Voorstel Kwartet: Israel wil praten, de Palestijnen stellen eisen

 

Abbas heeft de oproep te onderhandelen van Israel en het Kwartet al direct afgewezen. Nee, eerst moet Israel stoppen met bouwen op de Westoever en in Oost Jeruzalem, en al bij voorbaat de pre-1967 wapenstilstandslijn als grens accepteren. Natuuuurlijk is hij niet bereid daarvoor in ruil ook alvast te erkennen dat de miljoenen nakomelingen van de vluchtelingen in de nieuwe Palestijnse staat zullen moeten worden opgevangen (zoals de Joodse vluchtelingen in Israel) en dat de Joden een volk zijn met nationale rechten in het land. Wat betreft die vluchtelingen zei de PLO ambassadeur in Libanon onlangs nog wat zelfs de vluchtelingen die nu op de Westoever en in de Gazastrook in kampen leven, geen Palestijns staatsburgerschap zullen krijgen in een Palestijnse staat. Men wil dus wel een staat, maar die is niet voor het Palestijnse volk. Het is de absurditeit ten top. Pas wanneer de Palestijnen op dit gebied wat realistischer worden en de droom om via de vluchtelingen ook Israel in een Arabische staat te veranderen aan de kant zetten, is er een kans op vrede. 

 

RP

-----------

  

  

Israel welcomes, PA rejects Quartet’s proposal

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=239352

By TOVAH LAZAROFF, KHALED ABU TOAMEH, HERB KEINON 
09/25/2011 00:25 

Netanyahu to discuss call for agreement by end of 2012 with cabinet ministers; PA’s FM: Quartet draft is ‘incomplete.’

Israel responded positively Saturday, and the Palestinians negatively, to a formula for restarting negotiations issued by the Quartet that would place a December 2012 deadline on reaching an agreement.

“We are studying the statement, and view favorably the call for a return to direct talks,” a senior Israeli official said.

He added that the government would not respond to the proposal, which made no mention of the pre-1967 lines or Palestinian recognition of Israel as a Jewish state, until Prime Minister Binyamin Netanyahu discussed the matter with senior cabinet ministers after returning to Israel on Monday.

The Middle East Quartet – the US, EU, Russia and the UN – has been trying for months to come up with a formula that would enable direct talks. Its formula was released on Friday afternoon, after Palestinian Authority President Mahmoud Abbas formally submitted a letter to UN Secretary-General Ban Ki-moon seeking full UN membership.

The Quartet statement urged the parties “to overcome the current obstacles and resume direct bilateral Israeli-Palestinian negotiations without delay or preconditions.”

Acknowledging that talks by themselves will not reestablish trust, the Quartet proposed the following: a “preparatory meeting” between the parties within a month to agree to an agenda and a “method of proceeding in the negotiation.” The two sides will commit that the objective is to “reach an agreement within a time frame agreed to by the parties but not longer than the end of 2012.”

The statement said the expectation is that the parties will come up with comprehensive proposal on territory and security with three months, and will have made “substantial progress” within six months. To facilitate this, an international conference will be held in Moscow “at the appropriate time.”

The statement also called for another donors conference to help the PA state-building efforts. In addition, “the members of the Quartet will consult to identify additional steps they can actively support towards Palestinian statehood individually and together, to secure in accordance with existing procedures significantly greater independence and sovereignty for the Palestinian Authority over its affairs.”

In what could be interpreted as a veiled reference to settlement construction, the statement continued: “The Quartet calls upon the parties to refrain from provocative actions if negotiations are to be effective. The Quartet reiterated the obligations of both parties under the road map.”

In an interview on Friday with CNN’s Wolf Blitzer, Netanyahu – after being asked a number of times if he would consider another settlement freeze – said that he tried that once, and it went nowhere, but added, “I am willing to talk about it.”

Even before the Quartet issued its statement, the prime minister – during his speech to the UN – called on Abbas to restart peace talks in New York.

