"De joden hebben het gedaan", antisemitische complottheorieën na 9/11

 

"Bizar hoe rechts en links zich verenigen in antisemitisme," aldus Mark Potok, directeur van de Southern Poverty Law Center's Intelligence Report. "Ter linkerzijde is het doortrokken met anti-Zionisme, ter rechterzijde met angst voor de internationale Jood".

Als voormalige linkse aktievoerder vind ik dit nog het meest verbluffend aan de 9/11 complottheorieën, dat dergelijke onzin (tot op zekere hoogte) salonfähig is binnen links. Op het Sociaal Forum dat een aantal jaren werd gehouden in Nederland waren paranoïde idioten van de "9/11 Truth" beweging gewoon welkom. Ook een van de pot gerukte aktiegroep als Stop de Bezetting of Gate48 laat antisemitische drek gewoon toe op hun websites, en bij SdB werd die zelfs door de webmaster gepost.

 

Wouter

____________

 

"De joden hebben het gedaan", antisemitische complottheorieën na 9/11  

http://joodsactueel.be/2011/09/10/de-joden-hebben-het-gedaan-antisimetische-complottheorieen-na-911/ 

Zaterdag 10 September 2011 21:30 

Osama Bin Laden is dood. Op de plaats waar ooit de Twin-Towers stonden verrijst een nieuwe wolkenkrabber. De internationale troepenmacht trekt zich fase-gewijs terug uit Irak en Afghanistan. Nine eleven en de materiële gevolgen worden na tien jaar langzaamaan voer voor geschiedenisboeken. Wat wel nadrukkelijk overblijft zijn de vele complottheorieën die menen te verklaren wat er "echt" gebeurde op die elfde september.

Zoals een hardnekkige bacterie immuun is voor behandeling blijven ook deze fantastische verhalen bestaan, ondanks pogingen om ze rationeel te weerleggen. Onverwacht duiken ze weer op in een gemuteerde, gewijzigde vorm. Vaak echter blijven de Joden en Israël de gebeten hond. Eeuwenoude complottheorieën over wereldomvattende Joodse macht worden nieuw leven ingeblazen.

De eerste complottheorie in verband met 9/11 begon vier dagen nadat de torens instortten. De Syrische krant Al-Thawra verspreidde de kwakkel dat vierduizend Joden die elfde september niet op hun werk opdaagden omdat Israël hen had verwittigd van de op til zijnde aanslag, zo blijkt uit een document van de U.S. State Department uit 2007. Een andere mythe volgde: vijf Israëlische studenten waren eigenlijk Mossad-agenten die op de hoogte waren van de aanslag en die goedkeurden. Vandaar was het maar een kleine stap om vervolgens te beweren dat Israël achter de aanslagen zat.

Ondertussen zijn op het internet nu zo'n zesendertigduizend complotvideo's te vinden. Zestienduizend daarvan duiden de Joden of Israël aan als oorsprong, aldus een recent verslag van de Anti-Defamation League (ADL). "We zien dat de laatste tien jaar er een echte propaganda-industrie is ontstaan rond 9/11", aldus de directeur van ADL's mensenrechtenafdeling Deborah Laufer. "De antisemitische complottheorieën zijn hierbij prominent aanwezig".

De theorieën hebben het louter kwaadspreken overstegen. Op 10 juni 2009 opende een aanhanger van de complottheorieën het vuur bij het U.S. Holocaust Memorial Museum in Washington. Een veiligheidsagent kwam hierbij om het leven. De dader, James von Brunn, toen 88 jaar oud, stierf voor hij voor de rechtbank kon worden gebracht.

Volgens kenners verspreiden de 9/11-mythes die de Joden de schuld geven zich niet alleen onder neo-nazis en andere blanke suprematie-denkers maar worden ook andere sociale bewegingen onbewust besmet met dat antisemitische virus: extreemlinkse radicalen, vredesbewegingen, New Age-bewegingen en journalisten en propagandisten in de Arabische en in de moslimwereld.

"De omvang van deze antisemitische retoriek die steeds weer verwijst naar het internationale Jodendom en het Jodendom in de VS, is nieuw", aldus Chip Berlet, een analyst van de liberale denktank Political Research Associates in Somerville Massachutes. "Zelfs als believers er uitdrukkelijk worden op gewezen, kunnen of willen zij de antisemitische oorsprong niet (h)erkennen." 

 

Rol van Israël

Alan Sabrosky, redacteur van de antisemitische website "Veterans Today" acht het zijn roeping om de rol van Israël bij de aanslagen van 9/11 te blijven benadrukken. Hij houdt vol dat Washington en New York het centrum zijn van de "Zionistische macht". Citaten uit zijn werk vind je niet alleen op extreemrechtse- maar ook op pro-Palestijnse websites, Arabische nieuwssites en de Internet nieuwsbrief "Dissent Voice" dat zichzelf omschrijft als "een radicale nieuwsbrief op zoek naar vrede en sociale rechtvaardigheid".

"Bizar hoe rechts en links zich verenigen in antisemitisme," aldus Mark Potok, directeur van de Southern Poverty Law Center's Intelligence Report. "Ter linkerzijde is het doortrokken met anti-Zionisme, ter rechterzijde met angst voor de internationale Jood". Een studie van deze organisatie in 2008 toonde aan dat in slechts negen van de zeventien ondervraagde landen de meerderheid oordeelde dat Al-Qaida achter de aanslagen zat. Bij diegenen die anders dachten werd niet zozeer Israël, dan wel de V.S. zelf geviseerd. In Rusland oordeelde twee procent dat Israël samenzweerde, in Kenya was dat drie procent en in Indonesië vijf percent.

In het Midden-Oosten liggen de aantallen significant anders. In Egypte is maar liefst 43 percent van de respondenten overtuigd dat Israël achter de aanslagen zit. In Jordanië is dit 31 percent. Opvallend is dat in de Westbank en Gaza dit percentage lager lag. In Turkije geloofde tenslotte slechts drie procent dat Israël achter de aanslagen zat.

De conservatieve columnist Daniel Pipes, die reeds twee boeken over de complottheorieën op zijn actief heeft zegt dat deze in het Westen slechts uitzonderlijk voorkomen maar in het Midden Oosten wijd verbreid zijn omdat "ze worden verspreid door de algemene media, leidende intellectuelen en politiekers". Pipes meent dat 9/11-complottheorieën kwaadaardiger zijn dan de verdichtsels rond de moord op Kennedy, die weliswaar eveneens wijdverbreid zijn maar weinig gevaar in zich dragen.

Impact

De impact van de vele 9/11-complottheorieën is voorlopig veel minder duidelijk. "We zitten in een tijdperk waarin de grenzen tussen main stream media en marginale berichtgeving steeds minder duidelijk worden", aldus Burkin. "Ooit was dit onderscheid wel duidelijk. De meerderheid van de bevolking werd niet geconfronteerd met de complottheorieën of het was om ze te horen weerleggen. Nu vinden die verdichtsels steeds meer hun weg naar de algemene media."

Barkun voegde er aan toe: "Deze wijziging waardoor absurde gedachten door de globale media worden overgenomen is zo recent dat we de maatschappelijke impact nog niet kunnen inschatten".

