zaterdag 3 april 2010

"Volgend jaar in Jeruzalem" schaadt vredesproces

Een vervolg op de DryBones cartoon?

"Next Year in Jerusalem" Deemed Unhelpful by Obama Administration (satire)
March 23, 2010 By The Associated Press  Shana Habbab  (AP White House Correspondent)
(AP) — An unidentified Israeli official has confirmed that private discussions between President Obama and Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu included a strong request from the President that the upcoming Passover holiday not include the familiar refrain of "next year in Jerusalem", citing the passage as provocative and unhelpful for future peace talks.
The Administration suggested replacing it with "next year in peace" or "next year in Israel", but leaving the final wording up to both the Israelis and Palestinians.
Netanyahu is said to have balked at the request, indicating that the refrain dates back well before the UN Partition of 1947.  The Prime Minister reportedly attempted to diffuse the situation by noting that the declaration lacks any political significance, adding that most people living outside of Israel just "say the words without having a real desire to live anywhere in Jerusalem." He further explained that, "at most, they would like to come for the Passover holiday, but only staying at one of the hotels located in western part of the city."

Israel bereidt nieuwe gebaren voor naar Palestijnen

Terwijl Israel een nieuwe serie vertrouwenwekkende maatregelen voorbereidt, bereiden de Palestijnen zich op een nieuwe, zogenaamd, vreedzame, intifada voor, en willen protesten tegen de nederzettingen en de bezetting 'escaleren', aldus hoge Fatah functionarissen. En terwijl Israel al maanden oproept om de directe onderhandelingen te hervatten, blijven de Palestijnen weigeren zelfs indirecte onderhandelingen te voeren en hebben een waslijst aan eisen opgesteld. Tegelijkertijd geeft de hele wereld Israel de schuld van het voortdurende conflict en staat Natanjahoe bekend als een havik en Abbas als een vredesduif. Het is een vreemde wereld waarin we leven.

Israel says it's planning new gestures

US has demanded Israel show commitment to peace; Top PA minister visits DC.

Israel has formulated a new list of potential gestures towards the Palestinians, Defense Ministry sources said Thursday, as a top Palestinian Authority minister visited Washington for talks with Obama administration officials.

The office of the Coordinator of Government Activities in the Territories (COGAT) and the Defense Ministry recently compiled new proposals for easing restrictions on Palestinians in the West Bank, according to Defense officials.

The move comes amidst the most serious crisis in US-Israeli relations in years, with the US demanding that Israel do more to show a commitment towards the peace process.

Following meetings that Prime Minister Binyamin Netanyahu held last week with the top US leadership, including US President Barack Obama, the cabinet has been contemplating a package of confidence-building measures.

US officials were also in contact with Palestinian representatives in the region, with PA Interior Minister Saeed Abu Ali coming to Washington this week.

US State Department officials described his visit as merely "routine consultations."

The IDF sees it as a PA effort to influence the administration into upping the pressure on Israel to make a series of goodwill gestures in the West Bank.

"He is basically coming with a shopping list," one official said of Abu Ali's trip. "The Palestinians are interested in Israel easing restrictions and transferring territory over to their control."

The Palestinians, according to Israeli officials, are asking for a number of measures that also appear in COGAT's list and include the transfer of security control over West Bank cities from the IDF to PA forces; the removal of additional roadblocks and the change in status over certain pieces of land that are categorized as "Area C" – meaning they are under full Israeli administrative and security control – to either Area A or B status, which would give the Palestinians administrative rights.

One example is a road that connects Rawabi, the new Palestinian city under construction in the West Bank, with Ramallah, part of which falls under Area C. The Palestinians have asked that it be transferred to Palestinian control.

Officials said Thursday that the IDF was not opposed to transferring control over the land to the PA but was waiting to do so within the context of more general confidence-building measures to be approved by the cabinet.

Shin Bet: Palestijnse aanslagen in maart sterk gestegen

Israned heeft de aanvallen van Palestijnen in maart even op een rijtje gezet. Het zijn er 125, waarvan 27 in Jeruzalem en 36 vanuit de Gazastrook. Palestina-sympathisanten opgelet: het overgrote merendeel van deze aanvallen haalde het journaal of de Nederlandse kranten niet, want die waren veel te druk met te berichten hoezeer de 'havik' Netanjahoe die arme Biden in zijn hemd had gezet, en hoe vreselijk de aankondiging misschien wellicht waarschijnlijk over een paar jaar 1600 woningen te bouwen in een Joodse wijk vlak bij de groene lijn, wel niet is, en hoe terecht de woede daarover.

Shin Bet: aanslagen in maart sterk gestegen

De Shin Bet meldt 125 Palestijnse terreuraanvallen in maart, tegen 53 in februari. Even een update voor de hele maand dus maar, want we hadden het een poosje niet goed bijgehouden. Hier de neerslag van de gestegen spanningen rond Jeruzalem en het stijgende aantal aanvallen en infiltratiepogingen aan de grens met Gaza, in cijfers.

Het aantal incidenten steeg in het hele land, maar vooral in Jeruzalem: 27 aanvallen in maart tegen 2 in februari. En bij Gaza, met 36 in maart tegen 13 in februari.

De incidenten varieren van stenengooierij (die wij niet eens meer melden) tot het afschieten van raketten.
In het gebied bij Gaza ging het om  25 raketten, 5 mortiergranaten, 5 beschietingen en 1 anti-tankraket. Er werden vanuit de Gazastrook 35 raketten afgeschoten op Israel en 6 mortiergranaten, tegen 5 raketten en 5 mortieren in februari.
Op de West Bank en in en rond Jeruzalem werden deze maand in totaal 89 aanvallen gemeld: 3 bommen, 5 beschietingen, 2 stenengooi-incidenten (de dagelijkse kleintjes blijkbaar niet meegeteld), en 79 gegooide brandbommen - meest molotovcocktails.

Door de aanvallen in maart werden drie mensen gedood, alledrie door aanvallen vanuit Gaza: de twee soldaten van laatst en de Thaise arbeider, die door een raket werd getroffen. Twee van de vier gewonden in maart, ook soldaten, vielen ook bij aanslagen uit Gaza. De andere twee waren een burger en een soldaat in Jeruzalem.

Fatah wil uitbreiding volksopstand

Rajoub, for his part, emphasized that Fatah's decision to step up the "popular resistance" did not mean that the faction had abandoned other options – an implicit reference to the "armed struggle" choice.
The former PA security chief said that Fatah was now working to develop and spread the models of the villages of Bil'in, Ni'lin and Nabi Saleh, where Palestinians and foreign activists have held weekly protests against the security fence.
De protesten waar de diverse Fatah functionarissen naar verwijzen waren allerminst vreedzaam. Bij al die protesten werden stenen en andere zaken gegooid, de scheidingsbarriere werd vernield, en er vonden regelmatig gewelddadige confrontaties plaats. Dagelijks zijn er incidenten op de Westoever waarbij stenen en geregeld ook molotovcocktails worden gegooid, en raken Israeli's daarbij gewond. Geregeld ook worden liftende Israeli's op de Westoever aangevallen, en geregeld vinden zij daarbij de dood. Het haalt het Nederlandse nieuws zelden, en er wordt consequent een verkeerd beeld gegeven van de protesten tegen de barriere, alsof dit vreedzame demonstraties betreft zoals wij die in het Westen kennen, slechts verstoord door het altijd agressieve Israelische leger.
Ondanks alle mooie beloftes aan het Westen sluit Fatah de gewapende strijd niet uit, zoals zij ook op haar congres in Bethlehem bevestigde, en zoals Fatah leiders geregeld verwoorden. Maar Westerse journalisten negeren dat, en hebben het liever over Liebermans extremisme als oorzaak van alle problemen. Fatah wil geen vrede, Fatah wil de overwinning.
The Jerusalem Post
Fatah: Escalate popular intifada
01/04/2010 03:58

Protests aim to generate int'l pressure over settlements, security barrier.

Palestinian Authority President Mahmoud Abbas's Fatah faction on Wednesday called for escalating the "popular struggle" against the security barrier and the settlements in the West Bank.

The call came as Palestinians expressed skepticism about a pledge by the recent Arab League summit in Libya to allocate hundreds of millions of dollars to boost the Arab presence in Jerusalem.

