Kamer laakt oorlogsvergelijking in slachtdebat

 

"Wat zestig jaar geleden niet is gelukt, gaat met deze wet alsnog gebeuren: het doen verdwijnen van de joodse gemeenschap uit Nederland."

 

Aldus de Joodse advocaat Herman Loonstein. Hij had geen spijt van die woorden, zo verklaarde hij ’s avonds in Knevel en van den Brink. Zulke vergelijkingen slaan niet alleen het debat dood, waarin legitieme vragen worden gesteld over het lijden van dieren, ze geven antizionisten een stok in handen. Als de Joden zelf steeds de oorlog en de Holocaust erbij halen, waarom mogen wij dat dan niet? Dat zijn weliswaar twee verschillende grootheden, maar ik denk dat ook Joden zeer goed moeten nadenken voor ze de vergelijking gebruiken.

Ik kan de gevoelens van de Joodse gemeenschap begrijpen, maar een land mag beperkingen opleggen aan religieuze gemeenschappen (en ieder ander individu) om het lijden van anderen, mensen of dieren, te verminderen. Het verbod is niet tegen Joden gericht, maar tegen een manier van slachten die, vergeleken met de huidige technieken en mogelijkheden, onnodig lijden veroorzaakt. Juist omdat de koosjere slacht indertijd mede gericht was op het beperken van het lijden van het dier, hoop ik dat er ruimte is voor hervormingen en aanpassingen van de religieuze regels.

 

Opperrabijn Binyomin Jacobs opperde tijdens de hoorzitting een alternatief voor emigratie. "Als deze wet wordt aangenomen betekent dit dat joden vegetariër moeten worden."

 

Dat lijkt mij nou geen slecht idee. Hoe meer vegetariërs, hoe beter.

 

Ik kan mij overigens wel vinden in de kritiek dat het gedoe rond de onverdoofde slacht wat buiten proportie is in vergelijking met de vele misstanden in de bioindustrie. Het gaat hierbij immers maar om de laatste paar minuten van het leven van een dier. Ik ben er dan ook helemaal voor dat de gelegenheid wordt aangegrepen om het hele leven van de dieren in de veehouderij grondig te verbeteren. En als vlees daar duur door wordt, dan rest ook niet koosjer etende mensen altijd nog de optie om vegetariër te worden.

 

RP

-----------

 

 

Kamer laakt oorlogsvergelijking in slachtdebat

http://binnenland.nieuws.nl/647054/kamer_laakt_oorlogsvergelijking_in_slachtdebat

 

(Novum) - "Wat zestig jaar geleden niet is gelukt, gaat met deze wet alsnog gebeuren: het doen verdwijnen van de joodse gemeenschap uit Nederland." Deze opmerking van de joodse advocaat Herman Loonstein tijdens de hoorzitting over het verbod op ritueel slachten schoot bij meerdere Kamerleden in het verkeerde keelgat. De advocaat bleef echter pal achter zijn woorden staan.

"In deze discussie wordt een belangrijk element over het hoofd gezien, namelijk het menselijk leed", zei Loonstein. Hij wees er op dat bij huisartsen in Amsterdam zich veel oudere joden melden met hartklachten en depressieve klachten omdat het debat over de rituele slacht hen doet terugdenken aan de Tweede Wereldoorlog.

GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi nam scherp afstand van het verband dat werd gelegd met de Holocaust. "Verwijzingen naar Tweede Wereldoorlog in de discussie over ritueel slachten doen geen recht aan wat er toen is gebeurd", zei hij. Hij kreeg bijval van CDA-Kamerlid Henk Jan Ormel en PvdA-Kamerlid Martijn van Dam.

Joël Serphos van de jongerenorganisatie van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI), die eerder had gesproken tijdens de hoorzitting, sprak van een 'verschrikkelijke nazivergelijking' die walging bij hem had opgeroepen. "Dit misbruik van WO II is triest", twitterde hij vanuit de zaal.

Na afloop van de hoorzitting sprak Dibi Loonstein aan op zijn scherpe uitlatingen. "Dit ging echt veel te ver", zei het Kamerlid tegen Loonstein. Die legde uit dat in de discussie over de rituele slacht de gevoelens van de joodse gemeenschap over het hoofd worden gezien. Daarin speelt de Tweede Wereldoorlog een prominente rol, aldus de advocaat.

Volgens Loonstein gelden deze argumenten niet voor de moslimgemeenschap, die ook getroffen wordt door het verbod op onverdoofd slachten. Samen optrekken om het voorstel van de Partij voor de Dieren tegen te gaan ziet hij dan ook niet zitten. "Wij hebben meer en betere argumenten. Om te beginnen slachten moslims veel meer dieren dan joden. Verder hebben joden hier verworven rechten die moslims niet hebben. En daarnaast hebben joden de Holocaust meegemaakt."

Bang dat deze vergelijking de discussie vertroebelt is Loonstein niet, maar "soms moet je iets natuurlijk wel wat harder aanzetten om gehoord te worden", gaf hij toe. Maar het scenario van het vertrek uit Nederland door joden is reëel, zo onderstreepte de advocaat. "Als het niet bewezen dierenleed moet prevaleren boven het door joden ongestoord in Nederland kunnen blijven wonen, dan is dat een zwarte bladzijde in de geschiedenis van dit land."

Opperrabijn Binyomin Jacobs opperde tijdens de hoorzitting een alternatief voor emigratie. "Als deze wet wordt aangenomen betekent dit dat joden vegetariër moeten worden."

 

Brinkhorst en Pronk betuigen steun aan Nederlandse Gazaboot

 

Terwijl de Gazavloot steeds meer achterhaald wordt door de feiten, verlenen enkele bekende politici alsnog steun aan dit initiatief. Zelfs het Turkse IHH overweegt niet mee te doen. De grens tussen de Gazastrook en Egypte is diverse keren geopend en weer gesloten door Egypte en Hamas, en het schijnt hoe dan ook lastig zijn er overheen te komen. En er zijn weer nieuwe luxe vakantie- en zwemparadijzen in Gaza geopend. Het wordt al met al met de dag duidelijker dat niet de Israelische 'blokkade' maar wanbeleid, rivaliteit en corruptie de problemen zijn in Gaza. Er is geen gebrek aan humanitaire hulp, maar aan fatsoenlijk bestuur en een goede verdeling van materiele zaken. Voor dat laatste zou Jan Pronk natuurlijk alle begrip moeten hebben, en zijn steun voor de Gazavloot valt me dan ook vies tegen. Waarom steunt zo iemand op zijn oude dag een actie die hem nodeloos in verband brengt met extremisme en organisaties als Hamas en de Moslim Broederschap? Waarom je steun betuigen aan een club die in Nederland wordt geleid door iemand met een terorristisch verleden? Jan Pronk heeft een mooie carriere om op terug te kijken, heeft veel betekend voor de PvdA en voor ontwikkelingssamenwerking. Waarom dat op deze manier bezoedelen? Ik zou daar graag een antwoord op vinden.

 

RP

----------------

 

Brinkhorst en Pronk betuigen steun aan Nederlandse Gazaboot

http://www.carelbrendel.nl/2011/06/15/brinkhorst-en-pronk-betuigen-steun-aan-nederlandse-gazaboot/

Door Carel Brendel, 15 juni 2011

Nog maar één gekozen politicus is tot dusver uit de kast gekomen als opvarende van het Freedom Flotilla, dat eind deze maand zal opstomen naar Gaza.

Deze eer komt toe aan de volstrekt onbekende Nourdin el Ouali, raadslid voor GroenLinks in de centrale gemeenteraad van Rotterdam. Twee andere deelnemers hebben meer naam gemaakt als politicus, maar dan voor extremistische groeperingen. Max van Lingen, voorman van de Internationale Socialisten, vaart mee namens het Nederlandse trotskisme. Amin Abou Rashed, grondlegger van de European Campaign to End the Siege of Gaza, vertegenwoordigt Hamas en de Moslimbroederschap.

Dat de Gazavloot een gezamenlijke onderneming is van extreemlinks en de Moslimbroeders mag onderhand genoegzaam bekend zijn bij iedereen, die zich in deze kwestie verdiept. Inmiddels is ook duidelijk dat de hulpgoederen voor de straatarme bevolking van Gaza een ondergeschikte rol spelen. Zelfs Ban Ki-moon, algemeen secretaris van de Verenigde Naties, spreekt van een provocatie. En dat zegt wat voor een organisatie die meestal niet op de hand van Israël is.

 

Desondanks is de Stichting Nederland-Gaza erin geslaagd een aantal Bekende Nederlanders te strikken als 'steunbetuigers'. Uiteraard kunnen de Gazavaarders rekenen op de steun van Gretta Duisenberg, oprichter van Stop de Bezetting, en tevens strijdster tegen de zionistische bezetting van Amsterdam-Zuid. In haar voetspoor volgen twee leden van het comité van aanbeveling van Stop de Bezetting, de 'oprijlaansocialist' Marcel van Dam, en ex-GroenLinkser Mohamed Rabbae, ondersteuner van alles wat radicaal en extremistisch is. Sympathie geniet de vaartocht ook van de schrijvers Carrie Jansen, Karin Spaink, Stan van Houcke en Thomas von der Dunk. Het fundamentalistische smaldeel wordt gevormd door de televisiemakers Esmaa Alariachi, Abdelhakim Chouaati en Salaheddine (het duo Ab & Sal). Voor de artistieke inbreng zorgen cabaretier Najib Amhali en schrijver Abdelkader Benali. En dan is er nog priester Antoine Bodar.

 

Actieve politici lopen met een grote boog om de Grettaboot heen. Maar de opvallendste slag heeft Nederland-Gaza geslagen door naast Van Dam en Rabbae nog enkele bekende oud-politici voor zich te winnen. Support uit de PvdA-hoek komt van oud-staatssecretaris Elizabeth Schmitz en van de onvermijdelijke oud-minister en bijna-partijvoorzitter Jan Pronk. De opvallendste naam op de steunlijst is die van D66'er Laurens Jan Brinkhorst – de vader van prinses Laurentien. De oud-bewindsman 'weet wat er gebeurt als je in een munitiemagazijn een sigaret opsteekt'. Dat zei hij destijds over de film Submission van Theo van Gogh en Ayaan Hirsi Ali. Nu draagt hij wat extra brandstof aan in het Israëlisch-Palestijnse conflict.

 

Symposium op 3 juni 2011: "Boycot van Israel, de weg naar vrede?"

 

Aanmelden voor dit symposium kan via de website van WAAR.

 

Zie ook ons artikel: Waarom draagt een boycot van Israël niet bij aan vrede?

 

En op IMO blog ondermeer:

01/08/2011: Israel boycotcampagne heeft vooral baat bij eenzijdige berichtgeving 
06/17/2010: Delegitimatie van Israel: gevolg van 'realpolitik' of van de bezetting?
10/02/2009: Een boycot van Israel is een boycot van vrede

 

------------


Persbericht: Symposium op 3 juni a.s.: "Boycot van Israel, de weg naar vrede?"

http://www.waarnet.nl/symposium

 

De Werkgroep WAAR organiseert een symposium over de delegitimering van Israel, de BDS beweging en de gevolgen voor het vredesproces in het Midden-Oosten. Het symposium wordt op 3 juni a.s. gehouden in het congrescentrum de Schakel te Nijkerk.