Berlet maakt zich zorgen dat de 9/11-complottheorieën de antisemitische retoriek in de publieke opinie kan voeden. "Het is angstwekkend. Zo kunnen opnieuw pogroms ontstaan die het wezen van de democratische rechtsstaat ondergraven", verklaarde hij. "Je zou denken dat verantwoordelijke mensen opstaan en dit een halt toeroepen. Niettemin verspreidt het zich en ontbreekt het onze leiders aan ruggengraat om er tegen in te gaan."

 

Dodelijk geweld in Arabische wereld opgezet spel, maker anti-islamfilm blijkt niet Joods of Israëli

 

Vanmorgen was het nog op het journaal hier. Ik heb daarbij niet meegekregen dat de hele heisa maar gaat om een filmpje op YouTube.

Zie ook op Elder of Ziyon http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/09/round-up-on-sam-bacile-and-misdirection.html en http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/09/muslim-protest-roundup.html  

________________________

 

Dodelijk geweld in Arabische wereld opgezet spel, maker anti-islamfilm blijkt niet Joods of Israëli

·        http://joodsactueel.be/2012/09/13/dodelijk-geweld-in-arabische-wereld-opgezet-spel-maker-anti-islamfilm-niet-joods-of-israeli/

·        Donderdag 13 September 2012 10:49 

 

 

·        In de Arabische wereld zijn deze week felle onlusten uitgebroken, ogenschijnlijk om te protesteren tegen een obscure anti-Islamfilm op YouTube. De film zou gemaakt zijn door een Amerikaans-Israëlische Jood. Maar nu blijkt één en ander gelogen wat duidt op opgezet spel, om de rellen te laten samenvallen met de verjaardag van 9/11.

Sam Bacile, de regisseur van de anti-Islamfilm zei initieel tegen het persagentschap AP dat hij Joods was en een Israëlische staatsburger, maar nu ontdekte het persagentschap dat Bacile eigenlijk Nakoula Basseley heet, een koptisch christen.

De man bleek in het verleden al veroordeeld voor fraude. De Israëlische autoriteiten hebben inmiddels laten weten dat er nooit een Israëlische staatsburgerschap verleend werd aan iemand met de naam Sam Bacile. Verder zeiden ook de Californische autoriteiten dat er geen burger ingeschreven is onder die naam in hun bevolkingsregisters. Van een Amerikaan met Israëlische nationaliteit is dus geen sprake.

Nadat een trailer van de film met Arabische vertaling op YouTube verscheen braken er onlusten uit waarbij de Amerikaanse ambassadeur in Libië en drie medewerkers om het leven kwamen. Ook in Egypte waren er rellen naar aanleiding van de film, daar werd de Amerikaanse ambassade bestormd.

De christelijke activist Steve Klein, die bij het anti-Islamproject betrokken is, bevestigde nadien tegen Associated Press dat Bacile een pseudoniem was en dat de maker wel degelijk een christen was. Er waren een vijftiental mensen betrokken bij het maken van de film en ze gebruikten allemaal pseudoniemen. Enkele waren kopten maar het merendeel zijn evangelische christenen.

Ondertussen gaat Washington ervan uit dat de aanval op de ambassade georchestreerd was en dat het hele filmverhaal opgezet spel is om de terreuraanslag te maskeren als volkswoede. Ook acht men de datum van de aanslag – de elfde verjaardag van 9/11 – niet toevallig uitgekozen. De ambassade in Lybië werd eerst aangevallen door enkele tientallen mannen die in konvooi naar de locatie reden en bewapend waren met raketgranaten en geen plakaten met slogans of spandoeken droegen.

YouTube heeft inmiddels voor burgers in Egypte en Lybië het bewuste filmfragment ontoegankelijk gemaakt.

 

Ook CNN meent dat de aanval gepland was: 

 

Pro-al Qaeda group seen behind deadly Benghazi attack

By Nic Robertson, Paul Cruickshank and Tim Lister, CNN

September 13, 2012 -- Updated 1540 GMT (2340 HKT) 

 

STORY HIGHLIGHTS

·        One expert suspects the Imprisoned Omar Abdul Rahman Brigades

·        The group claimed responsibility in June for an explosive device outside the consulate

·        The attack immediately followed a call for revenge issued by al Qaeda's leader 

 

(CNN) -- A pro-al Qaeda group responsible for a previous armed assault on the U.S. Consulate in Benghazi is the chief suspect in Tuesday's attack that killed the U.S. ambassador to Libya, sources tracking militant Islamist groups in eastern Libya say. 

 

They also note that the attack immediately followed a call from al Qaeda leader Ayman al-Zawahiri for revenge for the death in June of Abu Yahya al-Libi, a senior Libyan member of the terror group.

The group suspected to be behind the assault -- the Imprisoned Omar Abdul Rahman Brigades -- first surfaced in May when it claimed responsibility for an attack on the International Red Cross office in Benghazi. The following month the group claimed responsibility for detonating an explosive device outside the U.S. Consulate and later released a video of that attack. 

 

Noman Benotman, once a leading member of the Libyan Islamic Fighting Group and now based at the Quilliam Foundation in London told CNN, "An attack like this would likely have required preparation. This would not seem to be merely a protest which escalated." 

 

Slain ambassador died 'trying to help build a better Libya'

"According to our sources, the attack was the work of roughly 20 militants, prepared for a military assault; it is rare that an RPG7 is present at a peaceful protest," Benotman said.

"According to our sources, the attack against the consulate had two waves. The first attack led to U.S. officials being evacuated from the consulate by Libyan security forces, only for the second wave to be launched against U.S. officials after they were kept in a secure location." 

 

That analysis is supported by U.S. sources who say the attack on the consulate is believed to have been pre-planned. The sources say the attackers used the protest as a diversion to launch the attack, although the sources could not say if the attackers instigated the protest or merely took advantage of it.

The sources do not believe the ambassador was directly targeted. 

 

Libyan Deputy Interior Minister Wanis al-Sharif, speaking at a news conference in Benghazi on Wednesday, said that "among the protesters, there were some who infiltrated the march to start chaos." 

 

Six things to know about the attack

Benotman, who had earlier warned of the likelihood of renewed attacks against U.S. interest in Libya, said the Omar Abdul Rahman Brigades is a prime suspect in the Benghazi attack Tuesday. He believes it is likely the deadly attack was also linked to a video statement released by al-Zawahiri on the 11th anniversary of the 9/11 attacks. In the video, al-Zawahiri confirmed the death of al-Libi -- a prominent member of the al Qaeda-linked group -- adding: "His blood is calling, urging and inciting you to fight and kill the crusaders." 

 

The video released by the Brigades in June showed nighttime explosions around the consulate, interlaced with footage of Osama bin Laden and al-Zawahiri, along with images from the 9/11 attacks. At the time the Brigades claimed it had launched the attack in response to the first reports of al-Libi's death in a drone strike in the tribal areas of Pakistan. 

 

Notably, the Brigades said the June 5 attack was also timed to coincide with preparations for the arrival of a senior U.S. State Department official.

"The time frame of attacks shows that the group has been following and actively involved in gathering information about the activities of diplomatic missions in the country," Benotman wrote in a June briefing paper on the group. 

