vrijdag 25 december 2015

Aanval op Palestijns gezin door Joodse extremisten


Een Palestijns gezin werd geterroriseerd als wraakoefening door Joodse extremisten, nadat een aantal weken geleden verdachten waren opgepakt van een aanslag afgelopen zomer, die toen een Palestijns echtpaar en hun kind het leven kostte.


Yair Lapid betoogt in het tweede artikel dat diepgaander onderzoek naar de extremisten nodig is, naar de opruiing en naar de steun die ze krijgen uit een bredere kring van radicalen en ook van politieke zijde.





Palestinian family targeted in suspected extremist attack

2 smoke grenades thrown into home near Ramallah where a couple and their 9-month-old baby boy were sleeping; family unharmed

  December 22, 2015, 9:31 am



Graffiti sprayed on the wall of a home in the West Bank town of Beitillu, December 22, 2015. The slogan reads 'Revenge greeting Prisoners of Zion.' (Israel Police)




A Palestinian family was attacked with smoke grenades early Tuesday morning in their West Bank home in what police are investigating as a suspected Jewish extremist attack.

The attackers broke a window of a house in Beitillu near Ramallah, in which a couple and their 9-month-old baby boy were sleeping, and threw in the grenades. There were no injuries in the attack.

The words “Revenge” and “Greetings, prisoners of Zion” were found sprayed on the wall of an adjacent building, an apparent reference to Jewish suspects being held in connection with a deadly arson attack six months ago in the Palestinian village of Duma.

In an interview with Army Radio, Husain al Najjar, the father, said the attack woke his family in the early hours of the morning.

The damage to the al Najjar family home in the West Bank, after suspected Jewish terrorists hurled two smoke grenades through the window as they were sleeping, December 22, 2015 (screen capture: Channel 2)

“Settlers came at 1:30 at night and wrote on the wall outside and broke the glass [window],” he said. “The house is still full of gas. The neighbors came and helped get us out of house. Thank God nothing serious happened.”

He claimed that the house was attacked by settlers a year ago as well, and that his neighbors have also suffered multiple attacks.

“I just want to live in quiet — for me and all people,” al Najjar said.

Security forces and officials from the Civil Administration, which governs Palestinians in Israeli-controlled areas of the West Bank, arrived at the scene along with police, who opened an investigation into the attack as a suspected “nationalistic crime.”

The attack in Duma on July 31 killed three members of a Palestinian family. Only one member of the Dawabsha family — four-year-old Ahmed — survived the attack, and remains hospitalized in Israel. The 18-month-old baby Ali was killed on the night of the attack, while parents Riham and Sa’ad succumbed to their injuries in the succeeding weeks.

Graffiti outside the Dawabsha home in Duma that reads “Long live the Messiah king.” (Eric Cortellessa/Times of Israel)

An unspecified number of Jewish suspects have been arrested in connection with the attack, which is being investigated as an act of terrorism, and prosecutors say they are preparing to indict them. Details of the investigation, and the identity of the suspects, have been withheld from publication by a court-imposed gag order.

Saad and Riham Dawabsha, with baby Ali. All three died when the Dawabsha home in the West Bank village of Duma was firebombed, by suspected Jewish extremists, on July 31, 2015 (Channel 2 screenshot)

Last week, the suspects’ attorneys, who at the time had been allowed to meet with all but one suspect after two weeks of being denied access their clients — and only after appeals to the High Court — alleged that the detainees were tortured during their interrogations.

In response to the accusations, Shin Bet officials said over the weekend that the agency’s actions were within the bounds of the legal mandate given to it by the cabinet.

The conditions of the suspects’ detention, including the denial of legal counsel for more than two weeks, were brought before the High Court of Justice last week and were approved, they noted.

On Monday, Prime Minister Benjamin Netanyahu rejected allegations that the Jewish suspects had been tortured, telling Knesset members all Shin Bet investigations were being conducted “in accordance with the law.”


