Kamerlid ­Wim Kortenoeven waarschuwt voor radikaliserend Turkije

 

Wim Kortenoeven als prominent Kamerlid en Midden-Oosten deskundige, en Yochanan Visser als expert voor Nederlands-Israelische relaties: in het land der blinden is Eenoog koning?

 

Ik kan niet zeggen dat officiële 'Midden-Oosten deskundigen' zoals Bertus Hendriks en Robert Soeterik een objectiever of betrouwbaarder beeld geven van het conflict, maar dit lijkt me toch wat veel eer voor deze pro-Israel advocaten.

Wat niet wegneemt dat de zorg om Turkije's over-assertieve opstelling (eufemisme) van de laatste tijd zorgwekkend is. Een kort lontje is geen goed idee in het kruitvat van het Midden-Oosten.

 

Wouter

___________

 

Top Dutch MP slams Turkey's 'belligerence' against Israel

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=241207

By BENJAMIN WEINTHAL, JERUSALEM POST CORRESPONDENT 
10/10/2011 20:07 

Middle East expert Kortenoeven accuses Turkey of "sliding into an abyss of Islamic extremism," criticizes foreign policies at OSCE meeting.

BERLIN - ­Wim Kortenoeven, a prominent Dutch MP and Middle East expert, blasted Turkey's government for its jingoistic policies toward Cyprus and Israel on Sunday at a meeting of the Organization for Security and Co-operation in Europe (OSCE) in Dubrovnik, Croatia.

Kortenoeven's sharp criticisms of Turkey's foreign policies and repression of press freedoms elicited an irritated response from Turkey's representative at the OSCE session on security in the Mediterranean area.

According to a transcript and audio tape of Kortenoeven's remarks, he stated: "Turkey, a member state of NATO, is also increasingly belligerent towards the Jewish State of Israel. Threats and baseless accusations are issued against Israel ever more frequently. And provocations are rampant. Israeli freighters are harassed by Turkish warships."

The OSCE is comprised of 56 States from Europe, Central Asia and North America and is designed to prevent global conflicts and function as an early warning system for military confrontations.

Kortenoeven, a member of the Dutch Party for Freedom who has written extensively on the Middle East, continued: "Turkey also objects to Israel's legitimate desire to drill fornatural gas in its own exclusive economic zone. Turkish warships are backing up threats against Israel's sovereignty. A simple mistake in this combustible situation might spark a military confrontation. Also troubling and dangerous is Turkey's sympathy for the Hamas terror organization and Turkey's attempts to undermine Israel's legitimate right to supervise the maritime routes to Gaza."

The Dutch MP added that "Turkey is sliding into the abyss of Islamic extremism and authoritarianism. This is visible on the inside and on the outside."

To buttress his contention, Kortenoeven noted that freedom of speech in Turkey is increasingly suppressed and that many journalists have been jailed for speaking out.

"The Turkish cartoonist Bahadir Baruter is to be tried for renouncing Allah in a cartoon. He might get a year in jail for that," he said.

Addressing the tense Cyprus-Turkish relations, Kortenoeven told the OSCE parliamentarians that Cyprus, a member State of the European Union, has been partly occupied by Turkey since the brutal invasion of 1974.

"And now the Erdogan regime is turning Turkey into a predator state that apparently also wants to seize the oil and gas reserves in the eastern Mediterranean. Reserves that it does not own.Threats are being issued in the direction of Cyprus. Strong Turkish military forces have been deployed on and near Cyprus," he cautioned.

"The situation is extremely dangerous... This irresponsible Turkish policy of threats, insults and provocations,­ this macho belligerency ­ needs to be urgently addressed. As it is a clear and present danger to peace and security in the Mediterranean and even beyond. Therefore, I urge you to add this Turkish threat to peace and security to the agenda of the Winter session of the OSCE."

Speaking via telephone from the OSCE event in Dubrovnik with the Post, Neil Simon, director of communications OSCE Parliamentary Assembly, played the audio sections of the exchanges between the Turkish and Dutch representatives.

The video of the session is expected to be posted on the OSCE website on Tuesday.

Simon said that the Israeli delegation did not reply to the Turkish delegation's criticisms of Israel¹s seizure of the Turkish Flotilla¹s attempt last year to break Israel¹s naval blockade of Gaza, which the recently released UN Palmer report declared a legal maritime blockade.

The US delegation declined to issue a comment on the row between the Dutch member and Turkish delegation.

Emin Onen, the head of Turkish delegation to the OSCE parliamentary assembly, said that relations between Turkey and Cyprus are "very fragile," adding that there is a "constructive way of speaking." He appeared to suggest that Kortenoeven "talked against peace." Onen, who is a member of Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan's Justice and Development Party (AK), said there was "no weapon in the flotilla" and "nine persons died in the flotilla." He went on to state that deceased passengers were "shot in the head and most in their back," adding that the deaths were "not self-defense but an execution" from the Israeli side.

The Israeli government has said in statements that its naval commandos justifiably responded to violent attacks from the Turkish passengers aboard the Mavi Marmara ship. Turkey's shrill attacks on Israel have prompted recent criticism from German and American political representatives.

Israel's Ambassador to Austria, Aviv Shir-On, spoke on behalf of the Israel delegation to the OSCE event, but did not address Onen¹s remarks singling out Israel.

Shir-On, a veteran diplomat, said "we are in Israel watching closely the developments [in the region]. No one would be happier than us if the area would become more democratic. [It would be a] gain for the Arab governments if they become more democratic." Shir-On added that in his "33 years of diplomatic service, it is not easy" within the framework of the OSCE to be an active part of the process, but that he sees positive cooperation between the parliamentarians of the OSCE.

France and the UK, however, took a hard line against Israel at the meeting, including a report that England's Tony Lloyd, the head of the British delegation to the OSCE, slammed Israel for the situation of the Palestinians in Gaza. Lloyd is a member of the British Labor Party.

Yochanan Visser, an expert on Dutch-Israeli relations ­ who made aliya from the Netherlands in 2000, and is head of the organization Missing Peace ­ told The Jerusalem Post on Monday, that "The way the OSCE conference reacted to Kortenoeven's speech shows, once again, the ignorance in Europe when it comes to dangerous developments in the Middle East. Kortenoeven is the only Middle-East expert in the Dutch parliament and has written two outstanding books on the Arab-Israeli conflict. By ridiculing his speech the members of the OSCE ­ and especially his colleagues in the Dutch delegation ­ demonstrated that they either do not understand [the current developments in] the Middle East, or that they choose to ignore these developments for their own political reasons. The applause for the Turkish delegation after it accused Israel of war crimes tells us a lot about the hostility towards Israel among European politicians." 

Visser added that "The abandonment of Turkey's 'zero problem' policy and the endorsement of the Islamist agenda is clear from Erdogan's meddling in Lebanese and Syrian affairs, his hostility towards Israel and the Kurds and the establishment of close ties with the Muslim Brotherhood branches all over the region." 

Turkey's government states that it maintains a foreign policy of "zero problems toward neighbors."

 

 

Hoe de nuance verdween uit NRC Handelsblad - recensie in de NRC

 

Een kritische bespreking van de recensie van NRC Handelsblad van dit boek van ex-journalist Hans Moll. 

 

---------------- 

 

Hoe de nuance verdween uit NRC Handelsblad

IMO Blog, 2011

Ik heb al eerder aandacht besteed aan Hans Moll en zijn boek 'Hoe de nuance verdween uit een kwaliteitsblad'. Dit boek is op 23 september ook besproken in NRC Handelsblad zelf, en - dat spreekt voor de NRC - daarvoor heeft men iemand van buiten de krant gevraagd. Peter Vasterman is universitair docent aan de UVA, een universiteit met een sterk anti-Israelisch klimaat. Maar goed, laten we zien wat hij te zeggen heeft over het boek van Hans Moll.