 

He adds that it appears the Omar Abdul Rahman Brigades was also responsible for a rocket attack against the convoy of the British ambassador in Benghazi on June 11 and an attack against the Red Cross in Misrata on June 12. 

 

Libyan and Western security officials tell CNN that al Qaeda has taken advantage of a security vacuum to build up a presence in eastern Libya.

A senior Libyan official told CNN in June that the United States had flown surveillance missions with drones over suspected jihadist training camps in eastern Libya. The official said that, to the best of his knowledge, they had not been used to fire missiles at militant training camps in the area. 

 

Ambassador's killing shines light on Muslim sensitivities around Prophet Mohammed

Another Libyan official told CNN at the same time that five radical Islamist militant commanders were operating in the Derna area, with 200 to 300 men under their command in camps in the area. Ironically, Christopher Stevens -- the U.S. ambassador killed in Tuesday's attack -- had written extensively about the rise of Salafist factions in and around Derna in a 2008 diplomatic cable. 

 

As CNN has previously reported, one of militant commanders, according to several sources, is Abdulbasit Azuz, a long-time associate of al-Zawahiri. Azuz was dispatched by al-Zawahiri to Libya from Pakistan's tribal areas in the spring of 2011 to create a foothold for al Qaeda in Libya, the sources say.

Azuz is a veteran jihadist who fought the Soviet-backed government in Afghanistan in the early 1990s, according to several sources. He later moved to the United Kingdom, where he increasingly came on the radar screen of British security services for his radical recruitment efforts in Manchester. 

 

In the period after the July 2005 London bombings, he was detained in the Belmarsh high-security prison and placed under a control order, according to the sources. He left the United Kingdom in 2009 and traveled to the tribal areas of Pakistan, according to the sources. 

 

According to one source, Azuz has dispatched men as far west as Ajdabiya and Brega in his attempt to build up al Qaeda operations in eastern Libya.

According to Libyan security sources, within the militant ranks in Derna there are 20 to 30 hardcore jihadist fighters who are cause for most concern. One source said a number of Egyptian jihadists are also present in the Derna area, as well as fighters belonging to al Qaeda's North African affiliate, al Qaeda in the Islamic Maghreb. 

 

Another militant whose activities have caused concern in eastern Libya is Sufian bin Qumu, a released Guantanamo detainee who is believed to be operating a camp in a remote area outside Derna. His detainee assessment at the prison camp described him as having a "long-term association with Islamist extremist Jihad and members of Al-Qaida and other extremist groups."

Libyan officials confirmed his presence in the area to CNN in June. 

 

Townsend: Libya has been suffering 'fragile security'

Libyan security services have so far not moved against the militants, casting doubt over their ability to bring security to the country. Many areas are still dominated by brigades that fought to topple Libya strongman Moammar al-Gadhafi and bands of heavily armed young men who have turned to criminality. 

 

Derna has for years been a recruiting ground for al Qaeda. In his 2008 cable, Stevens described the area as "a wellspring of Libyan foreign fighters" for al Qaeda in Iraq, and outlined how high youth unemployment, discrimination by the Gadhafi regime and the influence of veteran Libyan jihadists from Afghanistan all played a role in radicalizing a new generation. 

 

In recent months, hardline Salafists have increasingly asserted themselves in eastern Libya. In June hundreds of fighters wielding AK-47s and black Islamist banners converged on Benghazi to call for the imposition of sharia law. This spring al-Zawahiri's associate Azuz was confident enough to address a large gathering in the town square of Derna, an online video of which has been seen by CNN. 

 

Stevens warned in '08 about extremists near Benghazi

Collectively, some of the Salafist and jihadist elements in eastern Libya began to become known as Ansar al Sharia, or "Partisans of Sharia." According to reports, eyewitnesses have claimed Ansar al Sharia was responsible for organizing the demonstration outside the U.S. Consulate. But Benotman told CNN Ansar al Sharia is not really a grouping at all but rather a term applied to an amorphous coalition of Islamist and Salafist groups in eastern Libya with no leadership structure. 

 

Despite concerns over the growing audacity of Salafist-jihadist groups, the victory of secular parties in elections in July had created a measure of optimism about Libya's future.

Benotman tells CNN the reality is that a large majority of Libyans, including the majority of Islamists, are opposed to al Qaeda's ideology of global jihad. He predicts a backlash against the perpetrators of the attack.

"People will curse them for this," he told CNN. 

 

Nic Robertson: Al Qaeda leader's brother offers peace plan

 

De dreiging van Israel of de dreiging van Iran (IPI)

 

De dreiging van Israel of de dreiging van Iran

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/09/13/de-dreiging-van-israel-of-de-dreiging-van-iran/

Door Wouter

Koos van der Bruggen van de Commissie Davids, die de Nederlandse positie in de Irak oorlog onderzocht, schreef vorige week een opiniestuk in Trouw onder de titel "Israël kan ongestoord een aanval op Iran voorbereiden". Zijn strekking is dat een dreigende Israelische aanval op de Iraanse atoominstallaties voorkomen moet worden door druk op Israel uit te oefenen.

Van der Bruggen wijst op parallellen tussen de inval in Irak in 2003 en een mogelijke aanval door Israel op Iran in de nabije toekomst. Die parallellen zijn er natuurlijk, maar minstens zovele verschillen. In Israel wordt alleen een gerichte aanval op atoominstallaties overwogen, geen invasie of grootschalige bombardementen die tot veel burgerdoden zouden leiden. De Verenigde Staten werden door Irak niet rechtstreeks bedreigd, terwijl het regime in Iran al jaren openlijk het einde van de Joodse staat bepleit en nastreeft, zowel mondeling als door wapenleveranties en financiële steun aan Hezbollah en Hamas, twee terreurgroepen die Israel al meermaals hebben aangevallen middels bomaanslagen en raketbeschietingen. Israel zal, indien het daadwerkelijk tot aktie overgaat, dan ook geen diplomatieke steun van de wereldgemeenschap afwachten, maar zich beroepen op zelfverdediging en een preventieve aanval uitvoeren op strategische lokaties waar Iran aan haar nucleaire programma werkt. Als Iran eenmaal een atoombom heeft, zal het immers te laat zijn. Andere middelen zijn al geprobeerd, zoals diplomatieke druk via de internationale gemeenschap, die na een eindeloze reeks onderhandelingen uiteindelijk sancties heeft ingesteld tegen Iran (met beperkt resultaat, omdat met name Rusland en China op dit punt dwarsliggen). Ook zal Israel waarschijnlijk, al dan niet samen met de VS, achter de Stuxnet computerworm zitten die in 2010 Iraanse atoominstallaties saboteerde, en achter aanslagen die sinds 2010 worden gepleegd op Iraanse atoomgeleerden en installaties.

Men hoeft weinig illusies te hebben over enig gezond verstand van het Iraanse regime, dat het zou kunnen doen afzien van de productie of het gebruik van kernwapens. Deze week nog weet Achmadinejad zelfs de droogte die zijn land teistert aan een sinister complot door de vijanden van het islamitische regime, en zijn verlangen om "het zionistische regime uit de pagina's van de tijd te wissen" is bij herhaling luid verkondigd. Het antisemitisme, van oudsher niet sterk aanwezig in het land, krijgt al jaren ruim baan van het regime, met Holocaust ontkenning door de regeringsleider zelf en bizarre complottheorieën die via boeken en tv-programma's worden verspreid.

