vrijdag 12 december 2014

Israel publiceert voorlopige resultaten autopsie Ziad Abu Ein

Uit dit voorlopige rapport komt duidelijk naar voren dat hartproblemen de oorzaak waren van de dood van Ziad Abu Ein, zoals Israelische bronnen gisteren al meldden.

The death of Ziad Abu Ein was caused by a blockage of the coronary artery (one of the arteries that supplies blood to the heart) due to hemorrhaging underneath a layer of atherosclerotic plaque. The bleeding could have been caused by stress.

Indications of light hemorrhaging and localized pressure were found in his neck.

The deceased suffered from ischemic heart disease; blood vessels in his heart were found to be over 80% blocked by plaque. Old scars indicating that he suffered from previous myocardial infarctions were also found.

De lichte bloedingen in de nek zijn waarschijnlijk een gevolg van de door hem uitgelokte schermutseling met een Israelische soldaat, die hem kort bij de nek greep. Maar deze zijn niet de hoofdoorzaak van zijn dood; dat was een prop in de kransslagader waardoor er geen bloed meer naar het hart kon stromen, oftewel een hartaanval.

In de berichtgeving gisteren werd beweerd of gesuggereerd dat hij stierf als gevolg van schermutselingen of zelfs klappen van het Israelische leger. Uiteraard wordt dit gecorrigeerd nu blijkt dat dat niet juist is?

-------------

(Engels onder de Duitse tekst)

ULRICH W. SAHM – Israel veröffentlicht vorläufiges Autopsie Ergebnis

http://honestlyconcerned.info/2014/12/11/ulrich-w-sahm-israel-veroeffentlicht-vorlaeufiges-autopsie-ergebnis/

Jerusalem, 11. Dezember 2014 – Während für die Palästinenser feststeht, dass Ziad Abu Ein durch Tränengas und Gewalt israelischer Soldaten gestorben sei, hat jetzt das israelische Gesundheitsministerium seine Version veröffentlicht:

Die Autopsie wurde beim forensischen Institut in Abu Dis durchgeführt. Teilgenommen haben Dr. Chen Kugel und Dr. Maya Furman vom (israelischen) Nationalen Institut für Rechtsmedizin, sowie Vertreter des palästinensischen Forensischen Instituts und Ärzte (Rechtsmediziner) aus Jordanien.

Der Tod Ziad Abu Ein wurde durch eine Blockade der Koronararterien (eine der Arterien, die Blut an das Herz liefern) aufgrund von Blutungen unter einer Schicht von atherosklerotischem Plaque verursacht. Die Blutung kann durch Stress verursacht wurden. Hinweise auf leichte Blutungen und lokalem Druck wurden am Hals gefunden. Der Verstorbene litt an einer ischämischen Herzkrankheit. Blutgefäße im Herzen waren zu mehr als 80% durch Plaque blockiert. Alte Narben weisen auf frühere Herzinfarkte hin. Der schlechte Zustand des Herzens des Verstorbenen machten ihn empfindlich für Stress. Es muss noch ein Bericht der medizinischem Behandlung abgewartet werden, ehe klare Erklärungen zu dieser Frage festgestellt werden können.

Es wurden Hinweise auf CPR (Herz-Leber-Wiederbelebung) gefunden. Diese vorläufigen Ergebnisse müssen überprüft werden, sowie die Ergebnisse der Untersuchungen und Laborwerte vorliegen.

· Wegen der medizinischen Begriffe habe ich hier die Originalerklärung angehängt..

Preliminary Autopsy Report on Ziad Abu Ein (Communicated by the Health Ministry Spokesperson)

The autopsy was carried out at the forensics institute in Abu Dis. Participating in the autopsy were Dr. Chen Kugel and Dr. Maya Furman from the National Institute of Forensic Medicine, as well as representatives from the Palestinian forensics institute and doctors from Jordan.

· The death of Ziad Abu Ein was caused by a blockage of the coronary artery (one of the arteries that supplies blood to the heart) due to hemorrhaging underneath a layer of atherosclerotic plaque. The bleeding could have been caused by stress.

Indications of light hemorrhaging and localized pressure were found in his neck.

The poor condition of the deceased’s heart caused him to be more sensitive to stress.

It is necessary to wait for the medical treatment report before determining more incisive explanations on this matter.

Indications of CPR were found.

These preliminary findings will require verification after the results of the investigation and lab results are received.

woensdag 10 december 2014

Wil Abbas terugkeren naar Safed?

Dat sommige PA leiders weleens wat creatief omgaan met de waarheid, mag inmiddels bekend zijn. Het volgende is echter opvallend. Abbas beweerde in 2012 dat hij zelf weliswaar uit Safed komt maar er niet naar terug wil en daar ook niet het recht toe heeft (‘it is my right to see Safed, but not to live there’). Uiteraard kwamen zijn woorden in onze media en werden gezien als bewijs dat Abbas een gematigde vredespartner is.

De kritiek op zijn woorden en vooral zijn eigen reactie daarop, kregen minder aandacht. (“Talking about Safed is a personal position and does not mean giving up the right of return.” Indeed, he went on, “No-one can give up the right of return as all international texts and Arab and Islamic decisions refer to a just and agreed-upon solution to the refugee issue, according to UN Resolution 194, with the term ‘agreed upon’ meaning agreement with the Israeli side.”)

Hij sprak zichzelf dus tegen, en de vraag is in welk geval hij de waarheid sprak?

