donderdag 15 november 2012

Liveblog onrust Israël: 3 doden en 70 gewonden in Israël, raket op Tel Aviv

Klik op onderstaande link voor het laatste nieuws over de escalatie in Israel en Gaza. Er is nu een raket in Tel Aviv gevallen. Een Israelische reactie zal niet lang op zich laten wachten.

-------

Liveblog onrust Israël: 3 doden en 70 gewonden in Israël

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/liveblog_onrust_israel_3_doden_en_70_gewonden_in_israel_1_691376

15-11-2012 11:45 | gewijzigd 15-11-2012 16:30 | Redactie digitale media

JERUZALEM – Met de operatie Pillar of Defense heeft Israël frontaal de aanval op de Palestijnse Hamasbeweging ingezet. De operatie begon woensdagmiddag met de liquidatie van de militaire commandant van Hamas, Jabari. Hamas noemde dit een regelrechte oorlogsverklaring. Lees in dit liveblog alles over de dreigende oorlog rond Gaza.

16.20 uur: Raket op Tel Aviv –Persbureau AP meldt dat een raket het zuiden van Tel Aviv heeft getroffen. Er zouden geen gewonden zijn.

15.54 uur: Reservisten opgeroepen – De aanvraag van minister van Defensie Barak om reservisten in te roepen, is ingewilligd. Dat meldt Jerusalem Post.

15.48 uur: Luchtalarm – RD-correspondent Alfred Muller meldt dat volgens Israel TV het luchtalarm in Rishon LeTsion afgaat.

15.44 uur: „Palestijnen beschikken over gewone raketten" – De drie Israëli's die donderdag om het leven kwamen in de plaats Kyriat Malachi, werden gedood door een „conventionele Grad-raket". Sommige Israëli's vreesden dat de Palestijnse belagers over meer geavanceerde raketten beschikken, maar „die vrees is ongegrond", aldus majoor Arye Shalicor van het Israëlische leger. „Het ging om een gewone raket die toevallig precies in een woning landde. Dit soort raketten worden al jaren vanuit Gaza afgevuurd." Maar bij die aanvallen vallen zelden doden.

15.01 uur: Reactie Netanyahu – Premier Netanyahu van Israël zegt er alles aan te doen om de inwoners van Israël te verdedigen.

14.30 uur: Interview inwoonster Sdrot – RD-journalist Richard Donk sprak Odelia ben Porat uit Sderot. Haar leven speelt zich momenteel meer in de schuilkelder dan bovengronds af. Toch blijft ze. „Ik moet getraumatiseerde mensen helpen. Ik vlucht niet."

13.59 uur: Reactie William Hague – De Britse minister van Buitenlandse Zaken William Hague veroordeelt het „spervuur van raketten die afgevuurd wordt op Israël". De raketten zorgen voor een „onhoudbare situatie voor burgers in het zuiden van Israël".

13.40 uur: Stand.nl over Israël – Nederland moet Israël voluit blijven steunen, is de stelling op stand.nl donderdag. De stemverhouding is na bijna 1900 uitgebrachte stemmen exact 50/50. Van der Staaij (SGP) zei in de uitzending op radio 1 dat Nederland Israël voluit moet blijven steunen.

13.30 uur: Interview met ooggetuige – RD-journalist Richard Donk sprak met Johan van der Ham, voorzitter van de raad van bestuur van zorginstelling Leliegroep. Hij was woensdag bij de burgemeester van Sderot op bezoek toen de gevechten begonnen. „We zijn op bezoek geweest in kibboets Kfar Aza. Daar zagen we de kraters van de inslagen en beschadigde huizen. Kort daarop maakten we ook zelf twee inslagen mee. De burgemeester was voortdurend in gesprek met Jeruzalem. Daaruit concludeerden we dat er iets stond te gebeuren. Toen we uit het gebied wegreden zagen we de straaljagers van de Israëlische luchtmacht al overvliegen en hoorden we de eerste explosies."

13.20 uur: „Er volgen moeilijke dagen" – De woordvoerder van het Israëlische leger zegt in de krant Yediot Ahronot dat er moeilijke dagen zullen volgen. „Deze operatie heeft geen tijdslimiet".

13.10 uur: Protest in Egypte – De Egyptische Moslimbroederschap roept op tot massaal protest op donderdagmiddag om 3 uur bij de grote moskeeën in het land.

12.44 uur: Palestijnen gedood door aanval op Gaza – Twee Palestijnen komen om door een Israëlische raketaanval op het noorden van de Gazastrook, meldt Jerusalem Post.

12.20 uur: Analyse – Of operatie Wolkkolom tot een grootschalige oorlog zal leiden zoals in 2008-2009, staat te bezien. Maar Israël heeft niet alleen te kampen met een militaire dreiging, het moet ook bij elk optreden tegen zijn vijanden een complete mediaoorlog uitvechten. En dat is een conflict waarin Israël vaak het onderspit delft. Dat schrijft RD-journalist Richard Donk in een analyse.

12.10 uur: 70 Israëliërs gewond – Volgens Jersusalem Post zijn er inmiddels 70 gewonden vallen aan Israëlische zijde.

12.01 uur: Pamfletten – RD-correspondent Alfred Muller laat vanuit Israël weten dat er pamfletten worden uitgestrooid boven de Gazastrook. Er wordt opgeroepen om uit de buurt te blijven van leden en faciliteiten van Hamas en andere organisaties.

11.50 uur: Abbas terug naar Westoever – De Palestijnse president Mahmoud Abbas haast zich terug naar de Westoever. Abbas had ontmoetingen in Zwitserland op zijn agenda staan, maar heeft die afgezegd. Dit heeft de Palestijnse hoofdonderhandelaar Saeb Erekat donderdag gezegd.

11.28 uur: Egypte woedend – Egypte vraagt de VN-Veiligheidsraad „de Israëlische agressie" in de Gazastrook te bespreken. De verwachting is dat Egyptenaren gaan betogen tegen Israël. Ook eist Egypte van de Verenigde Staten actie.

11.15 uur: Egypte haalt ambassadeur terug – Egypte roept zijn ambassadeur terug uit Israël. In een verklaring die werd voorgelezen op de Egyptische staatstelevisie staat dat de Egyptische president Mohammed Morsi de ambassadeur heeft teruggeroepen. Ook heeft hij de Arabische Liga gevraagd om een spoedoverleg in verband met de ontwikkelingen in de Gazastrook.

11.00 uur: Palestijnen in rouw – Duizenden Palestijnen zijn bijeen in Gaza-stad voor de bijzetting van de woensdag door Israël gedode Ahmed al-Jabari, een leider van de islamitische verzetsbeweging Hamas. De Palestijnen begeven zich in een rouwstoet naar de Al-Omarimoskee, waar voor de dode werd gebeden. Al-Jabari zou daarna worden bijgezet.

10.30 uur: Luchtalarm – RD-correspondent Alfred Muller meldt vanuit Israël dat het luchtalarm klinkt in onder meer de Israëlische plaatsen Be'er Sheva en Ashdod.