Vasterman begint met de algemene observatie dat het Midden-Oosten een journalistiek mijnenveld is en journalisten van beide kanten het verwijt krijgen partijdig te zijn. Dat wisten we al. Vervolgens schrijft hij: 

Dat geeft te denken: wanneer is de berichtgeving tendentieus, vooringenomen en eenzijdig? Wat zijn de effecten van woorden als de 'bezette gebieden', 'illegale nederzettingen', 'bloedige terreurdaden', 'extremistische fundamentalisten', 'kolonisten', om nog maar niet te spreken van het bekende 'veiligheidshek'? Woorden activeren achterliggende betekenissen, maar de manier waarop de lezer of kijker deze decodeert hangt af van zijn of haar referentiekader. Om die reden kan hetzelfde Journaalitem voor de ene kijker juist bewijzen dat het NOS Journaal te negatief is over de Palestijnen, terwijl de ander vindt dat Israël er juist bekaaid vanaf komt.

Dat klopt, maar dat is wel erg vrijblijvend. Anja Meulenbelt zal ieder item waarin niet van 'de wrede Israelische bezetter' wordt gesproken en waarin ook maar een enkele kritische noot naar de Palestijnen zit al te pro-Israel vinden, maar dat wil niet zeggen dat die kritiek net zo terecht is als een genuanceerd betoog dat men cruciale informatie van Israels kant heeft weggelaten. Je kunt dus wel degelijk per geval een gefundeerd oordeel geven. Maar belangrijker hier vind ik dat Vasterman een aantal termen opsomt die in zijn ogen tendentieus of vooringenomen kunnen overkomen, maar de krant gebruikt wel 'illegale nederzettingen' 'bezette gebieden' en 'kolonisten' terwijl ik 'bloedige terreurdaden' en 'extremistische fundamentalisten', niet ben tegengekomen, althans niet om Palestijnen aan te duiden. Woorden met een dergelijke negatieve lading worden alleen gebruikt ten nadele van Israel.

Hij schrijft vervolgens: 

Ook veel onderzoek naar berichtgeving is gebaseerd op één centraal paradigma waarin de 'werkelijkheid' van het conflict is vastgelegd.

Alles wat vervolgens in de berichtgeving afwijkt van dat paradigma, geldt dan als 'tendentieus', 'partijdig', of 'niet objectief'. Als de media schrijven dat de Israëliërs een 'vergeldingsactie' uitvoeren vanwege 'raketbeschietingen' vanuit Gaza, is dat pro-Israël omdat de context ontbreekt. Want waar zijn die raketten ook weer een antwoord op? Op de bezetting natuurlijk. Omgekeerd, als Palestijnse vissers niet meer ver de zee opmogen, ontbreekt de context dat Israël dat doet om wapensmokkel te voorkomen. En dat is dus weer pro-Palestijns. Inderdaad een mijnenveld, ook voor onderzoekers.

Dit is me wederom iets te simpel. Wanneer men schrijft dat Israel een vergeldingsactie uitvoert vanwege raketbeschietingen op Gaza, is dat in mijn ogen pro-Palestijns wanneer men vervolgens de vergeldingactie uitgebreid beschrijft terwijl de raketbeschietingen alleen kort in algemene zin worden genoemd. In de kop legt de NRC ook vaak erg de nadruk op het Israelische geweld, en soms lezen we pas in de derde of vierde alinea dat er raketbeschietingen aan dat geweld voorafgingen. Dat de raketbeschietingen een logisch gevolg zijn van de bezetting vind ik nou weer gekleurd, namelijk een interpretatie en geen feit (je suggereert daarmee dat het logisch is dat Palestijnen op de bezetting reageren met raketbeschietingen maar dat is niet zo; er zijn ook tijden geweest dat er geen raketbeschietingen waren en er zijn legio bezettingen waarbij de bezette bevolking geen of nauwelijks geweld gebruikt). Bovendien is Gaza helemaal niet meer bezet. Er zit nog maar één soldaat - opgesloten en al vijf jaar verstoken van daglicht. Er zit een door de Palestijnen gekozen regering, geen door 'bezettingsmacht' Israel aangestelde regering (dat is wel de definitie van een bezetting). Dat het lastig is te bepalen wanneer hoeveel context nodig is, ben ik overigens wel met hem eens.

Vasterman haalt Moll aan waar die stelt dat de negatieve berichtgeving in de media leidt tot anti-Joodse incidenten, en stelt dat Moll daarmee 'de toon heeft gezet' en zelf niet objectief is omdat hij uit gaat van het paradigma dat Israel zich moet verdedigen tegen vijanden die op zijn vernietiging uit zijn. Dat is - wederom - wat te makkelijk. De stelling dat er een verband is tussen de berichtgeving en anti-Joodse incidenten vind ik niet vreemd, al is hij inderdaad niet te bewijzen. Het algehele anti-Israel klimaat draagt zeker bij aan anti-Joodse incidenten, en daar spelen de media een rol in. De rol van NRC Handelsblad alleen is daarbij natuurlijk beperkt, en ik heb er ook al op gewezen dat Marokkaanse jongeren waarschijnlijk de NRC niet lezen. Maar onder artikelen over Israel op de website van de NRC staan ook geregeld tegen antisemitisme aanleunende reacties - over de macht van de Joodse lobby, dat de Joden nu de Palestijnen aandoen wat hun is aangedaan en wel een toontje lager mogen zingen, dat Israel het debat gijzelt door slim in te spelen op schuldgevoelens over de Holocaust - je kent het wel. Moll heeft het misschien iets te scherp gesteld, maar het was goed geweest als Vasterman iets serieuzer op de verantwoordelijkheid van de media in een dergelijk gevoelig en geëscaleerd debat was ingegaan.

Lees verder op: Hoe de nuance verdween uit NRC Handelsblad

Jodenjacht

 

Ik heb van de week het boek Jodenjacht gekocht. Niet omdat het me onderhoudende lektuur leek, maar omdat ik het mogelijk nodig had voor een boekje waaraan ik zelf momenteel werk, over de Joodse families die in de jaren '30 en '40 in Geleen leefden. Ik schrok van de omvang van het boek: meer dan 300 pagina's. Ik weet dan ook niet of ik het helemaal ga doorworstelen. De stukjes die ik er tot nu toe in las waren vrij deprimerend.

 

Of het treffend is om te spreken van "de rol van de Nederlandse politie" vraag ik me wel af, daar de focus lag op de strafdossiers van enkele honderden 'foute' politieagenten, en niet op wat de duizenden anderen gedaan hebben. Zo lees ik dat in Gouda een 'Politieke Politie' werd opgericht, omdat "de Goudse politie tot die tijd de Duitse verordeningen waar mogelijk saboteerde". Dat zou natuurlijk aardiger lektuur geweest zijn, maar daar zijn waarschijnlijk geen dikke dossiers over volgeschreven (tenzij door de Duitse bezetter).

 

Hieronder nog twee columns over het boek, dat ik toch zal moeten aanbevelen.

 

Van mede-auteur Jan Kompanie heb ik nog les gehad op de Archiefschool.

 

Wouter

 

Zie ook: Niet geld, maar diepe haat was drijfveer van jodenjagers

____________

 

 

Jodenjagers

http://www.parool.nl/parool/nl/508/THEODOR-HOLMAN/article/detail/2953620/2011/10/06/Jodenjagers.dhtml

06-10-11   14:00 uur

COLUMN

THEODOR HOLMAN

Nadat ik Ad van Liempt had gesproken over Jodenjacht, het boek dat hij schreef samen met Jan Kompagnie, was ik enigszins van slag.