Over een mogelijke Israelische aanval (al sinds 1993 zou Israel maatregelen treffen om dit mogelijk te maken) wordt al jaren gespeculeerd in de media, en ze is door commentatoren ook al meermaals voorspeld, met verschuivende deadlines zoals onheilsprofeten die het einde van de wereld voorspellen. (Dat geldt ook voor het moment waarop Iran over de atoombom zou beschikken.) Of die aanval er komt, is nog zeer de vraag, want ook Israel ziet de risico's ervan, zoals een tegenaanval door Iran met lange afstandsraketten of via haar vazal Hezbollah, die sinds 2006 weer een groot wapenarsenaal heeft opgebouwd in Libanon. Of het risico dat andere landen zich aan de kant van Iran zouden scharen en het ontaardt in een regionale oorlog.

Een aanval zou bovendien het gevaar niet echt elimineren maar alleen het atoomprogramma met enige jaren vertragen. Waarschijnlijk heeft men zowel diplomatieke en logistieke steun van de VS nodig, als stilzwijgende toestemming van een of twee Arabische buurlanden om over diens grondgebied te vliegen. Dat Israel dreigt met een dergelijke aanval kan ook erop duiden dat men deze juist niet gaat uitvoeren. Aan eerdere aanvallen op atoominstallaties in Irak en Syrië werd immers geen enkele ruchtbaarheid gegeven.

Van der Bruggen doet schamper over een vermeende dubbele moraal van Israel, dat zelf wel over kernwapens beschikt maar dit verzwijgt en hierop ook vrijwel niet zou worden aangesproken. Israel is echter het enige land waarvan het blote bestaansrecht wordt ontkend door veel andere landen, en dat meermaals met vernietiging is bedreigd door haar buren. Als er één land is waarvan het gerechtvaardigd of tenminste begrijpelijk is dat het kernwapens bezit, is het Israel wel. Zelf heeft het nooit gedreigd andere landen te vernietigen. Het is een gotspe te suggereren dat haar kernwapens "wellicht een van de belangrijkste redenen voor de mogelijke nucleaire ambities van Iran", zijn zoals Van der Bruggen doet.

Dat Israel een recht heeft op zelfverdediging, zonodig via een preventieve aanval op atoominstallaties, staat voor mij buiten kijf. Of dat verstandig is en of andere, minder risicovolle opties nog kansen bieden om Israels voortbestaan te verzekeren is een andere vraag. Het oordeel van een Commissie Davids zal echter de minste van Israels zorgen zijn.

Open Brief over Israël aan Nederlandse Christenen

 

Open Brief over Israël aan Nederlandse Christenen

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/09/10/open-brief-over-israel-aan-nederlandse-christenen/

De Open brief aan de Nederlandse Christenen is niets anders dan een variant op de vervangingstheologie.

Zes Christelijke godgeleerden, aangesloten bij een aantal theologen, uit voornamelijk de Angelsaksische wereld, hebben recent een open brief opgesteld, gericht aan de Nederlandse Christenen, waarin wordt verkondigd dat Christenzionisten de Bijbel verkeerd lezen. Zij roepen de lezers op om terug te keren tot de kernboodschap van de Schrift. Wat dat volgens hen inhoudt wordt in de brief breedvoerig uitgelegd en richt zich tegen het Christenzionisme.

De schrijvers zijn van mening dat de Christenzionisten er twee onterechte vooronderstellingen op na houden. Ten eerste, de bewering dat God het huidige Israël vanwege etnische afkomst uitzonderlijk goed gezind is, en niet op basis van de genade van Christus alleen. Ten tweede de bewering dat de Bijbelse belofte aan de Joden is gebonden aan een bepaalde geografische streek, die gegeven zou zijn door God. De zes theologenbriefopstellers staan met hun aantijgingen tegen de Christenzionisten niet alleen. Tijdens de presentatie van het boek 'roep om verzoening', door de Palestijnse Christelijke theoloog Naim Ateek werd precies hetzelfde bedenkelijke credo gepredikt, waarbij de voorzitter van de PKN Synode, Peter Verhoeff, alle aanwezigen opriep om na het lezen van dat boek te komen tot andere theologische inzichten.

In de open brief dekken de auteurs zich meteen al zelf in tegen iedereen die het niet met hen eens is. Zij verwerpen elke etikettering die hen aanduidt als vervangingstheologen of (potentiële) antisemieten, want zelf zien ze hun bezwaren tegen Christenzionisme niet als vervangingstheologie. Maar dat is het wel, zoals ik hieronder zal aantonen. De open brief bestaat voor een groot deel uit tien stellingen die hun visie moeten onderbouwen en die tegelijk ook laten zien dat het Christendom een totaal andere godsdienst is dan het Jodendom. Het voert hier te ver om uitvoerig stil te staan bij elke van de tien stellingen, maar met name de stellingen zes en zeven geven ernstig te denken. Zelfs de betekenis daarvan mag van het zestal echter geen vervangingstheologie worden genoemd.

Uit stelling zes de volgende citaten:

"De beloften van de erfenis die God gaf aan Abraham zijn effectief gemaakt door Christus, die het ware Zaad van Abraham is".

Abraham was de stamvader van een sibbe waaruit het Joodse volk voort is gekomen. Voor Joden is hij een heel belangrijk persoon die zij niet willen vergeestelijken. Maar de kerkelijke uitleg van de betekenis van Abraham heeft geen oog voor de Joodse visie want die is veel te 'aards'.

"Deze beloften zijn en kunnen niet effectief worden gemaakt door het houden van Gods wet door de zondige mens. De beloften worden gedaan alleen aan degenen die geloven in Christus, de ware Erfgenaam van Abraham".

Dat is dan helder, niet de Joden maar de mensen die geloven in Christus zijn volgens de deze godgeleerden de ware erfgenamen van Abraham. En verder in stelling zes nog:

"Deze beloften slaan niet op enige bijzondere etnische groep, maar op de Kerk van Jezus Christus, het ware Israël."

Hieruit blijkt dat men wel degelijk het Joodse volk heeft vervangen voor de christenen, die nu opeens 'het ware Israël' denken te zijn. Stelling zeven draagt de vervangingstheologie nog explicieter uit. Ik citeer daaruit:

"Jezus heeft geleerd dat zijn opstanding de wederoprichting van de ware Tempel van God is. Hij is in de plaats gekomen van de priesters, de offers en het heiligdom van Israël".

Als dit geen vervangingstheologie mag worden genoemd dan is alle logica zoek. In het handwoordenboek 'Van Dale hedendaags Nederlands' wordt het werkwoord 'vervangen' omschreven als 'de plaats innemen van'. Met alleen al deze zevende stelling zakken de zes theologen door de mand.

De schrijvers stellen zich in hun brief ook heel hoogmoedig op:

"Wij zijn er van overtuigd dat de aanhangers van de Israëltheologie de Bijbel verkeerd lezen en dat dit desastreuze gevolgen heeft voor het belijden van de Kerk".

