Vrienden verliezen met burgemeesterskandidaat Ken Livingstone

 

Ken Livingstone is niet de enige dubieuze linkse Britse politicus. George Galloway, eerder vanwege zijn radikale opvattingen en uitspraken uit de Labour partij geknikkerd, heeft dezer dagen opnieuw een zetel in het Lagerhuis veroverd. Beiden zijn extreem anti-Israel en hebben nauwe banden met radikale moslims.

 

Wouter

____________

 

'Vrienden verliezen met burgemeesterskandidaat Ken Livingstone'

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/9727/Buitendienst/article/detail/3232484/2012/03/28/Vrienden-verliezen-met-burgemeesterskandidaat-Ken-Livingstone.dhtml   

Patrick van IJzendoorn − 28/03/12, 16:47 

 

VK WEBLOG Stemmen verzekeren in Londen tijdens de burgemeestersverkiezingen: het kan makkelijk door bevolkingsgroepen voor je te winnen. Maar dat het net zo goed mis kan gaan, beschrijft correspondent Patrick van IJzendoorn.

'How to lose friends and alienate people'. Dat leek afgelopen dagen het motto te zijn van Ken Livingstone's campagne om het burgmeesterschap van Londen terug te winnen. Hij is er in ieder geval geslaagd een deel van de joodse gemeenschap in de Britse hoofdstad van zich te vervreemden. Tijdens een besloten ontmoeting een groep Londense Joden had Ken gezegd dat hij niet verwacht dat hij veel stemmen uit de joodse gemeenschap verwacht omdat leden ervan overwegend rijk zouden zijn. Eerder op de avond had hij de termen 'Zionist', 'Jood' en 'Israeli' door elkaar gebruikt, en niet altijd in positieve zin.

Enkele progressieve Joden hebben na deze nerveus verlopen bijeenkomst een brief naar Labour-leider Ed Miliband gestuurd om hun zorgen te uiten over zijn kandidaat. Dit schrijven lekte uit naar The Jewish Chronicle en een rel was geboren. In The Guardian schreef de invloedrijke columnist Jonathan Freedland, zelf van joodse komaf, dat Red Ken niet meer op zijn stem kan rekenen. Het roept herinneringen op een affaire in 2005 toen Ken een joodse verslaggever van de Evening Standard vergeleek met een bewaker in een concentratiekamp.  

Binnen joodse kringen is evenmin te spreken over Kens goede verstandhouding met Yusuf al-Qaradawi, de invloedrijke ideoloog van het Moslim Broederschap. De Egyptische Soenni-geleerde was onder Ken een graag gezien gast in het stadhuis. Deze vriendschap met iemand die de Holocaust een straf noemde voor corrupt gedrag en de doodstraf wil invoeren voor homoseksualiteit, heeft niet alleen veel kwaad bloed gezet binnen de joodse gemeenschap maar ook bij homoseksuelen.  Dat hij werkte voor de Iraanse staatstelevisie maakt het beeld er niet fraaier op.

Baken van de Islam
Het was niet de enige keer dat Ken in verband werd gebracht met radicale moslims. Hij is goed bevriend met de burgemeester van de moslimwijk Tower Hamlets Lutfur Rahman, die uit de Labour Partij was gezet wegens zijn radicale opvattingen. Vorige week dook Ken op in de Finsbury Park moskee - het gebedhuis dat door de radicale imam Abu Hamza werd geleid - waar hij zijn gehoor beloofde van Londen een baken van de Islam te maken, waarbij hij mikte op de vele moslimstemmen in de hoofdstad. 

Boris heeft eveneens een rijke geschiedenis waar het gaat om het beledigen van bevolkingsgroepen, variërend van inwoners van Portsmouth, de inboorlingen van Papoea Nieuw-Guinea en Ken Livingstone. De laatste jaren is hij echter een stuk voorzichtiger geworden. Boris lijkt zijn burgemeesterschap te beschouwen als auditie voor het premierschap. Momenteel ondervindt hij vooral hinder van zijn politieke vrienden in Westminster, die de belastingen voor grootverdieners verlagen, bejaarden kaalplukken en ook nog eens stiekem dineren met de puissant rijke zakenlieden.

Voor Ken, die enkele weken geleden al eens schertsend voorstelde elke week een bankier op te hangen, is het ideale munitie om Boris af te schilderen als vriend van de rijken, ook al is de blonde politicus bepaald geen zoon van de gevestigde orde. Zo noemde Ken de door Barclays Bank gefinancierde Boris Bike een vervoersmiddel van welgestelde, blanke mannen die van London Bridge naar kantoor fietsen, en weer terug. In het kader van de klassenstrijd wil hij deze gratis fiets democratiseren. Volgens Ken moeten meer vrouwen, jongeren en minderheden gebruik maken van de Boris Bike. Als Ken er achter komt dat er in Nederland fietscursussen voor allochtone vrouwen bestaan, gaat hij deze lofwaardige vorm van inburgering meteen invoeren. 

Maar dan wel op de Castro Cycle.

_{Patrick van IJzendoorn is correspondent in Londen voor de Volkskrant.}

 

Omstreden shariageleerde Haitham al-Haddad weer naar Nederland

 

De tolerantie voor moslimextremisme en antisemitisme (niet geheel onverwant aan elkaar) lijkt toe te nemen in Nederland en Europa. Je zou haast op Wilders gaan stemmen... In tegenstelling tot de links-correcte opvatting dat alleen hufters en xenofoben op de PVV stemmen, stemmen er ook redelijke mensen op; die vinden Wilders toch nog wat minder eng en gevaarlijk dan voornoemde doorgeschoten tolerantie. Ik wil hier niet voor Wilders pleiten, maar hij spreekt zich tenminste duidelijk uit voor de rechtstaat en de liberale verworvenheden ervan en tegen antisemitisme en homofobie, om wat dingen te noemen.