Abbas vergelijkt Israel met ISIS:

Israel aspires to a Jewish state, and ISIS aspires to an Islamic state, and here we are, suspended between Jewish extremism and Islamic extremism. [ISIS leader] Abu Bakr Al-Baghdadi will have an excuse to establish an Islamic state after the Jewish state law is approved.

Palestina zegt een Arabische staat te zijn en in de grondwet wordt dat expliciet gezegd, en de sharia als basis voor de wetgeving genoemd. Tientallen landen verwijzen naar een bepaalde religie als basis of inspiratiebron in hun grondwet, hebben religieuze symbolen in hun vlag of verwijzingen in hun volkslied, stellen andere religies achter, etc. Dus volgens deze redenering zijn we allemaal een beetje Islamitische Staat. Onzin natuurlijk. Abbas bazelt en dat weet hij ook wel. Als hij zou mogen kiezen of hij in de Islamitische Staat of in Israel zou willen wonen hoefde hij niet lang te twijfelen.

De (voorgestelde, niet aangenomen) Israelische wet die bepaalt dat Israel een Joodse staat is, was niet handig getimed en m.i. overbodig, maar dat maakt een vergelijking met de IS er niet minder absurd en belachelijk op. Een normale regeringsleider of president die zulke onzin uitkraamt wordt niet langer serieus genomen. Maar ja, het is Abbas, en dan maakt het niet uit wat hij zegt. Hij is en blijft de gematigde president van de Palestijnen, die in de ogen van velen zo snel mogelijk een staat moet krijgen.

------------

Abbas 2012: "I don't want to return to Safed." Abbas 2014: "I want to return to Safed"

http://www.elderofziyon.blogspot.nl/2014/12/abbas-2012-i-dont-want-to-return-to.html

Mahmoud Abbas has yet again proven that he is a liar extraordinaire, second only to his predecessor.

November, 2012, on Israeli TV (in English):

“… it is my right to see Safed, but not to live there…Palestine for me is the 67 borders with East Jerusalem as its capital. This is now and forever. This is now and forever. This is Palestine for me. I am a refugee, but I am living in Ramallah, I believe that West Bank and Gaza is Palestine, and the other parts is Israel.”

When there was withering criticism that Abbas was giving up the fictional "right of return," he "clarified" his remarks:

Clarifying his stance in the Al Hayat interview, Abbas said, “Talking about Safed is a personal position and does not mean giving up the right of return.” Indeed, he went on, “No-one can give up the right of return as all international texts and Arab and Islamic decisions refer to a just and agreed-upon solution to the refugee issue, according to UN Resolution 194, with the term ‘agreed upon’ meaning agreement with the Israeli side.”

“I do not change my position,” Abbas stressed. “What I say to the Palestinians is no different from what I say to the Israelis or the Americans or anyone.”

Now, in an interview last week for an Egyptian newspaper, Abbas is saying that even his "clarification" was a lie:

[Israel] will not allow the return of refugees. There are six million refugees who wish to return, and by the way, I am one of them.

So in 2012 Abbas claimed that he absolutely has no right to return to Safed to live there, and now he says he wants to leave what he called Palestine in the TV interview and return to his childhood home in Safed.

Which is the liar - the 2012 Abbas who said that he has no right to return to his family home, the 2012 Abbas who says that he says the exact same things in English and Arabic, or the 2014 Abbas who tells Arabs that he wants to leave Ramallah and live in Safed?

The hypocrisy doesn't end there. In the new interview Abbas compares Israel to ISIS:

Let's look again at the Palestinian basic law, from their own website:

Article 1
Palestine is part of the larger Arab world, and the Palestinian people are part of the Arab nation. Arab unity is an objective that the Palestinian people shall work to achieve.

If you want to define Jews as a people, then Abbas' constitution defines "Palestine" as Arab the exact same way that Israel is considering defining itself as the state of the Jewish people. The draft "Jewish state" bill clearly talks about Jews as a people, not as a religion.

Article 4
Islam is the official religion in Palestine. Respect for the sanctity of all other divine religions shall be maintained.
The principles of IslamicShari’a shall be a principal source of legislation.

Israel does not have an official religion, and the draft law does not change that. But "Palestine" not only has an official religion, it states that Islamic sharia law should be the principal source for legislation, something that the Jewish State draft bill doesn't come close to saying (only saying Jewish law should be a "source of inspiration," along with " principles of freedom, justice, fairness and peace.")

Moreover, in a 2013 Pew survey, in answer to the question "Do you favor or oppose making sharia law, or Islamic law, the official law of the land in our country?" 89% of Palestinians were in favor and only 8% opposed.

Now, which side is closer to ISIS-style religious extremism?

Een atheïst in Palestina

Dit soort artikelen kom je niet snel tegen in de krant. Niet omdat het niet gebeurt, maar omdat het niet past in het plaatje dat journalisten hebben van het conflict en waarin artikelen moeten passen. Geen woord over Israel in onderstaand artikel. Nee, de PA is de boosdoener, omdat ze iemand oppakken en martelen alleen voor het uiten van een mening die hen niet welgevallig is en mensen voor het hoofd zou stoten.

For months after my release, I was harassed by the security services, who further interrogated me and detained me without cause. I received letters from people saying they wanted to kill me.

My views, however, cannot be changed by a prison sentence or by persecution. I still believe that Islam often stands in opposition to human rights and women’s rights. I believe that the Qur’an relays that Muhammad demanded death for non-believers. Many Muslims may disagree with my view, or interpret Islam in a more moderate way, but I cannot accept this religion myself. That is what my conscience tells me.

I am an atheist. I believe in human rights. I have the right to say these things.