Je mag toch van godgeleerden hopen dat ze ook geleerd hebben hoe de Bijbel te verstaan, maar bij dit zestal is dat op z'n minst twijfelachtig. Zij stellen zich hautaine op tegen Christenzionisten, en een dergelijke houding zou je van godgeleerden niet verwachten. Het is namelijk onjuist om te stellen dat een groep mensen onder één bepaalde noemer de Bijbel verkeerd zou lezen. De teksten van de Bijbel zijn soms zo ondoorgrondelijk dat ze niet eenduidig kùnnen worden uitgelegd. Langdurige observatie van een tekst kan tot een heel ander inzicht leiden dan men oorspronkelijk had. Algemeen kan nog het beste worden gesteld dat het bij het lezen van de Bijbel gaat om 'een ontmoeting met God'. Het resultaat daarvan is echter strikt persoonlijk en elke interpretatie van een Bijbeltekst is vanuit eigen aanvoelen en daarom uiterst subjectief. Er kan dan ook geen sprake zijn van dé Bijbeluitleg, wel van één Bijbeluitleg. Bovendien is het ook belangrijk te letten op de context waarbinnen een Bijbelgedeelte tot stand is gekomen. Een Bijbeltekst staat nooit op zichzelf.

En als we het dan toch over vervanging hebben, de kerkelijke banden met Israël zouden beter kunnen worden vervangen door een respect vanuit de kerken voor Israël zoals het werkelijk is. Nu is sprake van een irreële band. Kerk en Synagoge zijn immers door de beleden positie van Christus duurzaam gescheiden. De Joden accepteren dat zonder moeite, veel Christenen niet. Die vinden dat de Joden alleen in het Christelijk heil kunnen delen als ze het offer van Jezus aanvaarden en dus Christen worden. Het is niet reëel en getuigt niet van respect om van mensen te verlangen hun eigen godsdienst op te geven. De enige en juiste oplossing is dat de kerken gaan inzien dat er naast hun Christelijk geloof ook een Joodse religie is en nog vele andere manieren van geloven (en niet geloven). Dit zou tegelijk ook een goede theologische opmaat zijn voor iets dat in de hele Westerse wereld gebruikelijk is; scheiding van Kerk en Staat. Die scheiding zou ook moeten gelden voor de verhouding tussen de kerken en de staat Israël. Het is immers van de zotte dat theologen zich bemoeien met het wel en helaas in dit geval vele wee van de moderne Joodse staat Israël en het bestaan daarvan delegitimeren aan de hand van slechts één Bijbelvisie, die van de vervangingstheologie.

De vervangingstheologie heeft al veel schade aangericht in de toch al moeilijke verhouding tussen Joden en Christenen. Dit alleen al moet voor de PKN reden genoeg zijn om en plein public nadrukkelijk afstand te nemen van deze open brief, die op de vervangingstheologie is gebaseerd en het Jodendom niet respectvol bejegent.

Tjalling.

---

Bronnen:

http://strengholt.blogspot.nl/2012/09/open-brief-over-israel-aan-nederlandse.html

http://www.ifes.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=319&Itemid=533

 

Stemwijzer Israel-Palestina 2012

 

Stemwijzer Israel-Palestina 2012

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/09/06/stemwijzer-israel-palestina-2012/

 

Standpunten van de Nederlandse politieke partijen over het Israelisch-Palestijns conflict

Vorige week plaatste Een Ander Joods Geluid een Israel & Palestina Stemwijzer op haar website, om de diverse verkiezingsprogramma's op dit onderwerp te vergelijken en haar eigen standpunten aan te geven. Een goed idee, maar wij misten enkele punten in het overzicht, waaronder de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen en de Palestijnse opruiing. We presenteren daarom hieronder onze eigen negen stellingen, met de standpunten van de voornaamste elf partijen en eronder onze eigen mening.

Voor zover de verkiezingsprogramma's niets vermelden over sommige stellingen, is uitgegaan van eerdere uitspraken, gevoerd beleid en stemgedrag in de Tweede Kamer door de partijen. Op de CIDI website staan de standpunten uit de verkiezingsprogramma’s. Ook is op CIDI-TV het verkiezingsdebat te zien en horen.

V = eens / X = oneens / O = onduidelijk of onbekend (NB: bij stelling 3 zijn de posities van CU en D66 abusievelijk verwisseld!)

(Klik op de tabel voor een andere weergave)

Standpunten IPI:

1. Er moet (bij voorkeur) een tweestatenoplossing komen.

Daar zijn wij het zeker mee eens, daar dit de enige oplossing van het conflict is, die internationaal breed wordt gedragen en die recht kan doen aan het streven van beide volken in het gebied naar nationale soevereiniteit. Deze oplossing wordt ook door een meerderheid van de Israeli's en een (grote) minderheid aan Palestijnse kant gesteund, al kan men het moeilijk eens worden over de uitwerking ervan.

2. Er moet meer druk op Israel worden uitgeoefend om de nederzettingen niet meer uit te breiden/ te ontmantelen, de afscheidingsbarrière af te breken en evt. nog andere concessies, bijvoorbeeld door opschorten associatieverdrag of andere economische en/of diplomatieke sancties.

Aan beide kanten is veel verzet tegen sommige concessies die voor een vredesakkoord noodzakelijk zijn. Belangrijk is om de compromisbereidheid aan beide kanten te versterken. Dat zal alleen lukken als de leiders en volksvertegenwoordigers aan beide kanten hun achterban oproepen tot een vreedzaam compromis en rijp maken voor concessies. Druk uitoefenen zal alleen helpen als duidelijk is dat die op beide kanten wordt uitgeoefend en beiden tot concessies worden gemaand. Eenzijdige druk op alleen Israel zal averechts werken en voedt het sentiment dat men er alleen voor staat en daarmee ook nationalistische tendensen.

3. Nederland moet het streven naar een onafhankelijke Palestijnse staat zonder meer steunen, bijvoorbeeld door de unilaterale stappen van de PA in VN verband te steunen.

De unilaterale stappen van de PA zijn in strijd met de Oslo Akkoorden en een poging om vredesonderhandelingen met Israel te omzeilen door via de Verenigde Naties hun eisen ingewilligd te krijgen zonder zelf concessies te hoeven doen. Ze zullen daarom niet tot vrede leiden. Nu al steunt de VN via allerlei organen teveel eenzijdig de Palestijnse positie, en gaat daarbij soms zelfs in tegen de tweestatenoplossing.

4. Er moet met alle partijen, dus ook met Hamas worden gepraat, en Israel moet onder druk worden gezet om ook met Hamas te praten.

Hamas is niet bereid tot een vredesakkoord, het erkennen van Israel of het opgeven van terreur en aanslagen op burgers, zoals men keer op keer in duidelijke bewoordingen laat weten. Met Hamas zou pas gepraat kunnen worden als het voldoet aan de drie eisen van het Midden-Oosten Kwartet: een einde aan het geweld, erkenning van Israel en acceptatie van de akkoorden die gesloten zijn tussen de PLO en Israel. Tot dan valt er weinig te praten, en leiden contacten met Hamas alleen maar tot het legitimeren van deze terreurgroep, waardoor haar positie wordt versterkt tegenover de gematigder groeperingen.

