woensdag 18 mei 2011

Syrische hypocrisie over Israel


Het volgende behoeft eigenlijk geen commentaar. Overigens is niet alleen Syrië hypocriet, dat de nakba herdenkingen aanwendde om de aandacht even van de eigen misdaden af te leiden. Veel Nederlandse media doen ook hun duit in het zakje. Zo is er op Joop.nl een felle discussie, en spenderen antizionisten als Stan van Houcke dagen om aan te tonen hoe misdadig Israel is, terwijl men zwijgt over wat Syrië haar burgerbevolking aandoet. Verschillende reaguurders spreken op Joop.nl hun walging uit over Israels reactie op het bestormen van haar grenzen, maar houden hun mond wanneer Syrië haar eigen burgers doodschiet, oppakt, opjaagt, martelt en uithongert. Men keurt dit ongetwijfeld ook af, maar het roept verder geen bijzondere emoties op. Iedere Israelische actie, terecht of niet, roept daarentegen de felste emoties en afkeuring op, en de vergelijkingen met Hitler zijn snel gemaakt. Heeft iemand het handelen van de Syrische geheime dienst al met de nazi's vergeleken? Ik ben het nog niet tegen gekomen. Ook geen vlammende columns van Von der Dunk over dit onrecht. Nee, die trapt een beetje tegen de nieuwe Volkskrant columnist Bert Brussen, en ze zijn in een nietszeggend debatje verzeild over de 'gutmensch'.

 

RP

--------

 

Zeven Syriërs gedood in Tel Kelakh door regeringstroepen'

http://www.nrc.nl/nieuws/2011/05/15/zeven-syriers-gedood-in-tel-kelakh-door-regeringstroepen/

door Hans Klis

 

Zeker zeven Syrische burgers zijn vandaag omgekomen toen regeringstroepen de stad Tel Kelakh onder vuur namen.

Dit melden activisten aan persbureau Reuters. Syrische troepen proberen demonstraties tegen het regime in de stad aan de Libanese grens met tanks en bombardementen de kop in te drukken. De bombardementen concentreerden zich op verschillende wijken in de stad. Volgens activisten kunnen gewonde burgers niet naar het ziekenhuis omdat deze afgesloten is door veiligheidsdiensten. Gisteren vielen ook al drie doden door beschietingen in de stad.

De Libanese autoriteiten hebben de grenscontrole verscherpt nadat grote aantallen Syrische burgers de grens naar Libanon overstaken. Volgens een Libanese woordvoerder willen de autoriteiten voorkomen dat mensen illegaal het land binnen komen. De afgelopen weken hebben volgens Libanon al honderden Syriërs hun land ontvlucht.

Een gevluchte inwoner van Tel Kelakh vertelde op de Libanese televisie dat aanhangers van de Syrische president Bashar al-Assad met messen door de straat lopen op zoek naar demonstranten en dat zij gesteund worden door het leger en de politie.

 

Syrië veroordeelt Israëlische beschietingen

http://www.nrc.nl/nieuws/2011/05/15/syrie-veroordeelt-israelische-beschietingen/

De Syrische autoriteiten veroordelen de Israëlische beschietingen van betogers bij de grens bij de Golanhoogvlakte, de Palestijnse gebieden en bij de grens met Libanon.

In een verklaring van het Syrische ministerie worden de beschietingen bestempeld als "criminele activiteiten", meldt persbureau Reuters. Volgens het Syrisch staatspersbureau SANA houdt het ministerie de internationale gemeenschap verantwoordelijk voor de incidenten en noemt dit de bloedigste confrontatie in jaren.

Het Israëlische leger voerde onder andere een aanval uit op een groep Syriërs die de grens bij de Golanhoogvlakte wilde oversteken. Volgens een televisiezender werden hierbij zeker vier mensen gedood en raakten zeker zestig mensen aan beide kanten van de grens gewond. Het Israëlische leger zei eerder dat er alleen waarschuwingsschoten zijn gelost.

Abbas presenteert heel Israel als "mijn land"

 
De twee gezichten van Fatah: in de New York Times verklaart Abbas dat hij naar een staat binnen de pre-1967 wapenstilstandslijnen streeft, of dat suggereert hij in elk geval, maar ondertussen wordt op een Fatah bijeenkomst het hele land als Palestijns bezongen. Ook op de officiele PA TV en in media die gelieerd zijn aan Fatah, wordt het hele land als Palestijns voorgesteld en soms zelfs expliciet tot "bevrijding" van het hele land opgeroepen.
 
RP
---------

Entertainment for Abbas and PA leaders:  

All of Israel is "my land"  

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=5030

by Itamar Marcus and Barbara Crook 


Contrary to the PA leaders' claim that they recognize Israel's right to exist, their controlled TV and cultural events continue to reinforce
the message of non-recognition of Israel by depicting all of Israel as "Palestine."

At a recent Fatah event in the presence of Mahmoud Abbas and many other senior PA officials, a Palestinian singer defined all of Israel as being Palestinian. He sings that "my land" and "our coast" span from Rosh Hanikra in Israel's north to Rafah in the Gaza Strip in the South, and from Haifa on Israel's Western coast to Beit Shean on Israel's Eastern border.

The Fatah members filling the large auditorium are shown clapping enthusiastically to the song. The event was rebroadcast on PA TV on May 12, 2011.

Click to view

The following are the words of the song at the Fatah event:

"We commit and promise to stand behind you, oh Mahmoud Abbas, until Judgment Day. I am returning to you, the purest land, oh land of the free. No matter how long the nights of exile, I am returning to you, oh land. From Rafah to Rosh Hanikra (northern Israel) our coast, and Beit Shean (Israeli city). Above your soil, oh my land, is a picture of Garden of Eden. From Rafah to Rosh Hanikra our coast, and Beit Shean. Above your soil, oh my land, is a picture of Garden of Eden. From Rafah to Rosh Hanikra, north and south, are the picture's borders. From Haifa (Israeli city) and Tantura to the [Jordan] valley (i.e., all of Israel). I am returning to you, the purest land, oh land of the free."

[PA TV (Fatah), Feb. 27 and May 12, 2011]


On April 13, PA TV broadcast a different song presenting all Israeli cities as Palestinian.
Click to see more examples of PA non-recognition of Israel
Click to see more examples of Abbas's non-recognition of Israel

================================
p:+972 2 625 4140  e: pmw@palwatch.org
f: +972 2 624 2803 w: www.palwatch.org
PMW | King George 59 | Jerusalem | Israel

Nakba Dag: aanslag, rellen en grensinfiltraties op Israels verjaardag

 
Het CIDI geeft een overzicht van de gebeurtenissen van afgelopen weekend rond de Nakba-herdenking.
Israel had haar 63ste verjaardag al eerder gevierd conform de Joods kalender.
 
Wouter
_______________
 
 
CIDI - Centrum Informatie en Documentatie Israël
Aanslag, rellen en grensinfiltraties op Israels verjaardag

ma 16-05-2011

Op 14 / 15 mei bestond Israel 63 jaar. Dit wordt in de Arabische wereld herdacht als Nakba Dag of de dag van de Catastrofe. In Tel Aviv werd op die dag deze week een aanslag gepleegd door een Palestijnse vrachtwagen chauffeur die op mensen inreed, waarbij een dode viel en veertien gewonden. Er waren rellen aan Israels grenzen en in Jeruzalem.