Volgens het Nationaal Islam Congres is al-Haddad 'een van de grootste islamgeleerden in West-Europa'.

Dat zegt weinig positiefs over de islam...

 

Zie ook: Dieptepunten van een week Israel en Joden in de media

 

Wouter

____________

 

Omstreden Britse imam komt weer naar Nederland 

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Nederland/334113/Omstreden-Britse-imam-komt-weer-naar-Nederland.htm   

Vrijdag 23 maart 2012 09:17

De omstreden imam Haitham al-Haddad komt nog een keer naar Nederland. De Britse imam is een van de prominente sprekers tijdens het Nationaal Islam Congres in Amsterdam.

Dat heeft de organisatie van het congres vrijdag bekendgemaakt.
Volgens het Nationaal Islam Congres is al-Haddad 'een van de grootste islamgeleerden in West-Europa'. Al-Haddad spreekt op het evenement over 'zaken die absoluut relevant zijn voor moslims en niet-moslims die leven in Europa'.

Verbieden
De komst van al-Haddad in februari zorgde voor veel ophef. Hij werd uitgenodigd om deel te nemen aan een symposium van de Islamtische Studentenvereniging van de Vrije Universiteit (VU). Al-Haddad is omstreden vanwege zijn antisemitische uitspraken.
Zo heeft de imam gezegd dat joden onder meer 'vijanden van God en de afstammelingen van apen en varkens' zijn. Verscheidene partijen in de Tweede Kamer eisten dat de regering de komst van de imam zou verbieden.
Vanwege de ontstane commotie gelastte de VU het debat met al-Haddad af. Debatcentrum De Balie in Amsterdam besloot hem alsnog uit te nodigen. De regering kon de komst van al-Haddad niet verbieden omdat er onvoldoende aanwijzingen waren dat zijn komst gevaar zou veroorzaken. 

 

Door Shari Deira 

 

Zie ook: Weblog van Afshin Ellian: Haatimam Al-Haddad is de moeder aller porno 

 

 

Omstreden shariageleerde Haitham al-Haddad weer naar Nederland

http://www.trouw.nl/tr/nl/4728/Islam/article/detail/3230035/2012/03/23/Omstreden-shariageleerde-Haitham-al-Haddad-weer-naar-Nederland.dhtml

Nienke Schipper − 23/03/12, 10:53

De Britse shariageleerde Shaykh Haitham al-Haddad spreekt op 8 april op het Islamcongres in Amsterdam. Vorige maand was er ophef over de komst van Haitham al-Haddad die zou spreken op een symposium dat werd georganiseerd door VU.

Het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI) riep toen op om de shariageleerde te weren. Ook een meerderheid in de Tweede Kamer was tegen zijn komst. De Vrije Universiteit zag af van de lezing na de ophef af van het symposium. 

Enkele dagen later kwam Haitham al-Haddad alsnog naar Nederland voor een debat in discussiecentrum De Bali in Amsterdam waaraan ook Tofik Dibi van GroenLinks meedeed. Directeur Yoeri Albrecht van het Amsterdamse discussiecentrum zei dat hij er grote waarde aan hecht dat het debat in het openbaar wordt gevoerd: "dat is belangrijk in een open samenleving". Hij noemde het een slechte zaak dat de vrijheid van meningsuiting door 'moties in de Tweede Kamer' wordt beperkt.

Tijdens het Islamcongres op 8 april zal Haitham al-Haddad deelnemen aan drie discussies met de onderwerpen  'De dialoog tussen Moslims en niet-Moslims', 'Verschillende kleuren van fundamentalisme en extremisme' en 'het gevaar van Islamfobie voor de samenleving'; een introductie van het Grote Islamdebat.

Tariq Ramadam wrijft met zijn leugens zout in de verse wonden (Nausicaa Marbe)

 

Naar aanleiding van de laatste antisemitische cartoon van Jos Collingnon heb ik mensen zien mopperen over de 'extreemlinkse' en zelfs 'katholieke' Volkskrant. Die twee kwalifikaties lijken tegenstrijdig: de VK begon katholiek maar werd in de jaren '70 en '80 behoorlijk links. Na de val van de muur of na 9/11 (ik heb de krant in de jaren '90 niet echt gevolgd) is men de links(radikale?) draad een beetje kwijt geraakt, en lijkt men er vooral op uit om meningen van alle zijden aan bod te laten komen, zeker in de opinie en column secties. Naast Thomas von der Dunk, Marcel van Dam en Jos Collignon (om eens wat namen te noemen van linkse lieden die de pik op Israel hebben), treft men dus ook de opinies aan van bijvoorbeeld een Nausicaa Marbe en Paul Brill, waar ik me vaak in kan vinden. Aan onderstaande heb ik dan ook weinig toe te voegen.