10.00 uur: VS steunen Israël – De regering van de Amerikaanse president Obama spreekt haar steun uit voor de luchtaanvallen van Israël op de Gazastrook. In een verklaring veroordeelt het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken het afvuren van raketten vanuit Gaza op Israël door opstandelingen van Hamas en anderen. De Verenigde Staten steunen Israëls recht op zelfbescherming, aldus Mark Toner van het ministerie.

9.00 uur: Scholen gesloten – Israël voert de veiligheidsmaatregelen in de buurt van de Gazastrook op. Alle scholen die binnen 40 kilometer van het Palestijnse gebied liggen zijn gesloten. Mensen die op minder dan 7 kilometer van het gebied wonen, is geadviseerd niet naar hun werk te gaan.

8.50 uur: Drie activisten Hamas gedood – Volgens Palestijnse artsen zijn er drie activisten van Hamas gedood bij een raketaanval op de plaats Khan Younis in het zuiden van de Gazastrook. Daarmee is het totaal aantal Palestijnen dat sinds de aanslag op Jaabari door Israëlische luchtacties is omgekomen, tot 11 gestegen. Daarnaast zijn 115 inwoners van de Gazastrook gewond geraakt.

8.17 uur: Drie doden door raket op Israël – Een raket vanuit de Gazastrook treft een appartementencomplex in het zuiden van Israël. Volgens Israëlische media zijn daarbij drie doden gevallen. De raket trof Kiryat Malahi, een stad met ongeveer 20.000 inwoners ten noorden van de Gazastrook. Het is de eerste keer dat een raketaanval vanuit het Palestijnse gebied tot doden in Israël leidt sinds Israël deze week begon met bombardementen op de Gazastrook.

8.00 uur: Veiligheidsraad: einde aan geweld – De Veiligheidsraad roept op een einde te maken aan het geweld. Arabische landen willen dat de raad Israël veroordeelt.

Lees ook:

· Inwoner Sderot: De nachtmerrie is weer terug

· Analyse: Israël poogt machtsevenwicht te herstellen

· Doden door raketaanval op zuiden Israël

· Veiligheidsraad snel bijeen over Gaza

· Timmermans bezorgd over geweld Gaza

· Nieuwe oorlog rond Gaza dreigt

· Israël overweegt opnieuw leiders Hamas te liquideren

Israel start operatie "Zuil van Verdediging" - 89 raketten uit Gazastrook afgevuurd

Wordt dit een nieuwe Gaza oorlog of blijft het bij luchtaanvallen op Hamas doelen in de Gazastrook? De dreigende verklaringen die beide kanten afgeven bieden weinig hoop.

Israels strategie om gerichte aanvallen op Hamas kopstukken uit te voeren wordt veel bekritiseerd, maar juist zo worden de mensen die verantwoordelijk zijn voor de raketten getroffen. Ik hoop dan ook dat Israel deze strategie blijft toepassen en niet tot een nieuw grondoffensief besluit waarbij onherroepelijk veel onschuldige slachtoffers zullen vallen.

Zie ook: Hamas dreiging raketten uit Gazastrook

en: IDF beelden van terroristen die Fajr-5 raket verstoppen

---------

Gazans fire 89 rockets; cabinet approves reserve call-up

http://www.jpost.com/Defense/Article.aspx?id=291906

By YAAKOV LAPPIN, TOVAH LAZAROFF

LAST UPDATED: 11/15/2012 03:00

IDF assassinates Hamas terror chief Ahmed Jabari and begins Operation Pillar of Defense, with intense aerial strikes throughout the Gaza Strip; 8 Palestinians killed in air strikes; IDF infantry forces deployed to Gaza border.

The IDF on Wednesday opened a campaign to remove the rocket menace afflicting the South with the targeted killing of Hamas terror chief Ahmed Jabari.

Related:

· IAF strike kills Hamas military chief Jabari

· Hamas: Assassination is a declaration of war

Named Operation Pillar of Defense (in Hebrew, Operation Pillar of Cloud), the intense aerial strikes also targeted Hamas rocket arsenals throughout the Gaza Strip.

Hamas responded with heavy rocket fire into Israel, and the IDF deployed infantry brigades to the Gaza border ahead of a possible ground offensive.

The first wave of air strikes killed eight Palestinians, Palestinian sources said.

As 89 rockets exploded across southern Israel on Wednesday night, schools within 40 km. of the Gaza Strip were declared closed, and residents were urged to follow directives from the IDF Home Front Command. The Iron Dome rocket defense system intercepted 28 rockets.

Schools and universities will be closed in the South on Thursday from Beersheba to Ashdod.

Gaza-border communities are in lockdown, with residents ordered to remain in their homes if they live within 7 km. of Gaza.

Explosions have been reported as far away as Dimona, some 75 km. from the Gaza Strip.

At an emergency meeting in Tel Aviv, the security cabinet authorized Defense Minister Ehud Barak to mobilize reservists if needed.

The cabinet also agreed that the IDF should continue to act against terrorist infrastructure and activity in Gaza. It instructed the Foreign Ministry to begin a diplomatic public relations campaign to explain that Israel was acting in self-defense against military targets, because the continued rocket barrage had become intolerable.

Prime Minister Binyamin Netanyahu spoke on the telephone on Wednesday night with US President Barack Obama, Vice President Joe Biden and EU foreign policy chief Catherine Ashton. He was also scheduled to speak with UN Secretary-General Ban Kimoon.

The prime minister thanked Obama and Biden for taking the position that Israel had a right to defend itself.

The military operation immediately increased tensions with Egypt, which condemned Israel’s actions and recalled its ambassador.

But Barak and Netanyahu held a joint press conference to explain that they had no choice.

“Today we relayed a clear message to the Hamas organization and other terrorist organizations,” Netanyahu told reporters. “And if there is a need, the IDF is prepared to broaden the operation. We will continue to do everything in order to protect our citizens.

Barak said, “We are still at the beginning of the event, not at the end, and we expect some complicated tests ahead. It will require vigilance; not only in Gaza, but also in Israel and in Judea and Samaria. But in the long run I believe that this operation will contribute to strengthening deterrence and reinstituting the calm in the South.”

He added that the operation was designed to damage rocket- launching networks, deliver a “painful blow” to Hamas and other terrorist organizations, and protect the home front.

On Tuesday, it had appeared as if an uneasy calm had been restored. Barak and Netanyahu helped to strengthen that impression, by traveling to the North and talking about Syria, even as they gave the final authorization for Wednesday’s targeted killing.

The operation began at 4 p.m. over Gaza City, where a missile hit a car carrying Hamas armed wing chief Jabari, killing him and a second man. Conflicting reports emerged over whether the second casualty was Jabari’s bodyguard or his son. An air strike in southern Gaza killed a second senior Hamas man.

The IDF warned all terrorists in Gaza to remain underground if they wished to live.

The strikes were accompanied by a series of sorties targeting underground launchers loaded with long-range Hamas missiles that can reach more than 40 km. away from Gaza, such as Fajr missiles. The air strikes eliminated most of Hamas’s long-range capabilities, the IDF believes.

“The first aim of this operation is to bring back quiet to southern Israel, and the second target is to strike at terrorist organizations,” IDF spokesman Brig.-Gen. Yoav Mordechai said. “The home front must brace itself.”