Israeli security forces detaining a right-wing activist during a protest in Jerusalem on December 20, 2015, against the ongoing detention of Jewish youths in connection with the murder in July of three members of the Palestinian Dawabsha family. (Yonatan Sindel/Flash90)

On Monday, dozens of right-wing protesters attempted to block a highway leading into Jerusalem, but were prevented from doing so by law enforcement officers, a police spokesperson said.

Violence broke out on Sunday night during a similar, but larger demonstration by right-wing activists in the same area, under Jerusalem’s Chords Bridge, to protest the ongoing incarceration of suspects in the case.

Times of Israel staff contributed to this report.




Lapid: Jewish terror enjoys ‘political’ support

Opposition MK calls on police and security services to broaden operations against violent extremists

  December 24, 2015, 10:31 pm



Chairman of the Yesh Atid Party, MK Yair Lapid, seen during a faction meeting at the Knesset, Jerusalem, December 21, 2015. (Yonatan Sindel/Flash90)


Opposition Knesset member Yair Lapid said Thursday that Jewish terrorism is a much larger problem than previously thought and that the incitement behind it has political support in Israel.

In a letter to the head of the Shin Bet security service, Yoram Cohan, and Israel Police chief Roni Alsheich, Lapid, who leads the Yesh Atid party, called for more efforts to defeat the problem, the Hebrew-language Ynet news site reported on Thursday.

“The known and unpublished material that has been revealed in recent weeks suggests that the circles of violence and incitement of Jewish terror can no longer be attributed to just a few dozen ‘isolated’ youths living in specific settlement places,” he wrote. “Surrounding these young people are wider circles of support — ideological, political, and likely also operational.

“It is clear today that it is impossible to deal with Jewish terror without broader police and Shin Bet treatment of the incitement that leads to it,” he continued, while noting that security forces are “stretched to the limit of their ability after the 100 days of the ‘knifing intifada'” — a reference to the recent three months of near-daily Palestinian attacks, mostly stabbings.

Speaking of the Jewish extremists, he noted that “we are no longer talking about an insignificant phenomenon, but a direct threat to Israeli sovereignty.

“It is time for the sovereign to act like a sovereign — firmly, with strength, on a wide scale and without hesitation. You should act against these phenomena with the full operational ability of your organizations.”

Lapid’s letter came amid uproar over a video showing far-right wing Israeli extremists at a wedding dancing in celebration of the murder of Palestinians.

The video, aired by Channel 10 on Wednesday, drew widespread condemnation, though some right-wing lawmakers accused security officials of leaking the video to justify the rough treatment of Jewish extremists being interrogated over the killing of three members of a Palestinian family in July.

The clip shows dozens of young Israeli right-wing extremists, said to be linked to the suspected Jewish perpetrators of the Dawabsha family murder, celebrating the killing at a Jerusalem wedding three weeks ago.

Revelers in the video are seen waving knives, rifles, pistols and a Molotov cocktail. Amid the festivities, a photo of baby Ali Dawabsha, who was burned to death along with his parents in the July 31 firebombing in the West Bank village of Duma, is shown being repeatedly stabbed.

Police said they were opening an investigation into the video, which drew the ire of both opposition leader Isaac Herzog and Prime Minister Benjamin Netanyahu, who condemned the images and the elements behind them. Netanyahu called the video “shocking,” while Herzog termed the revelers “lowlifes.”

During an interview with Ynet on Thursday, Lapid urged more law enforcement against Jewish terror and the culture that promotes it, which he said can no longer be dismissed as the realm of a marginal, insignificant, and isolated group.

“We need to start to act against the incitement, against the background from which it grows, to make arrests, to investigate, to broaden the quality of intelligence,” he said. “For a long time there was a frame of mind that it is just a very small isolated group, and we now see that that isn’t the case. It didn’t grow in an empty space.”

“We need to investigate the incitement, to apply the law to prevent incitement — and if the law needs to be change then we will help.

“The law for Jewish terror is the same as the law for Arab terror. And they both threaten Israeli sovereignty.”

Times of Israel staff contributed to this report.