5. Nederland moet Jeruzalem erkennen als hoofdstad van Israel, en er ook zijn ambassade vestigen.

Ook als Oost-Jeruzalem in het kader van een vredesakkoord verdeeld moet worden, is het duidelijk dat West-Jeruzalem bij Israel hoort en zal blijven. Jeruzalem is sinds 1949 door de Israelische regering als hoofdstad aangewezen, en dat dient internationaal erkend te worden. Er is dan ook niets op tegen hier de ambassade te vestigen. Wel zien de drie partijen die hier voorstander van zijn Jeruzalem als 'ondeelbare' hoofdstad van Israel. Daar zijn wij het niet noodzakelijk mee eens. Als de strijdende partijen het onderling eens kunnen worden over een werkbare deling tussen het overwegend Arabisch en het overwegend Joods bevolkte deel, of over een gemeenschappelijk beheer van de oude stad en heiligdommen, dan kunnen wij ons daar goed in vinden.

6. De Palestijnse vluchtelingen (en hun miljoenen nakomelingen) kunnen niet terugkeren naar Israel.

Massale 'terugkeer' van Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen naar Israel is in strijd met de beoogde tweestatenoplossing en daarom uitgesloten. Er is in het internationaal recht geen 'recht op terugkeer' voor deze mensen, en voor hen zouden dezelfde criteria en dezelfde definitie moeten gaan gelden die sinds 1948 voor alle vluchtelingen uit andere conflictgebieden ook gelden.

7. Nederland moet Israel internationaal steunen, de relaties intensiveren en desnoods een afwijkend standpunt innemen in Europees verband.

Nederland en Israel hebben van oudsher goede banden, die voor de Joodse staat van belang zijn, mede vanwege haar moeilijke positie in de VN en isolering in de regio. Vanwege de houding en boycot van het Arabische en islamitische blok komt Israel voor een aantal posities niet in aanmerking en wordt vaak eenzijdig en hard veroordeeld in de Algemene Vergadering, de Mensenrechtenraad en andere gremia. Naast de niet gebonden landen zijn ook EU landen steeds kritischer. Nederland dient Israel te steunen wanneer zij eenzijdig wordt bekritiseerd of zelfs gedemoniseerd, in VN verband en ook binnen de EU. Tegelijkertijd is kritiek op het Israelische beleid soms terecht en dient Nederland haar goede betrekkingen met dit land aan te wenden om zaken voor elkaar te krijgen die de vrede bevorderen.

8. Oost Jeruzalem is bezet Palestijns gebied waar Israel geen recht op heeft en niet mag bouwen.

Volgens het VN-delingsplan van 1947 moest heel Jeruzalem en omgeving, waaronder Bethlehem, een aparte status krijgen en onder internationaal bestuur komen. Oost Jeruzalem is dat deel van Jeruzalem dat tijdens de gevechten in 1948 door Jordanië werd bezet en waaruit toen de Joodse bevolking werd verdreven. De gehele oude stad met de Joodse wijk, de Klaagmuur en tientallen synagoges kwam onder Jordaans bestuur en werd verboden gebied voor Joden, evenals de Joodse begraafplaats op de Olijfberg. De meeste synagoges en vele graven werden vernield en de stad werd ge-Arabiseerd. Grote delen van Oost Jeruzalem, waarvan Israel de gemeentegrenzen fors vergrootte na 1967, zijn nu echter overwegend Arabisch en de inwoners voelen zich vaak Palestijns, al geeft een meerderheid te kennen liever in Israel dan in een Palestijnse staat te willen leven. Waar Israel mag bouwen en waar niet en wat de toekomstige status van Oost Jeruzalem zal zijn dient in onderhandelingen te worden geregeld.

9. Nederland moet meer druk uitoefenen op de Palestijnse Autoriteit en andere Palestijnse organisaties om Israel eenduidig te erkennen (als Joodse staat) en te stoppen met het verheerlijken van geweld en terrorisme.

Terwijl de nederzettingen vaak als obstakel worden genoemd en ieder uitbreidingsplan uitgebreid in het nieuws komt, gaat de opruiing in Palestijnse media welhaast ongemerkt aan de meeste journalisten en politici voorbij. De continue verheerlijking van geweld tegen Israelische burgers en het demoniseren van Joden heeft ontegenzeggelijk zijn invloed op de Palestijnse burgers, die in allerhande complotten en de Joodse almacht geloven. Dit staat vrede en een tweestatenoplossing in de weg. Hoewel in Israel ook discriminatie, racisme, en opruijing voorkomen, zijn de Israelische media zeer divers en wordt racisme sterk bekritiseerd en veroordeeld. Tal van kritische organisaties zetten de Palestijnse zaak en Israelisch wangedrag steeds weer op de kaart en krijgen internationaal veel aandacht. Een kritisch geluid aan Palestijnse kant ontbreekt vrijwel geheel. Nederland zou juist dit kritische geluid aan Palestijnse kant moeten bevorderen en antisemitisme en hatespeech fel moeten veroordelen. Bij de projecten die men aan Palestijnse kant steunt moet dit een belangrijk criterium worden.

Zowel Israel als de Palestijnse Autoriteit en de PLO dienen elkaars recht op soevereiniteit en nationale aspiraties te erkennen. Verschillende Israelische regeringen hebben zich voor een tweestatenoplossing en een onafhankelijke Palestijnse staat uitgesproken, al varieerde de overtuiging waarmee dat gebeurde. De PA en PLO hebben beide Israel erkent, maar nadrukkelijk niet als Joodse staat, terwijl ze hun eigen gewenste staat wel als Arabisch en islamitisch definiëren. Ook houden zij vast aan het zogenaamde recht op terugkeer van de vluchtelingen, wat indruist tegen de tweestatenoplossing.

Israel op de stemwijzer (IMO Blog)

 

Israel op de stemwijzer

IMO Blog, 2012

http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000697.html

Naast de Stemwijzer, het Kieskompas en de Stemmentracker (over het gevoerde beleid) zijn er ook nog allemaal alternatieve stemwijzers. Er is een dierenstemwijzer, een reli-stemwijzer, een vredesstemwijzer en vast nog veel meer. De vredesstemwijzer is van IKV Pax Christi en heeft als enige stemwijzer die ik heb gedaan een specifieke vraag over Israel. Ondanks mijn 'helemaal oneens' op de volgende stelling

Nederland moet zich binnen de EU sterk maken voor grotere druk op Israel om te stoppen met het bouwen van illegale nederzettingen in de Palestijnse gebieden.

was mijn uitkomst de SP. Pax Christi gaf bij iedere stelling, heel objectief, een toelichting. Bij deze luidde die:

Israël en de Palestijnen dienen zich, evenals ieder ander, aan de regels van internationaal recht te houden. Israël geniet nu handelsvoordelen bij de EU. IKV Pax Christi pleit ervoor deze handelsvoordelen te gebruiken als drukmiddel op Israël om zich aan het internationaal recht te houden en af te zien van het bouwen van illegale nederzettingen in bezet gebied.