He described Jabari as a man with “a lot of blood on his hands,” and Gaza as a “forward Iranian base” where terrorist factions had spent years building up a rocket arsenal.

“This is the beginning of the operation,” Mordechai warned. “All options are available,” he added, alluding to the possibility of a ground incursion.

Hamas warned that “the gates of hell had opened,” as it struggled in the first few hours after the strikes to regain its footing. As the evening drew on, the Hamas regime fired increasing numbers of rockets across the border into southern Israel

Following the Hamas attacks, the IDF struck dozens of underground rocket launchers loaded with medium-range projectiles that can reach as far as 40 km.

Israel Navy ships also fired at Hamas terrorist targets along the Gaza coast.

Prior to the operation, IDF Chief of Staff Lt.-Gen. Benny Gantz spent two days finalizing its details, as the defense minister repeatedly visited the Gaza Division to go over the plans.

Most of the Gaza weapons storage sites targeted by the Israel Air Force were located in civilian residential buildings.

“This is further evidence of Hamas’s pattern of using the population in Gaza as human shields,” an IDF source stressed.

Before the operation was launched, four rockets – believed to have come from Egypt’s Sinai Peninsula – exploded in the Eshkol region.

The operation came after Hamas and Islamic Jihad fired 128 rockets into southern Israel earlier this week.

Arab countries condemned Israel’s actions, while the US called on Hamas to stop its attacks against Israel.

“We strongly condemn the barrage of rocket fire from Gaza into southern Israel, and we regret the death and injury of innocent Israeli and Palestinian civilians caused by the ensuing violence. There is no justification for the violence that Hamas and other terrorist organizations are employing against the people of Israel,” the US State Department said.

“We call on those responsible to stop these cowardly acts immediately. We support Israel’s right to defend itself, and we encourage Israel to continue to take every effort to avoid civilian casualties,” it said.

IDF beelden van terroristen die Fajr-5 raket verstoppen

Hamas verstopt zijn raketten het liefst in woonwijken en schiet ze ook bij voorkeur vanuit dichtbevolkte gebieden af. Op luchtfoto’s blijkt keer op keer dat nabij gelegen onbewoond gebied voorhanden is maar niet wordt gebruikt door Hamas om wapens op te slaan. Waarom niet laat zich raden. Toch zijn bij de gerichte luchtaanvallen op de Gazastrook woensdag, waarbij bijna alle lange afstandsraketten van Hamas zijn vernietigd, relatief weinig burgers omgekomen.

---------

IDF video of terrorists hiding Fajr-5 missile

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/11/idf-video-of-terrorists-hiding-fajr-5.html

The IDF had intelligence about the locations of many, or all, of the long-range missiles in Gaza - that could reach past Tel Aviv - and took them out.

Here is its image of one of the Fajr-5 launch sites in the middle of a crowded neighborhood:

For the videos see: http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/11/idf-video-of-terrorists-hiding-fajr-5.html

Hamas dreiging raketten uit Gazastrook

Hamas zou ook raketten hebben die tot Tel Aviv kunnen komen, maar mogelijk heeft Israel die inmiddels uitgeschakeld via bombardementen op wapendepots. Ik kreeg zojuist bericht dat iemand uit de buurt van Beersheva voor de vijfde keer de shelter in moest rennen.

Oslo Akkoorden dood als Palestijnse staat wordt erkend door VN

Het Oslo vredesproces is al vaker dood verklaard; gezien de voortgang ervan geen vreemde gedachte. De hele PA en de (weliswaar beperkte) Palestijnse autonomie op delen van de Westoever is echter op "Oslo" gestoeld. Dat is ook de reden dat Hamas helemaal niet had mogen meedoen met de laatste Palestijnse parlementsverkiezingen, ze erkent de Oslo verdragen immers niet.

Toch is het de verantwoordelijkheid van BEIDE partijen om het vredesproces weer op gang te krijgen. Zowel Israel als de PA kan beslist stappen nemen om het vertrouwen te doen groeien.

Wouter

_______________

Fatah: Oslo Accords will cease to exist after UN bid

By KHALED ABU TOAMEH 11/08/2012 18:16

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=291072

Abbas Zaki says once Palestine becomes a recognized state, they will force int'l community to take legal action against Israel.

The Oslo Accords between the PLO and Israel will cease to exist the day after the UN votes in favor of upgrading the status of a Palestinian state to non-member, Abbas Zaki, member of the Fatah Central Committee, was quoted Thursday as saying.

Zaki's remarks came as Palestinian Authority officials said that the PA President Mahmoud Abbas was considering asking for a UN vote on November 15 or 29.

November 15 marks the anniversary of the declaration of a Palestinian state in Algeria in 1988. November 29 marks "International Day for Solidarity with the Palestinians." Zaki's threats came as several Palestinian officials warned Israel against imposing sanctions on the PA in response to the statehood bid.

Zaki said that once the status of a Palestinian state is upgraded, the Palestinians would be able to pursue Israel for "war crimes" in the International Criminal Court.

"Once we become a recognized state, we will go to all UN agencies to force the international community to take legal action against Israel," Zaki told the London-based Al-Quds Al-Arabi newspaper.

He said that after the UN votes in favor of the PA request, "the case of the Oslo Accords and the Palestinian Authority will be closed. We will have a state parliament and not a Palestinian Legislative Council." Zaki denied that some Arab countries have been exerting pressure on the PA leadership to refrain from the statehood bid.

"Until this moment, no one has dared to ask us not to go to the UN," he stressed. "We have no other choice. Some European countries, like Britain, have only asked us to delay the statehood bid for three months. But we are determined to go to the UN General Assembly this month."

Saleh Ra'fat, member of the PLO Executive Committee, warned that the PA leadership would abrogate economic and security agreements with Israel if the Israeli government imposed sanctions on the Palestinians in response to the statehood bid.

"The Palestinian leadership will respond if the Israeli government carries out its threats against the Palestinian Authority," Ra'fat told the Jerusalem-based Al-Quds daily.

He said that the PA would consider itself free of all its commitments under the agreements signed with Israel, including economic and security obligations.

Ra'fat said that if Israel decides to withhold tax revenues belonging to the PA, the Palestinians will in response call for boycotting all Israeli goods.

He also threatened to "escalate popular resistance against Israel."

The PLO official said that the PA was planning to call for international conference for peace in Moscow after the UN vote.

Jamal Muhassen, member of the Fatah Central Committee, declared that the PA leadership was determined to go to the UN this month despite Israeli and American "threats."

He said that the "situation on the ground would change" after the UN vote because "the Palestinian state will be under occupation."

Another PLO official, Tayseer Khaled, said that the Palestinian would cancel the Paris Economic Protocol if the Israeli government imposed financial sanctions on the PA after the UN vote. "We will stop importing everything that is Israeli," Khaled cautioned. "We will not remain idle if Israel robs Palestinian money."

woensdag 14 november 2012

Van Agt: Joden hadden staat in Duitsland moeten krijgen

Dries van Agt zelf zegt natuurlijk dat hij verkeerd is geciteerd, zo liet hij Elsevier weten:

De Telegraaf schreef vrijdag dat Van Agt op een bijeenkomst zou hebben gezegd dat de Joden vlak na de Tweede Wereldoorlog in Duitsland ondergebracht hadden moeten worden.