Jonge terreurslachtoffers vieren bar mitswa en bat mitswa bij president Rivlin


Jonge tieners behoren tot de slachtoffers – en tot de daders in het conflict.




Rivlin hosts 58 child terror victims for bar mitzvahs, bat mitzvahs

President tells boys and girls in day-long event at his official residence that ‘we pay a price for our being Jews’

  December 22, 2015, 12:34 am



President Reuven Rivlin, center, greets a young girl celebrating her bat mitzvah at the President's Residence, Jerusalem, December 21, 2015. (Mark Neiman/GPO)


President Reuven Rivlin on Monday hosted 58 children whose lives have been bit by terrorism to celebrate their bar mitzvahs and bat mitzvahs at the President’s Residence in Jerusalem.

The event, which included a full day of activities for the 13-year-old boys and 12-year-old girls, was organized by the Association of Victims of Terrorism charity, and was attended by Minister of Social Affairs and Social Services Haim Katz.

Referring to the ongoing wave of almost-daily Palestinian terror attacks — which has continued for some three months — Rivlin spoke of the cost in life that terror exacts from the Jewish state.

“Young children have once again become orphans because of the murderous actions of our enemies,” he said. “We pay a price for our devotion to this country, and we pay a price for our being Jews. It is a painful and hard price to pay — a price that each and every one of you knows personally, but we also have much pride, strength and energy.”

“There are those of you who still remember the last encounter with their loved ones, who left and never returned,” he continued. “And there are those of you who were ‘there’ — who bear the scars of the attack in their minds and their bodies. All of you have chosen to grow out of the difficulty and out of pain.”

President Reuven Rivlin, left, seen with 13-year-old Naor Shalev Ben-Ezra during a special bar mitzvah ceremony at the President’s Residence, Jerusalem, December 21, 2015. (Mark Neiman/GPO)

Representing the children was Naor Shalev Ben-Ezra, who nearly died after being knifed in an attack. Ben-Ezra was riding his bike in Jerusalem’s Pisgat Ze’ev neighborhood on October 12 when he was stabbed by 13-year-old Ahmed Manasra and his cousin Hassan, 15.

“To this very moment, the thoughts of what I went through do not leave me,” he said. “I cannot let go of the thought that I may have not woken up from this injury, have had my life ended through no fault of my own — all because of my attacker, a boy my age, educated on hate and resentment of the Jewish people, who hurt me just because I’m a Jew.”

Ben-Ezra’s attackers also stabbed a 25-year-old man, who was hospitalized in serious condition. Police fatally shot Hassan and a passing car ran over Ahmed, who recovered in an Israeli hospital, remains in custody and is facing murder charges.

Ben-Ezra was rushed to the hospital after the attack in critical condition, and surgeons performed life-saving surgery. During his time in hospital, Ben-Ezra spent a week in an induced coma hooked up to a breathing machine. Last week, he held another bar mitzah celebration at the Western Wall in the Old City of Jerusalem.


“We all closely and anxiously followed Naor’s situation,” Rivlin said, adding, “we prayed for Naor’s well-being and recovery. Today, against all odds, Naor is with us, celebrating his bar mitzvah. Naor — we are so excited to celebrate with you. Your celebration — like the celebrations of all of you — symbolizes the triumph of joy over pain and the victory of life.”

Times of Israel staff contributed to this report.


maandag 21 december 2015

Demonstratie in Tel Aviv tegen de rechtse ophitsing en NGO wet


Afgelopen zaterdag was er een demonstratie in Tel Aviv tegen de rechtse ophitsing tegen links en actiegroepen in Israel. Tegen links en actiegroepen? Zelfs president Reuven Rivlin (Likoed!) wordt sinds een jaar voor verrader uitgemaakt en met de dood bedreigd, sinds hij geweld door Joodse extremisten veroordeelde en zijn zorgen over groeiend racisme en xenofobie uitsprak, en verzoenende gebaren naar de Palestijnen maakte. Veel van die ophitsing komt ook via wat ‘sociale media’ genoemd worden (Facebook etc.). Sommige rechtse politici gaan echter ook behoorlijk over de schreef.


