Hamasleider Haniye laat zijn dochter in Israelisch ziekenhuis behandelen

 

Het is niet de eerste keer dat een van Haniye’s kinderen in een Israelisch ziekenhuis wordt behandeld. Hij weet blijkbaar wel dat Israel zijn vijanden anders behandelt dan Hamas gewoon is, anders zou hij dit niet doen. Het is overigens een algemene praktijk dat Israel in noodgevallen op verzoek van Palestijnse artsen patienten behandelt, en op dat moment is het irrelevant of ze aan Hamas of een andere terroristische organisatie zijn verbonden.

 

RP

---------

 

 

 

Hamas leader's daughter received medical treatment in Israel: sources

http://www.reuters.com/article/2014/10/19/us-mideast-gaza-hamas-daughter-idUSKCN0I80LO20141019

 (Reuters) - A daughter of the leader of Hamas in Gaza was admitted to an Israeli hospital for emergency medical treatment this month after she suffered complications from a routine procedure, two sources familiar with the case said.

Ismail Haniyeh's daughter's week-long admission to a hospital in Tel Aviv - which Israeli and Palestinian officials declined to confirm or deny - shows humanitarian coordination between the sides continues just weeks after the Gaza war ended.

Haniyeh, who has 13 children, is the leader of the Islamist group in Gaza and one of its most senior figures overall, serving as a deputy to Khaled Meshaal, who lives in exile.

Two sources - one Palestinian and the other a foreign diplomat with knowledge of the case - declined to name the daughter and, out of respect for her privacy, asked that details of her condition not be published.

Like many Hamas officials, Haniyeh spent the seven-week-long war largely in hiding. His home in the northern part of the Gaza Strip was destroyed by an Israeli air strike.

An Israeli official said he could not discuss specific medical admissions from Gaza.

But he said that in most cases a request by a Palestinian doctor to allow a patient across the border for urgent treatment was sufficient - indicating Haniyeh may not have been personally involved in his daughter's application.

During the war and since it ended in late August, dozens of patients from Gaza have been brought to hospitals in Israel, where the resources and technology for advanced treatment and complicated operations are vastly better.

Hamas is sworn to Israel's destruction but has voiced openness to a long-term truce and a measure of cooperation with Israel which, along with neighboring Egypt, controls access to the coastal enclave, home to 1.8 million Palestinians.

Israeli media has reported that one of Haniyeh's granddaughters was treated in an Israeli hospital last November, while his mother-in-law sought treatment in a Jerusalem hospital in June.

 

(Writing by Dan Williams; Editing by Crispian Balmer)

 

Palestijnse kandidaat voor burgemeesterschap trots op Joodse revival Berlijn

 

Hij is het niet geworden: Michael Müller werd op 18 oktober tot (kandidaat-)burgemeester van Berlijn gekozen. Maar Raed Saleh blijft een opmerkelijke kandidaat, die wellicht later alsnog zover brengt.

Misschien zou het een stad als Berlijn sieren als er eerst eens een Joodse burgemeester zou zijn (bij mijn weten nog niet voorgekomen), maar een etnische Palestijn die misschien niet uitgesproken pro-Israel maar - te oordelen naar dit artikel – zeker niet anti-Israel is, dat zou ook een mooi symbool kunnen zijn voor verzoening?

Toch is de vraag in hoeverre zijn kandidatuur voor het burgemeesterschap een rol speelt in de positieve woorden voor Israel. Eronder een kort interview van tijdens de eerste Gaza Oorlog in 2009.

 

Wouter

___________

 

Berlin’s Palestinian mayoral candidate proud of city’s Jewish revival

http://www.timesofisrael.com/berlins-palestinian-mayoral-candidate-proud-of-citys-jewish-revival/

 

West Bank-born Raed Saleh says Holocaust education should start earlier for first-generation Germans who need to learn ‘the positive and negative aspects of German history’

BY MICKI WEINBERG October 14, 2014, 1:16 pm 

 

BERLIN — A German politician who has been outspoken in promoting the need for early Holocaust and anti-Semitism education is poised to be the next mayor of Berlin. Seeking to succeed the German capital’s incumbent, Klaus Wowereit — the city’s first openly gay leader — Palestinian-born Raed Saleh may become Berlin’s first immigrant mayor.

Saleh, 37, who was born in the West Bank and came to Berlin at age 5, offers a story of social advancement and tolerance he hopes will win over voters and set an example for others.

The son of a Palestinian “guest worker” who brought his family to then-West Berlin in the early 1980s, the 37-year-old Saleh started out working at Burger King and later co-founded a company that provides printing services.

“At the moment, a lot of young people have the feeling that they don’t have a share” in society, he said. Berlin is home to a large immigrant community, including many people with Turkish roots, some of them poorly integrated.

Berlin mayoral candidate Raed Saleh. ‘With young people with foreign roots, I regularly visit Auschwitz and Birkenau to explain that German history is also part of their history.’ (Micki Weinberg/The Times of Israel)

A growing new generation of disenfranchised first-generation Germans is a major cause of rising anti-Semitism in a society long-known for endemic racial hatred, Saleh told The Times of Israel.

But Saleh said this trend can be easily reversed. The cure? Experiential education.

“With young people with foreign roots, I regularly visit Auschwitz and Birkenau to explain that German history is also part of their history… because they were born here and must be acquainted with both the positive and negative aspects of German history,” Saleh said.

However, anti-Semitism education must begin earlier than it does now, said Saleh, “especially where we have classes in which 70 percent of the children are of foreign origin.”

For the past eight years Saleh has promoted mutual respect among Berlin’s religious and ethnic groups through a “Dialogue of Religions” program. There, Christians, Jews and Muslims discuss and learn about each other’s religions and volunteer in their communities.

If elected mayor, Saleh promises to ensure law and order and has taken an outspoken stance against anti-Semitic slogans chanted during protests against the Gaza war. “You can criticize if you have a different political view,” he said, “but nothing justifies hatred of Jews.”

Saleh joined the center-left Social Democrats of the current mayor, Klaus Wowereit, at 18 and rose steadily the local party hierarchy. When Wowereit announced in August that he was stepping down, Saleh — now the party’s regional caucus leader — became a natural candidate to succeed him.

Members of the Social Democrats are choosing between Saleh and two other contenders to be their party’s pick in a postal ballot that closes October 17. The mayor will be elected by the Berlin state parliament in December. Since a Social Democrat-led coalition has a majority in the legislature, the party ballot’s winner is all but guaranteed to get the job.

Saleh says his election could help give “courage and hope” to millions of people, showing that everyone is equal regardless of where they were born.