 

Wouter

___________

 

'Tariq Ramadam wrijft met zijn leugens zout in de verse wonden'

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/3233523/2012/03/30/Tariq-Ramadam-wrijft-met-zijn-leugens-zout-in-de-verse-wonden.dhtml

OPINIE - Nausicaa Marbe − 30/03/12, 12:03

VK OPINIE In Ramadans opruiende facts free-retoriek is Frankrijk (lees: het Westen, lees: de niet-moslims) schuldig als een ex-bajesklant radicaliseert en gewelddadig doorslaat. 'Je hebt er zo langzamerhand een dagtaak aan om zoveel kromme logica na een aanslag door een moslim te ontwarren', schrijft Nausicaa Marbe.

Toulouse houdt Frankrijk een spiegel voor, schreef Tariq Ramadan in een blog vol geparfumeerde woorden die moesten afleiden van de werkelijkheid achter de moorden van Mohammed Merah. Die moordenaar radicaliseerde in de gevangenis en de autoriteiten hielden hem in de gaten, maar Ramadan presenteert hem als onaangeraakt door islam, racisme of antisemitisme. Nee, dit dwaallicht was 'slachtoffer van een sociale orde die hem en miljoenen anderen gedoemd heeft tot een marginaal bestaan en tot een ontkenning van een status als burger met gelijke rechten en mogelijkheden'.

Ramadam wrijft met zijn leugens zout in de verse wonden. Frankrijk zou een les moeten leren. Al die 'Fatima's en Ahmeds' vragen niets anders dan gelijkheid, waardigheid, veiligheid, werk en huisvesting, beweert hij. Alsof Frankrijk een racistische staat is met apartheidswetten. Alsof de armoede, het racisme en het geweld uit de banlieues niets te maken hebben met het antisociale of criminele gedrag van hun bewoners. In Ramadans opruiende facts free-retoriek is Frankrijk (lees: het Westen, lees: de niet-moslims) schuldig als een ex-bajesklant radicaliseert en gewelddadig doorslaat.

Het groeps- en slachtofferdenken dat Ramadan moslims leert koesteren, dwarsboomt zowel een besef van verantwoordelijkheid voor het eigen leven als de acceptatie van democratische verhoudingen. De staat is altijd de vijand. Wat Ramadan als ontmaskering van de ware toedracht van terrorisme meent te onthullen, is een omkering van feiten en waarden. Koren op de molen van rancunemigranten die hun afkeer van de cultuur in het land van aankomst in claims, verwijten en agressie vormgeven.

Onmacht
De nasleep van 'Toulouse' laat weer eens zien hoe funest deze vijandige uitingen zijn voor de sociale cohesie en voor de verwerking van terreurdaden. Mocht het land een spiegel worden voorgehouden, dan doemt uit dat beeld niet de eigen schuld op, maar de onmacht tegenover burgers met een verregaand antisociale houding. De gedachten zijn vrij, dus de rouwende Fransen kunnen niet anders dan de steunbetuigingen incasseren aan terrorist Merah, op straat en in scholen. Een hatelijke boodschap, als minachting voor elk gevoel van rechtvaardigheid. Dat de vader van Merah de Franse staat gaat aanklagen voor moord op zijn zoon is een onbeschofte disproportionaliteit, maar dit had een incident kunnen blijven. Maar dat medeburgers in Merah een slachtoffer en een held zien, is een uiting van geweldsverheerlijking en acceptatie van terrorisme.

Helaas volgt er geen eenduidige correctie op dit wangedrag. Er zijn Franse politici, onder wie de communistische Pierre Laurent en presidentskandidaat Jacques Cheminade, die begrip hebben getoond voor vader Merah. Zulke idiotie legitimeert de heldenstatus van terroristen. Moslimorganisaties hebben resoluut afstand genomen van de daden van Merah. Goed om te weten. Maar individuele imams geven wel een dubieuze uitleg van de gebeurtenissen aan hun gehoor. Zoals Mamadou Daffé van de moskee waar Merah kwam. Volgens dagblad Le Monde, dat hem portretteert als innemende, charismatische man, preekte Daffé dat 'de maatschappij weliswaar fout gedrag aanmoedigt en dat politici met twee maten meten, maar dat men zich niet op de Koran mag baseren voor wetsovertredingen'. 

Een wazige uitspraak die verdacht veel klinkt als vrijbrief voor wangedrag - zolang de Koran daar maar niet bij gehaald wordt. De zorg geldt hier de goede naam van religie en niet de beschadiging van mensen en sociale verbanden door terrorisme. En deze imam geldt in Toulouse nota bene als een gematigde die radicalisme tegenwerkt. Wat een beerput.

De duiding van 'Toulouse' is verwarrend en misleidend, ook in ons land. Het Platform Stop Racisme en Uitsluiting had een 'fakkeldemonstratie' tegen racistisch geweld in Europa gepland op de woensdag nadat Merah toesloeg. Dat treft, zou je denken. Kunnen ze Merahs racisme meteen meenemen. Maar in het internetverslag van dat festijn staat enkel dat 'Wilders stinkt'. Tendentieus pakte ook het NOS Journaal uit, waar correspondent Ron Linker na een voorzetje van de denker/presentator Rob Trip de aanslagen in de schoenen van Sarkozy schoof. De gedachte: na 9/11 treft terrorisme Frankrijk pas onder deze president. Ergo: geen toeval! Komt door hém.

Je hebt er zo langzamerhand een dagtaak aan om zoveel kromme logica na een aanslag door een moslim te ontwarren. Met stank voor dank, want zulke verheldering heet tegenwoordig 'islamofobie'.

 

Antisemitisme wordt in meer gevallen bedekt met de mantel der liefde (Paul Brill)

 

Een goeie column van Paul Brill. Jammer dat hij niet de eigen huiscartoonist van de Volkskrant Jos Collingnon hekelt die ook al meermaals over de schreef is gegaan. 