Tot op zekere hoogte is begrijpelijk dat er in Israel veel wrevel is over radicale groepen die het land zwart maken en soms zelfs tot een boycot van Israel oproepen, zeker als die vooral door het buitenland worden gefinancierd. De nieuwe versie van de ‘NGO wet’ die de regering nu probeert door de Knesset te krijgen, zou bepalen dat NGO’s die meer dan de helft van hun geld van buitenlandse regeringen krijgen, dat publiek moeten maken. Vertegenwoordigers van NGO’s zouden net als lobbyisten een naamkaartje van hun organisatie moeten dragen als ze bv. in de Knesset actief zijn. Dit lijkt allemaal nog niet onredelijk, maar critici vrezen dat het zal worden gebruikt als onderdeel van een campagne om kritische NGO’s het werken onmogelijk te maken.


‘Rechtse’ NGO’s, die vaak mede door de Israelische overheid worden gefinancierd, zijn intussen vaak schimmiger over hun inkomsten, zo constateert Peace Now in onderstaand rapport.




PS: We mogen van Trouw geen artikelen hier overnemen, maar ik beveel graag dit interview met Amos Oz aan.




What is the right wing trying to hide? A special Peace Now report exposes that 94% of the donations to right wing organizations are nontransparent.

While Minister of Justice Ayelet Shaked is promoting the NGO BIll under the pretense of increasing transparency of already highly transparent peace and human rights organizations, right wing NGO operate with almost no transparency and receive public funding.

So the next time you here about the NGO Bill remember that it has nothing to do with transparency and everything to do with silencing anyone who dares to criticize the government's policies and the settlement enterprise.


For the full report in Hebrew click here:http://www.peacenow.report/december15.pdf



Who is Funding the Right-Wing NGOs?




Key findings

For the full report (in Hebrew) - click here


A.    Confidentiality and ostensible transparency

We examined the reports for 2006-2013 of nine NGOs identified with the Israeli right, and found that the sources of hundreds of millions of shekels that have influenced policy and public opinion in Israel in recent years, and continue to do so, are not transparent, and that the public has no way of knowing where this funding originates.

Contributions that are not fully transparent (that is, they are either confidential or ostensibly transparent) total about NIS 487.29 million and comprise 98.35% of all contributions.

Of the total contributions (NIS 495.44 million), the fully transparent contributions total about NIS 8.15 million (1.7%) and ostensibly transparent contributions total about NIS 22.4 million (4.5%).

Israeli contributions reported in the financial statements total about NIS 4.26 million, comprising 0.85% of overall contributions.


B.    Public funding (‘participations’)

A significant share of the revenues of the NGOs we examined is from public funding provided by Israeli taxpayers. This funding, which is listed in the NGOs’ reports as “participations,” is usually channeled through government ministries and local governments.

The NGOs we examined received total funding of about NIS 590.51 million in the years 2006-2013, including NIS 495.44 million (83.9%) from contributions and NIS 95.07 million (16.1%) from public sources.

C.    Lack of transparency in government funding

In their reports, the NGOs do not provide details on the public funding they receive or the purpose of this funding. The NGOs provide details in their reports on only 15.5% of the public funding they receive.

Public funding during the years 2006-2013 totaled about NIS 95.07 million; about NIS 14.71 million (15.5%) is transparent and about NIS 80.36 (84.5%) is confidential.


The first conclusion is that there is an enormous lack of transparency, of surprising scope, vis-à-vis the sources of funding of the nine NGOs we examined. Only about 3.87% of the funding is truly transparent – that is, the public can know the specific source of the funding from the NGOs’ reports, including the names of the persons or entities that contributed NIS 590.51 in total revenues (contributions and public funding) during 2006-2013.