Voorafgaand aan vijftien mei werd de Arabische wereld, onder andere door middel van facebook, opgeroepen tot rellen en marsen naar Israels grenzen. Sommigen wilden zelfs een derde intifada beginnen. Ondanks de vele onlusten is er van dat laatste nog geen sprake. In Israel worden de rellen van dit weekend wel gezien als een voorbereiding op september. Er worden dan gelijksoortige problemen verwacht wanneer de Palestijnen eenzijdig een eigen staat willen uitroepen.

Op veertien mei werd in Jeruzalem bij een demonstratie ook een Palestijnse jongen neergeschoten. Terwijl politie en demonstranten aan het vechten waren, werd er volgens omstanders uit het raam van een nabij gelegen gebouw geschoten. De zestien jarige Milad Ayyash overleed aan zijn verwondingen. Volgens de politie is de dader voortvluchtig en wordt het onderzoek bemoeilijkt door het feit dat de nabestaanden geen autopsie wilden laten verrichten.

Op Nakba dag zelf waren er tal van incidenten. De ergste problemen waren aan de grenzen met Libanon en Syrië, waar de Palestijnse demonstranten de grenshekken naar beneden probeerden te halen en sommigen zelfs de grens overstaken. Zowel de Libanese troepen als het Israelische leger schoten op de demonstranten om te voorkomen dat zij de grens zouden overgaan. Volgens het Libanese leger vielen er tien doden en meer dan honderd gewonden en volgens Syrië zijn er twee mensen aan hun grens gedood. Het Israelische leger is de hele nacht op zoek geweest naar Syrische infiltranten die bij de rellen de grens zijn overgestoken. De laatsten zijn op maandag teruggestuurd naar Syrië.

De Syrische president Assad hoopte de aandacht af te leiden van de onderdrukking van de demonstraties in Syrië door de aandacht te vestigen op de Nakba rellen en Israel. Dit is niet gelukt, want de media berichtten alsnog over het geweld dat Syrië tegen de demonstranten gebruikt. Israel heeft inmiddels een klacht ingediend bij de Veiligheidsraad van de VN tegen Libanon en Syrië voor het schenden van internationale verdragen.

Egypte zette de politie ingezet om te zorgen dat demonstranten in Cairo de Israelische ambassade niet aanvielen en om te voorkomen dat er mensen naar de grensovergang met Gaza zouden gaan. Jordanië onderschepte demonstranten voordat zij bij de grens konden komen.

De Palestijnse president Abbas heeft gezegd dat `het bloed van hen die gedood werden, niet tervergeefs zal zijn. Hun bloed werd gegeven voor de vrijheid van het Palestijnse volk en voor hun rechten.' Ismail Haniyeh, de leider van Hamas, riep gelovigen in Gaza op om te bidden voor het einde van de staat Israel en sprak over de hoop `een einde te maken aan het Zionistische project in Palestina'. De Israelische premier Netanyahu heeft laten weten dat Israel zijn grenzen en souvereiniteit zal verdedigen. Ook zei hij dat de Nakba demonstranten het niet hebben over de grenzen van 1967, maar dat zij het bestaansrecht van Israel zelf betwistten.

 

De Joodse Nakba: hoe Arabieren Joodse eigendommen stalen

Yemeni Jews' aliyah. Property looted

 
Dit vind ik raar, maar misschien doelt hij alleen op de Joden van Libië:
 
"The average Jew lived much better than the average Muslims, and in fact – much better than the Jews in Eastern Europe" says Yaakov Hajaj, director of the Institute for the Research and Study of Libyan Jewry.
 
Zeker in Marokko waren er ook veel arme Joden, die als eersten naar Israel emigreerden, en zou er ook vanaf de 19de eeuw sprake zijn geweest van Joodse getto's, wat in onderstaand artikel ontkend lijkt te worden. Daar de situatie naar tijd en plaats zeer kon verschillen, is bij de onderstaande citaten meermaals onduidelijk hoe algemeen ze op te vatten zijn.
 
 
Wouter
_____________
 
How Arabs stole Jewish property

As Palestinians mark 'Nakba Day,' history shows Jews were dispossessed of all their assets too after escaping Arab countries between 1944-1964

Tani Goldstein

The Palestinian people are marking their annual "Nakba Day" on Sunday, commemorating the escape and expulsion of the Palestinians from the State of Israel upon its establishment.

In addition to the uprooting, the Palestinians are protesting against the nationalization and robbery of the property they left behind, while they have been living in poverty in refugee camps.

But there are two sides to every coin. Between the years 1944 and 1964, some 700,000 Jews moved in the opposite direction, from Arab countries to Israel – and they too were dispossessed of nearly their entire property.

'Better life than in Eastern Europe'

Jews have been living in the Middle East since the Babylonian captivity and in North Africa since the Roman era. During the Arab occupation, the majority of world Jews lived in this area.

Since then, the center of the Jewish world moved the Eastern Europe due to immigration, and Jews' conversion to Islam in Arab countries and to Christianity in Europe. In 1940, there were some 16 million Jews in the world, and only 5% of them – 800,000 – lived in Arab countries, mostly in Morocco, Algeria, Tunisia, Iraq and Egypt.

The Jews' situation in Arab countries varied as times changed and depending on the countries they lived in: In some places they integrated into society and were even part of the upper class, in other places they were subject to restrictions, and from time to time they suffered from riots and persecution.

In general, the Muslims treated the Jews much better than in Europe and their economic situation was excellent.

"The average Jew lived much better than the average Muslims, and in fact – much better than the Jews in Eastern Europe" says Yaakov Hajaj, director of the Institute for the Research and Study of Libyan Jewry.

"They could work in whatever they wanted to. Most of them worked in certain fields, some of which were basically under their control: As tailors, shoemakers, goldsmiths, imprinters, spice merchants, grocery store owners, peddlers and even international traders."

"Most Jews and Christians worked in industries that the Muslims banned themselves from working in," says Dr. Zvi Yehuda, director of the Research Institute of Babylonian Jewry.

"The Muslims were strict about not engaging in loan with interest, which included any dealing with silver and gold, and most goldsmiths were Jews. Most seamstresses were Jewish, and so were most tailors later on. As opposed to Europe, the Muslims did not hate the Jews because they dealt with money, and even admired them for that.

'Jews took less of a bribe'

The Middle East and North Africa – excluding Iran and Morocco – became part of the Turkish Ottoman Empire in the 16th century. The Ottoman regime, as opposed to the preceding Arab regime, absorbed Jews into its governmental organizations.

"Many government workers, judges and tax collectors were Jewish, way beyond their percentage in the population," notes Hajaj. "They were considered reliable people who took less of a bribe. A Jew could not afford to get into trouble for 40 dinars, for fear of harming the entire community."

A small part of the Jews, mainly in Yemen and Morocco, lived in villages. But most lived in their own neighborhoods in the cities, in big and spacious houses.

"There was a 'street of Jews' or a 'Jewish quarter' in nearly every city, but it wasn't a ghetto," says Hajaj. "There was no wall and the Jews were there out of their own free will, in order to keep kosher and observe Shabbat and stop different vagabonds from coming in and harassing them.

"The typical family lived in a complex of several houses, a house for each brother, around an internal courtyard. It was completely different than the cabins of the Muslim peasants and the huts in Jewish towns in Europe."