 

RP

---------

 

Paul Brill: 'Antisemitisme wordt in meer gevallen bedekt met de mantel der liefde'

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6277/Paul-Brill/article/detail/3233746/2012/03/31/Paul-Brill-Antisemitisme-wordt-in-meer-gevallen-bedekt-met-de-mantel-der-liefde.dhtml

31/03/12, 05:00

 

Van alle verkiezingen die dit jaar worden gehouden, is de slag om het burgemeesterschap van Londen op 3 mei niet bepaald het grootste spektakelstuk, schrijft Paul Brill in zijn wekelijkse column in de Volkskrant.

Van alle verkiezingen die dit jaar worden gehouden, is de slag om het burgemeesterschap van Londen op 3 mei niet bepaald het grootste spektakelstuk. Maar er speelt rond die verkiezing een controverse die er toch een bredere betekenis aan geeft. Labour-kandidaat Ken Livingstone, die vier jaar geleden door de Conservatief Boris Johnson uit het gemeentehuis is verdreven en nu probeert een comeback te maken, is namelijk in ernstige aanvaring gekomen met de Britse Jewish Leadership Council. Na bemiddeling van partijleider Ed Miliband heeft hij excuses aangeboden voor opmerkingen die hij begin deze maand maakte in een gesprek met Joodse partijleden, dat juist was bedoeld om de lucht wat te klaren.

Of met die excuses de zaak is afgedaan, valt te betwijfelen. Columnist Jonathan Freedland van The Guardian - de krant die zeer dicht bij Labour staat - gaat in elk geval niet meer op Livingstone stemmen. Freedland was aanwezig bij het 'verzoeningsgesprek' en werd zeer onaangenaam getroffen door de minachting die Livingstone toonde voor de kritiek van zijn Joodse partijgenoten. Bovendien vindt Freedland het bezwaarlijk dat de oud-burgemeester in dienst is getreden van de door Iran gecontroleerde televisiezender Press TV en daarvoor programma's is blijven presenteren toen hij zich opnieuw kandidaat had gesteld voor City Hall.

Waarom moest tussen Livingstone en zijn Joodse partijgenoten de lucht worden geklaard? Omdat er een lange geschiedenis is van dubieuze uitspraken door de voormalige burgemeester. In zijn felle kritiek op Israël wijst hij afwisselend de Israëli's, de zionisten en de Joden als boosdoeners aan. In 2005, nog geen twee weken na de terroristische aanslagen op de Londense metro, noemde hij Palestijnse zelfmoordaanslagen gerechtvaardigd omdat de Palestijnen nu eenmaal niet beschikken over tanks en vliegtuigen. Kort erop ontving hij de Egyptische religieuze leider Yusuf al-Qaradawi, naar wiens oordeel aanslagen op Israëlische burgers een gepast strijdmiddel zijn.

In het gesprek met zijn Joodse partijgenoten wees Livingstone elke kritiek op zijn optreden van de hand. Ook zei hij niet veel waarde te hechten aan hun bezwaren omdat hij ervan overtuigd is dat een uitgesproken linkse kandidaat als hij het moet hebben van de lagere inkomensgroepen, terwijl Joden overwegend gefortuneerd zijn.
Dit gaat natuurlijk verder dan dubieus. Hier is sprake van een prominent politicus en kandidaat voor een belangrijk ambt die, bewust dan wel onbewust, gebruik maakt van antisemitische stereotypen. En het geeft te denken dat zijn partijleider slechts bemiddelt en geen afstand neemt; integendeel, Miliband heeft Livingstone voluit geprezen.

Het is dezer dagen niet het enige geval waarin antisemitisme met de mantel der liefde wordt bedekt. Of in elk geval zo veel mogelijk uit beeld wordt gehouden. Ik doel op de nasleep van het terreurdrama in Toulouse en de opvallende tendens in diverse commentaren om het antisemitische karakter van de aanslag op een Joodse school weg te poetsen. Een tendens ook om de terreurdaad van Mohamed Merah minder zorgwekkend te vinden dan de mogelijke populistische reactie erop of het politieke profijt dat Nicolas Sarkozy eruit zou kunnen trekken - alsof het voor de president een optie zou zijn om bij zo'n schokkende gebeurtenis niets van zich te laten horen.

Illustratief was de analyse van islamoloog Tariq Ramadan - Nausicaa Marbe schreef er al over in haar Volkskrant-column van gisteren. Voor Ramadan staat vast: religie speelde geen rol bij de terreuraanslag. Merah werd niet gedreven door racisme en antisemitisme, 'zijn politieke denken is dat van een jonge man die op drift is geraakt'. En waarom is hij op drift geraakt? Omdat de Franse staat hem en miljoenen andere immigranten geen perspectief biedt en 'veroordeelt tot een marginaal bestaan'. De Franse staat is dus de ware schuldige. 

De Britse Stop the War Coalition - waarvan Labour-veteraan Tony Benn de bekendste vaandeldrager is - volgde dezelfde lijn, met nog wat extra retorisch geweld. Dat Merah welbewust een Joodse school uitkoos als een van de doelen van zijn wraakoefening, die notie ontbreekt ten ene male in dit soort commentaren.

