Was kritiek op Israël maar vaker weloverwogen (ThePostOnline)

 

 

Was kritiek op Israël maar vaker weloverwogen

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/08/kritiek-op-israel-maar-vaker-weloverwogen/  

‘Veel critici van Israël maken het bekritiseren van Israël verdacht.’

[Een kortere versie van dit artikel verscheen vandaag in ThePostOnline.]

Ratna Pelle

Het essay van Elma Drayer in Vrij Nederland over kritiek op Israël en hedendaags antisemitisme, riep de bekende Pavlov reactie op. Never mind dat ze schreef dat Israël, net als talloze andere landen, ‘een dubieuze ontstaansgeschiedenis en zwarte bladzijden kent, dubieuze grenzen verdedigt, en niet zelden uiterst dubieuze beslissingen neemt’.

Miko Flohr verweet haar vorige week ‘stropoppen, verdraaiingen en selectief winkelen in de krochten van het internet’. Het essay is een: ‘fantastische aaneenrijging van een aantal drogredenen waarmee ‘vrienden’ van Israël hun retorische opponenten bij voortduring om de oren plegen te slaan’. Ze had, zo betoogt hij, lang moeten speuren naar de voorbeelden van antisemitisme op internet, wat nieuwskliekjes opgewarmd en een rapper beluisterd om zo bij haar eigen gelijk uit te komen. En ze maakt kritiek op Israel verdacht door haar ‘stilzwijgend in het extreme te trekken en te koppelen aan  allerlei antisemitische uitspraken van malloten op het internet en aan het verstoorde wereldbeeld van een rapper.’

Dat deed Drayer helemaal niet. Juist veel critici van Israël maken het bekritiseren van Israël verdacht. Zij trekt die kritiek ook niet ‘stilzwijgend in het extreme’, maar laat openlijk, helder en duidelijk zien dat deze vaak met dergelijke ideeën gepaard gaat. Onder bijna elk artikel op nieuwssites en fora kom je wel antisemitische en andere hatelijke reacties tegen, daarvoor hoef je nauwelijks te zoeken en ook niet naar dubieuze antisemitische sites te surfen. Zelf kwam ik tijdens de Gaza oorlog diverse verwijzingen naar Hitler tegen (in de trant van ‘Hitler, waar blijf je?’) op de facebookpagina van de Volkskrant. Een paar dagen later stonden ze er nog steeds. De lijst van Drayer is dan ook makkelijk aan te vullen met talloze andere voorbeelden, op facebook, waar de Hitler-pagina’s sneller opduiken dan ze worden gesloten, op twitter, op allerhande fora van gewone organisaties, en op de vele anti-Israël sites waar men het blijkbaar ook niet zo op Joden heeft.

Een land als geen ander

Na je vijf alinea’s door dergelijke ad hominems heen te hebben geworsteld, komt Flohr eindelijk enigszins ter zake, om gelijk de mist in te gaan. Om te beginnen ontkent hij dat Israël een land is als alle andere, omdat het aan de basis ligt van het christendom. In zoverre als dat het geval is (er liggen christelijke wortels in meer landen van het Midden-Oosten), zijn deze wortels geen excuus om Israël continu aan zoveel hogere maatstaven te houden. En hoe verklaart dit dat de Palestijnen juist vaak niks fout lijken te kunnen doen? En dat de recente havikachtige uitspraken van Abbas en Erekat nergens werden vermeld, net zomin als de vele Palestijnse video’s waarin de Joden als kwaadaardig en verdorven worden neergezet?

Het wordt nog erger wanneer Flohr beweert dat er ‘behalve Israël ook vrij weinig landen in de wereld zijn wier stichting gepaard ging met grootschalige massa-immigratie en met de massale ontworteling van een er al wonende bevolking’. Bij het ontstaan van veel landen, zoals de USA, Polen of Pakistan, zijn hele bevolkingsgroepen verdreven of uitgemoord. Zo heeft de splitsing van Brits Indië in India en Pakistan geleid tot enorme vluchtelingenstromen en miljoenen doden. Er zijn nog vele andere voorbeelden van volksverhuizingen en verlegde grenzen, van vluchtelingen en massale moordpartijen die met het ontstaan of veranderen van de grenzen van nationale staten samenhingen. De demografische veranderingen in Israël waren allesbehalve uniek. Flohr laat de oorzaken van de Palestijnse vlucht en ontworteling buiten beschouwing: zij waren het die, samen met de Arabische staten, een oorlog waren begonnen. Ze ageerden al vanaf de jaren ’20 tegen de Joden en belaagden hen in diverse ‘opstanden’. En terwijl de zionisten verschillende compromissen accepteerden die door de Britten of de VN werden voorgesteld, wezen de Arabieren alles, en ook iedere vorm van samenwerking, af.

Ongemakkelijke gevoelens

De vraag waarom kritiek op Israël zo vaak gepaard gaat met antisemitisme, waarom juist Israëls bestaansrecht geregeld wordt ontkend, en waarom er zo’n vergrootglas ligt op alles wat in Israël misgaat, is door de mistbanken en rookgordijnen die Flohr oproept bepaald niet beantwoord.

Duidelijk is dat Joden en de Holocaust nog steeds ongemakkelijke gevoelens oproepen, en het dan al te aantrekkelijk lijkt Joden zelf op een lijn te kunnen stellen met nazi’s. Steeds meer mensen verwijten Joden de verkeerde lessen uit de Holocaust te hebben getrokken, in plaats van te focussen op de lessen voor henzelf. De Joden moeten eens ophouden met zielig doen, lees je geregeld op internet, of: die haat tegen de Joden/Israël komt wel ergens vandaan, ze maken het er zelf naar.

Antisemitisme is zeker niet alleen een allochtoon probleem, maar de groeiende groep moslims in het Westen maakt het er niet beter op, en er worden vanuit een misplaatst idee van politieke correctheid ook geen harde noten gekraakt op dit gebied. Als linksdenkende opiniemaker of politicus kun je probleemloos de hypocrisie van bijvoorbeeld de katholieke kerk aan de kaak stellen, maar met de islam moet je oppassen, want voor je het weet speel je Wilders in de kaart en stigmatiseer je, waardoor je het probleem alleen maar groter maakt. Van de andere kant lost het gescheld van sommigen op de islam als zijnde een achterlijk geloof ook niks op en heeft Wilders het debat onnodig op scherp gezet.  