Dat laatste geldt helaas niet voor de meeste Arabische landen, misschien allemaal. En daarom woont Walid Al Husseini nu in Parijs, in afwachting van een definitief besluit over zijn asielaanvraag. Hij zou liever in Palestina wonen, maar daar is hij niet welkom met zijn atheïstische ideeën. Hij vraagt de internationale gemeenschap om hulp. De kans dat die zich voor hem zal inzetten is klein.

Wanneer hij tegen de bezetting zou strijden, als lid van Al Haq of een van die andere ‘mensenrechtenorganisaties’, dan zou hij kans maken om een speciale prijs te krijgen en uitgenodigd worden die in Nederland of een ander West Europees land in ontvangst te nemen. Voor die tijd al zouden organisaties als EAJG, Palestine Link, het Palestina Komitee en United Civilians for Peace hem uitnodigen zijn verhaal te vertellen. Maar helaas, hij hekelt niet de Israelische bezetting, de checkpoints, de muur, de boze kolonisten die niks anders doen dan de hele dag Palestijnen pesten, soldaten die Palestijnen vernederen, etc. etc. En dus is zijn verhaal niet interessant.

------------------

What It’s Like to Be an Atheist in Palestine

http://www.thedailybeast.com/articles/2014/12/08/what-it-s-like-to-be-an-atheist-in-palestine.html

Waleed Al Husseini spent 10 months in Palestinian prison for being an atheist blogger. He asks why non-believers like himself are abandoned by the world.

Like many non-religious people around the world, I use the Internet to express my thoughts. It provides a relatively safe way of speaking freely, especially in a country where the vast majority believe in one religion and do not like to hear criticism. Or so I thought.

I used to run a blog in Arabic called “Nour Alakl” and ran a satirical Facebook page under the pseudonym “Allah.” But in October 2010, Palestinian security forces stormed into an Internet cafe and arrested me. Until then, I had been under the impression that I had a right to freedom of speech and to the freedom of belief. But in jail, I was told that my online statements about religion and Islam were illegal. I was told that society didn’t accept such criticisms.

I was beaten by prison guards who demanded to know who had made me write against Islam. In their minds, I could only say these things as the result of some plot, some conspiracy. The idea that I might simply want to express my independent thoughts was alien to them.

The 10 months I spent in Palestinian prison were the worse of my life. I faced constant pressure to retract my statements. I was told they had removed my blog and that I must apologize for publishing it. Even once I was freed, I was told I should never again use the Internet, nor meet with the media.

For months after my release, I was harassed by the security services, who further interrogated me and detained me without cause. I received letters from people saying they wanted to kill me.

I am an atheist. I believe in human rights. I have the right to say these things.

Whose fault was it that I was treated so unjustly? Islam is religion, but it is also a culture. Certainly some people simply cannot stand to live alongside someone who does not conform to their views.

I eventually left the West Bank for Jordan with a visa I obtained from the French embassy. I am now in Paris, and have applied for asylum. After six months, I am still waiting for an answer, and it has become harder and harder as time goes on.

From here I have the chance to blog in Arabic and in English as “Proud Atheist,” but I am now effectively in exile. I am living alone in a foreign city, cut off from friends and family, all because of my words.

I still do not feel safe. If I cannot stay here, and if I am not protected, then there’s a chance the Palestinian Authority will arrest me again. That is my fear. I want to be active, but safety is my priority.

My hope is that the international community cares for those like me who are persecuted simply for speaking their minds, to stand against the laws in any country which limits basic freedoms of thought and expression. We are human, and freedom means living our lives without hurting others. Sadly, laws throughout the Middle East—from North Africa to the Gulf—limit the rights of religious minorities and non-believers.

The international community should do more to protect the plight of these people. There are many of us who need to talk and be reached out to, even if we use fake Facebook accounts for our safety. We must express our thoughts and ourselves. We simply must be allowed this basic freedom.

Movements.org is a crowdsourcing platform created by Advancing Human Rights which connects activists from dictatorships with people around the world with skills to help them.

Imam in Al Aqsa moskee roept op alle Joden af te slachten

Een Palestijnse moslimgeestelijke ging weer eens lekker los tijdens een preek in de Al Aqsa Moskee. Je zou verwachten dat, gezien de rellen en aanslagen van de laatste weken, de Palestijnen niet tot nog meer geweld gaan oproepen. Ze kunnen erop wachten dat Israel daar ook weer op gaat reageren en Netanyahu wil laten zien de sterke man te zijn die het land nodig heeft. Maar nee, deze sheik gaat echt helemaal los en zegt dingen als:

“De Joden zijn de meest verachtelijke wezens, ze zijn de boosaardigste schepsels die ooit op aarde hebben rondgelopen. Ze doodden de profeten, ze hebben wel 10.000 profeten gedood, ze wilden ook de profeet Mohammed vermoorden en daarom veranderde Allah ze in apen en varkens.

De strijd met de Joden is nabij. Ik zeg luid en duidelijk tegen de Joden: de tijd voor jullie slachting is gekomen, de tijd jullie te doden is gekomen. De staat van het islamitische kalifaat zal helpen dit land van jullie te bevrijden. We verwelkomen de dag dat jullie afgeslacht zullen worden. Oh Allah, maak dat de dag dat de Joden worden afgeslacht, snel komt.”

Deze donderpreek is via internet verspreid.

Stel je voor dat een rabbijn in Israel eentiende van dergelijke idioterie zou verkondigen tegen Arabieren, dan stond het op de voorpagina’s van diverse kranten. Dan werden er Kamervragen gesteld. Maar bovenal, zou er in Israel zelf een storm van protest losbreken, en zouden Netanyahu en andere politici zich haasten om afstand te nemen van deze woorden.