In the 19th century, the Arab world was subject to colonization: Britain took over Egypt, France took over Tunisia, Algeria and Morocco, and Italy took over Libya.

Iraq, Syria and the Land of Israel remained under the Ottoman Empire, but it collapsed and was gradually taken over by Western powers, until its occupation in World War I. The situation changed in favor of the Jews.

"The Jews became mediators between Europe and the Arabs," says Hajaj. "They wandered in the world, got to know countries and languages, had ties in Europe, and everyone trusted them.

"They sold the Europeans cloths, threads and Arab agricultural produce, as well as exotic goods like ostrich feathers from Africa and imported clothes and industrial products from Europe. They gave the peasants advanced payments and made sure that they supplied the goods. Many became rich, particularly in cities off the Mediterranean Coast and in Iraq. Some got a European citizenship and adopted European customs."

How did the Muslims react?

"At first it was convenient. They trusted the Jews more than they trusted each other. Their trust collapsed in the 20th century, upon the creation of Arab patriotism and Zionism."

'Baghdad market closed on Shabbat'

The extent of the Jewish success varied from country to country. "People who visited Iraq in the 19th century wrote that the Jews control the economy," says Yehuda. "The markets were closed on Shabbat. Jews were part of the government. When professions like advocacy were created, Jews were prominent in them too.

"In Syria the Muslims were tougher and restricted the Jews, while in Kurdistan the economy was stuck on exchange trade, like in the Middle Ages: The Muslim gave the Jews knitting wool and the Jews gave them back clothes."

There were differences within the communities as well: There were poor people everywhere who needed charity organizations, alongside families like Daniel in Iraq and Arbiv, Halfon and Nahum in North Africa, that became regional "Rothschilds" and had capital, real estate and factories.

"In the East there were no billionaires like Baron Hirsch," Yehuda notes. "But whoever had 1,000 pounds and 10 houses was considered very rich. On the other hand, most of the goldsmiths lived from hand to mouth and in harsh competition with big companies, some of which belonged to rich Jews."

The Middle East is the cradle of science and education in the world. The first university in the world was opened in the 9th century in Qayrawan, Tunisia – and its first class had Jewish students too. However, the education revolution Europe underwent in the 18th century skipped Arab countries, including the Jews.

"In North Africa there were hardly any universities," says Hajaj. "In all of Libya there were 14 PhDs. But many of the Jews were self-educated and studied geography, languages and history while travelling the world.

"Iraq's Jews were exceptional: All young people there had a high school education and some even had university degrees."

'A Jew shouldn't control Muslims'

The Jews' situation began deteriorating with the Arab national awakening, before the State of Israel's establishment. "From a British mandate, Iraq turned into an autonomic state in 1932 and immediately began disinheriting the Jews," says Yehuda.

"They weren't accepted to schools and universities and were dismissed from jobs with all sorts of claims."

Who led the restrictions?

"The Arab nationalists and the militant Muslims. The establishment was not happy with the situation but was dragged into it, and most of the population was ambivalent: In day-to-day life they had friendly relations with the Jews, but when a Jew was appointed as a judge or government worker it bothered them, because according to their perception, a Jew is not supposed to control Muslims."

Upon the establishment of the State of Israel, the Arab world was flooded with violent riots, massacres and plunder against the Jews. Some of the Arab governments defended the Jews, while others – mainly in Iraq and Yemen – inflamed the riots and looting.

"The Iraqi government confiscated property, as if to compensate the Palestinian refugees," says Yehuda. "Government workers would arrive at a business and ask the Jewish owner how much he would like to 'donate' to the refugees. If he wouldn't – that was the end of the business. Most of the property reached people with ties to the government."

In 1951, the Iraqi government quietly agreed to let Jews immigrate to Israel, and almost all of them did. At the same time, it enacted a law stating that the entire Jewish property – houses, factories, goods, jewelry and bank accounts – would be nationalized.

Egyptian leader Gamal Abdel Nasser enacted similar laws after the Lavon Affair and the Sinai war. Libya's Jews were expelled and their property was nationalized in the 1960s. "(Libya leader Muammar) Gaddafi promised to return everything within 30 years," notes Hajaj, "but at the moment he's busy with other stuff."

Syria, Tunisia and Algeria did not nationalize property, but the Jews fled those countries when they gained independence (1946, 1959 and 1962, respectively), and the Muslims looted the remaining property. That is what happened to the property of Yemeni Jews who made aliyah in Operation Magic Carpet as well.

"Some of Morocco's Jews 'got off easy': They immigrated with the money and property and 'only' left the homes," says Hajaj. "Jews from other countries immigrated with nothing but the clothes they were wearing. My father was one of Libya's biggest billionaires and immigrated with a suitcase weighing 20 kilos."

$4 or 200 billion?

Researchers and organizations are at odds over the scope of the lost property.

Economist Sidney Zabludoff, a former American government worker, estimated that the property totaled some $700 million in the 1950s and reached some $6 billion in 2007. The Pensioner Affairs Ministry puts the sum at about 2 billion pounds. One organization says $30 billion and another says $100 billion in Iraq alone.

Will the Jews be compensated for the looted property? And can it, and should it, be deducted from the property Israel took from the Palestinians?

The scope of the Palestinian property is also a matter of controversy. Economist John Barncastle evaluated the Palestinian property the 1950s at some $450 million. Zabludoff said it stood at some $4 billion today. The Camp David peace talks discussed $20 billion, while Arab organizations spoke of some $200 billion.

The disagreement stems from the reevaluation method. The number of people who escaped on both sides was similar: About 730,000 Palestinians and about 700,000 Jews (excluding those who immigrated to France). Most of them lived in their own homes.

The Jews, in general, were much richer and possessed many assets in addition to the houses. But real estate is the main thing, and it is customary to add to the original value the rising prices in the places the refugees lived in. Israeli housing prices, as we all know, have gone up much more.

Israel earned a lot from the Jewish property looted in Europe and used the funds to help Holocaust survivors, although insufficiently. But until recently, the State ignored the Jewish property in Arab countries.

"Until recently, there was a lot of fear," says Yehuda. "During the peace talks, Egypt's Jews demanded that (then-Israeli Prime Minister) Menachem Begin include a clause requiring compensation, but he wouldn't listen. I think the government was afraid that it would have to pay the Palestinians more.

"They changed their mind when (former US President) Bill Clinton stated that an international fund would be established to compensate both sides. Since then, they are hoping that the arrangement won't be at their expense."

The property in Israel is worth more thanks to the Jews' knowledge and capital. Why should it increase the compensation to the Palestinians?

"These things are not determined according to logic. Here's something even more absurd: Rich Jews from Iraq bought lands in Israel in the 1930s and 1940s before immigrating. Whoever bought lands within the Green Line received them. But some bought lands in Judea and Samaria, and the Jordanians nationalized them.

"After the Six-Day War, the Jews demanded their lands back and the military government said, 'We are acting in accordance to Jordanian law, and therefore they aren't yours.' But settlements of other Jews were established on those same lands."

Americans demanded compensation first

The United States recognized Jews' right for compensation from Arab countries in the 1990s. Former Justice Minister Meir Sheetrit stated in 2006 that Israel would demand compensation.

In 2010, the Knesset enacted the "law for compensating Jewish refugees from Arab countries," which obligates the government to demand compensation as part of any future peace negotiations.