“This would of course be a great signal, and we would make history together here in Berlin,” he said.

“Young people with immigrant roots must, in addition to the Turkish and Arab cultural associations that they visit, start to feel at home in the larger [German] society overall. A homeland is a place where you care about what is happening around you. I would want these young people to be engaged in [German] political parties and social organizations,” he said.

“I’m proud that Jewish life has become so well developed in recent years. We again have Jewish cafes and restaurants, Jewish culture… and I’m proud, because that shows that we have regained the trust of the Jews from all over the world,” he said.The revival of Berlin Jewish life and the Jewish community’s sense of belonging to the city is a subject that Saleh repeatedly references as a point of pride.

Saleh is also pleased about the strong Israeli connection to Berlin, which has only grown in recent years. Berlin has become a controversial mecca for Israeli artists, musicians, students, tourists, and entrepreneurs.

“The relationship between Berlin and Israel has a lot of potential… a lot of people from Israel come to Germany, many of them as tourists or as students. That is a big compliment for Berlin.”

If elected mayor, Saleh pledges to focus on education and to take personal control of attracting business to the city.

Berlin has developed a reputation as a hub for high-tech startups, but is industrially weak and has not developed a strong financial center. Wowereit dubbed the city “poor but sexy.” Its 10.8 percent unemployment rate is still the second-highest of any German state, well above the national average of 6.5 percent.

“Berlin is growing, Berlin is developing very positively, but many people have no share in this growth — for many, everything that is happening is passing them by,” Saleh said. “I would like us to share prosperity around better.”

Wowereit’s decision to step down midterm gives the new mayor nearly two years before the next state election to shore up his party’s support. That has slid amid disillusionment with the once-popular Wowereit, whose personal reputation suffered from persistent delays in opening Berlin’s new airport.

Saleh’s chances are hard to gauge in a battle with local party chairman Jan Stoess and city development minister Michael Mueller, the best-known of three candidates who are hardly household names.

Ethnic minorities are poorly represented in leadership positions in Germany, though a co-leader of the opposition Greens and the federal government official responsible for immigrant issues have Turkish roots.

Saleh said in a letter to party members that he has heard questions about whether Berlin is ready for a mayor with an immigrant background.

“I think that is asking the question the wrong way,” he wrote. “It should be: Are we ready? Are you ready?”

And his answer to a more burning issue? Saleh, as a Palestinian born in the West Bank, cannot preclude himself from arguably the most controversial and possibly unresolvable subject in the Middle East: Who makes the best hummus?

Saleh smiled and, showing off his diplomatic skills, quickly answered.

“The best hummus is what I make for my family on the weekend,” he laughed.

The Associated Press contributed to this report.

 

===========================

 

·         05.01.2009

·        

"Es muss weitere friedliche Demonstrationen geben"

http://www.taz.de/1/archiv/print-archiv/printressorts/digi-artikel/

 

Der in Palästina geborene SPD-Abgeordnete Raed Saleh ruft zu mehr Protest gegen den Krieg im Gazastreifen auf, um Druck auf Israel auszuüben

 

taz: Herr Saleh, Sie sind mit fünf Jahren aus Palästina nach Berlin gekommen, Sie haben Onkel und Tante im Westjordanland. Was empfinden Sie angesichts der Bilder vom Krieg im Gazastreifen?

Raed Saleh: Das ist alles sehr erschreckend und besorgniserregend für mich - ich war ja vergangenen Sommer noch im Westjordanland. Ich mache mir umso mehr Sorgen, weil ich denke, dass der Konflikt auf andere Regionen überschwappen wird.

Am Samstag haben 7.500 Menschen vor dem Roten Rathaus gegen die israelischen Luftangriffe protestiert - Sie auch?

Leider nicht. Ich wäre dabei gewesen, wenn ich nicht einen unaufschiebbaren anderen Termin gehabt hätte. Aber ich finde es sehr, sehr gut, dass so viele ihr Demonstrationsrecht genutzt haben.

Die palästinensische Gemeinde Berlin als Organisatorin hat in ihrem Demo-Aufruf von einem "israelischen Blutbad" in Gaza gesprochen. Wäre das auch Ihre Wortwahl?

Was da passiert, ist absolut inhuman und eine nicht hinzunehmende Verletzung des Völkerrechts, eine systematische Bombardierung der Zivilbevölkerung.

Jenseits der Demonstration - wie sehr bewegt das Thema Berliner Palästinenser und jene, die dort ihre Wurzeln haben?

Was ich von Freunden und Bekannten höre, die aus der arabisch-islamischen Welt stammen, deckt sich mit meiner Gefühlswelt: Da gibt es ein tiefes Unverständnis und Verzweiflung, dass so etwas im Jahre 2009 vor den Augen der Weltöffentlichkeit passieren kann.

Wird das, was jetzt im Gazastreifen passiert, dazu führen, dass sich in Berlin antisemitische Tendenzen verstärken?

Ich hoffe, dass Vereine und sonstige Strukturen auf ihre Mitglieder dahingehend einwirken können, dass sie differenzieren zwischen der Politik des Staates Israel und den einzelnen Menschen, damit es nicht zu einer antisemitischen Stimmung kommt.

Was bleibt Ihnen als SPD-Landespolitiker, außer die Faust in der Tasche zu ballen und auf ein baldiges Ende des Krieges zu hoffen?

Ich kann immerhin jeden dazu aufrufen, zu protestieren. Es muss weitere friedliche Demonstrationen geben, der Protest muss auf der Straße bleiben. Nur so kann der Druck auf Israel wachsen, die Angriffe zu beenden und genauso auch das Embargo gegenüber dem Gazastreifen aufheben.

Haben Sie wirklich Hoffnung darauf?

Ich glaube, dass die Mehrheit in Israel und Palästina weiß, dass dieser sechs Jahrzehnte alte Konflikt militärisch nicht zu lösen ist und sich nur diplomatisch mit einer Zwei-Staaten-Lösung beenden lässt.

Macht denn Ihre Partei - sie stellt immerhin den Bundesaußenminister - genug in diese Richtung?

Die SPD müsste mehr auf eine Mittlerrolle drängen. Deutschland hat bei Arabern wie bei Israelis einen sehr guten Ruf. Wenn ein Land erfolgreich vermitteln könnte, dann Deutschland.

 

INTERVIEW: STEFAN ALBERTI

Wie betaalt voor Gaza? (IMO)

 

 

Wie betaalt voor Gaza?