Veteran members of the Fatah Central Committee, including Nabil Shaath, Mahmoud al-Aloul, Muhammad Dahlan, Hussein al-Sheikh and Jibril Rajoub, said that the decision to escalate popular protests against the security fence and settlements was part of the faction's political platform.

They said the Sixth General Assembly of Fatah, which met last year in Bethlehem for the first time in over 20 years, had endorsed "popular resistance" as a means of confronting Israel's measures in the West Bank and east Jerusalem.

Aloul, a former PA governor of Nablus whose son was killed in clashes with the IDF during the second intifada, said that the coming weeks would witness an upsurge in peaceful and popular protests in the West Bank.

He predicted that Israel would also toughen its measures against the protesters to foil the "popular resistance."

Aloul said the IDF's arrest of Abbas Zaki, a veteran Fatah leader, during a peaceful march on Sunday near Bethlehem against the settlements and the security barrier, indicated that Israel had begun taking the protests more seriously.

Security forces dispersed about 200 Palestinians and left-wing activists on Wednesday who were demonstrating on the "Palestinian side" of the Beitunya crossing, 14 km. north of Jerusalem, and threw stones at border policemen and IDF soldiers.

Three border policemen were lightly wounded and treated on the spot. Two demonstrators were arrested on suspicion of stone-throwing. The Beitunya crossing was closed to traffic.

The demonstrators were protesting the arrest of 10 senior Palestinian officials during the demonstration in Bethlehem.

Protesters tried to breach the roadblock in an attempt to reach the Ofer Prison, where the Palestinian officials – including Zaki and former Palestinian tourism minister Ziad al-Bendak – were being held.

Rajoub, for his part, emphasized that Fatah's decision to step up the "popular resistance" did not mean that the faction had abandoned other options – an implicit reference to the "armed struggle" choice.

The former PA security chief said that Fatah was now working to develop and spread the models of the villages of Bil'in, Ni'lin and Nabi Saleh, where Palestinians and foreign activists have held weekly protests against the security fence.

Shaath, a former PA foreign minister, said that peaceful protests were now a popular demand to confront Israel's policies in the West Bank and east Jerusalem.

"We need to strengthen and back this option in the face of the Israeli occupation's policies," he said. "We can't return to the negotiations unless Israel halts all settlement construction in the West Bank and occupied Jerusalem."

Shaath urged the US administration to pressure Israel to stop its policy of settlement construction, which, he claimed, jeopardized US interests in the region.

Some of the Fatah officials have decided to take an active role in the protests. Zaki was leading the demonstration near Bethlehem at which he was arrested.

The Fatah leaders expressed hope that the popular protests would erupt into a "peaceful intifada" which would eventually spark enormous international pressure on the government of Prime Minister Binyamin Netanyahu to withdraw to the pre-1967 lines.

PA Prime Minister Salam Fayyad, during his weekly radio address to the Palestinians, voiced support for the idea of waging peaceful protests. He said that the "popular resistance" had strengthened the Palestinians' "national program."

Fayyad also reiterated his call for boycotting settlement products, adding that the campaign was gaining momentum and becoming increasingly effective.

"The campaign to boycott goods and products of the settlements is the weapon the Palestinians are using to emphasize the fact that the settlements are illegal and in violation of international law," he said. "The PA institutions are continuing to fulfill the instructions of our government to ban settlement products from entering the Palestinian market."

Hamas condemned Fatah's call for a popular intifada, saying the decision implied that Abbas's faction had renounced the option of an armed struggle against Israel.

"This decision turns Fatah into one of many Palestinian civic institutions because it has abandoned the armed struggle option," Hamas spokesman Sami Abu Zuhri said.

Omar Abdel Razek, a Hamas legislator in the West Bank, also accused Fatah of double standards, claiming that the Palestinian security forces in the West Bank were actually doing their utmost to prevent demonstrations against Israel.

"Abbas's security forces are taking repressive measures against anyone who demonstrates in protest against Israel," he charged. "Just this week we saw and heard how these security forces assaulted Palestinian journalists and protesters during an anti-Israel demonstration near Bethlehem."

The Popular Front for the Liberation of Palestine and the Islamic Jihad organization also rejected the idea of waging a peaceful intifada against Israel. The two groups said the Palestinians should not abandon the option of armed struggle "as long as Israel continues to occupy Palestine."

Meanwhile, Palestinians said they were not pinning any hopes on a pledge by the last Arab League summit to raise $500 million to support the Arab residents of Jerusalem.

They pointed out that similar promises in the past by the Arab countries had never been fulfilled.

"Every year we receive more and more promises," said Hatem Abdel Kader, holder of the Jerusalem portfolio in Fatah. "The Arab and Islamic countries must wake up and take immediate and urgent steps to stop Israel from Judaizing Jerusalem."

Hamas leader Ahmed Bahr said most Palestinians were "deeply disappointed" with the outcome of the Arab summit in Libya "because it did not carry anything new for them."

Sheikh Ikrima Sabri, chairman of the Supreme Islamic Council, expressed hope that the Arab summit's decision to support the Arabs of Jerusalem "would not remain ink on paper."

Geheime wapenopslag gevonden in de Sinai woestijn

Bij zo'n bericht vraag je je altijd af hoeveel wapens niet worden ontdekt en gewoon de Gazastrook in worden gesmokkeld. Hoe meer wapens Gaza binnenkomen, hoe meer kans op een nieuwe confrontatie met Israel, met alle gevolgen vandien. Daarom zouden juist sympathisanten van de Palestijnen deze smokkel serieus moeten nemen. Of ze het nou leuk vinden of niet, Israel accepteert geen raketten op haar steden en kinderen die niet op school maar in de schuilkelders moeten verblijven.
Overigens vuurden Palestijnen donderdag weer een raket af op Israel, waarna Israel wapenopslagplaatsen en workshops in de Gazastrook bombardeerde.

The Jerusalem Post
Weapons cache discovered in Sinai
01/04/2010 13:11

Egyptian forces collected massed explosives intended for Gaza.

Egyptian security forces discovered a massive arms cache in the Sinai Peninsula Thursday. The arms were purportedly destined to be smuggled into the Gaza Strip, according to the Egyptian daily Al-Yum a-Saba.

The weapons included 100 anti-aircraft missiles, 40 RPG missiles and 40 other explosive devices.

General Mohammed Najib, commander of Egypt's security forces in Sinai, tracked down the cache after he acquired intelligence that suspected arms smugglers had stashed weapons in the area.

Egyptian security forces removed weapons from the storage sites, many of them past battle zones.

The Egyptian forces suspect the smugglers are Sinai Bedouin seeking to sneak weapons into the Gaza Strip.

Arabische propaganda Jeruzalem viert hoogtij

Jammer dat dit soort artikelen zo zelden in de mainstream media verschijnen. Overigens werd de aantijging dat Joden de Al Aqsa Moskee wilden vernietigen al in de jaren '20 en '30 door mufti en nazi Haj Amin Al Husseini gebruikt om de Arabieren tegen de Joden op te zetten en een compromis tussen beide bevolkingsgroepen te verhinderen.
Dat alles laat onverlet dat ook over Jeruzalem een compromis nodig is, maar dat is pas mogelijk als de Palestijnen erkennen dat de Joden er rechten hebben en ophouden de Joodse geschiedenis in Jeruzalem te ontkennen en zo mogelijk uit te wissen.
Arabische propaganda Jeruzalem viert hoogtij
01-04-2010 11:32 | Mr. Richard Donk
APELDOORN – In de discussie over de uitbreiding van Oost-Jeruzalem viert de Arabische propaganda hoogtij. Bij gebrek aan argumenten wordt de Palestijnen voorgehouden dat Israël uit is op de vernietiging van islamitische heiligdommen.
Vorige maand was de Oude Stad van Jeruzalem regelmatig het toneel van heftige rellen tussen Israëlische ordetroepen en Palestijnse betogers. Meestal hadden die opstootjes plaats na het vrijdaggebed, als de moslims de zoveelste haatzaaiende preek over zich heen hadden gekregen.

„Verdedig de al-Aqsamoskee", kregen Palestijnse moskee­gangers de afgelopen weken te horen. Die oproep was niet aan dovemansoren gericht. Rellende Palestijnen gingen de confrontatie met de Israëlische oproer­politie aan, met tientallen gewonden als gevolg.