The low level of transparency stems from several main reasons: The first reason is a large-scale lack of reporting by NGOs on their funding sources, and disparities of millions of shekels between the total revenues reported as contributions and the sums displayed in the detailed lists of contributors. In the case of the two richest NGOs – the Ir David Foundation (Elad) and the Yesha Council – there is minimal transparency. The Ir David Foundation’s file at the Registrar of NGOs does not include a single list of contributors for the years 2006-2013, while the Yesha Council’s file includes lists of contributors only for 2011-2012, and these lists were only submitted when requested by the Registrar of NGOs in 2014 as part of an in-depth audit.


The second reason pertains to public funding, which generally entails budgets or non-monetary assets transferred to the NGO from government ministries or local government authorities – that is, from the public coffers. The NGOs we examined, which receive millions of shekels in public funding, do not fully report the identity of the entities that fund them. Six of the nine NGOs we examined receive a substantial part of their funding from public sources. Israeli law permits the NGOs to withhold the names of the entities that provide this funding. This means that the Israeli public has no way of knowing who is transferring its tax money to a particular NGO.


The third reason stems from the fact that most of the reported contributions received by the NGOs we examined came from overseas (nearly all of them from the United States). Only the name of the foundation that transferred the money is cited in regard to most of this funding, rather than the name of the person or entity that actually contributed the sum. (In this study, we call this situation “ostensibly transparent.”) Israeli law allows an NGO to receive money from a foreign foundation without specifying who contributed it. (Thus, the information disclosed to the public includes only the name of the foundation and the sum channeled through it.) American law, under which these American foundations operate, also does not require disclosure of the names of their contributors whose money is channeled to NGOs in Israel. Consequently, there is particularly low transparency regarding the sources of foreign funding of the NGOs we examined. In fact, transparency is almost non-existent. If Israeli legislators seek to increase the transparency of these funding sources, they will have to do this in a way that requires the NGOs to report the identity of the original contributor of the money and not suffice with citing the name of the American foundation that served as a conduit for transferring the funds.


The findings of the study point to a clear conclusion: There is a need to increase transparency regarding the sources of foreign funding of these (and other) NGOs. This conclusion gains further strength when considering the fact that money streamed to the NGOs from abroad comprises the lion’s share of their annual budgets.


In summary, the study shows how the NGOs we examined submit reports that do not allow the public to receive a true picture of the sources of their funding. The bottom line is that most of the funding these NGOs receive remains in the dark, is not open and transparent, or is only ostensibly transparent.


Volgens de media. (IMO)






= IMO Blog = 


Het is weer zover: “Leger Israel doodt Palestijnen” melden Trouw, Elsevier (!) en aanvankelijk ook de Telegraaf (hulde voor het aanpassen van deze suggestieve kop) op hun websites. De aap komt pas later uit de mouw, in de kleine lettertjes die veel mensen niet lezen. Men snelt koppen en denkt “Israel is weer lekker bezig met Palestijnen onderdrukken”. Zoals meestal het geval, vielen de gedode Palestijnen eerst Israeli’s aan, in dit geval soldaten die het vluchtelingenkamp Kalandia waren binnen gegaan om er van terreur verdachte Palestijnen op te sporen. Er waren rellen, er was geweld, en toen werd er op de soldaten in gereden. Dagelijks zijn er aanvallen op Israeli’s, vaak burgers. Met messen, auto’s en andere wapens worden ze belaagd. Dit haalt doorgaans niet de journaals of krantensites. Soms schieten Israelische soldaten of veiligheidspersoneel de daders dood, vaak om meer Israelische slachtoffers te voorkomen. Dat haalt vaak wel het nieuws, met in de kop alleen de Palestijnse doden. Maar ook de tekst die volgt is meestal suggestief en verre van neutraal. Nu schrijft men:

Het Israëlische leger heeft woensdag twee Palestijnen doodgeschoten op de Westelijke Jordaanoever. Volgens het Israëlische leger gebeurde dat toen de twee in auto’s op militairen inreden .

Het doodschieten van de Palestijnen is een feit. Het inrijden op de militairen is geen feit maar een bewering: volgens het Israelische leger gebeurde dat, maar dat is misschien wel helemaal niet zo. Het Israelische leger kan van alles beweren om hun moordzucht en bloeddorst te rechtvaardigen, zal de sceptische lezer wellicht denken.