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/20/wie-betaalt-voor-gaza/

= IMO Blog = 

Het is de vraag of het hulpgeld dat op de donorconferentie voor Gaza werd toegezegd, wel op de juiste bestemming terecht zal komen. Een andere vraag is of het überhaupt goed en zinvol is dat de internationale gemeenschap zoveel geld aan de Palestijnen geeft voor de wederopbouw. Antizionisten zeggen dat Israel maar moet betalen, zij hebben immers ook de boel kapotgeschoten; en hardliners van Israels kant zeggen dat Hamas maar moet betalen, zij hebben immers deze oorlog uitgelokt met hun raketbeschietingen; of anders de Gazaanse miljonairs.

Israel laten betalen voor de schade aangericht in een oorlog die zij niet is begonnen lijkt me nogal absurd. Ik zou mij hooguit kunnen voorstellen dat na of in het kader van een vredesverdrag ook herstelbetalingen worden gedaan. Om in de toekomst vreedzaam samen te kunnen leven en het conflict achter zich te laten, zou het van belang zijn dat beide kanten een stabiele en welvarende maatschappij kunnen opbouwen. Maar er is geen vredesverdrag, en Hamas wenst niet vreedzaam met Israel samen te leven maar het te vernietigen. Dat Hamas zelf voor het herstel van de Gazastrook moet opdraaien ligt meer voor de hand; het gaat immers om gebied en een bevolking onder haar controle, en zij is grotendeels verantwoordelijk voor het uitbreken van deze oorlog (Israel had, zoals gebruikelijk, meermaals gewaarschuwd en geëist dat de raketbeschietingen zouden stoppen, alvorens het met aanvallen begon). Hamas heeft daarnaast diverse keren een staakt het vuren geschonden, en uiteindelijk een bestand geaccepteerd onder dezelfde voorwaarden waaronder het dat drie weken eerder nog had geweigerd. Maar Hamas gaat niet betalen, want het heeft daar geen belang bij. Het heeft niet al teveel geld, is behoorlijk verzwakt en wil dus eerst haar militaire kracht herstellen.

Rijke Gazanen (waaronder Hamas kopstukken) gaan evenmin betalen, al zouden ze het bedrag makkelijk bij elkaar kunnen leggen (Gaza telt meer dan 1.000 miljonairs). Het is, hoe sympathiek het idee ook is, niet gebruikelijk dat na oorlogen of rampen rijke bewoners zelf het geld bij elkaar leggen voor de wederopbouw. Ze zijn immers niet voor niets rijk geworden; meestal zijn ze erg materialistisch en zelfzuchtig, en stellen ze prijs op een exorbitante levensstijl. Net als in Nederland zullen ze hun geld in belastingparadijzen geparkeerd hebben. Dat doe je niet om vervolgens vrijwillig vele miljoenen weg te geven. (Soms geven miljonairs wel geld aan goede doelen, en in met name Amerika kunnen die bedragen behoorlijk oplopen.)

De internationale gemeenschap kan Hamas noch rijke Gazanen dwingen te betalen. Het kan hooguit zeggen dat het dan zelf ook niet over de brug komt, en hopen dat de Gazanen dan eindelijk tegen Hamas in opstand komen. De kans daarop lijkt niet groot. Wat is het alternatief? Abbas is niet erg populair, en de Hamas propaganda tegen Israel heeft zijn werk gedaan (die is overigens niet veel minder op de Westbank). Naast Hamas zijn er nog radikalere groeperingen die Hamas al te gematigd vinden, dus de vraag is sowieso of een gematigder bestuur stand zou houden.

De verarming en slechte toekomstperspectieven in Gaza dragen bij aan de bereidheid geweld te gebruiken, hoewel terrorisme niet verklaard kan worden door armoede en uitzichtloosheid alleen (Veel plegers van zelfmoordaanslagen en ook van bijvoorbeeld de aanslag op de Twin Towers waren goed opgeleid en niet arm). In Nederland blijken allochtonen met een goede opleiding die redelijk geïntegreerd waren evenzeer vatbaar voor radikalisering als mensen die minder kansen hebben. Misschien dat juist de hoger opgeleiden zich meer bewust zijn van de verschillen die er wel degelijk zijn tussen hen en mensen die echt geslaagd zijn, of misschien dat juist de combinatie van een goede opleiding met de slachtofferhouding die in de Arabische wereld helaas wijdverbreid is hen juist extra vatbaar maakt.

Veel communistische revolutionairen waren ook geen arbeiders maar juist beter opgeleiden die zich hun lot aantrokken. De wil om, met welke middelen dan ook, iets aan je situatie te veranderen zie je vaak juist meer onder beter opgeleiden. Wel kan verarming en uitzichtloosheid de bereidheid risico’s te nemen en geweld te gebruiken vergroten: je hebt immers weinig te verliezen. In Gaza is er bovendien een overschot aan ‘angry young men’, jonge mannen met veel testosteron die geen werk hebben, geen gezin kunnen onderhouden en zitten opgesloten in een gebied van pakweg twee keer de grootte van Texel. Er is een theorie die het uitbreken van oorlogen vooral terugvoert op het aantal jonge mannen in de bevolking.

Het is een bekend dilemma: mag je de bevolking laten stikken omdat het regime niet deugt? En kun je de bevolking mede verantwoordelijk houden voor het kiezen of gedogen van een fout regime? En als je helpt, hoe omzeil je dan het regime en voorkomt dat zij er beter van worden? Indirect profiteert een regime altijd, omdat zij het geld dat anders naar de bevolking zou gaan, nu in eigen zak of in wapentuig kunnen steken. Toch geven we ontwikkelingshulp aan dergelijke landen, al is die wel flink teruggeschroefd. Dat is niet alleen altruïsme maar ook eigenbelang: wanneer de leefomstandigheden verbeteren is de wil te emigreren naar Europa ook kleiner en is de kans groter dat een land op den duur toch wat stabieler wordt. Belangrijk is daarbij om ook structurele hulp te geven, dus bijvoorbeeld helpen bij het opbouwen van goede instituties, onderwijs, en projecten die mensen onafhankelijker maken.

Dit probeert het Westen wat betreft de Palestijnen met name op de Westbank, maar vervolgens wordt er niet op toegezien dat die instituties ook naar behoren functioneren en op scholen en in media (bijvoorbeeld het door o.a. Nederland gefinancierde Ma’an nieuws) wordt soms een extreem anti-Westerse en anti-Israelische boodschap uitgedragen. Er wordt daarnaast ontzettend veel geld gestoken in allerhande zogenaamde vredesorganisaties en Palestijnse mensenrechtenorganisaties, die in de praktijk vooral Israel bashen en allemaal dezelfde boodschap uitdragen: de bezetting is het probleem, de Palestijnen worden wreed onderdrukt en staan machteloos tegen het oppermachtige Israel. Op NGO Monitor staat informatie over doelstelling, projecten en financiering van tal van dergelijke organisaties. Ze brengen de vrede niet dichterbij maar dragen juist bij aan het voortdurende conflict.

