gebaar opkomt voor de rechten van de Palestijnen. Niet hun argumenten worden bestreden, maar zij zelf, veelal op extreem grove wijze. De lijst van slachtoffers is lang, zowel in Nederland als daarbuiten.”

En: “De oproep van Tervoort om de genoemde personen uit de partij te zetten is gechargeerd maar relevant. Hij weerspiegelt de jarenlange oproepen van de Israël-lobby dat Labour zich dient te ontdoen van personen als Corbyn, Livingstone, Walker en anderen (…) Oproepen om personen uit politieke partijen te zetten komen overigens vaker voor en vallen – fraai of niet – ruimschoots binnen onze democratische vrijheden.” 

 

Door de beugel

Om vervolgens te concluderen dat: “De conclusie uit bovenstaande analyse is dat Tervoorts tweet ruimschoots door de beugel kan als zijnde inhoudelijk relevant en behorend tot het domein van de vrijheid van meningsuiting. Vergeleken met de mores van de Israël-lobby – zie de beschreven voorbeelden – is Tervoorts tweet klein bier. Toch is het uitgerekend de lobby die er stampij over maakt.”

Na deze sneue manier om zichzelf te rehabiliteren beklaagt Tervoort zich over het gebrek aan inhoudelijke argumenten. De Israel-lobby had met andere woorden beter moeten uitleggen waarom ze die tweet verwerpelijk vonden. Men had niet met verwijzingen naar de oorlog mogen komen, en niet op het antisemitische karakter mogen wijzen. Nee, men had moeten doen alsof het een serieus en verdedigbaar idee is en erkennen dat de oproep aan Asscher om druk op de Labour partij te zetten of eerdere oproepen om, God beware een respectabel antisemiet antizionist als Livingstone uit de partij te zetten eigenlijk veel erger is. Nu heeft men slechts “de boodschapper de mond willen snoeren”, “op grond van wilde beschuldigingen van antisemitisme, omlijst met verwijzingen naar joden en de jodenvervolging”.

Het betoog eindigt in een pathetische verdediging van zichzelf: “Dat hij iets tegen joden zou hebben blijkt nergens uit. De joodse medewerkers van The Rights Forum die met Tervoort in contact staan kennen hem in tegendeel als een fervent anti-racist en voorvechter van gelijke rechten, principes die hij ook in zijn opinie-artikelen op onze website verwoordde.” Om nog maar eens te herhalen: “Op Tervoort wordt karaktermoord gepleegd.”

 

Dan legt hij TRF nog één en ander in de mond: “Wij staan niet achter Tervoorts tweet om lobbyisten als Luden en Naftaniel uit de PvdA te zetten, maar hebben er in de geschetste context wel begrip voor en beschouwen de tweet bovenal als zijn eigen verantwoordelijkheid.”

 

Uitzonderlijk coulant

Hij beweert vervolgens in een kinderachtige trapperige open brief aan Ronny Naftaniel een soort van flauw aftreksel van een excuus te hebben gemaakt om vervolgens de strekking van de tweet in iets omfloerster bewoordingen te herhalen:  “Het is verder aan de betrokken politieke partijen – in dit geval met name de PvdA – om te beoordelen of partijleden en gesprekspartners zich mogen inlaten met campagnes die schade toebrengen aan burgers, onder wie PvdA-leden, en organisaties. Tot dusver is de partij daar uitzonderlijk coulant in geweest.”

Om daarna namens TRF zichzelf weer in ere te herstellen: “De voortdurende oproepen vanuit de Israël-lobby om ons van Tervoorts artikelen te distantiëren leggen wij naast ons neer.” Een en ander was allemaal slechts een misverstand: “Suggesties dat The Rights Forum in reactie op Tervoorts tweet een rem zou hebben gezet op diens opinie-artikelen zijn onjuist. Het besluit om – voorlopig of definitief – te stoppen met Tervoorts bijdragen werd door hemzelf genomen, als gevolg van een verschil van inzicht over onze redactionele werkwijze. Een tweet van The Rights Forum die bevestigde dat Tervoort niet langer op onze website publiceert werd door de Israël-lobby met graagte, maar ten onrechte, in verband gebracht met de ophef over Tervoorts Twitter-bericht.”