Maar het zijn de Palestijnen, daar verwachten we niks anders van. Dan hoeft Abbas niks te zeggen. Dan hoeft de internationale gemeenschap niet te zeggen dat dit indruist tegen alles waar men zich de afgelopen decennia voor heeft ingezet. Palestijnen spreken we niet aan op hun gedrag, en houden we niet verantwoordelijk voor de gevolgen ervan. Is dat eigenlijk geen vorm van discriminatie, racisme zo je wil? Wordt het misschien tijd de Palestijnen eens als een volwassen volk te behandelen alvorens we praten over een erkenning van hun nog niet bestaande staat?

--------------

Preacher at Al Aqsa calls to slaughter all Jews, "most evil of Allah's creations"

Even among all the crazy, antisemitic stuff that MEMRI finds being promulgated in the Arab world, this is something:

Highlights:

I wonder if Human Rights Watch and Amnesty International would consider this to be "incitement."

Notice also that there is no fear of pushback from his audience against praying for a new Caliphate.

vrijdag 5 december 2014

'Joodse Staat'-wet: waar gaat dit over?

Hieronder een korte uiteenzetting over het wetsvoorstel naar aanleiding waarvan inmiddels de ministers Livni en Lapid uit de Israelische regering zijn gezet. Nieuwe verkiezingen voor de Knesset volgen op 17 maart 2015.

Afbeelding: de Israelische Onafhankelijkheidsverklaring

‘Joodse Staat’-wet: waar gaat dit over?

http://www.cidi.nl/joodse-staat-wet-waar-gaat-dit-over/

IN ISRAEL / DOOR ELISE FRIEDMANN / OP 01/12/2014 OM 15:42 / TAGS: KNESSET, LEZING, ONDERWIJS, PALESTIJNEN,VOOROORDELEN

Het Israelische kabinet is sterk verdeeld over een wetsvoorstel dat het Joodse en democratische karakter van de staat zou vastleggen. Voorstanders, de meerderheid van het kabinet met premier Netanyahu voorop, willen dat dit onderdeel wordt van de basiswetten die samen dienst doen als grondwet. Tegenstanders, de ministers Livni en Lapid voorop, vrezen dat zo’n wet de democratie zou aantasten, niet-Joodse burgers (lees: Israelische Arabieren) zou benadelen, en de gespannen situatie zou verergeren. Minder felle tegenstanders vinden de wet onnodig en vrezen ook dat hij zal bijdragen aan escalatie.

Netanyahu heeft gezegd dat de twee dwarsliggende ministers volgens het regeerakkoord vóór de wet moeten stemmen, en dat zij uit het kabinet gezet worden als zij dit niet doen. Afgelopen zondag diende Netanyahu weer een nieuwe versie in. Hij zegt vastbesloten te zijn die tot wet te maken, en zou een poging hebben gedaan hier een compromis van te maken dat in elk geval voor Lapid aanvaardbaar zou zijn. Maar dit is niet het enige punt van wrijving tussen Netanyahu en de ministers Livni en Lapid. Woensdag zou de eerste lezingmoeten plaatsvinden in de Knesset, en dan zou deze wet de aanleiding kunnen worden voor de toch al dreigende val van de regering.

Het wetsvoorstel

Israel is een Joodse en een democratische staat, daarover is geen verschil van mening. De verschillende versies van het wetsvoorstel dienen om een en ander vast te leggen in de basiswetten.
Op zondag 23 november stemde het Israelische kabinet (min twee ministers) ervoor om een wetsvoorstel aan de Knesset voor te leggen met de titel: ‘Basiswet: Israel, de nationale staat van het Joodse volk’. Dit voorstel – dat overigens nog vele lezingen en veranderingen voor de boeg zou hebben voor het tot wet kan worden – zou het Joodse en democratische karakter van de staat vastleggen. Om de zaak extra ingewikkeld te maken, waren er verschillende versies ingediend van een dergelijke wet. Volgens de laatste berichten zou alleen de versie van Netanyahu in behandeling worden genomen door de Knesset. Wat staat daar nu eigenlijk in?

Volgens Netanyahu is het doel van zijn versie om “de Staat Israel te definiëren als de nationale staat van het Joodse volk, en de waarden te verankeren van de Staat Israel als een Joodse en democratische staat in de geest van de Onafhankelijkheidsverklaring. Daarin heeft elke burger gelijke individuele rechten, daar staan wij op.

Maar alleen het Joodse volk heeft nationale rechten: een vlag, volkslied, het recht van elke Jood om naar het land te emigreren, en andere nationale symbolen. Die behoren alleen ons volk, in zijn enige en unieke staat. “ De wet zegt verder dat Israel Joodse cultuur en Joods erfgoed zal bevorderen, terwijl : “De Staat zal handelen om alle inwoners van Israel, ongeacht hun religie, ras of nationaliteit, in staat te stellen hun cultuur, erfgoed, taal en identiteit te behouden.” Israel zal bovendien Joden bijstaan die in gevaar zijn. Over de Joodse wet staat er slechts heel algemeen dat “De Joodse wet zal dienen als een bron van inspiratie voor de Knesset.”