De geplande huizenbouw in de wijk Ramat Shlomo in Oost-Jeruzalem, waarover zowel de Palestijnen als de Verenigde Staten ernstig ontstemd zijn, heeft echter weinig te maken met vermeende plannen om islamitische heiligdommen in de Oude Stad van Jeruzalem te vernietigen.

Toch wordt juist dat argument keer op keer gebruikt om Palestijns verzet te mobiliseren. Ook in breder Arabisch verband klinkt de oproep tot verdediging van de islamitische heiligdommen in Jeruzalem steeds luider.

Woensdagavond nog verklaarde Hezbollahleider Hassan Nasrallah in een interview met het tv-station al-Manar dat Israël van plan is Jeruzalem in een exclusief Joodse stad te transformeren, waarin geen plaats is voor islamieten en christenen.

Israël zou tevens van plan zijn niet-Joodse heiligdommen te vernietigen, aldus Nasrallah. Hij noemde met name de islamitische al-Aqsamoskee en de christelijke Opstandingskerk. „Alleen verzet kan Jeruzalem nog redden." Wat Palestijns "verzet" voor organisaties als Hezbollah betekent, is inmiddels genoegzaam bekend.

De huidige Arabische propagandauitingen passen in een jarenlange poging om de banden tussen het Joodse volk en Jeruzalem ter discussie te stellen. Onlangs legde mediawaakhond Palestinian Media Watch (PMW) de vinger bij uitspraken van islamitische leiders en Palestijnse politici. „Jeruzalem wordt stelselmatig als islamitische stad gepresenteerd, zonder rekening te houden met de historische realiteit", aldus een PMW-rapport. „Er wordt wel gesproken over het belang van Jeruzalem voor christenen, maar voor het Jodendom is geen plaats."

Dat strookt met het islamitische dogma van de "waqf". Dat houdt in dat grondgebied dat ooit onder islamitische heerschappij is geweest, altijd onder moslimbestuur moet blijven. En als dat niet meer het geval is, moet het desbetreffende gebied met geweld worden heroverd.

Duidelijk is dit standpunt in het handvest van de radicale Hamasbeweging verwoord. In artikel 6 betuigt Hamas: „De Islamitische Verzetsbeweging is een specifiek Palestijnse beweging die haar trouw aan Allah verschuldigd is, haar levenswijze aan de islam ontleent en ernaar streeft het vaandel van Allah over iedere centimeter van Palestina te doen wapperen."

En in artikel 11 valt te lezen: „De Islamitische Verzetsbeweging gaat ervan uit dat Palestina een islamitische waqf is voor de toekomstige moslimgeneraties tot de dag des oordeels."

Dat soort opvattingen –waarop ook de Arabische propaganda is gebaseerd– maakt de discussie over de status en toekomst van Jeruzalem bij voorbaat vrijwel onmogelijk. De Amerikaanse roep om een bouwstop gaat aan dat element volledig voorbij.


vrijdag 2 april 2010

Fatah wil een vreedzame intifada

"Apparently the Palestinian leaderships in the West Bank and the Gaza Strip are in control of the situation to make sure that the intifada is not transformed into an armed confrontation," Shaath explained. "This was not the case during the second intifada."
He added: "We're not talking here about whether we have the right to do so or not; obviously, we have the right, but we are talking about whether it would be effective and whether we have the capabilities and desire."
Dat betekent dat zodra men de middelen heeft, men zich wel weer in Israelische bussen en restaurants gaat opblazen. Zoiets gaat in het Westen echter voor gematigd door.
De eerste opmerking is er een van 'chutzpa', want de Palestijnse Autoriteit had een leidende rol in de tweede intifada, die, zo gaven PA functionarissen later toe, al in de zomder van 2000 werd voorbereid. Ook in de recente rellen in Jeruzalem speelde het leiderschap een rol. Zulke dingen gebeuren overigens zelden spontaan, en zijn het gevolg van bewuste planning en strategie.
The Fatah official, whose was one of the architects of the Oslo Accords, said the Palestinians in the Gaza Strip had every right to use guerrilla warfare against Israel because their area was "surrounded with mines, tanks and surveillance balloons that can see every centimeter of the Gaza Strip. He nevertheless emphasized that the conditions there did not allow for the Palestinians to confront a "strong enemy."
Guerrilla-oorlog staat in Palestijnse ogen gelijk aan het afvuren van raketten op huizen en scholen, 'want men heeft nou eenmaal geen andere middelen'. 
De woorden van Shaath zullen echter wel voldoende zijn het Westen inclusief de VS van de goede en vreedzame bedoelingen van Fatah en de PA te overtuigen.

Fatah: We want a peaceful intifada
02/04/2010 02:32

Nabil Shaath clarifies plans for upsurge in "popular resistance."

The new "popular intifada" that Fatah is planning in the West Bank won't be an armed one, Nabil Shaath, a senior Fatah official, said on Thursday.

Shaath's clarification came a day after he and some of his colleagues in Fatah called on Palestinians to escalate the "popular resistance" in protest against the settlements, the West Bank security barrier and the decision to build new homes in east Jerusalem.

"Apparently the Palestinian leaderships in the West Bank and the Gaza Strip are in control of the situation to make sure that the intifada is not transformed into an armed confrontation," Shaath explained. "This was not the case during the second intifada."

Shaath ruled out the possibility that the "popular resistance" would deteriorate into an armed confrontation "in spite of continued Israeli attempts to drag the Palestinians in this direction by using excessive force to confront the protesters."

According to Shaath, the option of an armed intifada under the current circumstances, where Israel "fully occupies the West Bank and is besieging the Gaza Strip, is impossible."

However, he stressed that this does not mean that the Palestinians don't have the right to launch an armed intifada "against an armed occupation and an armed settlement on Palestinian lands."

He added: "We're not talking here about whether we have the right to do so or not; obviously, we have the right, but we are talking about whether it would be effective and whether we have the capabilities and desire."

The Fatah official, whose was one of the architects of the Oslo Accords, said the Palestinians in the Gaza Strip had every right to use guerrilla warfare against Israel because their area was "surrounded with mines, tanks and surveillance balloons that can see every centimeter of the Gaza Strip. He nevertheless emphasized that the conditions there did not allow for the Palestinians to confront a "strong enemy."

Shaath said that the possibility of breaking the blockade and launching armed attacks outside the Gaza Strip was now impossible – a fact which, he noted, both Hamas and Fatah were well-aware of.

He said that in light of the heavy losses the Palestinians suffered as a result of the use of weapons and suicide bombings during the second intifada, as well as the ongoing power struggle between Fatah and Hamas, it is impossible for Palestinians living in the West Bank to launch another armed uprising.

Shaath revealed that Fatah was now carrying out a strategy that consists of four elements in response to the current political stalemate: pursuing and escalating the "popular resistance," confronting Israel politically, economically and legally in the international arena, achieving national unity with Hamas and building institutions of the future Palestinian state.

Meanwhile, the Palestinian Authority's chief negotiator Saeb Erekat reiterated on Thursday the PA's refusal to resume peace talks with Israel unless the government of Prime Minister Binyamin Netanyahu canceled plans to build new homes in east Jerusalem and halted settlement construction in the West Bank.

Erekat said that indirect talks with Israel, as proposed by US Middle East envoy George Mitchell, would not take place until the plans to build 1,600 new homes in Ramat Shlomo and 20 in Sheikh Jarrah were scrapped. He said that the PA was also demanding that Israel also pledge that it would refrain from authorizing such plans in the future.

Wie heeft er echt schade van een Palestijnse boycot van de nederzettingen?