 

Wanneer het artikel werkelijk het standpunt van TRF zou weergeven, dan zou er uiteraard de naam van de eindredacteur, de voorzitter of het bestuur onder staan. Een officiële verklaring over gevoerd beleid die door niemand is ondertekend is nogal lachwekkend. Alsof je voor een schoolkrantje schrijft en journalistje speelt en doet alsof je een heuse zaak te pakken hebt en zogenaamd gewichtig wikt en weegt om uiteindelijk jezelf geheel gelijk te geven. De zelfverheerlijking spat er vanaf.

Grens met ‘echt’ antisemitisme

Hij verwijt de Israel-lobby gebrek aan inhoudelijke argumenten, maar bij hem zelf zijn die ook moeilijk te vinden. Nergens gaat hij er op in of er niet iets inzit dat Corbyn die banden heeft met diverse Hamasleden en Holocaustontkenners, hen vaker instemmend heeft geciteerd of anderzijds met ze verbonden was, die Israel geregeld met nazi-Duitsland vergeleek en Palestijnse terroristen heeft geëerd, soms de grens met antisemitisme toch lijkt te overschrijden?

Ook in zijn klachten over zogenaamde smaadcampagnes tegen andere mensen door de ‘Lobby’ lees je niks over de redenen waarom men die mensen niet geschikt vindt om belangrijke functies bij overheid of politiek te hebben en waarom dat volgens Tervoort niet terecht is. Hij legt ook nergens uit wanneer hij iets wel antisemitisch vindt, maar zegt wel meermaals dat door de werkwijze van de Israel-lobby dit ‘echte antisemitisme’ juist ongemoeid blijft. Het is goedkoop scoren: je schaart je aan de juiste kant, je wilt juist het echte antisemitisme aanpakken, maar alle praktijkvoorbeelden voldoen niet, ze zijn niet ‘echt’ genoeg. Zelfs Holocaustontkenners lijken geen probleem, anders had hij dat toch wel als voorbeeld genoemd en erkend dat Corbyn zich van die mensen beter verre kan houden?

 

NIW

Voordat deze kwestie speelde was TRF ook al vaker uit de bocht gevlogen. Het NIW (redactie, geen naam onder het artikel) schrijft in reactie op een naar TRF-stukje tegen Elma Drayer (zonder auteur, maar dat blijkt later Martijn de Rooi te zijn):

 

“Radicaliseert The Rights Forum? Het lijkt er verdacht veel op. Eerder werd op de Forumwebsite al de Jodenhaat bij de politieke partijen Denk en Bij1 verdedigd en werd de aanval ingezet op het door alle gemeenteraadspartijen (behalve de bovengenoemde twee) ondertekende Amsterdam Joods Akkoord tegen antisemitisme. Ook kwam The Rights Forum onder vuur van het Centraal Joods Overleg (CJO), dat november vorig jaar een bloemlezing gaf van antisemitische commentaren op de Facebookpagina van het Forum. “Ik weet intussen wel wie de nazi’s zijn en dat zijn niet de Duitsers”, “Ik ben zo langzamerhand dat hele ‘joodse volk’ ook spuugzat” en talloze andere voorbeelden van onversneden Jodenhaat sierden de pagina van The Rights Forum op. Directeur Jan Keulen deed de kritiek van het CJO af als ‘een politieke smaadcampagne’.”

 

Eerder heb ik mij al afgevraagd waarom de mensen in het bestuur en comité van aanbeveling geen moeite hebben met de al jaren geleden ingezette radikale koers van TRF. Of in de woorden van het NIW:

 

“Het lijkt moeilijk voor te stellen dat (voormalig) politieke grootheden als Hedy d’Ancona, Laurens-Jan Brinkhorst, Frans Andriessen, Bert en Klaas de Vries erg blij zijn dat zij hun naam verbinden aan een organisatie die terrorisme bagatelliseert, antisemitisme verdedigt, columnisten monddood wil maken, Denk en Bij1 steunt en het Amsterdam Joods Akkoord (ondertekend door de partijen van al deze oud-politici) aanvalt.”