“Let’s talk doogri [straightforward],” Netanyahu said in his speech.

“There’s an old Arab saying that you cannot applaud with one hand. Well, the same is true of peace. I cannot make peace alone. I cannot make peace without you. President Abbas, I extend my hand – the hand of Israel – in peace. I hope that you will grasp that hand,” he said.

“If you wish, I’ll come to Ramallah. Actually, I have a better suggestion. We’ve both just flown thousands of miles to New York. Now we’re in the same city. We’re in the same building. So let’s meet here today in the United Nations.

“What is there to stop us? If we genuinely want peace, what is there to stop us from meeting today and beginning peace negotiations? I’ll tell you my needs and concerns. You’ll tell me yours. And with God’s help, we’ll find the common ground of peace,” Netanyahu said.

The PA was quick to reject the Quartet’s proposal.

Its Foreign Minister Riad Malki said on Saturday that the Quartet’s initiative is “incomplete.” He pointed out that it does not call for a cessation of settlement construction or a pullout to the pre- 1967 lines.

“The only new thing that the Quartet carries is a time line for discussing the issues of security and borders,” Malki said, referring to the Quartet’s statement calling for an agreement by December 2012.

Chief PLO negotiator Saeb Erekat said that the PA leadership would discuss the Quartet initiative in the coming days.

A number of Palestinian factions, including Hamas and the Popular Front for the Liberation of Palestine also rejected the Quartet plan, saying it was designed to “foil” Palestinian aspirations for independence.

UN chief Ban said, “I sincerely hope that the parties will respond constructively to our statement.”

The European Union’s foreign policy chief Catherine Ashton told reporters that there had been intense diplomatic activity in recent months to get the parties back to the negotiating table. “This has been my primary objective in the belief that through negotiations we would end the conflict,” she said.

The Palestinians, meanwhile, have their eyes set toward Monday, when the Security Council is scheduled to discuss Abbas’s application for full UN membership of a Palestinian state. It could take weeks, even months, before the matter is brought to a vote, however. While the US has pledged to veto the resolution if necessary, efforts are being made to deny the Palestinians the nine positive votes they need in the Security Council for it to be accepted and passed on to the General Assembly for a vote, so that the US won’t have to use its veto and be isolated on this issue.

Malki expressed hope that the Security Council would vote in favor of the request. He added that the PA was continuing its efforts to persuade additional countries to back the request.

Following his speech to the UN, Netanyahu gave nine interviews on Friday, three to Israeli television networks, and six to foreign networks, including ABC, BBC, Fox News and CNN. He is scheduled to give an interview to a pan-Arabic network on Sunday.

 

 

 

Barak: Despite doubts, we should adopt Quartet conditions

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=239470

By JPOST.COM STAFF 
09/25/2011 21:55 

During Independence Party toast to celebrate Rosh Hashana, defense minister welcomes initiative introduced by Mideast mediators; says slogans won't clarify anything, core issues need to be placed on the table.

Defense Minister Ehud Barak said Sunday that Israel should adopt the new peace initiative introduced by the Quartet of Middle East mediators on Friday at the UN, even if there were reservations.

During an Independence Party toast to celebrate Rosh Hashana, Barak said "things won't be clarified by using slogans, but only by placing the core issues on the table."

Earlier on Sunday, President Shimon Peres praised the new peace initiative, saying the plan creates a new opportunity to resume direct negotiations with the Palestinians, Israel Radio reported.

Peres said that both Prime Minister Binyamin Netanyahu and PA President Mahmoud Abbas had turned to their own supporters in their respective speeches to the UN General Assembly on Friday, but that no effort was made to lessen the gaps between the positions of the two sides.

"We would want a situation in which the political distance between Jerusalem and Ramallah was not greater than the geographical distance between them," he stated.

Foreign Minister Avigdor Lieberman said that Israel should accept the Quartet's proposal to begin negotiations without preconditions, in an interview with Israel Radio.