'Dat heb ik helemaal niet zo gezegd,' reageert Van Agt zaterdagochtend tegen elsevier.nl. Volgens Van Agt zei hij alleen dat het 'logischer' was geweest om de Joden een staat in Europa aan te bieden omdat hier de basis voor de Tweede Wereldoorlog lag. 'Het Midden-Oosten had er helemaal niets mee te maken!'

Omdat Duitsland de grote boosdoener was, zou het volgens Van Agt terecht zijn geweest om hen te dwingen een stuk land aan de Joden af te staan. 'Maar ik begrijp dat dit gevoelig ligt en de Joden hadden hier natuurlijk nooit mee ingestemd'.

Ik zie de logica niet om de Joden een staat in Duitsland aan te bieden 'omdat hier de basis voor de Tweede Wereldoorlog lag'. Van Agt gaat er blijkbaar vanuit dat de enige rechtvaardiging voor een Joodse staat in de holocaust gelegen ligt. Dat is natuurlijk onzin. De holocaust toonde slechts aan wat de zionisten al vijftig jaar eerder zeiden, namelijk dat de Joden een eigen staat nodig hadden om veilig te zijn, en dat het antisemitisme niet slechts binnen andere staten opgelost kon worden. Alle aanpassings- en assimilatiepogingen ten spijt.

Van Agt weet kennelijk niet dat de zionisten al vanaf eind 19^e eeuw bezig waren om in Palestina een Joods thuisland op te bouwen, en dat al voor de holocaust de Joodse gemeenschap in Palestina functioneerde als een semi-staat met een eigen bestuur, belastingen, gezondheidszorg en talloze andere instituties waaronder een vakbond en ondergronds leger. Israel is de Joden dan ook niet 'aangeboden' vanwege de holocaust, maar is door de zionisten opgebouwd, vruchtbaar gemaakt en verdedigd. Dit was het land waar men altijd een band mee had gehad, waar altijd Joden hadden gewoond en waar de historische en religieuze wortels van het Jodendom lagen. De idee dat ze maar een plekje in Duitsland moesten krijgen, of dat dat 'logischer' zou zijn geweest, laat zien hoe totaal onwetend meneer van Agt is wat betreft de geschiedenis van de Joden en Israel en de betekenis van het zionisme. Niemand zou hem na deze uitspraak meer serieus moeten nemen wanneer hij weer eens op hoogdravende en belerende toon uitspraken doet over het Israelisch-Palestijns conflict. Hij is met deze blunder definitief door de mand gevallen.

--------------

Van Agt: Joden hadden staat in Duitsland moeten krijgen

vrijdag 9 november 2012 09:17

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Cultuur-Televisie/354202/Van-Agt-Joden-hadden-staat-in-Duitsland-moeten-krijgen.htm

De pro-Palestijnse oud-premier Dries van Agt heeft weer voor opschudding gezorgd met een anti-Israëlische uitspraak. Van Agt zei bij een bijeenkomst dat de Joden na de Tweede Wereldoorlog een staat in Duitsland hadden moeten krijgen.

Dat schrijft De Telegraaf vrijdag.

Tijdens de bijeenkomst vroeg Van Agt zich af waarom de Joden zo nodig naar Palestina moesten. 'Joden hebben een veilige plek nodig. Waarom hebben ze indertijd geen veilige thuishaven in Duitsland gekregen?'

Applaus
Volgens de krant kreeg Van Agt na zijn toespraak een luid applaus van de aanwezigen, onder wie veel traditionele moslims.

Van Agt sprak in Heilig Landstichting bij Nijmegen op een symposium over de interreligieuze en interculturele dialoog.

Dialoog
Een dialoog tussen de Palestijnen en de Israëliërs is volgens Van Agt niet mogelijk. Een tweestatenoplossing komt er volgens de oud-premier dan ook niet: 'Volslagen onzin om dat te hopen of te denken.'

Partijgenoot Jack de Vries reageerde ontzet op de uitspraken van Van Agt: 'Ik viel van mijn stoel. Vooral met oog op de Kristallnacht (vanavond 74 jaar geleden) getuigen deze uitspraken van weinig respect voor de geschiedenis.'

Door Servaas van der Laan

Commentaar: Van Agt en de Joden

http://www.refdag.nl/opinie/commentaar/commentaar_van_agt_en_de_joden_1_690049

10-11-2012 08:00 | Hoofdredactioneel commentaar

Oud-premier Van Agt doet weer van zich spreken met betrekking tot de Joden. Uitgerekend aan de vooravond van de herdenking van de Kristallnacht op 9 november 1938 maakte hij de opmerking dat Joden na de Tweede Wereldoorlog een thuisland hadden moeten krijgen in Duitsland, zo meldden diverse media. De opmerkingen van het prominente CDA-lid werden door zijn publiek met applaus begroet.

Wie zich een beetje verdiept in de denkbeelden van Van Agt, weet dat hij een fel pleitbezorger is van de Palestijnse zaak. Daarmee is op zich niets mis. We leven gelukkig in een vrij land waar ieder zijn eigen mening mag hebben.

Toch lijkt hij de laatste jaren de Palestijnse zaak meer kwaad dan goed te doen door opmerkingen die hij meent te moeten maken. Met pleitbezorgers als Van Agt hebben de Palestijnen eigenlijk geen tegenstanders meer nodig. Met zijn domme opmerkingen speelt hij juist de meest rechtse Israëlische politici in de kaart.

Volgens de oud-premier hadden Joden dus na de Holocaust hun heil moeten zoeken in het land waar de as van de vernietigingskampen nog warm was. Hoe hij zich de vorming van zo'n Joods thuisland in Duitsland had voorgesteld, is niet helder. Een soort veilige getto's wellicht, waar de nabestaanden van de Shoah in alle rust konden rouwen om wat hun familie en volk was aangedaan?

Van Agt laat met zijn opmerkingen zien dat hij volledig los is geraakt van de werkelijkheid, zeker ook van de historische werkelijkheid. Daarbij sluit hij met zijn opmerkingen, hopelijk onbewust, direct aan bij de dogma's van Jodenhaters zoals Hamas en Hezbollah. Die willen immers een Palestina zonder Joden. Want waarom zouden de Palestijnen moeten lijden onder dat wat Europeanen de Joden hebben aangedaan?

Nog even iets over het moment van zijn uitlatingen. In de nacht van 9 november 1938 begon in Duitsland de vervolging van de Joden met de Kristallnacht. Er werden in die nacht 267 synagogen in brand gestoken, 92 Joden vermoord en zo'n 7500 winkels verwoest.

Het nazisme toonde in die nacht zijn ware, duivelse gezicht. En eerlijk is eerlijk: er waren maar weinig mensen die goed zicht hadden op wat er eigenlijk gebeurde en waar dit toe zou kunnen leiden.

Het was de Duitse theoloog Dietrich Bonhoeffer die de datum van 9 november 1938 in zijn Bijbel schreef naast Psalm 74:7: „Zij hebben Uw heiligdommen in het vuur gezet." Hij zag het als een openbaring van God, Die hem door deze tekst duidelijk maakte dat de strijd van Hitler ook een strijd was tegen de Gód van de Joden. Hij schreef later in een brief dat hij nadrukkelijk bepaald was bij de Bijbelwoorden: „Wie Mijn volk aanraakt, raakt Mijn oogappel aan." Hij bleek een roepende in een woestijn van Jodenhaat.