 

Gematigde zionisten

In artikelen op de website van TRF worden de begrippen Israel-lobby of kortweg ‘de Lobby’ vaak tientallen keren gebruikt. De vermeende oppermachtige Lobby, die iedereen die ook maar iets ten faveure van de Palestijnen zegt monddood zou maken, lijkt een obsessie voor TRF en het hoofdthema van Jan Tervoort, die een strijd voert tegen mensen als Esther Voet, Bart Schut, Hanna Luden en Ronny Naftaniel, allemaal gematigde zionisten die voor een tweestatenoplossing zijn en ook oog hebben voor Palestijns leed; zeker de laatste twee staan om hun gematigde positie bekend. Over militante aanhangers van een groot-Israel van de rivier tot de zee, zoals de SGP en PVV die over Palestijnen als verzonnen volk spreken, of Wilders volgens wie moslims haast per definitie niet deugen, lees je weinig op TRF.

Eén artikel spant de kroon met liefst 48 keer het woord lobby in de tekst, het hierboven besproken artikel waarin Tervoort anoniem zichzelf verdedigt (en andere louche figuren zoals Corbyn).

 

Door je tegenstanders steeds als onderdeel van een oppermachtige lobby neer te zetten en van smaad en laster te beschuldigen ontwijk je inhoudelijke discussie. Men heeft een paar riedeltjes klaar over de bezetting  en kopieert wat nieuws uit bekende pro-Palestijnse bronnen, en richt zijn aandacht verder met name op het bevechten van ‘de Lobby’. In zijn tweets kort na de Joden-uit-de-PvdA- tweet meldde Tervoort dat hij “sinds kort weer wat geinige pijlen op zijn boog heeft gekregen” in zijn strijd tegen de Israel-lobby.

 

Dit alles roept de vraag op in hoeverre het TRF gaat om het leed van de Palestijnen en een vreedzame en ‘rechtvaardige oplossing van het conflict’. Hoewel er zeker ook inhoudelijke stukken op staan (met de bekende strekking dat de schuld van de ellende hoofzakelijk bij Israel ligt), is de preoccupatie met Joods zionistisch Nederland en dan met name een paar bekende mensen die schijnbaar de ‘machtige Israel-lobby’ vertegenwoordigen, stuitend. De parallellen met antisemitische noties over Joodse complotten en Joodse almacht dringen zich op, en worden terecht getrokken door de betroffen mensen.

Ratna Pelle



Triest gekwetter op twitter (IMO)




= IMO Blog =

Regelmatig krijg ik per e-mail meldingen van twitter, waar ik zelden op kijk. Af en toe trekt een bericht de aandacht en klik ik erop, en bevind mij opeens in zo'n twitter 'discussie' die er waarschijnlijk de reden van is dat steeds minder mensen actief zijn op twitter. Dit keer was het EAJG, dat boos was op Esther Voet omdat zij achter haar adjunct Bart Schut bleef staan nadat hij een fel stukje had geschreven over hoogleraar missiologie Stefan Paas, die wekelijks podcasts verzorgt voor de EO. Paas toonde in een tweet begrip voor de dader van de aanvallen op het Israelische restaurant HaCarmel, omdat 'die [Israelische, RP] vlag geen fijn gezicht is voor Palestijnen of zelfs als provocatie kan worden opgevat'. Ook ontkende hij dat er antisemitische motieven waren en sprak van iemand met 'anger management' problemen. Dat laatste klopt volgens psychologen die hem onderzochten, maar doet aan het eerste niet af. Ik denk zelfs dat er een verband is: mensen met 'anger management problemen' maken zich vaker onterecht kwaad en worden sneller agressief, zien sneller complotten van allerlei mensen en groepen die het op hen hebben gemunt en zijn zodoende bevattelijker voor vormen van haat waaronder Jodenhaat. Daarbij riep hij 'Free Palestina' en zwaaide met een Palestijnse vlag.

Uiteraard ontkende Paas dat hij begrip wilde tonen: 'Het gaat niet om begrip tonen, het gaat om begrijpen.' En hij had duidelijk gesteld dat het een strafbaar feit betrof, sterker nog, hij had het 'strafbaar wangedrag' genoemd. Nadat hij eerst in verschillende tweets benadrukte dat het enkel om de vlag ging en na sluitingstijd was (dus blijkbaar niet zo erg?), en zelfs eigenaar Bar-On citeerde dat hij een nog grotere vlag zou ophangen (die Bar-On provoceert zelf ook wel), nadat hij ook had geschreven dat die vlag als een rode lap op een Palestijn werkt, en intussen 'wel benieuwd is of andere Israelische restaurants dezelfde issues hebben' (als hij nou gewoon die vlag weghaalt zijn we misschien van het probleem af). Ik bedoel, dat zijn ook wel behoorlijk suggestieve tweets over iets wat je ook gewoon eenduidig, zonder mitsen en maren, kunt veroordelen. Of er je mond over houden als je dat niet op kunt brengen.