He said that even though he has reservations about the proposal,  he hoped the Palestinians would respond to the initiative and begin serious dialogue with Israel.

The talks can open on any subject, Lieberman said, but from Israel's standpoint the most important issue is security. The foreign minister said he hoped the Palestinians understood that it was in their interest to focus on the political process and to postpone the vote on their statehood bid.

He warned that any one-sided move would lead to an Israeli response.

"We must be grateful to the United States for their assistance in events surrounding the embassy in Cairo and [Obama's] General Assembly speech, and we should therefore accept the International Quartet's proposal, despite reservations," Lieberman said.

"Mahmoud Abbas fled immediately after his speech, so that we could not, God forbid, negotiate," the foreign minister said. "The Palestinians make up excuses not to negotiate all the time. Those who want excuses will find them. Mahmoud Abbas continues to demand the right of return, and if a Palestinian state is established in Judea and Samaria, he will still want to send the refugees to Israeli territory ".

Palestinian Authority President Mahmoud Abbas had said that he would not give his opinion of the Quartet's proposal until he had returned to Ramallah and discussed its provisions with Palestinian leadership there. He reiterated the return to 1967 borders and halting of settlement construction as pre-conditions to negotiations. 

The Middle East Quartet – the US, EU, Russia and the UN – has been trying for months to come up with a formula that would enable direct talks. Its formula was released on Friday afternoon, after Palestinian Authority President Mahmoud Abbas formally submitted a letter to UN Secretary-General Ban Ki-moon seeking full UN membership.

The Quartet statement urged the parties “to overcome the current obstacles and resume direct bilateral Israeli-Palestinian negotiations without delay or preconditions.”

Acknowledging that talks by themselves will not reestablish trust, the Quartet proposed the following: a “preparatory meeting” between the parties within a month to agree to an agenda and a “method of proceeding in the negotiation.” The two sides will commit that the objective is to “reach an agreement within a time frame agreed to by the parties but not longer than the end of 2012.”

 

 

Here is the full Quartet statement: http://www.quartetrep.org/quartet/news-entry/quartet-sets-out-timetable-for-resumption-of-credible-negotiations/

The Quartet takes note of the application submitted by President Abbas on 23rd September 2011 which is now before the Security Council.

The Quartet reaffirmed its statement of 20th May 2011, including its strong support for the vision of Israeli-Palestinian peace outlined by United States President Barack Obama. 

The Quartet recalled its previous statements, and affirmed its determination to actively and vigorously seek a comprehensive resolution of the Arab-Israeli conflict, on the basis of UN Security Council Resolutions 242, 338, 1397, 1515, 1850, the Madrid principles including land for peace, the Roadmap, and the agreements previously reached between the parties. 

The Quartet reiterated its commitment to a just, lasting and comprehensive peace in the Middle East and to seek a comprehensive resolution of the Arab-Israeli conflict, and reaffirms the importance of the Arab Peace Initiative.

The Quartet reiterated its urgent appeal to the parties to overcome the current obstacles and resume direct bilateral Israeli -Palestinian negotiations without delay or preconditions. But it accepts that meeting, in itself, will not re-establish the trust necessary for such a negotiation to succeed. It therefore proposes the following steps:

1. Within a month there will be a preparatory meeting between the parties to agree an agenda and method of proceeding in the negotiation. 

2. At that meeting there will be a commitment by both sides that the objective of any negotiation is to reach an agreement within a timeframe agreed to by the parties but not longer than the end of 2012. The Quartet expects the parties to come forward with comprehensive proposals within three months on territory and security, and to have made substantial progress within six months. To that end, the Quartet will convene an international conference in Moscow, in consultation with the parties, at the appropriate time.

3. There will be a Donors Conference at which the international community will give full and sustained support to the Palestinian Authority state-building actions developed by Prime Minister Fayyad under the leadership of President Abbas.

