Geheime documenten geven onthutsend beeld van Palestijnse staat in wording

 

Eerder hadden we hier al een Engelstalig bericht over.

 

-------------

 

Geheime documenten geven onthutsend beeld van Palestijnse staat in wording

De Palestijnse Autoriteit zal over twee weken de VN gaan vragen om erkenning van een eigen staat.

Nu blijkt uit tot nu toe geheime documenten dat zelfs op het gebied van de eerste levensbehoefte water, de PA de opbouw van de eigen staat op de West-Bank frustreerde.

Uit die documenten, die in het bezit zijn van Missing Peace Informatie, blijkt verder dat de PA water gebruikte om de internationale opinie op te zetten tegen Israël.

De documenten bevatten o.a. notulen van de vergaderingen van de JWC ( Joint Water Committee), het gezamenlijke Palestijns Israëlische orgaan, dat sinds het afsluiten van de Oslo akkoorden werkt aan verbetering van de waterinfrastructuur op de West Bank en in Gaza.

Onder de documenten bevinden zich ook briefwisselingen tussen het hoofd van de Palestijnse Water Autoriteit Dr Atilli en kolonel Avi Shalev van COGAT, het verantwoordelijke Israëlisch bureau voor de waterhuishouding op de West Bank

Uit die documenten blijkt dat de PA de opbouw van de infrastructuur op de West Bank bewust tegenwerkte en water gebruikt om de wereldopinie op te zetten tegen Israël.

Een aantal voorbeelden:

• Talloze waterprojecten op de West Bank die tien jaar geleden al goedgekeurd waren en voorzien waren van alle benodigde vergunningen, werden niet uitgevoerd. Een groot ondergronds waterreservoir in het oostelijke gedeelte van de West Bank wordt daardoor vrijwel niet geëxploiteerd.
• In 2009 bood de Israëlische regering aan om de aanleg van waterprojecten op de West Bank voor de PA te betalen. De PA heeft nooit gereageerd op dit aanbod.
• Waterzuiveringprojecten die werden goedgekeurd en waarvoor sponsors waren gevonden werden nooit uitgevoerd. Een door Israël gebouwde waterzuiveringsinstallatie nabij Hebron werd zelfs nooit door de PA in gebruik genomen.
• De PA weigert om met Israël samen te werken om de grootscheepse waterdiefstal op de West Bank aan te pakken. Wanneer Israël actie onderneemt wordt er desinformatie campagne door de PA gestart, waarin Israel wordt beschuldigd van discriminatoire praktijken.

Zie voor meer details:

http://missingpeace.eu/nl/2011/09/de-schokkende-waarheid-over-de-palestijnse-staatsvorming/ (Nederlands)

http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=235772 (Engels)

 

Palestijnse leugens over watergebruik slecht teken voor staatsuitroeping

 

Helaas is onderstaand artikel hier en daar nogal technisch en wat lastig leesbaar, maar de feiten zijn onthullend. Het bekende beeld, ook in de Nederlandse media, is dat Israel water steelt dat eigenlijk de Palestijnen toebehoort en deze daarom geregeld zonder water zitten. Dat juist de Palestijnen zich vaak niet aan gemaakte afspraken houden, illegaal water aftappen en goedgekeurde projecten niet uitvoeren, hoor je helaas nooit. Een voorbeeld:

‘Israel allocates only 10 % of the shared water sources to the Palestinians’ claims Atilli.

The water quota for the West Bank were mutually agreed upon in the Oslo accords. As a result 33% of the water in the aquifers under the West Bank is allocated to the Palestinians.

In 1993 the Palestinians could pump up 117 million m3 and Israel would provide an additional 31 million m3. In 2007 200 million m3 water was allocated to the PA of which Israel provided 51,8 million m3.

However of those 200 million m3, only 180 million was actually used.

The main reason for this, is that the PWA did not implement projects in the Eastern aquifer that would have solved much of the Palestinian water crisis. More than half of the wells approved for exploitation of the Eastern aquifer have not been drilled until now. The permits to drill these wells were issued in 2000.

In a letter written on April 4^th 2001 the civil administration urged the PWA to execute these projects. A letter from June 8^th 2009 repeated that request.

Atilli also lied about the Palestinian water consumption. In the JPost article he claimed that Palestinians are ‘limited to an average of just 60 liters. However, in 2009 his own PWA published a report that mentioned an average supply of 110 liter per capita per day.

Je kunt je afvragen waarom de Palestijnen deze bronnen niet beter benutten en waarom ze zoveel onwaarheden verkondigen. Het antwoord ligt voor een deel in de kritiekloze houding van het Westen tegenover de Palestijnen. Hun leugens over Israelische diefstal worden zonder meer geloofd en op deze manier hoeft men slecht beleid, corruptie en wanpraktijken aan eigen kant niet aan te gaan pakken. Missing Peace wijst erop dat een en ander aantoont dat de Palestijnen niet klaar zijn voor een eigen staat en al helemaal niet voor een staat die in vrede met Israel leeft. Alle problemen worden immers als vanouds op Israel afgeschoven. 

 

RP

------------

 

http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=235772

The devastating truth about water and Palestinian statehood

On June 15^th 2011 the Jerusalem Post published an article about the Palestinian water crisis, written by the head of the Palestinian Water Authority, Dr Shaddad Atilli.