De Palestijnse Autoriteit voert een officiële boycot van producten uit de nederzettingen door, en confisceert regelmatig dergelijke producten. Daarmee benadeelt zij ook de Palestijnen, zowel de werknemers in Israelische fabrieken als de Palestijnse kopers. Of het de Palestijnse economie uiteindelijk ten goede komt is zeer de vraag. Israeli's zijn bovendien ook een belangrijke klant voor Palestijnse kooplui, en zo'n boycot heeft waarschijnlijk ook gevolgen voor hen. Naast de acties tegen Israelische producten uit de Westbank ligt er ook een voorstel om het werken in de nederzettingen voor Palestijnen te verbieden. Hierdoor zouden tienduizenden Palestijnen werkloos worden, en volgens sommigen zou dat leiden tot meer onrust en rellen.
Het is echter ook wel tegenstrijdig dat Palestijnen veel nederzettingen mee hebben gebouwd en mee in stand houden, en ik kan mij de ergernis daarover wel voorstellen. De Palestijnse Autoriteit heeft echter flink wat boter op haar hoofd, want zij zelf doet wel zaken met Israel, en verschillende leden van de PA leiden bedrijven die bijvoorbeeld de betonnen segmenten voor de muur leveren. Bovendien zou de PA, die altijd haar mond vol heeft over Israelische onderdrukking, haar werknemers misschien eens fatsoelijk kunnen betalen en zorgen voor meer werkgelegenheid als alternatief voor het werken in de nederzettingen. Met de miljarden steun van de EU moet dat toch te regelen zijn zou je denken.

Who will a Palestinian boycott of settler economy really hurt?
By Chaim Levinson

One of the fascinating ideological debates in a settlement is whether to employ Palestinian workers in building a settlement or an outpost, so the land can be claimed as fast as possible. Those supporting the hiring of Palestinians believe it is best to take hold of the land quickly, so it can be redeemed quickly. The opponents argue it is best to promote spiritual values, which will lead to redemption.

However, steps taken by the Palestinian Authority in its war against the settlements may make the debate irrelevant. The PA has been burning goods produced in settlements, and now there is a proposal to ban Palestinians from working in settlements.

The settlement economy is mostly based on Palestinian labor. Palestinians not permitted to work in Israel are given such permits for the settlements. There are exceptions: Itzhar and Kfar Tapuah, for example, insist on Jewish labor. Otherwise, Palestinians can be seen working in nearly every settlement.

Based on data Israel delivered to donor states in September 2009, some 22,000 Palestinians have permits to work in settlements or in their industrial zones. However, various non-governmental organizations, like Kav La'Oved-Worker's Hotline for the Protection of Worker's Rights, say another 10,000 Palestinians work without permits, mostly as seasonal farm hands. In addition, inside the Green Line, an additional 26,000 Palestinians have work permits.

The total number of Palestinians employed in settlements and in Israel constitutes 9.9 percent of employed West Bank Palestinians.

One of those employing Palestinians is Yossi Kreuf, who has a workshop for woodwork and marble work in the settlement of Ma'ale Shomron. He has one permanent Palestinian employee and hires others as projects become available. "The heads of the Palestinian Authority want to cause a third intifada," says Kreuf. "The minute Palestinians do not enter the settlements, there will be a bunch of people who have nothing to eat and they will begin rioting," Kreuf told Haaretz. "In my community alone, 150-200 [Palestinians] are employed in construction. The worker employed by me tells me that the nation of Israel is the Chosen People, and that if there was no nation of Israel, they [the Palestinians] would be buried today," Kreuf adds.

According to the Ma'ale Shomron settler, "they say that if they worked only in the PA, they would starve to death." Kreuf says he would propose a counter-law to the PA proposal, that no product from the PA could be imported to Israel. "Then we will see how they like that," said Kreuf.

In the area of the Gush Etzion regional council, 1,000 Palestinians are employed permanently - and this is a period in which there is not much development.

The head of the local council, Shaul Goldstein, supports the employment of Palestinians. The new policy of the PA drives him mad. "I call this the optometrist approach - that means that with this approach they will finally open the eyes of the world, which will recognize what their [the Palestinians] real aim is. They have no aim to make peace. I had a meeting with one of the clan heads in the nearby villages, to see how we can cooperate, and they are afraid of the PA that wants to terrorize them. It drives me mad and angers me. [PA Prime Minister] Salam Fayyad, the allegedly moderate man, is the one who is burning products from the settlements and is promoting such policies," Goldstein says.

For the past four months, PA inspectors have taken confiscated settlement-made products to a storehouse in Salafit. Fayyad has taken photographs setting products ablaze.

In essence, this is a revival of an old campaign formula. The left-wing Gush Shalom group has been advertising for years a list of factories in the West Bank, and international organizations have set up Web sites asking the public to point out the existence of other factories in settlements.

The industrial zones are the soft underbelly of settlements, where rented spaces for businesses provide tax revenues for them. Overall in the West Bank there are 10 large industrial areas, and a similar number of smaller areas.

The biggest industrial area is in Mishor Adumim, with some 170 businesses operating there, including a winery, laundry service for hospitals in Jerusalem, a factory for spices and dry goods, a metal workshop, print shops, etc.

Another large industrial area is Barkan, where more than 100 factories cover an area of 1,300 dunams. One that is expanding is that of Ariel West. Ahva Ahdut invested NIS 35 million recently in a new plant for the production of tahini and halva.

The boycott of the products produced in the settlements is affecting revenues. The Lipski Factory, in the Barkan industrial area, is owned by Keter Plastics and the Fimi fund. They manufacture various plumbing and sanitation items. Twenty percent of their products are sold to the PA through a large Hebron-based business. During the last weeks the goods were repeatedly confiscated, and the customers stopped buying.

The PA went as far as to issue a leaflet showing photographs of the products that should be boycotted. "I am not here because I am a settler and not because I think that we should not evacuate [settlements] in a peace agreement," says Yehuda Cohen, who manages the company. "Every person living in the Middle East wishes they had my factory. I have 35 Palestinian employees who get all their social benefits. I send them to Amman on holiday. There are products in the PA that compete with ours, but I have a larger segment of the market than they do because of our quality," Cohen says.

"During the past two and a half months, we stopped selling. Yesterday, a customer who had bought a long time ago was given permission to sell the stock, but an inspector came in and confiscated all the goods. We managed to get the goods brought back to the factory. I recently began firing Palestinians, and I intend to let go of more. I hope that Keter Plastics will help me export more to their markets [abroad]. I am not telling you that I will leave tomorrow. But there is a board above me, and they can decide."

Israel in Nederlandse verkiezingsprogramma's

Opvallend dat vooral de linkse partijen duidelijke standpunten innemen in hun verkiezingsprogramma's over Israel. Volgens alledrie de linkse partijen zijn de Klaagmuur, de oude stad van Jeruzalem en de Joodse begraafplaats op de Olijfberg 'bezet Arabisch gebied' waar niet gebouwd mag worden. GroenLinks roept expliciet op tot erkenning van Hamas, ondanks diens wens, zoals o.a. verwoord in haar handvest, om Israel te vernietigen en alle Joden te doden, en ook roept GroenLinks op om ons in Europees verband hard te maken voor opschorten van het associatieverdrag. Jammer, dat GL daardoor voor mij al op voorhand afvalt als mogelijkheid om op te stemmen.
De paragraaf van de PvdA klinkt helaas niet echt beter: het hecht veel waarde aan het misleidende en bevooroordeelde Goldstone rapport, het wil dat Fatah en Hamas zich verzoenen wat er hoogstwaarschijnlijk op neer zal komen dat Fatah nog radikaler wordt tegenover Israel, en het wil de grenzen tussen Israel en Gaza open hebben, ondanks de wapensmokkel en diverse pogingen van Hamas om in Israel aanslagen uit te voeren en meer soldaten te ontvoeren. En het noemt wel de nederzettingen (iedere woning zelfs) als obstakel voor vrede, maar negeert de Palestijnse opruiing en antisemitische haatpropaganda en het geweld dat ook door Fatah aanhangers en activisten wordt gebruikt.
Het is dus weer eens schier onmogelijk om te stemmen voor een sociaal economisch links beleid (en het eindelijk eens ter discussie stellen van de grootste miljarden slurpende subsidie van Nederland, de hypotheekrenteaftrek), voor zorg voor natuur en milieu boven meer automobiliteit, en tegelijkertijd voor een fair beleid tegenover Israel. Wanneer wordt die progressieve pro-Israel partij nou eens opgericht??
Israel in NL verkiezingsprogramma's
do 01-04-2010
Israel is ongeveer het enige buitenland dat de verkiezingsprogramma's van Nederlandse partijen haalt. Verbondenheid is er, hoewel niet altijd positief. Wat wil de partij waarop u wilt gaan stemmen met Israel? Wij vonden citaten uit een aantal programma's, maar compleet is de verzameling niet: ziet u een relevant citaat, mail het ons dan!