Beeld en emotie

Er zijn meer oorzaken voor de eenzijdig negatieve aandacht voor Israël. Het conflict wordt in de media vaak sterk versimpeld weergegeven. Mensen kennen de geschiedenis niet meer, en zien het Westerse en technologisch hoogstaande Israël met superieure wapens vechten tegen een ogenschijnlijk machteloze ‘inheemse’ bevolking. De Palestijnse propaganda heeft het conflict succesvol weten te isoleren van het bredere Arabisch-Israëlische conflict en als Noord-Zuid conflict weten te framen, waarbij Israël als koloniale bezetter land van de Palestijnen inpikt en hun rechten met voeten treedt. De media zijn in het algemeen de nadruk steeds sterker gaan leggen op het persoonlijke verhaal, het leed van de ‘gewone man/vrouw’, en minder op het grotere plaatje en de achtergronden. Het straatinterview, waarin mensen wordt gevraagd wat zij er nou van vinden dat de treinen weer eens vertraagd zijn, dat het schoonmaakpersoneel staakt of het zonnetje schijnt, is daar een sprekend voorbeeld van. Soms vraag ik me tijdens het Achtuur Journaal af of ik niet per ongeluk het jeugdjournaal heb opstaan.

De nadruk op beeld en emotie speelt de Palestijnen als zwakkere partij in de kaart. Een tijdig door Israël verijdelde aanslag die vele doden had kunnen veroorzaken, is nou eenmaal niet zo indrukwekkend als een bombardement op Gaza waarbij een heel huizenblok werd weggevaagd. Van de raketten die van daaruit werden afgevuurd is geen beeld, want dat staat Hamas in het totalitair bestuurde Gaza niet toe, en is bovendien levensgevaarlijk om te verkrijgen.

Kritische aandacht

Ook de Israëlische openheid en zelfkritiek speelt de Palestijnen in de kaart. In tegenstelling tot de meeste andere oorlogsgebieden kunnen journalisten in Israël vrij reizen, ontmoeten wie ze willen en schrijven wat ze willen. Het is er stukken minder gevaarlijk dan in Syrië, Irak of Soedan. Er zijn goede voorzieningen en de afstanden zijn klein. Het interne debat is levendig en kranten als Haaretz leveren continu munitie voor Israël critici. Voor een land dat min of meer in oorlog en onder continue bedreiging leeft is de persvrijheid en de ruimte om niet alleen bepaalde politieke beslissingen, maar het wezen van het land en haar bestaansrecht te bekritiseren, ongekend. Israëlische en Joodse antizionisten en vredesactivisten reizen de wereld rond om te vertellen dat de bezetting het grote probleem en obstakel is en Israël, in tegenstelling tot het Palestijnse leiderschap, geen vrede wil. Op universiteiten, op kerkbijeenkomsten, zelfs bij exposities en kunstuitingen, wordt een eenzijdig pro-Palestijns verhaal verteld. Ook dit is uniek. En kan het CIDI als zogenaamd machtige pro-Israëllobby continu op de warme belangstelling en kritische aandacht van de media rekenen, de vele pro-Palestijnse organisaties gelden als belangeloze ideële organisaties die de vrede en de mensenrechten willen bevorderen en worden nooit kritisch doorgelicht.

Zie ook: Elma Drayer en verdachte kritiek op Israel

 

Elma Drayer en verdachte kritiek op Israel (IMO)

 

 

 

Elma Drayer en verdachte kritiek op Israel

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/06/elma-drayer-en-verdachte-kritiek-op-israel/

= IMO Blog =  

Afgelopen week schreef columniste Elma Drayer in Vrij Nederland een treffend essay over antizionisme en antisemitisme. Ze vraagt zich om te beginnen af waarom juist Israel zo in de spotlights staat en zoveel emoties en woede oproept.

Waarom gelden uitgerekend voor dit land torenhoge maatstaven waaraan het voortdurend herinnerd dient te worden? Terwijl het, zacht gezegd, beslist niet de enige natie ter wereld is die zich bij tijd en wijle lelijk misdraagt?

Anti-Israelisch enthousiasme

Dan haalt ze Abraham de Swaan aan, die het in 2005 had over het anti-Israelisch enthousiasme: ‘Maar als die aarzeling eenmaal opzijgezet is, dan volgt ineens de opluchting. Dan volgt met vaart en verve de ene beschuldiging op de andere en breekt opeens een anti-Israëlisch enthousiasme door.’
Wilde De Swaan dit nadrukkelijk scheiden van antisemitisme, Drayer zegt dat dit tegenwoordig steeds vaker overvloeit in antisemitisch enthousiasme. Er volgen een reeks aan voorbeelden en incidenten van de afgelopen maanden, die voor een deel ook op Israel-Palestina.Info aan bod zijn gekomen: de vele antisemitische reacties en bedreigingen van Joden tijdens de Gaza oorlog, de Gaza demo’s, Appa, Tofik Dibi die schreef over zijn radicalisering en de anti-Joodse sentimenten van zijn moeder wel begreep, buurtvrijwilliger Mehmet Sahin die werd bedreigd en moest onderduiken nadat hij Turkse buurtgenoten passages uit het dagboek van Anne Frank had voorgelezen, het suggestieve artikel over de ‘wel hele goede lobbyclub’ CIDI in de NRC na de paginagrote advertentie tegen antisemitisme.

Uiteraard gingen de remmen helemáál los op de sociale media. Eind juli kwam het landelijk Meldpunt Discriminatie Internet met een tussentijdse rapportage. In de eerste twee weken van het Gazaconflict zag het naar eigen zeggen méér antisemitische uitlatingen langskomen op het web dan in zijn hele zeventienjarige bestaan. De hashtag #hitlerwasright werd meer dan 10.000 keer gebruikt, de hashtag #hitlerdidnothingwrong bijna 3700 keer. Op Facebook trof het meldpunt teksten aan als: ‘Allah swt ziet alles, joden! Jullie gaan eraan!!!!’ ‘Hitler kom terug en slacht al die KK joden.’ ‘Rezpect voor Hitler.’ ‘Hier een foto van joden die het bloed van onze broeders en zusters drinken.’ ‘De enige echte Holocaust is nu in Gaza.’ Behalve De Telegraaf vond geen enkele nieuwsmedium het nodig om aan de tussentijdse rapportage aandacht te besteden.

Ik kom zelf al jaren de meest walgelijke antisemitische teksten tegen op internet, en na daarover aanvankelijk mijn verbazing en verontwaardiging over te hebben geuit, ben ik er inmiddels, hoe cynisch dat ook klinkt, op een of andere manier aan gewend geraakt. In de comments onder zowat ieder artikel over Israel wordt vroeg of laat gezegd dat juist de Joden zoiets niet zouden mogen doen, dat Israel nu precies hetzelfde doet als wat de nazi’s vroeger met hun deden, dat Israel moet oprotten uit het Midden-Oosten, dat Israel niet gesticht had mogen worden ten koste van de Palestijnen, dat de Joodse lobby teveel invloed heeft in politiek en media (soms wordt netjes ‘zionistische lobby’ geschreven), dat men hoopt dat Israel zal worden weggevaagd, dat Joden die zich niet van het ‘criminele’ Israel distantiëren medeschuldig zijn, etc.  Dit is niet allemaal per se antisemitisch; men balanceert bewust op de grens, steekt die af en toe over om vervolgens te zeggen dat men slechts kritiek had op Israel ‘en de criminele zionisten‘ maar dat iedereen met deze kritiek onmiddellijk voor antisemiet wordt uitgemaakt.