In his article Atilli wrote that Israel’s ‘discriminatory policies’ are to blame for the lack of water in the Palestinian society. He claimed that Israel used the Joint Israeli Palestinian Water Committee (JWC) to veto and to delay Palestinian water projects. He also wrote that Israel illegally exploits 90% of the shared water sources, allocating only 10% for Palestinian use.

Furthermore, he claimed that because of the Israeli policies such as theft of water and the destruction of water wells and treatment plants, people realized that the two state solution was rapidly fading.

His libelous article, that was full of distortions, outright lies and false accusations, was yet another proof of the intransigence of the Palestian Authority.

Recently our organization Missing Peace obtained authentic official papers documenting meetings of the Joint Israeli Palestinian Water Committee (JWC) and correspondence between Colonel Avi Shalev, head of the International relations branch of COGAT, and Dr.Atilli.

Those documents give an entirely different picture about the root cause of the Palestinian water crisis.

Contrary to Atilli’s outrageous accusations, it has been the Palestinian Authority that has been sabotaging the two state solution by preventing the development of an independent water infrastructure for the future Palestinian state.

Let’s examine some of the claims in Atilli’s article and compare them with the picture that emerges from the JWC and COGAT documents.

‘Israel delayed and vetoed Palestinian water projects’, says Atilli.

First of all, article 40 (14) in the Oslo accords clearly states that all JWC decisions about water projects in the West Bank need mutual agreement.

Once approved, JWC projects for the territories under Palestinian control (Area A and B) do not need any further Israeli involvement.

Projects in Area C, where Israel is in control need approval from the Israeli Civil Administration (ICA).

Since 2000 the PWA submitted 76 requests for permits to the office of the Civil Administration. Subsequently 73 permits were issued by ICA and 3 denied because there was no master plan.

In a letter of June 8^th 2009 Shalev responded to Atilli’s complaint that ICA did not honor a PWA request to issue 12 of these permits. Shalev wrote that these permits were already issued in 2001 and that ICA wondered why the PWA did not execute these projects.

Another 44 JWC approved projects, the majority in Area A and B, like the construction of a waste water treatment plant (WWTP) in Jenin that received approval in 2008- have not been implemented. The German government even withdraw a plan to build a WWTP in Tulkarm when it came to the conclusion that the PWA could not handle the project.

When back in November 2009, the PWA complained about a lack of funds, the Israeli government officially offered to finance water projects for Palestinian communities. The PA has yet to respond to this offer.

‘Israel allocates only 10 % of the shared water sources to the Palestinians’ claims Atilli.

The water quota for the West Bank were mutually agreed upon in the Oslo accords. As a result 33% of the water in the aquifers under the West Bank is allocated to the Palestinians.

In 1993 the Palestinians could pump up 117 million m3 and Israel would provide an additional 31 million m3. In 2007 200 million m3 water was allocated to the PA of which Israel provided 51,8 million m3.

However of those 200 million m3, only 180 million was actually used.

The main reason for this, is that the PWA did not implement projects in the Eastern aquifer that would have solved much of the Palestinian water crisis. More than half of the wells approved for exploitation of the Eastern aquifer have not been drilled until now. The permits to drill these wells were issued in 2000.

In a letter written on April 4^th 2001 the civil administration urged the PWA to execute these projects. A letter from June 8^th 2009 repeated that request.

Atilli also lied about the Palestinian water consumption. In the JPost article he claimed that Palestinians are ‘limited to an average of just 60 liters. However, in 2009 his own PWA published a report that mentioned an average supply of 110 liter per capita per day.

Atilli’s level of chutzpah is best shown by his third claim about Israel stealing water and destroying Palestinian water projects.

In fact Palestinians steal millions m3 of water per year by drilling illegal holes in the water pipes of the Israeli water provider Mekorot.

The Civil Authority fixes 600 of these illegal taps each year.

Furthermore, since 2008 Israel has asked the PA to re-establish the joint JSET water patrols that fought water theft before the El Aksa intifada. The PA refused.

Another reason for the loss of water is the poor maintenance of the Palestinian water infrastructure.

A staggering 33% of the fresh water supply gets lost because of leaks, theft and poor maintenance.

Other documents provided solid evidence that the closing of 250 illegal wells was agreed upon in the JWC meetings. For example, minutes of the JWC meeting on November 13^th 2007 show a consensus decision to destroy ‘illegal drillings and connections’.

Nevertheless Atilli acted as if he never attended these meetings and had never co-signed the joint decisions to close illegally drilled wells.

He even had the gall to write urgent appeals to the international community as soon as ICA, after numerous appeals to the PWA to follow up on the agreed closure of illegal wells, finally took action and closed those wells.

These are only few examples of the overwhelming and shocking evidence of the way the Palestinian Authority neglected the basic needs of its citizens and cynically used water as a weapon in a PR campaign against Israel.

It shows that, contrary to reports dealing with the progress in state building, the PA is far from ready for statehood.

There is however yet another conclusion to be drawn here.

The stubborn refusal to work together with Israel on mutual and vital interests like improvement of the water infrastructure and the way the PA subsequently used that lack of improvement to demonize Israel, prove that the PA is not interested in the two state solution and peace.