Tot de sprekers behoren: Mr. Drs. Hans van Baalen (leider van de VVD in het Europees parlement), Dr. Hans Jansen (Hoogleraar Simon Wiesenthal instituut, Brussel), Mr. Dr. Matthijs de Blois (Hoofddocent IR Rijksuniversiteit Utrecht), Dr. Zwi Marx (Rabbijn)

 

Er is mogelijkheid tot het stellen van vragen en het forum zal ter afsluiting een Resolutie opstellen.

 

In 2005 is door diverse (pro)- Palestijnse organisaties de zogenaamde BDS (boycott, divestment and sanctions) campagne opgezet. Meer dan 170 Palestijnse politieke partijen en organisaties steunen de oproep Israelische producten te boycotten en Israel internationaal te isoleren. Men eist niet alleen een einde aan de bezetting van alle in 1967 door Israel veroverde gebieden, inclusief de oude stad van Jeruzalem, maar ook dat alle vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen kunnen terugkeren naar Israel. Dit zou het einde van het democratische Israel betekenen, dat nog steeds een toevluchtsoort is voor vervolgde Joden wereldwijd.

 

In navolging van de Nazi's werd in 1945 door de Arabische Liga een economische boycot tegen de Joodse bewoners van Palestina afgekondigd. Deze boycot is nog steeds van kracht, al voeren een aantal Arabische landen indirect wel handel met Israel.

 

Deze boycots hebben vrede in het Midden-Oosten niet dichterbij gebracht, integendeel. De BDS beweging speelt het rechtse kamp in Israel in de kaart, en het sentiment dat Israel er alleen voor staat en geen recht hoeft te verwachten van de rest van de wereld.

 

Israel wordt vaak met het apartheidsregime in Zuid-Afrika vergeleken, ondanks het feit dat in Israel Arabieren stemrecht hebben, in de Knesset zitten, in het hooggerechtshof zitten, bij de krant Ha'aretz of de Jerusalem Post werken, en in ziekenhuizen met Joodse dokters samenwerken om zowel Joden als Arabieren te genezen. 20% van de studenten aan Israëlische universiteiten is Arabisch, Jaarlijks worden bovendien duizenden Palestijnse inwoners uit Gaza en de Westbank in Israëlische ziekenhuizen behandeld. Op het strand in Tel Aviv, op de markt en in de bus zitten of liggen Joden en Arabieren naast elkaar.

 

Ook wordt Israel vaak met de nazi's vergeleken. Deze vergelijking is niet alleen totaal onjuist, maar ook zeer kwetsend voor hen die aan den lijve hebben ondervonden hoe de nazi's te werk gingen.

 

Niet alleen linkse actiegroepen en politieke partijen doen mee aan deze demonisering van Israel, maar ook oud-politici, cartoonisten, columnisten en kunstenaars van allerlei pluimage. Ondertussen ontkent men het antisemitische karakter van Hamas en Hezbollah, die openlijk oproepen tot het doden van Joden en nazi praktijken bejubelen.

 

Het moge duidelijk zijn: er is genoeg op Israel aan te merken. Kritiek op het beleid op de Westbank is natuurlijk legitiem, ook wanneer die hard en eenzijdig is. Maar kritiek op Israels beleid gaat tegenwoordig vaak over in delegitimering en demonisering.

 

 

Doelwit Rotterdam: baten van olieboycot 1973-1974

 

Een mooie les uit dit verleden zou kunnen zijn dat we ook nu aan onze vriendschap met Israel moeten vasthouden en niet bang hoeven zijn dat dit ten koste van de banden met de Arabische wereld gaat.

 

RP

---------

 

Baten van een vriendschap

http://www.nrcboeken.nl/recensie/baten-van-een-vriendschap

Vrijdag 18 december 1998 door Theo Westerwoudt

Duco Hellema, Cees Wiebes en Toby Witte: Doelwit Rotterdam. Nederland en de oliecrisis 1973-1974. Sdu, 300 blz. f39,90

Vijfentwintig jaar na dato is het niet alleen een mooi maar ook een interessant moment voor een politieke case study over de oliecrisis die het kabinet-Den Uyl eind 1973 hoofdbrekens kostte. De zorgen over een verminderde olie-aanvoer van toen verdampten sneller dan verwacht al spraken Arabieren die hun kranen voor Nederland, de Verenigde Staten en Denemarken dichtdraaiden, harde woorden.

Nederland was door Algerije en de Saoedische koning Feisal in de categorie 'vijandige landen' geplaatst wegens zijn pro-Israelische houding na het uitbreken van de Yom Kippur-oorlog op 6 oktober en het heimelijk leveren van wapens aan de joodse staat. Feisal eiste in een brief aan koningin Juliana een openlijke veroordeling van Israel. Andere Arabische Opec-landen, een gebied waaruit Nederland tweederde van zijn olie importeerde, sloten zich daarbij aan. De olieproductie werd met 25 procent verlaagd en de prijzen met 40 procent verhoogd. Geen druppel olie mocht Rotterdam bereiken.

Vandaag is de olieprijs terug op het niveau van begin jaren '70 en kunnen de Arabische monarchieen het met moeite eens worden over een productieverlaging om het prijsniveau weer een beetje op te krikken. Olieschaarste is veranderd in overvloed. Opec de organisatie waarmee de Arabieren destijds een vuist maakten, is een tandenloze tijger geworden die geen lang leven meer beschoren lijkt.

De auteurs van Doelwit Rotterdam - Duco Hellenga, hoogleraar Geschiedenis van de internationale betrekkingen in Utrecht, Cees Wiebes, docent Internationale betrekkingen te Amsterdam en Toby Witte, docent Politicologie aan de Hogeschool Haarlem - hebben de aanloop en ontwikkeling van de oliecrisis uitputtend beschreven. In de VS en Nederland plozen ze archieven en notulen van de Ministerraad uit en interviewden ze vele betrokken politici en ambtenaren uit de tijd van de boycot. Verrassend zijn vooral hun onthullingen over de geheime export door Nederland van wapenonderdelen en munitie naar Israel, de finesses van de betrekkingen tussen Den Haag en Washington en de bijna geisoleerde positie van Nederland binnen de Europese Gemeenschap als het ging om steun aan Israel.

In hun angst om ook van olieleveranties te worden afgesneden begonnen nog tijdens de boycot grote EG-lidstaten als Frankrijk, Groot-Brittannie, Duitsland en Italie aan een bilaterale oliediplomatie met de Arabieren die door Den Haag categorisch werd afgewezen. Voor Israel zeer bedreigende contracten werden afgesloten voor leveranties van wapens aan de Arabische landen, in ruil voor grote hoeveelheden olie.

Max van der Stoel, de nieuwe Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, bleef ondanks aandrang van adviseurs en collega's in het kabinet, een expliciete toenadering tot de Arabieren hardnekkig weigeren. Een verklaring van de EG-Ministerraad van 6 november 1973, met als kernpunt dat een vredesregeling de ontruiming door Israel van de sinds 1967 bezette gebieden (niet alle gebieden dus) moest omvatten, was voor hem het uiterste. Verder werden daarin zowel het recht van Israel op veilige en erkende grenzen vastgelegd, als de soevereiniteit van de buurlanden en realisering van de 'legitieme rechten van de Palestijnen'. Elke verdergaande concessie zou maar nieuwe Arabische eisen oproepen, was Van der Stoels redenering. Arabische diplomaten deden de EG-verklaring af als 'a kiss blown from afar', schreef oliedeskundige Daniel Yergin in zijn standaardwerk The Prize.

Veel meer dan bijvoorbeeld de Franse en Britse visie op het Midden-Oostenconflict voelde Van der Stoel zich thuis bij de politiek van de Amerikaanse lotgenoot van het embargo. Net als de Verenigde Staten had Nederland zich decennia lang laten leiden door sterke verbondenheid met Israel die in de jaren '50 en '60 al was uitgegroeid tot een speciale band. Tijdens de oorlogen in 1956 en 1967 had Nederland al militair materieel aan Israel geleverd en in 1971/72 werden Israelische militairen hier getraind.

Kort voor oktober 1973 hielp Nederland zelfs met modernisering van kanonnen op de Israelische Centuriontanks, schrijven de auteurs van Doelwit Rotterdam.

Maar Van der Stoel besloot op 30 augustus van dat jaar dat militaire leveranties aan staten die rechtstreeks betrokken waren bij het Israelisch-Arabisch conflict moesten worden stopgezet. Later werd dit in een nota uitgebreid tot alle spanningsgebieden in de wereld. Des te opmerkelijker was de eenzijdige beslissing van Henk Vredeling (minister van Defensie) van 10 oktober, drie dagen na het uitbreken van de Yom Kippur-oorlog, om Israel wapens te leveren.

Arabische autoriteiten de Algerijnse minister van Buitenlandse Zaken en de Saoedische koning voorop, voerden de Nederlandse politieke en militaire bijstand aan Israel op als reden voor het olie-embargo, maar van Vredelings 'deal' waren ze toen nog niet op de hoogte. Wel toonden ze zich verbolgen over de aanwezigheid van de Nederlandse minister van Defensie op een pro-Israel bijeenkomst in de Amsterdamse Koopmansbeurs, die als een 'zionistische manifestatie' werd gekenschetst.

Met zijn staatssecretaris Stemerdink (materieel) had Vredeling afgesproken dat de wapenleverantie een besluit op persoonlijke titel was. Anders zou het veel te lang duren eer het tot actie kwam, mede gezien de te verwachten bezwaren van Van der Stoel. Stemerdink zou de kwestie voor zijn politieke rekening nemen en desnoods aftreden als de nood aan de man kwam. Uit Doelwit Rotterdam wordt niet helemaal duidelijk of Van der Stoel en Den Uyl ervan wisten, maar het lijkt er wel op. Het ging om een ruil: Centurion-granaten werden van de vliegbasis Volkel naar Israel gebracht en Nederland vulde zijn voorraden later aan met in Engeland gereedliggende voorraden met bestemming Israel, die naar Rotterdam werden verscheept.

Een Brits wapenembargo verhinderde rechtstreekse levering. Vredeling trok zich van het embargo dat voortvloeide uit het recente besluit van Van der Stoel niets aan. 'In het diepste geheim' werd een 'aanzienlijke hoeveelheid munitie, reserve-onderdelen en wapens' geleverd. 'Een voor Nederlandse begrippen omvangrijke militaire operatie, waarvan langs is volgehouden dat het kabinet onwetend zou zijn geweest.'

Vrij algemeen bekend is de conclusie dat in Nederland nooit sprake is geweest van een echte crisis en Rotterdam nauwelijks te lijden had van een verminderde aanvoer. Op 10 juli 1974 werd de boycot opgeheven.

Doelwit Rotterdam biedt niettemin mooie doorkijkjes hoe de oliemaatschappijen Shell en British Petroleum de beschikbare olie eerlijk verdeelden, hoe weinig solidariteit de Britten en Fransen toonden, hoe Den Uyl zijn conservatieve Britse collega Edward Heath toch tot medewerking aan de olieverdeling wist te bewegen en hoe de Nederlandse steun de Amerikaanse minister Kissinger hielp een organisatie van olie-consumerende landen op te zetten die later een tegenwicht voor Opec ging betekenen.