Lobbies

Veel antizionisten betichten Israel sympathisanten ervan om de begrippen Joden, Israel, antizionisme en antisemitisme teveel op een hoop te gooien. We hebben niks tegen Joden, wel tegen Israel, zeggen de Appa’s, de Gretta’s en al die anderen die graag op het randje balanceren en er geregeld overheen vallen. In feite doen ze dat echter zelf. Dezelfde stereotypen van de rijke Jood, de slinkse Joodse lobby die media en politiek naar haar hand zet, de disloyale Jood die alleen solidair is met zijn eigen volk, de Jood die het bloed van andere volken (vroeger christenen, nu vooral moslims) drinkt, de Jood die anderen tegen elkaar opzet om er zelf stinkend rijk van te worden, etc. worden nu gebruikt voor ‘zionisten’. Zionist is tegenwoordig een scheldwoord, zoals Jood dat vroeger was.

En waarom mag juist de Joodse staat niet bestaan, of moet zij op zijn minst aan hogere (in feite onmogelijke) eisen voldoen dan andere staten? Waarom mag een Joodse staat niet gesticht worden ten koste van anderen (wat je overigens zo niet kan stellen, de zionisten waren altijd bereid geweest het land te delen en brachten ook welvaart) terwijl dat voor veel andere landen in veel hogere mate geldt? En waar komt die overdreven aandacht voor het CIDI als Joodse lobbyclub vandaan? Er zijn honderden, nee, duizenden lobbyclubs en belangenverenigingen in Nederland, waarvan velen groter dan het CIDI. Het CIDI heeft zeker invloed, maar die haalt het niet bij wat grote lobbies als de tabakslobby, de alcohollobby, de vleeslobby, de landbouwlobby of de ANWB aan invloed hebben. Lobbyen gebeurt per definitie niet in de schijnwerpers en daar kun je zeker vraagtekens bij zetten vanuit democratisch oogpunt, maar ik ben over geen enkele andere lobby zoveel kritisch getinte artikelen of reportages tegen gekomen als over het CIDI. En dat heeft een vervelende nasmaak. Overigens horen we nooit wat over de pro-Palestina lobby, de vele ‘vredes’, ontwikkelings- en mensenrechtenorganisaties, die zogenaamd vanuit humanitaire waarden constant eenzijdige druk op en sancties tegen Israel bepleiten, vaak mede gefinancierd met overheidsgeld. Ook binnen de Protestantse Kerk heeft deze lobby via Sabeel een stevige voet aan de grond gekregen. Stof genoeg voor een paar interessante reportages, maar om een of andere reden vinden Zembla, Tegenlicht of het NRC dat niet interessant. Antisemitisme? Niet per se, media kennen altijd blinde vlekken.

Leermoment

Ook Elma Drayer hekelt specifiek de aantijging van o.a. de Gaza demonstranten dat ‘de Joden die zelf in de Tweede Wereldoorlog zo hebben geleden onder de nazi’s, welbeschouwd geen haar beter zijn. Kijk naar wat Israël nu de Palestijnen aandoet.’ Dit is niet alleen onzinnig maar ook zeer kwaadaardig: de Holocaust als leermoment voor de Joden, als iets waarvoor ze nu blijkbaar nog steeds moeten boeten door zich moreler te gedragen en aan hogere eisen te voldoen dan anderen. Onder andere in deze uitspraak komen antizionisme en antisemitisme samen. Er ligt namelijk de idee aan ten grondslag dat de Joden Israel moeten verdienen met extra goed gedrag, en Israel cadeau kregen vanwege de verschrikkingen van de Holocaust. Een cadeau waarvoor ze nog steeds dankbaar moeten zijn in plaats van zo’n hoge toon aan te slaan en zich zo te misdragen. Daarom ook is Israels bestaansrecht nooit vanzelfsprekend, iets waarin Israel lijkt te verschillen van alle andere landen, hoe misdadig die zich soms ook gedragen. Zo schuiven we ons eigen schuldgevoel over de helemaal niet zo fraaie houding tijdens de Holocaust slim af op de Joden. Zij hebben er namelijk de verkeerde lessen uit getrokken. Door de Joden met hun vroegere beulen op een lijn te stellen bagatelliseren we bovendien de Holocaust. Zo uniek was die blijkbaar niet, het is immers iets wat ook nu gewoon gebeurt, en – wederom – door een ogenschijnlijk beschaafd volk en westers land. De nieuwe ‘antizionisten’ zeggen ook steeds openlijker dat de Joden zionisten eens moeten ophouden over de Holocaust en die voor hun eigen dubieuze agenda misbruiken, en daarmee net zo erg zijn als de antisemieten. Appa zei op een van de Gaza demonstraties:

Antisemitisme is de grootste troefkaart van deze smerige achterbakse laffe en hypocriete zionistische lobby met het CIDI voorop. Esther Stinkvoet, je bent een smerig mens, een akelige heks, een harteloze heks die alles op alles zet om mensen tegen elkaar uit te spelen en antisemitisme te misbruiken. De oprechte Joden kotsen je uit.’

Slim om naar de ‘oprechte Joden’ te verwijzen die wel okay zijn, dit in tegenstelling tot de overgrote meerderheid aan zionistische en dus laffe en hypocriete Joden. Slim ook om te doen alsof je zelf juist de echte anti-antisemiet bent, die antisemitisme niet misbruikt maar dit misbruik juist aan de kaak stelt. Vaak volgt daarop nog een verwijzing naar vergelijkbare kritiek van antizionistische Joden, waarmee dan ten overvloede aangetoond zou zijn dat je zelf onmogelijk een antisemiet kan zijn ‘want Joden zeggen dit zelf’.