In fact the bid for UN recognition of a state without a peace agreement and the way the PA deals with Israel in the field of water are part of the same campaign.

The goal of that campaign is, as Mahmoud Abbas has pointed out in his infamous NYT op-ed, the continuation of the conflict by different means.

By now it has become crystal clear that the use of water as weapon is one of those means.

www.missingpeace.eu

 

Water als brandstof voor het Palestijns Israëlisch conflict

 

In het Israelisch-Arabische conflict is bijna elk feit wel omstreden: de Palestijnen zijn geen volk, de Joden zijn geen volk, de Joden zijn nieuwkomers die hier geen aanspraken kunnen doen gelden, de Palestijnen zijn recente immigranten die hier geen aanspraken kunnen doen gelden, enz.

Dat zijn dan nog de grote lijnen, maar in meer specifieke, detailistische gevallen is het vaak moeilijk de juiste feiten te vinden. Zelfs VN rapporten en mensenrechtenorganisaties zijn niet noodzakelijk betrouwbaar, omdat ze te kritiekloos de beweringen van één kant overnemen (zie bijv. Review Amnesty Report on Gaza War).

Bij het waterbeleid op de Westoever is duidelijk dat de beweringen van pro-Palestijnse actiegroepen eenzijdig zijn en hooguit de halve waarheid vertellen. Dankzij onderstaand bulletin van Missing Peace weten we nu driekwart van de waarheid, en blijkt de situatie (zoals altijd) veel ingewikkelder en genuanceerder te liggen. Natuurlijk is Missing Peace ook een actiegroep met een agenda, die zelden iets kritisch over Israel naar buiten zal brengen. Of Israel, dat de controle heeft over de grote watervoorraden, altijd goed en volgens de afspraken hierover handelt, blijft dus wat onzeker.

 

Abby

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Water als brandstof voor het Palestijns Israëlisch conflict 

http://missingpeace.eu/nl/2011/07/water-als-brandstof-voor-het-palestijns-israelische-conflict/

Jeruzalem 19 juli 2011

Water is niet alleen een schaars goedje in het Midden-Oosten,  het wordt ook gebruikt als grondstof voor het Palestijns Israëlische conflict.

Wie op het web zoekt naar informatie over water in de West Bank, komt meestal berichten tegen zoals het onderstaande bericht over watertekort in Bethlehem, dat wij aantroffen op de website van Kerk in Actie.

Het bericht is geschreven door de directeur van het “Arab Educational Institute (AEI) in Bethlehem Toine van Teeffelen. Een Nederlander die met een Palestijnse vrouw is getrouwd en met zijn gezin in Bethlehem woont.  AEI wordt door Kerk in Actie met een bedrag van 20.000 Euro per jaar ondersteunt en valt onder een project met de naam “Begrip tussen godsdiensten”.

Doelstelling AEI

Het project beoogt het volgende te bereiken in het werk met Palestijnse jongeren:

”Een bijdrage te leveren aan vrede en gerechtigheid, mee te helpen aan het opbouwen van een Palestijnse staat die gekenmerkt wordt door democratie, geweldloosheid en een multiculturele samenleving waar mensen van verschillende godsdiensten kunnen samenleven”.

Tussen de beoogde doelen en de realiteit zit duidelijk een gapend gat. Dat blijkt uit de wijze waarop Van Teeffelen te keer gaat tegen zijn  Israëlische medemens, en een loopje neemt met de waarheid over het waterprobleem in de Palestijnse Autoriteit.

Dat het AEI artikel een klassiek voorbeeld is van een 'missing piece' verhaal zal blijken uit de informatie onder het fragment hieronder.

Uit de rubriek: Verhalen uit Palestina op de website van Kerk in Actie

“Tamer zei laatst dat hij Ben Ten wilde zijn, een kinderheld met magische krachten. Hij zou heel Palestina in bezit nemen en de vloer aanvegen met de Israëli’s....

Wat doe je met je woede and angsten? Het tekort aan water is nu de voornaamste bron van zorg en boosheid in onze familie. Voor toilet en douche gaan we naar een buur twee straten verder die toevallig op dit moment in Jordanie verblijft. Deze zondagochtend lopen we in een hitte van 35 graden met teilen vol vuile afwaskopjes en pannetjes naar het huis met het kostbare water. “Als buitenlanders het horen, dan kunnen ze niet geloven wat er hier gebeurt,” zegt Mary’s zus Rita uit Parijs, die op bezoek is en nog niet is gewend zo’n bliksemsnelle douche te nemen als hier nodig is. We weten niet hoeveel water er bij de buren in de containers op het dak zit. Rita voegt eraan toe dat de lokale autoriteiten wel meer hun best mogen doen om in ieder geval aan te geven op welke dagen in de verschillende buurten het water wordt opgespoten. Een rooster om beter om te kunnen gaan met de schaarste. En dat, zegt Mary’s oom Jamal, terwijl er enorme, natuurlijk door Israël gecontroleerde aquiferen onder Abediyyeh zijn, ten noord-oosten van Betlehem.

Mary moppert: “En jij maar zeggen dat de mensen hier moeten blijven.” Bij tekort aan water is zij nog meer uit haar humeur dan bij al de reisproblemen, want je krijgt immers extra problemen met hygiëne, voedselbereiding en ongedierte – de zomerse niml, de mieren, zijn er al. We kunnen ook al die mooie plantjes op het balkon geen water geven.  “Opgesloten zonder water,” is haar korte conclusie.