Uiteindelijk heeft de olieboycot er slechts toe geleid dat het Westen zelf grootscheepse projecten voor oliewinning opzette (zoals op de Noordzee) en serieus aan energiebesparing ging doen om minder afhankelijk van het Midden-Oosten te worden.

 

Minister Rosenthal deelt zorgen over Israel boycot activiteiten

 

In de afgelopen vijf jaar heeft het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken minstens tien miljoen euro gegeven aan organisaties die een boycott van Israel steunen of aan organisaties die Israels bestaansrecht betwisten, zo wees een onderzoek van CIDI uit.

Het onderzoek, dat drie maanden geleden aangeboden werd aan de Minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal, toonde aan dat deze organisaties daarbovenop minstens vijf miljoen euro kregen van organisaties die door de Nederlandse overheid gefinancierd worden. Het gaat hierbij voornamelijk om Palestijnse en Nederlandse NGO's, zoals NDC (NGO Development Center) op de Westoever en ICCO, Oxfam Novib, Cordaid en IKV Pax Christi in Nederland.

Het CIDI heeft al eerder aangetoond dat subsidiegeld voor ontwikkelingssamenwerking werd misbruikt voor anti-Israel activiteiten, maar ex-minister Koenders vond dat nooit een probleem.

Dit zijn natuurlijk ook bezuinigingen met economische oorzaken, die niet met het beleid van het ministerie van Buitenlandse Zaken te maken hebben. CIDI heeft echter reden om aan te nemen dat de bezuinigingen in grote mate het gevolg zijn van de publieke discussies de afgelopen maanden over de afwezige verantwoordingsplicht van organisaties die actief zijn in de Palestijnse gebieden. CIDI merkt verder op dat ICCO's weigering om zich te verantwoorden, die zij uitspraken in een persbericht van 13 januari, direct effect heeft gehad op de beslissingen van Nederlandse beleidsmakers.

Dat is volgens mij niet helemaal waar. Het kabinet was vanaf het begin van plan te bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking. Men kijkt ook extra kritisch naar subsidies voor 'linksige' organisaties op allerlei gebied. Ikzelf ben blij dat er eindelijk wat wordt gedaan aan de financiering door de overheid van de anti-Israel hetze, maar wil ook benadrukken dat Oxfam-Novib en andere organisaties voor het merendeel projecten in de werkelijke derde wereld steunen en uitvoeren en daarmee daadwerkelijk de allerarmsten helpen. Zij doen daarbij niet zozeer aan noodhulp maar helpen mensen om zelfredzaam te worden en helpen met de (op)bouw van noodzakelijke voorzieningen. Van mij hoeft daarop in het geheel niet bezuinigd te worden, en het geld dat tot nu toe ging naar anti-Israel campagnes zou ook de derde wereld ten goede moeten komen.

 

Vijfentwintig verschillende Palestijnse en Israelische organisaties die direct of indirect subsidie van de Nederlandse overheid ontvangen, werden in het rapport onder de loep genomen. Daarnaast werden de activiteiten bekeken van zes Nederlandse NGO's die Nederlandse financiering ontvangen en daarmee pro-boycott groeperingen steunen. Omdat er weinig transparantie is bij de onderzochte NGO's, vermoedt het CIDI dat de bevindingen slechts het topje van de ijsberg laten zien en dat er veel meer geld van de Nederlandse belastingbetaler gebruikt wordt voor activiteiten die in directe tegenstelling staan tot het beleid van de Nederlandse regering en die een vrede afwijzen die uitgaat van de erkenning van Israel als staat voor het Joodse volk.

 

RP

---------

Minister Rosenthal 'deelt zorgen over BDS-activiteiten'

http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Minister-Rosenthal-deelt-zorgen-over-BDS-activiteiten-Rapport-15-miljoen-Nederlands-geld-naar-Palestijnse-anti-Israel-organisaties.html

wo 04-05-2011

Rapport: 15 miljoen Nederlands geld naar Palestijnse anti-Israel organisaties

In de afgelopen vijf jaar heeft het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken minstens tien miljoen euro gegeven aan organisaties die een boycott van Israel steunen of aan organisaties die Israels bestaansrecht betwisten, zo wees een onderzoek van CIDI uit.

Het onderzoek, dat drie maanden geleden aangeboden werd aan de Minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal, toonde aan dat deze organisaties daarbovenop minstens vijf miljoen euro kregen van organisaties die door de Nederlandse overheid gefinancierd worden. Het gaat hierbij voornamelijk om Palestijnse en Nederlandse NGO's, zoals NDC (NGO Development Center) op de Westoever en ICCO, Oxfam Novib, Cordaid en IKV Pax Christi in Nederland.

Rosenthal waardeerde het dat CIDI het probleem onder de aandacht van het ministerie bracht. "Laat ik voorop stellen dat ik uw zorgen omtrent de zogeheten 'Boycott, Divestment and Sanctions' (BDS) activiteiten deel," schreef Rosenthal aan CIDI's directeur Ronny Naftaniel in april. Hij voegde er aan toe dat de zaak besproken was met NDC en andere Palestijnse en Israelische partners, maar ook met functionarissen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Scherp voor ogen

Op 22 maart jl. sprak Ronny Naftaniel met ambtenaren van de afdeling Noord Afrika en Midden Oosten van het ministerie om de bevindingen van het rapport door te nemen. "Het departement, de Nederlandse ambassade in Tel Aviv en de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah hebben de politieke gevoeligheden die verbonden zijn aan de subsidiering van NGO's die opereren in Israel en de Palestijnse Gebieden scherp voor ogen," voegde Rosenthal daaraan toe. "Een zorgvuldige afweging van subsidieverzoeken blijft noodzakelijk. Indien blijkt dat organisaties handelen tegen het Nederlands buitenlands beleid in dan wordt direct geïntervenieerd".

De laatste paar maanden is het CIDI opgevallen dat NGO's die actief zijn in het Midden-Oosten in vergelijking tot voorgaande jaren steeds meer verantwoording afleggen over de besteding van subsidies. Deze trend, die zichtbaar werd in de weken die volgden op de verspreiding van het rapport, uitte zich door een korting van 42 procent op de fnanciering voor Cordaid. Op 24 februari kondigden Oxfam Novib en ICCO aan dat ook hun organisaties verwachtten dat hun subsidies gekort zouden worden.

Verantwoordingsplicht

Dit zijn natuurlijk ook bezuinigingen met economische oorzaken, die niet met het beleid van het ministerie van Buitenlandse Zaken te maken hebben. CIDI heeft echter reden om aan te nemen dat de bezuinigingen in grote mate het gevolg zijn van de publieke discussies de afgelopen maanden over de afwezige verantwoordingsplicht van organisaties die actief zijn in de Palestijnse gebieden. CIDI merkt verder op dat ICCO's weigering om zich te verantwoorden, die zij uitspraken in een persbericht van 13 januari, direct effect heeft gehad op de beslissingen van Nederlandse beleidsmakers.

Het vijftien pagina's tellende CIDI rapport baseerde zich op rapporten van het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken en de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah en op de budgetrapportages van de organisaties zelf. Het CIDI rapport toonde onder andere aan dat een van de Palestijnse NGO's, Badil, antisemitisme propageerde en aanmoedigde. Badil ontving $100.000 van een grotere Palestijnse NGO, genaamd NDC. NDC wordt zelf zwaar gesubsidieerd door de Nederlandse overheid: sinds 2008 heeft Den Haag niet minder dan acht miljoen dollar aan NDC gegeven. In het kader van een cartoonwedstrijd in mei 2010 gaf Badil, dat een Israel boycott voorstaat, $600 aan Ashraf Ahmad Ghareeb, de tekenaar van de antisemitische cartoon hierboven. Na de publicatie van het CIDI rapport, haalde Badil de cartoon van haar website.

Topje van de ijsberg

Vijfentwintig verschillende Palestijnse en Israelische organisaties die direct of indirect subsidie van de Nederlandse overheid ontvangen, werden in het rapport onder de loep genomen. Daarnaast werden de activiteiten bekeken van zes Nederlandse NGO's die Nederlandse financiering ontvangen en daarmee pro-boycott groeperingen steunen. Omdat er weinig transparantie is bij de onderzochte NGO's, vermoedt het CIDI dat de bevindingen slechts het topje van de ijsberg laten zien en dat er veel meer geld van de Nederlandse belastingbetaler gebruikt wordt voor activiteiten die in directe tegenstelling staan tot het beleid van de Nederlandse regering en die een vrede afwijzen die uitgaat van de erkenning van Israel als staat voor het Joodse volk.

Het CIDI rapport besteedde extra aandacht aan een Nederlands project met de misleidende naam Plant een Olijfboom. Het onderzoek toonde aan dat het project, dat gesubsidieerd wordt door Cordaid, ICCO en Pax Christi, in werkelijkheid geleid wordt door een Palestijnse organisatie met de naam JAI, dat meedoet aan het plannen van een boycott van Israel. Uit het onderzoek bleek dat ICCO niet alleen het kantoor van Plant een Olijfboom in Utrecht had opgezet, maar ook de website en mogelijk ook het salaris betaald van de coordinator, die actief betrokken is bij het promoten van een Israel boycott in Nederland.

Ook naar andere EU-landen

Het CIDI rapport heeft gebruik gemaakt van informatie van NGO Monitor en andere experts. Bij het opstellen van het rapport bleek dat door Nederland gesubsidieerde organisaties die een boycot van Israel voorstaan of zelfs Israels bestaansrecht betwisten, ook door andere Europese landen gefinancieerd worden. Het gaat hierbij voornamelijk om Noorwegen, Denemarken, Zweden en Zwitserland. Het CIDI zal daarom het onderzoek ook aanbieden aan functionarissen in die landen.

Filosofen in oorlogstijd - Bolland en het antisemitisme

Een leuke column, maar met de laatste zin ben ik het niet helemaal eens. Met: "In minder dan twintig jaar na de rede van Bolland hadden ideeën wapens gekregen en was de academische discussie verworden tot bloedvergiet.", verwijst Van Raak volgens mij naar Wilders en het gevaar in het algemeen hoe snel woorden tot meer kunnen leiden. Bollands ideeën konden echter indertijd 'wapens krijgen' doordat in Duitsland de nazi's de macht hadden gegrepen en vervolgens Nederland (en een groot deel van Europa) bezetten. Het laffe gedrag van de hoofdredacteur van het Algemeen Nederlandsch Tijdschrift voor Wijsbegeerte is geen gevolg van Bollands tirade tegen Joden, maar een reactie op de bezetting. Wel is het besluit van de hoofdredacteur mogelijk ingegeven door hetzelfde antisemitisme waar ook Bolland aan leed, maar dat wordt uit onderstaand stuk niet duidelijk. Hij lijkt er vooral op uit zijn eigen hachje te redden.