4. The Quartet recognizes the achievements of the Palestinian Authority in preparing institutions for statehood as evidenced in reports to the Ad Hoc Liaison Committee, and stresses the need to preserve and build on them. In this regard, the members of the Quartet will consult to identify additional steps they can actively support towards Palestinian statehood individually and together, to secure in accordance with existing procedures significantly greater independence and sovereignty for the Palestinian Authority over its affairs. 

5. The Quartet calls upon the parties to refrain from provocative actions if negotiations are to be effective. The Quartet reiterated the obligations of both parties under the Roadmap.

6. The Quartet committed to remain actively involved and to encourage and review progress. The Quartet agreed to meet regularly and to task the envoys and the Quartet Representative to intensify their cooperation, including by meeting prior to the parties’ preparatory meeting, and to formulate recommendations for Quartet action.

 

Israelische doorbraak in borstkanker onderzoek

 

Weer een item in de categorie ‘positief nieuws’.

Voor sympathisanten van de Palestijnen is dit wellicht minder goed nieuws, want zij kunnen geen gebruik maken van de nieuwe techniek. Ze zijn het immmers hun Palestijnse vrienden verplicht alles wat uit Israel komt of daar is bedacht te boycotten, want anders werken ze naar eigen zeggen mee aan Apartheid. Dat, althans, vertellen Palestijnse goeroes als Ali Abunimah hen.

 

RP

------------ 

 

Israeli breakthrough in detecting breast cancer painlessly

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/09/israeli-breakthrough-in-detecting.html

From Reuters:

The mammogram has long been the test of choice for doctors examining women for signs of breast cancer. The test has a high detection rate, but many women find the procedure uncomfortable and are sometimes left bruised.

Researchers for Israeli company Real Imaging believe they've developed a painless alternative, using infra-red imaging.

Doctor Dhavid Izhaky is Real Imaging's vice president of research.

"Our system provides highest sensitivity for detection of breast cancer, it doesn't involve any ionising radiation, it's very comfort(able) - we do not apply any pressure on the breast and (it) is applicable for women with dense breasts".

Researchers say the system shows instant thermal signals emitted by cancerous cells. Izhaky says results can be analysed and diagnosed immediately without the need for x-rays or professional interpretation.

"We acquire three dimensional infra red imaging from the woman and the uniqueness of our system and the novelty is by providing automatic risk assessment. We do not require the radiologist to diagnose and interpret the images. The system does it automatically".

Electro-optical engineer Boaz Arnon pioneered the system after his mother died of breast cancer seven years ago:

"After several clinical trials, including multi centre clinical trials, we imaged more than 25 hundred patients in the last five years. We have a solution which is accurate, our sensitivity is higher than 90 percent for all ages, not just above 40 or above 50, including all ages, without radiation and the solution is ready".

Clinical trials have been undertaken in six medical centres across the country.

Dr Miri Sklar-Levy ran one of the trials at the Sheba medical centre in central Israel: "We have just concluded our blinded study of almost one hundred woman and the accuracy or the sensitivity was 92 percent with a specificity of 72 percent which is much above the results that we have with mammography."

Trials in Europe and the US are planned for next year.

If successful, Real Imaging hopes to provide a simple and pain-free alternative for breast cancer testing and encourage more women to have regular check-ups.

 

 (h/t HuffWatcher)

 

Buitenlandse Journalisten in Gaza onder begeleiding van Hamas-getrouwen

 

Ik heb al eerder gelezen dat journalisten door Hamas werden lastig gevallen, maar nu is het blijkbaar officieel beleid dat ze niet zelf mogen weten waarover ze schrijven en goed in de gaten moeten worden gehouden. Onafhankelijke organisaties en anderen die weleens kritisch zouden kunnen zijn hebben het ook moeilijk in Gaza, soms wordt hun kantoor opeens overvallen of mensen bedreigd. Demonstraties en openbare politieke activiteiten zijn verboden. De Gazastrook wordt steeds meer een dictatuur waar de rechten en vrijheden van de bevolking worden beknot en overtreding hard gestraft. Daarbij worden onorthodoze middelen gebruikt. 