Controversiële passages uit andere versies zijn niet opgenomen in de versie van Netanyahu. Daarbij ging het vooral om een clausule die Hebreeuws de enige nationale taal maakte, om één die de invloed van de Joodse wet wilde vergroten op beslissingen van rechtbanken en wetsvoorstellen, en om een bepaling die het democratisch karakter van de staat ondergeschikt leek te willen maken aan het Joodse karakter. Die bepalingen, waarover onder aanvoering van het dagblad Haaretz een grote campagne werd gevoerd, lijken uit de tekst te zijn verdwenen.

Standpunten

Critici van de wet verwijzen voornamelijk naar de hierboven genoemde controversiële passages (ook al zouden die uit de laatste versie verdwenen zijn) en naar de grote bezwaren van Arabieren. Juist nu de spanningen oplopen, is deze wet het laatste wat Israel nodig heeft, zeggen zij. Het aantal tegenstanders is groot en zij zijn niet de eersten de besten. Omdat de politieke spanning draaien om twee ministers, noemen wij alleen hen.

Minister van Financiën Yair Lapid heeft veel meer meningsverschillen met Netanyahu, voornamelijk over de begroting die afgelopen week behandeld had moeten worden. Zijn partij (Yesh Atid, ‘er is een toekomst’) is niet tegen een Joodse Staat-wet, heeft hij gezegd, maar zal tegen de controversiële vorm stemmen omdat die het Joodse karakter van de staat boven het democratische stelt. Zijn partijgenoot minister Yaakov Perry heeft het “onverantwoordelijk” genoemd om op dit moment een wet aan te nemen die de Israelisch-Palestijnse verhoudingen op scherp zou zetten. Toch verwachten sommige commentatoren dat Yesh Atid voor een compromisversie zou stemmen, om een regeringscrisis en nieuwe verkiezingen te voorkomen.
Of de partij van Tzipi Livni (Hatnua, ‘de beweging’) ditzelfde zou doen, is onduidelijk. Zij heeft zich er zeer sterk tegen uitgesproken en kreeg de meeste kritiek over haar tegenstand: “Livni denkt dat zij met haar zes zetels het land kan regeren”, zei bijvoorbeeld Ze’ev Elkin. Elkin is parlementslid voor Likoed en een van de indieners van een versie.
Los van de inhoud van de wet staat de opvatting van Prof. Ruth Gavison, die op verzoek van minister Livni samen met het Jewish People Policy Institute (JPPI) een alternatieve versie van deze wet zou opstellen. (Hierover heeft het JPPI Joodse gemeenschappen in de diaspora geraadpleegd, waaronder ook Nederland.) In hun aanbevelingen (Hebreeuwse versie hier) zeggen Gavison en JPPI echter dat een dergelijke wet onnodig is en op dit moment meer kwaad dan goed zou doen: hij wekt ten onrechte de indruk dat de democratie in Israel wordt bedreigd, stellen zij, om politieke redenen. (Lees deze opinie hier.)

Netanyahu zegt dat het nodig is om vast te leggen dat het Joodse en het democratische karakter even zwaar wegen, als een antwoord op Palestijnen en anderen die de Joodse nationale rechten zouden ontkennen. Volgens sommige commentatoren is de wet een slimme zet omdat hij de Israelische eis dat de Palestijnse onderhandelingspartners Israel erkennen als Joodse staat overbodig maakt. Zowel Arabische staten als Abbas hebben herhaaldelijk gezegd dat zij dit nooit zullen doen, maar als vastligt dat Israel een Joodse staat is, houdt een erkenning door hen (impliciet) automatisch de erkenning in van Israel als Joodse staat. Bovendien zou Netanyahu hiermee in eigen kring zijn geloofwaardigheid als nationalist willen oppeppen: binnenkort stemt zijn partij over wie de leiding heeft. De Likoed zou met deze wet ook het Israelische electoraat ervan willen overtuigen dat alleen rechts werkelijk nationalistisch is en dat middenpartijen als die van Lapid en Livni zwak zijn of niet loyaal aan de staat, een argument dat doorgaans goed valt bij toegenomen terreuraanslagen.

Hoe ‘Joods’ is Israel nu?

De meeste Israelische Joden zien Israel als Joods én democratisch en willen dit zo houden. Het Joodse karakter van Israel blijkt uit het feit dat een meerderheid van de bevolking (75%) Joods is, dat Israel – net als de meeste andere staten – het universele recht op nationale zelfbeschikking van deze meerderheid erkent, en dat het openstaat voor Joden die naar het land willen emigreren.

De term ‘Joodse staat’ impliceert niet dat de staat discrimineert tegen niet-Joden. Alle Israelische burgers, Joods of niet, hebben voor de wet gelijke rechten en vrijheid van religie. Niet-Joodse minderheidsgroepen hebben collectieve rechten op onderwijs, taal en religie.

De bestaande basiswetten definiëren Israel als “een Joodse en democratische staat” en stellen dat:

“Fundamentele mensenrechten in Israel zijn gebaseerd op de erkenning van de menselijke waardigheden, de heiligheid van het menselijk leven, en het principe dat alle mensen vrij zijn.. in de geest van de principes die zijn vastgelegd in de Onafhankelijkheidsverklaring.” Discriminatie op grond van religie of etnische identiteit is verboden in Israel.
In de Onafhankelijkheidsverklaring van mei 1948 riep de eerste Israelische premier David Ben Gurion de vestiging uit van “Een Joodse staat in het Land Israel, die bekend zal staan als de Staat Israel” en die “volledige gelijkheid van maatschappelijke en politieke rechten zou verzekeren voor al zijn inwoners, ongeacht hun religie, ras of sekse” en die “vrijheid van religie, geweten, taal, opvoeding en cultuur zal garanderen.”