 

RP

--------

 

Ronald van Raak:

Filosofen in oorlogstijd

http://www.sp.nl/columns/614

Ik schrok mij rot toen ik in augustus 2003 de Tweede Kamer betrad. Ik was net gekozen tot lid van de Eerste Kamer en bezocht de 'overkant' van het Binnenhof. Bij de entree van de Tweede Kamer stond een imposante rij witte borstbeelden. In één daarvan herkende ik Gerardus Bolland (1854-1922). Dezelfde filosoof die het algemeen kiesrecht verafschuwde, omdat het zeggenschap gaf aan goddeloze arbeiders, ontaarde vrouwen en andere 'minderwaardige stedelingen'.

In een lezing over De teekenen des tijds (1922) stelde hij dat Nederland behoefte had aan een 'geestelijke grootheid', die een einde maakte aan de overheersing door het internationale Jodendom: de Jood was 'wel verstandig vitter en afbreker, maar geen gemoedelijk en heil brengend opbouwer'. Ook de voorzitter van de Tweede Kamer schrok, nadat ik vertelde waarvoor Bolland stond. De volgende dag was het beeld verdwenen.

Bolland trok aan het begin van de twintigste eeuw volle zalen. Hij was de zoon van een prostituee, geboren in een kelderwoning in Groningen. Na een mislukte militaire carrière verdiepte hij zich als autodidact in de filosofie van Hegel. Met succes: in 1896 werd hij hoogleraar in Leiden. In openbare lessen wist Bolland op beeldende en emotionele wijze mensen te interesseren voor de filosofie. Zijn voorbeeld leidde er ook toe dat meer filosofen zich gingen bemoeien met de politiek. Carel Gerretson vroeg premier Colijn het parlement opzij te schuiven. Johan Herman Carp werd persoonlijk medewerker van Mussert. Emile Verviers richtte het fascistische Zwart Front op. Tobi Goedewaagen werd na de Duitse bezetting minister van Volksvoorlichting.

Dit politieke activisme leidde ook tot een tegenreactie: in een Comité van Waakzaamheid probeerden denkers als Menno ter Braak, Philip Kohnstamm en Hendrik Pos de bevolking juist te waarschuwen voor de gevaren van het nationaalsocialisme. Deze politisering zette de verhoudingen in het kleine wijsgerige wereldje op scherp. Na de machtsovername door Hitler in Duitsland in 1933 startte Willem van der Vaart in de Nederlandse Kant-vereniging een hetze tegen de joodse hoogleraar Leo Polak. In 1937 stapten Carp en Goedewaagen uit de redactie van het Algemeen Nederlandsch Tijdschrift voor Wijsbegeerte (ANTW), nadat een aanval op het Comité van Waakzaamheid werd geweigerd.

Ook na de Duitse bezetting probeerde hoofdredacteur Johannes Diederik Bierens de Haan de neutraliteit van het ANTW te behouden. Dat bracht hem in een morele spagaat. In 1941 mochten joden niet meer in de media werken. Bierens de Haan vroeg Leo Polak zijn redacteurschap op te geven, om te voorkomen dat Goedewaagen de papiertoevoer zou stoppen. Een reactie kreeg hij echter niet, Polak was ondertussen gearresteerd en afgevoerd naar Sachsenhausen, waar hij ook zou sterven. In minder dan twintig jaar na de rede van Bolland hadden ideeën wapens gekregen en was de academische discussie verworden tot bloedvergiet.

Deze column verscheen in Filosofie Magazine van mei 2011.

 

Rosenthal bevriest tegoeden van Nederlandse tak IHH vanwege steun aan Hamas

 

In dit artikel staan volgens blogger Keesje Maduraatje enkele fouten, maar ook enkele schokkende feiten. Zo blijken de organisatoren van de Nederlandse Gaza boot niet al te fris, en betrokken zijn geweest bij terroristische activiteiten. Voor meer informatie over de activiteiten van Rob Groenhuijzen zie hier, en voor meer informatie over onder andere Amin Abu Rashed zie hier.

 

Het is opvallend dat de Nederlandse media zo weinig belangstelling hebben voor de achtergrond van de organisatoren van de Gaza boot. Je kunt je natuurlijk afvragen wat het er nu nog toe doet als iemand 30 of 40 jaar geleden molotov coctails naar leden van veiligheidsdiensten gooide of sympathie betuigde met terorristen, maar de activiteiten van Groenhuijzen gingen een stuk verder dan dat. Hij is niet voor niets tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld (een van de fouten in onderstaand artikel). Bovendien blijkt uit zijn reactie op de weblog van Keesje Maduraatje dat hij geen enkele spijt heeft van zijn daden van toen. De banden met Hamas van Abu Rashed en het verleden van Groenhuijzen laten zien dat het niet om geweldloos verzet van vredesactivisten gaat, maar om hardcore antizionisten. Ze zijn niet voor vrede, maar voor de vernietiging van Israel, met geweld danwel met vreedzame middelen, naar gelang wat op dat moment het beste uitkomt.

 

RP

---------

 

Dutch government places IHH on terror list

By BENJAMIN WEINTHAL, JERUSALEM POST CORRESPONDENT
05/01/2011 03:10

FM freezes Gaza flotilla group's local assets, preventing it from transferring funds to IHH Germany.

http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=218594

 

BERLIN – The Dutch government cracked down last week on the Turkish IHH affiliate in the Netherlands – the main organizer of a planned Gaza flotilla – because of its involvement with Hamas.

Dutch Foreign Minister Uri Rosenthal told The Jerusalem Post on Friday that he has "placed the [IHH Netherlands] on the Dutch list of terrorist organizations and froze its assets, because IHH Netherlands regularly transferred funds to IHH Germany. This organization is banned in Germany because it has raised funds for Hamas. Hamas has been on the EU list of terrorist organizations since 2003."

He added that: "The decision to list IHH Netherlands was taken independently from the current plans to organize a new flotilla. The government is opposed to the flotilla."

Asked about the slated May or June second Gaza flotilla action, Rosenthal told the Post, "The Dutch government believes that the second Gaza flotilla is countereffective to further opening of the regular border crossings.

Especially taking into account that the Dutch government is trying to advance the export of flowers and fruits from Gaza."

Rosenthal noted that, "The Netherlands government has called upon organizations to refrain from participation in the Gaza flotilla since it will not help to improve the situation in Gaza. Under Dutch law, however, the government cannot prevent ships from setting sail."

On Saturday, via phone from Holland, Ronny Naftaniel, head of The Haguebased Center for Information and Documentation on Israel, told the Post that the Dutch government's action against IHH was "very wise."

He added that the Dutch Gaza flotilla "claims to be on a humanitarian mission – but everyone sees there is enough in Gaza. Egypt opened its border. Everyone can bring food and medicine into Gaza, if needed. Actually they should help the Arabs under pressure in Libya and Syria, instead of Gaza."

The Post learned on Friday that main organizers behind the Dutch Gaza flotilla were involved in left-wing and Islamic-based terror activities.

Rob Groenhuijzen, a pro- Palestinian activist in Holland, is its chairman. He was reportedly convicted of weapons possession as a member of the left-wing extremists Red Youth.

Amin Abu Rashed (who has used various spellings of his name, including Amin Abu Ibrahim), is a Dutch citizen with ties with Hamas and the Muslim Brotherhood. He was one of the principal European organizers of the 2010 Gaza flotilla, and was aboard the Mavi Marmara. Israel detained him after seizing the vessel for its attempt to violate the IDF naval blockade of Gaza. According to Dutch intelligence reports, Rashed raised money through the Al-Aqsa foundation in Holland for Hamas.

Yochanan Visser, an expert on Dutch-Israeli relations – who made aliya from the Netherlands in 2000, and is head of the organization Missing Peace – told the Post on Friday that the "The chairman [Groenhuijzen] of the Free Gaza movement in Holland is a convicted terrorist, who was a member of the Red Youth, an extremist organization modeled after the Rote Armee Fraktion in Germany, and has ties with the PFLP. He was sentenced to one-and-a-half years in jail for possession of arms in 1977.

"Officially he states that the aim of Free Gaza is to force Israel to abide by international law, but in reality his views are compatible to those of the IHH. He has reportedly admitted that providing humanitarian aid is not the aim of the second flotilla.

That leaves aiding Hamas and breaking the blockade as the real aims of Free Gaza Holland."

E-mail queries to contact Groenhuijzen were not immediately returned.

Last week, a majority of the Dutch parliament voted to ratify a motion condemning the IHH flotilla as an action aimed against a friendly nation, and stated there are sufficient legal avenues to provide the Gaza population with humanitarian aid. The motion noted that second Gaza flotilla could be construed as aiding terrorist organizations.

A legislative effort is underway in the Dutch parliament to place the IHH on the European Union's terror list. In 2009, the parliament – in an unprecedented legislative action in Europe – passed a resolution urging the EU to designate Iran's revolutionary guard corps as a terrorist entity.

Visser, from Missing Peace, told the Post, "I agree with Dutch MP Joël Voordewind's proposal to ban IHH in Holland and to add the organization to the EU list of terrorist organizations. There is enough evidence that IHH is a terrorist organization that organizes the flotilla's only to support Hamas and to provoke Israel... That should be enough reason for the Dutch government to reconsider and to put a ban on the Dutch participation in the second flotilla."

 

 

Tweede Kamer fel tegen 'dwaze provocatie' Gazavloot

 

Elsevier is een rechts blaadje waar ik verder niet zoveel van moet hebben, maar ze geven wel een wat waarheidsgetrouwer beeld van de gebeurtenissen op de vorige Gazavloot dan Nieuws.NL.

 

Als GroenLinks lid had ik het moeten weten, maar ik was toch teleurgesteld een reactie van Kamerlid Mariko Peters te zien; ik dacht eigenlijk dat ze na de vorige verkiezingen uit de Kamer was vertrokken, maar de wens was blijkbaar de vader van de gedachte. Op Nu.NL verkoopt ze onzin als: "'De vloot is een varende demonstratie en hulpactie en zegt vreedzaam te willen handelen. Volgens het zeeoorlogsrecht mag dat en mag je die vloot niet tegenhouden.'' "

Gelukkig wist minister Rosenthal beter: "Volgens hem is er feitelijk sprake van een gewapend conflict met Hamas, de Palestijnse beweging die het voor het zeggen heeft in de Gazastrook. Daarom geldt het zeeoorlogsrecht en op grond daarvan mag Israël schepen op volle zee controleren, mede om wapensmokkel tegen te gaan."

 

Wouter

____________

 

Tweede Kamer fel tegen 'dwaze provocatie' Gazavloot

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Politiek/295823/Tweede-Kamer-fel-tegen-dwaze-provocatie-Gazavloot.htm

donderdag 28 april 2011 13:41

Een ruime meerderheid in de Tweede Kamer heeft zich donderdag uitgesproken tegen de tweede Gazavloot. Deze vertrekt naar verwachting over twee weken met als doel de 'illegale blokkade' van de Gazastrook te doorbreken.

Bekijk de video
Opvarenden hulpkonvooi zingen dood aan de Joden

Vredesactivist of martelaar?
Bij een eerdere poging van de 'Freedom Flotilla' om de blokkade te doorbreken, braken gevechten uit tussen Israëlische militairen, die de schepen wilden doorzoeken, en opvarenden. Negen activisten vonden de dood. Sommige activisten, zo bleek later, wilden sterven als martelaar.