Natuurlijk kan het geen kwaad om bij een tragedie als in Toulouse te waarschuwen tegen een overreactie. Maar allereerst dienen de dingen bij hun naam te worden genoemd: deze terreurdaad is gevoed door antisemitisme. Tevens moet onder ogen worden gezien dat antisemitisme geen uitzonderlijk verschijnsel is in islamitische kringen. Het is van het grootste belang dat daartegen actie wordt ondernomen. Geen eenvoudige opgave, ik heb er geen handzaam stappenplan voor. Maar ik weet wel wat niet helpt: antisemitische uitingen verdoezelen en individuele verantwoordelijkheid wegstrepen tegen de tekortkomingen van de overheid.

_{Paul Brill is columnist van de Volkskrant}

 

PvdA heft werkgroep Midden-Oosten op na schijn van partijdigheid

 

Ooit, toen ik nog lid was van GroenLinks en nog niet doorhad hoe extreem de Midden-Oosten werkgroep van die partij was, schreef ik die werkgroep een briefje met de vraag aan de volgende bijeenkomst te mogen deelnemen. Ik heb daar nooit antwoord op gekregen. Jaap Polak, lid van de PvdA en met een wat genuanceerder standpunt over Israel dan de Midden-Oosten werkgroep van die partij, kreeg op een directere manier te horen dat hij niet welkom was en liet dat er niet bij zitten. Met als resultaat dat die werkgroep nu waarschijnlijk wordt opgeheven vanwege partijdigheid. Internationaal secretaris Kirsten Meijer schreef Polak en reactie op zijn klacht:

"Door het gepolariseerde karakter van het debat over Israël en de Palestijnse Gebieden lijkt een werkgroep niet het geëigende instrument om het debat in de partij te organiseren. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat de werkgroep derhalve zal worden opgeheven."

Jammer dat ik geen lid meer ben van GroenLinks om eens uit te testen hoe democratisch en open GroenLinks is wat dit betreft. Ik vrees echter dat de banden met het Palestina Komitee en andere anti-Israel organisaties dusdanig zijn dat men het probleem niet zal erkennen. 

 

RP

---------

 

PvdA heft discussiegroep M-Oosten op na schijn van partijdigheid

http://www.nrc.nl/nieuws/2012/03/31/pvda-heft-discussiegroep-m-oosten-op-na-schijn-van-partijdigheid/

door Huib Modderkolk

 

De PvdA gaat een eigen discussiegroep over het Midden-Oosten opheffen omdat de werkgroep de schijn van partijdigheid wekt. Aanleiding voor dit besluit is het weigeren van emeritus hoogleraar Jaap Polak als lid van de werkgroep 'Recht in het Midden-Oosten'.

De werkgroep beoogt "in openheid" te discussiëren over het standpunt van de PvdA over het Midden-Oosten. Toch mocht de emeritus hoogleraar geen lid worden. De PvdA schreef Polak dat "de werkgroep niet de plek voor u is in de PvdA waar u zich op de door u gewenste manier met het onderwerp bezig kunt houden."

Dissidente standpunten

Het bestuur van de werkgroep wenste, in tegenstelling tot het doel van de werkgroep, geen open discussie over het Midden-Oosten. Zo schreef men Polak dat de werkgroep er is om "standpunten die de partij al heeft (...) met meer kracht naar voren te brengen." Op dissidente standpunten – ergo: de meer pro-Israëlische Polak – zat men niet te wachten. Polak had er in zijn mail aan de werkgroep juist voor gepleit verschillende standpunten te bediscussiëren.

De hoogleraar is ontstemd over die afwijzing:

"Het is volsterk ongepast om een lid van de partij de toegang tot een open discussie te ontzeggen. Mensen die niet het standpunt van de werkgroep delen, worden geweerd. Dit past niet bij een democratische partij."

 

Polak niet eerste die geweigerd werd

Polak deed deze week zijn beklag bij de PvdA over de gang van zaken. Internationaal Secretaris Kirsten Meijer antwoordde hem daarop dat het partijbestuur het bestuur van de werkgroep heeft aangesproken op de weigering. Zij vertelde hem ook dat er al een eerder geval van weigering is geweest.

Uit beide gevallen concludeert Meijer in haar mail aan Polak:

"Door het gepolariseerde karakter van het debat over Israël en de Palestijnse Gebieden lijkt een werkgroep niet het geëigende instrument om het debat in de partij te organiseren. Het ligt in de lijn der verwachtingen dat de werkgroep derhalve zal worden opgeheven."

 

Opstootjes in Israël tijdens jaarlijkse protesten Palestijnse Landdag (#GMJ)

 

De protesten waren georganiseerd door o.a. Iran, dat eind februari al gastheer was voor een meeting van het voorbereidend comitee. Er doen ook diverse mensen van Hamas en Hezbollah mee, en Naturei Karta, ultra orthodoxe Joden die principieel tegen de staat Israel zijn en in Iran te gast waren tijdens de holocaust conferentie. Ook antisemiet Gilad Atzmon steunt de acties. Uit Nederland doet alleen Gretta Duisenberg mee. Het doel van de acties is niet om vrede en een tweestatenoplossing een stap dichterbij te brengen, maar om via rellen Israel te provoceren en internationaal aandacht te trekken voor de Palestijnse zaak. Helaas werkt dit vaak erg goed. 