Ondertussen worden er nauwelijks organisaties gesteund die juist kritisch zijn naar het Palestijnse leiderschap, de PA op de Westbank of Hamas in Gaza. Dat is ook lastig, omdat die organisaties nauwelijks bestaan. Maar het Westen gaat ook teveel mee in het slachtofferverhaal van de Palestijnse kant en durft zich, zo lijkt het, nauwelijks kritisch op te stellen. Een stevig debat over de effectiviteit van de Palestijnse hulp (de Palestijnen zijn de grootste nette hulpontvangers van alle landen) is dringend gewenst. Daarbij gaat het niet aan mensen en politici die voor die hulp pleiten uit te maken voor terroristenvriend of antisemiet. Dit is juist een zeer effectieve manier dit debat voortijdig om zeep te help en jezelf te diskwalificeren.

Ratna Pelle

 

Niemand vertrouwt besteding hulpgeld Gaza (IMO)

 

 

Niemand vertrouwt besteding hulpgeld Gaza

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/19/niemand-vertrouwt-besteding-hulpgeld-gaza/  

= IMO Blog = 

Afgelopen week heeft minister Frans Timmermans op de Gaza donorconferentie een bedrag van 50 miljoen euro toegezegd vanuit Nederland, verspreid over meerdere jaren. De EU geeft 350 miljoen, en ook Duitsland geeft 50 miljoen extra. Het meeste geld komt van Qatar, bijna 800 miljoen. De VS betalen een schamele 167 miljoen. In totaal is er 4,2 miljard toegezegd, meer dan de 3 miljard euro die president Abbas had gevraagd.

Er is genoeg op te bouwen in Gaza: tienduizenden huizen zijn beschadigd, er is voor miljarden schade aangericht door de Israelische bombardementen in reactie op de raketaanvallen van Hamas. Op internet en sociale media wordt erover gediscussieerd of al dat geld zinvol is en niet meer bijdraagt aan de problemen dan aan een oplossing. Volgens een redacteur op het radikale pro-Palestijnse Electronic Intifada profiteert vooral Israel van al dat hulpgeld:

“Yet Israel is the true beneficiary of this aid money. The self-declared international community has once again footed the reconstruction bill as it arms Israel with the weaponry and ensures it the impunity that only rewards its brutal onslaught on Gaza and essentially guarantees its repetition.”

De helft van het geld zou naar de PA gaan die het vooral in veiligheid zal steken en daarmee het vuile werk voor Israel opknapt. Het wantrouwen druipt ervan af:

As the Palestinian Authority which serves as the policing arm of the Israeli occupation positions itself as the executor of Gaza’s reconstruction, this will surely be used as an opportunity for those who seek to dismantle the armed resistance (which defended Gaza and demonstrated greater discipline and tactical capability than it did during any prior confrontation with Israel).

Israel zorgt er wel voor dat dat geld niet de Palestijnen zelf ten goede komt. Het is het bekende toontje van de antizionisten: Israel pikt alles in met haar grote tentakels, en zal er via haar machtige lobby wel voor zorgen dat de Palestijnen eeuwig onderdrukt, arm en rechteloos blijven. Behalve natuurlijk wanneer wij daar massaal tegen protesteren, wanneer we Israel eindelijk eens de waarheid durven zeggen en aan durven pakken.

Dries van Agt tapt ook uit dit vaatje, in een boze brief aan (nu ex-)minister Timmermans:

Die kosten, waar ook de Nederlandse belastingbetaler aan bijdraagt, zouden op Israël verhaald moeten worden.’ Israël kon volgens Van Agt ‘destructie’ in Gaza veroorzaken doordat het ‘zich verzekerd wist van de politieke steun van trouwe bondgenoten, waaronder Nederland’.

Israel had uiteraard helemaal niet tot doel om zoveel mogelijk destructie te veroorzaken, maar om de Hamas raketten te stoppen en de tunnels naar Israel onschadelijk te maken. Het voert dergelijke oorlogen niet omdat het zich verzekerd weet van Westerse steun, maar ondanks de ladingen aan kritiek die het daarbij steevast over zich heen krijgt, de VN resoluties en vijandige VN missies, conflicten met Europa waar het economisch behoorlijk van afhankelijk is, en een toename in het wereldwijde antisemitisme. Maar enige realiteitszin is aan Van Agt en andere antizionisten niet besteed: zij weten immers zeker dat Israel een kwaadaardig land is. Niet een bepaald politicus of partij deugt niet, maar het wezen van Israel is slecht en daarom draagt alles wat het doet het stempel van racisme, militarisme en wreedheid jegens haar vijanden. Zij handelt per definitie niet uit zelfverdediging; als zij iets goeds doet jegens de Palestijnen of voor vrede is dat alleen maar voor de propaganda, oftewel een hypocriete poging het eigen straatje schoon te vegen.

Aan de andere kant van het spectrum zie je eenzelfde wantrouwige houding tegenover het toegezegde geld voor Gaza: die miljoenen vloeien linea recta in de zakken van Hamas, die het goed kunnen gebruiken om er hun verbruikte en vernietigde wapenvoorraden weer mee aan te vullen en de tunnels te herbouwen. Natuurlijk gaat dat geld niet naar onschuldige Gazanen, trouwens, wie is daar in feite onschuldig? Uit enquêtes blijkt dat ze massaal Hamas steunen, dus ze zoeken het maar uit, daar mag ons belastinggeld niet voor gebruikt worden. Ik zag deze riedel in vele variaties de afgelopen week langs komen op Facebook, waarbij, het moet gezegd, Timmermans voor van alles, waaronder antisemiet en terroristenvriend, werd uitgemaakt.

Op De Dagelijkse Standaard schreef Michael van den Galien onder de kop ‘Timmermans geeft 50 miljoen Euro aan Hamas terroristen’:

Onze Israëlische vrienden willen hem vast ook bedanken: de volgende keer dat er een raket op een Israëlische school neerkomt weet premier Netanyahu wie dat mogelijk heeft gemaakt. Timmermans dus. Met ons belastinggeld.

Alsof Timmermans dat geld persoonlijk aan Hamas leider Meshaal gaat overhandigen, en nog een paar ingenieurs meestuurt om ze te helpen bij het bouwen van goede tunnels. Alsof het Timmermans (en al die andere donoren) niets kan schelen dat er raketten op Israel werden afgevuurd en dat zelfs toejuichen.