Een beetje columnist gaat er dan stevig in. Het verhaal over verwarde mannen kennen we, en wordt al te vaak gebruikt om radikalisme en antisemitisme te verdoezelen. Antisemitisme neemt toe, en dit mede aan de slachtoffers zelf wijten (of daar althans duidelijk op hinten) is niet echt een effectieve manier om het te bestrijden. Daarbij is Paas zelf ook niet echt van de nuance. Zo twittert hij over Joods.nl dat het een FvD proxyclub is en noemde ze zelfs op denigrerende toon 'refojongens'. Hij beweert dat ze "altijd in de weer [zijn] om Thierry c.s. schoon te wassen en altijd op zoek om bij 'links' iets te vinden waar men zich over kan opwinden".  En: "Hysterisch hitsen is nu eenmaal hun verdienmodel". Dat laatste noemt Schut antisemitisme:

"Als klap op de vuurpijl wist Paas ook nog het motief van de redacteuren van Joods.nl haarfijn te benoemen: winstbejag. Want klagen over antisemitisme is in zijn woorden een 'verdienmodel'. Joden doen immers alles om wat extra geld bijeen te graaien, weet u wel?"
Scherp, maar niet onterecht als je zo'n opmerking maakt. Paas erkende overigens dat dat van die 'refojongens' een foutje was: "Een vergissing. Iemand die het kan weten, vertelde me ooit dat er bij de CIDI-jongeren veel refojongeren rondliepen, en ik haalde dat even door elkaar". Een stuk beter inderdaad… Iemand die het kan weten? Ik ben ooit, toen ik nog enigszins voor jong kon doorgaan, met de CIDI Jongeren in Israel geweest en ook op een weekend in Nederland. Ik heb die 'refojongens' toen niet gezien, wel een diverse behoorlijk kritische groep. Er was ook een Arabische vrouw bij die het vaak voor de Palestijnen opnam en de discussie niet schuwde.
Paas grijpt alles aan om zijn tegenstanders zwart en monddood te maken en in een radikale hoek te duwen. Het mag kloppen dat zowel Voet als Schut zich soms wat activistisch opstellen, ze hebben waar het dit soort figuren betreft zeker een punt.
Paas eiste op hoge poten excuses van Esther Voet voor de 'lasterpraat', waarop een wat onderkoelde reactie van Voet volgt dat het hem vrij staat een reactie in te sturen. Waarop hij retorisch vraagt of het allemaal gelogen mag zijn en er geen regels gelden wat dat betreft. 'Als u kaatst kunt u als opiniemaker de bal verwachten', is de reactie dit keer, waarop Paas beiden heeft geblokt: "Inmiddels het hele mistroostige stel geblockt. Dat geeft hopelijk ook wat minder getroll. Want een fatsoenlijke reactie, dat lukt niet, maar anonieme trekkertjes je tl in zuigen, dat gaat prima. Niveautje hoor."
Een trieste conversatie, vooral als je bedenkt dat het hier een hoogleraar betreft die naar je zou verwachten belangrijkere dingen te doen heeft en met een zekere afstand naar kwesties kan kijken, in plaats van zijn tegenstanders te belasteren en het gekwetste slachtoffer uit te hangen.
Maar het ging me niet alleen om Paas. De reden om hier nu tijd en energie aan te besteden is, dat ik weer verbluft ben hoe die hele pro-Palestina kliek elkaar klakkeloos en kritiekloos de hand boven het hoofd houdt. EAJG schreef in reactie op de zaak dat Esther Voet "wegduikt voor haar eigen verantwoordelijkheid" en ze "professor in de laster- en leugenkunde Bart Schut de hand boven het hoofd houdt." Het bestuur moet zelfs ingrijpen. Eronder een stukje uit een tweet van antisemiet Jan Tervoort, waarin hij Schut 'structurele leugens en laster' verwijt die 'iedere week een ander slachtoffer treffen' en het heeft over de 'kwaadaardige Esther Voet'.