Het probleem met woede hier is dat je geen uitlaatkleppen hebt. De Israëli’s zitten hoger, in wachttorens, boven de Muur, in hun betraliede settlements op heuveltoppen, of achter dik glas bij de terminal op weg naar Jeruzalem. Je zou ze wel eens even willen toespreken, op z’n minst”.

 

Duidelijk watertekort

De eerste opmerking over het in bezit nemen van heel Palestina (Israël dus) en het 'aanvegen van de vloer' met Israëli's, laat zien dat de educatie van AEI en Van Teeffelen klaarblijkelijk over iets anders gaat dan vrede en de multiculturele samenleving.

Maar laten we ons beperken tot het hoofdonderwerp in dit bericht; het watertekort in Bethlehem.

De argeloze lezer krijgt een beeld voorgeschoteld waaruit twee dingen zouden moeten blijken.

Ten eerste: het watertekort is nijpend, en twee: Israël is verantwoordelijk voor die situatie.

Dit is ook het beeld dat het grote publiek krijgt voorgeschoteld. Het beeld wordt zelfs uitgedragen door gerenommeerde organisaties zoals Amnesty International.

Het is echter een vals beeld. Zie bijvoorbeeld het onderzoek van  Martin Sherman, die aantoonde dat een AI rapport over water vol onwaarheden zat.

Realiteit 

Ook Missing Peace kreeg informatie die het beeld over de situatie in Bethlehem aanzienlijk nuanceert en waaruit de conclusie getrokken kan worden dat de oorzaak van het watertekort in de PA ergens anders ligt.

We gingen zelf op onderzoek uit en spraken met Palestijnen uit Bethlehem en El Khader (een voorstad van Bethlehem).

We kregen bovendien documenten van de Civil Authority en de Israeli- en Palestinian Water Authority.

De Palestijnen uit Betlehem gaven direct al een genuanceerder beeld.

Er is een watertekort in Bethlehem, en vooral in de hogere gebieden van de stad is dat nijpend in de zomer. Dat komt omdat de pompcapaciteit van de Palestijnse Water Autoriteit op momenten dat de kranen open gaan onvoldoende is.

Een Palestijnse Arabier die met zijn familie van twaalf personen in een lager deel van Bethlehem woont, zei dat hij de afgelopen twee jaar slechts één dagdeel helemaal geen water meer had.

Vrijwel ieder huis in Betlehem heeft onder de vloer een waterreservoir van ongeveer 60 m3. In de winter wordt daar het regenwater in opgevangen. Dat water is, afhankelijk van gebruik, voldoende voor enige maanden.

De afgelopen winter viel er echter in de omgeving van Bethlehem nauwelijks meer dan 60% van het jaargemiddelde aan regen. Hier hebben we de eerste reden voor het tekort.

Wie echter via het distributienet van de Palestijnse Water Autoriteit water te kort komt kan bij bestellen. Dat water komt uit het gebied rond Tekoa ten zuid oosten van Bethlehem maar is vier keer zo duur als het water via het net. De meeste Palestijnen in Bethlehem maken van deze service gebruik om het tekort aan te vullen, het water wordt dan naar de opslagtanks op de daken gepompt.

Een andere reden voor het watertekort in steden zoals Bethlehem en Hebron is de hopeloze staat van de waterinfrastructuur in de Palestijnse Autoriteit.  In 2009 ging daardoor bijvoorbeeld 7 miljoen m3 water verloren.  De PA kreeg  sinds de Oslo akkoorden  in 1993 35 miljoen m3 water per jaar van het Israëlische waterbedrijf Mekorot, dit nam toe tot 55 miljoen m3 in 2008. In totaal gebruiken de Palestijnen meer dan 200 miljoen m3 water per jaar.

Van dat water wordt 70 % wordt door de PA zelf opgepompt uit de aquiferen. Volgens de waterakkoorden tussen Israël en de PA heeft de PA per jaar recht op 196 miljoen m3 water uit de aquiveren.

Waar het gaat om het oostelijke ondergrondse basin in het AEI bericht, hebben de Palestijnen volgens de akkoorden recht op 132 miljoen m3 per jaar en Israel 40 miljoen m3.

De PA heeft echter onvoldoende gedaan om dit water bechikbaar te krijgen, het gezamelijke Israëlische Palestijnse water comite (JWC) keurt namelijk iedere aanvraag goed om in dit basin te boren.

Het bizarre feit doet zich voor dat slechts 90% van het  jaarlijkse quotum daadwerkelijk wordt geconsumeerd. Naast de 7 miljoen m3 die verloren gaat door de lekken in het net wordt er ook op grote schaal illegaal water afgetapt, gestolen dus. Volgens de Israëlische Civil Authority gaat door deze factoren ongeveer 33% van het waterquotum voor algemeen gebruik verloren.

In totaal hebben Palestijnen sinds de ondertekening van de akkoorden over water, die een onderdeel vormden van de Oslo akkoorden, 250 illegale waterbronnen geboord.

Wanneer nu de 'Civil Authority' de bronnen die in 'area C' (de niet door de PA gecontroleerde gebieden) weer dicht maakt, volgt er meestal een desinformatie campagne op het internet. Die campagnes gaan vaak gepaard met oproepen om actie tegen de 'brute Israëlische repressie'.