Het boek gaat over 'de onthutsende rol van de Nederlandse politie in de Tweede Wereldoorlog'. Het gedrag van sommige Jodenjagers was zo ernstig, dat zelfs de Duitsers het te ver vonden gaan.

'Jongens, wij waarderen het dat jullie de Joden oppakken, maar dat jullie ze dan ook martelen en beroven is zelfs ons te gortig, en dus arresteren wij jullie.'

Zoiets moeten de Duitsers hebben gezegd.

Het hele boek bestaat uit onthullingen waar ik oprecht - dus echt - misselijk van word. Neem de uitspraken van de Groningse agent Arend Ruben. "Voor ik met verlof naar huis ga, ransel ik eerst nog een paar Joden af.'

Hij zegt ook: 'Het is geen zondag als ik niet eerst een paar Joden halfdood heb geslagen.'
Als zinnen ziek zouden kunnen zijn, zijn dit zieke zinnen.

Van Liempt en Kompagnie: 'De jonge Ruben is een sprekend voorbeeld van de Jodenhaat bij de speciale politie-eenheden. Zoals Ruben waren er wel een paar honderd.'

Ruben was niet eens de ergste. Wat te denken van Kees Kaptein - ik heb geen zin over te schrijven wat hij geflikt heeft, maar wel dat hij 'verantwoordelijk is geweest voor maar liefst een zesde van de uit Den Haag gedeporteerde Joden. (...) Vaststaat dat (...) hij honderden van zijn stadsgenoten de dood ingejaagd heeft.'

Het onthutsendst is dat de agenten het heerlijk vonden antisemiet te zijn. De Amsterdamse rechercheur Harms: 'Al lagen alle Joden hier op een hoop bij elkaar en werden zij met benzine overgoten en in brand gestoken, dan zou ik er met plezier naar staan te kijken.'

Ik weet niet hoe ik in de oorlog zou hebben gereageerd, welke keuzes ik zou hebben gemaakt, wat ik zou hebben gedacht. Zou ik hebben kunnen genieten van het kwellen van mensen?

Ik weet zijn naam niet meer, maar zo'n 35 jaar geleden interviewde ik iemand uit het verzet. Zijn ouders waren het slachtoffer van zo'n agent geweest, de rest van zijn familie was vergast. Hij vroeg me: 'Ben ik slecht dat ik ervan droom al die schurken te liquideren?'

Ik schudde mijn hoofd. 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Jodenjacht

http://www.trouw.nl/tr/nl/6849/Sylvain-Ephimenco/article/detail/2946981/2011/10/04/Jodenjacht.dhtml

Sylvain Ephimenco − 04/10/11, 09:38

COLUMN

In 2007 ontstond commotie in Vlaanderen na het verschijnen van het boek 'Gewillig België' over de houding van het Antwerpse stadsbestuur en de politie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het boek ging hoofdzakelijk over de razzia's op Joden die door de Antwerpse politie werden gehouden en die in de deportatie van 1200 slachtoffers resulteerden.

Het boek en de documentaire 'Modus Operandi' die later werd gemaakt, laten duidelijk zien dat anders dan in andere Belgische steden, de vervolging van Joden optimaal was in Antwerpen: 'Eerst hielp de politie door straten af te sluiten, later ging ze actief over tot het arresteren van Joden'. Daarom ook besloot de Antwerpse burgemeester in het najaar van 2007 zijn excuses aan te bieden voor 'de actieve rol die het stadsbestuur en de politie hebben gespeeld in die dramatische dagen'.

In België werden in totaal 25.000 Joden gedeporteerd. In Nederland 140.000.

Gisteren stond in de Verdieping een stuk over het boek 'Jodenjacht' van Jan Kompagnie en Ad van Liempt. Het boek draagt als ondertitel: 'De onthutsende rol van de Nederlandse politie in de Tweede Wereldoorlog'. Klaarblijkelijk is die rol nooit eerder zo goed onderzocht en daarom is meer dan 65 jaar na dato het woord 'onthutsend' wel op zijn plaats.

Het beeld dat hieruit naar voren komt, is niet meer dat van politiefunctionarissen die de bezetters gewillig waren, maar dat van een omvangrijke groep Nederlandse fanatieke antisemieten die met grof geweld een gestructureerde Jodenjacht hielden. Zo gewelddadig zelfs (martelingen en ook verkrachtingen werden toegepast) dat ze soms door de Duitse bezetter met disciplinaire maatregelen werden bestraft.

'Ze joegen met alle middelen op hun slachtoffers, ze overtraden daarbij alle denkbare rechtsregels, ze roofden waar ze konden, ze gebruikten geweld, ze pasten misleiding toe - en dat alles werd van hogerhand toegestaan (op een enkele uitzondering na) en vaak zelfs gestimuleerd', zeggen de auteurs van 'Jodenjacht'.

In totaal arresteerden de speciale anti-Joden-afdelingen van de politie 9000 personen. Toen ik dit allemaal las, moest ik denken aan de Antwerpse burgemeester die voor een minder wreed en omvangrijk politieoptreden gedurende de oorlog zijn excuses had aangeboden.

Nu kun je dit puur symboolpolitiek vinden maar excuses kunnen ook een apaiserende werking hebben bij slachtoffers en nabestaanden. Of de Nederlandse politie ook haar excuses zou moeten aanbieden naar aanleiding van dit boek moet ze zelf weten. Maar ik kan me een discussie hierover heel goed herinneren.

In 1997 schreef oud-journalist Hans Knoop een open brief in het Nieuw Israelitisch Weekblad waarin hij de politie om excuses vroeg voor haar rol in de Tweede Wereldoorlog. De voorzitter van de Nederlandse politiebond J. van Duijn trad vervolgens in bijna alle media op om vastberaden zijn weigering toe te lichten.

Excuses, zei hij, zouden geen recht doen aan agenten die principieel weigerden aan de deportatie van Joden mee te werken. In het licht van het pas verschenen boek 'Jodenjacht' is de weigering van 14 jaar geleden nu extra pijnlijk.

 

 

Ik moet bekennen dat ik Lou de Jong nooit echt gelezen heb, dus ik weet niet hoe nieuw deze onthullingen precies zijn, maar onderbelicht (in relatie tot alle docu's, films en boeken over de oorlog) is het wel.

 

Het vooroorlogse Nederland kende vrij weinig antisemitisme, misschien minder dan de islamofobie nu. De katholieke autoriteiten (en waarschijnlijk ook sommige protestantse, maar daar weet ik weinig van) hadden het niet zo op met het jodendom, maar ook tussen katholieken en protestanten was er onderling wrevel, want iedereen vond dat zijn interpretatie van Gods woord en wil de enig juiste was en de andere religies dwaalleren waren. Verkettering dus naar alle kanten, in woord althans, in de praktijk werd er doorgaans gepolderd en religieus geweld lag al eeuwen achter ons.

De Duitse anti-joodse wetten werden hier vrijwel unaniem afgewezen, en zelfs de NSB was aanvankelijk niet uitgesproken antisemitisch en kende ook Joodse leden.

 

Wouter

___________

 

Niet geld, maar diepe haat was drijfveer van jodenjagers

George Marlet −03/10/11, 10:42

 

http://www.trouw.nl/tr/nl/4492/Nederland/article/detail/2943880/2011/10/03/Niet-geld-maar-diepe-haat-was-drijfveer-van-jodenjagers.dhtml

 

De 'Jodenjagers' bij de Nederlandse politie kregen goed betaald, maar het was toch vooral haat tegen de Joden die hen dreef. Na de oorlog hadden er maar weinig spijt.'Al lagen alle Joden hier op een hoop bij elkaar en werden zij met benzine overgoten en in brand gestoken, dan zou ik er met plezier naar kijken." Het citaat uit het strafdossier van de Amsterdamse rechercheur Harms onderstreept hoe diep bij veel 'jodenjagers' het antisemitisme geworteld was.