Mijn uitkomst bewijst maar weer eens dat het tegenwoordig onmogelijk is om een rechtvaardigere maatschappij en wereld na te streven zonder Israel onrecht te doen. Als er nog had gestaan: 'Pax Christi pleit ervoor de druk op zowel Israel als de Palestijnen te verhogen zich aan het internationale recht te houden en obstakels voor vrede te verwijderen', waarbij bijvoorbeeld de hate speech en verering van zelfmoordterroristen aan Palestijnse kant werd genoemd als iets dat dient te verdwijnen, dan had ik wellicht met de stelling ingestemd. De nederzettingen bevorderen de vrede niet, maar ik weet ook dat volgens Pax Christi en de hele mikmak aan Israel kritische organisaties ook de oude stad van Jeruzalem met de Klaagmuur en diverse synagoges een illegale nederzetting is die zo snel mogelijk moet worden afgebroken. Het ligt immers over de groene lijn, dus in bezet Palestijns gebied. Bovendien ben ik tegen economische sancties als die niet tegen alle landen waarmee we handelsverdragen hebben (en die dus, in termen van Pax Christi, handelsvoordelen genieten) en die de mensenrechten vaak op nog veel grotere schaal schenden, worden ingezet. Het is immers alleszins begrijpelijk dat dergelijke sancties tegen alleen Israel als zeer onrechtvaardig zullen worden opgevat.

Pax Christi had overigens al een kant en klare tweet voor me klaarliggen:

Ik en @emileroemer zijn het roerend met elkaar eens over vrede&veiligheid. #1 match op de @IKVPaxChristi Vredesstemwijzer goo.gl/fnvbU

Ik heb dat maar niet getweet. 'Roerend eens' is toch niet helemaal de juiste typering voor een match van 80% waarbij ik op een zo cruciaal punt juist het tegenovergestelde vind.

Naast Pax Christi heeft ook EAJG een soort stemwijzer gemaakt, al kun je die niet zelf invullen. Op negen punten worden de verkiezingsprogramma's met elkaar vergeleken en ieder punt wordt door EAJG van commentaar voorzien. Dit commentaar is, vergeleken met de boude beweringen van Hamburger en anderen, opvallend gematigd van toon. Zo pleit men zelfs niet voor opschorting van het associatieverdrag met Israel, waar alle linkse partijen voor zijn, omdat het inconsequent zou zijn om dat dan niet ook te doen met de associatieverdragen met andere landen, en dat laatste zou onze economie en positie teveel schaden. Men stelt daarom het volgende voor:

Er zijn wel andere instrumenten, zoals bijvoorbeeld - maar niet uitsluitend - de jaarlijkse bespreking met Israël in de Associatieraad waarin de EU met meer inzet dan tot heden de mensenrechtensituatie in de door Israël gedomineerde bezette gebieden aan de orde zou kunnen stellen. Politieke partijen zouden de voorhanden zijnde mogelijkheden dienen te inventariseren en vervolgens kunnen aandringen op gebruikmaking daarvan.

Natuurlijk is men evengoed zeer eenzijdig, want de mensenrechtenschendingen door de PA en Hamas blijven onvermeld, laat staan dat men enige druk bepleit om bijvoorbeeld het verheerlijken van geweld tegen Israelische burgers en het demoniseren van Israeli's en Joden door media, imams, politici en anderen in de Palestijnse maatschappij, te stoppen. En natuurlijk pleit men voor praten met Hamas, en wordt de fabel maar weer eens verkondigd dat Hamas heus heel gematigd en redelijk is geworden en zelfs bereid zou zijn tot accepteren van een tweestatenoplossing. Oproepen heel het heilige land te bevrijden en alle Joden te vernietigen worden voor het gemak genegeerd.

Heel Oost Jeruzalem is volgens EAJG bezet Palestijns gebied en het is onredelijk te verwachten dat de Palestijnen Israel erkennen als Joodse staat. Hierover zegt men:

Commentaar Een Ander Joods Geluid: Een Ander Joods Geluid vindt dat onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen in de eerste plaats dienen te gaan over de condities waaronder een volwaardige Palestijnse staat in het leven geroepen kan worden. Eén van de onderhandelingstactieken waarvan de huidige Israëlische regering, onder leiding van Benjamin Netanyahu, zich tegenover de Palestijnen bedient, is om vooraf eisen te formuleren die de agenda voor zulke onderhandelingen belasten met voorwaarden waaraan Palestijnen dienen te voldoen. Een erkenning van Israël als 'Joodse staat' is pas de afgelopen jaren als eis geformuleerd; met deze eis wordt de discussie verlegd.

Vervolgens legt men uit waarom dit voor de Palestijnen onacceptabel is (Arabische minderheid in Israel en het zou het recht op terugkeer van de vluchtelingen uitsluiten). Het getuigt ofwel van grote onwetendheid ofwel een flinke portie chutzpa om juist Israel te beschuldigen van het stellen van voorwaarden vooraf. President Abbas kwam de afgelopen jaren met de ene na de andere voorwaarde voordat er gepraat kon worden. Israel moest eerst een totale bouwstop instellen. Toen er, na de nodige Amerikaanse druk, een gedeeltelijke bouwstop was wilde hij nog steeds niet praten, en kwam pas onder zware Amerikaanse druk kort voor het einde van die bouwstop naar de onderhandelingstafel, om daar meteen aan te kondigen dat de bouwstop verlengd en uitgebreid moest worden voordat er serieus gepraat kon worden. Amerika deed zijn best, er was sprake van een verlenging van drie maanden en een of ander compromis rond Jeruzalem, maar Abbas gaf meteen te kennen dat dat niet voldeed. Later kwamen daar ook nog eisen bij als dat Israel op voorhand moest toezeggen dat de pre-1967 wapenstilstandslijnen de grens zouden worden en dat Israel alle Palestijnse gevangenen moest vrijlaten.

Voor al deze zaken geldt natuurlijk precies wat EAJG hierboven zegt: het is een taktiek die de onderhandelingen bemoeilijkt, zo niet onmogelijk maakt, omdat de ander onmogelijk aan al deze eisen kan voldoen. Het zou de Israelische onderhandelingspositie natuurlijk enorm verzwakken als men van tevoren al zulke cruciale eisen inwilligt, zonder er iets voor terug te krijgen. Wat wel fair is, is dat beide een soort basis verklaring afleggen waarin ze het bestaansrecht en de nationale aspiraties van de ander erkennen en respecteren. Dat helpt het noodzakelijke vertrouwen te kweken voor vruchtbare onderhandelingen. Maar dat is nou net waar EAJG tegen is: de erkenning van Israel als staat waar het Joodse volk zelfbeschikking heeft.

Volgens EAJG moet het vluchtelingenprobleem in de onderhandelingen worden geregeld, en zou erkenning als Joodse staat daarop vooruit lopen. Daarmee zegt men eigenlijk dat de vraag of er in de toekomst nog een staat mag zijn waar de Joden zelfbeschikking hebben, een kwestie van onderhandelingen is. Men weet natuurlijk ook wel dat Israel niet met de eigen opheffing gaat instemmen, en inwilliging van de eis dat de vluchtelingen en hun miljoenen nakomelingen naar Israel kunnen 'terug'keren, komt daar wel op neer. EAJG spreekt zichzelf bovendien tegen, door te beginnen met de stelling dat de tweestatenoplossing de meest duurzame en wenselijke oplossing is van het conflict. Men meldt daarbij meteen dat de nederzettingen die oplossing in de weg staan, maar noemt geen enkel obstakel van Palestijnse kant. Het is me weleens eerder opgevallen dat veel mensen het over een tweestatenoplossing hebben maar dan niet twee staten voor twee volken bedoelen, een Joods Israel naast een Arabisch Palestina (met uiteraard gelijke rechten voor minderheden die in beide landen wonen), maar een Arabisch Palestina en een Israel dat niet Joods mag zijn. Het argument is dan altijd dat dat Joodse karakter discriminatoir is ten opzichte van de Arabische minderheid, dit ondanks het feit dat in Israel minderheden een betere positie (en nagenoeg gelijke rechten) hebben dan in alle Arabische landen. Moedwillig lijkt men ervan uit te gaan dat Joods gelijk staat aan 'Joods religieus' en zelfs 'theocratisch', ondanks het feit dat de Joden zich nadrukkelijk ook als volk definiëren.