Eerder toonden we al aan dat ongeveer het zelfde gebeurt met de Palestijnse olijven industrie.

De Palestijnse Water Autoriteit die sinds de Oslo akkoorden vanaf 1994 verantwoordelijk is voor het onderhoud en uitbreiding van het waternet in de Palestijnse steden en dorpen, heeft door wanbeheer een hopeloze achterstand in het up to date houden van het waternet.

Bijvoorbeeld, van de 47 waterprojecten die sinds 2001 door het gezamenlijke Palestijns-Israëlische watercomite werden goedgekeurd voor de gebieden onder PA bestuur(Area A&B), werden 12 projecten niet- of  maar gedeeltelijk gebouwd.

Dit staat in sterk contrast tot de situatie tussen 1967 en 1991 toen Israel verantwoordelijk was voor het waternet van de Palestijnen en het aantal Palestijnse steden en dorpen dat  aangesloten werd op het Israëlische waternet steeg van 50 naar 260.

De Palestijnse waterconsumptie nam van 1967 tot aan 2006 met 300% toe, terwijl de totale consumptie van water in Israel in dezelfde periode met 15% afnam (het drinkwatergebruik per hoofd van de bevolking nam zelfs met 64% af). In een PWA publicatie uit november 2009 werd een water consumptie van 110 liter per dag per hoofd van de Palestijnse bevolking op de West-Bank gerapporteerd. Dat ligt iets boven het door de VN aanbevolen hoeveelheid van 100 liter per dag.

De laatste jaren wordt door de Amerikaanse regering via USAID gewerkt aan verbetering van de situatie in de Palestijnse steden die een tekort aan water hebben. De Amerikaanse regering gaf over de periode 1996 tot en met 2002  500 miljoen dollar uit aan waterprojecten op de West Bank.

De Palestijnse hoofdstad Ramallah heeft volgens de Palestijnen die wij spraken echter geen watertekort. Dit had volgens hen te maken met het feit dat het hoofdkwartier van de PA daar gevestigd is.

Een derde reden voor het watertekort in de PA is het vrijwel ontbreken van enige vorm van waterrecycling in de gebieden onder Palestijns bestuur. Waar Israel 70% van het afvalwater recycled voor gebruik in de landbouw komt de PA niet verder dan 8%. Van de 500 miljoen dollar Amerikaanse hulp aan waterprojecten in de PA tussen 1996 en 2002 ging slechts 25 miljoen naar waterzuiveringsprojecten.

Daarnaast gebruiken Palestijnse boeren meer dan 50% van alle water voor agricultuur. 34 miljoen m3 Palestijns afvalwater gaat ongezuiverd terug de natuur in hetgeen voor ernstige vervuiling van het grondwater zorgt.

De conservering van de bestaande bronnen en de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het terugwinnen van water was een onderdeel van de Oslo akkoorden. De PA kwam haar verplichtingen op dit punt totaal niet na. Met name in het gebied rond Jeruzalem heeft dit geleid tot de verontreiniging van waterbronnen. De Beit Fajjar bron in het Bethlehem gebied is er een van.

Een Israëlisch Palestijns team onderzoekers werkt nu sinds 2010 aan waterzuivering in de West Bank.

In November 2010 hield Israël een seminarium van een week om Jordaanse en Palestijnse onderzoekers de technieken van waterontzilting bij te brengen. Eerder had een Palestijns Jordaans Israëlische interculturele milieuorganisatie al de aandacht getrokken door gezamenlijke eco projecten en won de Anna Lindh prijs in 2010.

De particuliere initiatieven geven meer hoop dan de officiële politiek van de PA. Toen Israël bijvoorbeeld tijdens de zogenaamde Oslo jaren de Palestijnen aanbood om in Hadera een eigen waterontziltingsfabriek te bouwen weigerde de PA. Het zou de Palestijnen aan de ‘genade van Israël' overgeleverd hebben.

Conclusie

Duidelijk is dat Kerk in Actie opnieuw een artikel publiceerde dat een volledig eenzijdig- en zelfs vals beeld schetste over de situatie in de Palestijnse Autoriteit.

Er lijkt geen einde te komen aan de stroom desinformatie die de organisatie uitstort over haar leden. Zo stond in het laatste nieuwsbulletin van Kerk in Actie een bericht over Jeruzalem waarin werd beweerd dat er een verjoodsing van de stad zou plaatsvinden. De droge cijfers over de aanwas van de Arabische populatie in de stad en de terugloop in het percentage Joden in verhouding tot Arabieren sinds 1967, laten zien dat ook dit onwaar is (73,5% Joodse meerderheid in 1967 tegenover 69,4% in 2005).

Deze desinformatie draagt bij aan de demonisering van Israël en de polarisatie van de situatie rond de Joodse staat. Met het bevorderen van de vrede heeft het niets te maken.

De 20.000 Euro per jaar die Kerk in Actie besteedt aan het project van Van Teeffelen lijkt slechts bij te dragen aan ‘onbegrip tussen de godsdiensten in het gebied’, te weten de Joden en de Moslim en Christen Arabieren.