In feite is dit een lastercampagne tegen twee redacteuren van een blad dat in soms stevige bewoordingen reageert op de actualiteit en op de vaak lakse houding tegenover, en soms regelrechte ontkenning van, Jodenhaat aan de kaak stelt. Daarbij zijn mensen als Stefan Paas, Jaap Hamburger van EAJG (dat zich voordoet als Joodse club die voor vrede is, tegen bezetting en geweld en kritisch op het Israelische regeringsbeleid), en Jan Tervoort die de site van The Rights Forum vol pent met artikelen waarin om de andere regel de oppermachtige Joodse zionistische lobby wordt gehekeld, een pot nat.
Het verdedigt elkaar allemaal klakkeloos, en neemt klakkeloos dezelfde ophitsende terminologie over, zoekt dezelfde randen met antisemitisme op, en iedereen die hier aanstoot aan neemt is uiteraard onderdeel van dezelfde geoliede slinkse en machtige Israel-lobby, aangevoerd door de kwaadaardige Esther Voet, leugenaar Schut (doorgaans afgekort als BS) en kompaan Hanna Luden.
Ja zelfs een gematigd rustig en bedaard persoon als Luden krijgt ervan langs. Niveautje inderdaad. Het ergste is misschien nog wel dat het hier om mensen gaat die publieke functies hebben (gehad), gestudeerd hebben en in de media serieus worden genomen.
Ratna Pelle

woensdag 8 april 2020

Tolerantie voor uitingen van antisemitisme (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2020/04/08/tolerantie-voor-uitingen-van-antisemitisme/

 

= IMO Blog = 

 

De tolerantie voor antisemitische uitingen en thema’s lijkt toe te nemen nu de Tweede Wereldoorlog en de Shoah langer geleden is. Tegelijkertijd is er wel veel aandacht voor de oorlog, vooral in dit herdenkingsjaar van ’75 jaar bevrijding’, en ook jongeren worden daarbij betrokken. Een verklaring voor deze tegenstrijdigheid is mogelijk dat de oorlog meer los van de Joden wordt gezien; al jaren is er een soort verbreding bezig en worden Joden minder gezien of benoemd als de belangrijkste slachtoffers van de nazi’s. Het Jeugdjournaal bestond het bijvoorbeeld in een uitzending over de herdenking van de bevrijding van Auschwitz de Joden niet eens apart te noemen als slachtoffers, achteraf werd dit enigszins rechtgezet (waarover later meer).

 

Herdenken zonder Joden

Rond de officiële Dodenherdenking op 4 mei speelt al lang de discussie wie precies moeten worden herdacht en met hoeveel nadruk, en bij de zogenaamde ‘alternatieve’ zwaar gepolitiseerde Kristallnachtherdenking zijn Joden van slachtoffers van toen veranderd in daders van nu, met als dieptepunt in 2015 de toespraak van het Arabische en rabiaat antizionistische parlementslid Haneen Zoabi uit Israel. Soms vergat ze netjes ‘zionisten’ te zeggen als ze het over wandaden, arrogantie, uitverkorenheid en lobbies had, zodat het ‘Jews’ over Amstel weerklonk. Sommige Joodse aanwezigen werden er werkelijk onpasselijk van.  Gelukkig vindt deze ‘herdenking’ niet meer plaats, maar het is beschamend hoe lang een klein radikaal clubje, dat samenwerkte met o.a. de Internationale Socialisten die achter terreur tegen Israel staan, een dergelijk evenement op een dergelijke datum op een dergelijke plaats mocht organiseren.

 

Vooral onder mensen met een migratieachtergrond leeft het idee van ‘herdenken zonder Joden’ zoals de Joodse Robert Vuijsje krachtig omschreef in zijn Anton de Komlezing van 2016. Hij vertelde dat hij op de Dag van de Empathie, georganiseerd door Jerry Afriyie (Kno’Ledge Cesare), op 3 mei had verteld over zijn eigen multiculturele geschiedenis en het belang van het inleven in de ander. Later stelde iemand uit het publiek voor om “4 mei voortaan geheel los te koppelen van de herdenking van de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. De wereld kende zoveel onrecht dat het beter was om 4 mei te gebruiken als een dag tegen oorlog in het algemeen. Op geen ander moment tijdens deze avond kreeg een spreker zoveel bijval. Niet een van de toespraken leidde tot het gejuich dat nu hoorbaar was.”