Inmiddels is de eerste aanklacht tegen de uitspraken van Van Agt al ingediend. Begrijpelijk, maar of het wijs is, is zeer de vraag. Soms is zwijgen veelzeggender dan spreken. Juist omdat de juridische discussie zich alleen maar zal toespitsen op de vrijheid van meningsuiting.

dinsdag 13 november 2012

Hamas: "Holocaust is verzinsel"

De video waaruit dit walgelijke citaat komt is intussen van YouTube verwijderd, maar er zijn helaas genoeg andere citaten en video's van zulke strekking, zoals hier of hier.

___________________

Hamas: holocaust is verzinsel

http://likud.nl/2012/11/hamas-holocaust-is-verzinsel/

Donderdag, November 8, 2012 / Last Modified: Zondag, November 11, 2012

Gedeelte uit een televisiedebat, uitgezonden op Al-Aqsa TV (Hamas, Gaza) op 22 oktober 2012.

Tv-presentator Hany Al-Mgahri:

“De UNRWA [VN organisatie] onderwijst de nazi Holocaust op de Joden aan de Palestijnse vluchtelingen. De zionistische vijand heeft deze zionistische leugen verspreid in de wereld, zeggende dat in nazi-Duitsland miljoenen zionisten * werden gedood door dat regime.

De zionistische vijand blijft Duitsland en de hele wereld straffen voor deze leugen, tot op de dag van vandaag. Terwijl in die hele periode, in de 63 jaar sinds de bezetting van Palestina, deze vijand juist vele holocausts op zijn geweten heeft.

Zij kunnen zeggen wat ze willen, maar wij hebben ons overtuigingen en wij weten de waarheid. Maar UNRWA, dat werd opgericht om hulp en werk voor de Palestijnse vluchtelingen te bieden - onderwijst toch de Holocaust aan kinderen. Dit roept veel vragen op.”

* NB Hamas gebruikt de term zionisten voor joden. Interessant voor diegenen die beweren dat antizionisme geen relatie heeft met antisemitisme.

dinsdag 6 november 2012

De kerk, het zionisme en Anja Meulenbelt (IMO)

Joden vieren de delingsresolutie van de VN, november 1947
http://www.zionism-israel.com/ezine/Partition_A_Night_To_Remember.htm

De kerk, het zionisme en Anja Meulenbelt

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/11/06/de-kerk-het-zionisme-en-anja-meulenbelt/

IMO Blog

Onlangs vroeg iemand me of ik niet eens wat over de protestantse kerk en de discussie aldaar over Israel wilde schrijven. Ik ben daar altijd huiverig voor geweest. Ik geloof nou eenmaal niet zo erg en dan zeggen al die discussies over de landsbelofte en de onopgeefbare band en het heil dat al dan niet in Israel zit je allemaal niet zoveel. Voor mij ligt het bestaansrecht van geen enkel land in een religieus boek of profetie of belofte van een Opperwezen, dat we ook niet even kunnen vragen hoe het nu eigenlijk precies bedoeld was en welke grenzen hij in gedachten had en wat voor regeling men met de andere inwoners van het gebied moet treffen? Dat het zo makkelijk niet ligt, en we niet alles uit de bijbel letterlijk moeten nemen, erkennen christenen vaak ook wel, zoals bijvoorbeeld blijkt uit dit artikel van Henk Vreekamp naar aanleiding van de pas gepresenteerde bundel 'meervoudig verbonden'.

En dan het eerste deel. Doen Bijbel en theologie er toe in een conflict als tussen Israël en Palestijnen? Ik herinner me uit mijn synodetijd dat een debat weer eens vast was komen te zitten tussen twee fronten van opgestapelde bijbelteksten. Waarop een afgevaardigde de vergadering toeriep: 'Zonder Bijbel minder heibel'. Misschien een verlossend woord op dat moment. Maar geen laatste woord.

De bundel opent met een intrigerende maar niet eenvoudige bijdrage van de Joodse geleerde Shaul Magid onder de titel 'Subversie als Bijbelse crux'. Het komt er op neer dat we de Bijbel niet als afgerond front moeten zien waaruit twee partijen elk hun argumenten putten om zich vervolgens in te graven. De clou, aldus Magid, is dat ons meningsverschil in de Bijbel zelf is terug te vinden.

Deze relativering klinkt gezond maar de vraag rijst dan wel hoe je het probleem wel moet benaderen. De mensen in de kerk die van de zogenaamde landsbelofte af willen en een kritischer houding tegenover Israel voorstaan gebruiken daarvoor een paar argumenten:

Alles goed en wel, aldus Arjan Plaisier, maar één ding ligt voor de kerk onwrikbaar vast. 'In Jezus Christus is alles nieuw geworden'. Hij reageert op Robert W. Jenson van wie de bijdrage is opgenomen 'Naar een christelijke theologie van het Jodendom'.Plaisier vertaalt het nieuwe in Christus naar de vraag of de landbelofte nog geldt voor Israël. 'De hand wordt overspeeld wanneer met te grote stelligheid wordt betoogd dat deze 'landbelofte' onverkort blijft gelden, zeker wanneer dit nader ingevuld wordt als de belofte van een Rijk van Israël in Palestina, met Jeruzalem als hoofdstad'

Oftewel: wanneer er tegenstrijdige dingen over de Joden en Israel in de Bijbel staan kiezen we voor het Nieuwe Testament en niet voor de Joodse uitleg. Dat is heel wat minder open en verdraagzaam dan de visie van Magid die juist geen partij wil kiezen op grond van de Bijbel. Het andere argument is dat de kerk het Palestijnse leed meer serieus moet nemen vanuit de christelijke naastenliefde en het gebod te strijden tegen onrecht, en dat het internationaal recht moet worden toegepast. Dat laatste is dan weer een wat profane gedachte, want dat recht is door mensen bedacht en wordt ook steeds bijgesteld en aangepast. Daarbij wordt vaak nogal selectief gewinkeld in het internationale recht, en Palestijns-Arabische schendingen daarvan genegeerd. En de idee dat naastenliefde vooral tot meer aandacht voor Palestijns leed zou moeten leiden vind ik ook nogal eenzijdig. De Palestijnen lijden meer onder het conflict dan de Israeli's, maar hebben dat zelf mede veroorzaakt door ieder compromis in het verleden af te wijzen. Opvallend is ook het stilzwijgen van deze mensen wanneer Arabieren Palestijnen doden of onderdrukken, of wanneer Palestijnen zelf minderheden zoals christenen onderdrukken. Landbelofte of niet, de kerk heeft gezien het verleden juist ook een plicht om de Joden te steunen en achter een sterke en veilige Joodse staat te staan. Niet kritiekloos, maar wel constructief en begripvol. Dat is momenteel helaas niet het geval.