Cement voor wederopbouw belandt op zwarte markt Gaza

In de pro-Israel scene werd er al voor gewaarschuwd, en dit lijkt nu te zijn uitgekomen. Het cement dat Israel onder internationale druk toelaat wordt nu tegen de regels in verkocht door privé ondernemingen, die zeer waarschijnlijk banden hebben met Hamas, en dus makkelijk een deel kunnen verdonkeremanen. Verwacht hierover geen artikelen in uw krant, want dit past niet in het beeld van de Gazanen als slachtoffers en Israel dat hen zonder geldige redenen humanitaire goederen onthoudt en collectief straft voor het uitoefenen van hun democratische rechten. Opvallend dat ook dit nieuws van een Palestijn zelf afkomstig is en dus uit onverdachte bron.

These articles also make clear that cement that is supposed to be earmarked for specific projects have already been diverted, as they talk about cement traders and private buyers who are selling and buying cement. The UN mechanism to control the distribution of cement is clearly failing.
And this almost certainly means that Hamas is using this new cement to rebuild its terror tunnels.

------------------------

Gaza cement being diverted to black market - and taxed by Hamas (update)

http://elderofziyon.blogspot.co.il/2014/12/gaza-cement-being-diverted-to-black.html#.VIEAwzGG9wS

You know how all the cement that is being imported to Gaza is supposed to be used only for specific international projects? How the UN says it created a mechanism ensuring that the cement will not be diverted?

Yesterday, Gaza journalist Hazem Balousha tweeted this

Yesterday, 600 tons of cement were sent into Gaza. Assuming that Balousha is telling the truth, here's where some of it ended up.

The other big news in the Palestinian Arab press is the Ministry of Finance in Gaza, controlled by Hamas, has started taxing every ton of cement a fee of 20 shekels. The PA denounced the move but there are reports that customs agents in Gaza are imposing the tax, and as a result the shipments of cement todayhave been suspended.

These articles also make clear that cement that is supposed to be earmarked for specific projects have already been diverted, as they talk about cement traders and private buyers who are selling and buying cement. The UN mechanism to control the distribution of cement is clearly failing.

And this almost certainly means that Hamas is using this new cement to rebuild its terror tunnels.

UPDATE: Hamas has apparently relented and stopped imposing the tax after complaints. But the undersecretary of finance said that there was a monopoly by a certain company to sell the cement and it adds its own fee of 150 shekels per ton, so why cry crocodile tears over the Hamas tax when this company makes more?

The Gaza Ministry of Housing is apparently in charge of which citizens can get the cement and construction materials, and they have published a list of nearly 6000 homeowners who qualify. This sure seems like a system that is ripe for corruption and diversion of the materials.

Palestijnen moeten zich inzetten voor hervorming UNRWA

Een uiterst kritisch artikel over de rol die UNRWA vervult, van een onverdachte bron: een Palestijnse mensenrechtenactivist.

We wezen laatst ook al op het feit dat terwijl UNRWA miljarden binnenhaalt, het voedselprogramma voor meer dan een miljoen Syrische vluchtelingen is stopgezet. Zij wonen in tenten waar het koud is, hebben vaak geen warme kleren en dekens en geen adequate medische zorg.

In the eyes of the Palestinians, UNRWA acts a state with its own foreign policy.
And that foreign policy does not serve the best interests of the Palestinian refugees.
I’m saying this as a loyal Palestinian. I’m saying this because I am concerned about my people’s future.

---------------------

Proud Palestinians must lead the fight to reform UNRWA

http://www.jpost.com/Opinion/Proud-Palestinians-must-lead-the-fight-to-reform-UNRWA-383366 267

By BASSEM EID 12/01/2014 22:52

"We can no longer deny our responsibility for the future of our people."

A man with an UNRWA flag in the southern Gaza Strip.. (photo credit:REUTERS)

We Palestinians can no longer deny our responsibility for the destiny of our people. For 26 years I have been devoting my life to the mission of defending human rights. I have seen wars and terror. I live in Jerusalem and was brought up in an United Nations Relief and Works Agency (UNRWA) refugee camp in Shuafat, a refugee camp like 58 other UNRWA refugee camps created for the sole purpose of keep Palestinian Arab people in “temporary” conditions, for 65 years, under the false pretense and specious promise of the “right of return” to pre-1948 villages that do not exist.
As a proud Palestinian, I must take responsible for what will happen to our people.
We can no longer deny our responsibility for the future of our people.
UNRWA, to continue its operation, depends on death and the visual suffering of five million Palestinians who continue to wallow in and around UNRWA facilities.

The more Palestinians suffer, the more power goes to UNRWA, which allows it to raise unchecked humanitarian funds and purchase munitions. People ask: Why not abolish UNRWA? Well, this cannot be done.
The only agency that can abolish UNRWA is the UN General Assembly, which has never had the interests of the Palestinian people at heart. After all, the UN rakes in more than $1.2 billion a year as an “incentive” to continue our status as refugees.

People ask: Why not ask the donor nations to defund UNRWA? Do they not realize that a Western defunding of UNRWA would allow nations like Qatar to enter the vacuum, leaving the West with no leverage over UNRWA policy? The point is to influence donor nations to reform UNRWA and predicate future aid to UNRWA on reasonable conditions:

1. Audit all funds allocated to UNRWA, which operates with a $1.2b. budget.
2. Introduce UN High Commissioner for Refugees standards to UNRWA, to encourage permanent refugee settlement.
3. Cancel the UNRWA war curriculum, based on principles of jihad, martyrdom and right of return by force of arms.
4. Demand that UNRWA schools conform to the UNRWA slogan: “Peace Starts Here.”
5. Dismiss UNRWA employees affiliated with Hamas, defined by the donor nations to UNRWA as a terrorist entity.