Het volgende vonden wij, in alfabetische volgorde.
Wij zochten vergeefs naar CDA, PVV, D66, Christen Unie en SGP. Wat zeggen zij? Uw aanvullingen en correcties per email zijn meer dan welkom.

"Nederland zet zich in voor een rechtvaardige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict conform het internationaal recht. De regering praat met alle partijen, inclusief Hamas. Zij stelt schendingen van mensenrechten, zowel van Israëlische als van Palestijnse zijde, aan de kaak. Binnen de EU zoekt zij steun om het associatieverdrag met Israël zo nodig op te schorten."

PvdA -programma:
"Een onmiddellijke stop van de bouw van nederzettingen door Israël op de Westelijke Jordaanoever en in Oost-Jeruzalem. Deze nederzettingen zijn volgens het internationaal recht illegaal en bovendien is iedere nieuwe woning in de nederzettingen een nieuw obstakel naar vrede. Daartegenover staat een stop van het beschieten van burgerdoelen in Zuid-Israël door radicalen in de Gazastrook. Aanvallen op burgerdoelen zijn illegaal en volledig onacceptabel, ongeacht wie ze uitvoert.
Het openstellen van de grenzen tussen Israël en Gaza. Zonder open grenzen raakt de Gazaanse economie nog verder achterop, waardoor armoede en radicalisering om zich heen zullen grijpen.
De Palestijnse groepen Hamas en Fatah dienen zich te verzoenen. Zonder eensgezindheid tussen beide groeperingen is vrede in de regio onmogelijk.
Nader onderzoek naar de vermeende misdaden tijdens de Gaza-oorlog op basis van het VN-rapport Goldstone.
Directe hervatting van de vredesonderhandelingen."

"Israël heeft recht op erkende en veilige grenzen, de Palestijnse bevolking heeft recht op een eigen staat. Wanneer de Palestijnse Autoriteit de Verenigde Naties om erkenning van een onafhankelijke Palestijnse staat vraagt, hoort Nederland dat verzoek te steunen. Nederland houdt vast aan uitvoering van eerdere resoluties van de Veiligheidsraad."

"De VVD beschouwt de aanblijvende instabiliteit in het Midden-Oosten als een bedreiging voor de veiligheid en de toekomst van deze regio, evenals voor die van Europa en Nederland. De VVD erkent het bestaan van de staat Israël, ondersteunt het recht van de staat Israël om zichzelf te verdedigen, en beschouwt de Palestijnse Hamas en de Hezbollah als terroristische groeperingen. Zij worden pas als gesprekspartner aanvaard als ze de drie voorwaarden van de VS en de EU accepteren, te weten erkenning van de staat Israël, het afzweren en bestrijden van terrorisme, en gemaakte afspraken tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit nakomen."

(met dank aan blogger Maduraatje )


Gretta Duisenberg wil de 'bezetting van 1948' stoppen

Gretta Duisenberg vliegt weer eens uit de bocht, zo valt op Israned te lezen. Een goed stukje van schrijver ...- - -... (uit te spreken als S.O.S.?). Ik zal zelf nog wel een IMO doen over dit interview met Gretta, ze is altijd een dankbaar onderwerp om te laten zien hoe extreem, dom en slecht geinformeerd sommige pro-Palestina activisten zijn. Verbluffend is overigens hoeveel mensen het desondanks voor haar opnemen en betwisten dat zij antisemitisch is. In het comité van aanbeveling van Stop de Bezetting zat lange tijd Dries van Agt, maar zelfs hem werd het blijkbaar te kras. Opmerkelijk is dat Marcel van Dam er wel nog steeds in zit, die zich toch graag als bedachtzame en uitgewogen intellectueel presenteert.
Nog een paar uitspraken van Gretta Duisenberg, waaruit duidelijk blijkt dat er in haar wereldbeeld en strijd geen ruimte is voor Joodse zelfbeschikking, en de Palestijnen heel Israel moeten verslaan:
Jullie strijd is niet alleen een strijd om gelijke rechten, het is een strijd voor totale bevrijding. Dat ondersteun ik met alle kracht die in mij zit.

Ja beste mensen hier in deze zaal, wij weten het: Palestijnen in Palestina leven onder een meedogenloze militaire bezetting en worden geconfronteerd met de sluipende genocide van hun medeburgers.
Dat is vreemd, want de bevolking is nog nooit zo hard gegroeid als sinds de zionisten zich er vestigden en wegen, scholen, ziekenhuizen en universiteiten bouwden, ook in de bezette gebieden, waardoor de levensstandaard en levensduur van de Palestijnen drastisch toenam. Het woord 'genocide' betekent volkerenmoord, niet het doden van gemiddeld enkele honderden mensen per jaar, meest gewapende strijders, in een militaire strijd.
Dat kan dan een politiek leiderschap voortbrengen dat in staat zal zijn om de kwesties te lijf te gaan die alle Palestijnen aangaan, namelijk de bevrijding van geheel Palestina en de mogelijkheid tot terugkeer van alle Palestijnen naar hun oorspronkelijke woonplaatsen. Dat is namelijk wat de hen samenbindt.

De Westoever en Gaza zijn niet Palestina. Het gehele voormalige mandaatgebied Palestina is in Palestijnse en ook in mijn ogen bezet gebied.
Ze roept Palestijnen met een Nederlands paspoort expliciet op om toch vooral de blik op Palestina gericht te houden, om daar binnenkort, na de vernietiging van Israel, terug te keren:
Israël is een tijdelijk verschijnsel, geloof mij. Daarom noemen ook de autochtone Palestijnen in Israël zichzelf: Palestina 1948, tijdelijk Israël genaamd.
Gretta Duisenberg is een tijdelijk verschijnsel, geloof mij. Hopelijk voor de Palestijnen zullen zij sympathisanten krijgen die de noodzaak inzien van een compromis met Israel, die inzien dat Israel hen ook wat te bieden heeft en dat de Joden niet zonder slag of stoot het gebied zullen verlaten. Die inzien dat niet eeuwige heilige strijd, maar een vredesverdrag in het belang van de Palestijnen is.
vrijdag 2 april 2010
Na te lezen op SDB, hier, waar ook nog melding wordt gemaakt van het feit dat dit "de integrale tekst van haar toespraak" is. Dit keer kan ze dus niet claimen dat iemand haar niet correct geinterpreteerd heeft.
Wat zegt Gretta zoal?
"Op deze Dag van het Land, in het 63ste jaar sinds jullie land je ontstolen werd" - De oplettende en rekenkundig begaafde lezer zal concluderen dat Gretta refereert aan 1947. Niets grenzen van '67 dus en we zien even later nog waar dit toe leidt.
"Toen ik nog een heel jong meisje was, bestond er nog geen land met de naam Israël. Op de landkaart van mijn school (uit 1951) werd het gebied nog steeds aangeduid als Palestina zoals het al eeuwen genoemd werd." - We weten allemaal dat Israel in 1948 ontstond en dus in 1951 al 3 jaar oud was, erkend door een grote meerderheid van landen in de wereld. Gretta wist dat in 1951 nog niet, maar zou nu, in 2010, toch beter moeten weten.
"De heersende koloniale machthebbers verdeelden vervolgens het kleine land in tweeën, waarbij geen rekening gehouden werd met de voorzieningen tot zelfbeschikking zoals beschreven in het VN Charter" - op zich wel een komische fout die echter wel vaker gemaakt wordt en leidt tot trieste misvattingen.

De verdelingsresolutie kwam niet van de heersende koloniale machthebber, in dit geval Engeland of van bij uitstek van andere koloniale machten, maar werd aangenomen door 33 tegen 13 stemmen met 10 onthoudingen.
Vóór stemden Australia, Belgium, Bolivia, Brazil, Belorussian SSR, Canada, Costa Rica, Czechoslovakia, Denmark, Dominican Republic, Ecuador, France, Guatemala, Iceland, Luxembourg, Netherlands, New Zealand, Nicaragua, Norway, Panama, Paraguay, Peru, Poland, Sweden, South Africa, Ukrainian SSR, United States of America, Soviet Union, Uruguay, Venezuela. Je zou met enige moeite de VS, Nederland Belgie en Frankrijk kunnen aanmerken als "koloniale machthebbers", maar voor de rest valt dat moeilijk vol te houden.
Op het laatste moment overtuigd en voor stemmend, zij het onder grote diplomatieke druk, waren Haiti, Liberia en Philippines.
Onthoudingen kwamen van "DE" koloniale machthebber in het Mandaatgebied, Engeland, en verder nog van Argentina, Chile, Republic of China, Colombia, El Salvador, Ethiopia, Honduras, Mexico en Yugoslavia.
"De heersende koloniale machthebbers verdeelden vervolgens het kleine land in tweeën" is dus gewoon een grove leugen, niet gebaseerd op ook maar een greintje historisch inzicht.