Afgelopen maandag reed een Palestijn in op een groep wachtenden bij een bushalte in Jeruzalem. Er vielen 14 gewonden, waaronder een baby en een oude vrouw. De dader werd doodgeschoten door een bewapende omstander. In zijn auto werden een bijl en een schroevendraaier gevonden, wat erop wijst dat hij zijn aanval daarmee wilde voortzetten. De aanval werd geclaimd door Hamas. Deze aanval, niet opgemerkt door het ANP of een ander persbureau, belandde derhalve ook niet op de krantensites. Wel berichtte de Volkskrant er dinsdag kort over in de papieren krant. In het artikeltje werden de bijl en schroevendraaier niet vermeld, wel het totaal aantal gedode Palestijnen sinds de nieuwe geweldsgolf deze herfst begon. Zo lijkt het wederom alsof Israel de agressor is en disproportioneel geweld gebruikt. Ook werd de Palestijnse aanvaller een ‘aanslagpleger’ genoemd, wat een wat verkrampte manier lijkt om het woord terrorist te mijden. Palestijnen die aanslagen plegen of raketten afvuren op Israel worden meestal in onze media eufemistisch als ‘militanten’ aangeduid.


Steun voor geweld

Opvallend is dat Abbas de gewelddadigheden niet veroordeelt, en zelfs zijn steun uitspreekt voor het ‘gewelddadige verzet’ van de Palestijnen tegen de bezetting. Het geweld tegen Israelische burgers wordt door een ruime meerderheid van de Palestijnen ondersteund, zo blijkt uit een onlangs gepubliceerde enquête. Israel Today schrijft:

Twee derde van de Palestijnse bevolking, 71 procent in de Gazastrook en 63 procent in Judea en Samaria, benadrukte bij de enquête dat de jongste terreurgolf in het nationale belang van het Palestijnse volk is en effectiever is dan onderhandelingen.

Van de Palestijnen verwelkomt 45 procent een tweestatenoplossing, hoewel slechts 34 procent van mening is dat een dergelijke oplossing inderdaad mogelijk is.
Bovendien zou 65 procent van de Palestijnen willen dat Machmoud Abbas aftreedt als leider van de PA, want volgens 78 procent van de Palestijnen zijn de functionarissen in de Palestijnse Autoriteit allemaal corrupt.
Ook hebben de Palestijnen geen hoge dunk van hun zogenaamde vrijheid van spreken in Judea en Samaria, slechts 34 procent denkt dat je probleemloos kritiek op de PA kunt uiten.
En als er momenteel verkiezingen onder de Palestijnse bevolking zouden worden gehouden, dan zou de Hamasleider in de Gazastrook, Ismail Haniyeh, de verkiezingen hebben gewonnen, want 51 procent zou volgens de enquête op Haniyeh stemmen en slechts 41 procent op Abbas.

Deze steun van de Palestijnen voor geweld tegen burgers wordt doorgaans uitgelegd als teken van frustratie over de bezetting en hun ‘uitzichtloze positie’. Dat andere volken die er heel wat slechter aan toe zijn niet met messen op willekeurige burgers insteken, wordt voor het gemak vergeten. Ook Palestijnen buiten Israel doen zoiets niet, ondanks hun uitzichtloze situatie in bijv. vluchtelingenkampen in Libanon. In werkelijkheid speelt de ophitsing door de PA, Hamas en Palestijnse media een grote rol. De voorbeelden daarvan zijn legio. Vorige week onderschepte Israel een partij ‘terreurpoppen’ bestemd voor de PA. De poppen waren besteld in de Verenigde Arabische Emiraten en kwamen onder het mom van kleding en tapijten aan in Haifa. De poppen hadden een steen in de hand en een keffiyeh voor hun gezicht waarop staat ‘Jeruzalem is van ons’. Ook werd onlangs een kerstboom onthuld die is opgetuigd met portretjes van zogenaamde ‘martelaren’, terroristen die Israeli’s hebben gedood en verwond. Het CIDI meldt:

De Grieks-orthodoxe aartsbisschop Atallah Hanna en Sheikh Abdul-Majid Ata Amarna, de moefti van Bethlehem, hebben deze ‘martelarenboom’ onthuld.