It is therefore the responsibility of the Palestinian people to rebel against the arbitrary administration of UNRWA, which seeks to perpetuate our refugee status instead of helping our people to strive for a better future.

The Palestinians see that UNRWA is continually cutting back on its activities, devoting most of its budgets to health and education.
UNRWA claims that this is because the contributing countries have not upheld their commitments regarding the transfer of funds. Furthermore, UNRWA provides many more services to the Gaza Strip than it does to the West Bank, and this even further infuriates the residents of the West Bank. Moreover, UNRWA has not raised the salaries it pays to its local workers for years, and, in many cases, has even neglected to pay its workers for months at a time –thus enraging the Palestinians even further and leading to numerous strikes and conflicts.

UNRWA has not conducted a census within the refugee camps for some two decades, and so the organization cannot know how many refugees are living in the camps in the Occupied Territories and in the Diaspora. To this day, the numbers remain unclear. While one source says there are 2.5 million refugees, the Palestinian Authority claims that the number is higher than 6 million. UNRWA, which should be the authoritative source, is silent. So on what figures is UNRWA basing its requests for funds? Do the contributing countries have any idea of what they are contributing to? The Palestinian refugees have lost all hope that UNRWA will make any effort to return them to their original lands (right of return) and they believe that they will have to settle for compensation. But they are concerned that if they don’t bring pressure to bear on UNRWA, these monies, too, will be swallowed up by its vast organizational apparatus.

In my opinion, it is essential to carry out a comprehensive investigation within the refugee camps throughout the entire Middle East, not only to ascertain the precise numbers of refugees, but also to understand what the Palestinian want for themselves, what they wish for, and what they believe they can reasonably expect.

In the eyes of the Palestinians, UNRWA acts a state with its own foreign policy.
And that foreign policy does not serve the best interests of the Palestinian refugees.
I’m saying this as a loyal Palestinian. I’m saying this because I am concerned about my people’s future.

The author is the founder and director of the Jerusalem-based Palestinian Human Rights Monitoring Group. This article will be part of a special presentation to the British Parliament sponsored by the London-based Henry Jackson Society and the Jerusalem-based Center For Near East Policy Research.

woensdag 3 december 2014

'Palestina' toch niet erkend

Na Zweden wordt België wellicht het tweede Westeuropese land dat Palestina als staat erkend. De parlementen van Spanje, Groot-Brittannië en Frankrijk hebben ook al voor erkenning gestemd, maar die moties werden niet door de regeringen overgenomen.

__________________

‘Palestina’ toch niet erkend

http://www.niw.nl/palestinanieterkend8495/

Door Jaron Beekes

Deze week stemde de Tweede Kamer tegen een voorstel van PvdA-Kamerlid Michiel Servaes om als Nederlandse regering een Palestijnse staat te erkennen. „Het is nu niet aan de orde,” aldus minister Koenders.

De timing was nogal ongelukkig. Op de morgen van woensdag 18 november vond een brute moordaanslag plaats in een synagoge in Jeruzalem, de bloedigste aanslag sinds jaren in de stad. Diezelfde dag stelde Michiel Servaes tijdens de begrotingsbehandeling van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor dat de Nederlandse regering, in navolging van de Zweedse op 30 oktober, een Palestijnse staat zou erkennen. Servaes, Tweede Kamerlid en buitenlandwoordvoerder namens de PvdA, noemde daar twee argumenten voor. Ten eerste, „de feitelijke vaststelling dat er een territorium, een volk en een regering zijn. Daarmee wordt aan de criteria van het internationaal recht voldaan om erkend te kunnen worden als staat.”

Buitenspel
Servaes refereerde daarmee aan de Montevideo Convention uit 1933, toen deze criteria voor het erkennen van een staat werden vastgelegd. Directeur van het CIDI, Esther Voet, vindt echter niet dat de Palestijnen daaraan voldoen. „Vastgestelde grenzen zijn er niet. De Groene Lijn van 1967 is slechts een bestandslijn en bij een tweestatenoplossing zal die worden aangepast. Wie denkt dat Israël een territorium zal toestaan waarbij de Klaagmuur buiten de grenzen valt, is naïef. Al bij Camp David 2 en de besprekingen in Taba is duidelijk gesproken over landswops, het uitruilen van land. Daarbij is er geen homogene regering. De eenheidsregering die er nu is, is puur voor de bühne. Bovendien is Hamas daar een groot onderdeel van. Erkenning van een Palestijnse staat zou het belonen van terrorisme inhouden. Bovendien zet je Israël op die manier volledig buitenspel. Erkenning prima, maar pas nadat er onderhandelingen zijn geweest en er een akkoord ligt.”

Als tweede argument voor de erkenning noemde Servaes juist het stagneren van die onderhandelingen: „Meer dan twintig jaar na de Oslo-akkoorden lijkt een oplossing verder weg dan ooit. Kernpunt is wat mij betreft het asymmetrische karakter van het conflict, dat alleen opgeheven kan worden als we Palestina op gelijker niveau brengen met Israël. Een Palestijnse staat kan volwaardig lid zijn van internationale organisaties, met alle rechten en plichten die daarbij horen. Daarmee wordt dus een positieve bijdrage geleverd aan het vredesproces.”