Schaamte voorbij

In werkelijkheid borduurt hij voort op eeuwenoude antisemitische stereotypes, en ontneemt hij de Joden het recht om voor zichzelf op te komen en zelf te bepalen wat antisemitisme is en wie dat misbruikt. Het CIDI is overigens, geheel tegen de beeldvorming in, juist erg terughoudend met de antisemitisme aantijging, en legt onvermoeibaar uit dat veel van het onsmakelijke geschreeuw over Israel geen antisemitisme is. Het is ook een beetje alsof blanke Amerikanen over zwarten zeggen dat ze het racisme misbruiken en aanwakkeren door er zo’n issue van te maken wanneer blijkt dat zwarten vaker worden gefouilleerd, zwaardere straffen krijgen opgelegd en minder snel worden aangenomen voor een baan. Het verdelen van de Joden in goeden (zij die niet zeuren over de Holocaust, Israel hekelen en antisemitisme bagatelliseren en goedpraten) en de fouten (zionisten, zij die met ongemakkelijke feiten over zowel verleden als heden komen en de les uit het verleden hebben getrokken dat Joden politieke en militaire macht nodig hebben in deze wereld) is een bekende strategie van deze nieuwe ‘antizionisten’. Zij weten wat goed is voor de Joden, waar en hoe ze veilig zijn, en hoe moreel failliet een groot deel van hen, en hun nationale beweging, is. Het lijkt me duidelijk dat hiermee, met het misbruiken van de Holocaust en het antisemitisme tegen de Joden zelf, de grens wederom is overgestoken.

Drayer besluit met de constatering dat het haar ‘al met al, na deze zomer nogal zwaar viel om te blijven geloven dat anti-Israëlisch enthousiasme iets héél anders is dan antisemitisch enthousiasme.’ Dat kan ik – helaas – alleen maar onderschrijven. Disclaimer: dat wil niet zeggen alle kritiek op Israel antisemitisch is, of zelfs antizionistisch. Wel, dat wanneer men eenmaal de schaamte voorbij is, vaak ongegeneerd de Holocaust en oude stereotypen uit de kast worden gehaald en de grens overschreden. Niet alle antizionisten zijn antisemiet, en niet alle antisemieten zijn antizionist, maar de lijn is wel behoorlijk dun.

Ratna Pelle

 

Schoolkinderen in Gaza horen geschreeuw van door Hamas politie gemartelde Palestijnen

 

Human Rights Watch bekritiseert ook Hamas wel eens, zoals bij de executies eind augustus, maar het raakt nogal ondergesneeuwd tussen de vele kritische rapporten en aantijgingen tegen Israel, en de media hebben er ook veel minder belangstelling voor. Toen Israel tijdens de eerste Gaza Oorlog rekruten van de Hamas politie bombardeerde, werd dit zwaar bekritiseerd als zijnde een aanval op burgers…

 

Wouter

________________

 

Schoolchildren in Gaza classrooms hear screams from police torture next door

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/09/schoolchildren-in-gaza-classrooms-hear.html#.VCnd6_nV-Xs

Al Hayat al Jadida reports:

The calm that dominates the atmosphere of the classroom is suddenly shattered with shrieks and groans from a building next to the school. Those cries and pain are emanating from those detained at the Department of General Intelligence, which is witnessing on a daily basis more cases of summons, investigations and arrest and torture. 

Those shreiks sparked a state of fear and terror among the students of the school, located in the middle of the city of Khan Younis in the southern Gaza Strip, which operate on double shifts until the tenth grade..The students are complaining that they shouldn't be forced to listen to the cries of that increase their own suffering.

Al Hayat al Jadida received a collection of complaints and appeals to be filed to the competent authorities without being able to reveal the names, especially as the region's population watches and hears these sounds, but they can not publicly complain because they fear the consequences. 

One student in the ninth grade joined the school this year was surprised in the first days to hear screaming. She tried to ask about it but her colleague told her that these screams issued from one of the detainees and pointed her to that site adjacent to the school where the intelligence services are doing their investigations.

"Y" said she began to feel scared about the presence of the police station near the school, especially as police are supposed to promote security, stability and order and not to provoke fear and terror.

Add another to the list of things that the news media will ignore and that Human Rights Watch or Ken Roth will not tweet.

 

Gewapende speech van Tineke Bennema op Inspiratiedag Sabeel (IPI)

 

 

Gewapende speech van Tineke Bennema op Inspiratiedag Sabeel

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/03/gewapende-speech-van-tineke-bennema-op-inspiratiedag-sabeel/

- Door Tjalling. - 

Op zaterdag 27 september hield Tineke Bennema tijdens een inspiratie dag in de Sint Janskerk van Utrecht een speech voor de vrienden van Sabeel. Haar haar visie was echter niets meer dan een vertolking van eenzijdige Palestijnse politiek. Ze preekte die dag voor eigen parochie maar op die ‘preek’ valt heel wat af te dingen.

De inspiratie dag werd gehouden in het kader van de vredesweek van 2014 met als motto ‘Wapen je met vrede’. De speech van Bennema was echter verre van vredig: “We voelen ons kwaad, machteloos. Maar we zijn niet zonder macht. En er is heel veel dat we kunnen doen”. Volgens Bennema zal het conflict nooit opgelost kunnen worden zonder Palestijns verzet. Dit verzet is ook zeker niet vredig. De toespraak van Bennema was dus wel gewapend, maar had echt niks te maken met de werkelijke betekenis van vrede.

Bennema noemde de verwoestingen in Gaza stad en het hoge dodenaantal. Ze zei natuurlijk niet wie daar voor verantwoordelijk moet worden gehouden, namelijk Hamas. Wel hoopte ze dat er nu toch eindelijk recht zal worden gedaan aan de Palestijnen, omdat Israël aanzienlijk is verzwakt in de publieke opinie. Helaas klopt dit laatste en daar maakt Bennema op haar manier dan ook handig gebruik van. Nu voor haar de tijd rijp bleek, somde ze de hele riedel maar weer eens op. Na WW2 zou het Westen zich volgens Bennema hebben gelaafd aan het beeld van een joodse staat, het uitverkoren volk, dat wel bekend was vanwege de Bijbel en dat in Palestina was teruggekeerd om vanuit de verdrukking, de Holocaust en uit alle windstreken een veilig huis te creëren. Hier gaat Bennema helemaal voorbij aan het feit dat de oprichting van de staat Israël lang niet alleen het gevolg was van de verschrikkingen uit WW2.