How will Arab countries respond to the Israeli demand? In the past, London-based Arabic-language newspaper al-Sharq al-Awsat quoted an Iraqi lawyer named Hasem Muhammad Ali as saying he supports compensation. But the Iraqi government, according to the newspaper, is against it, claiming that the Jews left out of their own free will and could get their property back if they returned.

The public discourse in Israel focuses on the distress of Oriental Jews. Most books and articles, speeches and protests dealt with the discrimination and injustice they suffered in Israel by the Ashkenazi establishment, and only few dealt with the robbery they suffered in their homelands.

"I think our situation would have been better had we remained in Libya," says Hajaj. "But I don't know if the only one to blame is Israel, which took care of our livelihood and provided education, or the countries which robbed us and sent us away stark naked."

Some 700,000 Jews of Arab countries and 100,000 immigrants from Turkey and Iran were met in Israel by 550,000 Jews who had already settled in, and some 700,000 Holocaust survivors who suffered greatly but received financial compensation and integrated into the Israeli economy.

All three populations have become richer since then, but the gaps between them continue to burden the State to this very day. Israel has regained its title as the center of the Jewish people, but most of the Jewish money has gone to the US, where secure and convenient Jewish life has prospered for the first time in thousands of years.

=======================

Libyan Jews demand compensation / David Regev

Chairman of World Organization of Libyan Jews appeals to Berlusconi, Gaddafi asking for some of funds Tripoli is slated to receive from Rome in compensation for damages of colonialism

Full story

dinsdag 17 mei 2011

Achtergronden bij de Nakba incidenten aan Israëls grenzen


Hier wat ontbrekende informatie over de incidenten rond de zogenaamde nakba-herdenkingen van afgelopen weekend. Hoewel deze incidenten uitgebreid in de media kwamen, was de informatie erg beperkt en soms misleidend.
 
RP
----------


Jeruzalem 16 mei 2011
Achtergronden bij de 'Naqba' incidenten aan Israëls grenzen
 
De incidenten die gisteren plaatsvonden aan de grenzen van Israel werden ook door de Nederlandse media
uitgebreid verslagen.Daarbij was het gebruikelijke patroon waarneembaar van de onzorgvuldigheid, onvolledigheid en vooringenomenheid tegen Israel. De algemene trend in de berichtgeving was dat Israel ongewapende betogers neerschoot. De zogenaamde 'Naqba' werd meestal omschreven als de gedwongen vlucht of verdrijving (door Israel) van Palestijnse Arabieren voor en tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in 1948.
 
Zoals zo vaak valt er echter een ander verhaal te vertellen over de incidenten en de Naqba. Voorafgaand aan de Naqba herdenking  waren de staten om Israel heen gewaarschuwd voor het toelaten van grensprovocaties. Zowel Jordanië en Egypte gaven gehoor aan de Israëlische oproep en voorkwamen infiltraties aan de grens met Israel.
 
Magdal Shams
De gebeurtenissen bij Magdal Shams op de Golan hoogvlakte verdienen speciale aandacht. Ten eerste staat het vast dat zonder toestemming van de Syrische autoriteiten het niet mogelijk is dat betogers de grens daar bereiken.  De rol van de VN in dit incident is bijna nergens gerapporteerd. De VN heeft in het gebied waar de infiltraties plaatsvonden troepen die de grens rustig zouden hebben moeten houden. UNDOF
is de enige militaire macht die zich in bufferzone tussen Syrië en Israel mag ophouden. Het mandaat van UNDOF schrijft uitdrukkelijk interventie voor bij infiltraties door een van de twee partijen.
Ten derde is uit video beelden komen vast te staan 
dat het Israëlische leger met uiterste terughoudendheid heeft gereageerd op de infiltratie van minimaal honderd Syriërs. De IDF is namelijk afwezig in de tien minuten die de video duurt en waarin te zien is hoe een grote menigte de grenshekken doorbreekt en voet zet op Israëlisch grondgebied. Een van de Syrische indringers werd zelfs op weg naar Jeruzalem aangehouden. 
 
Libanon
De doden vielen voornamelijk bij een incident nabij het Libanese dorp Maroun a-Ras. Daar waren zowel aan de Israëlische kant als aan de Libanese kant eenheden van het leger aanwezig.
De conclusie in de Nederlandse media dat de IDF op die betogers schoot lijkt zeer voorbarig.
Brig. Generaal Yoav Mordechai vertelde gisteren op de Israëlische televisie dat het Libanese leger de controle verloor over de massa demonstranten toen men wilde voorkomen dat deze de grens zou bereiken.
Daarop zou de LAF het vuur hebben geopend op de demonstranten. Vorig jaar bleek al dat de LAF schietgraag is tijdens incidenten aan de grens met Israel.
Op beelden
die de IDF maakte is goed te zien hoe het Libanese leger in de problemen komt aan de grens.
De Libanese nieuwssite Now Lebanon 
zag net als vele Israëlische commentatoren een verborgen bedoeling in de incidenten aan de noordgrens; namelijk een Iraans Syrische poging om de aandacht af te leiden van de interne spanningen in Syrië en Libanon.
 
Rare are there coincidences the Middle East, and it would not be beyond the realm of science fiction to posit that Sunday's border incidents are a deliberate attempt by the Syrian regime and its Lebanese allies to muddy the waters, diverting attention away from Syria's domestic problems and creating a regional crisis that would highlight Damascus' tired credentials as a regional stabilizer. With Lebanon in an apparent state of permanent transition, this job would be made easier. As Lebanon First bloc MP Ahmad Fatfat told Al-Mustaqbal on Monday, "It is not in Hezbollah's interest that any state institution be effective."
The violence took place in South Lebanon, Gaza and the Golan, all places within the reach Syria and Iran. When today Syria lashed out at Israel for opening fire on the protesters, warning that the Jewish State would bear full responsibility for its "criminal" actions, they were the words of a regime trying to make itself relevant at a time when its relevance in a changing Arab world is declining.
 
De conclusie van de Libanese nieuwssite lijkt logisch gezien het feit dat het Syrische leger de betogers geen strobreed in de weg legde en gezien de rol van Hizbollah in Zuid Libanon. Hizbollah personeel werd gisteren aan de grens met Libanon gezien tijdens de betogingen.
 
Ommissies in de media
Ook opvallend in de berichtgeving van de Nederlandse media was het ontbreken van een ander ernstig incident dat gisteren in verband met de Naqba herdenking plaatsvond in Tel Aviv (nota bene de thuisbasis van het korps Nederlandse verslaggevers). Een Arabische vrachtwagen chauffeur reed in op andere auto's en voetgangers en viel nadat hij tegen een bus aan was gereden, voetgangers aan. Getuigen vertelden
voor de camera dat het duidelijk om een  terroristische aanslag ging.
Ook werd een incident in Cairo waarbij het Egyptische leger met scherp schoot
op betogers bij de Israëlische ambassade genegeerd. Hierbij werden 353 Egyptische demonstranten gewond.

Een ander niet onbelangrijk feit dat nergens werd gerapporteerd was dat Hamas premier Ishmael Haniyeh gisteren tijdens een Naqba betoging in Gaza zei
 dat er een einde moet komen aan het Zionistische project in Palestina.
Het liet eens te meer zien dat Hamas uit is op de vernietiging van Israel. De incidenten aan de grenzen met Israel stonden ook in het teken daarvan. 
 