Vaak wordt de Joden en christenzionisten verweten dat zij aan een belofte van 3000 jaar geleden vasthouden, of erger nog, dat zij wanneer het hun uitkomt de Bijbel erbij halen. Anja Meulenbelt (aanwezig bij de presentatie van voornoemde bundel) schrijft:

Het is pas later dat de zionisten de bijbel ontdekten als een ideologisch wapen in de strijd; het verhaal gaat dat Ben Gurion zou hebben gezegd: "God bestaat niet, maar hij heeft ons wel Israel beloofd."

In oorsprong, betoogt Veldhuis, staat Israel voor een geloofsgemeenschap die principieel niet aan bloedverwantschap en etniciteit verbonden is, en al helemaal haaks staat op het latere uit het westen afkomstige nationalisme. Tijdens de discussie haalde Veldhuis nog het boek aan van Yakov Rabkin, In naam van de Thora, dat voor mij ook een eye-opener was, en duidelijk maakt waarom oorspronkelijk de orthodoxe joden niets zagen in het zionisme. Met militaire macht een staat veroveren, omdat die 'beloofd' zou zijn, staat haaks op het verhaal dat God de enige is die kan beslissen of de joden aan hun opdracht hebben voldaan om daar te mogen wonen. (En zo vinden we midden in Israel nog steeds joodse gemeenschappen die de staat Israel niet erkennen, ik kom daar nog op.)

Juist ja. Het zionisme had nou eenmaal geen enkel ander argument en dus greep men maar op de Bijbel terug. Meulenbelt merkt terecht op dat het zionisme van oorsprong seculier is, en het bediende zich dan ook altijd van seculiere argumenten (vandaar dat men ook botste met de orthodoxe Joden in Palestina). Het zionisme streefde naar een Joods nationaal thuis dat ingebed was in het internationale recht. Om dat te bereiken zocht men de goedkeuring van de machthebbers van toen en van de voorloper van de VN, de Volkenbond. En dat lukte. Nadat eerst de Britten via de Balfour verklaring al hadden aangegeven dat er in Palestina een Joods nationaal thuis gesticht zou worden, nam de Volkenbond dit een paar jaar later over in het mandaat voor Palestina dat men de Britten toekende. De VN stelde in 1947 deling van het gebied in twee gelijke delen voor; de Joden accepteerden dat en de Arabieren wezen dit af, en in 1949 werd Israel toegelaten tot de VN. In 1967 oordeelde de VN dat Israel zich moest terugtrekken uit bezette gebieden in ruil voor erkenning en veilige grenzen. Allemaal internationaal recht, maar daar zul je Meulenbelt c.s. niet over horen.

Daarnaast beriepen de zionisten zich op nationale argumenten, zoals dat de Joden als volk recht hebben op zelfbeschikking en hun lot in eigen handen willen kunnen nemen (in het VN handvest staat bovendien dat volken recht hebben op zelfbeschikking). Daarbij verwezen ze naar de lange geschiedenis en binding die de Joden met het geografische gebied Palestina hadden, waar bijna onafgebroken Joden hebben gewoond en groepjes Joden heentrokken. Men had het zelden over dat dit land de Joden beloofd was, dat is een hardnekkige mythe die antizionisten graag in stand houden om de werkelijke en veel sterkere argumenten van het zionisme te verdoezelen (hetzelfde geldt voor de mythe dat de spreuk 'een land zonder volk voor een volk zonder land' van de zionisten afkomstig was en zij daarmee de aanwezigheid van Arabieren in het land ontkenden).

Het is bijna lachwekkend dat Meulenbelt de orthodoxe Joden aanhaalt om haar gelijk aan te tonen. Er zijn inderdaad nog steeds orthodoxe gemeenschappen die Israel niet erkennen en tegen de staat ageren. Ze zijn het afgelopen jaar een paar keer luidruchtig de straat op gegaan. Ze eisen vrijstelling van de militaire dienstplicht, en vrijstelling van de plicht te werken voor hun geld, en worden hun leven lang gesubsidieerd door al die vermaledijde zionisten die wel werken en hun leven wagen in het leger. Ze eisen torenhoge subsidies voor hun religieuze scholen en grote gezinnen, waar intolerante leerboeken ze leren dat het land van hun is omdat God het aan Abraham heeft beloofd, en dat je vrouwen die niet kuis genoeg gekleed zijn mag bespugen. Okay, ik generaliseer, maar de grootste onverdraagzaamheid tegenover vrouwen, Arabieren en iedereen die niet wenst zich aan hun normen aan te passen, komt wel uit deze hoek. En die mensen haalt mevrouw Meulenbelt aan als bewijs dat de zionisten niet deugen??

Meulenbelt schrijft:

Maar dit is duidelijk: het Israel waar het om gaat is het land, waar ook, waar Israel kan leven volgens het recht en de gerechtigheid van de Thora. Israel is dus niet primair een etnisch volk, het gaat niet over bloedverwantschap, en het land is ook geen bezit dat Israel zich op etnische gronden kan toe-eigenen. De God van Israel is geen God van 'bloed en bodem', schrijft Veldhuis scherp.

Dus als ik het goed begrijp bepleit Meulenbelt hier een Joods-religieuze staat gebaseerd op de wetten van de Thora? 'Het recht en de gerechtigheid van de Thora' klinkt mooi, maar daar staan dus fraaie zaken in als oog om oog, lijfstraffen, en de systematische achterstelling van vrouwen. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat zij zo'n staat zou zien zitten, maar alles lijkt geoorloofd tegen het zionisme dat ze zo verafschuwt. Overigens lijkt het me een sprookje dat het oude Israel niet op etniciteit was gebaseerd, want er wordt al vroeg gesproken van de 12 stammen van Israel. Stammen lijken me nu juist wel gebaseerd op bloedverwantschap. Dat gold overigens ook voor andere volken in die tijd, van de Filistijnen en de Egyptenaren tot de Assyriërs. Maar het is natuurlijk altijd leuk om Israel en 'bloed en bodem' in een zin te kunnen noemen.

Zelfs wie vindt dat de joden er recht op hebben om in dat land als joden te leven – ik heb daar geen enkele moeite mee, en ik heb behoorlijk wat documentatie waaruit blijkt dat de oorspronkelijke Palestijnse bevolking dat ook niet had – zou het toch de vraag moeten zijn of dat moet via de vestiging van een nationalistische staat die op etnisch-religieuze gronden de ene etnische groep voorrang geeft boven de andere. Waarbij de vraag of de mensen waar het om gaat überhaupt nog religieus zijn al niet meer speelt, maar wel de bijbel er bij gehaald moet worden om hun alleenrecht, hun bezitsrecht te verdedigen. De bijbel als contract voor onroerend goed. Was dat echt de bedoeling?