Het Zionisme kon ontstaan omdat de Franse Revolutie formeel een einde had gemaakt aan de rechtsongelijkheid tussen rangen en standen en tussen religieuze en etnische groepen in de door Frankrijk beheerste gebieden, en ook elders hadden verlichte vorsten in mindere of meerdere mate de joden vrijgelaten uit hun Middeleeuwse getto’s en meer gelijke rechten toegekend. Door de emancipatie uit de getto’s wendden sommige Joden zich af van hun traditionele religie, maar merkten wel dat zij zowel door de buitenwereld als binnen de eigen gemeenschap nog steeds als Jood werden beschouwd. Dit leidde in veel gevallen ook tot een nieuw besef van identiteit, dat de religie oversteeg. Hoewel dit in het Bijbelse ‘Am Yisrael’ (het volk van Israël), de notie van Joden als volk impliciet besloten ligt, werd het toen voor het eerst van de religie gescheiden. Echter de Joden waren en bleven nog een tijdlang een volk zonder land, overal te gast en nergens thuis. Bovendien bleek de status van de Diaspora beslist geen veiligheidsgarantie. Mede als reactie op de uitbarstingen van antisemitische geweld in Rusland trokken de eerste Zionisten in de jaren tachtig van de negentiende eeuw naar Palestina. Bennema heeft hier tijdens haar speech niet bij stilgestaan en ook niet bij alle Arabische vijandelijkheden vanaf de eerste immigratiegolven. Wel bij andere dingen.

De Arabieren in Palestina zouden volgens haar tijdens het uitroepen van de staat Israël voor ons ( = inwoners van Westerse landen, Tj) non-existent zijn geweest. Zijn wij Westerlingen nu zó dom? Tineke zal zeker grote moeite hebben met de Balfour Verklaring, maar daar staat toch al duidelijk in genoemd dat ‘niets mocht worden gedaan om aan de rechten van de bewoners afbreuk te doen’. Haar opmerking van non-existent klopt dus niet. Helaas zijn er meer en verdrietiger feiten die deze opmerking van Bennema traceren. Een schrijnend voorbeeld hiervan is het bloedbad te Hebron in 1929. Om dan maar te zwijgen over de houding tijdens WW2 van groot-moefti Al-Hoesseini van Jeruzalem. De Arabische bevolking van het toenmalige Palestina bestond wel degelijk en liet dat merken ook. Er was, en dat zal Bennema bedoelen met non-existent, toen nog geen sprake van een zelfstandig Palestijns volk.

Intussen zijn we wel bekend geraakt met het bestaan van een Palestijns volk. Bennema: “Palestijnen evolueerden dus van een nobody, naar een terrorist, naar een stenengooier, die op een zekere sympathie kon rekenen in het westen. Ook werd er meer duidelijk over de bezetting, de achterstelling in rechten en welvaart, de vernederingen”. Israël zou er volgens haar alles aan gedaan hebben om dit beeld te veranderen. Ze zei hierover: “Moeders zouden [volgens Israël] hun kinderen als kanonnenvoer gebruiken, de straat op sturen omdat ze niets gaven om het leven van hun talrijke kroost”. Bennema weet voorbeelden van het tegendeel te geven (Palestijnse moeders die hun kinderen juist proberen te stoppen), maar negeert de talrijke voorbeelden van moeders die het martelaarschap van hun kind prijzen.

Al zijn wij dan bekend geraakt met het bestaan van een Palestijns volk, dit is nog lang niet genoeg. Volgens Bennema kunnen we ons er niet toe brengen om Israël als dader te zien van het conflict. Zo zouden we in onze beeldvorming blijven hangen van diens rol van slachtoffer. Deze opmerking is allang door de feiten achterhaald, met -wrange- dank aan de mainstream van de media. Die hebben dit gegeven immers allang omgedraaid. Bennema ziet dit zelf ook wel hoor: “De daden van Israël zijn letterlijk in beeld gebracht. Vroeger had Israël het monopolie van de informatievoorziening, maar dat is definitief voorbij. De smartphone met film en camera, twitter en facebook leggen alles haarfijn vast en het verspreidingsgebied is de wereldbol geworden”. Inderdaad heeft ze dit goed gezien, maar ze zei niet dat tijdens de afgelopen Gaza Oorlog, Hamas het monopolie heeft gegrepen qua ‘informatie voorziening’, Het is echter zeer de vraag of het werkelijk betrouwbaar was wat smartphone met film en camera, twitter en facebook haarfijn vast mochten leggen. Ik weet wel zeker van niet. Hamas censureerde tijdens de recente oorlog in Gaza immers alle nieuwsgaring, om zichzelf als dader onzichtbaar te maken en alleen de burgerslachtoffers te laten zien.

De status van het conflict tussen Israël en de Palestijnen is vooral het gevolg van geschiedkundige feiten, waarbij begrippen als oorzaak en gevolg beter zijn te hanteren dan slachtoffer/dader. Dat de Palestijnen in een moeilijke positie verkeren zal ik zeker niet ontkennen. Maar een oplossing hiervoor kan alleen dan, wanneer ook van Palestijnse kant moeilijke concessies zullen worden gedaan. Echter zo’n opmerking zal niet gepast hebben binnen het kader van de inspiratie dag van Sabeel. Daar mocht iemand komen spreken die enkel en alleen vanuit Palestijns perspectief een ‘passende bijdrage’ zou leveren, maar die historisch gezien de plank volledig missloeg en niets heeft bijgedragen aan het komen tot een werkelijke vrede.

 

Maandelijke opiniepeiling Palestijnen toont steun voor afschieten raketten op Israel

 

Uit deze recente enquête blijkt dat 80% van de Palestijnen achter het afschieten van raketten op Israel staat zolang Israel de grenzen niet geheel open gooit. Een meerderheid vindt het daarbij gerechtvaardigd wanneer raketten vanuit burgergebied (lees: vanuit scholen en moskeeën) worden afgevuurd om het zo lastiger voor Israel te maken de militanten te bestrijden zonder onschuldige slachtoffers te maken. Ruim 80% staat achter de manier waarop Hamas ‘zich tegen de bezetting verweert’; 63% wil de oorlog van Hamas tegen Israel ook naar de Westbank verplaatsen. Overigens waren deze cijfers een maand geleden nog hoger, namelijk 88 en 72%.

 

RP

-----------

 

West Bank Palestinians support terror rockets more than Gazans

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/10/west-bank-palestinians-support-terror.html

 

A new poll from the Palestinian Center for Policy and Survey Research shows that while Gazans have grown more disillusioned with Hamas and terror over the past month, West Bank Palestinians are more enthusiastic about terror.

According to the summary provided by the center:

An overwhelming majority of 80% supports the launching of rockets from the Gaza Strip at Israel if the siege and blockade are not ended. Support for launching rockets drops in the Gaza Strip to 72%. This means that (if the poll weighted the populations of the two sectors properly) that the percentage of West Bankers who support rocket attacks against Israeli civilians is about 84%.

A majority of 57% believe that launching rockets from populated areas in the Gaza Strip is justified and 39% say it is unjustified. Among Gazans, belief that it is justified to launch rockets from populated areas drops to 48% while increasing in the West Bank to 62%.

Support for terror and armed conflict is still very high, but trending downwards, as disenchantment with Hamas grows. A large majority of 81% prefers "Hamas' way of resisting occupation." Support for Hamas’ way stood at 88% one month ago.