In het gebied rond Bethlehem wonen namelijk minimaal 80.000 Joden die naast en tussen de Palestijnse Arabieren leven. Wij gaven eerder al aan dat vele Joden en Palestijnen in het gebied in hun dagelijkse leven meer doen aan het kweken van wederzijds begrip dan projecten zoals AEI.

Daarnaast zijn er georganiseerde pogingen om tot een beter wederzijds begrip te komen.

Het meest bekend is het werk van rabbijn Froman uit Tekoa die dagelijks vecht voor een betere begrip en werkelijk tegenstellingen overbrugt tussen de godsdiensten. Zijn groep, YeruShalom, doet meer aan het overbruggen van tegenstellingen en het kweken van begrip dan AEI doet.

Uit het bovenstaande blijkt namelijk duidelijk dat het door Kerk in Actie gesponsorde Arab Educational Institute slechts bijdraagt aan de verdere polarisatie in het gebied en aan de demonisering van de Joodse staat.

Blijft de vraag hoe dat zich verhoudt tot de bruggen die Kerk in Actie denkt te gaan bouwen in Israël.

www.missingpeace.eu

info@missingpeace.eu

 

Palestijnen stelen water op Westoever

Pirated connection discovered in Mount Hebron (Photo courtesy of Israel Water Authority)

 

 

Regelmatig lezen we in de krant of zien op TV dat boze kolonisten Palestijns water hebben gestolen, of dat de boze Israelische regering dit doet en dat wrede bezettingstroepen dit smerige werk opknappen, al dan niet samen met voornoemde kolonisten. Wat we nooit lezen is hoe even boze Palestijnen illegaal water aftappen van Israel, en dat de Palestijnen al veel meer water krijgen dan in de Oslo Akkoorden was afgesproken, en dat zij veel minder aan recycling doen dan Israel. Hier dus een artikel van de andere kant. 

 

RP

----------- 

 

Palestinians stealing water in West Bank

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3910555,00.html

Irregular water supply on IDF bases, settlements near Mount Hebron has become routine recently. Via pirate connections to source, Palestinian neighbors are stealing millions of shekels of water per year. Situation growing worse

Shmulik Grossman

Published: 06.25.10, 08:43

The Israel Defense Forces recently thwarted an attempt made by Palestinians to illegally connect to the Mekorot Israel National Water infrastructure in order to siphon off water from it.

Soldiers took note o four people trying to connect to the pipes south of Hebron. When the four noticed they had been discovered, they fled the scene and the soldiers followed after them. The soldiers managed to apprehend two of the four men, while the others got away.

Residents of the settlements and villages in Mount Hebron woke up one morning this week only to be disappointed that there was no water in their faucets at home because of the recurring problem of Palestinian water piracy.

 

"This is lawlessness," Yigal Klein, chairman of the secretariat at the Pnei Hever settlement, told Ynet. "The Palestinians are connecting to the pipes with trucks or via an illegal system of pipes, and we don't have water in the morning. Children want to wash their faces before they go to school, and the faucets are empty. Even a cup of coffee becomes a rare commodity."

 

The phenomenon, according to Israel Water Authority, has already reached the proportions of a serious issue. "The pumping fro these illegal drillings come to a massive quantity of 10 million cubic meters of water a year," said a senior water official. "The Palestinians are connecting illegally to the supply lines of Mekorot and are causing a shortage in Hebron, Kiryat Arba, Yatta, and the surrounding villages."

 

Beyond the heavy damage incurred by the water theft, the official said that the phenomenon has forced Israeli authorities to lay new infrastructure lines along different routes in a bid to minimize harm done. "Phenomena of this sort occur throughout Judea and Samaria. Water theft from Israeli pipes costs the State millions of shekels every year," he said.

Other victims of this phenomenon are soldiers serving on IDF bases in the area that are drying up in light of the water shortage caused by the theft. The Judea territorial brigade has discovered that water supply stops during certain hours of the day, and thus has been compelled to place water tankers on the site.

 

A defense official explained that the increase of water piracy has led the military and Civil Administration units in the area to initiate arrests of those suspected of stealing water. He said thus far dozens of kilometers of piping intended for illegally rerouting water have been confiscated.

 

"Last year, we destroyed 17 water pools built on open territory that had collected massive amounts of stolen water," the defense official said.

In light of the problem, Mekorot has instituted a team dedicated to revealing and disconnecting illegal connections to the water network. Once such a connection is identified, armed security units are dispatched to the site to remove the pirate piping.

'Enforcement authorities are failing'

Mount Hebron Regional Council Head Tzviki Bar-Hai accused the water theft smorgasbord on the enforcement authorities.

"They are failing in the worst possible way. I contacted all the authorities, including the Infrastructure Ministry, the Civil Administration, and Mekorot. But none of them has managed to put an end to the phenomenon that recurs every summer. It is unclear to me why these thieves are not sitting behind bars," Bar-Hai said.

 

The police responded to the phenomenon: "We hope to put an end to the phenomenon, which harms both Palestinians residents living in the area and those living in Hebron. The damage is on a huge scale. Those shouldering the losses are citizens of the State of Israel and residents of the areas suffering from a water shortage, who, at the end of the month, also pay for the water that was stolen."

 

In response to Bar-Hai's comments, the police said, "Every complaint on the matter is addressed fully through carrying out the law. Shai Regional Police view any damage to national infrastructure with gravity, and the matter is being addressed with the investment of investigation and intelligence efforts."