De ceremonie werd bijgewoond door honderden studenten en inwoners van Jeruzalem, tientallen universitaire docenten, religieuze leiders en andere hooggeplaatste personen. De aartsbisschop en de moefti onthulden de boom door de bedekking van de kerstboom te halen, waardoor de foto’s van tientallen Arabische terroristen uit Jeruzalem zichtbaar werden. De twee hoogwaardigheidsbekleders spraken over de “martelarenboom”. Hierna volgden toespraken waarin de terreur van de afgelopen weken werd verheerlijkt. Naast de boom stond een erewacht van jonge Arabieren in keffiyehs, het
traditionele Arabische gewaad, met vlaggen van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) in hun handen. Gasten droegen reusachtige posters van de terroristen bij zich.

Daarnaast zijn er de talloze berichten van PMW waarin men laat zien dat Fatah leiders en PA-media geweld steunen en aanmoedigen. Bijzonder zijn altijd de video’s waarin (zeer) jonge kinderen figureren, en we de vreselijkste dingen uit de mond van deze vaak schattige kindjes horen, zoals een video van eind novemberwaarin een schattig meisje figureert. Het meisje (uit de Gazastrook) steunt recente aanvallen van Palestijnen waarbij Israeli’s werden doodgestoken, en antwoordt vervolgens op de vraag wat ze tegen de jeugd op de Westbank zou willen zeggen met: ‘Steek! steek! steek! steek!’ waarbij ze vervaarlijk met een groot mes zwaait. De video stond op de Facebookpagina van de ‘Jerusalem Intifada’s Young People’s Coalition’. Dergelijke video’s zijn geen uitzondering.


Olifant in de kamer

De media in Nederland (maar ook in andere landen, zie bijvoorbeeld de vele berichten op de website van Honest Reporting, en ook in andere landen bestaan dergelijke watchdogs) berichten zelden over deze olifant in de kamer. Ik blijf mij daarover verbazen. We wonen niet in een totalitaire staat waar de media instructies krijgen en bepaalde zaken niet vermeld mogen worden. Niemand belandt in het gevang als-ie wel melding maakt van de terreurkerstboom, de terreurpoppen of de video van het meisje uit Khan Yunis. Toch gebeurt het niet. Heel soms, in een grotere reportage die voor 90% gaat over Israelische wandaden en Palestijns leed, wordt zoiets heel even aangestipt, om meteen te worden gerelativeerd door te melden dat beide kanten elkaar dit soort verwijten maken en een extreme uitspraak van een of andere Israelische extremist te vermelden.

De media hebben, zo lijkt het, op enig moment collectief besloten dat Israel genoeg steun en sympathie heeft gehad en de beurt nu is aan de Palestijnen. Niemand durft daar vanaf te wijken, op een enkel opiniestuk of column na. Het geven van een evenwichtig beeld, van relevante feiten van beide kanten, moet wijken voor de missie vooral de Palestijnse kant voor het voetlicht te brengen en hun leed inzichtelijk te maken. Dat heet, zolang dat aan Israel kan worden geweten. Anders is het opeens een stuk minder interessant. In tegenstelling tot sommige anderen geloof ik niet dat de redacties bij serieuze media worden bevolkt door notoire Israelhaters of zelfs antisemieten. Sommige journalisten geloven oprecht dat zij fair en evenwichtig over Israel en de Palestijnen berichten. Ik heb er vaker over geschreven, maar blijf me hierover verbazen. En hopen dat het verandert, en men de eigen blinde vlek en de olifant in de kamer een keer ziet. En vervolgens niet meer begrijpt hoe men hem al die tijd over het hoofd heeft kunnen zien.

Ratna Pelle