Geschiedvervalsing
De Naqba levert ieder jaar weer nieuwe mythes op. Daarbij wordt openlijk aan geschiedvervalsing gedaan.
De meest belangrijke daarvan is dat Israel etnische zuivering zou hebben uitgevoerd in 1948.

Wij beperken ons hier tot uitlatingen van Arabische leiders over wat er gebeurde met de Palestijnse Arabieren voor en tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948
Onder deze leiders is Mahmoud Abbas die in 2009 toegaf dat Arabische leiders verantwoordelijk waren voor de vlucht van de Arabieren uit Palestina.

De premier van Syrie, Khaled al-Azm erkende na de oorlog in 1948 de Arabische verantwoordelijkheid voor het vluchtelingenprobleem. Hij zei: "Sinds 1948 zijn wij het geweest die er voor zorgden dat zij het land verlieten. Wij hebben een ramp over de vluchtelingen gebracht door hen uit te nodigen en hen te pressen om weg te gaan... wij hebben ervoor gezorgd dat zij niets meer hebben". (memoires al-Azm)
In 2008 schreef Mahmoed al-Habbash in  de officiële PA krant al-Hayat al-Jadida ongeveer het zelfde. Hij schreef dat in 1948 de Palestijnse Arabieren hun huizen vrijwillig verlieten op instructie van hun eigen Arabische leiders en met de valse belofte van een spoedige terugkeer.
(Al Hayat al-Jadida  13 december 2008).
 
De vluchtelingenkwestie wordt wereldwijd gebruikt in de cognitieve oorlog tegen Israel.
Bewust kozen de Arabieren het woord "Naqba" (ramp) om een mythe te creëren rond de oorzaken van de vluchtelingenstroom voor en tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in 1948. De Joden hadden immers de Shoah, hetgeen ook 'ramp' betekent. De Naqba wordt in een adem genoemd met het zogenaamde 'recht op terugkeer'. Dit wordt voorgesteld als een internationaal erkend, bijna heilig recht. Een nadere bestudering van het internationaal recht brengt echter aan het licht dat er geen sprake is van een 'recht op terugkeer' zoals dat de Arabieren voorstaat.
 
De VN resoluties over dit onderwerp spreken van een juiste oplossing van het vluchtelingenprobleem en niet van een recht op terugkeer. De terugkeer van de vluchtelingen werd slechts genoemd in de VN resolutie (algemene vergadering) 194 uit december 1948. De tekst spreekt van terugkeer op de eerst mogelijk uitvoerbare datum en koppelt dat aan de voorwaarde dat zij in vrede met de Joodse buren zouden moeten leven. De Arabieren zijn echter openlijk in hun voornemen om via de terugkeer van de vluchtelingen en hun miljoenen nazaten een einde te maken aan de staat Israel.
Direct daarna draagt de resolutie op om de repatriatie rehabilitatie en herhuisvesting van de vluchtelingen te faciliteren.

 
Het 'recht op terugkeer' kent ook geen internationaal precedent. Integendeel, in de meeste gevallen keren vluchtelingen niet terug naar het land van herkomst. In een aantal gevallen was sprake van overeengekomen transfer van bevolkingsgroepen in conflictgebieden. Voorbeelden hiervan zijn de vredesovereenkomsten tussen Griekenland en Bulgarije in 1919 en tussen Griekenland en Turkije in 1923. De creatie van India en Pakistan als onafhankelijke staten ging eveneens gepaard met transfer van aanzienlijke delen van de bevolking.
 
Juist in maart 2010 besloot het Europese hof voor de mensenrechten dat de Griekse Cyprioten die hadden geleefd in Noord Cyprus tot aan de Turkse bezetting en daardoor vluchtten, geen aanspraken meer konden maken op terugkeer naar hun huizen.

Hamas leider Haniyeh roept op Nakba Dag om "einde Zionistische project"

 
Slecht nieuws voor de hordes mensen, journalisten en deskundologen die altijd beweren dat Hamas zich aan het matigen is en Israel er prima zaken mee kan doen: ze hebben ongelijk, zoals uit vele eerdere uitspraken en daden van Hamas blijkt. Aangezien deze mensen immuun zijn voor feiten zal ook dit bewijs niet veel uithalen, en zal men uit deze uitspraken vast kunnen opmaken dat Haniyeh eigenlijk wat anders bedoelt, dat hij alleen maar tegen de bezetting is en niet tegen Israel en al helemaal niet tegen de Joden.
 
RP
----------------

Hamas leader on Nakba Day: The Zionist project must end

Hamas PM in Gaza tells thousands of worshipers that Palestinians have 'right to resist' Israeli occupation, reiterates that the Islamic movement will not recognize Israel.

http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/hamas-leader-on-nakba-day-the-zionist-project-must-end-1.361798

By The Associated Press

Hamas' leader in the Gaza Strip on Sunday affirmed the Islamist movement's hard-line principles in a speech to thousands of Muslim worshippers Sunday, as they commemorated the uprooting of Palestinians during the 1948 Independence Day War.

"Palestinians mark the occasion this year with great hope of bringing to an end the Zionist project in Palestine," Ismail Haniyeh, the prime minister of the Hamas government in Gaza, told about 10,000 people at a Gaza City mosque.

Haniyeh's apparent call for Israel's destruction comes just weeks after Hamas reconciled with Western-backed Palestinian President Mahmoud Abbas after a four-year split. Abbas has been trying to market the Islamic militants to the international community as an acceptable political partner.

Marches commemorating the 1948 events, known in Arabic as nakba (catastrophe), were also planned in the Abbas-ruled West Bank and in Arab towns in Israel.

Hundreds of thousands of Palestinians fled or were driven out during the fighting more than six decades ago. The dispute over the fate of the refugees and their descendants, now several million people, remains at the core of the Middle East conflict.

Israeli security forces were on high alert Sunday, and the Israeli military sealed the West Bank for a day, barring Palestinians from entering Israel.

Haniyeh launched the Nakba Day events with a dawn sermon at Gaza City's al-Omari Mosque.

"Palestinians have the right to resist Israeli occupation and will one day return to property they lost in 1948," Haniyeh told worshipers. "To achieve our goals in the liberation of our occupied land, we should have one leadership," he added, praising the recent unity deal.

As part of the reconciliation agreement, Hamas and Abbas' Fatah movement are to share power in a transitional government until elections are held next year. The
U.S. and Europe consider Hamas a terrorist group and have said they will only deal with it if it renounces violence, recognizes Israel and honors previous peace commitments made by the Palestinians.

Haniyeh reiterated Sunday that his movement would not recognize Israel at the outset.
However, Hamas leaders are often vague or issue contradictory statements about the group's political aims.

In recent weeks, some in the group have spoken of reconciliation with the West and a halt to armed hostilities with Israel, and even hinted at some sort of political accommodation.

While Israel is not convinced, there are hopes in some Palestinian circles that the Iran-backed group could become a more accepted part of the Middle East diplomatic equation.

 

92-Jarige Palestijnse vrouw herinnert zich Hebron voor de Nakba

 

Op Hamas TV werd op 13 mei een interview met een 92 jarige Palestijnse vrouw uit Hebron uitgezonden. Hamas ziet deze vrouw als een voorbeeld van standvastigheid en moed tegenover de wrede bezetter:

Following are excerpts from an interview with Sara Jaber, a 92-year-old Palestinian who participated in a Right of Return demonstration on the Jordanian-Israeli border. The interview was aired on Hamas' Al-Aqsa TV on May 13, 2011.