Zoveel mogelijk joden arresteren
Voor het boek 'Jodenjacht; De onthutsende rol van de Nederlandse politie in de Tweede Wereldoorlog' zijn de dossiers bestudeerd van 230 'jodenjagers'. Zij werkten bij speciale politiediensten die maar één doel hadden: zo veel mogelijk Joden arresteren, desnoods met grof geweld, en hen overdragen aan de Duitse Sicherheitsdienst.

De premie ('kopgeld') kon oplopen tot 40 gulden per arrestant en wie de kans kreeg, vulde ook nog zijn zakken met gestolen geld, sieraden en huisraad.

Felle jodenhaat
Maar geld was niet de belangrijkste drijfveer. Dat was felle Jodenhaat. "Misschien hebben de Nederlandse Jodenjagers de Joden niet willen vernietigen. Zij hebben er wel de grootst mogelijke bijdrage aan geleverd. De meesten uit volle overtuiging", schrijven Jan Kompagnie (archivaris Nationaal Archief) en onderzoeksjournalist Ad van Liempt in 'Jodenjacht'.

"Waarschijnlijk waren de nazi-ideologie en het antisemitisme, als integraal onderdeel daarvan, zo diep bij deze mensen ingesleten (....) dat iedere vorm van compassie met de Joden ontbrak."

Gemiddelde jodenjager
In april dit jaar kwam al de conclusie naar buiten dat leden van de NSB een prominente rol in de Jodenjacht hebben gespeeld. De Duitse bezetter moest niets hebben van de NSB omdat ze een 'slappe, onbetrouwbare partner' was, maar dat gold niet voor individuele NSB'ers die bij de politie werkten.

"In de NSB-gelederen waren de trouwste handlangers te vinden, de fanatiekste antisemieten, de hardvochtigste Jodenjagers." Bijna alle van deze 230 politiemannen (96 procent) waren lid van een nationaal-socialistische organisatie, waarvan de NSB (met 82 procent) het populairst was. De gemiddelde Jodenjager was een redelijk opgeleide huisvader, protestant (70 procent) of katholiek (30 procent).

Alle middelen werden toegestaan
De speciale afdelingen groeiden uit tot criminele organisaties binnen de politie. "Ze joegen met alle middelen op hun slachtoffers, ze overtraden daarbij alle denkbare rechtsregels, ze roofden waar ze konden, ze gebruikten geweld, ze pasten misleiding toe - en dat alles werd van hogerhand toegestaan, op een enkele uitzondering na, en vaak zelfs gestimuleerd", aldus Kompagnie en Van Liempt.

In Nijmegen bijvoorbeeld zag commissaris Van Dijk er geen been in om zelf arrestanten te mishandelen en huizen van Joden leeg te roven.

Verraders
De politieafdelingen maakten ook gebruik van verraders die tegen betaling achterhaalden waar Joden ondergedoken zaten. Deze V-mannen en -vrouwen (de V stond voor Vertrauen) werden soms zelf bedreigd met deportatie. Leden van het verzet kozen er uit lijfsbehoud voor om met de Sicherheitsdienst te gaan samenwerken.

De Joodse Ans van Dijk deed zich voor als medewerker van de illegaliteit en verraadde meer dan honderd Joden. Na de oorlog is ze terechtgesteld.

Mishandeling en marteling
Eenmaal gearresteerd volgde soms mishandeling en marteling - al dan niet in samenwerking met de Sicherheitsdienst - om informatie over andere onderduikers los te krijgen. Vrouwen werden seksueel misbruikt.

In de strafdossiers is daarover weinig terug te vinden, maar dat schrijven de onderzoekers eerder toe aan het naoorlogse taboe op seksualiteit. "Want het is bijna onvoorstelbaar, dat de gewelddadige, soms zelfs sadistische agenten de kwetsbare vrouwen die in hun handen vielen, zomaar hebben laten gaan."

Doodstraf
Na de oorlog probeerden Jodenjagers aan de bijzondere rechtspleging te ontkomen door zich te beroepen op een 'ambtelijk bevel' en onwetendheid over het lot van de Joden die ze gearresteerd hadden. De bijzondere gerechtshoven waren niet gevoelig voor dit verweer.

Tegen 34 agenten werd de doodstraf uitgesproken, van wie er uiteindelijk elf daadwerkelijk zijn opgehangen. Vierentwintig agenten kregen een levenslange gevangenisstraf. De gerechtshoven legden het merendeel (70 procent) gevangenisstraffen tussen de zes en vijftien jaar op.

Geen spijt
De meesten hadden geen spijt van hun daden. "Uit de strafdossiers, met alle verklaringen, bewijsstukken en verhoren, blijkt niets van massale spijtbetuiging." De enkeling die wel berouw toonde, hoefde niet op veel clementie te rekenen.

Ook bij de politie Den Haag werkte Maarten Spaans. Hij zou 362 arrestaties op zijn naam hebben, van wie zo'n 260 mensen de oorlog niet hebben overleefd. Spaans redeneerde pragmatisch. "Na de capitulatie van het Nederlandse leger in mei 1940 heb ik Duitsers niet meer beschouwd als vijand van het Nederlandse volk en had ik er ook geen bezwaar tegen, om als politie met hun mee te werken."

Spaans toonde na de oorlog berouw, maar dat had in eerste instantie geen invloed op de levenslange gevangenisstraf. De Bijzondere Raad van Cassatie oordeelde 'dat het bewezene een dermate afschuwwekkend karakter draagt dat niet met een lichtere straf kan worden volstaan'. In 1958 werd de straf alsnog omgezet in 22 jaar cel. Een jaar later kwam Spaans vrij.

Wie arresteerde Joodse familieleden?

Nabestaanden van Joodse oorlogsslachtoffers kunnen dankzij het onderzoek voor 'Jodenjacht' nakijken wie hun familie heeft gearresteerd en hoe dat in zijn werk is gegaan.

Uit de strafdossiers van de 'Jodenjagers' zijn 9.000 namen van slachtoffers gedestilleerd die vervolgens zijn gekoppeld aan de database Digitaal Monument Joodse Gemeenschap (www.joodsmonument.nl).

Als er een link is, kunnen nabestaanden de dossiers van het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging raadplegen. Daarvoor moeten ze een afspraak maken met het Nationaal Archief in Den Haag.

Kees Kaptein

Een van de gewelddadigste politieafdelingen was het Judenreferat in Den Haag onder leiding van Kees Kaptein. Hij stond erom bekend dat hij arrestanten mishandelde met een gloeiende pook en mannen in het kruis schopte 'om hen onvruchtbaar te maken'.

Naar eigen zeggen heeft Kaptein tussen de 1750 en 2000 Joden aan de Duitsers overgeleverd. Hij werd na de oorlog ter dood veroordeeld als 'het ernstigste en afschuwelijkste geval van jodenvervolging'.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Nederlandse agenten joegen op Joden
http://www.refdag.nl/nieuws/binnenland/nederlandse_agenten_joegen_op_joden_1_592812

03-10-2011 12:05 | gewijzigd 03-10-2011 14:02 | Binnenlandredactie



AMSTERDAM – Nederlandse agenten joegen in de Tweede Wereldoorlog in speciaal georganiseerde eenheden op Joden; hoofdzakelijk uit antisemitische motieven, blijkt uit een vandaag gepresenteerde studie. „Het waren criminele organisaties in het politiebureau."