Zonder die eigen staat was het niet mogelijk om Joden op grote schaal naar Palestina te laten komen. Dat was in al die eeuwen daarvoor, toen het er allemaal zogenaamd zo vreedzaam aan toe ging, vaak niet mogelijk. In de eerste plaats waren de middelen van bestaan zeer beperkt, en de meeste Joden die er woonden leefden van de donaties van andere Joden. Ze konden zichzelf daar niet in leven houden. Dat was natuurlijk maar op een heel beperkte schaal mogelijk. Deze mensen waren bovendien arm en de kans dat je dood ging aan een nare ziekte was groot. Om dat te veranderen was organisatie nodig, en dus een georganiseerde beweging die in Palestina een levensvatbare gemeenschap kon opbouwen. Een kernidee van het zionisme was daarbij dat Joden in hun eigen levensonderhoud zouden voorzien en zelf het land bewerken. In de tweede plaats viel het met die harmonie wel mee. In 1837 was er een grote pogrom in Safed, en dat was niet de enige of de laatste keer. Veel Joden die naar Palestina kwamen werden bekeerd tot de islam. Volgens sommigen ging het hierbij om niet geringe aantallen, en zouden daarom grote aantallen Palestijnen van Joden afstammen. De Palestijnen waren eventueel bereid om een kleine groep Joden als dhimmi's in hun midden te dulden, op voorwaarde dat zij zich koest hielden en geen lastige eisen gingen stellen zoals het recht om bij de Klaagmuur te bidden en er – heaven forbid – op Yom Kippur de shofar te blazen. Meulenbelt heeft er wel degelijk moeite mee dat Joden als gelijkwaardige en vrije mensen in hun land leven en in vrijheid hun geloof uitoefenen, want dat kon alleen door de politieke en militaire macht van het zionisme. Overigens was een flinke groep zionisten aanvankelijk voor een binationale staat en niet voor een Joodse meerderheidsstaat. Dit veranderde onder invloed van de Arabische gewelddadigheden en opstanden, vooral de grote opstand van 1936-1939, waaruit overduidelijk bleek dat de Arabieren geen enkele behoefte hadden om op een gelijkwaardige basis met de Joden samen te leven in Palestina. Dat vrijheid en gelijkwaardigheid van de Joden alleen met militaire macht afgedwongen konden worden is natuurlijk een triest gegeven, en er waren zionisten van het eerste uur die deze prijs te hoog vonden en dan maar liever van hun rechten en vrijheid afzagen. Het heeft allemaal in ieder geval weinig met de Bijbel te maken en alles met een legitiem verlangen om terug te keren naar het land van hun voorvaderen en vooral om in vrijheid te kunnen leven. Dat de zionisten die wel als rechtvaardiging gebruikten is dan ook een fabel.

Als er een volk is dat een hoge prijs heeft moeten betalen voor het statenloos zijn, waren het wel de Joden, en daar kregen sommigen al ruim voor de Holocaust nogal genoeg van. Het gaat er inderdaad niet om of die mensen religieus waren, maar om het feit dat ze zich als Joden met elkaar verbonden voelden, dezelfde cultuur en gebruiken en identiteit deelden, en natuurlijk dat ze elders werden uitgekotst, wat erg aan het gevoel van verbondenheid zal hebben bijgedragen. Meulenbelt kan of wil niet begrijpen wat de kern is van een Joodse staat en de Joods nationale beweging, en beweert te pas en te onpas dat een Joodse staat per definitie anti-niet-Joden is en op etnische superioriteit gebaseerd moet zijn. Alsof wij ook alleen maar Nederlands kunnen zijn door ons tegen buitenlanders af te zetten. In iedere natie-staat zijn er spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen, vaak ook religies en soms speelt taal een grote rol zoals in België. De natie-staat is zeker geen perfect model, en overal is in meerdere of mindere mate sprake van discriminatie van minderheden. Om daaruit te concluderen dat juist (en alleen) de Joden dan maar moeten afzien van hun nationale rechten, is niet alleen onlogisch maar ook anti-Joods.

Ik ben deze blog begonnen in reactie op de discussie in de PKN over de band met Israel en kom uit bij het zionisme. Dat is natuurlijk geen toeval. Voor mij ligt daar de legitimiteit en het bestaansrecht van Israel: in het streven naar onafhankelijkheid en nationale vrijheid, zoveel mogelijk in overeenstemming met de internationale gemeenschap en met gelijke rechten voor iedere Israelische staatsburger. De fouten die Israel maakt, de spanningen tussen seculieren en religieuzen, de discriminatie van Arabieren, de halfslachtige opstelling tegenover de eigen (religieuze) extremisten, zij zijn allemaal niet van dien aard dat ze Israel het basale recht op zelfbeschikking ontzeggen. Indien dat het geval was konden we de meeste staten morgen opheffen, en zeker alle Arabische.

Zowel Joden, moslims als christenen gebruiken soms religieuze argumenten om hun standpunten en claims te rechtvaardigen. Deze zijn per definitie niet overtuigend voor hen die die religie niet aanhangen en die God niet aanbidden. De notie dat alleen Joden zich op religieuze argumenten zouden beroepen is nonsens, en juist de zionisten braken met de oude religieuze tradities. Dit alles staat los van de discussie die binnen de PKN kerken wordt gevoerd, en de spanning tussen de band met Israel en de Joden die zowel vanuit religieuze als morele gronden van groot belang is, en de huidige mode om vooral solidair te zijn met de Palestijnen en hen als de ultieme underdog te zien.

Ratna Pelle

Onopgeefbare verbondenheid PKN met volk Israël onder druk

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/11/04/onopgeefbare-verbondenheid-pkn-met-volk-israel-onder-druk/

Artikel 1 uit de Kerkorde van de PKN geeft aan wat de officiële positie van de PKN kerk is ten aanzien van Israël.

Door Tjalling.

In de afgelopen jaren zijn er binnen de PKN-kerken diepgaande meningsverschillen gerezen over de zogenoemde 'onopgeefbare verbondenheid met Israël'. De reden daarvan is een veranderende visie onder veel leden van de PKN ten aanzien van Israël. In plaats van de naoorlogse solidariteit met de Joodse staat Israël komt er in toenemende mate aandacht voor de Palestijnen en met name ook de Palestijnse Christenen. Die groeiende aandacht voor de positie van de Palestijnen zet de onopgeefbare verbondenheid van de PKN met Israël wel onder druk. Er is hier overigens sprake van eenrichtingsverkeer, want voor zover mij bekend voelt men vanuit Israël zelf die verbondenheid met de PKN Kerk veel minder. Er is namelijk maar weinig dialoog hierover met Israëli's.

Artikel 1, 2 en 7 van de Kerkorde van de PKN

In artikel 1 van de Kerkorde van de PKN wordt duidelijk genoemd dat de PKN-kerk 'deelt in de aan Israël geschonken verwachting'. Dat is een heel belangrijk punt wat niet zonder reden is geplaatst in dit eerste artikel. Die geschonken verwachting aan Israël wordt bepaald door het Koningschap van God. Heel het Oude Testament spreekt over de verwachting van het Koninkrijk Gods. Dit rijk zou tastbare werkelijkheid gaan worden. Volgens artikel 1 deelt de PKN-kerk in diezelfde verwachting; dat is dus totaal iets anders dan dat de kerk zichzelf zou zien als het nieuwe en vergeestelijkte Israël. Bovendien wordt door dit artikel de vervangingstheologie officieel als passé afgedaan.