"Evenals jullie vind ik dat jullie je niet hoeven te laten vertellen op welke wijze jullie verzet zouden moeten plegen."
De impliciete steun van mevrouw Duisenberg aan terreur wordt hier nog maar eens bevestigd en sluit aan bij haar eerdere uitspraken.
Lees verder op:

Palestijns verlies van land 1946-2000

Ik ga hier nog een uitgebreider stuk over schrijven, want deze kaarten duiken steeds weer op om het Palestijnse narratief - dat Israel is geboren in zonde en zij slechts weerloze slachtoffers zijn - te illustreren. Dries van Agt gebruikt ze, het Palestina Komitee, en ik meen ook ICCO. Het verhaal is duidelijk: het hele land was van de Palestijnen, en Joden bezaten slechts een paar plukjes land. Toen kregen ze van de VN opeens de helft toegewezen, logisch natuurlijk dat de Arabieren weigerden daarmee in te stemmen. Vervolgens pikten ze nog eens de helft van het aan de Arabieren toegewezen land in, en logisch dat de Arabieren dat niet accepteerden. Uiteindelijk veroverden ze het hele land en bleven er slechts een paar kleine plukje over voor de Palestijnen.
Ami Isseroff legt uit wat er zo bedriegelijk aan deze propaganda is:  
Of course it is a facile lie. The 1946 map does not show sovereignty or land ownership of Palestinian Arabs. It just shows settlements of Jewish Palestinians in the British Palestine Mandate. All the rest is colored green, as though coloring a map establishes the title of the Arabs to the land. A discussion of the difficulty of establishing land ownership in Palestine of 1946 and the origins of this "settlement map" is given in The Land Question in Palestine. The Arabs had no sovereignty over the land at any time, and they owned less than half of it. Despite Arab efforts to prevent Jewish land purchases, Jews owned about 8% (more by some estimates) of the land in the area that became Israel. Nearly 50% of the land was government land. Since the mandate was supposed to create a "national home" for the Jews, it is hard to understand why this land is colored green. Furthermore, despite big stretches of white area shown in the later maps, Arabs still own private property in those white areas - in Israel, as does the Muslim Waqf, as does the Greek Orthodox Church.
Het meeste land was onbewoond in 1946, en behoorde het Britse Mandaat toe, zoals het eerder tot het Ottomaanse Rijk behoorde. Er is daar nooit een onafhankelijke Palestijnse staat geweest, en voor het Britse Mandaat verwees de naam 'Palestina' slechts naar een geografische regio, niet naar een land of gebied met een autonome status en eigen identiteit.
In de derde kaart, waar de situatie tussen 1949 en 1967 zichtbaar is, moet Israels 'expansionisme' aantonen. Wat we niet zien is dat de oorlog die tot dit resultaat leidde door de Arabieren was begonnen en dat zij de Joden uit het gebied wilden verdrijven, misschien zelfs uitmoorden. De Palestijnen als het ultieme slachtoffer, die zonder dat ze er iets aan kunnen doen, steeds meer land verliezen. Solomonia, die eerder op de kaarten reageerde, schrijft hierover:
Thus a map of the 1947 U.N. partition plan which divided the area between Jews and Arabs appears to show a massive loss of "Palestinian land", reflecting the fact that the largely vacant and inarable Negev desert was partitioned by the U.N. to Israeli political authority. The third map in the series (labeled "1949 - 1967") shows further decline in "Palestinian land" which resulted from Arab losses in the 1948 war. That map fails to mention that that war was a war of aggression started by the Arab states, thereby absolving them of responsibility for those losses. That map also describes the Egyptian-occupied Gaza Strip and the Jordanian-occupied West Bank and East Jerusalem as "Palestinian land". The last map (labeled "2000") inexplicably shows more than half of the West Bank, including the entire Jordan Valley excluding Jericho, as "Israeli land".  
Die laatste kaart laat waarschijnlijk de gebieden zien die als "Area A en B" in de Oslo akkoorden zijn gebrandmerkt, waar de Palestijnen autonomie kregen. Dat Arabieren op veel meer plaatsen land bezitten, ook in Israel zelf, wordt even buiten beschouwing gelaten.
De kaarten halen op een sluwe wijze de verschillende vormen van land bezit, autonomie en politiek bestuur door elkaar, en laten bovendien iedere contekst achterwege.
Zie verder op IMO: Palestina op de landkaart
Excerpts - Read the whole article here: Palestinian Land Loss Narrative

Establishing an Irredentist Case 

A series of maps circulating on the Web propagates a lie. It purports to show "Palestinian" land loss from 1946 to the present day.

It looks pretty convincing, doesn't it? All that green area that was "Palestinian" in 1948 has shrunk to a few tiny enclaves.


It is not clear what the last map shows. It seems to coincide with Areas A and B of the Oslo Interim Agreement. From the date, 2000, it would appear that the map series was created in order to help torpedo the Camp David peace talks, as part of the Palestinian anti-peace effort. But Areas A and B do not represent land remaining after other land was taken away. They are in fact, the only land on which Palestinian Arabs ever had any autonomous recognized government at any time in history. Before the Oslo Agreements, the Palestinian Arabs had nothing. The green areas, if they are intended to show Areas A and B, show Palestinian land gained, not land lost. What the map shows is not related to the final settlement offers made by Israel in 2000, which constituted well over 90% of the land of the West Bank (see here

Most of the lies behind the maps were exposed ably by Adam Holland in Solomonia. Jeffrey  Goldberg debunked the map series again, and Dvar Dea did it most recently.


Presumably, the editors of Occupation Magazine, along with Sullivan and Cole and Lawrence of Cyberia believe that all the area shown in green in the 1946 map is "occupied." "Justice" thus demands that all the "occupied land" that the Arabs "lost" be "returned." "Peace with Justice" therefore must bring about the destruction of Israel according to this logic.

Irredentist claims are the stuff of dangerous national conflicts. They may be based on real or imaginary history. Germany really had a legitimate claim on Alsace, which had been taken by France in the Thirty Years war. Italy really had some legitimate claims on former lands of the Austro-Hungarian empire. Too much legitimacy and "justice" ensure that peace is impossible.

Once the legitimacy of irredentist claims is admitted, there is no end to irredentism and irredentist maps in the Middle East. Syrian maps show Lebanon and Israel as part of Syria. Turkey can claim that all of Central Asia, much of the Middle East and parts of Europe were torn from them by the machinations of Western colonialist imperialism over the last 200 years. The British ideology that supported the liberation of Greece and the Balkan countries was identical to the ideology that called, at the same time, for the restoration of the Jews, and it was advanced by some of the same people. The Arabs  have maps of their receding empire, recalling past days of glory when they ruled  Sicily and Al Andalus, now known as Spain. Christians can claim sovereignty over Jerusalem. That was, in fact, one of the factors that decided the fate of Jerusalem in the post-World War I negotiations over the future of the Middle East.

We Zionists can claim all of the land promised as a Jewish national home in the San Remo Treaty that was the basis of the League of Nations Mandate. That land is, in justice, part of the "land of Israel." It is land that the Jewish people "lost." Unlike the green areas drawn in the Palestinian maps according to the whims of the artist, this is not a myth. The borders were political reality, supposedly guaranteed in international law. That land included not only the entire West Bank and the Golan Heights, but also all of Jordan, which was torn from the mandate and given to the Hashemite dynasty by the British. This claim used to be made by the Israeli right. It is considered to be "extremist" and not "politically correct" of course. Andrew Sullivan and Juan Cole would never support that claim, but they are quite content to propagate Palestinian Irredentism.