VVD, PVV, CDA, ChristenUnie en SGP (samen 83 zetels) zijn tegenstander van de internationale vloot, waaraan ook Nederlanders zullen meedoen. De partijen spreken van een 'pure' en 'dwaze' provocatie.

Volgens de VVD is de actie vooral bedoeld om de Israëlische zeeblokkade te tarten en niet zozeer om hulpgoederen af te leveren, zoals de actiegroepen beweren.

Conflict
De partijen steunen de oproep van minister Uri Rosenthal (VVD, Buitenlandse Zaken) aan Nederlandse organisaties om niet deel te nemen aan de vloot van vijftien schepen.

'Deze actie levert allerminst een bijdrage aan een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict,' zei de minister eerder deze week.

Teleurgesteld
Tijdens het debat over de kwestie donderdag maakte Rosenthal opnieuw duidelijk dat hij geen juridische middelen heeft om een Nederlands schip of opvarenden te verhinderen uit te varen.

Mariko Peters, Tweede Kamer-lid namens GroenLinks, reageert tegenover nu.nl teleurgesteld over de houding van VVD, PVV, CDA, ChristenUnie en SGP.

'In een democratie beoordeel je mensen niet op hun intenties, maar op hun daden. De Gaza-hulpvloot is nog niet eens vertrokken en de PVV en de christelijke partijen lopen al te hoop.'

Door Jeroen Langelaar

 

Kabinet roept op tot boycot Gazavloot

 

Minister Rosenthal is niet geweldig op de hoogte van de geldstromen in de "ontwikkelingssamenwerking", lijkt het, want via allerlei projectpotjes en samenwerkingsverbanden hebben clubs als EAJG en SdB wel degelijk subsidiegeld van de overheid ontvangen. Een Ander Joods Geluid kreeg zelfs duizenden euros "ontwikkelingsgeld" om haar website te verbeteren. Gekker moet het niet worden...

 

Het vorige "hulpkonvooi" werd overigens niet door het Israelische leger "aangevallen" zoals hieronder beweerd wordt, maar geënterd om de schepen naar Ashkelon te brengen en daar de lading te inspecteren, waarna deze Gaza binnen mocht. De helft van de schepen bleek helemaal geen hulpgoederen aan boord te hebben, en de aanwezige lading bestond voor een flink deel uit verlopen medicijnen en versleten schoenen...

 

Afgelopen week werd overigens bekend dat er geen eigen Nederlandse boot mee zal varen in de steunvloot voor Hamas.

 

Wouter

__________

 

Kabinet roept op tot boycot Gazavloot

http://binnenland.nieuws.nl/639627/kabinet_roept_op_tot_boycot_gazavloot

Uitgegeven op Dinsdag 26 april 2011 om 19:40:02

(Novum) - Het kabinet roept Nederlandse organisaties op niet mee te doen aan een nieuw hulpkonvooi richting de Gazastrook. Het initiatief levert 'allerminst een bijdrage aan een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict', schrijft minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal (VVD) dinsdag aan de Tweede Kamer.

Rosenthal stelt in de brief niet te kunnen verhinderen dat Nederlandse schepen of opvarenden meedoen.

In februari werd bekend dat een Nederlandse delegatie meevaart met de Freedom Flotilla 2. De Nederlandse afvaardiging wordt gesteund door onder meer Een Ander Joods Geluid, de Federatie Islamitische Organisaties Nederland, het Nederlands Instituut Palestina/Israël en de Internationale Socialisten.

De vloot is een initiatief van organisaties uit Europa, Noord-Amerika, Noord-Afrika, Azië, Zuid-Amerika en Australië. Geen van de 23 organisaties waarvan bekend is dat ze de vloot steunen, ontvangt geld van de Nederlandse overheid, aldus Rosenthal.

De bedoeling is dat de vloot, die naar verwachting uit ongeveer vijftien schepen met humanitaire goederen en zeker duizend opvarenden zal bestaan, medio mei vanuit Griekenland vertrekt en 31 mei in Gaza arriveert. Onder de opvarenden bevinden zich journalisten, politici, hulpverleners, kunstenaars en mensenrechtenactivisten.

De organisaties achter de vloot stellen met de actie te beogen de in hun ogen illegale blokkade van de Gazastrook te doorbreken en hulpgoederen af te leveren. Israël legde de blokkade in 2007 op nadat de radicale Hamas-beweging aan de macht was gekomen in de Gazastrook.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu verzocht een kleine maand geleden de secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon de flottielje tegen te houden. Hij noemde de vloot een provocatie omdat de hulpgoederen ook over land naar de Gazastrook kunnen worden gebracht.

Het vorige hulpkonvooi werd in mei vorig jaar aangevallen door de Israëlische marine. Daarbij kwamen negen opvarenden om het leven. Volgens Israël werden de militairen aangevallen door activisten en werd alleen uit zelfverdediging geschoten.

 

Thomas von der Dunk: Alarmbellen gingen vaak niet af

 

Een genuanceerde reactie op Von der Dunks tirade tegen Wilders. Op Von der Dunk valt volgens mij echter nog wel wat meer af te dingen. Hij vind dat er tegenwoordig een te groot taboe heerst op oorlogsvergelijkingen, maar is dat niet terecht? De vergelijking gaat immers bijna altijd mank, en slaat de discussie dood. Het valt met dat 'taboe' overigens erg mee: niet alleen Von der Dunk, maar velen vergelijken Israel graag met de nazi's (of Gaza met het getto van Warschau etc.), en ook de vergelijking van de PVV met de NSB, of van Wilders met Hitler, wordt vaker gemaakt. En Wilders op zijn beurt vergelijkt de Koran met Mein Kampf en noemt de islam een fascistische ideologie. In discussies over Wilders en de islam of Israel en de Palestijnen vliegen de nazi-vergelijkingen je om de oren. Dat komt de discussie doorgaans niet ten goede, maar Von der Dunk ziet dat als een groot goed. We moeten elkaar en vooral onze tegenstanders immers continu de maat nemen en onze morele superioriteit tonen door ze met het symbool van het absolute kwaad te vergelijken. Alleen dan kan de natie worden behoed voor een nieuwe ramp a la Hitler. Dat juist hierdoor de polarisatie toeneemt en daarmee het vijanddenken, dat mensen en bewegingen continu in een hokje worden gestopt waar ze niet inpassen, dat neemt Von der Dunk graag voor lief. Maar hé, doet dit soort absoluut denken in goed en fout, en superioriteitsgevoelens en de idee dat de natie gered moet worden van het kwaad, niet ergens aan denken?

 

RP

----------

 

Alarmbellen gingen vaak niet af

http://opinie.volkskrant.nl/artikel/show/id/8378/Alarmbellen_gingen_vaak_niet_af

Meindert Fennema, 23-04-2011 13:00

 

De vergelijking van hedendaagse verschijnselen met de oorlog is vaak ten onrechte gemaakt. Maar het kwam ook voor dat de alarmbel ten onrechte niet afging.

De Arondéuslezing van Thomas von der Dunk krijgt meer aandacht nu ze niet gehouden is. Dat komt door het besluit van de CDA- en VVD-fracties in de Provinciale Staten van Noord-Holland, die in februari nog akkoord gingen met de synopsis van zijn verhaal, maar in april opeens van mening waren dat deze lezing ter nagedachtenis aan Willem Arondéus - in 1943 geëxecuteerd door de Duitsers omdat hij samen met anderen een bomaanslag gepleegd had op het bevolkingsregister van Amsterdam - geen partijpolitiek karakter mocht hebben.

Von der Dunk vergelijkt, niet voor het eerst, de PVV met de NSB. Die vergelijking noemt hij in zijn lezing 'Het nieuwe taboe op de oorlog'. En hij wordt op zijn wenken bediend: het afblazen van de lezing bevestigt zijn gelijk. Het mag niet meer, het is taboe. Waarom eigenlijk? Omdat de PVV nu een belangrijke fractie vormt in de Staten van Noord-Holland. Maar ook omdat de PVV nu deel uitmaakt van een coalitieregering, zo bleek uit de reactie van staatssecretaris Henk Bleker bij Pauw & Witteman. Politieke gemakzucht, noemt Von der Dunk dat in zijn lezing. Misbruik van de Tweede Wereldoorlog zullen PVV-sympathisanten zeggen. Maar is dat zo? Ja en nee.

Discriminatie
Von der Dunk heeft gelijk als hij er op wijst dat de PVV streeft naar discriminatie van een religieuze bevolkingsgroep, zoals dat tijdens de bezetting met Joden gebeurde. Het voorstel een 'kopvoddentaks' in te stellen is maar één van de voorbeelden. Het voorstel van de Noord-Hollandse PVV om vrouwen met een hoofddoek de toegang tot de streekbussen te ontzeggen is een ander.

De verdachtmakingen aan het adres van de rechterlijke macht is een tweede argument van Von der Dunk. Dat argument is veel minder sterk. Geert Wilders wijst er op dat veel rechters D66 stemmen en vaak meer mededogen met de dader hebben dan met zijn slachtoffers. Dat eerste lijkt mij geen verdachtmaking, dat is een feit. Het tweede is een politiek oordeel dat door veel burgers wordt gedeeld. Zijn voorstel om rechters niet meer voor het leven te benoemen gaat ver, te meer daar hij hun herbenoeming koppelt aan de zwaarte van hun straffen. 'Een rechter die alleen maar taakstraffen uitdeelt gaat maar bij het Riagg werken', zei Wilders tegen Joost Eerdmans. Maar dat doet me meer denken aan Sarah Palin dan aan Anton Mussert. In veel Amerikaanse staten worden rechters gekozen, niet benoemd. Er is in de VS een levendig debat over life time appointments van de federale rechters. Niemand brengt de tegenstanders daarvan in verband met het fascisme.

Nihil
Nog minder sterk is het argument van de 'sterke leider'. Ik kan mij niet herinneren dat de machtswisseling in de PvdA van Bos naar Cohen - waarop de invloed van de partijleden nihil was - ooit in verband gebracht werd met het Führerprinzip. En dat is maar goed ook.

Maar de lezing die nooit gehouden is, heeft een centrale stelling die ik onderschrijf. 'Jarenlang', schrijft Von der Dunk, 'werd te pas en te onpas, zodra zich een maatschappelijk verschijnsel voordeed dat politiek abject werd bevonden bijna volautomatisch naar De Oorlog verwezen.' En nu er werkelijk reden is om te waarschuwen, durft men het niet meer te doen. 'Alarmbellen gaan niet meer branden omdat ze in het verleden te vaak bij vals alarm zijn afgegaan.'

Toevoegen
Graag zou ik hier aan toevoegen dat er in het verleden ook alarmbellen níet afgegaan zijn. Dat gold met name voor het antisemitisme in de voetbalstadions, waar de Amsterdamse burgemeesters - van Van Thijn tot Cohen - nooit tegen zijn opgetreden. De vrees de voetbalfans voor het hoofd te stoten, was groter dan de antifascistische principes. PVV'er Richard de Mos heeft onlangs in de Haagse gemeenteraad gezegd dat er tegen antisemitische spreekkoren van ADO-supporters keihard moet worden opgetreden. Als gevolg daarvan wordt hij nu met de dood bedreigd. Maar dát staat weer niet in de lezing van Von der Dunk.