Bureau Joodsche Zaken. Groep X. Centrale Controle. Achter deze schijnbaar nietszeggende namen gaat een wereld van wreedhuid schuil; zo onthult een onderzoeksteam onder leiding van historicus en programmamaker Ad van Liempt en archivaris Jan Kompagnie van het Nationaal Archief in het vandaag verschenen boek "Jodenjacht".

Het zijn de namen van gespecialiseerde afdelingen van de Nederlandse politie die een hoofdrol speelden in de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog in ons land.

De onderzoekers reconstrueerden het werk van deze afdelingen door 230 strafdossiers van Jodenjagers te raadplegen. De dossiers liggen in het Centraal Archief Bijzondere Rechts­pleging, onderdeel van het Nationaal Archief, te midden van 500.000 dossiers van verdachten van collaboratie en oorlogs­misdaden.

De agenten onder de Joden­jagers onderscheidden zich door hun afschrikwekkende vervolgingsmethoden, blijkt uit de studie. Dat de Sicherheitsdienst er in de grote steden in slaagde om de meest gemotiveerde agenten binnen de politiekorpsen apart te zetten in speciale vervolgingseenheden, is daarvoor al een aanwijzing.

De Amsterdamse agent Patist schroomde niet de schuilplaats van onderduikers op een boerderij te achterhalen door het 4-jarige zoontje van een boer boven een sloot te houden en te bedreigen met de verdrinkingsdood.

Sommige van de begane wreedheden, ook op seksueel gebied, waren zo grof dat ze zelfs door de Duitse bezetter met disciplinaire maatregelen moesten worden bestraft.

Duidelijk zijn ook de aanwijzingen dat de agenten flinke premies opstreken voor elke aangebrachte Jood en dat ze zich schuldig maakten aan het roven van goederen van Joden: geld, sieraden, linnengoed en drank. Een Amsterdamse
brigadier maakt gewag van
800 à 900 gulden arrestatie­premies per week – omgerekend naar nu 5000 euro.

„Ze joegen met alle middelen op hun slachtoffers, overtraden alle rechtsregels, roofden waar ze konden en gebruikten geweld", vatten de auteurs samen. En: „Het waren criminele organisaties in het politiebureau."

Hoewel de NSB als zodanig geen rol heeft gespeeld in de Jodenvervolging, had 82 procent van de agenten van de speciale eenheden zich wel bij deze orga­nisatie aangesloten. Zij waren de „hardvochtigste" Jodenjagers, stellen de auteurs.

Bij het merendeel van de agenten bleek de motivatie duidelijk antisemitisch geïnspireerd. „Al lagen alle Joden hier op een hoop bij elkaar en werden zij met benzine overgoten en in brand gestoken, dan zou ik er met plezier naar kijken", is een typerende uitspraak van de Amsterdamse rechercheur Harms. In de rechtszaak tegen de Haagse afdelingschef Kees Kaptein concludeerde de openbare aanklager: „Het Joden vangen werd hem tot een ware hartstocht."

Elf agenten moesten hun wreedheden met de dood bekopen; zij werden na de oorlog opgehangen. Vierentwintig agenten kregen een levenslange gevangenisstraf.

Een moslim die van antisemiet verandert in Zionist

 

Abu Pessoptimist heeft er een bloedhekel aan: Arabieren en moslims die zich bekeren en opeens pro-Israel worden, en/of christen en/of anti-islam. Daar moet wel een luchtje aan zitten, hun verhaal zal minstens voor de helft gelogen zijn. Wafa Sultan, Nonie Darwish, en zelfs enkele bekeerde PLO-terroristen, bah!

Misschien dat sommigen het in zich hebben om door te draven, van het ene extreem naar het andere. Zoals de RAF-terrorist die later neo-nazi werd. (De RAF werkte trouwens samen met de PLO, dus zo'n verre sprong is dat nog niet.) En ook menig anti-zionist stelt vroeger kritiekloos achter Israel te hebben gestaan.

Misschien zijn sommigen ook gewoon kwaad over de leugens en de haat waarmee ze zijn opgevoed, en zetten ze zich daarom zo sterk af tegen hun vroegere geloof.

Pessoptimist hoor je weinig over die leugens en die haat, waar Joden als duivels met hoorntjes worden voorgesteld en Hitler wordt geadoreerd. Dat is vast alleen zionistische propaganda?

 

Waterstones is een Britse boekwinkel.

 

Wouter

____________

 

A Muslim's journey from anti-semite to Zionist

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/10/muslims-journey-from-anti-semite-to.html

 

From Kasim Hafeez in TheJC:

 

The reality is that there is real anti-Israel and antisemitic feeling on British university campuses. How do I know this? Because until recently I was antisemitic and anti-Israel. Until recently, I was the one doing the hating.

Growing up in a Muslim community in the UK I was exposed to materials condemning Israel, painting Jews as usurpers and murderers. My views were reinforced when I attended Nakba Day rallies where speakers predicted Israel's demise.

My hate for Israel and for the Jews was fuelled by images of death and destruction, set to the backdrop of Arabic melodies about Jihad and speeches of Hizbollah leader Hasan Nasrallah or Osama Bin Laden.

There was also constant, casual antisemitism around me. My father would boast of how Adolf Hitler was a hero, his only failing being that he didn't kill enough Jews. Even the most moderate clerics I came across refused to condemn terrorism against Israel as unjustified.

What changed? In Waterstones one day I found myself in the Israel and Palestine section. To this day I don't know why I actually pulled it off the shelf, but I picked up a copy of Alan Dershowitz's The Case for Israel.

In my world view the Jews and the Americans controlled the media, so after a brief look at the back, I scoffed thinking "vile Zionist propaganda".

But I decided to buy it, eagerly awaiting the chance to deconstruct it so I could show why Israel had no case and claim my findings as a personal victory for the Palestinian cause.

As I read Dershowitz's systematic deconstruction of the lies I had been told, I felt a real crisis of conscience. I couldn't disprove his arguments or find facts to respond to them with. I didn't know what to believe. I'd blindly followed for so long, yet here I was questioning whether I had been wrong?

I decided to visit Israel to find the truth. I was confronted by synagogues, mosques and churches, by Jews and Arabs living together, by minorities playing huge parts in all areas of Israeli life, from the military to the judiciary. It was shocking and eye-opening. This wasn't the evil Zionist Israel that I had been told about.

After much soul searching, I knew what I had once believed was wrong. I had to stand with Israel, with this tiny nation, free, democratic, making huge strides in medicine, research and development, yet the victim of the same lies and hatred that nearly consumed me.

As an outsider, I ask why so many in the Jewish community are closing their eyes to the constant stream of anti-Israel hated spewed out from all facets of British society.

And while pro-Palestinian organisations burn Israeli flags, urge boycotts of Israel and protest against appearances by Israeli politicians or artists, UJS's response is shameful. It is not the time for UJS or any other group to engage in hollow flag-waving to show their "progressiveness". Let Israel's democratic history speak for itself.

Instead of meekly trying to avoid coming across as too pro-Israeli or too Zionist, it is time to make the facts known, to defend Israel against delegitimisation. It is time to stem the tide of Israel bashing before it becomes even more mainstream and consumes even more people like me.

 

 

Sari Nusseibeh gaat de mist in over de Joodse staat

 

Sari Nusseibeh is zo'n beetje in zijn eentje de hoop van progressieve Zionisten voor een echt gematigd Palestijns geluid.

Teleurstellend daarom hoe hij in het hieronder bekritiseerde artikel zich uitspreekt tegen de erkenning van Israel als Joodse staat, en vooral de argumenten waarmee hij dat doet. Die slaan behoorlijk de plank mis en geven een vertekend beeld van wat een "Joodse staat" inhoudt. Die Joodse staat is natuurlijk in feite gewoon Israel zoals het al ruim 60 jaar bestaat, naar ik hoop wel eindelijk binnenkort met vastgestelde, erkende en veilige grenzen, en een grondwet en een vredesverdrag met alle buren, inclusief de Palestijnen.