 

Vuijsje verbaast zich over dit gebrek aan empathie en ziet hier een patroon in: de mensen die hij al jaren voor zijn Volkskrant serie over afkomst interviewt, zien in hem geen minderheid die ook met discriminatie en uitsluiting te maken heeft maar iemand die bij de ‘machtigen’ hoort:

“Niet alleen hoor ik in hun ogen bij de meerderheid, vaak noemen ze ook voorbeelden waaruit moet blijken dat mensen zoals ik de machtigste van het land zijn. Mijn gesprekspartners in de Volkskrant hadden vaak een scherp oog voor detail ontwikkeld als het ging om hun eigen behandeling, waarvoor ze (terecht) inlevingsvermogen opeisten van witte Hollanders. Tegelijk zagen ze niet hoe primitief de antisemitische vooroordelen waren die ze vanzelfsprekend vonden.”

 

Deze opvattingen, van mensen die hier veelal niet geboren zijn en voor wie de Tweede Wereldoorlog niet de betekenis heeft die zij voor ons heeft, zijn natuurlijk niet representatief voor hoe Nederlanders denken, maar ze nemen wel in belang toe en vinden ook ingang onder autochtone jongeren en progressieve mensen.

Gemeenschappelijke vijand

Een tweede reden dat de tolerantie voor antisemitische opvattingen groter wordt, is dus dat er meer mensen met een niet-Europese afkomst hier wonen, voor wie de Jodenvervolging verder weg staat en geen deel uitmaakt van hun geschiedenis. Terwijl zij met succes het racistische karakter van Zwarte Piet hebben aangekaart ontbreekt het hen aan oog voor vooroordelen tegen Joden; sterker nog, ze hebben ze vaak zelf, ingegeven door de afkeer van Israel waarmee ze zijn opgegroeid en het staats-antisemitisme van veel Arabische landen.

In het tegengaan van antisemitisme is het cruciaal om deze mensen te bereiken, en de vooroordelen die ze hebben weg te nemen. We zullen de discussie moeten aangaan over hoe antisemitisme in de islam en ook door Arabische regimes en staats-tv wordt gebruikt om de eenheid te bewaren en een gemeenschappelijke vijand te creëren. Over het feit dat Palestijnen door sommige Arabische landen zelf minstens zozeer worden gediscrimineerd als door Israel, over het geweld dat tegen hen is gebruikt door bijvoorbeeld de legers van Libanon en Jordanië, over het macabere spel dat wordt gespeeld waarin zij als pionnen tegen Israel worden ingezet. En misschien ook wel over de dubieuze rol van de Arabische landen tegenover de nazi’s en het warme welkom dat sommige nazi’s er na de oorlog kregen.

Dit alles moet niet alleen door mensen als Wilders en Baudet worden geroepen, integendeel. Het moet door mensen worden gezegd die er geen anti-islam agenda op na houden, die zich evenzeer rekenschap geven van de Europese antisemitische erfenis, en die zich evenzeer zorgen maken over racisme en discriminatie van allochtonen. Zoiets zou misschien op een volgende Dag van de Empathie kunnen gebeuren: dat allochtoon en autochtoon vanuit een open houding de eigen geschiedenissen kritisch tegen het licht houden en onderzoeken. Of misschien beter een Dag van Gezamenlijk Onderzoek. Als het werkt vloeit de empathie daaruit voort.

 

Dit geldt niet alleen voor antisemitisme maar bijvoorbeeld ook voor het slavernijverleden, de ‘politionele acties’ etc. Wij moeten ruiterlijk onze schuld bekennen en excuses maken, maar er moet tegelijkertijd (en zonder dat dit als verzachting of excuus wordt gebruikt) oog zijn voor racisme in niet-westerse landen, voor hun aandeel in de slavernij, hun wreedheden en bijvoorbeeld de moderne slavernij die nu in sommige Arabische landen aan de gang is tegenover Oost-Aziaten. Doe eigenlijk maar een Jaar van Gezamenlijk Kritisch Niets-en-Niemand-Ontziend Onderzoek. Om te beginnen dan.

Ratna Pelle