De ideologische consensus in onze samenleving - die in de Koude Oorlog zo sterk was - is afgenomen. De herdenking van de Kristallnacht in Amsterdam werd in 2002 stopgezet nadat het organiserende comité Nederland Bekent Kleur in diskrediet was geraakt. Tijdens de herdenking in 2000 begon Abdou Menebhi, een van de oprichters van NBK en op dat moment voorzitter van de Stedelijke Marokkaanse Raad, tegen alle afspraken in over het schenden van de rechten van Palestijnen door Israël.

Ik vrees dat de Arondéuslezing volgend jaar niet meer wordt gehouden.

Bedrijft het NOS-Journaal staatsantisemitisme?

 

Ik kan mij grotendeels vinden in onderstaand artikel van Dirk-Jan van Baar, maar het volgende betwijfel ik:

 

"Kritiek op Israël lag lange tijd heel erg gevoelig, bleef daardoor tot de privésfeer beperkt, en is pas na 9/11 (toen oud-ministers als Hans van den Broek ermee kwamen) respectabel geworden. Mensen te pas en te onpas antisemitisme verwijten is niet alleen verkeerd, het werkt ook averechts."

 

Ik heb van verschillende mensen gehoord (zelf hield ik me er toen nog niet zo mee bezig) dat ook in de jaren '80 en '90 kritiek op Israel in de media al gebruikelijk was, terecht al dan onterecht. Het is sinds de tweede intifada en 9/11 wel erger geworden is mijn indruk (een onderzoek hiernaar zou interessant zijn), en de kritiek is momenteel volledig doorgeschoten en is soms zelfs antisemitisch van karakter. Ik ben het met Van Baar eens dat het NOS journaal geen antisemitisme verweten kan worden, maar zij werkt wel mee aan een klimaat waarin de grens wordt overschreden. Israel wordt stelselmatig als wreed en inhumaan voorgesteld, en Hamas juist als relatief gematigd en redelijk. De berichtgeving tijdens de Gaza oorlog was stuitend. Er werd een beeld geschetst van Israelische soldaten als kindermoordenaars. Israel zou de bevolking van Gaza kollektief straffen voor een paar raketjes die niet veel voorstellen. Dat in Israel een miljoen mensen al wekenlang hun huizen nauwelijks uitkwamen, en de scholen in dit gebied dicht waren, werd niet vermeld. Dat verklaart ook mede het lage aantal slachtoffers in Israel: men deed er alles aan de eigen burgerbevolking te beschermen, in tegenstelling tot Hamas, dat wel bunkers en schuilplaatsen had voor zichzelf maar de bevolking aan haar lot over liet (of sterker nog, deze als menselijk schild gebruikte).

Ik moet Van Baar helaas gelijk geven dat Joden soms te snel met de antisemitisme aantijging aan komen zetten, en heb dat zelf pas nog ervaren in de discussie rond de Joodse rituele slacht. Zie: Hoe koosjer is slachten?

 

Het genoemde interview met Manfred Gerstenfeld op De Dagelijkse Standaard is daar in 3 delen terug te vinden, maar met wat moeite, vandaar hier de links:

"Het dier is in opmars, de Jood op de terugweg."

"Het NOS Journaal is staatsantisemitisme"

"Nederland heeft nooit excuses aangeboden voor de Jodendeportatie."

Hoewel op zich lezenswaardig, doet Gerstenfeld wat krachtige uitspraken die zwaar over de top schijnen, zoals dat Nederland "staatsantisemitisme" bedrijft op 3 onderdelen, waarvan eentje tenminste hieronder wordt weersproken door Van Baar.

Gerstenfeld verwijst onder meer naar een studie over de berichtgeving van de NOS over Israel. De enige (recente) studie die wij kennen is te vinden op Israel-Palestina.Info.

 

RP

--------------

 

Bedrijft het NOS-Journaal staatsantisemitisme? Welnee

Geplaatst door Dirk-Jan van Baar op 19 april, 2011 - 19:00 in Frontpage

http://www.dagelijksestandaard.nl/2011/04/bedrijft-het-nos-journaal-staatsantisemitisme-welnee

Interesssant interview van Joost Niemöller vandaag op de Dagelijkse Standaard met Dr. Manfred Gerstenfeld, over de toename van het antisemitisme in Europa en ook in Nederland. Het gaat over de usual suspects, zoals Dries van Agt en Gretta Duisenberg, maar ook over de berichtgeving van het NOS-Journaal. Dat zou staatsantisemitisme bedrijven. Dat is nog een graadje erger dan 'gewoon' antisemitisme, want als de staat zich erachter plaatst is er van een officiële door de overheid gestuurde campagne sprake, alsof we hier in Iran leven. Dat is gelukkig niet het geval. Gerstenfeld signaleert zorgwekkende zaken, maar hij overdrijft ook verschrikkelijk. Dat lijkt me op zich al een correctie waard, want minderheden - en dat zijn de Joden per definitie behalve in Israël zelf - hebben geen belang bij overdrijvingen die al snel tot wederzijdse verkettering en stemmingmakerij kunnen leiden. Ook zullen veel buitenstaanders snel hun schouders ophalen. Joden krijgen toch al het verwijt dat ze overal antisemitisme ontwaren, en om die leuke Sacha de Boer nu ook al in dat criminele kamp te plaatsen wekt een overspannen indruk. Het is in Nederland nog altijd zo dat antisemitisme als de ergste vorm van vreemdelingenhaat geldt. Wie daarvan wordt beschuldigd telt in de weldenkende gemeenschap niet meer mee (al is het waar dat het steeds meer als verzachtende omstandigheid geldt als je moslim bent; dan is daar stilzwijgend 'begrip' voor).

Ik ben het ermee eens dat de berichtgeving van het NOS-Journaal over het Midden-Oosten eenzijdig is. Israël wordt altijd als de sterkste partij gezien, en dus de partij die het meest te verwijten valt en als eerste met concessies moet komen. Die (verkeerde) zienswijze is overigens niet uniek voor het NOS-Journaal. Op vrijwel alle Europese journaals is dit de teneur, op de Belgische televisiekanalen nog sterker dan in Nederland en helemaal op de BBC en in Britse tijdschriften als The Economist, die in Nederland als gezaghebbend en evenwichtig gelden. De AK-partij in Turkije wordt door The Economist stelselmatig als 'mildly islamist' aangeduid en in Groot-Brittannië hoeft Israël nauwelijks op enig krediet te rekenen, terwijl de moslimterreur vaak vergoelijkt wordt of in een perspectief wordt geplaatst waarin het eigen Britse kolonialisme de schuld krijgt van alle ellende van vandaag. Zelfs de Britse premier David Cameron is daar niet ongevoelig voor. Ik zou denken dat in Europees perspectief Nederland nog steeds tot de landen behoort waarin anti-Israëlische en antisemitische gevoelens het minst voorkomen (al nemen ze onder invloed van het toenemend aantal moslims ongetwijfeld toe). De PVV is sterk pro-Israël, is daarmee uniek in Europa, en zou nooit zoveel stemmen halen als Nederland sterk antisemitisch zou zijn. (Of Israël blij moet zijn dat de anti-islamitische PVV zich zo sterk als pro-Israël profileert, is een andere vraag.)

Ook bij het NOS-Journaal mag de moslimwereld op een clemente behandeling rekenen, en dan druk ik me nog heel voorzichtig uit. Maar staatsantisemitisme? De vriendelijke verslaggeefsters zullen het ten stelligste ontkennen. Zij zullen ook zeggen dat het NOS-Journaal elk jaar braaf paraat is bij de Holocaust-herdenkingen en veel doet aan het levend houden van de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. Dat is beslist waar, al is het ook zo dat de praktijken van het Derde Rijk soms heel gewiekst tegen Israël en de 'uitroeiingspolitiek' tegen de Palestijnen worden gebruikt. Vreemd soort genocide, als we weten dat de bevolking in de Palestijnse gebieden juist verzevenvoudigd is. Gerstenfeld wijst daarop, maar ik dacht niet dat het NOS-Journaal zich daaraan schuldig heeft gemaakt. Wel is de berichtgeving van het NOS-Journaal vaak politiek correct, maar dat zit in de speciale positie van dit instituut opgesloten en kan moeilijk anders. Voordeel is dat een blik op het NOS-Journaal redelijk adequaat weergeeft hoe er in Nederland over bepaalde kwesties wordt gedacht en waar de grenzen der betamelijkheid liggen. En nogmaals: openlijk antisemitisme geldt nog steeds als onaanvaardbaar, al zijn de grenzen der betamelijkheid wel een stuk in het nadeel van Israël opgeschoven sinds J.A.A. van Doorn zich in 1990 over de berichtgeving van 'de joodse journalistiek' beklaagde (het is overigens niet zo dat hij bij NRC Handelsblad werd verwijderd: hij stapte zelf op omdat hij van mening was ten onrechte door de hoofdredacteur op de vingers te zijn getikt).

Het probleem zit 'm volgens mij veel meer in het feit dat de mensen de ontstaansgronden van het conflict in het Midden-Oosten niet meer kennen en lang het gevoel hebben gehad dat Israël zich vanwege de holocaust veel meer kon permitteren dan andere landen. Dat laatste is voorbij en tegenwoordig zelfs omgedraaid. Israël, zeker het Israël van de Likoed en de kolonistenbeweging, wordt veel kritischer gevolgd en kan eigenlijk geen goed doen. Maar Joodse belangenorganisaties zijn ook lange tijd voorgegaan in de ergste vormen van politieke correctheid, waarbij wel heel snel het antisemitisme werd aangehaald om onwelgevallige stemmen verdacht te maken. Dat werkt nu als een boemerang. Kritiek op Israël lag lange tijd heel erg gevoelig, bleef daardoor tot de privésfeer beperkt, en is pas na 9/11 (toen oud-ministers als Hans van den Broek ermee kwamen) respectabel geworden. Mensen te pas en te onpas antisemitisme verwijten is niet alleen verkeerd, het werkt ook averechts. Het NOS-Journaal is per defintie een produkt van de tijdgeest en nog altijd vooral braaf en politiek correct. Ik dacht toch echt dat staatsantisemitisme - een zeer giftig en gemeen goedje - wat anders was.

 

Hoe koosjer is slachten? (IMO Blog)

 

Hoe koosjer is slachten?

IMO Blog, 20 april 2011

http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000546.html

Alweer bijna 25 jaar geleden besloot ik geen vlees meer te eten. Mijn motivatie was dat het eten van dieren niet de stress en het lijden, dat gepaard gaat met het in grote aantallen industrieel houden en doden van dieren, rechtvaardigt. Er waren immers genoeg lekkere en volwaardige alternatieven, ook al voordat de schappen van Albert Heijn vol lagen met 20 soorten groenteburgers, quorn en tofu, en je voor deze zaken nog naar de natuurvoedingswinkel moest. Ik vond (en vind) het een belangrijk verschil of een dier uit de bio-industrie komt of vrij heeft rondgelopen, maar ook dan heeft een dier stress als het wordt geslacht. Daarnaast is er het argument dat voor de productie van vlees veel meer grondstoffen nodig zijn dan voor die van plantaardige eiwitten, en daarbij maakt het niet uit of het dier vrij heeft kunnen rondlopen of niet. Van verdoofde en onverdoofde slacht had ik toen nog niet gehoord, en het zou voor mij ook weinig verschil hebben gemaakt, gezien de vele misstanden in de bio-industrie.