In beide varianten gaat men ervan uit dat het geld niet terecht komt daar waar het voor bedoeld is, maar door de ‘vijand’ wordt misbruikt voor zijn eigen doel. En in beide varianten zijn de politici gewillige of machteloze instrumenten die zich voor het karretje van de vijand laten spannen. Ik hoor antizionisten zeggen dat Israel politiek en media in Europa beheerst, en hoor van de andere kant dat  Hamas de West-Europese media onder haar controle heeft. Het overdrijven van de macht van je tegenstanders is een bekend mechanisme dat soms absurde vormen aanneemt.

Het wantrouwen wat betreft de besteding van het toegezegde geld voor Gaza is natuurlijk niet geheel onterecht. Het is Hamas in elk geval gelukt om de afgelopen jaren een uitgebreid tunnelnetwerk en bunkers te bouwen, waar tonnen cement voor nodig waren. Cement mocht alleen voor projecten worden ingevoerd door organisaties als UNRWA, en is dus duidelijk op illegale wijze in handen van Hamas gekomen. Dat hoeft overigens in het geheel niet te verbazen gezien de wapens die in UNRWA scholen werden aangetroffen en de voedselhulp die in een Hamas tunnel werd gevonden. Het is al jaren bekend dat UNRWA en Hamas behoorlijk dicht bij elkaar staan, en op de UNRWA scholen wordt de Hamas propaganda openlijk verkondigd. Toch geldt UNRWA internationaal nog steeds als een belangrijke en betrouwbare hulporganisatie.

Het is dus terecht dat Israel wantrouwend is en maatregelen verlangt die voorkomen dat geld bedoeld voor wederopbouw van huizen van gewone burgers wordt gebruikt voor het aanvullen van het wapenarsenaal van Hamas. Ook is van veel hulpgeld voor de Palestijnen niet duidelijk waar het uiteindelijk precies aan is besteed; vooral onder Arafat zijn er vele miljoenen verdwenen maar ook onder Abbas ontbrak het nog weleens aan transparantie. Er zijn nu wel duidelijke afspraken gemaakt over hoe te zorgen dat het geld niet wordt misbruikt, waarover later meer.

Ratna Pelle

 

Nieuw front in Jeruzalem

 

In Jeruzalem vinden al sinds de zomer gewelddadige incidenten plaats tegen Joden en Israelische doelen. Door het ‘lage niveau’ van de gewelddadigheden (veelal stenengooien en vernielingen) lijkt het in eerste instantie het werk van groepjes gefrustreerde Palestijnse jongeren, maar volgens onderstaand artikel van 2 weken geleden zitten er wel degelijk Palestijnse terreurorganisaties achter, die een derde intifada hopen uit te lokken. Omdat ook Israel dit vreest wordt er tot nu toe terughoudend opgetreden tegen de gewelddadigheden.

 

De Nederlandse media hebben hier tot nu toe nauwelijks aandacht aan besteed, alleen de rellen op de Tempelberg leidden tot enkele (vaak tendentieuze) berichten.

 

Wouter

________________

 

Nieuw front in Jeruzalem

http://christenenvoorisrael.nl/2014/09/nieuw-front-in-jeruzalem/

30 september 2014

Foto: Arabische vrouwen lopen langs een groep demonstranten die protesteren tegen het lauwe optreden van de Israëlische overheid tegen de geweldplegingen in het oostelijk deel van Jeruzalem. | Foto: Flash90

 

 

De Derde Gazaoorlog lijkt nu definitief voorbij nadat het rustig bleef in het zuiden van Israël tijdens het Joods Nieuwjaar dat vorige week werd gevierd. De voorspelling dat Hamas na afloop van het voorlopig staakt-het-vuren opnieuw raketten op Israël zou afvuren kwam niet uit.

In Jeruzalem en omstreken is echter tot nu toe geen sprake van een afname van Palestijns geweld. Dat geweld begon al vóórdat de zestien jarige Arabische jongen Mohammed Abu Khdeir werd vermoord door een gestoorde Israëli. Dit gebeurde nadat eerder in Gush Etzion drie Joodse jongens werden vermoord door Hamas in juni.

In de Arabische wijken van wat wordt aangeduid als Oost-Jeruzalem, is sprake van georganiseerd geweld tegen Joden en Joodse doelen. Bijna dagelijks worden Joden gemolesteerd en worden Israëlische doelen aangevallen. Zo werd de familie Cohen uit Ramat Gan op 12 september bijna gelyncht in de Arabische wijk Wadi Joz terwijl zij op weg waren naar de Klaagmuur. In de zelfde week werd een bus met schoolkinderen op de Olijfberg bekogeld met stenen en werd een benzinestation in de wijk Givat Tzarfatit in brand gestoken. De brandweer voorkwam dat het station ontplofte.

De wijk Pisgat Ze’ev die naast de Arabische wijken Shuafat en Beit Hanina ligt, werd de afgelopen maand zelfs een aantal keren beschoten. De familie Kleiman die in de Meir Gershonstraat woont in het centrum van Pisgat Ze’ev, vertelde dat zij een kogel vonden in de kamer van hun dochter en dat er kogelgaten werden aangetroffen in het dak van het terras en de airconditioner van de buren. Eerder werden ook huizen in de wijk Ramat Shlomo beschoten vanuit Shuafat.

De nieuwe tramverbinding tussen het centrum van Jeruzalem en de wijken Shuafat, Beit Hanina en Pisgat Ze’ev is een ander doelwit van de Palestijnse terreurbewegingen. Tijdens de geweldsuitbarsting na de moord op Abu Khdeir werd het gehele traject van de tram in Shuafat en Beit Hanina gesloopt. Citypass, de firma die de tramlijn exploiteert, zorgde binnen een maand dat de schade grotendeels werd hersteld. Echter sinds die tijd worden de trams vooral ’s avonds bekogeld met stenen en molotovcocktails. Het gevolg is dat ruim een derde van de ritten is geschrapt en dat het aantal passasiers is gedaald met tussen de twintig en zeventig procent, afhankelijk van het traject. Dit gebeurde ondanks het feit dat de trams worden bewaakt door bewapend veiligheidspersoneel.

De bossen rond Jeruzalem zijn al de hele zomer doelwit van brandstichtingen door Arabieren. In totaal werden deze zomer duizend gevallen van brandstichting in de bossen rond Jeruzalem gerapporteerd. Ook auto’s van Joodse Israëli’s zijn regelmatig het doelwit van brandstichting.