63% favor the transfer of Hamas’ armed approach to the West Bank and 34% oppose that. One month ago, support for this transfer stood at 72%. (I don't have details on the breakdown of populations for these questions.)

Other interesting findings:

The percentage of Gazans who say they seek immigration to other countries stands at 44%; in the West Bank, the percentage stands at 22%.

Only 23% say there is press freedom in the West Bank and an identical percentage say there is press freedom in the Gaza Strip. 

Only 29% of the Palestinian public say people in the West Bank can criticize the authority in the West Bank without fear. By contrast, a larger percentage of 35% say people in the Gaza Strip can criticize the authorities in Gaza without fear.

The Western perception that Mahmoud Abbas' PA is more tolerant and liberal than Hamas is simply not reflected in these poll results. 

Moreover, the relative intransigence of West Bank Palestinians compared to Gazans shows that the war didn't radicalize the Gazans as much as it radicalized the people who were not directly affected.

 

 

Abbas bij de VN op 26 september

 

Nieuws van de week uit Palestina (eind september)

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/10/02/nieuws-van-de-week-uit-palestina-eind-september/  

- Ratna Pelle –

Na een pauze van een paar weken, blijk ik geen groot nieuws over Israel te hebben gemist. Het nieuws over Israel wordt in onze media momenteel totaal overschaduwd door de discussie over IS, Syriëgangers, wel of niet en waar bombarderen, hoe anders IS een halt toe te roepen, of het niet hypocriet is om nu wel IS te bombarderen nadat we Assad twee jaar lang zijn gang lieten gaan bij het uitmoorden van zijn eigen bevolking, wat de lessen van Irak en Afghanistan zijn, etc. etc.

Ik ga op deze vragen hier bewust niet in. Niet alleen omdat ik op een aantal dilemma’s ook het antwoord niet weet, maar vooral omdat de kranten ermee volstaan en de talkshows en nieuwsprogramma’s ermee zijn gevuld.

Bloggers als EoZ brachten nog diverse voorbeelden aan het licht van omgekomen burgerslachtoffers in de recente Gaza Oorlog (‘Protective Edge’) die actief bleken te zijn geweest bij de Qassam Brigades of de Islamitische Jihad. Abbas heeft Israel weer eens van genocide beschuldigd, en de raketten van Hamas op Israel betiteld als ‘legitieme vorm van verzet tegen de koloniale racistische Israelische bezetting. En Erekat goochelde weer eens met cijfers en de waarheid. Zo beweerde hij dat 96% van de slachtoffers in de Gaza Oorlog onschuldige burgers waren. Volgens een onderzoek van een Israelische denktank, die een derde van de slachtoffers heeft onderzocht, zou zo’n 50% burgerdoden zijn. Ook beweert Erekat dat Israel 50.000 huizen heeft vernield (zelfs volgens pro-Palestijnse organisaties is dat zwaar overdreven, en ligt het aantal dichter bij de 15.000), en dat een half miljoen Gazanen dakloos zijn geworden (dat was het totale aantal dat tijdens de Gaza Oorlog elders onderdak zocht, waarvan een grote meerderheid al lang weer naar hun huizen zijn teruggekeerd).

Ondertussen doen ook andere PA hoogwaardigheidsbekleders hun best Israel te laten zien dat ze geen vredespartner zijn. VN ambassadeur Riyad Mansour zei dat de Palestijnen ‘de heersers over het land zijn sinds 3000 jaar, en Netanyahu maar naar Brooklyn moet terugkeren’ (waar noch Bibi noch zijn voorouders vandaan komen). En Jibril Rajoub noemt Netanyahu een nazi-fascist. Ga zo door PA, als je wilt laten zien dat Israel en de internationale gemeenschap zaken met je kunnen doen en je enig realiteitsbesef hebt.

Netanyahu stelde in zijn speech voor de VN  ietwat gemakzuchtig Hamas met de IS op een lijn en pleitte voor meer samenwerking met ‘gematigde’ Arabische staten zoals Jordanië, Egypte en Saudi-Arabië. De dreiging van IS en het Iraanse nucleaire programma zijn immers dreigingen voor al deze landen, waartegen men gemeenschappelijk moet optreden. En daarmee ontstaat er ook meer ruimte om met de Palestijnen vrede te sluiten. Zit wat in, maar al deze landen hebben met een extreem anti-Israelische bevolking te maken en met groeiende islamistische bewegingen. Riyad heeft zelf over de hele wereld salafistische instellingen helpen opbouwen en allemaal promoten ze via staatskanalen zowel antizionisme als antisemitisme. De ruimte voor actieve samenwerking lijkt mij dan ook nogal beperkt.

Ondertussen stelt Abbas weer eens eisen voordat er weer onderhandeld kan worden. Dit keer moet de VN Veiligheidsraad een resolutie aannemen waarin wordt bepaald dat Israel zich binnen twee jaar eenzijdig geheel uit de Westbank en Oost Jeruzalem moet hebben teruggetrokken, alle nederzettingenactiviteit moet staken, alle grenzen moet openen en een ‘rechtvaardige oplossing’ voor de Palestijnse vluchtelingen accepteren. Met dat laatste doelt men zeer waarschijnlijk op het zeer onrechtvaardige recht op terugkeer, wat erop neer komt dat miljoenen nakomelingen van de vluchtelingen in Israel moeten kunnen wonen wat het land totaal zal ontwrichten.

Uit een recente enquête blijkt dat Abbas en co zich redelijk in lijn met de bevolking opstellen. Zo staat 80% van de Palestijnen achter het afschieten van raketten op Israel zolang Israel de grenzen niet geheel open gooit. Een meerderheid vindt het daarbij gerechtvaardigd wanneer raketten vanuit burgergebied (lees: vanuit scholen en moskeeën) worden afgevuurd om het zo lastiger voor Israel te maken de militanten te bestrijden zonder onschuldige slachtoffers te maken. Ruim 80% staat achter de manier waarop Hamas ‘zich tegen de bezetting verweert’; 63% wil de oorlog van Hamas tegen Israel ook naar de Westbank verplaatsen. Overigens waren deze cijfers een maand geleden nog hoger, namelijk 88 en 72%.

Wanneer Palestijnse leiders Israel van genocide beschuldigen, raketaanvallen vanuit burgergebied op burgerdoelen goedpraten als legitiem verzet en de Joden neerzetten als een koloniaal volk dat niks te zoeken heeft in Israel, dan spreken zij de taal van het volk. Een taal die overigens ook al lang wordt gecommuniceerd via de media, scholen en preken in moskeen, dus het is lastig te zeggen wat de kip of het ei is. Wel duidelijk is dat het noodzakelijk is voor vrede dat deze spiraal wordt doorbroken en Palestijnen weer op de planeet Aarde landen. Dat zij snappen dat de Joden niet zullen vertrekken, dat raketten afvuren op Israel tot bommen op de afzenders en hun organisatie leidt, en dat voor vrede pijnlijke compromissen nodig zijn, van beide kanten.