Als vegetariër (en als niet-gelovige) volg ik de discussie over de onverdoofde rituele slacht echter met interesse. Ik ben in een nogal felle discussie met sommige Joden beland, en ben ook geschrokken van de vele felle reacties van (religieuze) Joden op internet en de vergaande vergelijkingen die sommigen maken. Vandaar dit stuk waarin ik zal proberen om een afgewogen visie te geven.

Ik juich iedere maatregel die dierenleed wil bestrijden toe. Ik heb daarbij wel de indruk dat de bio-industrie een groter probleem is en ik kan me het gevoel dat selectief te werk wordt gegaan wel voorstellen. Wel de rituele slacht verbieden, en de vele misstanden in de bio-industrie (waar in ca. 10% van de gevallen het verdoven mislukt en het dier nog bij bewustzijn is) ongemoeid laten, lijkt niet erg consequent. Ik vertrouw er echter op dat de Partij voor de Dieren, die het wetsvoorstel indiende en hier naar eigen zeggen sinds 2008 aan gewerkt heeft, ook de bio-industrie kritisch volgt en ook strengere regelgeving en betere handhaving van de bestaande regels aldaar bepleit. Ik zou niet weten wat zij voor een belang zou hebben bij het specifiek aanpakken van de rituele slacht. Ook Wakker Dier, dat consequent strijdt tegen de bio-industrie, is tegen het onverdoofd slachten. Het lijkt mij dus goed mogelijk het verbod te steunen zonder dat dat is ingegeven door anti-Joodse of anti-islamitische sentimenten of een uiting is van gemakzucht en symboolpolitiek. Het idee dat niet dierenliefde maar het willen treiteren van Joden aan het voorstel (en de steun ervoor) ten grondslag ligt, vind ik gemakkelijk en ook getuigen van slachtoffergedrag.
Ik bespreek hieronder een aantal argumenten tegen het verbod en ga ook op die laatste beschuldiging verder in.

Argumenten voor koosjer slachten
Er worden verschillende argumenten aangehaald tegen het verbod op de rituele slacht, die elkaar deels tegenspreken.
* Het is niet dieronvriendelijk en het dier lijdt geen pijn.
* Het is misschien wel dieronvriendelijk, maar in de gangbare slacht gaat ook vaak genoeg wat mis dus daarom mogen wij het ook (met andere woorden, als de misstanden in de gangbare slacht worden aangepakt, dan zou men er geen problemen mee hebben als de rituele slacht wordt verboden?).
* Het is misschien wel dieronvriendelijk, maar het lijden van het dier is minder erg dan de inperking van de vrijheid van godsdienst; mensenrechten staan boven dierenrechten.
* Het is niet erg want het gaat maar om 2.500 dieren.
* Het is niet erg want de halal slacht is erger.
* Joden genieten dit recht al bijna 200 jaar.
* Veel Joden zullen uit Nederland weggaan en/of vlees importeren.
* Het is een antisemitische maatregel, want Hitler voerde dit als een van de eerste anti-Joodse maatregelen in Duitsland en Nederland in (oftewel: Hitler was vegetariër dus vegetarisme deugt niet). De volgende stap is de besnijdenis verbieden en daarna mogen Joden niet meer in parken komen (werkelijk gezegd!).

De Joodse habitat
Het laatste 'argument' lijkt het meest onzinnig, maar ik kwam het helaas meermaals tegen, en bij mensen die ik normaal gesproken waardeer zoals Bert de Bruin en Manfred Gerstenfeld.
Bert de Bruin schreef (overigens al in 2007):

"Dezelfde mensen die het halal slachten willen beperken of verbieden hebben het meestal ook op kosher slachten gemunt. Sommige van die activisten zullen ongetwijfeld heuse dierenliefhebbers zijn, maar ik kan me met geen mogelijkheid aan de indruk onttrekken dat bij veel van de publieke en heimelijke tegenstanders van kosher en/of halal slachten ook en vooral niet-koshere motieven een rol spelen. Al ben ik erg skeptisch als het gaat om lessen die uit de geschiedenis geleerd zouden kunnen worden, toch zou ik als jood en historicus hier een kanttekening willen plaatsen. Bijna overal waar de Nazis aan de macht kwamen was één van de eerste door hen genomen maatregelen een verbod op kosher slachten. In Duitsland gebeurde dat in april 1933, in Nederland in juli 1940. In de nazi-propaganda film Der ewige Jude ( 1940 ) zit aan het einde een walgelijke scene waarin het rituele slachten wordt voorgesteld als een barbaars gebruik waarbij joden plezier beleven aan het lijden van dieren, iets wat vanzelfsprekend niet overeenkomt met de werkelijkheid en tegen alle joods-religieuze ge- en verboden indruist. Ik geloof zonder meer in het belang van dierenbescherming en zal zelf nooit zomaar een dier kwaad doen, maar mensen die meer om dieren dan om mensen ( zeggen/lijken te ) geven wekken vanzelf mijn achterdocht. Van Adolf H. tot Volkert van der G. en Brigitte B."

Bert de Bruin schrijft verder in een brief aan PVV Kamerlid en oud-CIDI medewerker Wim Kortenoeven:

"Steun voor - of het initieren van - wat tachles (per saldo) een verbod op religieus slachten is, valt echter op geen enkele manier te verkopen als je jezelf als vriend van 'de' Joden in Nederland en elders ter wereld beschouwt. Dit is een maatregel die puur tegen moslims EN tegen Joden gericht is."

Ook op andere plaatsen wordt beweerd dat het anti-Joods is om tegen ritueel onverdoofd slachten te zijn. Ik vind dit een zeer vergaande en ook onzuivere aantijging. Moet je om vriend van de Joden te zijn kritiekloos staan tegenover alle religieuze praktijken die men erop na houdt? Het is een misplaatst moreel appel, bijna chantage: als je deze maatregel steunt ben je geen vriend meer van ons, en behoor je tot het kamp van onze vijanden.

Manfred Gerstenfeld zegt in een interview op de Dagelijkse Standaard:

"Het dier is in Nederland in opmars, de Jood is op de terugweg. In Ochten in de Betuwe is een groot bouwproject gestopt vanwege een beschermde steenuil. De bouwondernemer moet hem nu een alternatief habitat aanbieden. Maar het habitat van rabbijn Raph Evers hier wordt niet beschermd. Hij neemt de tram niet en gaat nauwelijks op straat. Het slachtdebat in de Tweede Kamer is ook een voorbeeld van mijn stelling dat het dier in Nederland in opkomst is, en de Jood op de terugweg. Dat gaat er mogelijk toe leiden dat het ritueel slachten voor Joden in Nederland wordt verboden."

De belangrijkste redenen voor het verbod zijn dat er nu al een verbod is op onverdoofd slachten, en slechts de uitzonderingsbepaling daarop wordt geschrapt, wat de gelijkheid voor de wet vergroot, en natuurlijk het dierenleed dat er volgens bijna alle niet-Joden mee gepaard gaat en als wreed en onnodig wordt gezien. Het is inderdaad hypocriet dat de bio-industrie niet harder wordt aangepakt, maar dat maakt de maatregel nog niet anti-Joods. En dat rabbijn Evers of andere Joden niet beter beschermd worden, is natuurlijk niet de schuld van de Partij voor de Dieren. Gerstenfeld speelt dieren en Joden tegen elkaar uit, en wil ons dwingen te kiezen. Met de opkomst van het dier valt het sowieso wel mee, zolang er - zoals voorstanders van het ritueel slachten ook toegeven - nog zoveel dierenleed is in de bio-industrie, de jacht, de bontfokkerij, en in proefdiercentra. Ik vind het goed dat er een partij is die het voor al deze dieren, die immers niet voor zichzelf kunnen spreken en opkomen, opneemt. De ene maatregel vind ik belangrijker en noodzakelijker dan de andere, maar het is goed dat er in onze antropocentrische wereld ook mensen en organisaties zijn die het specifiek voor dieren opnemen. Het ridiculiseren daarvan vind ik flauw en kinderachtig. Gerstenfelds zorgen en woede over het groeiende antisemitisme in Nederland deel ik, zoals uit eerdere blogposts van mij moge blijken, maar om dat probleem duidelijk te maken hoef je niet zo tegen dieren en milieuactivisten te trappen.

Door de voorstanders van een verbod, of de mensen die daar in ieder geval de logica van kunnen inzien, als antisemieten weg te zetten, doe je de Joodse (en Israelische) zaak in feite juist kwaad. Goedwillende mensen worden er fijntjes op gewezen dat ze een maatregel steunen die Hitler ook invoerde, of dat de volgende stap van de 'doorgedraaide milieuactivisten' het verbieden van Joden in parken zou zijn (uit een discussie hierover die niet op internet staat, naar aanleiding van een twitterbericht van Lody van de Kamp, "Nog even dan mogen we ook niet meer in parken lopen"?). Sommige mensen beklagen zich over de ongenuanceerde reacties op internet van voorstanders van een verbod, en die zijn er helaas ook te over. Reacties als dat Joden zouden moeten weten wat het is om onverdoofd geslacht te worden moeten uiteraard direct worden verwijderd, maar dat rechtvaardigt natuurlijk geenszins om voorstanders op een dergelijke manier als nazi's neer te zetten. Dat ook antisemieten voor het verbod op de rituele slacht zijn wil niet zeggen dat de meeste voorstanders antisemiet zijn. Niet iedereen die het met je oneens is is een nazi, antisemiet of racist. Die simpele logica schijnt aan velen niet meer besteed te zijn.

Mensenrechten boven dierenrechten
* Het is misschien wel dieronvriendelijk, maar het lijden van het dier is minder erg dan de inperking van de vrijheid van godsdienst; mensenrechten staan boven dierenrechten.