Begrafenissen op de Joodse begraafplaats op de Olijfberg zijn ook het doelwit van Arabische aanvallen. De lijkwagen is tegenwoordig gepantserd en het rabbinaat heeft afgeraden om nog langer herdenkingsplechtigheden bij de graven te houden. Deze week werden opnieuw tientallen graven op de Olijfberg door Arabieren geschonden.

Oude Stad
Even verderop in de Oude Stad is de situatie al niet veel beter. Vorige maand verbood het Israëlische ministerie van Onderwijs schoolexcursies die normaal gesproken begonnen bij de Jaffapoort die toegang bied tot de Armeense wijk en het Moslimkwartier. De maatregel kwam nadat Joden waren aangevallen door Arabieren.

Op het tempelplein is de situatie bijna onhoudbaar geworden. Vrijwel iedere groep Joden die het plein betreedt waar vroeger de Tempel stond en later twee moskees werden gebouwd, is het doelwit van georganiseerd geweld door aanhangers van Hamas die permanent de ‘wacht’ houden op het plein. In de moslimwijk wordt regelmatig de vlag van de Islamitische Staat waargenomen op de daken van de huizen die grenzen aan de Joodse wijk.

Het toerisme in Jeruzalem heeft door het aanhoudende geweld een flinke klap gekregen. Hotels rapporteerden een bezettingsgraad van niet meer dan 25 procent tegenover normaal 80 procent in deze periode van het jaar.

Streven naar een intifada
De Politie heeft tot nu toe ruim 800 Arabieren gearresteerd die betrokken waren bij het plegen van geweld. Uit de verhoren is duidelijk geworden dat de Palestijnse terreurbewegingen het geweld organiseren en willen dat er uiteindelijk een intifada voortkomt uit hun acties.

In elke Arabische wijk controleert een van de terreurbewegingen het dagelijks leven. In Wadi Joz waar de Cohen familie werd aangevallen organiseert bijvoorbeeld de aan Hamas gelieerde groep Multakashabab al-Mustakbal het geweld tegen Israëlische doelen. De groep is sterk beinvloedt door de geschriften van extremistische Islamitische geestelijken zoals Yusuf el-Qaradawi.

In Shuafat waar het Volksfront voor de bevrijding van Palestina (PFLP) sterk aanwezig is worden tegenwoordig in plaats van molotovcocktails vuurwapens te koop aangeboden die worden gebruikt in het geweld tegen Joods Jeruzalem. Een half automatisch wapen inclusief munitie kost 2300 $ maar de prijs schijnt geen probleem te zijn.

De Palestijnse Autoriteit is ook indirect betrokken bij het Arabische geweld en betaalt bijvoorbeeld de juridische kosten van de gearresteerde Arabieren.

Regionale ontwikkeling
Het geweld in Jeruzalem kan niet los worden gezien van de situatie in de rest van het Midden-Oosten waar islamisten met toenemend succes proberen om hun doelen te verwezelijken. Het succes van de Islamitische Staat en het veroveren van het grensgebied op de Golan Hoogvlakte door de aan Al Qaida gelieerde beweging Jahbat al-Nusra hebben de Palestijnse terreurbewegingen geinspireerd tot het opvoeren van de druk op Israël. De oorlog tegen Israël van Hamas in Gaza was er een goed voorbeeld van en de sluipende intifada in Jeruzalem lijkt de volgende actie in dit verband.

De Israëlische autoriteiten hebben tot nu omzichtig geopereerd bij het controleren van de situatie. Er is geen sprake van een grootscheepse operatie om de orde te herstellen en in sommige Arabische wijken gaat de politie niet naar binnen zonder escorte van het leger. Agenten van de Grenspolitie die wij spraken vertelden dat zij strikte orders hebben over het gebruik van hun wapens en dat zij zich slechts richten op het arresteren van Arabieren die zich hebben schuldig gemaakt aan het plegen van geweld.

Deze politiek heeft tot kritiek geleid van sommige parlementariers en de lokale leiders in Jeruzalem. Burgemeester Nir Barkat bijvoorbeeld riep de regering op om het geweld met harde hand de de kop in te drukken en zei dat de huidige situatie onacceptabel is. Of dat zal gebeuren is meer zeer de vraag gezien het risico op een explosie die niet meer te controleren is.

 

1.460 Academici tekenen anti-boycot petitie

Tot nu toe 1.461 academici stellen zich in een petitie te weer tegen een academische/wetenschappelijke boycot van Israel.

Ja, daar zijn veel Joodse namen bij, wat op allerlei manieren kan worden uitgelegd: meer betrokkenheid, gevoel van solidariteit, door eigen contacten beter op de hoogte van de situatie in Israel en makkelijker gevraagd voor de petitie. Het is te hopen dat de petitie nog wat bredere weerklank vindt.

Ze staan op de bres voor academische vrijheid, maar ook tegen de eenzijdigheid van de BDS-propaganda, en zijn van mening dat het isoleren van Israel de gewenste tweestatenoplossing ondermijnt.

Israel is het enige land ter wereld waartegen massaal en langdurig dergelijke boycot-campagnes gevoerd worden. Ze begonnen in de jaren ’30 bij de nazi’s en de jaren ’40 bij de Arabische Liga, om vanaf circa jaren ’70 door radikaal-linkse groepen te worden overgenomen, en in 2005 na een oproep van Palestijnse organisaties ook hier breder draagvlak te krijgen. Mag het eindelijk eens afgelopen zijn?

 

Wouter

________________

 

1,200 academics sign anti-boycott petition

http://www.timesofisrael.com/1200-academics-sign-anti-bds-online-petition/

Move comes in response to statement by over 360 anthropologists urging sanctions against Israeli academic institutions

BY TIMES OF ISRAEL STAFF October 8, 2014, 5:18 pm

 

Illustrative photo of protesters urging a boycott against Israel. (photo credit: Wikimedia Commons)

 

Nearly 1,200 academics from universities and colleges across the world signed an online petition to oppose any boycott of Israel and its higher education institutions.

The petition was posted October 5 on the Faculty for Academic Freedom website and had been endorsed by 1,185 signatories at time of writing.

“We, the undersigned academics… vigorously support free speech and free debate but we oppose faculty or student boycotts of Israel’s academic institutions, scholars and students,” the petition states.

The statement accused BDS (boycott, divestment and sanctions) supporters of discriminating against Israeli institutions, professors, and students “for no other reason than their nationality and the policies of their government,” and added that such a practice violated “the very principle of academic freedom.”

According to the petition, the BDS supporters’ position undermines the possibility of ever achieving a long-lasting peace agreement between Israel and the Palestinians, as it completely isolated the Jewish state.