 

 

Veel sympathie voor extremisten onder Palestijnse Arabieren

Geregeld krijg ik enquetes met verontrustende resultaten te zien wat betreft de ideeën en visies van de Arabische bevolking. Een paar jaar geleden bleek uit een PEW Global Attitudes poll dat 98% van de Jordaniers en Libanezen er antisemitische ideeën op na hield. Ook de steun voor Bin Laden en Hezbollah bleek schrikbarend hoog. Onlangs bleek dat een overgrote meerderheid van de Egyptenaren het vredesverdrag met Israel wil opzeggen en dat de meeste Palestijnen liever een Arabische dictatuur willen en/of shariawetgeving  dan een op Westerse leest geschoeide democratie. Toch blijven velen er in het Westen er vanuit gaan dat de Arabieren de straat op gaan voor vrijheid en democratie, en dat het afzetten van de oude machthebbers die een stukje dichterbij zal brengen. De nieuwste PEW Global Attitudes poll is wat dat betreft niet erg hoopgevend. De steun voor islamitisch fundamentalisme en shariawetgeving is groot, en grote meerderheden zijn anti-Amerika. Hamas wordt door bijna de helft van de bevolking in Egypte en Jordanië positief gewaardeerd, en tweederde van de Palestijnen vindt zelfmoordaanslagen soms of vaak gerechtvaardigd. Ook kan Hezbollah op een steun van meer dan 60% rekenen bij de Palestijnen.

 

RP

---------

 

Poll: Palestinian Arabs prefer Al Qaeda to Obama; they still support terror

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/05/poll-palestinian-arabs-prefer-al-qaeda.html

 

 

A new Pew Global attitudes poll reveals once again how those "peace loving" Palestinian Arabs really think.

If you judge how worthy people are to deserve a state by how they feel about violence and Islamism, then the Palestinian Arabs are pretty much the least deserving people in the Middle East.

Let's start off with a quick comparison of two answers:

 

 

28% of Palestinian Arabs have a favorable opinion of Al Qaeda, and only 18% of President Obama.

 

And Hezbollah rates higher among Palestinian Arabs than any other Arabs.

 

 

A plurality of Palestinian Arabs sympathize with Islamic fundamentalists - and a quarter of Israeli Arab (Muslims) agree.

 

 

 

A new state of Palestine will, right off the bat, hate America. A whopping 80% of Palestinian Arabs have an unfavorable view towards the US.

 

 

 

Over a third of PalArabs want a nation that adheres strictly to Shari'a law, and 30% more want it to be influenced by Islamic law. (Jordan's and Egypt's numbers in this question are very troubling for those who want to see a true Arab Spring.)

 

 

No surveyed people support Islamic fundamentalists more than Palestinian Arabs, except for Pakistan.

 

Comparing the answers from Jordan and Egypt to the previous two questions makes it clear that in those countries, people do not define "fundamentalist" as equivalent to "strict adherence to Sharia law." This is something to remember when people claim that those nations do not embrace fundamentalism.

 

 

Hamas' popularity has gone down in the past few years, especially in Gaza, but the movement is still a major force.

 

 

No one loves Hezbollah more than PalArabs.

 

 

Fully two thirds of all Palestinian Arabs believe that suicide terrorism is often or sometimes justified, making them unique among all people in continuing to embrace that form of what they call "resistance." No other country showed a rate of approval of suicide bombing that was even close to that of the "moderate" Palestinian Arabs.

 

And while most Muslim countries have exhibited a steep decline in approval for suicide bombs over the years, the Palestinian Arab enthusiasm for that particularly gruesome method of killing civilians has stayed relatively steady.

 

 

So when we look at whether "Palestine" is ready for statehood, should we trust the World Bank's arcane justifications or should we look at whether the country would contribute or detract from world peace?

As it stands, it is clear that "Palestine" will not make the world a more peaceful place. Quite the contrary.

 

Israël kampt nog steeds met ernstig watertekort ondanks zware regenval

Het Meer van Tiberias, de Zee van Galilea, of gewoon "de Kinneret" zoals de Israëli's zeggen; vier beelden bij de ondergaande zon.

 

 

Op de dag van onderstaand artikel, 11 april, kwamen we net thuis uit Israel; we hadden helaas een paar fikse regendagen meegemaakt in Galilea, en we wilden ons troosten met de gedachte dat het land hierbij tenminste gebaat was. Het was, zo werd ons verzekerd, toch maar een druppel op een gloeiende plaat, en de overvloedige regenval die dagen stroomde grotendeels via de straten, beekjes en rivieren naar de Middellandse Zee. Ons liet de gedachte niet los dat hiervan meer opgevangen had kunnen worden.

 

Wouter

____________

Israël kampt nog steeds met ernstig watertekort

http://zijnditeindtijdtekenswen.punt.nl/index.php?r=1&id=555304&tbl_archief=0

Maandag, 11 April 2011 16:21

 

 

Ondanks de zware regenval aan het eind van de winter bleef de jaarlijkse hoeveelheid neerslag ver onder het gemiddelde, vooral in het midden en zuiden van Israël.

 

De afgelopen maand is er gelukkig veel regen gevallen in Israël, waardoor sommigen geloven dat er een einde is gekomen aan een periode van zeven jaar droogte.