Het stuk van EAJG klinkt misschien redelijk en gematigd, maar als je goed leest valt dat helaas vies tegen. Je kunt de standpunten van de verschillende partijen zonder eenzijdig commentaar ook vinden bij het CIDI. Ook op IPI komt nog informatie hierover.

Ratna Pelle

 

Het bloedbad van de Vrolijke Spelen: München 1972

 

Omdat het vandaag precies 40 jaar geleden is, nog 1 keer het verhaal van München 1972.

 

Zie ook:

Sport verbroedert maar terreur loont

Olympische Spelen 40 jaar na München

____________________________________________

 

http://www.sportgeschiedenis.nl/2012/09/04/het-bloedbad-van-de-vrolijke-spelen.aspx

Het bloedbad van de Vrolijke Spelen

Door Micha Peters   4-9-2012 

 

De Olympische Spelen van München veranderden binnen enkele uren van een volksfeest in een bloedbad. Op een vroege septembermorgen in 1972, morgen exact 40 jaar geleden, gijzelden Palestijnse terroristen elf Israëlische sporters en begeleiders. Uiteindelijk kwamen alle gegijzelden om. Na een dag pauze gingen de Spelen gewoon weer door. Sommige Nederlandse sporters gingen vroegtijdig naar huis, maar de meeste atleten besloten om te blijven.

Van 26 augustus tot 5 september deed 's werelds grootste sportevenement in Műnchen zijn koosnaam van Vrolijke Spelen alle eer aan. Na de door nazi's bezoedelde editie van 1936 in Berlijn, boden de Spelen van München de Duitsers een mooie kans om de rest van de wereld te laten zien dat ze ook tot positieve dingen in staat waren. 

Gijzeling

Op 5 september werd het sportfeest echter bruut verstoord, toen vroeg in de ochtend acht Palestijnen van het Jordaanse terreurnetwerk Zwarte September het Israëlische onderkomen in het Olympisch Dorp overvielen. Daarbij werden worstelcoach Mosje Weinberg en gewichtheffer Yosef Romano vermoord. De gijzelnemers eisten onder meer de vrijlating van enkele honderden Palestijnen uit de Israëlische gevangenis. Nadat de minister-president van Israël, Golda Meïr, had aangegeven niet op de eisen van de gijzelnemers in te zullen gaan, restte de Duitse politie niets anders dan een gewapend ingrijpen.

Na een zenuwslopende dag escaleerde de zaak 's nachts volledig. De Duitse politie ging over tot een bevrijdingsactie van de Israëliërs, die compleet mislukte. Mede door blunders van de Duitse politie kwamen uiteindelijk alle gegijzelde Israëliërs om. Ook vijf terroristen en één politieman kwamen om het leven. 

De Spelen weren stopgezet en tijdens een herdenkingsdienst in het Olympisch Stadion verkondigde de voorzitter van het IOC, Avery Brundage: 'The Games must go on'. Wel zouden de Spelen zo sober mogelijk doorgaan. De NOS haakte hierop. Overdag werden alle directe uitzendingen uit München geschrapt. Er werden enkel nog 's avonds samenvattingen van de Spelen uitgezonden. Radiozender Hilversum 3 hield het olympisch nieuws nog wel rechtstreeks bij, maar op een ingehouden toon.

Eigen keuze

Het Nederlandse Olympische Comité (NOC) besloot dat de Nederlandse sporters zelf moesten kiezen of ze wilden blijven of niet. Dit leidde tot heftige reacties in Nederland. Veel Nederlanders begrepen niet dat de Spelen niet werden gestaakt. De postbode kreeg het toen druk, en moest heel wat boze brieven afleveren bij het hoofdkantoor van het NOC. 'Het NOC is nog harder dan het terrorisme', pende een woedende brievenschrijver.

Hele scholen gingen zelfs over tot actie. 'De overgrote meerderheid van de leerlingen van de Openbare LEAO School te Beverwijk, bijeen in vergadering op 6 september 1972', zo opent een telegram aan het NOC. Hierop volgde een uiteenzetting over hoe belachelijk het was dat een sportfestijn gewoon doorging nadat enkele deelnemers waren vermoord. De bezwaren werden gesteund door goedgevulde handtekeninglijsten, zoals die ook vanuit de rest van het land werden verstuurd.

Zes deelnemers besloten uiteindelijk om de Spelen verder voor gezien te houden. Worstelaar Bert Kops was één van hen. Direct na het gijzelingsdrama zei hij: 'Ik heb veertien dagen lang bijna dagelijks met de Israëlisch worstelaars getraind. We waren hele goede vrienden geworden. Vooral met Mark Slavin had ik veel contact. Nu hij dood is, kan ik minder dan een dag na die verschrikkelijke gebeurtenissen niet zo maar de mat op stappen. Het NOC heeft begrip voor mijn standpunt.' 

Naast Kops verlieten ook de atleten Jos Hermens en Wilma van Gool, de hockeyers Flip van Lidt de Jeude en Paul Litjens en bokscoach Rienus Krűger de Spelen voortijdig.

Wim Ruska blijft

In tegenstelling tot Kops besloot judoka Wim Ruska om in het Olympisch Dorp te blijven. Ruska won twee gouden medailles: één in de categorie zwaargewicht en één in de open klasse. Daarmee was hij de eerste judoka die gedurende één olympische toernooi twee gouden medailles won. Ruska gaf naderhand aan dat hij de moord op de Israëliërs verschrikkelijk vond. De media creëerde volgens hem veel verwarring: 'Het moeilijke voor ons topsporters was dat iedereen zich ermee ging bemoeien. De pers schreef van alles en nog wat en zette je behoorlijk onder druk.'

Over zijn besluit om door te gaan zei hij: 'Ik had me er twaalf jaar lang intensief op voorbereid en dan zeg je niet, "Oké, ik ga naar huis." Er waren enkelen die dat wel deden. Dat kon ik me op zich wel voorstellen, maar aan de andere kant waren het atleten die toch geen kans hadden op een medaille. Dan is het toch iets makkelijker om ermee te kappen.'

Op 11 september kwam er met de sluitingsceremonie, verricht door de aftredende IOC-voorzitter Brundage, een einde aan de Olympische Spelen in München. Het bloedbad leek alweer vergeten, want ondanks alle beloften was het een allesbehalve sobere aangelegenheid.

Dit artikel staat ook in Het Parool van woensdag 25 juli.