“The two-state solution – which guarantees to both parties mutual recognition – enjoys the endorsement of the United Nations, the United States, the European Union, and the Arab League,” the petition reads.

“By demonizing and seeking to isolate one of the two parties to the peace process, the anti-Israel BDS movement sets itself apart from the global consensus for peace.”

The anti-BDS petition came in response to a statement posted on Oct. 1 on the website jadaliyya.com signed by more than 350 anthropologists which endorsed an academic boycott of Israel.

“As a community of scholars who study problems of power, oppression, and cultural hegemony, we have a moral responsibility to speak out and demand accountability from Israel and our own governments,” read the statement, which endorsed “boycott[ing] Israeli academic institutions that are complicit in these violations.”

Israeli academic institutions, the statement said, “are complicit with the occupation and oppression of Palestinians” with “intimate connections between Israeli academic institutions and the military, security, and political establishments in Israel.”

Among the signatories were 13 academics from the City University of New York and 13 from Columbia University. Nine co-signatories were listed as being from Harvard University and eight from Yale University.

JTA contributed to this report.

Read more: 1,200 academics sign anti-boycott petition | The Times of Israel http://www.timesofisrael.com/1200-academics-sign-anti-bds-online-petition/#ixzz3Fyux1Ozn 
Follow us: @timesofisrael on Twitter | timesofisrael on Facebook

 

Kritiek op expositie “Room no. 4″ in Domkerk (IMO)

 

 

Kritiek op expositie "Room no. 4″ in Domkerk

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/14/kritiek-op-expositie-room-4-domkerk/  

= IMO Blog =  

In de Utrechtse Domkerk is momenteel een foto-expositie te zien van War Child, waarin op foto's met onderschiften is uitgebeeld hoe Palestijnse kinderen zouden worden behandeld in Israelische gevangenissen. De expositie is gemaakt door het Palestijnse Madaa Center dat gevestigd is in Oost Jeruzalem, en naar Nederland gehaald door de Nederlandse 'Coalitie voor Palestijnse kinderen in Israëlische gevangenschap'. Volwassenen beelden de situaties uit, uit getuigenissen van kinderen die vast hebben gezeten. Je krijgt dan verhalen als dit:

Uit een getuigenis van een vijftienjarige Palestijnse jongen: 'Ze sloten me vijf uur lang op in de ruimte, met mijn handen achter mijn rug gebonden, en mijn benen aan elkaar gebonden. Toen ik weigerde een bekentenis af te leggen, sloegen ze me, en bonden mijn handen steeds strakker vast.

Voor Palestijnse kinderen is in de verhoorkamer van het politiebureau in Jeruzalem geen eten, water en toilet, is te lezen op de tentoonstelling. Uit een getuigenis van een achtjarige Palestijnse jongen: 'Ik had honger en dorst. Toen ik vroeg of ik naar het toilet mocht, zeiden ze dat ik in mijn spijkerbroek moest plassen.'

Daarbij is een geboeide man te zien die net in zijn broek heeft geplast, en voor zijn mond de handen van twee bewakers. Bij mij roept dit verschillende vragen op: hoe vaak is dit gebeurd? Is dit standaardpraktijk (zoals de tentoonstelling suggereert) of zijn dit excessen? Wat is de standaardprocedure? Is dit aangekaart binnen de Israelische politiek en het rechtssysteem? Wat zijn precies de Israelische wetten wat dit betreft? Er zijn immers tal van mensenrechtenorganisaties actief in Israel, Palestijnen worden doorgaans bijgestaan door (vaak Israelische) advocaten, soms geregeld en betaald door deze organisaties, men kent daar de weg in het juridische systeem.

Het roept daarnaast ook de vraag op of men wederhoor heeft toegepast en wat de context was waarbinnen dit wangedrag van de verhoorders heeft plaatsgevonden. Waarvan werden de Palestijnse 'kinderen' verdacht? Het is bekend dat Hamas al jonge kinderen rekruteert omdat zij minder snel gepakt worden bij de checkpoints en dus makkelijker wapens en explosieven kunnen smokkelen. Ook stenengooien leren ze al op jonge leeftijd. Op scholen onder PA bestuur worden jonge terroristen als helden en voorbeelden voor de kinderen gepresenteerd. Zonder enige context over de uitgebeelde voorvallen, het Israelische rechtssysteem en info over de reden dat de jongeren werden verhoord, is het lastig hier een genuanceerd oordeel over te vellen. Toch roepen dit soort beelden naar alle waarschijnlijkheid weer veel verontwaardiging en woede op, wat ook de bedoeling lijkt van de betreffende organisaties. Het gaat hier niet om het helder krijgen van de feiten, maar het aanklagen van Israel.

Een derde vraag die dit bij mij oproept is waarom een kerk een dergelijke politiek gevoelige tentoonstelling moet laten zien? Er zijn tal van pro-Palestijnse organisaties die dergelijke gekleurde info naar buiten brengen; waarom moet dit nu ook in een kerk? Hier hoort iedereen zich thuis te kunnen voelen, ook mensen die zich zeer met Israel verbonden voelen.

De Liberaal Joodse Gemeente in Utrecht maakte dan ook bezwaar tegen de expositie, omdat men bang is dat het 'op ons terugslaat'. Niet iedereen kan, zo is de afgelopen tijd nogal eens gebleken, een goed onderscheid maken tussen Israel, vermeende misstanden van leger of veiligheidsdiensten, Joden, en zionisten. Een kritisch kerklid geeft nog een ander argument tegen de expositie:

Ook is een kerk volgens de critici geen geschikte plek voor een tentoonstelling met Israëlkritiek. Met haar 'tweeduizendjarige verleden van antisemitisme', vindt Kohlbrugge, heeft de kerk geen recht van spreken. "Voordat je met een vingertje gaat wijzen, moet je bedenken hoeveel vingertjes er naar jezelf wijzen. Je kunt een brief schrijven naar de ambassade, maar je bent niet in de positie om 'foei, jij' te zeggen tegen de Israëlische staat."