 

Op de tegenwerpingen van Elder of Ziyon (zelf nogal ter rechterzijde van het Zionistisch palet) valt hier en daar ook wel wat aan te merken, maar mede gezien de lengte van het artikel laat ik dat aan de beoordeling van de lezer over.

 

Wouter

___________

 

 

Wednesday, October 05, 2011

Fisking Nusseibeh's "Why Israel can't be a 'Jewish State'

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/10/fisking-nussibehs-why-israel-cant-be.html

 

A couple of days ago Al Jazeera published an article called "Why Israel can't be a 'Jewish State'" by Sari Nusseibeh.

It has garnered over 5000 Facebook recommendations and hundreds more retweets.

Like the idea that the Neturei Karta represent "True Judaism," this article gives people who already made up their minds a thread of scholarly-sounding nonsense for them to grab onto to justify their opinions.

And it is, indeed, nonsense.

If we consider the subject dispassionately, the idea of a "Jewish State" is logically and morally problematic because of its legal, religious, historical and social implications. The implications of this term therefore need to be spelled out, and we are sure that once they are, most people - and most Israeli citizens, we trust - will not accept these implications.

...First, let us say that confusion immediately arises here because the term "Jewish" can be applied both to the ancient race of Israelites and their descendants, as well as to those who believe in and practice the religion of Judaism. These generally overlap, but not always. For example, some ethnic Jews are atheists and there are converts to Judaism (leaving aside the question of whether these are accepted as such by Ultra-Orthodox Jews) who are not ethnic Jews.

This is true. Judaism is more than a religion and Jews are more than just adherents of a religion - they are a people, they are a nation, and they have been recognized as such way before the establishment of modern Israel.

This is not to say that Israelis are congruent with the Jewish people, as obviously they are not. But that doesn't contradict the idea that Israel is a Jewish state.

Second, let us suggest also that having a modern nation-state being defined by one ethnicity or one religion is problematic in itself - if not inherently self-contradictory - because the modern nation-state as such is a temporal and civic institution, and because no state in the world is - or can be in practice - ethnically or religiously homogenous.

This is a red herring, as no one is saying that Israel must be ethnically or religiously homogenous. In fact, one would be hard pressed to find even the most extreme right-wing Zionist advocating that Israel kick out its non-Jewish citizens or residents (or forcibly convert them), which is what Nusseibeh is implying.

Third, recognition of Israel as a "Jewish state" implies that Israel is, or should be, either a theocracy (if we take the word "Jewish" to apply to the religion of Judaism) or an apartheid state (if we take the word "Jewish" to apply to the ethnicity of Jews), or both, and in all of these cases, Israel is then no longer a democracy - something which has rightly been the pride of most Israelis since the country's founding in 1948.

.More nonsense. Keep in mind that Israeli leaders have considered Israel to be a Jewish state since its inception, and by any yardstick Israel cannot be considered a theocracy nor an apartheid state. Israel's policies are created by its own leadership, not by the rest of the world - so why would recognition of this reality by the outside world affect Israel's internal policies? It's being recognized as a Jewish state by outsiders would not change Israel's internal character one bit.

Fourth, at least one in five Israelis - 20 per cent of the population, according to the Israel Central Bureau of Statistics - is ethnically Arab (and are mostly either Muslim, Christian, Druze or Bahai), and recognising Israel as a "Jewish State" as such makes one-fifth of the population of Israel automatically strangers in their own native land and opens the door to legally reducing them, most undemocratically, to second-class citizens (or perhaps even stripping them of their citizenship and other rights) - something that no-one, much less a Palestinian leader, has a right to do.

Again, almost complete nonsense. I would be the first to admit that there is a certain amount of tension between the concepts of a "Jewish state" and a pure democracy; a Jewish state would give small amounts of preference to Jews in terms of citizenship and perhaps a couple of other areas. Other countries have other criteria for citizenship that discriminate between desired immigrants and undesired immigrants. European countries do not allow most Muslim Arab immigrants to become citizens very easily. This just shows that no one is purely democratic and similar tensions exist everywhere - it does not repudiate the idea of a democratic state that identifies with some people more than others.

Fifth, recognising a "Jewish State" as such in Israel would mean legally that while Palestinians no longer have citizens' rights there, any member of world Jewry outside of Israel (up to 10 million people perhaps), should be entitled to full citizens' rights there, no matter wherever they may be in the world today and regardless of their current nationality. Indeed, Israel publicly admits that it does not hold the land for the benefit of its citizens but holds it, in trust, on behalf of the Jews of the world for all time. This is something that happens in practice, but that obviously Palestinians in the occupied territories - including Jerusalem - do not see as fair, especially as they are constantly forcibly evicted off their ancestral homeland by Israel to make way for foreign Jewish settlers, and because Palestinians in their diaspora are denied the same right to come and live.

Here Nusseibeh shows that he is knowingly being deceptive.

He admits that Israel already has this policy, and therefore nothing would change if the world would admit that Israel is the Jewish state. The rest of his discussion about occupation and settlements is meant to inflame, but it does not inform. Obviously Israel's policy towards areas it has not annexed and towards non-citizens is going to be different from areas that are within the Green Line and Jerusalem and towards Israeli citizens.

Sixth, it means, before final status negotiations have even started, that Palestinians would have then given up the rights of about 7 million Palestinians in the diaspora to repatriation or compensation; 7 million Palestinians descended from the Palestinians who in 1900 lived in historical Palestine (ie what is now Israel, the West Bank including Jerusalem, and Gaza) and at that time made up 800,000 of its 840,000 inhabitants; and who were driven off their land through war, violent eviction or fear.

Those rights are nonexistent, and if Arab leaders had been honest with them and treated them like other refugee populations they would have normal, productive lives today. In the same decade of their losing their homes, tens of millions of other people lost theirs - and yet today they are no longer refugees! The "refugee" problem is an artificial issue kept alive for one reason only - to destroy Israel demographically.

And I have to re-emphasize that the majority of Palestinian Arabs did leave because of fear - fear that was largely unfounded, fueled by wild rumors and by the fact that their leaders fled first. Beyond that, they never imagined that their Arab brethren would turn them into pariahs. Every single time Palestinian Arabs had the chance to become citizens of their host Arab countries, they enthusiastically grabbed the opportunity. Even if you want to blame Israel for the initial displacement, the only party that has kept this issue alive are Arab leaders by enforcing what can only be considered apartheid against their Palestinian brothers.

Seventh, recognising a "Jewish state" in Israel - a state which purports to annex the whole of Jerusalem, East and West, and calls Jerusalem its "eternal, undivided capital" (as if the city, or even the world itself, were eternal; as if it were really undivided, and as if it actually were legally recognised by the international community as Israel's capital) - means completely ignoring the fact that Jerusalem is as holy to 2.2 billion Christians and 1.6 billion Muslims, as it is to 15-20 million Jews worldwide.

More nonsense. Israel has not erased any Muslim or Christian history from Jerusalem. Israeli archaeologists regularly uncover and publicize ancient Muslim sites, just as they do for Byzantine and Jewish sites. The only people who tried to excise a religion from Jerusalem were the Arabs in 1948, as the Jordanians bragged about destroying some 70 synagogues in the course of a single month.