„Dat is een drogreden,” vindt Esther Voet. „Er zijn weinig onderhandelingen waarbij de partijen gelijkwaardig zijn. Kijk bijvoorbeeld naar wat er nu gebeurt met de P5+1, de wereldmachten die met Iran over hun nucleaire plannen praten. Daar komt bij dat het niet zozeer een Israëlisch-Palestijns conflict is, als wel een Israëlisch-Arabisch conflict. Er liggen totaal andere verhoudingen. Je kunt pas vrede sluiten als de Arabische landen akkoord gaan.” Servaes werd door het NIW benaderd voor een verdere toelichting op zijn voorstel, maar was daarvoor niet beschikbaar.

Geen verrassing
Servaes oogstte met zijn pleidooi verbazing in de Kamer. Na de stemming werd het voorstel van Michiel Servaes niet aangenomen. PvdA, D66, SP en GroenLinks stemden voor; VVD, PVV, CDA, ChristenUnie en SGP tegen. Kersverse minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders (PvdA) volgt, zoals van hem wordt verwacht, het regeerakkoord met de VVD en is ook tegen. Voet: „Koenders is voorlopig tegen, maar hij staat er wel anders in dan zijn voorganger, Frans Timmermans. Die was voor erkenning, maar pas na onderhandelingen, als er een akkoord ligt. Koenders noemde de erkenning ‘nu niet opportuun’, maar de voorwaarden van Timmermans gelden blijkbaar niet meer. Onder welke voorwaarden hij wel akkoord zou gaan, daar is hij niet op ingegaan.”

Bert Koenders stond als Kamerlid en als minister van Ontwikkelingssamenwerking bekend als kritisch ten opzichte van het Israëlisch regeringsbeleid. Dat Servaes nu met het voorstel naar buiten kwam, heeft er volgens Esther Voet indirect mee te maken dat Koenders onlangs Timmermans heeft opgevolgd. „Maar Servaes streeft al veel langer naar Nederlandse erkenning van de Palestijnse staat. Wat dat betreft kwam dit niet als verrassing.”

Kamerlid Bram van Ojik van GroenLinks herinnerde de PvdA-woordvoerder eraan dat de PvdA in november 2012 nog besloot zich te onthouden van stemmen, bij een debat over opwaardering van de status van de Palestijnse Autoriteit binnen de VN. Toenmalig minister Timmermans zag stemming destijds als belemmering van het vredesproces. Van Ojik vroeg zich bij de vergadering vorige week af of de PvdA sindsdien van mening is veranderd. Nee, zei Servaes, de onthouding van stemmen over opwaardering van de diplomatieke status destijds was uit strategisch oogpunt, ‘maar dat we daarvoor waren én zijn, dat is klip en klaar’.

Discussie aanzwengelen
Hoe dan ook was de timing van het Kamervoorstel wrang, met de oplaaiende onrusten in Israël en zelfs dezelfde dag nog een Palestijnse aanslag in een synagoge in Jeruzalem, aldus merkte Kees van der Staaij (SGP) op, na het betoog van Servaes in de Tweede Kamer. In reactie daarop verklaarde die: „Het probleem van dit conflict is natuurlijk dat we continu geweld zien (…) Het is dus ook niet iets wat wij hier vanavond vanuit de Tweede Kamer kunnen oplossen. Die illusie moeten we nooit hebben. Wel wil ik een discussie aanzwengelen, en dat doe ik vanavond.”

„De schaamteloosheid is nauwelijks te bevatten,” schreef Elsevier-columnist Afshin Ellian kort daarop. „Als Servaes een Nederlander met wijsheid en historisch besef zou zijn, had hij gezegd dat alle Palestijnen, als zij nog steeds naar een Palestijnse staat verlangen, een intifada moeten organiseren tegen de terroristen. Anders is de Palestijnse staat de grootste fantasie aller tijden.” Ellians vriend en collega Leon de Winter twitterde: „PvdA wil land erkennen vol homohaat, vrouwenhaat, eerwraak, corruptie, tribalisme, jodenhaat, censuur: Palestina”. Tegelijkertijd kreeg Servaes steun voor zijn voorstel van Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid, die in NRC-Handelsblad schreef: „Koenders en Kamer, besef: het strategische moment is aangebroken. Erken Palestina nu.”

Ondanks alle kritiek is Michiel Servaes vastbesloten door te gaan medestanders te vinden voor zijn plan. Zelfs nu er in de Kamer tegen is gestemd en zijn eigen minister het voorstel ‘niet aan de orde’ noemde. Hoe waarschijnlijk is het dat het uiteindelijk toch doorgang vindt?

Esther Voet: „Traditioneel zijn de linkse partijen vóór erkenning en de rechtse tegen. Een sleutelrol is nu weggelegd voor het CDA. Er lijkt een schisma op te treden binnen die partij tussen, kort gezegd, de club van Van Agt en mensen met een meer realistische kijk.” Ook binnen de Protestantse Kerk Nederland (PKN) gaan steeds meer stemmen op die het Israëlische beleid bekritiseren, met name wanneer het over de nederzettingen gaat.

Esther Voet merkt daarover op: „De politiek en de pers hebben het steeds over ‘de’ nederzettingen, maar dat is te ongenuanceerd. Een bevolkingskern in Oost-Jeruzalem is totaal iets anders dan een gemeenschap diep in de West Bank. Ook wordt er niet gekeken of het grondgebied wordt uitgebreid of dat er binnen de grenzen van zo’n nederzetting wordt gebouwd. Het is allemaal ontzettend ingewikkeld en men kijkt vaak niet verder dan zijn neus lang is.”