Joop Hamburger

Natuurlijk, je kunt er de klok op gelijk zetten, verscheen er een stuk van Jaap Hamburger op Israel-haatsite Joop.NL, waarin hij het standpunt van de LJG hekelt. Joden die het voor Joden opnemen, en daarbij het woord 'antisemitisme' laten vallen, het is een schande! Zo leest hij de woordvoerder de les:

Nee, deze expositie gaat niet over joden; zij gaat over Palestijnse minderjarige kinderen die mishandeld worden door de Israëlische autoriteiten. Met zulke exposities zou mevrouw Van der Molen dolblij moeten zijn; zij zou in sjoel en daarbuiten luid en duidelijk moeten oproepen die te bezoeken omdat de tentoonstelling als achterliggende gedachte heeft van Israël een beter land te maken dan het nu is. In die zin, en in die zin alleen "slaat de tentoonstelling op ons terug". Voor deze boodschap heeft Van der Molen kennelijk geen belangstelling of begrip: zij wil de misstanden niet zien. Die fundamenteel kortzichtige en bekrompen houding zal uiteindelijk een betere voedingsbodem blijken voor antisemitische sentimenten dan tien zulke exposities in de Domkerk. Ik ben bang dat dat inzicht niet aan Van der Molen besteed is.

Als het doel was van Israel een beter land te maken, waarom moet die tentoonstelling dan hier worden getoond? Dat kan men toch beter in Israel zelf doen? Zet daar de politiek onder druk de rechten van minderjarige gevangenen beter te regelen en beter toe te zien op naleving van de regels. Als ik iets in Den Haag verbeterd wil hebben, ga ik ook niet in Boekarest demonstreren. Dus ik denk niet dat mevrouw Van der Molen veel begrip heeft voor deze 'boodschap'.  Zij weet ondertussen dat zo'n tentoonstelling weer kan leiden tot bedreigingen van bekende Joden of er Joods uitziende mensen, tot sis-geluiden, tot uitschelden voor kankerjood, want dat is de afgelopen maanden, vooral tijdens de Gaza oorlog, ook veelvuldig gebeurd. Daar hoorden we Hamburger overigens niet over, of ook eigenlijk wel, want dat vond hij flauwekul en de schuld van de Joden zelf, hadden ze zich maar duidelijker moeten distantiëren van wat Israel in Gaza deed.

Van Hamburger mag een Jood het nooit voor Joden en hun rechten of belangen opnemen, dat is 'bekrompen' en 'kortzichtig', of, nog erger, eng nationalistisch en zionistisch. En als je dan wordt uitgescholden of bedreigd is het je eigen schuld. Je moet altijd de andere wang toekeren en erkennen wat jouw volk aan ellende heeft aangericht in de wereld, nu en in het verleden, ja, eigenlijk moet je diep dankbaar zijn dat de Joden nog op deze wereld mogen leven.

Onverdraaglijk vind ik ook het tweede deel van haar uitspraak: "Het [de tentoonstelling] slaat op ons terug, dus het veroorzaakt leed, en dat wil je vrienden toch niet aandoen?" Dit is een treurig voorbeeld van een egocentrisch en exclusief zelfbeklag waar ik als jood mijn buik zo van vol heb. Het is een zelfbeklag dat het zicht ontneemt op het leed van anderen – in dit geval dat van Palestijnse kinderen.

Joden die aandacht vragen voor eigen leed of problemen, het zou niet moeten mogen inderdaad. Nederlanders die vooral rouwen wanneer andere Nederlanders omkomen, Turken of Koerden die alleen in actie komen wanneer het om hun volk gaat, Arabieren die voor andermans leed hun huis niet uitkomen en al helemaal geen petitie ondertekenen, het is allemaal heel gewoon. Zo zijn mensen blijkbaar. Maar Joden, daar verwacht Hamburger meer van, en hij houdt niet op ze publiekelijk te veroordelen wanneer ze zich niet aan zijn eigen Hoogstaande Morele Principes houden.

Oh ja, natuurlijk, de kritiek is in feite slechts bedoeld om kritiek op Israel te smoren en verdacht te maken:

Dan nog dit: het gevoel dat mij bekruipt is dat er stennis wordt gemaakt door Van der Molen – alsmede door sommigen binnen de Domkerk – om kritiek op Israël te smoren. De Fabeltjeskrant is nog immer het favoriete programma hier – 'ogen dicht en snaveltjes toe' – als het om Israël gaat. Als deze expositie een antisemitische strekking zou hebben, dan geldt dat voor alle kritiek die geuit wordt op Israël en op het Israëlische beleid.

Niemand zegt dat de expositie een antisemitische strekking heeft. Wat gezegd wordt is dat het antisemitisme in de hand kan werken, omdat veel mensen het onderscheid tussen Joden en Israel niet meer maken. Dit ligt niet alleen aan de expositie maar minstens evenzeer aan het doorgeschoten anti-Israel klimaat waarin we leven, en waarin iedere (vermeende) misstand van Israel tot woede leidt. Woede die helaas soms ook wordt afgereageerd op Joden of Joodse symbolen. Beelden van wreedheden die door Israeli's zouden zijn begaan vertalen zich in de hoofden van een groeiende groep in beelden van Joden die nu aan de verkeerde kant staan, die van slachtoffer dader zijn geworden. En van daaruit is het een kleine stap naar Joden als de nieuwe nazi's. Dat weet Jaap Hamburger natuurlijk ook wel, want hij is niet dom, maar hij sluit zich daarvoor af. En neemt iedereen de maat die daar wel oog voor heeft.

Als je geen kritiek op Israel wilt zien moet je denk ik onder een steen gaan leven; het schreeuwt je bijna dagelijks tegemoet vanuit de (sociale) media, politiek en kerken. Wanneer mensen bezwaar maken tegen de overkill aan ongenuanceerde, eenzijdige en soms behoorlijk suggestieve inhoud van die kritiek worden ze steevast door Jaap Hamburger c.s. weggezet als enge en harteloze nationalisten die alleen oog hebben voor hun eigen volk. Maar hoeveel oog heeft Hamburger voor Joodse problemen, voor Israels problemen, voor agressie en bedreigingen van de andere kant? In feite geen enkele, en het enige dat hij met EAJG doet is Israel en iedereen met ook maar enig begrip voor Israel hekelen en persoonlijk aanvallen.

Daarbij is hij bereid ver te gaan. Zo heeft hij mij in de Volkskrant weggezet als ultra nationaliste door een bewust totaal verkeerd weergegeven citaat van een inmiddels overleden Israeli, van wie ik veel heb geleerd en op wiens website ik nog steeds een blog heb. Los van het feit dat ik natuurlijk op geen enkele manier verantwoordelijk ben voor wat iemand anders schrijft, is het op deze manier verkeerd citeren en toepassen van 'guilt bij association' gewoon een heel smerige en laag bij de grondse manier om anderen in discrediet te brengen. Blijkbaar waren de argumenten op en dus was grover geweld nodig. Ik zou bijna met Wilders (waar ik – opgelet Hamburger! – absoluut geen fan van ben) zeggen: wat een miezerig mannetje is het toch.

Ratna Pelle