 

Zie ook: Global March to Jerusalem op IMO 

 

RP

-----------

  

http://www.metronieuws.nl/nieuws/opstootjes-in-israel-tijdens-jaarlijkse-protesten/IWIlcD!y@Y2Q5CSoh9orhjQOzYAKw/ 

 Geplaatst 2012-03-30 om 16:45 

Opstootjes in Israël tijdens jaarlijkse protesten

 

JERUZALEM - De Israëlische oproerpolitie is vrijdag opgetreden tegen Palestijnse betogers op verschillende plekken in Israël. Met de demonstraties, die elk jaar op 30 maart plaatshebben, protesteren de Palestijnen en Arabieren tegen het in hun ogen discriminerende grondbeleid van Israël. 

 

Rond het middaguur raakten duizenden betogers slaags met Israëlische veiligheidstroepen rondom Jeruzalem. De betogers gooiden stenen en de Israëliërs zetten traangas, schokgranaten en rubberkogels in. Er waren geen meldingen van serieuze verwondingen. 

 

Israëlische troepen schoten in Gaza twee mannen neer die de grens met Israël probeerden te naderen, aldus de Palestijnen. De twee, die niet dodelijk werden getroffen, namen samen met vijftienduizend anderen deel aan een door Hamas georganiseerd protest. Het Israëlische leger zei dat niet twee maar een betoger gewond raakte. 

 

Het Israëlische leger sloot vrijdagochtend de Westelijke Jordaanoever al af in verband met de verwachte demonstraties. Palestijnen van de Westoever werden alleen om dringende humanitaire redenen in Israël toegelaten. 

 

De Israëlische politie belette om veiligheidsredenen Palestijnen jonger dan 40 om te bidden bij het Tempelberg-complex. De betogers besloten daarop hun traditionele vrijdaggebed te houden waar ze zich op dat moment bevonden. In plaats van op gebedsmatten baden ze op Palestijnse vlaggen. Ze werden omringd door Israëlische veiligheidstroepen. "Israël heeft geen enkel probleem met vreedzame protesten en respecteert de rechten van mensen om vreedzaam te demonstreren", zei een Israëlische regeringswoordvoerder. 

 

Enkele tientallen Palestijnen gingen in Oost-Jeruzalem de straat op met de Palestijnse vlag. Bij de muur rondom de Oude Stad scandeerden ze 'Eén, één vaderland'. 

 

Veel Palestijnen voelen zich gesterkt door de Arabische Lente en zien massale, gecoördineerde protesten als een van de effectiefste middelen om aandacht te vragen voor hun zaak. "Na de Arabische revoluties, zijn mensen zich bewust van het belang van participatie door de bevolking", zei een van de activisten. "Dit heeft de Arabische regimes zenuwachtig gemaakt en nu is het tijd de Israëlische regering angst aan te jagen." 

 

Ook in Israëls buurlanden werden demonstraties gehouden, nabij de Israëlische grens. Deze protesten verliepen vreedzaam, in tegenstelling tot vorig jaar, toen demonstranten in Libanon en Syrië op 30 maart de Israëlische grens overstaken. Bij de gevechten die daarop volgden kwamen zeker 38 mensen om.

 

Israël voorbereid op Internationale Mars naar Jeruzalem

 

Zie ook op IMO: Global March to Jerusalem

 

------------- 

 

Israël voorbereid op mars naar Jeruzalem

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/israel_voorbereid_op_mars_naar_jeruzalem_1_632993

29-03-2012 10:08 | Van onze correspondent

 

JERUZALEM – Het Israëlische veiligheidsapparaat is voor­bereid op de zogenoemde wereldwijde mars naar Jeruzalem, die vrijdag moet plaatshebben. Politie en leger wachten de demonstranten op. 

 

De mars is een internationaal evenement om solidariteit met de Palestijnen te tonen en Jeruzalem te beschermen, aldus de website van de mars. De organisatoren zeggen in een per­sbericht dat er „vreedzame, niet-gewelddadige demonstraties in Palestina en de omringende landen" worden georganiseerd. Ze spreken over betogingen bij de grenzen tussen Israël en Jordanië, militaire controleposten op de Westelijke Jordaanoever, bij de grensovergang Erez/Gaza en in Jeruzalem. 

 

Demonstranten zijn van plan naar Jeruzalem te lopen of de stad zo dicht mogelijk te benaderen. Volgens een adviserende raad vormen de pogingen van de Israëlische regering om „de Arabische en culturele identiteit van de stad te veranderen een misdaad tegen de mensheid." 

 

Tot het adviserend comité behoren onder anderen de anglicaanse aartsbisschop Desmond Tutu, filosoof Cornel West, sjeik Reed Salah van de islamitische beweging in Israël en de Grieks-orthodoxe aartsbisschop Atallah Hanna in Jeruzalem.

De demonstranten zouden afkomstig zijn uit Zuidoost-Azië, de Arabische landen en andere staen. Een adviseur van de Iraanse president Mahmud Ahmadinejad heeft in Zuid-Libanon de grens met Israël bezocht, mogelijk met het doel een demonstratie voor te bereiden. Libanon heeft betogingen aan de grens met Israël echter verboden, maar Israëlische bronnen houden er rekening mee dat een aantal demonstranten toch zal proberen tot het grensgebied door te dringen. 

 

Bovendien heeft de Palestijnse leider Marwan Barghuti een oproep gedaan tot „een grootschalige volksopstand." Israël heeft Barghuti veroordeeld tot levenslang vanwege zijn betrokkenheid bij de moord op vier Israëliërs en een Grieks-orthodoxe priester. Hij is echter zeer populair onder de Palestijnen en wordt gezien als mogelijk opvolger van de Palestijnse president Abbas, als hij vrijgelaten zou worden. 