To view this clip on MEMRI TV, visit http://www.memritv.org/clip/en/2929.htm.

Interviewer: "Please tell us who you are."

Sara Jaber: "I am from Hebron. The Jaber family."

Interviewer: "What is your name?"

Sara Jaber: "Sara Muhammad 'Awwadh Jaber."

Interviewer: "How old are you?"

Sara Jaber: "I am 92."

Interviewer: "So you remember May 15, 1948, the day of the Nakba."

Sara Jaber: "Why wouldn't I remember? May Allah support us. I hope we forget those days. Allah willing, you will bury [Israel], and massacre the Jews with your own hands. Allah willing, you will massacre them like we massacred them in Hebron."

Interviewer: "What does this day mean to you? You have lived 63 years since the Nakba. You have experienced the entire Nakba..."

Sara Jaber: "92 years. That's 92. I lived through the British era, and I lived through the massacre of the Jews in Hebron. We, the people of Hebron, massacred the Jews. My father massacred them, and brought back some stuff..."

Interviewer: "Thank you very much."

Dit is waar Sara Jaber naar verwijst en zo trots op is: http://www.zionism-israel.com/Hebron_Massacre1929.htm

The riots began in earnest, however, on the morning of Saturday, August 24. Arabs killed 64 to 67 Jews in Hebron and wounded many others. Babies were beheaded. Old rabbis were castrated. There were incidents of rape, torture and mutilation. Hands and fingers were torn off bodies, apparently for jewelry.

Cafferata and the Jewish policeman shot at the rioters and killed 8 of them. The Arab policemen fired in the air. Cafferata called for reinforcements, but these arrived only about noon, five hours later. The British had a total of 292 police in Palestine and were busy dealing with disturbances elsewhere presumably. Cafferata, not a friend of the Jews, testified:

"On hearing screams in a room I went up a sort of tunnel passage and saw an Arab in the act of cutting off a child's head with a sword. He had already hit him and was having another cut, but on seeing me he tried to aim the stroke at me, but missed; he was practically on the muzzle of my rifle. I shot him low in the groin. Behind him was a Jewish woman smothered in blood with a man I recognized as a[n Arab] police constable named Issa Sherif from Jaffa in mufti. He was standing over the woman with a dagger in his hand. He saw me and bolted into a room close by and tried to shut me out-shouting in Arabic, "Your Honor, I am a policeman." ... I got into the room and shot him."

(Bernard Wasserstein, The British in Palestine: The Mandatory Government and the Arab-Jewish Conflict 1917-1929, Oxford England, Basil Blackwell, 1991)

About 435 Jews survived by hiding with their Arab neighbors. They were hidden by 28 families who risked their lives to save the Jews.

 

maandag 16 mei 2011

Geheime tapes en notulen onthullen Nederlandse organisatie achter nieuwe Gaza vloot

 

Dat de organisatie van de zogenaamde Freedom Flotilla voor een groot deel bestaat uit extremisten wisten we inmiddels, maar gisteren pakte de Telegraaf uit met een groot artikel hierover. Zij hebben notulen en tapes van een vergadering in handen gekregen die – laten we eerlijk zijn – niet zo heel veel toevoegen aan wat via oud-journalist Carel Brendel en blogger Keesje Maduraatje al naar buiten is gekomen, maar men weet er wel een smeuig verhaal van te maken. Zo schrijft men (geciteerd door Keesje Maduraatje):

 

(...) Iedereen: Facebookpagina promoten! Doel: binnen een week 500 vrienden (minimaal!!!). Ook wordt iedereen op het hart gedrukt zich te mengen in discussies op websites: Iedereen: onder alias kan je dit doen, niet namens de stichting. De commissie communicatie belooft: Enkelen van ons mengen zich onder pseudoniem in online discussies.

Op een geluidstape is te horen hoe tijdens een vergadering het hoofd wordt gebroken over antwoorden op kritische vragen van journalisten: Als Egypte en Israël de grenzen openen voor hulpgoederen voor Gaza, dan kunnen die spullen gewoon naar binnen, wat willen we dan eigenlijk bereiken met onze vloot? Dat soort vragen moeten we echt met elkaar oplossen, hoor , zegt één van de aanwezigen, tikje wanhopig. En wat nou als uitkomt dat we maar heel weinig hulpgoederen aan boord hebben ?

Besloten wordt dat op strategische vraagstukken standaardantwoorden worden geformuleerd door een speciale commissie.


(Helaas mogen we slechts bovenstaand citaat plaatsen en niet het hele Telegraafartikel, hoewel het op de Telegraafwebsite zelf niet meer te vinden is.)

Normaliter wordt de zogenaamde zionistische lobby, waar ik ook onder zou vallen, beticht van het geraffineerd bespelen van de media. Het is verfrissend dat de andere kant dit etiket nu eens krijgt opgeplakt. Het zijn overigens geen slechte ideeën, waar de notoire sluwe Israellobby nog wat van kan opsteken.

 

RP

---------

 

Nederlandse Gazaboot tast mis bij keuze van vlaggendragers




Door Carel Brendel, 12 mei 2011


Terwijl Palestina-activiste Gretta Duisenberg haar privéruzies uitvocht in Amsterdam-Zuid (‘een concentratiegebied van welgestelde zionistische families’), gingen de voorbereidingen voor de Gazavloot onverdroten voort. De internationale stuurgroep van het tweede Freedom Flotilla kwam maandag bijeen in Parijs. Daar viel het besluit om de afvaart naar Gaza uit te stellen tot de derde week van juni. Een delegatie bezocht de volgende dag het Europees Parlement in Straatsburg. Twee Europarlementariërs maakten bekend dat ze zullen meevaren: de Spaanse communist Willy Meyer en de Ierse socialist Paul Murphy. De aanvoerder van GroenLinks in Europa zal er niet bij zijn. “Helaas kan Judith Sargentini niet meevaren,” antwoordt desgevraagd haar persoonlijke assistente.


De toevoeging ’helaas’ is opmerkelijk. Sargentini is de eerste politicus die haar afwezigheid betreurt. Eerder bevestigde een woordvoerder van GroenLinks zonder spijt dat de Kamerleden Arjan el Fassed, Mariko Peters en Tofik Dibi niet aan boord gaan. “Mijn taak ligt primair in de Tweede Kamer”, luidde de motivatie van SP-Kamerlid Harry van Bommel om niet op de
‘Grettaboot’ aan te monsteren.


Waarom uitstel? Een Nederlandse woordvoerder van de stichting Nederland-Gaza verklaarde dinsdag, dat nog niet alle twintig deelnemende landen klaar waren voor vertrek. Uit het ANP-bericht valt op te maken dat er inderdaad geen Nederlands schip komt. “Op de vloot is ruimte voor ongeveer dertig Nederlanders. Deze plekken waren in eerste instantie allemaal gevuld. Door het vertrek uit te stellen, moeten de Nederlanders voor zichzelf bepalen of ze nog mee willen.”