[I]t remains true that, in the Old Testament, God commands the Jewish state in the land of Israel to come into being through warfare and violent dispossession of the original inhabitants. Moreover, this command has its roots in the very Covenant of God with Abraham (or rather "Abram" at that time) in the Bible and it thus forms one of the core tenets of Judaism as such, at least as we understand it. No one then can blame Palestinians and descendents of the ancient Canaanites, Jebusites and others who inhabited the land before the Ancient Israelites (as seen in the Bible itself) for a little trepidation as regards what recognising Israel as a "Jewish State" means for them, particularly to certain Orthodox and Ultra Orthodox Jews. No one then can blame Palestinians for asking if recognising Israel as a "Jewish State" means recognising the legitimacy of offensive warfare or violence against them by Israel to take what remains of Palestine from them....

In short, recognition of Israel as a "Jewish State" in Israel is not the same as, say, recognition of Greece today as a "Christian State". It entails, in the Old Testament itself, a Covenant between God and a Chosen People regarding a Promised Land that should be taken by force at the expense of the other inhabitants of the land and of non-Jews. This idea is not present as such in other religions that we know of.

This is beyond ridiculous. Even the most religious extremist Zionist Jew isn't calling for the genocide of all non-Jewish inhabitants of Biblical Israel, and in fact nothing of the sort has happened. Nothing would change in that regard by Arabs recognizing Israel as a Jewish state.

I can find plenty of Arab and Muslim quotes from the past century that echo the most violent parts of the Bible - and the Koran, for that matter - mostly against the very Jews that Nusseibeh is trying so hard to paint as bigoted ethnic cleansers.

And this is a crucial point. In 1947, scared by the chance that the UN would partition Palestine into a Jewish and Arab state, the Arab leaders scrambled to come up with a plan for a single state where the Muslim majority would treat its Jewish minority impeccably - which is, they said, how they always had treated Jews. Yet immediately after the UN vote - before the State of Israel was declared - Arabs attacked and killed Jews in other Arab countries!

In fact, how Jews were treated by the Arabs in the 1940s and afterwards is the major reason why a Jewish state is correct, moral and necessary. The Jews of Arab countries at the time, whether they were Zionist or not, were scapegoated and subjected to a reign of terror. Their only recourse was to flee, penniless, to the new Jewish state.

Nusseibeh never deigns to mention why a Jewish state is necessary, why the Jewish people have the right to self-determination as well as anyone else does, why the existence of such a state could have saved millions of lives in the 1940s. He uses tunnel vision to frame the argument in terms of "rights" - but only Arab rights. The Jewish right to have a physical nation as much as, or more than, any other people is completely ignored. It is not an issue of Arab human rights - it is an issue of competing human rights between two groups of people.

One of those groups claims to be part of a larger nation that stretches across hundreds of millions of square miles across two continents. The other has nowhere else to call home, has fervently wished to return to its home for millennia, and indeed has rarely felt to be full citizens of any other country that hosted them.

This is why Zionism is a moral expression of Jewish nationalism. As much as possible, Zionist leaders have and continue to do everything possible to give the most possible rights to non-Jewish citizens and others under their control - up to the point of endangering the human rights of Jews themselves. The line between the two exists and it sometimes moves from one side to the other as Israeli leaders wrestle with the difficult ethical issues of how to maximize human rights for all - non-Jews and Jews alike. For the most part, they have been spectacularly successful in finding the best way to balance the two, and Arabs in Israel have far more rights than any Jews have ever had in Arab countries.

There is one other point that Nussibeih pointedly ignores. All Arab countries define themselves in their respective constitutions as Arab countries, and almost all of them define themselves as Islamic countries. The exact same arguments that Nussibeih posits here apply to all of them, including "Palestine." If Israel calling itself a Jewish state is so problematic, then every Arab country is on much weaker rhetorical ground - especially since their discrimination against non-Arabs and often against non-Muslims far outstrips the worst Israel could be credibly accused of. Where are Nusseibeh's anguished articles in Al Jazeera about how Arab countries need to stop being defined as Arab and Muslim?

This article is high-minded, pseudo-intellectual, hypocritical claptrap.

UPDATE: Elliott Abrams looked at it as well, and noticed a few things I missed - especially some very egregious selective history at the beginning of the article.. (h/t David G)

 

Journalisten en NGO's klagen over beperkingen door Hamas in Gaza

 

Het is de laatste tijd relatief stil rond Gaza, en het helpt niet dat journalisten in de strook door Hamas aan banden worden gelegd.

 

________________

 

Journalists, NGOs complain of Hamas restrictions

 

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/10/journalists-ngos-complain-of-hamas.html

 

From Reporters Without Borders:

 

Reporters Without Borders is worried by the Hamas interior ministry’s adoption of new rules for foreign journalists that will restrict their access to the Gaza Strip.

Under the new rules, adopted on 25 September, every foreign journalist wanting to visit the Gaza Strip will have to apply in advance to the interior ministry in Gaza, and processing the application could take several days.

Journalists submitting applications will have to include a photocopy of their passport and ID photos, and will have to name a “guarantor” in the Gaza Strip.

 

The official PA Wafa news agency adds:

 

A number of foreign employees and local journalists in Gaza complained of restrictions imposed by Hamas on the entry of foreigners into the sector, forcing them to pay 'access control' fees in order to make more money for its treasury.

The sources added that a number of journalists and staff of institutions that support humanitarian projects in the sector remain in Jerusalem, and refuse to come to Gaza because of the restrictions.

One expatriate staff member told Wafa, "We have no problem with the registration of in and out of Gaza; the problem in the payment of funds to Hamas. To give money to Hamas means funding a designated terrorist organization and the legal [complications] may result in suspension of relief projects in Gaza. "

Sources told Wafa that Hamas imposes restrictions on foreigners in order to monitor local journalists who work in the sector in addition to acquiring funds from the so-called 'access control' levy. 

Hamas charges about $10 to any foreigners who want to stay in Gaza, and the procedures required to register before entering takes at least five days.

A local journalist who refused to be named said, 'if a foreign journalist wrote material critical of Hamas, the local journalist, who acts as his assistant and translator, is the one who bears the responsibility and this constitutes a threat to it. "

The journalist added that there are numerous restrictions faced by journalists in Gaza and they can not shoot or write anything about what is really happening in Gaza behind the scenes.

 

That last part I hadn't heard of before. Since most foreign journalists cannot get around Gaza without locals, Hamas leans on the locals and threatens or punishes them if their guest writes anything that Hamas doesn't like. 

Even the bravest reporters would hesitate before writing something that would put their friends and colleagues in danger. Not that there are any brave reporters in Gaza who are willing to report negatively on Hamas to begin with.

 

 

 

Van oudsher hadden Joden wel een intellectuele voorsprong op de gemiddelde analfabete keuterboer in Nederland die zelden buiten zijn eigen dorp kwam. Joden leerden lezen en schrijven, rekenen en een eeuwenoude geschiedenis, zagen - al dan niet noodgedwongen - heel wat van de wereld, en onderhielden contacten met familie en geloofs- en volksgenoten tot ver over de landsgrenzen. Dat zorgt voor een bredere en meer geïnformeerde blik op de wereld dan elke dag maar weer je eigen kleine akkertje omploegen.

 

Er speelt ook een grote tragiek mee: vooral de arme en onsuccesvolle Joden in de getto's werden massaal vermoord in de Shoah. Geld, intelligentie en internationale contacten boden meer mogelijkheden om te ontsnappen...

 

Wouter

_____________

 

 

30 procent van Nobelprijzen gaat naar Joden

·        http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GRA3GL8GD

·       donderdag 06 oktober 2011

·        Auteur:Willy De Buck

·        Buitenland

 

De Nobelprijs voor scheikunde gaat dit jaar naar de Israëliër Daniel Shechtman, maakte het Nobelprijscomité gisteren bekend. Alweer een Jood, en niemand die daar nog verrast van opkijkt. Want bijna een op de drie Nobelprijzen gaat naar Joden. 