Het Westen kan ze hierbij een handje helpen door het Palestijnse leiderschap op haar verantwoordelijkheid te wijzen en consequenties te verbinden aan de voortgaande opruiing in de media en via scholen etc. Verder is het cruciaal dat er werkelijke dialoog- en verzoeningsprojecten worden opgezet en gesteund vanuit het Westen. Dus niet de bekende pro-Palestijnse projecten waarin men met een paar antizionistische Joden samen Israel en de bezetting hekelt, maar projecten waarin Palestijnen ‘mainstream’ (gewone) Joden ontmoeten en beide volken met elkaars narratief, grieven en trauma’s worden geconfronteerd.

Helaas zie ik tot nu toe weinig animo bij Westerse landen om het na decennia van vruchteloze pogingen tot onderhandelingen, en het opstellen van onrealistische vredesplannen en wegen daar naartoe, het eens over een andere boeg te gooien. Een waarbij het extreme Palestijnse antizionisme, de haat tegen Israel en Joden en het ontkennen van hun rechten en geschiedenis, eens als het (of op zijn minst een van de) centrale probleem wordt behandeld, in plaats van de continue focus op de nederzettingen en de bezetting.

 

Saeb Erekat beweert doden Gaza voor 96% burgers

 

Erekats beweringen zijn te zot voor woorden.

Elder of Ziyon voegt eraan toe:

 

The radio interview is in English and these absurd lies can be heard at the 30 second mark here. He also says Israel "demolished" 50,000 homes (according to anti-Israel site Electronic Intifada, 15,670 homes were damaged, not demolished,) and that 500,000 Gazans are homeless (that is the maximum number displaced during the war but only about 50,000 remain in shelters as of a few weeks ago.) 

 

Erekat heeft al vaker onzinnige dingen gezegd en Israel van de meest idiote zaken beschuldigd. Het is een wonder dat deze man nog serieus wordt genomen. Elder heeft een hele lijst van zijn leugens en idioterie verzameld.

 

RP

----------

PA’s Erekat claims 96% of Gaza dead were civilians

http://www.timesofisrael.com/pas-erekat-claims-96-of-gaza-dead-were-civilians/

Chief Palestinian negotiator repeats Abbas’s ‘genocide’ charge; Israeli minister says Palestinian leaders building ‘industry of lies’ against Israel

BY TIMES OF ISRAEL STAFF September 29, 2014, 11:18 am 

 

Saeb Erekat, chief Palestinian negotiator (photo credit: Issam Rimawi/Flash90/File)

 

Escalating the Palestinian leadership’s rhetorical assault on Israel, the chief Palestinian Authority negotiator, Saeb Erekat, on Monday claimed that 96 percent of Gazans killed in the summer’s Israel-Hamas conflict were civilians, reiterated PA President Mahmoud Abbas’s charge of Israeli “genocide,” and accused Israel of seeking to impose apartheid on the Palestinians.

In an Army Radio interview conducted in English, Erekat also claimed that Israel killed 12,000 people and injured another 12,000 in Gaza, though it was possible that he misspoke and intended to say 2,000 fatalities — the widely accepted figure.

Responding to Erekat’s interview, Israel’s Communication Minister Gilad Erdan said the Palestinian leadership was operating “an industry of lies” aimed at fundamentally delegitimizing Israel, and that there was “no one to talk to” about peace on the Palestinian side.

Erekat spoke three days after Abbas leveled the genocide allegation against Israel in his speech to the UN General Assembly in New York. Israel’s Prime Minister Benjamin Netanyahu was set to address the General Assembly later Monday, having vowed to “refute the lies” disseminated by Abbas against Israel.

Erekat, in the radio interview, defined genocide as “a direct attempt to eliminate, horrify, relocate, destroy a way of life” and claimed “Israel committed the killing of 12,000 and wounding 12,000 Palestinians; 96 percent of them are civilians.”

UN figures put the death toll in Gaza of the 50-day Israel-Hamas conflict at some 2,100, almost three-quarters of them civilians. Israel disputes these findings, and says about 1,000 of the dead were Hamas and other gunmen. It blames Hamas for all civilian casualties, since the Islamist terror group emplaced its war machine amid the civilian populace. Seventy-two Israelis — six of them civilians — were killed in the conflict, during which Hamas and other Gaza terror groups fired some 4,600 rockets and other projectiles at Israel.

“I know Israelis are provoked for the fact that someone is using the term genocide,” Erekat said, but that, he claimed, was “the reality in Gaza today.” He also said the PA had “condemned atrocities and genocidal attempts by IS (Islamic State) and others,” and had “never condoned the firing of missiles to Israeli civilians.”

In the wake of Abbas’s speech, Erekat said, the Palestinians would be presenting a resolution to the UN Security Council demanding a Palestinian state “to live side-by-side in peace and security with the state of Israel” based on the pre-67 lines. Israel, he said, would thus be “getting 78 percent” of mandatory Palestine; “I’m getting 22%.”

The resolution would also call on the parties to find solutions to all core issues of dispute, including the fate of Palestinian refugees. “We will still need a just and agreed solution to the refugees,” he said, “just and agreed with you.”

However, Israel has a government “that does not believe in a two-state solution,” he charged. “You have a government that believes in one state, two systems — the translation of this is apartheid. We will not accept a new apartheid regime by Israel.”

Responding to the interview, Likud minister Erdan, a member of Israel’s key eight-member security cabinet, said that the attitude of the PA leadership underlined that “in the coming years, there’s nobody to talk to.”

Erdan added: “We have to understand that we have a stubborn enemy… The right and left in Israel have to unite against this Palestinian plot to delegitimize the state of Israel.”

He dismissed Erekat’s statistics as part of the Palestinian “industry of lies,” and said he did not believe the PA’s purported readiness for a state on the pre-67 lines was anything but “tactical” — implying that the PA was ultimately seeking the elimination of Israel.

Rather than directly fostering terrorism, Erdan charged, Abbas was engaging in “political terrorism” against Israel.

Challenged by the radio interviewer over the government’s opposition to territorial withdrawal, Erdan said “Israelis have seen that any territory we left has been seized by terrorists. That’s what happened in Lebanon; that’s what happened in Gaza.” If it hadn’t been for the presence of the IDF, terrorists would have taken over the West Bank as well, toppling Abbas, he said.

He said Abbas’s security cooperation with Israel in the West Bank was a case of “self-interest,” because Abbas knew “terror groups in Judea and Samaria would otherwise bring him down too.”

In an earlier interview, with Israel’s Channel 2 on Sunday night, Erekat had also dismissed Israeli and American condemnations of Abbas’s “genocide” terminology, and said that “ignoring facts doesn’t mean they don’t exist.”

 

In his address to the UN, Abbas said 2014 was meant to be a year of international solidarity with the Palestinians, but blamed Israel for choosing to make it “a year of a new war of genocide perpetrated against the Palestinian people,” referring to Israel’s Operation Protective Edge.

US State Department spokeswoman Jen Psaki on Friday said Abbas’s speech “included offensive characterizations” that the US rejects, and Netanyahu called it “inciting,” “slanders and lies.”

Underlining the intensification of a Palestinian legal campaign against Israel, Erekat also said Sunday that the Palestinians were “planning now to join 522 international agreements, conventions, protocols,” including those “paving the way to the International Criminal Court.”

Ilan Ben Zion contributed to this report.

Read more: PA's Erekat claims 96% of Gaza dead were civilians | The Times of Israel http://www.timesofisrael.com/pas-erekat-claims-96-of-gaza-dead-were-civilians/#ixzz3EqX4OMHw 
Follow us: @timesofisrael on Twitter | timesofisrael on Facebook

 

Abbas wil via Veiligheidsraad vertrek Israel afdwingen

 

Voordat onderhandelingen met Israel kunnen worden hervat, moet eerst de Veiligheidsraad een eenzijdige resolutie aannemen waarin een aantal Palestijnse eisen zonder enig tegengebaar worden ingewilligd.

 

Het is wederom een slimme zet van Abbas: zo kan hij een deel van zijn eisen binnenhalen zonder iets terug te hoeven doen, en met Israel wordt dan over de precieze invulling verder gepraat. Wanneer de Veiligheidsraad niet instemt, wat de verwachting is, heeft hij een mooi excuus om niet te hoeven onderhandelen. Ondertussen blijven Palestijnse politici hard uithalen naar Israel en Netanyahu, wat uiteraard de kansen op onderhandelingen niet zal doen toenemen:

 

“We are the lords of the land for 3,000 years, Netanyahu can return to his Brooklyn roots,” Riyad Mansour, the Palestinian UN ambassador, said Wednesday in connection with the statehood bid.

Channel 2 also showed a clip of Abbas aide Jibril Rajoub calling Netanyahu a “Nazi fascist.”

 

Als dit is hoe het Palestijnse leiderschap erover denkt, waarom zou Israel ze dan nog vertrouwen? Het zijn slechts een paar voorbeelden in een lange reeks, waaronder Abbas’ eigen speech voor de VN van vorige week en Erekats leugens over 96% burgerslachtoffers in Gaza.

 

NB: Netanyahu werd overigens in 1949 in Tel Aviv geboren; zijn grootouders stamden uit Litouwen en Polen.

 

RP

-------------

 

Palestinians submit statehood plea to UN, want Israel gone by 2016

http://www.timesofisrael.com/ahead-of-netanyahu-obama-meet-palestinians-submit-draft-statehood-bid-to-un/

Security Council petition calls for Israeli withdrawal by November 2016, ‘a just resolution’ to the refugee problem, and an end to all military and settlement activity

BY AP AND MARISSA NEWMAN October 1, 2014, 6:17 pm 

 

The Palestinians have asked the UN Security Council to set a deadline of November 2016 for an Israeli withdrawal from the West Bank and East Jerusalem.

A draft resolution circulated to council members and obtained Wednesday by The Associated Press also called for “a just resolution” of the status of Jerusalem as the capital of two states, and of the Palestinian refugee problem.

It follows Palestinian Authority President Mahmoud Abbas’s announcement to the UN General Assembly on Friday that he would ask the council to set a deadline for an Israeli withdrawal.

The draft also demands an end to all Israeli military operations and settlement activities, the opening of all border crossings in the Gaza Strip, and deployment of “an international presence” throughout the Palestinian territories to protect Palestinian civilians.

Abbas said Wednesday that the PA would reevaluate its security coordination with Israel in the West Bank if its statehood bid to the UN Security Council was rejected, and added that the Palestinians would file for membership to the ICC if the resolution failed to pass, according to Arabic media.

Speaking to journalists in Ramallah, Abbas said the Palestinians were meeting with representatives of the Security Council states to persuade them to accept the resolution once proposed. He added that once a timetable for Israeli withdrawal was set, he would agree to return to the peace talks with Israel.

“As soon as we get that, we are willing to return to the negotiating table,” he said, according to the Haaretz daily.

The unilateral move, widely expected to be shot down in a veto, has been lobbied against by Israel and the United States, which say the conflict needs to be resolved through a negotiated settlement.

Israel’s Channel 2 quoted the chief Palestinian negotiator Saeb Erekat saying that the US has already told him it will veto Abbas’s statehood resolution.

Nonetheless, the Palestinians are pushing to try to win the support of 9 of the 15 UN Security Council members in order to force a veto.

The TV report also quoted a new series of offensive statements made against Israel by leading PA figures.

“We are the lords of the land for 3,000 years, Netanyahu can return to his Brooklyn roots,” Riyad Mansour, the Palestinian UN ambassador, said Wednesday in connection with the statehood bid.

Channel 2 also showed a clip of Abbas aide Jibril Rajoub calling Netanyahu a “Nazi fascist.”

The PA president on Wednesday reiterated his stance against armed conflict with Israel, stating that “not even one bullet” would be fired under his watch.

The PA has repeatedly threatened to apply for membership in the international court, and lodge war crime charges against Israel. However, Abbas has yet to submit an application, according to ICC officials. Membership in the ICC would also place Hamas under international scrutiny for firing rockets on Israeli civilians.

Abbas’s remarks follow a strongly worded address he made at the UN, in which he accused Israel of “genocide” against the Palestinians.

In response, Netanyahu on Tuesday decried Hamas’s use of human shields and firing rockets on Israeli civilians and held Abbas responsible.

“And I say to President Abbas, these are the war crimes committed by your Hamas partners in the national unity government which you head and you are responsible for. And these are the real war crimes you should have investigated, or spoken out against from this podium last week,” Netanyahu told the UN General Assembly.

He also indicated that the peace talks should be coordinated with the Arab world.

Netanyahu said “to achieve that peace, we must look not only to Jerusalem and Ramallah, but also to Cairo, to Amman, Abu Dhabi, Riyadh and elsewhere. I believe peace can be realized with the active involvement of Arab countries, those that are willing to provide political, material and other indispensable support.”

Times of Israel staff contributed to this report.