Eerst was er wel sprake van een Nederlandse boot. “We zijn er op gebrand met een eigen boot deel te nemen… De onderneming kost ruim 100 duizend euro en daarvan is ruim de helft bijeengebracht,” verklaarde Benji de Levie op een persconferentie (Volkskrant, 8 maart). Eind april viel opeens het besluit om samen met de Italiaanse activisten een schip te kopen. De Italianen hebben echter al een eigen boot, de Stefano Chiarini. Ze maken op hun website tot dusver geen melding van samenwerking met Nederlandse geestverwanten.


De Levie vertelde op 26 april tegen ANP dat ‘naar verwachting onder anderen een aantal politici, oud-politici en een paar journalisten’ zouden meevaren. Ook deze verwachting is – ik zeg er nogmaals bij: tot dusver – slecht zeer gedeeltelijk waargemaakt. Van de mogelijk dertig opvarenden zijn er nog slechts vijf uit de kast gekomen:


Amin Abou Rashed, fondsenwerver van Hamas en oprichter van de European Campaign to End the Siege of Gaza; Bert Middel, penningmeester van de (christelijke) Vrienden van Sabeel; Benji de Levie, voorman van de Stichting Palestina in Rotterdam, tevens woordvoerder namens de opvarenden; VU-antropoloog Martijn Dekker; en Joop-redacteur Hasna el Maroudi, die het Vara-thuisfront van verschillige propagandablogs zal voorzien.


De stichting heeft geen gelukkige greep in het aantrekken van sprekers en boegbeelden. Door de deelname van Stop de Bezetting, de radicaalste anti-Israël-groep, valt vanzelfsprekend de aandacht op de omstreden Gretta Duisenberg, die achter iedere menukaart een zionist vermoedt en (in een recent Parool-interview) onheus zou zijn behandeld door een agent met de ‘joodse naam’ Te Pas. Abou Rashed is evenmin een geschikt uithangbord voor een humanitaire actie, waarop volgens de goedgelovige El Maroudi ten onrechte het stempel Hamas wordt gedrukt. Zijn nadrukkelijke aanwezigheid bij alle voorbereidingen geeft aan dat het om een onderneming gaat van de internationale Moslimbroederschap.


Dan is er voorzitter Rob Groenhuijzen, ooit tot drie jaar cel veroordeeld als aanvoerder van een Nederlandse variant van de Rote Armee Fraktion en de Rode Brigades. Hij komt voor in een overzicht uit 1977 over terroristische groepen, dat in het archief van oud-politicus Dries van Agt is beland (blz. 102-107). Wie had toen kunnen denken dat de premier en de stadsguerrilla ooit nog eens samen tegen het zionisme zouden optrekken? “Ik ben geen terrorist voor mensen die weten hoe het in deze wereld toegaat. Ik ben niet pro of contra Hamas,” was het antwoord, dat Groenhuijzen (op het weblog van Keesjemaduraatje) gaf op vragen over deze kwestie.


De bemoeienis van Hamas-figuren schijnt geen punt meer te zijn voor het Nederlands Palestina Komitee (NPK), lid van de Nederlandse Gaza-coalitie. In maart 2004 trok het NPK zich nog terug uit een Palestijnse manifestatie, die door de Internationale Socialisten en andere radicale groepen werd omgebogen in een herdenking van de door Israël geliquideerde Hamas-oprichter Achmed Yassin. Komende zaterdag is Hamas welkom bij de door het NPK georganiseerde herdenking van de Nakba, de catastrofale verdrijving en vlucht van de Palestijnen in 1948. Daud Abdullah, verbonden aan het Palestinian Return Centre (PRC) in Londen, is daar de belangrijkste spreker.


Abdullah was een belangrijke leider van de Muslim Council of Britain MCB), een overlegorgaan met de Britse regering. Begin 2009 raakte hij in opspraak door samen met andere radicale moslimleiders een steunverklaring voor Hamas te ondertekenen. De opstellers keerden zich tegen alle vredesinitiatieven. Ze pleitten voor de opening van een jihadistisch front in Gaza. Een van de plichten voor moslims volgens deze ‘verklaring van Istanboel’ was het openen van de grenzen zodat ‘geld, kleding, voedsel, medicijnen, wapens en andere essentiële zaken’ Gaza kunnen binnenkomen en Palestijnen ‘in staat zijn te leven en de jihad te verrichten volgens de weg van Allah de Almachtige’. In de verklaring stond verder een oproep om buitenlandse oorlogsschepen aan te vallen in de wateren van Gaza. Op dat moment patrouilleerden ook schepen van de Royal Navy voor de Palestijnse kust.


Naar aanleiding van deze oproep tot geweld schortte de toenmalige staatssecretaris Hazel Blears alle gesprekken met de MCB op. Pas een jaar later herstelde haar opvolger de betrekkingen, nadat de moslimraad alle geweld had afgezworen. Alleen met Abdullah wilde de Britse regering voorlopig niets meer te maken hebben.


De Israëlische regering beschouwt het PRC als een frontorganisatie van Hamas, zo staat ook in een vrijgegeven gedetailleerd rapport van de veiligheidsdienst. De leiders zouden Hamas-activisten zijn die hun toevlucht hadden gezocht in Groot-Brittanië. Israël heeft echter nog geen concrete stappen ondernomen bij de Britse regering. Het PRC beschouwt de beschuldigingen als propaganda, onderdeel van pogingen om het werk van Palestijnse mensenrechtenorganisaties in diskrediet te brengen.


Dergelijke aanvullende informatie staat niet in de oproepen om de komende Nakba-herdenking bij te wonen. De organisatoren willen doen geloven dat het bij de Gazavloot alleen om een humanitaire missie gaat. De situatie voor veel inwoners is zonder meer nijpend. De Gazavaarders lijken echter niet gevoelig voor het argument dat de Israëlische blokkade en de rampzalige gevolgen daarvan wellicht een rechtstreeks resultaat zijn van de door Hamas uitgevoerde raketbeschietingen.


Ook als de humanitaire hulp langs andere weg Gaza zou kunnen bereiken, moet en zal de Gazavloot haar propagandatocht maken en het Israëlisch-Palestijnse conflict op scherp zetten. Op de persconferentie in Parijs was activist Zaher al-Birawi – net als Abdullah verbonden aan het PRC – ondubbelzinnig. “Zelfs als de grenspost bij Rafah wordt heropend, zullen we strijden om de zeeblokkade te doorbreken.”

 


Joods Actueel niet verrast door onderzoek over antisemitismecijfers bij moslims

 
Is onderstaand artikel wat dik aangezet? Ik vrees het niet. In Nederland zijn veel ngo's ook verbijsterend eenzijdig als het het Israelisch-Palestijnse conflict betreft, maar in Belgie is het nog een paar graden extremer. Ik weet werkelijk niet of ik in Vlaanderen nog met een gerust hart in een Wereldwinkel kan kopen of geld doneren aan een derde wereld hulporganisatie....
 
Wouter
_______________
 
Joods Actueel niet verrast door onderzoek over antisemitismecijfers bij moslims
Donderdag 12 Mei 2011 9:20

Onthutsende resultaten uit een onderzoek van Jong in Brussel in samenwerking met de universiteiten van Gent, Leuven en Brussel.

Sociologe Jessy Siongers (VUB) ontdekte tijdens het onderzoek dat er bij een groot deel van de jonge Brusselse moslims welig antisemitische denkbeelden tieren, namelijk bij de helft van alle ondervraagden, t.o.v. 10% bij autochtone Belgen (wat ook nog veel te hoog is).