 

Met amper 15 miljoen zijn ze, de Joden. Goed voor ocharme 0,2 procent van de wereldbevolking. En toch rijven ze het leeuwendeel van de Nobelprijzen binnen. Dertig procent zelfs van alle prijzen die sinds 1901 uitgereikt werden. Van de voorlopig zeven laureaten dit jaar zijn er al vijf van Joodse afkomst. Dat is te veel om nog toeval te zijn.

Hebben Joden dan een extra hersenkwab of een gen dat hen superintelligent maakt? 'Sommige Joodse kringen willen maar al te graag geloven dat hun intelligentie genetisch bepaald is', zegt de Antwerpse filosoof en publicist Ludo Abicht. 'Dat klopt niet. Dat is bewezen met studies van niet-Joodse kinderen die door Joodse gezinnen geadopteerd werden. Die presteerden even goed als echte Joodse kinderen.'

Volgens de - Joodse - wetenschappers John Haldane en Norbert Wiener heeft er door de eeuwen heen echter wel een vorm van genetische selectie plaatsgevonden. In vroegere eeuwen waren briljante Talmoedleerlingen - die de mondelinge leer van het jodendom beheersten - een gegeerde bruidegom voor dochters van rijke families. Die combinatie van intelligentie en rijkdom zou hen in tijden van armoede en epidemiën beter voor kindersterfte hebben behoed. Daardoor konden de intelligentste Joodse mannen hun genen aan een talrijker nageslacht doorgeven.

'Die selectie heeft inderdaad plaatsgevonden, maar dat betekent niet dat er zoiets bestaat als een Joods intelligentiegen', zegt Ludo Abicht. 'Het zegt wel veel over het belang dat de Joodse gemeenschap hecht aan opvoeding en studie. De Joden die uit Oost-Europa naar Amerika verhuisden, zijn daar meestal straatarm aangekomen. Hun enige kans om hogerop te geraken, was te presteren in onderwijs en wetenschappen. Dat was hun overlevingsstrategie.'

Diep ingebakken

'Dat zit er diep ingebakken. Toen ik in Amerika les gaf, waren de meesten van mijn studenten Joden. Die maakten daar grapjes over: We wisten al van in de wieg dat we zouden doctoreren. We wisten alleen niet in wat. Goeie punten behalen is zeer belangrijk in Joodse families. Ze scheppen het ideale milieu waarin kinderen met aanleg ook de kans krijgen om die gaven te ontplooien.'

'Je kunt dat vergelijken met sportmensen. Die kunnen hun aanleg ook beter ontwikkelen in een milieu dat sportminded is.'

'Of vergelijk het met de witte beren. Die waren vroeger allemaal bruin, maar aan de Noordpool hebben ze een natuurlijke selectie ondergaan. De bleekste exemplaren konden zich het best camoufleren en overleefden. Door te paren met andere bleke exemplaren werden ze steeds witter. Ik ben benieuwd wat dat zal worden als dat voordeel - door de opwarming van de aarde - in een nadeel verandert.' 

 

 

Hoe vaak moeten de Palestijnen hun doel nu duidelijk maken?

 

Vaak, want mensen blijven van mening verschillen hoe ze ‘we willen het hele land, van de rivier tot de zee’ nou precies moeten interpreteren. En hoe ze ‘Israel is een illegale entiteit, die van de aardbodem moet verdwijnen’ nou moeten opvatten, of ‘de Joden, deze nazaten van apen en varkens, zijn gedoemd en allah zal ze straffen’.  

 

Toegegeven, dit zijn meer het soort dingen dat Hamas zegt, al zijn er imams verbonden met de Palestijnse Autoriteit die er ook wat van kunnen. Maar Fatah functionarissen zeggen wel dat de Joden geen volk zijn, kolonisten zijn die er niet thuishoren, en dat de Al Aqsa Moskee bevrijd moet worden net als de rest van Palestina. En op PA TV wordt het hele land als bezet Palestina voorgesteld, veel Palestijnse organisaties hebben als logo een kaartje van het hele land, etc. etc. Dus inderdaad, hoe vaak en op hoeveel manieren moet men dit nog duidelijk maken voordat ook de geachte journalisten van de NRC, De Vokskrant en De Pers eens gaan beseffen dat dat niet al te vertrouwenwekkend overkomt, en er naast de nederzettingen dus ook nog een probleempje aan de andere kant is?

 

RP

----------- 

 

How Often do Palestinians Have to Spell Out Their Goal?

http://www.commentarymagazine.com/2011/10/07/palestinian-goal-charter/

Evelyn Gordon 10.07.2011 - 9:50 AM

 

If anyone still thinks the Palestinians seek a state that will live alongside Israel in peace, they should examine the map broadcast by the Palestinian Authority’s official TV station the day after PA President Mahmoud Abbas formally applied for statehood at the UN. The station, as Palestinian Media Watch notes, is directly controlled by Abbas’ office. And here is its idea of statehood: a map showing all of Israel, the West Bank and Gaza wrapped in a Palestinian flag, with a giant key stabbed through it.

The dual message of the flag and the key – both symbols of ownership – couldn’t be clearer: It’s all ours, and we intend to take it back. But lest anyone have doubts, there are also Arabic words alongside to explain: According to PMW’s translation, they read “expelled,” “resolve” and “right to return.”

That map really says it all. But if anyone needs more convincing, they should visit the website of the PLO’s official UN mission. Since the statehood application was filed by the PLO, not the PA, what the PLO thinks matters. And lo and behold, it thinks its 1968 charter remains valid: Under the headline “Decisions and Actions Related to the Palestine National Charter” – where you’d expect to find the vaunted decision of the late 1990s to revoke the clauses that negate Israel’s existence – you instead find the unreconstructed 1968 version.

For those unfamiliar with the document, here are a few highlights: “Palestine, with the boundaries it had during the British Mandate, is an indivisible territorial unit” (Article 2); “Palestine is the homeland of the Arab Palestinian people” (Article 1); a Palestinian “must be prepared for the armed struggle and ready to sacrifice his wealth and his life in order to win back his homeland” (Article 7); “Armed struggle is the only way to liberate Palestine” (Article
9); “The liberation of Palestine … aims at the elimination of Zionism in Palestine” (Article 15); “The partition of Palestine in 1947, and the establishment of the state of Israel are entirely illegal, regardless of the passage of time” (Article 19); “Claims of historical or religious ties of Jews with Palestine are incompatible with the facts of history and the conception of what constitutes statehood. Judaism, being a religion, is not an independent nationality. Nor do Jews constitute a single nation with an identity of their own” (Article 20); “Zionism is a political movement organically associated with international imperialism … It is racist and fanatic in its nature, aggressive, expansionist and colonial in its aims, and fascist in its methods. Israel is the instrument of the Zionist movement … liberation of Palestine will destroy the Zionist and imperialist presence” (Article 22); “The demand of security and peace, as well as the demand of right and justice, require all states to consider Zionism an illegitimate movement, to outlaw its existence, and to ban its operations” (Article 23).

Not much room for peaceful coexistence there.

Still unconvinced? Try listening to Abbas Zaki, who sits on the Central Committee of Abbas’ Fatah party. On the very day Abbas filed his UN application, he told  Al Jazeera (in MEMRI’s translation):

“Everybody knows that the greater goal cannot be accomplished in one go. If Israel withdraws from Jerusalem, evacuates the 650,000 settlers, and dismantles the wall – what will become of Israel? It will come to an end… If we say that we want to wipe Israel out… C’mon, it’s too difficult. It’s not [acceptable] policy to say so. Don’t say these things to the world. Keep it to yourself.”

All this leaves only one question: How many times do the Palestinians have to say exactly what their goal is before the world finally believes them?