 

Woordvoerder Micky Rosenfeld van de Israëlische politie zegt dat agenten voor morgen in samenwerking met het leger, de grenspolitie en andere veiligheidsinstanties dezelfde voorbereidingen treffen als voor grote demonstraties in de afgelopen jaren.

De politie houdt ook rekening met betogingen in Galilea en de Negev. Israëlische Arabieren plannen grote marsen in Arabeh in Galilea. Zaterdag houden ze een grote rally in Jaffa (ten zuiden van Tel Aviv). In de Negev willen bedoeïenen demonstreren tegen pogingen van Israël hen in bestaande steden te huisvesten. Ook in andere plaatsen in Israël zijn demonstraties op touw gezet. 

 

Israël is niet van plan de demonstranten toe te laten. Legerwoordvoerder kapitein Arye Sharuz Shalicar zegt dat het de verantwoordelijkheid van het leger is om de grenzen van het land het hele jaar door te beveiligen. „Het doet er niet toe op welke dag of welk uur. We houden onze ogen steeds open." 

 

De mars heeft plaats op de zogeheten landdag. Op 30 maart 1976 vielen er zes doden en tientallen gewonden onder Israëlische Arabieren bij botsingen met Israëlische veiligheids­troepen. De Arabieren demonstreerden tegen landonteigeningen.

Pogingen om naar Jeruzalem te marcheren zijn geen recent verschijnsel. Vorig jaar bestonden er eveneens plannen om Israël en Jeruzalem te bereiken. Er kwam toen weinig van terecht. Op 15 mei (op de zogenaamde Nakba- of Catastrofedag) werden demonstranten bij de grens met Libanon tegenhouden door het Libanese leger en Israëlische soldaten. Het aantal doden liep op tot zeker tien. 

 

Alleen op de de Golan­hoogvlakte bij het plaatsje Majdal Shams slaagden ruim honderd Palestijnen er vorig jaar in de grens van Syrië en Israël over te steken. Later op de dag keerden ze weer terug. Vier Palestijnen verloren het leven. Het Israëlische leger heeft nadien het hekwerk aan de grens versterkt. 

 

De situatie morgen wordt mogelijk ernstiger dan op landdagen in voorgaande jaren. Pro-Palestijnse activisten bereiden zich ook voor op acties in april en mei. 

 

As Global March to J'lem nears, press war rages

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?ID=263833&R=R1&utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

By OREN KESSLER

03/28/2012 19:46

Organizers try to present Friday's border march as legitimate, nonviolent response to Israel's "occupation."

 

 

 

Organizers of Friday's "Global March to Jerusalem" launched a press offensive this week, penning op-eds in mainstream news outlets aiming to present the initiative as a legitimate, nonviolent response to what they described as Israel's "occupation."

Friday marks the 36th anniversary of Land Day, when Israeli Arabs in the Galilee and Negev protest government policies they say infringe on their land rights. Palestinians in the West Bank, Gaza and elsewhere have traditionally rallied in solidarity, but this year organizers hope to see a multi-pronged rush on the Israeli frontiers of Syria, Lebanon, Egypt and Jordan as well as marches in the Palestinian Authority, Gaza and east Jerusalem. 

Writing in The Huffington Post on Tuesday, GMJ organizers Paul Larudee, Feroze Mithiborwala and Ali Mallah insisted the march is not an attempt to delegitimize Israel.

"It is a grave mistake to think that such initiatives are the cause of Israel's delegitimization. Rather, it is Israel's actions and policies that create its image as a practitioner of ethnic cleansing and an abuser of human rights," they wrote.

Larudee, an American, is a founder of the "Free Gaza" and "Free Palestine" initiatives and the International Solidarity Movement, and participated in the 2008 and 2010 flotillas to the Gaza Strip.

Sarah Colborne, director of the UK's "Palestine Solidarity Campaign and a passenger on the 2010 Gaza flotilla, wrote Tuesday on The Guardian website that life for Arab residents of Jerusalem is becoming increasingly restricted.

"Jerusalem, the traditional center of Palestinian social, religious and economic life, is increasingly being isolated and restricted by Israeli policies," Colborne wrote in the website's "Comment is Free" op-ed forum.

"The struggle for Palestinian rights is at the core of the global movement for social and economic justice, for liberation, for equality, and against racism. The Global March to Jerusalem is continuing in that tradition, organizing a nonviolent response to Israel's violations of international law," she wrote.

Pro-Israel pundits quickly struck back. A grassroots initiative called "Exposing the truth about the Global March to Jerusalem" said in a statement that organizers hope to wage a sufficiently large rush on Israel's borders to launch a "third intifada."

The group noted that last year's border processions on Nakba and Naksa Day (commemorating the 1948 and 1967 Arab-Israeli wars respectively) resulted in dozens of deaths and injuries after IDF soldiers fired on marchers trying to breach Israel's borders.

Jonathan Schanzer, vice president of research for the US-based Foundation for Defense of Democracies, wrote in a blog post for The Weekly Standard that the risk of violence at Friday's march should not be discounted.

"Should the organizers have their way, this will be a messy affair. If Israel fires upon the marchers, it will be a public relations victory. The organizers already know this is likely," he wrote.

Schanzer noted that senior Hamas figures sit on the GMJ central committee and have discussed the march with counterparts from Hezbollah, and that the Muslim Brotherhood has sent delegations from at least five countries to participate. Media in Iran have reported that Iranian parliamentarian Hussein Sheikholeslam is GMJ's secretary of the board.