 

RP

---------- 

 

Reporters in Gaza will need Hamas-approved 'sponsors'

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=239627

By OREN KESSLER 
09/26/2011 20:25 

Move requires foreign journalists to be accompanied by Hamas-approved "fixers"; Swedish journalist: "This is like Soviet Union."

Hamas authorities in Gaza are requiring foreign journalists to take on regime-approved "sponsors" while in the Strip, the latest sign the Islamist group is determined to keep a tight lid on the flow of information from the coastal territory.

Terje Carlsson, a freelance Swedish journalist, left Israel on Sunday for Gaza, first crossing the Palestinian Authority checkpoint at the border of the Strip and a few hundred meters on, the checkpoint run by Hamas. "They usually check your luggage for liquor, write down your passport number and ask where you're staying," he told The Jerusalem Post by phone from Gaza City.

Carlsson has reported from Gaza at least six times over the last two and a half years and never experienced problems getting in or out. But this time, he said, he was denied entry after officials told him his "fixer" in the Strip had not received prior government approval. A fixer is a local person who sets up interviews with officials and residents, helps reporters take basic security measures and often serves as translator.

After several hours of wrangling, Carlsson was finally let into Gaza, but instructed to find a Hamas-approved "sponsor" the next morning. 

The reporter said the demand puts the fixer in a very precarious position. "I've done stories very critical about Hamas - people have told me about things like drug smuggling corruption. The local fixers give you a lot of information about this - they'll put you in touch with a lot of people who talk about how bad this government is."

"For me this is reminiscent of the Soviet Union; the authorities are trying to let the fixers know that the only way to make money is not to be too difficult," he said. "This is a way to tighten the flow of information."

 

De leugens in de VN speech van Abbas

 

Hieronder nog een kritiek op de VN toespraak van Machmoed Abbas van afgelopen vrijdag.

Hierop heb ik echter ook wel wat aan te merken; een kritiek op een kritiek dus.

 

Elder of Ziyon schrijft:

 

The settlements have no[t] expanded in years. The core issue is that Abbas refuses to compromise - on borders, on Jerusalem, on "refugees."

 

De buitengrenzen van de nederzettingen breiden inderdaad niet (of nauwelijks) meer uit, maar het aantal inwoners blijft wel gestaag groeien, en daardoor wordt het steeds moeilijker om bij een (eventueel) vredesverdrag grotere nederzettingen op te doeken.

In hoeverre Abbas compromissen zou sluiten is inderdaad zeer twijfelachtig, volgens de PaliLeaks van begin jaar zou de PA wel in onderhandelingen praten over compromissen, maar evenals bij Arafat in 2000 is het dubieus of men uiteindelijk Ja zou hebben gezegd tegen het pakket en echt zou tekenen voor een "End of conflict"; alle uitspraken tegenover de eigen achterban lijken dat tegen te spreken, en ook de hardnekkige weigering om de Joden als volk te erkennen, de ontkenning van de Joodse band met Jeruzalem en het vasthouden aan het vermeende "recht op terugkeer".

 

EoZ maakt ook bezwaar tegen de term koloniaal:

 

He likes to use the word "colonial" - which is just another lie. Israel's interest in territory isn't colonialist; it is a recognition of the historic Jewish national home.

 

Dat ligt iets ingewikkelder: de vroege Zionisten hadden het namelijk zelf ook over het koloniseren van Palestina, toen die term nog niet zo negatief beladen was.

Abbas gebruikt de term natuurlijk om te benadrukken dat de Joden geen recht hebben op dit gebied. (Palestijnen en andere anti-zionisten gebruiken de term ook vaak voor Israel zelf.)