Dit is in feite een verkeerde voorstelling van zaken. Er is in Nederland (en ik denk ook op Europees niveau) een wet die bepaalt dat dieren moeten worden verdoofd/bedwelmd voor de slacht. Dat lijkt mij een goede zaak. Op die wet is een uitzondering gemaakt voor halal en koosjer slachten, op grond van de vrijheid van godsdienst. Daar is zeker wat voor te zeggen. Het gaat om eeuwenoude tradities en het zou de betreffende religieuze gemeenschappen schaden als zij deze tradities niet meer kunnen uitvoeren. Maar ook wanneer het wel wordt verboden, worden Joden en moslims niet achtergesteld of gediscrimineerd, maar komt er daarentegen een einde aan een uitzonderingspositie, een privilege, dat zij tot nu toe genieten. Ik als niet gelovige ben gebonden aan allerlei regels wanneer ik met dieren omga, en mag een dier niet zomaar en bij bewustzijn doden. Ik kan worden vervolgd wanneer ik dieren onnodig pijn doe. Is het niet logisch dat dat ook geldt voor gelovigen, van welke religie dan ook? Daar wordt tegenin gebracht dat de koosjere slacht juist gericht is op het voorkomen van onnodig lijden, maar dat is wel met de kennis van 3000 jaar geleden, toen de technieken nog veel primitiever waren. Het dier in een haal met een groot en vlijmscherp mes de keel doorsnijden was toen waarschijnlijk het meest diervriendelijk, behalve natuurlijk geen vlees eten. Nu kan het, als je diverse wetenschappelijke rapporten, de Nederlandse Raad voor Dierenaangelegenheden en de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde mag geloven, diervriendelijker via bedwelming. En moet je, indien dat mogelijk is, niet kiezen voor het meest diervriendelijke alternatief? Daar wordt tegenin gebracht dat er in de gewone slacht veel misgaat, dat een pin door de hersenen ook niet bepaald diervriendelijk is en dat het bij de Joden maar om 2.500 dieren per jaar gaat. Dit zijn in feite niet ter zake doende argumenten. Als het bij de gewone slacht zo vaak misgaat (en daar twijfel ik niet aan) moet je dat ook aanpakken. Maar daar heb ik het CIDI en het CJO nog niet voor horen pleiten. Als 2.500 dieren meer lijden dan nodig, waarom dan niet de koosjere slacht aangepast, zeker gezien het feit dat die indertijd is ingesteld om het lijden van het dier te verminderen? Dit is volgens sommigen vloeken in de kerk, sorry, synagoge, maar ik vind het een legitieme vraag. In de loop der eeuwen zijn talloze tradities en vroegere uitspraken en dogma's herroepen en aangepast, op grond van nieuwe inzichten en veranderende omstandigheden. Religies opereren niet in een vacuüm, net zo min als andere levensbeschouwingen, politieke ideologieën en de wetenschap. In de wetenschap worden verouderde inzichten voortdurend aangepast, en oude theorieën vervangen. Het verschil is dat religies in tegenstelling tot de wetenschap, die steeds van voorlopige waarheden uitgaat, zich beroepen op vaststaande eeuwigdurende waarheden en dogma's, maar dat is wat mij betreft nu juist het probleem.

Dierenleed
Een ander argument is dat de halalslacht veel erger is en de Joden daarvoor moeten boeten. Bij de halalslacht zouden slechtere messen worden gebruikt, er zou minder toezicht zijn en de slagers minder deskundig. Er is nog maar één Joodse slager in Nederland, die zeer ervaren is en onlangs in de NRC uitlegde hoe hij tewerk gaat. Ik ken de details niet, maar zelfs als dit allemaal zou kloppen en de koosjere slacht inderdaad beter is, dan is dat nog geen argument deze niet aan te passen als het nog beter kan. Overigens wordt een deel van de dieren in de halal slacht wel bedwelmd, en in Oostenrijk schijnen dieren in de koosjere slacht direct na het doorsnijden van de hals te worden verdoofd, wat volgens Wakker Dier het lijden bekort (zie citaat verderop).

Maar is het dierenleed dat nu wordt veroorzaakt in de koosjere slacht groter dan het leed bij Joden als zij worden gedwongen ofwel bedwelming te accepteren, ofwel zullen moeten afzien van het eten van koosjer vlees in Nederland? In de eerste plaats weet ik niet om hoeveel Joden het gaat die in Nederland koosjer vlees eten, en in de tweede plaats lijkt het mij als vegetariër geen onredelijk groot leed om dan maar geen vlees meer te eten, dus misschien ben ik wel niet de geschikte persoon om deze vraag te beantwoorden. Als het gevolg van deze wet zou zijn dat duizenden Joden Nederland verlaten, en/of het hun onveiligheidsgevoelens vergroot en hen het gevoel geeft in Nederland niet meer welkom te zijn, dan weegt dat natuurlijk niet tegen het leed van die 2.500 dieren op. Maar ik vind het moeilijk te begrijpen dat het niet mogelijk is de zaak zo aan te passen, dat aan de traditie en aan de nieuwste wetenschappelijke inzichten omtrent dierenleed recht wordt gedaan.

* Het is niet dieronvriendelijk en het dier lijdt geen pijn.

Dit is mij meermaals, en op nogal hautaine toon, door religieuze Joden te verstaan gegeven. De meeste wetenschappers denken daar echter anders over, zoals reeds aangegeven (zie bijvoorbeeld deze PvdD toespraak). Daar wordt dan weer tegenin gebracht dat die wetenschappers halal en koosjer over een kam scheren, en dat laatste helemaal niet hebben onderzocht. Dat is onjuist, en hoewel de wet inderdaad over ritueel slachten gaat en daarbij geen onderscheid tussen koosjer en halal maakt, gaat Marianne Thieme wel op de verschillen in, en ook op het argument dat er bij de gewone slacht ook veel mis gaat:

"In de literatuur wordt aangeven dat er fouten gemaakt worden in de praktijk bij het slachten van dieren. Als voorbeeld is bekend, dat het in 15% fout gaat bij het verdoven met het schietmasker bij runderen, zelfs bij correct gebruik. Er kan echter snel worden herverdoofd. Ook is bekend dat het in 14% van de gevallen fout gaat bij het snijden van de keel zonder verdoving (zelfs met een chirurgische kwaliteit van het mes). Herstel bij alleen snijden door de snijder is moeilijker. Verder is bekend dat bij 7 - 8% van de gevallen er "ballooning" optreedt, waardoor het bloedvat gedeeltelijk verstopt en de uitbloeding wordt vertraagd. Van een snelle bloeddrukdaling is dan geen sprake, en bewusteloosheid treedt dan pas 3 tot 4 minuten na het snijden in. Bovendien treedt bij 10 - 15% een beperkte verstopping op met vertraging van de verbloeding. In de literatuur wordt aangegeven dat de kortste duur voor het intreden van de bewusteloosheid bij runderen ongeveer 30s is na het aansnijden. Uit het onderzoek van Wageningen UR blijkt dat de gemiddelde tijd ongeveer 80s bedraagt."

Of dat herverdoven nou vaak gebeurt waag ik te betwijfelen, maar ik vind het sowieso geen erg sterk argument voor een bepaalde praktijk dat een andere praktijk ook niet deugt.

Wakker Dier schrijft:

Dierenleed bij het onverdoofd ritueel slachten
'Normaal' geslachte dieren bloeden ook dood, maar zij merken dit niet want zij zijn verdoofd voordat het mes door de keel gaat. Er worden dieren verdoofd en onverdoofd ritueel geslacht in Nederland. Voor ongeveer 1,2 miljoen kippen en 200.000 runderen, geiten en schapen worden jaarlijks door de overheid een vergunning verleend voor de rituele slacht zonder verdoving. Deze dieren voelen de pijn van het mes. De pijn houdt aan tot het dier bewusteloos raakt, dit kan bij runderen tot wel 3 minuten duren. Hoe lang de stress en pijn aanhouden, is mede afhankelijk van de deskundigheid van de slachter, de scherpte van het mes en hoe lang de dieren in de rij staan te wachten voordat ze aan de beurt zijn.

In de toelichting bij het wetsvoorstel zegt Thieme:

Ook onderzoeker Dr. Temple Grandin, die met name wordt aangehaald door de voorstanders van onverdoofd slachten, omdat zij als onderzoeker nog niet tot stellige conclusie wil komen dat er een verbod moet worden ingesteld, stelt in haar artikel "Improving religious slaughter practices in the U.S." van 2006, en ik citeer: "Als religieuze autoriteiten bedwelmen accepteren, bevordert bedwelmen in het algemeen het welzijn van dieren." Einde citaat. Zij gaat dus uit van de voorschriften die de religieuze autoriteiten aan het proces verbinden (en die zich buiten haar competentie bevinden) maar geeft aan dat het bedwelmen van de dieren vanuit haar expertise ontegenzeglijk de voorkeur verdient.
Grandin stelde begin 2010 het probleem van het inhaleren van bloed naar de longen gedurende koosjer en halal slachten aan de kaak. Nog geen vier maanden geleden bracht zij een rapport uit over koosjer slachten. Van de vijf koosjere slachthuizen, was er, schrijft ze, slechts één die het in haar opinie perfect deed: namelijk geen kantelbox, zeer wel opgeleide slachter, vlijmscherp mes en een adequate halssnede. Tijd tot bewusteloosheid was echter, zo stelde ze, te lang - want zij accepteert binnen de religieuze slacht max. 10 seconden -. De dieren waren in dit slachthuis gemiddeld 16 seconden bij bewustzijn en zelfs acht procent van de dieren meer dan 30 seconden. Bij alle andere koosjere slachthuizen stelde Grandin tot wel twee minuten bewustzijn na de halssnede vast.
(...)
Bovendien blijkt volgens onderzoek van Gregory uit 2008 dat Joodse slachters gemiddeld 3,2 halen met hun mes moeten maken en de islamitische slachters gemiddeld 5,2. Het recente ingrijpen van de VWA bij de enige joodse stierenslachterij van ons land en het verbod om zware stieren nog langer met een onverdoofde halssnede te slachten is in dat opzicht veelzeggend.

Het is dus niet waar, zoals herhaaldelijk beweerd tegenover mij, dat de voorstanders van het verbod de koosjere slacht buiten beschouwing laten.

Rechtsgelijkheid
Tot slot een citaat van Joost Niemöller, die voor een verbod lijkt te zijn, vooral omdat hij tegen uitzonderingsbepalingen voor religies is:

In Engeland heeft het aanvaarden van de multicultuur geleid tot absurdistische rechtzaken die gingen over het recht van Rastafari's om wiet te roken (onderdeel van de godsdienst namelijk) en shiks die het recht opeisten om ook op bouwplaatsen en op scooters geen helm te dragen, aangezien hun godsdienst hen voorschrifjft een tulband te dragen. Dit soort tergende dillema's voor de Engelse rechtstaat worden beschreven in de interessante moraal filosofische studie Culture & Equality, van Brian Barry.

Het klinkt misschien een beetje flauw, maar je kunt je inderdaad afvragen waar het einde is. We moeten mijns inziens zeer terughoudend zijn in het maken van uitzonderingen op de wet voor religies, omdat het in feite een vorm van rechtsongelijkheid inhoudt. Iemand wees me er op dat de Thora de basis vormt voor onze Westerse beschaving en daarin ongelijkheid een leidend principe is. Daarbij wil ik dan graag even wijzen op de Verlichting en het principe van de gelijkheid voor de wet. Een gelijkheid die overigens ook in Israel geldt al zijn er daar behoorlijk wat religieuze privileges. Er is uiteraard een fundamenteel verschil tussen de rechtsgelijkheid, waarop iedere democratische rechtsstaat is gebaseerd, en het feit dat mensen verschillend zijn en religies verschillend en daarom ook de uitingsvormen en behoeftes van mensen kunnen verschillen. Die verschillen zijn legitiem zolang zij de wet niet overtreden en anderen geen kwaad berokkenen. In toenemende mate worden ook dieren onder die anderen gerekend, en dat beschouw ik als een vooruitgang. Ik hoop dat veel Joden dit, gezien het feit dat zij drieduizend jaar geleden al aandacht vroegen voor het lijden van dieren, met mij eens zijn. En dat we die idiote tegenstelling snel de wereld uit helpen.

Ratna Pelle