Irredentism is suffused into national culture by those who wish to make peace impossible. The first stanza of the Deutschland lied ("Deutschland Uber Alles") stated the German claim to borders from the Adige to the Belt, from the Meuse to the Memel. All these locations are outside the borders of modern Germany. The Adige river, for example, is in Italy. The "Belt" is in Denmark. The Germans had their view of "justice," while the Danes, Italians and others have a different view. Whatever the claims of "justice," the anthem is now forbidden. The need for peace is given precedence over "justice." The anthem is still sung, however, by certain Germans who insist on "justice."


Ami Isseroff

March 31, 2010


Posted at 

This work is copyright © 2010 by the author. You may post links to it and cite parts of it at non-profit Web sites. Please do forward it to friends with this notice.


Obama nearly choked at the White House Seder (DryBones)

Obama wil, net als de rest van de internationale gemeenschap, niet erkennen dat Joden rechten hebben in Jeruzalem, ook in de oude stad met de Klaagmuur en tientallen synagoges, waar Joden al eeuwenlang wonen, waar zij woonden voordat de Arabieren kwamen en voordat de Kruisvaarders kwamen om de stad te veroveren en de Joden af te maken. Voor het laatst werden zij er verdreven in 1948 door het door de Britten opgeleide en bewapende Jordaanse leger. Afgezien van dergelijke verdrijvingen, hebben zij er bijna continu gewoond vanaf de tijd van het oude koninkrijk Israel. Dat betekent niet dat Israel geen enkel compromis moet sluiten, maar wel dat het onrechtvaardig is om de groene lijn, de wapenstilstandslijn van 1949, als de grens te hanteren en alles daarbuiten als 'bezet' en 'Arabisch' te kwalificeren.


How Was Yours ?

Jerusalem Obama and the White House Passover Seder: Dry Bones cartoon.
Our Passover seder was lovely this year. The younger grandchildren are getting taller and the older grandchildren seem to be getting ...even older?

This year's batch of home made "Genuine DryBones Horseraddish" was a big hit. Vintage!!

In fact, if we had any left, and if fresh horseraddish could be stored, I'd store a few jars. If we had any left.

So how was your seder?



Obama krijgt zijn zin in het Midden-Oosten? - Barry Rubin (satire)

Zoals wel vaker in satires is een en ander wat versimpeld, maar het is duidelijk dat een complete bouwstop van Israel de problemen in het Midden-Oosten niet gaat oplossen, en dat de weg naar vrede dan niet opeens open ligt. Concessies van één kant, terwijl er aan de andere kant ook zoveel mis is, zullen niet tot vrede leiden, en Israelische concessies zullen niet automatisch tot een soepelere Palestijnse/Arabische houding leiden. Daarvoor zit de haat en de vernedering en de woede en de wil Israel te doen verdwijnen te diep.

President Obama Follows Up on His Middle East Victory, A Satire

By Barry Rubin*

April 1, 2010

"President Obama! President Obama," said the aide in a cheery voice as he entered the Oval Office, "we just heard that Prime Minister Netanyahu is going to stop all construction in Jerusalem and give in to all your demands!"

"That is wonderful news," chortled the chief executive. ''And as you know I never waste a moment. Quick! Get me my friend Mahmoud Abbas on the phone."

With the magical swiftness of the White House communications equipment, within moments the leader of the Palestinian Authority was on the line. Quickly, Obama explained to him what had happened, adding, "and now we can move quickly to a comprehensive peace."

"Not so fast," answered Abbas. "Since you got the Israelis to back down on that issue-and a great job you did, Mr. President-- surely you can now get them to agree to a return to the 1967 borders, accept all the Palestinian refugees who want to go live in Israel, and drop all the demands they have on us to do anything. Oh, and they have to agree that if we sign a peace treaty that doesn't mean the conflict is over so we can then launch another round to get everything."

"But you said that's all you needed to make a peace treaty!"

"Oh, yes, Mr. President, it's all I need. But then there are all those Fatah leaders who have the real power and they have their heart set on a Palestinian state from the Jordan river to the Mediterranean. Then there are those Hamas leaders, and you know how unreasonable they can be! Why if I settled for anything less they'd have my head! Oh, yes, that reminds me, unless Hamas agrees do keep in mind that anything I accept doesn't apply to the Gaza Strip and Hamas. They can just go on fighting. Hope you don't mind."

After a bit more discussion, Abbas said, "Sorry, Mr. president but I must go now as my favorite show, 'Do You Want to Marry a Suicide Bomber,' is coming on Palestinian television right now."

The president hung up, fuming. But then he brightened up, realizing that since it wasn't the Israelis he couldn't possibly have been insulted. Still, he needed something to cheer him up so he telephoned Mahmoud Ahmadinejad, president of Iran.

Obama explained what had happened, and added, "So now that the Israelis aren't building in Jerusalem will you reconsider your nuclear weapons' program?"

"Oh yes, Mr. President," said Ahmadinejad in a soft voice, "of course we're going to reconsider it." Then he screamed at the top of his lungs-if you know the comedians Gilbert Gottfried or Sam Kinison you can imagine them doing it-"We're going to double our speed, you dummy! Since we see you're so weak and the Zionist entity is about to fall apart!" Ahmadinejad hung up.

Once again, Obama was a bit miffed. But since it was an enemy he couldn't stay angry for long. Instead, he dialed up Syrian President Bashar al-Asad, asking if this news would make Syria stop paying, arming, and training terrorists to kill Americans in Iraq. Asad sounded like Ahmadinejad but just a little more polite.

"Ha," thought Obama, my concessions really are moderating him and splitting him away from Tehran. But the president was still a bit down. "I know," he decided, "I'll call my good buddy King Abdallah. That should cheer me up."

"This is wonderful news, Mr. president," said the king respectfully. "Of course we will need a bit more. If I ask the Arab League to support talks the Syrians will try to veto it but you have done a very good job. Please feel assured that the Muslim and Arab people really love you and appreciate you."

By the time Obama was finished with that call he was in a much better mood. "I did it," he thought, "I'm a great statesman."

But as soon as the king hung up the phone he called his finance minister. "Quick," shouted the king excitedly in a panicky voice. "Sell as many dollars as you can and buy Iranian war bonds!"


*Barry Rubin is director of the Global Research in International Affairs (GLORIA) Center and editor of the Middle East Review of International Affairs (MERIA) Journal. His latest books are The Israel-Arab Reader (seventh edition), with Walter Laqueur (Viking-Penguin); the paperback edition of The Truth About Syria (Palgrave-Macmillan); A Chronological History of Terrorism, with Judy Colp Rubin, (Sharpe); and The Long War for Freedom: The Arab Struggle for Democracy in the Middle East (Wiley). To read and subscribe to MERIA, GLORIA articles, or to order books, go to

donderdag 1 april 2010

Volgens NRC Handelsblad is het altijd de schuld van Israel

Israel moet hangen? (vrij naar Multatuli)
Ik doe altijd hard mijn best om het vertrouwen te bewaren in de instituties van ons mooie, welvarende, vrije en democratische land. Zoals de overheid, politiek, politie en rechtspraak, maar ook kerk, onderwijs en gezondheidszorg, en natuurlijk onze vrije en kwalitatief hoogstaande media. Ze maken het je niet altijd makkelijk: de ene keer een vrouwenhandelaar en verkrachter die verlof uit de gevangenis krijgt om zijn kindje te bezoeken (en natuurlijk de benen, cq. het vliegtuig naar Turkije neemt), de andere keer 'mijn' katholieke kerk die Holocaust-ontkenners rehabiliteert en kindermisbruik door de eigen priesters met de mantel der 'liefde'(?) oftewel een deken van stilzwijgen toedekt, dan weer 2 ministers die een proef met ondergrondse opslag van gevaarlijke gassen in een woonwijk er doordrukken, en ook weer telkens de media die Israel aan het kruis nagelen als waren ze een stelletje Farizeeërs (waarschijnlijk weer een ongelukkige vergelijking van mij). Vooral NRC Handelsblad maakte het laatst weer eens erg bont, zoals Ratna hieronder uit de doeken doet.

Volgens NRC Handelsblad is het altijd de schuld van Israel

IMO Blog, 2010

Nu de strijd tussen Israël en de VS voorlopig even uitgewoed lijkt - in Israël staat alles nu grotendeels stil vanwege Pesach - is het tijd de balans op te maken, ook van de berichtgeving hierover. Het is niet voor het eerst dat ik een tegenovergesteld idee heb en positie inneem van de meeste commentaren in de kranten, waarin vooral Israël er weer van langs krijgt. Ik beperk me in deze bespreking tot voornamelijk berichten uit NRC Handelsblad (het aantal berichten dat de NRC de afgelopen weken had over Israël, allemaal met een negatieve strekking, was weer eens overweldigend), maar ik kwam berichten van vergelijkbare strekking tegen in andere kranten en natuurlijk op internet.