 

Volgens Wikipedia:

 

Kolonisatie betekent oorspronkelijk: het vestigen van een deel van de eigen bevolking in een landstreek die nog niet door het eigen volk bewoond wordt. Dat kan in een onbewoond, onontgonnen gebied zijn, maar het kan ook een vestiging zijn in ‘vreemd’ gebied tussen de daar al aanwezige ‘vreemde’ bevolking. Kolonisatie bestaat dus al zolang als de mens grond bebouwt.

 

Het hele punt van het Zionisme was natuurlijk juist dat de Joden het al bijna 2000 jaar zonder eigen land moesten stellen, en dat niet zo goed beviel. Ze waren overal ter wereld, inclusief in Palestina, een kwetsbare minderheid die overgeleverd was aan de grillen en de welwillendheid van andere volken.

 

Toen het Zionistische project van start ging, leek het nog goed mogelijk om in Palestina door immigratie een meerderheid te krijgen zonder dat dit ten koste hoefde te gaan van de lokale Arabische inwoners. Die profiteerden er zelfs van, door de modernisering en ontwikkeling die de Zionisten (en de Britten) naar het land brachten.

Nu de bevolkingsgroepen van elkaar gescheiden moeten worden middels een tweestatenoplossing, is het pijnlijk voor veel Joden (vooral het religieuze deel) dat juist de gebieden waar ze het meeste geschiedenis en de meeste voor Joden heilige plaatsen hebben liggen, naar de Palestijnse staat moet gaan.

 

Wouter

______________

 

 

Friday, September 23, 2011

Fisking Abbas' speech at the UN

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/09/fisking-abbas-speech-at-un.html

 

How many lies can fit into one speech?

We entered those negotiations [in 2010] with open hearts and attentive ears and sincere intentions, and we were ready with our documents, papers and proposals. But the negotiations broke down just weeks after their launch.

They entered them kicking and screaming after 9 months of a 10-month settlement freeze.

After this, we did not give up and did not cease our efforts for initiatives and contacts. Over the past year we did not leave a door to be knocked or channel to be tested or path to be taken and we did not ignore any formal or informal party of influence and stature to be addressed.

Except for Israel.

The core issue here is that the Israeli government refuses to commit to terms of reference for the negotiations that are based on international law and United Nations resolutions, and that it frantically continues to intensify building of settlements on the territory of the State of Palestine

The settlements have no expanded in years. The core issue is that Abbas refuses to compromise - on borders, on Jerusalem, on "refugees." And he bragged about his intransigence, in Arabic, less than two months after he broke off the talks.

Settlement activities embody the core of the policy of colonial military occupation of the land of the Palestinian people and all of the brutality of aggression and racial discrimination against our people that this policy entails. This policy, which constitutes a breach of international humanitarian law and United Nations resolutions, is the primary cause for the failure of the peace process, the collapse of dozens of opportunities, and the burial of the great hopes that arose from the signing of the Declaration of Principles in 1993 between the Palestine Liberation Organization and Israel to achieve a just peace that would begin a new era for our region.

Guess what? If the PLO would have accepted the peace proposal in 2000, there would have been no more new "settlers" on "Palestine"! Imagine that! Also, as Abbas knows, Israel signed no agreement to limit settlement activity. Nothing in Oslo mandated that.

The occupying Power also continues to undertake excavations that threaten our holy places, and its military checkpoints prevent our citizens from getting access to their mosques and churches, and it continues to besiege the Holy City with a ring of settlements imposed to separate the Holy City from the rest of the Palestinian cities.

So Abbas is saying that Jews have no rights to Jerusalem. Nice. As he also well knows, Jerusalem was not meant to be part of the Arab state in the 1947 partition plan, but rather an international city. He is using Jordan's illegal occupation as a legal basis for his own claim to the city. Yet Israel's annexation is, to him, illegal.

The occupation is racing against time to redraw the borders on our land according to what it wants and to impose a fait accompli on the ground that changes the realities and that is undermining the realistic potential for the existence of the State of Palestine

Define "realistic." They never have. They just insist on "1967" borders and Jerusalem. But exactly why can a Palestinian Arab state be on less land then that and still be "realistic"? It is mere assertion, the repeated mantra of "1967 border plus Jerusalem" that make people believe it - but there is not a shred of truth in that statement.