"The need for early intervention is compelling. The region is already on tilt, thanks to multiple Arab protest movements, and ongoing tensions over the Iranian nuclear program. The last thing we need now is a new conflict in the Palestinian territories," Schanzer wrote.

"A new uprising would be all the more dangerous if outsiders, with no ties to the land they'd be dragging to war, sparked it," he added. "They would pay no price for violence, and create untold unrest in a region that already has its fair share."

Marwan Barghouti roept Palestijnen op tot verzet

 

Marwan Barghouti, die drie keer levenslang uitzit voor de organisatie van dodelijke aanslagen in Israel, heeft opgeroepen tot verzet tegen Israel ("het Palestijnse volk heeft het recht om zich met alle middelen te verzetten tegen de bezetting van de gebieden in 1967"), het verbreken van alle banden met Israel en een boycot in te stellen. De Palestijnen moeten niet langer via onderhandelingen proberen een eigen staat te verkrijgen, aldus Barghouti. Hij deed deze opruiiende uitspraken vanwege de jaarlijkse Palestijnse landdag op 30 maart, waarbij dit jaar ook is opgeroepen aan Arabieren om in grote getalen naar de grenzen met Israel te komen om te protesteren. 

 

RP

-------- 

 

Barghouti roept op tot verzet

http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Barghouti-roept-op-tot-verzet.html

DI 27-03-2012 

 

Vrijdag 30 maart is de zgn Landdag, waarop jaarlijks duizenden mensen met protesten en geweld herdenken dat op 30 maart 1976 zes Palestijnen werden doodgeschoten. Barghouti roept uit zijn cel op tot deelname. 

 

De protesten in 1976 vonden plaats door heel Israel, van dorpen in het noorden van Galilea tot en met dorpen in de Negev in zuidelijk Israel, en waren gericht tegen het onteigenen van land door de Israelische overheid om nederzettingen te kunnen bouwen.

 

Gisteren heeft Marwan Barghouti vanuit zijn Israelische cel, in de Haradarim gevangenis, de Palestijnen opgeroepen om alle banden met Israel te verbreken, een economische en diplomatieke boycott in te stellen en volksverzet te plegen. Andere Arabische landen riep hij op een diplomatieke boycott in te stellen tegen Israel en vooral Palestijnse producten te kopen. De oud Fatah leider zit, sinds 2002, een meermalen levenslange gevangenisstraf uit voor zijn rol in de tweede Intifada.

 

Barghouti zei: "Het moet duidelijk zijn dat Israel geen partner is voor vrede en de nederzettingen blijven groeien", en, "het Palestijnse volk heeft het recht om zich met alle middelen te verzetten tegen de bezetting van de gebieden in 1967". Bovendien heeft hij commentaar op de inspanningen van de Palestijnse Autoriteit om erkend te worden door de Verenigde Naties. Hij vind dat deze inspanningen vruchteloos blijken. Barghouti: "Stop met het propageren van het idee dat er een mogelijkheid tot beëindiging van de bezetting, en het bereiken van een eigen staat door middel van onderhandelingen, is". Met zijn opjuttende taalgebruik lijkt Barghouti een aanzet te willen geven voor een onrustige Landdag. 

 

 

 

Analysis: Barghouti's message challenges PA

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?ID=263700&R=R1

By KHALED ABU TOAMEH

03/27/2012 22:26 

Palestinian prisoner's message to PA leadership not so different than those made by Abbas's critics, rivals in Hamas.  

Marwan Barghouti's message to the Palestinians on the 10th anniversary of his incarceration is directed more against the Palestinian Authority leadership in Ramallah than Israel.

Apart from calling for a large-scale "popular resistance" against Israel, Barghouti's message included a call to the PA leadership to cut off security and economic ties with Israel, to combat financial corruption and renew its efforts to achieve unilateral recognition of a Palestinian state at the UN. 

In many ways, Barghouti's message to the PA leadership is not different from similar demands made by PA President Mahmoud Abbas's critics and rivals in Hamas.

The PA has come under sharp criticism from many Palestinians for its continued security coordination with Israel and failure to fight against icons of corruption among the top brass of the Palestinian leadership.

The PA has also been criticized for "succumbing" to Israeli and US pressure to abandon plans to seek UN recognition of a Palestinian state.

Barghouti's criticism of the PA leadership could mark the beginning of a revolt against Abbas and the old-guard in Fatah.

Barghouti is viewed as a representative of Fatah's young guard - the grassroots leaders from the West Bank and Gaza Strip - while Abbas represents veteran PLO leaders who moved from Tunisia to the West Bank and Gaza Strip after the signing of the Oslo Accords in 1993.

Barghouti and his young guard colleagues have long been complaining that the "Tunisians" have taken control over the PA, denying them high positions and a say in decision-making.

But Barghouti's criticism of the PA leadership also reflects his growing frustration with Abbas's for not doing enough [or anything] to secure his release from Israeli prison.

The feeling among many of Barghouti's supporters is that the PA leadership would in fact prefer to see Barghouti remain behind bars because of the challenge he may pose to Abbas's exclusive control over the PA.

Reflecting these sentiments, Barghouti's wife, Fadwa, recently complained that the PA leadership had instructed its media outlets to ignore news about the popular Fatah leader.

It remains now to be seen whether Barghouti's open challenge to the PA leadership would gain momentum. Judging from the reactions of many Fatah members in the West Bank, Barghouti's criticism do not seem to have fallen on deaf ears.