Maar ambtenaren van de Israel Water Authority waarschuwden dat Israël nog steeds midden in een droge periode zit, en misschien is de komende zomer wel de slechtste.

 

Hoewel de maand maart in Israël veel natter was dan vorig jaar, viel er in de eerste helft van de winterse regentijd zeer weinig regen.

"Deze winter hebben we ons gebrek aan water niet kunnen goedmaken en we hebben zelfs niet genoeg voor wat we dit jaar nodig hebben," vertelde woordvoerder Uri Schor van de Water Authority aan The Jerusalem Post. 

Schor wees er op, dat er vooral ernstig gebrek aan regen was in het midden en zuiden van het land, waar de reservoirs die meestal aan het einde van de winter vol zijn, leeg bleven terwijl we de droge zomer-maanden ingaan.

De Zee van Galilea, of het Meer van Galilea, in noordelijk Israël, is de erkende graadmeter van van de Israëlische watersituatie. Het niveau van het Meer van Galilea steeg in de afgelopen maand flink met wel 65 centimeter. Maar het zit nog steeds gevaarlijk dicht bij de "zwarte lijn" - het niveau waarbij het water niet langer wordt opgepompt voor huishoudelijk gebruik.

In totaal is het Meer van Galilea de laatste acht tot tien jaar 3,74 meter gedaald. Er wordt niet verwacht dat dit volledig kan herstellen zonder een wonder of een Hercules-inspanning waartoe Israël op dit moment niet in staat is.

 

Israel Today

 

Kritiek Human Rights Watch op waterbeleid Israel houdt geen water

 

Human Rights Watch herkauwt in het zoveelste rapport over Israelische mensenrechtenschendingen de hoax dat Israel water van de Palestijnen steelt. De Jerusalem Post maakt duidelijk waarom dit niet klopt:

 

 

THE REPORT takes Israel to task for a purportedly discriminatory water allocation policy. HRW stated that, "Average Israeli per capita consumption of water, including water consumption, by settlers is 4.3 times that of Palestinians in the occupied territories (including Gaza)."

This is true, as far as it goes: Per capita water consumption among Palestinians is 70 liters a day, compared to Israel's average per person of 300 liters a day. What HRW failed to mention, however, is that access to piped water has dramatically improved in recent decades and is significantly better than in Syria or Jordan, which would have been in control of the West Bank had it not attacked Israeli in 1967.

In fact, as Alon Tal of the Blaustein Institute for Desert Research at Ben-Gurion University noted in a recent article in the Israel Journal for Foreign Affairs, Israel has significantly exceeded its requirement as set down in the 1995 Oslo II Peace Accords, increasing supply by 60 million cubic meters (mcm) a year, instead of 28.6 mcm as required.

The 10 percent of the Palestinian population on the West Bank who do not have reasonable access to running water might usefully be contrasted with, say, Romania, where one-third of the population has no running water, or closer to home, the Jordanian city of Irbid, where 400,000 residents lack access.

The relatively widespread accessibility did not happen by itself. A World Bank report from April 2009 noted that Israel was responsible for a 50% rise in the number of West Bank Palestinians who have access to networked water supply. The World Bank also estimated that 45% of West Bank Palestinians' (and settlers') water is provided by Mekorot, the Israeli national water carrier, from sources located inside Israel. This has unfolded over the past two decades, moreover, during which the Palestinian population tripled to 2,461,000. As Tal concluded, "There are few developing economies that have achieved such dramatic improvements in such a short time."

None of this is mentioned in HRW's report. And while a litany of accusations are leveled at Israel – ranging from "over-extraction of water" to "refusal to approve Palestinian water projects" – no blame whatsoever is placed on Palestinians. Yet, as Tal notes, 30% of Palestinian water leaks out of poorly maintained pipes, three times what Israel loses to leakage.

The Palestinian Authority – with $1 billion in annual civil aid, the world's largest per capita recipient of international development assistance – invests precious little, if anything, in improving water delivery. And due to PA corruption, rural residents are often forced to pay exorbitant rates for bottled or tanker water. Deficient law enforcement by the PA also results in the digging of wells that threaten to contaminate major aquifers.

SUCH SKEWED treatment of Israel's water policy is a microcosm of HRW's wider failings, which were recently detailed to shocking effect in a lecture (republished on these pages on November 25) by its outraged founder Robert Bernstein. Not only does HRW's obsessive and antagonistic focus misrepresent Israel, it is also counterproductive to the Palestinian cause.

Ook Amnesty International kwam eerder met dergelijke op zijn best zeer eenzijdige verhalen, waarin Israel per definitie schuldig is aan alles waar het de Palestijnen aan ontbreekt en alle verschillen in welvaart. Dat de Palestijnen ook een eigen verantwoordelijkheid hebben, en dat er ook andere oorzaken zijn voor problemen dan alleen (vermeend) Israelisch wangedrag, racisme, en kolonialisme, wil er bij sommige mensen niet in. Een vergelijkend onderzoek waarbij de Palestijnen worden vergeleken met omliggende Arabische staten in plaats van met Israel, is soms heel verhelderend.

 

RP

------------------

 

Lees hier het hele artikel:

 

HRW critique on Israel that doesn't hold water