In recent years, the criminal actions of armed settler militias, who enjoy the special protection of the occupation army, has intensified with the perpetration of frequent attacks against our people, targeting their homes, schools, universities, mosques, fields, crops and trees. Despite our repeated warnings, the occupying Power has not acted to curb these attacks and we hold them fully responsible for the crimes of the settlers.

I know of lots of Jews in Judea and Samaria who have been killed by Palestinian Arabs in recent years. I am not aware of any Arabs killed by settlers in the same timeframe. By Abbas' logic, he is responsible for the deaths of the Fogels and others.

These are just a few examples of the policy of the Israeli colonial settlement occupation, and this policy is responsible for the continued failure of the successive international attempts to salvage the peace process.

He likes to use the word "colonial" - which is just another lie. Israel's interest in territory isn't colonialist; it is a recognition of the historic Jewish national home.

In addition, we now face the imposition new conditions not previously raised, conditions that will transform the raging conflict in our inflamed region into a religious conflict and a threat to the future of a million and a half Christian and Muslim Palestinians, citizens of Israel, a matter which we reject and which is impossible for us to accept being dragged into.

Abbas is claiming that by calling Israel a Jewish state it will turn the war into a religious war - yet his own constitution says that "Islam is the official religion in Palestine."! And of course, Jews are a nation, not just a religion - but that is something that Abbas will never, ever admit.

In 1974, our deceased leader Yasser Arafat came to this hall and assured the Members of the General Assembly of our affinnative pursuit for peace, urging the United Nations to realize the inalienable national rights of the Palestinian people, stating: "Do not let the olive branch fall from my hand."

And he was responsible for the deaths of countless people even after he made that statement. Yet Abbas considers him a hero.

When we adopted this program, we were taking a painful and very difficult step for all of us, especially those, including myself, who were forced to leave their homes and their towns and villages...

Lie - Abbas himself admitted his family left voluntarily and never saw an Israeli soldier.

The 1948 AI-Nakba [was] one of the worst operations of uprooting, destruction and removal of a vibrant and cohesive society that had been 3 contributing in a pioneering and leading way m the cultural, educational and economic renaissance of the Arab Middle East.

Essentially all of the economic strides made by Arabs in Palestine before 1948 came because of the Jews. It was the booming economy that the Jews created that prompted at least 200,000 Arabs from other countries to emigrate to Palestine in the decades before 1948. Those people are all now knows as "Palestinians" - and many of them are desperately trying to prove they are really Lebanese or Egyptian in order to gain citizenship and stop being pawns from people like Abbas.

Thus, we agreed to establish the State of Palestine on only 22% of the territory of historical Palestine - on all the Palestinian Territory occupied by Israel in 1967.

No such thing as "historical Palestine" that coincides with the British Mandate - and this is proof that there is no real "Palestinian" history.

The occupying Power also continues to refuse permits for our people to build in Occupied East Jerusalem, at the same time that i t intensifies its decades-long campaign of demolition and confiscation of homes, displacing Palestinian owners and residents under a multi-pronged policy of ethnic cleansing aimed at pushing them away from their ancestral homeland.

See here. "The Arab population of Jerusalem quadrupled between1967 (when Israel annexed East Jerusalem) and 2008, from 68,600 to 268,600, while the city’s Jewish population rose by a factor of 2.5. Consequently, Arabs now constitute 35 percent of Jerusalem’s population, up from 26 percent in 1967. Since ethnic cleansing is normally meant to reduce the target population, if Israel were actually attempting such cleansing, it is surely the most incompetent ethnic cleanser in human history." (h/t CHA)

I confirm, on behalf of the Palestine Liberation Organization, the sole legitimate representative of the Palestinian people, which will remain so until the end of the conflict in all its aspects and until the resolution of all final status issues...