Israël zou de VS 'in zijn hemd zetten', 'voor schut zetten', zijn 'middelvinger hebben opgestoken', zichzelf isoleren, Israël zou 'zijn grote bondgenoot zijn wil hebben opgelegd', en het gezag van de VS in de regio hebben ondermijnd. Een en ander ging gepaard met de suggestie dat Israël weigert concessies te doen en een 'wie-doet-me-wat houding' tentoonspreidt, dat het het spel met de VS slim speelde door met een totaal uitgeklede, weinig voorstellende bouwstop weg te komen, en daar bovenop de bekende verhalen over de 'machtige Joodse lobby'. De nederzettingen werden als HET obstakel voor vrede neergezet, er werd geen enkel onderscheid gemaakt tussen de Westoever en Oost-Jeruzalem, en Netanjahoe en zijn regering zijn de grote haviken die geen vrede willen terwijl de arme Abbas totaal machteloos toekijkt hoe al het land voor zijn toekomstige staat wordt ingepikt. Er was waardering voor het feit dat de VS zich kritisch naar Israël durfde opstellen, en de vrees werd uitgesproken dat een en ander wel van korte duur zou zijn vanwege de oppermachtige Joodse lobby in de VS die de democraten hier hard voor zou straffen.

NRC Handelsblad maakte het erg bont met een bericht, gedeeltelijk op de voorpagina, over deze duistere lobby en haar louche praktijken, waarin werd gesuggereerd dat zij congresleden onder druk heeft gezet om Obama's gezondheidszorgplannen niet goed te keuren vanwege zijn kritiek op Israël. Het verhaal bleek te zijn gebaseerd op blogger en buitenlandspecialist van de New America Foundation Steve Clemons, die David Schenker aanhaalde, een oud-medewerker van Donald Rumsfeld en nu werkzaam voor de Israël-lobby. Schenker reageerde echter op Clemons blog en zei verkeerd te zijn geïnterpreteerd. Het NRC artikel maakt geen melding van die reactie maar schrijft dat Schenker een en ander tijdens een debat zei, en dat Clemons daar 'ontdaan' over was. "Dit is iets wat mensen achter de schermen zeggen (...). Maar als mensen dit openlijk uitspreken is het wel heel erg mis in de relatie". Vervolgens beweert men dat Clinton onder druk van de Israël-lobby haar toon alweer gematigd heeft. Amerika zou Israël bovendien deze speelruimte hebben gegeven door vorig jaar niet vast te hebben gehouden aan haar eis van een complete bouwstop. "Israël sloeg de eis in de wind en Obama liet het op zijn beloop. Israël heeft Obama's optreden geïnterpreteerd als teken van zwakte".

Als Amerika haar zwakte heeft getoond is dat wel naar de Arabische wereld. Op de verzoeningstoespraken in Cairo en Ankara en op haar uitgestoken hand richting Libië, Syrië en Iran volgden uitermate kille reacties. Onlangs nog maakte de VS haar excuses (voor de hoeveelste keer inmiddels?) aan Libië, dit keer vanwege 'een opmerking over de Libische leider Gaddafi die slecht was gevallen in Libië'. Nee, dat moet je natuurlijk niet hebben, dat iets in dat machtige en belangrijke land, die strategische partner van de VS, verkeerd valt. De verlichte leider Gaddafi had twee weken eerder opgeroepen tot een heilige oorlog tegen Zwitserland en daar had een Amerikaanse woordvoerder een onaardige opmerking over gemaakt. Foei! Hoe durft hij! Een nederig excuus is dan wel het minste wat je als wereldmacht kunt doen om het goed te maken (NRC 10 maart).

Het is veeleer tegengesteld aan wat de NRC hierboven beweert: door Israël zo publiekelijk af te vallen, door een bondgenoot en vriend publiekelijk te kapittelen, toon je volgens de Arabische logica zwakte. Vrienden val je niet publiekelijk af. Dat komt bovenop de zwakte die de VS heeft getoond met haar wel erg nederige gedrag richting de Arabische wereld. Toenadering zoeken en afstand nemen van het wij-zij denken en de 'voor ons of tegen ons' retoriek van Bush is één ding, maar men lijkt nu nogal aan het doorslaan naar de andere kant.

In een hoofdredactioneel commentaar (11 maart) wordt het Israëlische besluit 1600 woningen te bouwen in Oost-Jeruzalem als een 'opgestoken middelvinger' omschreven. Het rechtse karakter van Netanjahoe's coalitie (waarin Yisrael Beiteinu de boventoon zou voeren) wordt breed uitgemeten, waarna men zich afvraagt 'hoe lang Israël de VS nog kan ringeloren'. Vervolgens wordt een complete bouwstop in de nederzettingen 'het minste' genoemd dat Israël kan doen om de arme president Abbas 'de kans te geven te onderhandelen'. Dat kan hij natuurlijk niet zonder een dergelijke concessie, in tegenstelling tot Israël, dat ook geen enkele concessie van de Palestijnen heeft gekregen, geen erkenning van Israël als Joodse staat, geen erkenning dat de Palestijnse vluchtelingen en al hun nakomelingen niet 'terug' kunnen naar Israël, geen toezegging wat aan de haatpropaganda in de media en door aan Fatah gelieerde imams te doen, niente. In dit artikel, als in alle andere, wordt geen enkel onderscheid gemaakt tussen de Westoever en Jeruzalem, en wordt gedaan alsof een complete bouwstop inclusief Jeruzalem wel een kleinigheid is voor Israël, iets dat toch geen probleem mag zijn. Dat Israël ook gerechtvaardigde claims heeft op delen van Oost-Jeruzalem, wordt glashard ontkend. Heel Oost-Jeruzalem is 'Arabisch' en 'bezet' en bedoeld voor een Palestijnse hoofdstad. Dat die koppige havikachtige provocerende middelvinger-opstekende Israëli's dat maar niet willen snappen! Waarom rotten ze daar nou niet gewoon eens op?

Je verwacht van een kwaliteitskrant wat reflectie, wat context, oog voor verschillende kanten van een zaak. In Oost-Jeruzalem liggen ook de meeste heilige plaatsen voor Joden, en zij hebben hier niet alleen 3000 jaar geleden al gewoond en hadden Jeruzalem als hoofdstad van hun koninkrijk, maar waren ook in de 19e eeuw de grootste bevolkingsgroep in (Oost-)Jeruzalem. In wijken die nu als Arabisch worden aangeduid woonden tot 1948 in meerderheid Joden, ook in de oude stad. Zij zijn hier met geweld verdreven en hun huizen zijn door Arabieren ingenomen. Op welke gronden wordt dit deel van de stad 'Arabisch' genoemd? Op grond van het feit dat Jordanië het in 1950 annexeerde en tot 1967 in bezit had? Dit werd toentertijd echter door vrijwel geen enkel land erkend, en zeker niet door de VN. Op grond van de Al Aqsa Moskee? Die is voor de islam minder belangrijk dan de Klaagmuur voor het Jodendom, en wordt in de Koran niet één keer vermeld. Bovendien staan er ook tal van belangrijke kerken in Jeruzalem, maar dat betekent nog niet dat het Vaticaan er recht op heeft. Op grond van de er wonende Arabieren? De bevolking van zowel Joden als Arabieren in Oost-Jeruzalem is sinds 1967 gestaag gestegen, voor beide bevolkingsgroepen zijn nieuwe wijken verrezen. Volgens de VN had Jeruzalem internationaal bestuurd moeten worden, maar zij deed niks om dat af te dwingen in 1948, en liet toe hoe het Jordaanse leger en Palestijnse strijders Jeruzalem belegerden en de Joden er verdreven na een blokkade van bijna een half jaar. Toen Israël de stad in 1980 annexeerde kwam de VN daartegen opeens heftig in verzet, en werd de door niemand erkende wapenstilstandslijn van 1949 tot een would-be grens verheven waarachter Israël zich terug zou moeten trekken.'

> Lees verder op IMO Blog