Maar of men het zich binnen PKN-kringen bewust is of niet, concreet gaan de discussies die momenteel gevoerd worden echter vooral over de verhouding tussen artikel 2 en 7 uit diezelfde Kerkorde, en dus niet over die verwachting. Artikel 2 komt kort gezegd neer op de intentie om de boodschap van Jezus Christus mondiaal te verkondigen. Volgens de kerken is het heil van Jezus Christus namelijk bestemd voor iedereen en moet om die reden over de hele wereld worden verspreid. In artikel 7 staat, dat de kerk geroepen is om inhoud te geven aan haar onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël. Deze twee artikelen staan op gespannen voet met elkaar. Vanuit het Joodse geloof wordt de geschonken verwachting aan Israël totaal anders gezien dan in het christelijk geloof. Artikel 1 overbrugt dit diepgaande verschil door alleen te spreken van 'Israël'. Daarmee wordt bedoeld, het Israël dat voorkomt in de Bijbel en van daaruit de geschiedenis in. Daar hoort ook het grondgebied van Israël bij. In artikel 7 wordt het probleem van de afnemende solidariteit met de staat Israël opgevangen door te spreken van een onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël. Dat moge dan handig zijn 'opgelost', maar desondanks zat men binnen de PKN met nog een ander struikelblok. Mede vanwege de verschrikkingen van de Holocaust was de PKN kerk teruggekomen op zending onder de Joden (dus het volk Israël). Daarvoor in de plaats kwam een dialoog tussen de kerken en Israël. De laatste tijd echter komt er binnen de PKN weer meer aandacht voor de zogenoemde vernieuwende en helaas ook weer de vervangende boodschap van Jezus Christus, die dus in plaats van de boodschap aan Israël zou zijn gekomen. Op dit moment heeft deze ontwikkeling nog geen officiële status gekregen. In artikel 1 is immers expliciet genoemd dat de kerk deelt in de aan Israël geschonken verwachting.

Toenemende aandacht voor Palestijns leed

De Palestijnse Christelijke gemeenschap heeft in december 2009 het Kairos document 'Uur van de waarheid' gepresenteerd. Dit document pretendeerde een analyse te zijn van de wanhopige situatie van het Palestijnse volk, met een oproep aan kerk en wereld. Het document is enkel vanuit Palestijns perspectief opgesteld en werd officieel onder de aandacht van de PKN kerk gebracht. Ondanks, of misschien wel dankzij, dit eenzijdige Palestijnse perspectief, raakte men in PKN kringen onder de indruk van het Kairosdocument, wat vervolgens een stempel op de discussies heeft gedrukt. Mede daardoor ontstond ook binnen de kerkelijke ruimten gaandeweg het beeld van een oppermachtig Israël tegenover weerloze Palestijnen.

In april dit jaar werd in de Bergkerk te Amersfoort het boek Roep om verzoening van Naim Ateek gepresenteerd. Deze bijeenkomst was alles behalve een verzoening met de Joodse staat. Ds. P. Verhoeff, preses van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland, riep de aanwezigen op om het boek goed te lezen om daarna tot andere theologische inzichten te komen. Dat had hij vanuit zijn functie zo nooit kunnen stellen. Van iemand in een gezaghebbende positie mag men een onafhankelijke opstelling verwachten. Niet alleen Verhoeff, de baas van de PKN, blundert, ook de secretaris van het 'PKN- bedrijf' kan er wat van: "De kerk is onopgeefbaar verbonden met Israël, maar wie meent dat de landbelofte voor Israël nu nog geldt, overspeelt zijn hand". Dat schrijft dr. Arjan Plaisier, scriba van de PKN, in zijn bijdrage aan de bundel 'Meervoudig verbonden'. Doel van deze bundel is het moeizame gesprek in de kerk over de relatie met Israël en de Palestijnen een nieuwe impuls te geven. 'Meervoudig verbonden' werd op 1 november dit jaar gepresenteerd in de Thomaskerk te Amsterdam.

Artikel 1 uit de PKN Kerkorde verloochend

In de bundel 'Meervoudig verbonden' stelt Plaisier tevens: "Wanneer over 'onopgeefbare verbondenheid' gesproken wordt, is het goed te bedenken dat er nog steeds een Joods volk is". Daar komt de aap uit de mouw. Onder die verbondenheid wordt wel het volk, maar dus niet het land Israël gerekend. Deze stelling verloochent artikel 1. Immers bij de daarin genoemde, aan Israël geschonken verwachting hoort ook de Bijbelse landbelofte. Natuurlijk kan die belofte verschillend worden gezien en uitgelegd, maar dat neemt niet weg dat de landbelofte als feit wordt genoemd in het Oude Testament, de Joodse Bijbel. Aan die belofte gaat men binnen de PKN kerk de facto niet, maar in allerlei discussies wel, voorbij. Deze discussies worden door andere leden van de PKN, en ook daarbuiten, met lede ogen aangezien. Een aantal leidende figuren binnen de Gereformeerde Bond, het Confessioneel Gereformeerd Beraad, de Confessionele Vereniging en het Evangelisch Werkverband hebben gewerkt aan een brochure over de relatie tussen kerk en Israël. Het stuk heeft als titel 'Onopgeefbaar verbonden' en werd in september 2011 aangeboden aan de PKN. Kort samengevat attendeert de brochure er op dat het denkbaar is dat de PKN kerk bij het maken van politieke keuzes de theologische vragen rondom de unieke plek van Israël in Gods heilsplan dreigt te vergeten. Met die politieke keuzes doelt men op de toenemende kritiek op de Joodse staat.

Ook op de inhoud van deze brochure had Plaisier een bedenkelijke reactie: "Mijn grootste bezwaar is echter dat de Christologie te kort komt. Het heil is in Jezus Christus, dat is de doorslaande verkondiging van het Nieuwe Testament. In Hem heeft God beslissend gehandeld". Dat is duidelijk: volgens Plaisier heeft God in Jezus Christus beslissend gehandeld en vanuit die visie kan de onopgeefbare verbondenheid alleen op het volk Israël van toepassing zijn. Vasthouden aan de Bijbelse landbelofte is immers het overspelen van de handen.

De realiteit

Door het beslissend handelen van met name de seculiere zionisten kon er een onafhankelijke Joodse staat worden gesticht. De in 1948 opgerichte seculiere staat Israël, en artikel 1 van de kerkorde van de PKN, garanderen respectievelijk de veiligheid van het Joodse volk en dat de PKN-Kerk deelt in de aan Israël geschonken verwachting. Deze twee aspecten, die beide een reële gestalte zouden moeten geven aan de onopgeefbare verbondenheid, worden bij al de kerkelijke discussies hierover achterwege gelaten. Theologie kan een levensgevaarlijk vak zijn. De geschiedenis, en met name wat er tijdens de Tweede Wereldoorlog is gebeurd met de Joden, heeft geleerd dat kerkelijke geloofsuitspraken indirect daartoe bijgedragen hebben. De PKN kerk heeft daarom haar positie ten opzichte van de Joden herzien en in artikel 1 van de Kerkorde van de PKN gesteld dat de kerk alleen deelt in de verwachting die aan Israël is geschonken. De huidige discussies binnen de PKN over de onopgeefbare verbondenheid zouden op termijn tot herziening van artikel 1 kunnen leiden. De ontwikkelingen binnen de PKN ten aanzien van de verhouding met Israël moeten dus goed in de gaten gehouden worden.

Bronnen: