Timmermans: Kabinet voert EU-richtlijnen godsdienstvrijheid uit (Ref.Dagblad)

 

Dat Palestijnse vluchtelingen wel internationale hulp ontvangen en Joodse vluchtelingen niet, komt volgens Timmermans doordat de Joodse vluchtelingen zijn opgevangen door de staat Israël en daar staatsburgerschap kregen, maar ook deels in Europese landen en de VS. „Palestijnse vluchtelingen die naar buurlanden zijn gevlucht, leven tot op de dag van vandaag in vluchtelingenkampen, meestal zonder staatsburgerschap." 

Dat is waar, maar je kunt je wel afvragen waartom dat zo is en wat daaraan wordt gedaan, en vooral, of de geboden hulp ook maar iets bijdraagt aan een duurzame oplossing van dit probleem.  

Timmermans stelde woensdag in het debat over zijn begroting dat uit Israëlische cellen ontslagen Palestijnse gevangenen inderdaad een toelage krijgen van de Palestijnse Autoriteit. Daar gaat absoluut geen Europees of Nederlands geld heen, zei hij. De toelage is „niet bedoeld om geweld aan te moedigen of gepleegde misdaden te belonen", maar voor de re-integratie van de gevangenen en om recidive te voorkomen. 

 

LOL. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat een intelligente man als Timmermans dit zelf gelooft. Met (tijdelijk) geld voor integratie zouden weinig mensen problemen hebben denk ik. Het gaat erom dat de gevangenen om hun daden worden geëerd en als helden onthaald. Stel je voor dat criminelen in Nederland uitgebreid worden geroemd om de inbraken die ze hebben gepleegd of de mensen die ze hebben omgelegd? En dat ze meer geld krijgen naarmate hun misdaad zwaarder was?   

Van der Staaij (SGP) diende samen met Voordewind (CU) een motie in die het kabinet oproept „in zijn bilaterale contacten met de Palestijnse Autoriteit erop aan te dringen af te zien van steunverlening die als aanmoediging van misdrijven kan worden opgevat."

Timmermans stelde daarop dat de betaling aan Palestijnse ex-gevangenen „niet mag leiden tot een perverse stimulus voor deze mensen, in die zin dat zij daardoor gestimuleerd worden om juist dingen te doen waarvoor zij weer in de gevangenis belanden." Hij beloofde de motie uit te voeren door dat binnenkort bij de Palestijnse Autoriteit aan de orde te stellen. 

Heel fijn, maar misschien moet hij dan eerst zelf gaan inzien dat precies dit nu wel gebeurt? En dat Europees (en dus Nederlds) geld daar natuurlijk indirect wel aan bijdraagt.  

 

RP

----------- 

 

Timmermans: Kabinet voert EU-richtlijnen godsdienstvrijheid uit

http://www.refdag.nl/nieuws/politiek/timmermans_kabinet_voert_eu_richtlijnen_godsdienstvrijheid_uit_1_787578 

 

28-11-2013 11:41 | Redactie politiek

Nederland voert de EU-richtlijnen over godsdienstvrijheid al uit. 

 

Zo heeft ons land informatie gedeeld met andere EU-lidstaten over het lopende proefproject over godsdienstvrijheid in negen landen, heeft minister Timmermans (Buitenlandse Zaken) woensdag geantwoord op vragen van SGP en ChristenUnie over zijn begroting. De ambassades van EU-lidstaten werken „intensief" samen met niet-gouvernementele organisaties en met religieuze instellingen. 

 

Nederland is volgens Timmermans verder bereid om samen met Canada en Zuid-Afrika of een ander Afrikaans land opnieuw een bijeenkomst te organiseren over godsdienstvrijheid tijdens de Algemene Vergadering van de VN. 

 

Aan de SGP liet de minister weten dat de EU geen onderzoek met embryonale stamcellen financiert dat in geen van de EU-lidstaten is toegestaan. 

 

Dat Palestijnse vluchtelingen wel internationale hulp ontvangen en Joodse vluchtelingen niet, komt volgens Timmermans doordat de Joodse vluchtelingen zijn opgevangen door de staat Israël en daar staatsburgerschap kregen, maar ook deels in Europese landen en de VS. „Palestijnse vluchtelingen die naar buurlanden zijn gevlucht, leven tot op de dag van vandaag in vluchtelingenkampen, meestal zonder staatsburgerschap." 

 

Timmermans stelde woensdag in het debat over zijn begroting dat uit Israëlische cellen ontslagen Palestijnse gevangenen inderdaad een toelage krijgen van de Palestijnse Autoriteit. Daar gaat absoluut geen Europees of Nederlands geld heen, zei hij. De toelage is „niet bedoeld om geweld aan te moedigen of gepleegde misdaden te belonen", maar voor de re-integratie van de gevangenen en om recidive te voorkomen. 

 

Van der Staaij (SGP) diende samen met Voordewind (CU) een motie in die het kabinet oproept „in zijn bilaterale contacten met de Palestijnse Autoriteit erop aan te dringen af te zien van steunverlening die als aanmoediging van misdrijven kan worden opgevat." 

 

Timmermans stelde daarop dat de betaling aan Palestijnse ex-gevangenen „niet mag leiden tot een perverse stimulus voor deze mensen, in die zin dat zij daardoor gestimuleerd worden om juist dingen te doen waarvoor zij weer in de gevangenis belanden." Hij beloofde de motie uit te voeren door dat binnenkort bij de Palestijnse Autoriteit aan de orde te stellen. 

 

De minister liet verder weten positief te staan tegenover de financiering van verzoeningsprojecten tussen Israëliërs en Palestijnen, zoals de CU had bepleit. Het kabinet betaalt daar ook al aan mee.

De positie van christenen in Syrië noemde Timmermans „zorgelijk." De invloed van jihadisten op het conflict neemt toe, zei hij. „Zij komen natuurlijk als vliegen op de stroop af." Desondanks wil het kabinet niet militair ingrijpen.

 

2014 VN-jaar voor solidariteit met het Palestijnse volk

 

Vandaag, 29 november, is de VN-dag om te herdenken dat in 1947 de roemruchte delingsresolutie werd aangenomen van het (in 1923 ook al eens gedeelde) mandaatgebied Palestina.

Na lang onderzoek door een VN-commissie die met alle partijen had gesproken, bleek ook toen al een twee-staten-oplossing het enige haalbare voor het gebied, al beschouwde niet iedereen dit als ideaal.

Men stelde een Joodse en een Arabische staat voor, die economisch en politiek nauw moesten samenwerken, want het plan behelsde een lappendeken van 8 gebiedjes op een klein landoppervlak.

 

Het gevolg van de resolutie was een burgeroorlog, begonnen door de Arabieren die het plan resoluut van de hand wezen. Nadat Israel in mei 1948 zichzelf onafhankelijk verklaarde volgde een aanval door de Arabische buurlanden. Bemiddelingspogingen en compromisvoorstellen van de VN bereikten niet meer dan enkele wapenstilstanden. Israel kwam begin 1949 als overwinnaar uit de bus, terwijl het resterende Arabische gebied bezet was door Egypte en Jordanië, die een tijdje de schijn ophielden van een (eigenlijk twee) Palestijns-Arabische marionettenstaat(/staten), waarna Jordanië haar deel in 1950 annexeerde. In 1967 veroverde Israel deze gebieden, en heeft sindsdien moeite ze weer af te staan, zeker als daar geen volwaardige vrede en erkenning van de Joodse staat tegenover staat.

 

De gewenste twee-staten-oplossing is er nog steeds niet, maar in plaats van als faire scheidsrechter op te treden, verklaart de VN (Algemene Vergadering) al decennialang continu haar solidariteit met de Palestijnen en verguist Israel alsof het een enfant terrible is dat zij zelf mede heeft geschapen.

 

Wouter

________________

U.N. DECLARES 2014 AS 'YEAR OF SOLIDARITY WITH THE PALESTINIAN PEOPLE'

http://www.theblaze.com/stories/2013/11/27/un-declares-2014-as-year-of-solidarity-with-the-palestinian-people/

Nov. 27, 2013 7:17am Sharona Schwartz

The United Nations has adopted a resolution naming 2014 as the "Year of Solidarity with the Palestinian People."

To mark the occasion, the U.N. said it will work in the coming year to organize special activities along with governments and non-governmental organizations.

A rally in solidarity with the Palestinian people in Cairo, Egypt, May 13, 2011(AP/Amr Nabil)

The resolution was passed on the International Day of Solidarity with the Palestinian People, which was held four days early to accommodate Thanksgiving weekend. The day is usually marked at the world body on Nov. 29, the anniversary of the voting for the "Partition Plan" which in 1947 divided territories held in British Mandatory Palestine between the Jews and Arabs. While the Jews accepted the vote, five Arab states declared war.

According to U.N. Watch, a nonprofit that monitors activity at the U.N., the "Year of Solidarity" resolution was one of 21 resolutions that singled out Israel during this year's General Assembly session. In 2012, the U.N. passed 22 resolutions condemning Israel.

This is compared with only four resolutions this year that singled out any other country in the world, which were Syria, Iran, North Korea and Myanmar.

"There were will be zero UNGA resolutions on gross and systematic abuses committed by China, Cuba, Egypt, Pakistan, Russia, Saudi Arabia, Sri Lanka, Sudan, Zimbabwe, nor on many other major perpetrators of grave violations of human rights," U.N. Watch reported.

"Broadway may be down the street, but the real theater is here at the United Nations," Israeli Ambassador to the U.N. Ron Prosor said.

"The worst human rights abusers receive a fraction of the condemnation that Israel – the only democracy in the Middle East – receives," Prosor said in a speech Monday. "These irresponsible actions have irreversible consequences. The states that rubberstamp the anti-Israel resolutions every year, have given the Palestinians a false sense of reality and fed their culture of victimhood."

Prosor also addressed the irony of the U.N. condemning Israel for allegedly ill-treating Syrians even though Syrians have massacred more than 100,000 of their own people and Israeli hospitals have been treating Syrian civil war victims.

"If that weren't enough, the GA will soon vote on another resolution calling on Israel to hand over the Golan Heights and its residents to Syria. It is nothing short of absurd for the U.N. to demand that even more civilians be subject to Assad's brutality," Prosor said.

Hillel Neuer, executive director of U.N. Watch wrote: "There are also resolutions recognizing the self-determination of the Palestinians, even though the U.N. already recognized Palestine as a state; yet there is no resolution on the right to self-determination of the Tibetans, who really could use such a text."

Neuer characterized the Palestinian solidarity year declaration an opportunity for "massive politicization" in 2014 at the U.N.

U.N. Secretary General Ban Ki-Moon on Monday called for Jerusalem to be divided between Israel and a future Palestinian state.

"Jerusalem is to emerge from negotiations as the capital of two states, with arrangements for the holy sites acceptable to all. An agreed solution must be found for millions of Palestinian refugees around the region," he said.

A year ago, the U.N. General Assembly voted to grant Palestine observer state status.

 

Drie terreurverdachten gedood bij Hebron

 

Er zijn de laatste tijd vaker incidenten geweest en sommigen speculeren over een derde intifada: 

Slightly before the attack, former Shin Bet chief Yuval Diskin said the Palestinians were ripe for a Third Intifada. However, Defense Minister Moshe Ya’alon said that recent attacks were isolated incidents, insisting that “there is no sign of a popular uprising or so-called Third Intifada.”

-------------

 

3 terror suspects killed by police, Shin Bet near Hebron

Palestinians allegedly planned to carry out attacks against Israeli targets; explosives, handguns found in suspects’ car

 

http://www.timesofisrael.com/3-terror-suspects-killed-by-idf-shin-bet-near-hebron/

BY ADIV STERMAN November 26, 2013, 9:32

 

IDF soldiers in Hebron (photo credit: Uri Lenz/Flash90)

Three Palestinians suspected of planning to carry out terror attacks against Israeli civilians were killed Tuesday during a joint Shin Bet and Israel Police operation in the West Bank town of Yatta, south of Hebron, the army said. The operation marked a sharp departure from the disorganized, home-grown terror of recent weeks.

Two of the suspects, whom the army said were members of a “Salafist jihadi” group, were shot dead in their car after they refused to surrender themselves to security forces. They were carrying “explosive devices and 2 handguns,” the army said in a statement. A third man was killed in a gun battle “following a hot pursuit,” IDF spokesman Peter Lerner said.

No Israeli soldiers were injured in the incident.

The IDF said the organization to which the two belonged had over the past months attempted to set up an extensive military infrastructure across the West Bank. The organization had planned to target Palestinian Authority structures and personnel, in addition to Israeli soldiers and settlers, the statement said.

The operatives had allegedly prepared hideout apartments, bought weapons, and produced explosives.

Israeli security forces learned of the planned attack after arresting several of the organization’s members near Nablus and the West Bank settlement of Yatir over the past few weeks.

“This terrorist network is just a sample of those who try to harm Israeli civilians and undermine the existing security stability,” Lerner said.

“Operational access combined with quality intelligence gives us the upper hand on these evildoers and their beastly intentions,” he added. “It is our obligation to prevent them from fulfilling their detestable fantasies.”

Israeli defense officials and analysts have warned in recent weeks that the West Bank may be heading for another violent uprising, citing a rise in the number of rock-throwing and Molotov cocktail attacks.

Earlier this month, a couple driving along a road in the West Bank near the settlement of Tekoa were hurt after their car was attacked with a Molotov cocktail.

A day earlier, a Palestinian man was killed at a checkpoint in Abu Dis near Jerusalem after he tried to stab a Border Police guard, Army Radio reported, and another Palestinian man was shot to death at Tapuah Junction, near the West Bank city of Ariel, when he fired a flare gun toward Israelis at a hitchhiking post.

The recent rise in violence was not confined to the West Bank, as terror attacks crossed over the Green Line and into major Israeli cities.

In mid-November, a Palestinian teenager stabbed 19-year-old soldier Eden Atias multiple times in the neck on a bus at the central bus station in Afula.

The assailant, 16-year-old Hussein Rawarda, had entered Israel illegally in search of work and apparently decided to carry out the deadly attack after failing to be hired by an Israeli employer.

Slightly before the attack, former Shin Bet chief Yuval Diskin said the Palestinians were ripe for a Third Intifada. However, Defense Minister Moshe Ya’alon said that recent attacks were isolated incidents, insisting that “there is no sign of a popular uprising or so-called Third Intifada.”

Yifa Yaakov contributed to this report

 

Israëlische spionnen en de massavernietigingswapens van Syrië (Joods Actueel)

 

Israëlische spionnen en de massavernietigingswapens van Syrië

·        http://joodsactueel.be/2013/11/06/israelische-spionnen-en-de-massavernietigingswapens-van-syrie/

·        Woensdag 6 November 2013 8:56

 

In september 2007 werd de nucleaire installatie in Deir ez-Zor, Syrië, door de Israëlische luchtmacht plat gebombardeerd. Vanaf het ontstaan van de Joodse staat was Syrië één van Israëls gezworen vijanden. Israël investeerde heel veel in het opzetten van een informatienetwerk in Syrië. Er werden Israëlische agenten in Syrië gedropt en er werden Syrische militairen gerekruteerd. 

 

Lieve Schacht 

 

"Wanneer het Syrische regime chemische wapens aanwendt in de burgeroorlog, is voor de Verenigde Staten de rode lijn overschreden." Met deze oneliner suggereerde Obama op 20 augustus 2012 voor het oog van de internationale televisiecamera's dat dit voor Amerika een reden was voor een militaire interventie in Syrië. Waarschijnlijk deed Obama die uitspraak omdat hij ervan overtuigd was dat het Syrische regime nooit zover zou durven gaan. Dat werd toen algemeen gedacht. Ook de Israëlische inlichtingendiensten geloofden toen dat Assad zijn arsenaal aan chemische wapens achter de hand zou houden om hiermee te onderhandelen over een mogelijk asiel voor hem en zijn onmiddellijke entourage.

Op 10 maart 2013 meldden Israëlische militaire informatiebronnen dat president Bashar al-Assad toch chemische wapens had ingezet tegen zijn burgers. Gericht afluisteren van Syrische tactische frequenties bevestigde deze waarnemingen. Aan de hand van de satellietbeelden kon bovendien beweging geregistreerd worden in en rond een gekende opslagplaats voor chemische wapens. Die informatie werd onmiddellijk doorgespeeld naar de Amerikaanse inlichtingendiensten. Maar in Washington bleef het aanvankelijk heel stil. Pas wanneer het hoofd van de Israëlische militaire inlichtingendienst, Itai Brun, een maand later op een conferentie in Tel Aviv publiekelijk het inzetten van chemische wapens in Syrië vermeldde, vroeg Washington aan Israël om nadere uitleg. Na de aanval op een buitenwijk in Damascus op 21 augustus kon het gebruik van chemische wapens niet meer genegeerd worden.

Partners in informatieverwerving

Israëlische en Amerikaanse inlichtingendiensten zijn sinds jaar en dag partners. Informatie afkomstig van Israëls afluistereenheid, Unit 8200, dient vaak als basis voor verder onderzoek door de NSA (U.S. National Security Agency) zoals The Guardian onlangs onthulde. Toch was dit niet altijd een succesverhaal. Bij het uitbreken van de Golfoorlog van 1990-1991 was er zowel aan Israëlische als aan Amerikaanse kant weinig concrete informatie over Irak te delen. Over de aanwezigheid van massavernietigingswapens in Syrië hebben beide inlichtingendiensten meer en betere informatie verzameld.

De Amerikanen kwamen er achter dat de Noord-Koreaanse eerste minister in maart 1990 in Damascus een militair samenwerkingsakkoord met Syrië ondertekende. In het kader van die overeenkomst zou Noord-Korea Scud C raketten en raketlanceerders aan Syrië leveren. De NSA was begin februari 1991 een eerste overdracht via de haven van Latiakia op het spoor gekomen. Toch brachten de Amerikanen Jeruzalem hiervan niet op de hoogte. Ze vermoedden dat Israël een poging zou ondernemen om de zending te onderscheppen. De NSA vreesde dat dit mogelijk tot een nieuw conflict in de regio zou kunnen uitgroeien.

Maar Israël had zo zijn eigen bronnen en was ook op de hoogte. Twee Mossad-agenten in Marokko waren erin geslaagd om, vermomd als toeristen, onder het bewuste vrachtschip te duiken en een krachtige transponder aan de romp van het vaartuig te bevestigen. Daardoor zou het schip kunnen worden gevolgd en aangevallen. Uiteindelijk gaf eerste minister Itzhak Shamir geen toelating voor een aanval. Hij vreesde dat een dergelijk actie in de Middellandse Zee een lont in een kruitvat zou kunnen worden. Met de Golfoorlog in het vooruitzicht wilde hij verdere verwikkelingen voorkomen.

Een aantal voormalige hoofden van de Mossad en Aman (Israëls militaire inlichtingendienst) verklaarden later deze beslissing van Shamir te betreuren. "Hadden we er toen een punt van gemaakt om niet toe te laten dat Syrië de mogelijkheid creëerde om massavernietigingswapens in bezit te krijgen, dan was het hele Israëlische grondgebied nu niet bedreigd door raketten die met chemische wapens kunnen uitgerust worden."

Weten wat de vijand van plan is

Vanaf het ontstaan van de Joodse staat was Syrië één van Israëls gezworen vijanden. Het bevocht Israël in '48, '67, '73 en in 1982 in Libanon. Na de Jom Kipoer oorlog van 1973, bleef het gedurende veertig jaar kalm aan de Syrisch-Israëlische grens. In tegenstelling tot Egypte en Jordanië heeft het nooit een vredesverdrag met Israël afgesloten. Maar het zorgde er wel voor dat er na 1973 geen terroristische aanvallen meer op het getouw gezet werden vanop Syrische bodem.

Israël investeerde heel veel in het opzetten van een informatienetwerk in Syrië. Er werden Israëlische agenten in Syrië gedropt en er werden Syrische militairen gerecruteerd. Af en toe slaagde Syrië erin om Mossad-agenten te ontmaskeren. Dit overkwam Eli Cohen in 1965. (zie kader)

Eli Cohen (Alexandrië, 24 december 1924 – Damascus, 18 mei 1965)   Cohen was een geboren Egyptenaar en sprak vlekkeloos Arabisch. Hij kwam als Mossad-agent terecht in Syrië. In zijn luxueus appartement in Damascus organiseerde hij regelmatig feestjes. Onder meer de president, een generaal en andere belangrijke militairen waren zijn gasten. Zijn vrienden konden ook gebruik maken van zijn appartement als Cohen er niet was. Zo werd hij een vertrouwenspersoon in militaire kringen. Tijdens een excursie in de Golanhoogten merkte Cohen op dat de Syrische soldaten nauwelijks beschermd waren tegen de grote hitte. Hij stelde daarom voor om eucalyptusboompjes te planten bij elke ondergrondse bunker en mortierstelling in de hoogvlakte. Dit advies werd zonder meer opgevolgd. Dankzij deze boompjes en Cohens fotografisch geheugen kon de Israëlische luchtmacht tijdens de Zesdaagse Oorlog het merendeel van de Syrische ondergrondse bunkers en mortierstellingen gemakkelijk lokaliseren en uitschakelen. De eucalyptusbomen staan er vandaag nog altijd. Het zijn de stille getuigen van Cohens spionagewerk. In 1965 liep Cohen tegen de lamp. De Indiase ambassade in Damascus had geklaagd over storingen bij het zenden van radioberichten naar India. De Syrische contraspionage ontdekte dat er vanuit Eli Cohens appartement een radiozender actief was. Na een proces werd hij in het openbaar opgehangen in Damascus.

Unit 8200: draaischijf van de informatieverwerving
Deze eenheid staat in voor het breken van codes, het vertalen en het analyseren van de gegevens. Dankzij deze informatie konden de Israëli's een snelle overwinning behalen op Syrië en Egypte in de Zesdaagse Oorlog (1967). Daarna onthulde Israël voor het eerst zijn spionagecapaciteit. Men had ontdekt dat de Egyptische president Nasser gelogen had over de oorlogssituatie tegen de Jordaanse koning Hoessein. De Egyptische luchtmacht was vanaf het prille begin van de vijandelijkheden door de Israëli's uitgeschakeld. Maar in een poging Jordanië over de streep te trekken om aan de oorlog deel te nemen, stelde Nasser de toestand veel rooskleuriger voor. Na afloop van de oorlog beslisten de Israëli's om het afgeluisterde telefoongesprek te publiceren om Nasser verder te vernederen.

De Jom Kipoer oorlog van 1973 verraste Israël. Toch kon de Syrische luchtmacht nooit het luchtruim overheersen, ondanks de Russische oorlogsvliegtuigen en het gesofistikeerde Russische luchtafweergeschut. In volle oorlog werd een hooggeplaatste officier van Unit 8200 door de Syriërs gevangen genomen. De Syriërs konden hem ervan overtuigen dat de oorlog door Israël verloren was, waardoor de man ging praten. Zijn bekentenissen veroorzaakten enorme schade voor het Israëlische spionagenetwerk.

De Syriërs waren ervan overtuigd dat ze Israël "doof en blind" gemaakt hadden voor de volgende jaren. Maar het draaide anders uit. Op 1 april 1978 vonden technici van de Syrische telefoondienst tijdens onderhoudswerken op grote diepte een eigenaardig apparaat. De geheime dienst werd er bij geroepen. De agenten herkenden er een Israëlische afluisterapparaat in. Tijdens een poging om het toestel op te graven, ontplofte het.

In 1982 viel Israël Libanon binnen. Het was een reactie op de aanvallen op Israëlische doelwitten vanuit Zuid-Libanon door de PLO. Daarbij haalden de Israëli's een honderdtal Syrische gevechtsvliegtuigen neer terwijl de Syriërs niet één Israëlisch vliegtuig konden neerschieten. Ook dit was onder meer te danken aan de waardevolle informatie van de inlichtingendienst. Daarna wijzigde Hafez al-Assad (de vader van de huidige Syrische president) zijn militair beleid.

De luchtmacht werd heropgebouwd en het rakettenarsenaal uitgebreid en gemoderniseerd. Hij opteerde er toen voor om een voorraad chemische wapens aan te leggen. In de vroege jaren negentig betrof het bommen gevuld met saringas die vanuit een vliegtuig kunnen gedropt worden. Later kozen de Syriërs ervoor om de koppen van de lange afstandsraketten met gifgas uit te rusten. In 2001 ontdekten de Israëli's dat de Syriërs over Scud D raketten beschikken. Daarmee kunnen ze het volledige Israëlische territorium bestrijken en ook grote delen van Turkije en Jordanië. Omstreeks 1995 slaagden de Syriërs erin om het uiterst giftige VX te produceren.

VX zenuwgas  Dit product werd door de VN (UNO resolutie 687) bestempeld als een massavernietigingswapen. De productie en de stockering ervan is door de Chemische wapenconventie van 1993 verboden. Het product heeft de textuur van motorolie. Het is geur- en smaakloos. Het kan zowel als vloeistof of via een aerosol verspreid worden. Het werkt in op het centrale zenuwstelsel, waarbij verlamming optreedt, met hartstilstand of verstikking tot gevolg.

Daarbij konden ze rekenen op de medewerking van Anatoly Kuntsevich. Deze Russische generaal was de adviseur van Boris Yeltsin in verband met de internationaal overeengekomen ontmanteling van de chemische wapenvoorraden. De aanwezigheid van Kuntsevich in Syrië kaderde officieel binnen de normale militaire relaties tussen beide landen. In werkelijkheid werd hij rijkelijk betaald voor het leveren van de know-how voor het produceren van het zenuwgas VX. Dit vond plaats in het Scientific Studies and Research Center in Al-Safir (Noord- Syrië). Volgens Amerikaanse en Israëlische inlichtingendiensten is dit SSRC de draaischijf van de productie en de stockering van het chemische en biologische wapenarsenaal.

In 1998 bracht eerste minister Ehud Barak president Yeltsin op de hoogte van de activiteiten van Kuntsevich. Maar Moskou reageerde niet. Op 3 april overleed Kuntsevich op mysterieuze wijze tijdens een vlucht tussen Damascus en Moscou. Syrië zag hierin de hand van de Mossad. In 2007 leidde een incident in het productieproces van VX raketkoppen tot een enorme ontploffing in de site in Al-Safir. Volgens de Mossad kwamen hierbij vijftien Syriërs om het leven en tien Iraanse ingenieurs. Daarnaast raakten nog ongeveer tweehonderd mensen ernstig gewond. Een vooraanstaande Israëlische minister noemde de ramp van Al-Safir "Een fantastisch ongeval."

In juli 2000 volgde Bashar al-Assad zijn vader op als president. Generaal Mohammed Suleiman werd het nieuwe hoofd van alle geheime militaire projecten. Nu werd Noord-Korea benaderd om een kernreactor te leveren, om een eigen kernwapen te ontwikkelen. Vijf jaar lang bleven die plannen verborgen voor de Israëli's. Alle informatie erover werd schriftelijk uitgeprint en verspreid door koeriers op motorfietsen, de Syriërs vertrouwden zelfs hun eigen computernetwerken voor geen haar. Per toeval kwamen Mossad-agenten in Londen de nucleaire plannen op het spoor.

Een agent brak binnen in de hotelkamer van een Syrische gezant en kopieerde het geheugen van diens laptop. Tot algemene verbazing stuitten ze daarbij op de gedetailleerde gegevens over Syriës nucleaire plannen. In september 2007 werd de nucleaire installatie in Deir ez-Zor door de Israëlische luchtmacht plat gebombardeerd. Generaal Suleiman versterkte de band met het Libanese Hezbollah via militaire leider Imad Mughniyeh. Die werd zowel in Europa als in de Verenigde Staten gezocht als verantwoordelijke voor verschillende aanslagen. In februari werd Mughniyeh in Damascus gedood door een autobom. Suleiman onderging hetzelfde lot enkele maanden later. Niemand eiste de daden op maar het is duidelijk vanuit welke wind de richting waait.

En verder?

Onlangs verklaarde de Syrische president aan de Hezbollah gezinde Libanese krant Al-Akbardat zijn land sinds de jaren tachtig een voorraad chemische wapens heeft aangelegd tegen Israël. "Op dit ogenblik beschikken wij over wapens die nog meer gesofistikeerd zijn en die Israël in een oogwenk in zijn zwakke plek kunnen raken." De samenwerking met de Russen is volgens Assad opperbest. Mochten de Verenigde Staten toch een aanval op Syrië ondernemen dan heeft hij de verzekering dat Moskou troepen zal steuren om het regime te ondersteunen. Israël neemt de dreiging ernstig. Meer dan ooit kijken de geheime diensten toe.

Elk verdacht transport vanuit de gekende opslagplaatsen richting Libanon wordt gebombardeerd. De Israëlische burgers hebben hun gasmakers ontvangen en de Iron-Dome staat op scherp om de eventuele Scuds neer te halen. Ondertussen werkt de Israëlische geheime dienst naarstig voort om hun landgenoten te behoeden tegen aanvallen. De meeste van hun succesvolste acties zullen voor de buitenwereld mogelijk steeds verborgen blijven.

 

Wereld kijkt weg terwijl Abbas media muilkorft

 

Twee weken geleden protesteerden Palestijnse journalisten tegen de veelvuldige arrestaties van journalisten door PA veiligheidsdiensten. Ik heb er niks over gezien in Nederlandse media. Zoals zoveel andere zaken is dit weer zoiets dat je alleen in pro-Israel bronnen tegenkomt, terwijl het juist over de Palestijnen gaat en hun samenleving en toekomstige staat. Wanneer Westerse waarden door Palestijnse instituties met voeten worden getreden kijken Westerse media en politici graag de andere kant op. Zij willen immers graag blijven geloven in een democratische, pluriforme en open Palestijnse staat. Dat de kans daarop door dit gedrag juist kleiner wordt ziet men liever ook niet...

These groups [human rights, media, Western donor governments] see only what the Israeli authorities do. On the side of the Palestinian Authority in the West Bank, or Hamas in the Gaza Strip, they "see no evil." For Western governments, so long as the Palestinian Authority leadership says it is committed to the peace process with Israel, its leaders are allowed to rule as a dictatorship.

The Palestinian Authority also apparently does not want the outside world, especially international donors, to hear about the financial corruption or violations of freedom of the media. It seems to want criticism to be directed only toward Israel in the hope that this will invite international pressure on the Israelis and force them to accept at the negotiating able all of Abbas's demands .

RP

---------

 

Palestinians: Abbas Cracks Down on Media, World Looks Other Way 

http://www.gatestoneinstitute.org/4057/palestinians-abbas-media

by Khaled Abu Toameh
November 19, 2013 at 5:00 am

The Palestinian Authority has resumed its security crackdown on Palestinian journalists and bloggers in the West Bank.

But the crackdown has thus far sparked protests only from Palestinian journalists.

Western governments that fund the Palestinian Authority continue to turn a blind eye to the breach of freedom of expression in the West Bank.

International human rights groups and organizations purporting to defend freedom of the media also continue to ignore the violations against freedom of expression under the Palestinian Authority.

These groups only see what the Israeli authorities do. On the side of the Palestinian Authority in the West Bank, or Hamas in the Gaza Strip, they "see no evil."

They know about the assaults on Palestinian journalists by Palestinian security forces. But they choose to bury their heads in the sand. It is more convenient and safer to criticize Israel than the Palestinian Authority and Hamas.

For Western governments, so long as the Palestinian Authority leadership says it is committed to the peace process with Israel, its leaders are free to rule as a dictatorship.

Western diplomats based in Ramallah say they are fully aware of the anti-democratic measures taken by the Palestinian Authority. But, they add, these measures are an "internal Palestinian issue" that does not concern the international community.

The silence of the international community drove Palestinian journalists to announce that they have had enough and that the time has come to stage public protests against the crackdown.

Scores of journalists staged a protest outside the headquarters of the Palestinian government in Ramallah in protest against the arrest and assault on some of their colleagues by Palestinian security forces.

The journalists called for an end to the persecution of Palestinian journalists and held banners that asked, "Where is freedom of the media?" and, "No to repression and incarceration of journalists."

Palestinian journalists protesting in Ramallah against the arrest and assault of their colleagues by Palestinian security forces, Nov 14, 2013. (Image source: Screenshot of YouTube video by Wattan TV)

The protest, which was almost completely ignored by Western media outlets operating in the West Bank, came after two incidents in which Palestinian security officers arrested journalists.

In the first incident, Palestinian policemen raided the home of George Canawati, director of Bethlehem Radio 2000, and arrested him in what eyewitnesses described as a violent manner.

Canawati, a Christian from the town of Bet Sahour, near Bethlehem, was accused of "slander" for criticizing the commander of the Bethlehem Police, Col. Omar Shalabi, during his weekly radio program.

The following day, Canawati appeared in a Bethlehem court with a black eye and a ripped shirt. He was quoted as saying that the interrogators had physically assaulted him before and during his interrogation.

In the second incident, Palestinian security officers arrested Sami al-Saee, a reporter for the Wattan news website in the West Bank city of Tulkarem. The Palestinian Authority did not offer any explanation as to why al-Saee was arrested.

Hours after the Ramallah protest, Palestinian security officers raided the home of another journalist and blogger, Esmat Abdel Khalek, and confiscated documents and a laptop.

Abdel Khalek, who teaches journalism at a West Bank university, was arrested last year on suspicion of posting critical comments on her Facebook account about the Palestinian Authority President, Mahmoud Abbas.

No reason was given for the latest raid on her home in Ramallah, although Palestinian journalists said that it could be linked to her ongoing criticism of the Palestinian Authority leadership.

"It's harmful and shameful that we the Palestinian journalists are being arrested and intimidated by our Palestinian Authority," a group of Palestinian journalists wrote in a letter to their prime minister, Rami Hamdallah. "We call for an investigation into the arrest and humiliation of George Canawati, as well as the detention of Sami al-Saee for more than 12 hours in Tulkarem."

The Palestinian Authority apparently does not want journalists to report about issues that could reflect negatively on its leaders — possibly the reason why criticism of Palestinian leaders as often denounced by the Palestinian Authority as an act of "treason."

The latest clampdown on the media is aimed at deterring journalists from criticizing the Palestinian leadership; in the eyes of the Palestinian Authority, a journalist is supposed to serve as a spokesman for his president and government.

The Palestinian Authority also apparently does not want the outside world, especially international donors, to hear about the financial corruption and violations of freedom of the media. It wants criticism to be directed only toward Israel in the hope that this will invite international pressure on the Israelis and force them to accept at the negotiating table all of Abbas's demands.

 

Alan Dershowitz over akkoord atoomprogramma Iran

 

De vergelijking met Chamberlain 1938 komt mij wat zwaar aangezet voor, maar Derschowitz maakt hieronder een paar goede punten.

RP 

"I don't think that this deal was motivated by any anti-Israel sentiment," Dershowitz told Breitbart News. "I think that both President Obama and Secretary of State Kerry believe that the deal is in the best interest of the U.S. and Israel. But I think they're dead wrong. 

"This is not a conflict [of views] between Israel and the U.S. alone. I would say that the best minds in the U.S. are against this deal. Certainly a lot of the people whom I have spoken to, who are not particularly concerned about anything but American security, think it's a bad deal. So let's not make this into division between the U.S. and Israel. It's a division within the United States. And for the most part, Israel is united--not completely, [former Prime Minister Ehud] Olmert seems to be supportive--but Ari Shavit, the left-wing Ha'aretz reporter, is very critical of the deal, as are other leftist people in the Israeli establishment." 

---------------

 

Dershowitz: Iran Deal Could Be a 'Chamberlain Moment'

http://www.breitbart.com/Big-Peace/2013/11/24/Dershowitz-Iran-Deal-Could-Be-a-Chamberlain-Moment

 

by Joel B. Pollak 24 Nov 2013

 

Harvard professor and noted civil rights and international law expert Alan Dershowitz criticized the nuclear deal with Iran sharply on Sunday, saying that it "could become a Chamberlain moment" for President Barack Obama.

"I don't think that this deal was motivated by any anti-Israel sentiment," Dershowitz told Breitbart News. "I think that both President Obama and Secretary of State Kerry believe that the deal is in the best interest of the U.S. and Israel. But I think they're dead wrong. 

"When you do a risk-benefit analysis, the possibility that this will actually result in ending Iran's nuclear weapons program is probably in the range of 10%, and the risk that it will increase their likelihood of moving quickly toward developing a nuclear weapon is in the 20% to 30% range. The rest is uncertainty. 

"I think it was a very bad example of negotiating from weakness rather than strength. The U.S. had Iran where we wanted them, in a much weakened position. And instead of continuing the pressure we sent three messages. 1. Sanctions are over. We are going to eliminate some now--it's only a few billion dollars' worth, but we are going to send a message to China and others that have been dying to so business with Iran that it's OK. And we will never get them back to that point of pressure. 2. I think we effectively took the military option off the table and made it much more difficult for Israel to pursue a military option in the next several months. 3. We gave them a yellow light, at least, if not quite a green one, as to continuing onto certain aspects of developing nuclear weapons--triggering devices and material that could be easily transposed to military use. 

"It's no surprise that the Iranians are jumping up in the air celebrating, and American experts are deeply divided as to whether this is a good deal or bad deal. Of course someone like Zbigniew Brzezinski says it's a good deal--he's the perfect litmus test. He's always wrong. If you look back at his history, from the day he became an adviser to Jimmy Carter, I can't think of one decision where he turned out right. Korea, Syria, the Arab Spring, and the Palestinians--he's much worse than a broken clock, which is right twice a day. I challenge anyone to find any major issue of foreign policy on which Brzezinski has been right over past four years. The idea that the Obama administration listened to this man is remarkable to me. Where does this notion that he's a wise man come from? His history is one mistake after the other. 

"The model I think the Obama administration is following is the Syria model, where they accidentally backed into a success. But that's not the actual model [here]. The model is North Korea, which a was an utter failure. That's where we are--a bad deal. Not badly motivated, but foolish and naive, and it could be catastrophic in its outcome.

"This decision is much more likely in my view to lead to a military confrontation than increasing the sanctions. The Obama administration thinks increasing sanctions would increase the chances of war. They are dead wrong. I think this increases the chances of war. It increases the chance Iran will develop nuclear weapons. It increases the chance of an Israeli attack. It increases the chance Saudi Arabia will have to try to obtain its own nuclear weapon. It increases chances of a general arms race. 

"This is not a conflict [of views] between Israel and the U.S. alone. I would say that the best minds in the U.S. are against this deal. Certainly a lot of the people whom I have spoken to, who are not particularly concerned about anything but American security, think it's a bad deal. So let's not make this into division between the U.S. and Israel. It's a division within the United States. And for the most part, Israel is united--not completely, [former Prime Minister Ehud] Olmert seems to be supportive--but Ari Shavit, the left-wing Ha'aretz reporter, is very critical of the deal, as are other leftist people in the Israeli establishment.

"Many people thought that [British Prime Minister Neville] Chamberlain was correct [in 1938] when he bartered an important part of Czechoslovakia for the hope of peace. I don't think he was badly motivated, either. I just think he didn't fully understand the great danger of Nazism and the great threat of a Nazi regime that had the Sudetenland. This could become a Chamberlain moment. Chamberlain would have gone down in history as one of the great Chancellors of the Exchequer and Prime Ministers of England because he brought widows and orphans pensions. He just failed to comprehend fully one of the greatest evils of the 20th century. I think the Obama administration has failed to understand the evil of the mullahs. Iran was weakened by the sanctions. We've given them a great victory.

"Congress can do something about it--in fact, two things. First, it can pass a resolution right now authorizing the president to use military action in the event that Iran crosses certain red lines, so that the president doesn't have to come back after the fact. Second, it can pass an act automatically restoring and increasing the sanctions if the Iranians break any of their promises. Congress has important role to play in creating two Swords of Damocles--a military Sword of Damocles and a sanctions Sword of Damocles. My preference is for sanctions over military action. But when you reduce sanctions, you increase the chances of the military option being used.

"Iran's goal has always been to create a wedge between Israel and the U.S. They are the smartest enemy the U.S. and Israel have faced in recent years. They have proven they are smarter. We fell for the pretext of a new president with a smiley face. It will only turn out for the best if Congress takes strong action."

Dershowitz, a liberal Democrat, added:

"I've become a big Lindsey Graham fan. He saw this coming."

Palestijnse miljardenfraude laat de politiek koud

 

Geld voor vrede?

 

Palestijnse miljardenfraude laat de politiek koud

http://nieuws.thepostonline.nl/2013/11/26/palestijnse-miljardenfraude-laat-politiek-koud/

 

Ratna Pelle: 26-11-2013 15:16 uur

Uit een onlangs uitgelekt rapport van het Europese Rekenhof blijkt dat 2 miljard aan hulpgeld voor de Palestijnse Autoriteit zoek is geraakt. Het Rekenhof sprak van "aanzienlijke gebreken" in het beheer van EU-fondsen door de PA. De EU had "nauwelijks controle" over de besteding en had onvoldoende maatregelen genomen tegen "hoge risico's" zoals "corruptie of het gebruiken van fondsen voor oneigenlijke doelen".

Aldus een bericht op de website van het CIDI. Ik heb gezocht naar bronnen buiten het pro-Israël circuit, maar daar vond ik niets hierover. Inmiddels zijn er Kamervragen over gesteld door, je raadt het, de ChristenUnie en de SGP. Eerdere Kamervragen over corruptie bij de PA en gebrek aan controle op de hulpgelden kwamen steevast uit die hoek, aangevuld met de PVV en misschien soms de VVD.

Geen geld voor bezetting, wel voor terreurplegers

Linkse partijen hoor je hier niet over. Die vinden het alleen een probleem wanneer geld naar de bezetting gaat (en dat definiëren ze ruim), zelfs als het op zich goed wordt besteed en ook (of zelfs vooral) Palestijnen ten goede komt, zoals in de affaire rond Royal Haskoning onlangs bleek en eerder bij de Light Rail in Jeruzalem. Projecten waar overigens geen Nederlands belastinggeld naartoe gaat, maar waarbij bedrijven investeren in Israëlische projecten. Niet alleen linkse politici hebben daar een probleem mee, ook de Nederlandse overheid zit er bovenop en heeft voorkomen dat ingenieurs van Royal Haskoning een waterzuiveringsinstallatie bouwden in de zwaar bevuilde Kidron beek.

Dan zou je verwachten dat diezelfde overheid bovenop die verdwenen miljarden aan Palestijns hulpgeld zit, en dat men ook niet blij is met het feit dat de PA 6 procent van zijn budget besteedt aan het uitbetalen en onderhouden van ex-gevangenen en hun families. Mensen die meestal hebben vastgezeten voor dodelijke aanslagen en in een deal vrij zijn gekomen. De onlangs vrijgelaten Palestijnen kregen daarbovenop nog een eenmalig bedrag uitgekeerd van gemiddeld 50.000, dollar en zijn verzekerd van een riant 'salaris' voor de rest van hun leven. Er zijn speciale wetten en organisaties die ervoor zorgen dat wanneer de PA krap bij kas zit eerst op de salarissen van ambtenaren en andere zaken wordt gekort en de ex-gevangenen buiten schot blijven. Je moet nu eenmaal prioriteiten stellen. Ook nieuws daarover kwam nauwelijks buiten het pro-Israël circuit.

Heldenstatus voor terroristen

De ex-gevangenen hebben, net als 'martelaren' (omgekomen terroristen en strijders) een heldenstatus in de Palestijnse maatschappij. Ze worden geroemd in gedichten, en scholen en straten worden naar hen vernoemd. Het doet er daarbij niet toe of ze omkwamen in de strijd tegen Israëlische soldaten, een bom lieten ontploffen in een winkelcentrum tussen moeders met kleine kinderen, of argeloze lifters en passanten belaagden en met messteken om het leven brachten. Voor de Palestijnse Autoriteit zijn het allemaal helden, die in door de PA gecontroleerde media steevast worden verheerlijkt. Kritische noten zijn niet welkom; voor kritiek is überhaupt nauwelijks ruimte in Palestijnse media.

Op onze TV zagen we een paar weken geleden wel joelende Palestijnen en blije moeders, maar geen Israëlische nabestaanden die nog steeds worstelen met het verlies van hun dierbaren door de aanslagen.

Ware helden

Waarom is de verontwaardiging zo selectief? Wanneer je het conflict wilt oplossen, en daarbij uit gaat van twee staten die in vrede naast elkaar moeten bestaan, is een einde aan de heldenstatus van terroristen even belangrijk als een einde aan de bouw in de nederzettingen. En terwijl links vaak wel de mond vol heeft van het militarisme in Israël en de 'heldenstatus' van soldaten, heeft men geen enkel probleem met de manier waarop de wrede acties van sommige martelaren (een notoir voorbeeld is Dalal Mughrabi, die een buskaping leidde waarbij 12 kinderen omkwamen) worden verheerlijkt. Daarbij is een belangrijk verschil dat het Israëlische leger nooit door de regering wordt geroemd voor het doden van zoveel mogelijk Palestijnen en al helemaal geen onschuldige Palestijnen.

Niet terroristen, of zo je wilt vrijheidsstrijders, en ook niet soldaten, maar mensen die het land opbouwen en bijdragen aan cultuur, democratie, welvaart en welzijn, zouden de ware helden van de samenleving moeten zijn. In Israël worden zowel moedige soldaten en generaals als kunstenaars en wetenschappers geëerd en herdacht. Rabin wordt evenzeer geroemd om zijn vernuft en doortastendheid tijdens de Zesdaagse Oorlog als voor zijn moed en visie tijdens het Oslo vredesproces. Onder de Palestijnen hebben vooral de strijders een heldenstatus, en is hun identiteit voor een groot deel gebaseerd op de strijd tegen Israël.

Geld voor opbouw

Linkse mensen die voor vrede en een tweestatenoplossing zijn, zou dat zorgen moeten baren. Je zou verwachten dat ze het belangrijk vinden dat het geld dat naar de Palestijnen gaat wordt besteed aan opbouw van het land en instituties, aan goed onderwijs en dito gezondheidszorg. En dan wil je dat de lonen van mensen die daaraan werken voor gaan op het uitbetalen van ex-terroristen. Je wilt dat Palestijnse kinderen goede voorbeelden krijgen en de media pluriform zijn. Dat is allemaal niet even vanuit het Westen te regelen, maar het minste dat we kunnen doen is zorgen dat ons geld niet voor zaken wordt gebruikt die daar haaks op staan.

Ik roep de regering, politici en media op om ook aandacht te besteden aan Palestijnse obstakels voor de vrede en die even serieus te nemen als de nederzettingenbouw. Ik roep linkse politici op om te stoppen met de selectieve verontwaardiging, en progressieve idealen en uitgangspunten op het gedrag van beide partijen in het conflict toe te passen. Zodat ik zonder problemen bij de volgende verkiezingen weer links kan stemmen.

Ratna Pelle is medewerkster van de website Israel-Palestina.Info