Gestelde vragen in het onderzoek aan 2837 studenten
Gaat u akkoord met volgende stellingen:
- Joden willen alles domineren
- De meeste Joden denken dat ze beter zijn dan andere mensen
- Wanneer je met een Jood zaken doet, moet je extra alert zijn
- Joden hitsen op tot oorlog en geven steeds anderen de schuld

In een artikel in De Morgen van vandaag (12/5) geeft Mark Elchardus, eveneens socioloog aan de VUB, uitleg bij het onderzoek: "Verontrustend is dat je de helft van de moslimleerlingen kunt omschrijven als antisemitisch, wat toch erg hoog is. Erger is dat die anti-joodse gevoelens niets te maken hebben met een laag opleidingsniveau of sociale achterstelling, wat wel het geval is bij racistische autochtonen. Het antisemitische is theologisch geïnspireerd, en er is een rechtstreeks verband tussen moslim-zijn en antisemitische gevoelens koesteren. Ook katholieken staan negatiever tegenover joden, maar de gevoelens zijn lang niet zo sterk."

De kans is waarschijnlijk dat het antisemitisme in de hand wordt gewerkt door de internationale context, met name het conflict tussen Palestina en Israël. Maar Elchardus neemt met die uitleg geen genoegen. "De impact van de internationale context is moeilijk te achterhalen, en het lijkt twijfelachtig dat enkel hier een verklaring moet gezocht worden. Alsof wij anti-islamitisch worden wanneer we in het Midden-Oosten dictators aan het werk zien?" Dat de negatieve gevoelens tegenover Joden bij de moslimleerlingen haast ingebakken lijken, maakt het ook moeilijker ze te bestrijden. "In de vakoverschrijdende eindtermen staat wel dat er op school aandacht moet zijn voor verdraagzaamheid. Ik denk dat dit thema in scholen met een hoge concentratie aan moslims nog meer aandacht verdient", zegt Elchardus.

Niet verrast

"Joden in Brussel ondervinden al langer last van deze zorgwekkende mentaliteit en durven zich nauwelijks met een keppeltje op straat begeven. In sommige Brusselse wijken zijn de Joodse handelaren compleet uit het straatbeeld verdwenen en de synagoge van Anderlecht is vaak het slachtoffer van brandbommen tegen de gevel", zegt hoofdredacteur Michael Freilich.

"De satelietontvangst van antisemitische Arabische zenders blijven ook in de Brusselse moslimhuiskamers voeding geven aan de antisemitische beeldvorming bij de Brusselse jeugd."

"Maar het probleem is ook dat Brusselse universiteiten zelf medeplechtig zijn aan het probleem. Het is bekend dat vooral de Brusselse universiteiten niet aarzelen om antisemieten lezingen te laten geven of anti-Israëlacties toestaan op hun campus die balanceren op de grens van het toelaatbare of er overgaan. De Unie van Arabische studenten roept op haar website openlijk op tot vernietiging van de Joodse staat. Deze vereniging die ook in Brussel zeer actief is heeft talrijke contacten met terroristenleiders en zelfmoordactivisten maar krijgt vaak de mogelijkheid om zogenaamde 'debatten' te organiseren op universiteiten, zoals enkele maanden geleden het geval was".

Uit de website van de Arabische Studentenunie in Brussel

Defending the Arabness of Palestine alongside the plight of struggle with its people towards the liberation of Palestine from the river to the sea (nvdr, van de Jordaan tot de Middellandse Zee, dus totale vernietiging). Hence, the Zionist entity 'Israel' remains a colonial settler base with no right to exist on any fraction of Arab soil. Furthermore we consider armed struggle and martyrdom as the unique strategy for liberating Palestine.

Ngo's

Verder zijn er ook de schare ngo's en vzw's die met steun van de belastingbetaler het Midden-Oostenconflict importeren en eenzijdig weergeven.

Wij geven hier één actueel voorbeeld: Op 14 mei is er een 'nationale klachtendag' waarbij mensen klacht zullen neerleggen in hun politiekantoor in heel het land tegen drie Belgische bedrijven die meewerken met Israël. Deze dag wordt gesteund door tientallen ngo's zoals Pax Christi, Vrede vzw, Intal. In Gent ligt het verzamelpunt voor deze actie op hetzelfde adres als… de stedelijke jeugddienst van de stad! Geen wonder dat net de moslimjeugd zo wordt opgehitst tegen Joden en Israël!

Of wat te denken van de vele tientallen miljoenen subsidies die door tientallen ngo's wordt gebruikt voor de promotie van deze en honderd-en-één andere anti Israël acties. Dit moet stoppen!

 

Deep Purple: alleen watjes zeggen concerten in Israel af

 
In principe ben ik helemaal niet tegen politieke stellingsnames door artiesten, al is het wel zo prettig als ze dan een beetje wat van de kwestie afweten en niet gewoon met de politieke mode meewaaien. Paul Simon kreeg eind jaren '80 de wind van voren vanwege zijn keus om een plaat te maken met Ladysmith Black Mambazo ten tijde van de Zuid-Afrika boycot, maar het was wel zijn weloverwogen keus. De Amerikaanse meidengroep Dixie Chicks werd door hun conservatieve achterban uitgejoeld toen ze kritiek uitten op George W. Bush vanwege de Irak Oorlog. Deep Purple trekt zich niets aan van de druk van anti-Israel actiegroepen om Israel te boycotten, en trad afgelopen weekend voor de derde keer in Israel op. Diverse clips van hun vorige optredens in 2008 zijn te vinden op YouTube.
 
Wouter
___________
 
 
Deep Purple: Only 'wimps' cancel concerts in Israel
Addressing the press ahead of their Caesarea concerts later this week, the English rock band explains why musicians should remain impartial in politics.
http://www.haaretz.com/culture/deep-purple-only-wimps-cancel-concerts-in-israel-1.361114
By City Mouse Online

 
Ahead of their third Israeli tour, English rock band Deep Purple took a stand against other musicians who cancel their concerts in Israel due to politics, saying artists should not take sides in political conflicts, with drummer Ian Paice calling these musicians "real wimps."

The band spoke at a press conference Wednesday ahead of two concerts they are due to perform in Caesarea on Saturday and Sunday. This visit is Deep Purple's third Israeli tour. The last time they visited was in 2008, when they played four concerts to full crowds of cheering fans.

Deep Purple's vocalist Ian Gillen stressed to reporters that musicians should remain impartial in political disputes, and likened this to making the assumption that Deep Purple supported all of Tony Blair's policies because they gave a concert in London ten years ago.

Guitarist Steve Morse quipped that left-wing groups did not know what to say to them when they refused to cancel performances in Israel. Saying that in any case, Deep Purple doesn't respect politicians in their native England, and questioned why their attitude would be any different in other countries.

The band also talked about how it feels to have spent so many years in the limelight. Gillen described the change from the early days of the band, when things seemed far less complicated, to today when he needs to ask for his wife's permission before going tour.

Gillen also acknowledged that the band is a product of its time and that there is a difference between their music and what is being produced by new bands today. Touching on other aspects of popular culture, he criticized the unnatural way in which reality TV makes people into stars overnight.

Deep Purple also sent a message to their Israeli fans - they are looking forward to performing in what is sure to be an exciting show.