He is trying to have his cake and eat it too...to say that even after a state is declared, it would be subservient to the PLO - which he conveniently runs. So when it helps his cause to pretend to be a state, he will, when it hurts his cause legally (especially with "refugees") he reverts to the PLO.

What kind of state is run by an organization?

...a just and agreed upon solution to the Palestine refugee issue in accordance with resolution 194

He is knowingly lying about what (nonbinding) UNGA resolution 194 says.

The PLO and the Palestinian people adhere to the renouncement of violence and rejection and condemning of terrorism in all its forms, especially State terrorism, and adhere to all agreements signed between the Palestine Liberation Organization and Israel.

But at the exact same time, they want to be "unified" with Hamas - which rejects those conditions explicitly and repeatedly. Not a word about Hamas in the entire speech. Yet they are supposedly his "partners".

Our people will continue their popular peaceful resistance to the Israeli occupation and its settlement and apartheid policies and its construction of the racist annexation Wall.

His definition of "peaceful resistance" includes Molotov cocktails, high-velocity slings and dropping boulders from the Temple Mount onto worshippers at the Kotel.

...the strength of this defenseless people, armed only with their dreams, courage, hope and slogans in the face of bullets, tanks, tear gas and bulldozers.

Now, why didn't he mention Kalashnikovs, suicide bomb belts, Grad rockets or laser-guided anti-tank missiles that are aimed at school buses?

Our efforts are not aimed at isolating Israel or de-legitimizing it; rather we want to gain legitimacy for the cause of the people of Palestine. We only aim to de-legitimize the settlement activities...

Only two weeks ago Abbas said "we have been under occupation for 63 years." Which is before 1967. So how is that not delegitimizing Israel?

I come before you today from the Holy Land, the land of Palestine, the land of divine messages, ascension of the Prophet Muhammad (peace be upon him) and the birthplace of Jesus Christ (peace be upon him), to speak on behalf of the Palestinian people in the homeland and in 6 the Diaspora, to say, after 63 years of suffering of an ongoing Nakba: Enough.

He cannot even bring himself to admit that Jewish people find the land he demands is holy to them, too. Only Muslims and Christians, not the People who came before them.

As far as 63 years of suffering, let's quote Abbas from 2009, when he told the Washington Post that he is not interested in negotiating and is happy to allow Obama to pressure Israel:

He says he will remain passive. "I will wait for Hamas to accept international commitments. I will wait for Israel to freeze settlements," he said. "Until then, in the West Bank we have a good reality . . . the people are living a normal life."

And this is Abbas in a nutshell. Not willing to make any hard decision, instead he tries to set up situations where others will do what he wants without him losing anything. That was his strategy with Obama in 2009 and that is what he is doing at the UN today.

Anything to avoid compromising.

 

 

Egypte zou wel een Erdogan als premier willen

 

Erdogan is al een tijdje op confrontatie-koers met Israel, en als hij zo doorgaat en de daad bij het woord voegt, vrezen sommigen een militaire confrontatie. Het doet inderdaad langzaamaan denken aan de vroegere Egyptische president Nasser, die de ferme oorlogstaal en dreigementen tegen Israel in 1956 en 1967 door daden liet volgen als het afsluiten van vaarroutes, en zo twee oorlogen uitlokte.

 

Wouter

____________

 

Dear Arab brothers: Yes, you may borrow our prime minister!

http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=dear-arab-brothers-yes-you-may-borrow-our-prime-minister-2011-09-15

Thursday, September 15, 2011

After all, we are brothers! Our prime minister is your prime minister. So, please do not hesitate to borrow him – and please do not feel obliged to return him any time soon. After all, Muslims are never greedy and know well to share their jewels.

I know you have been longing for a Gamal Abdel Nasser 2.0. I know it’s been four unlucky decades. But luckily, here is a better one: Our prime minister is even “more Muslim” than the late Mr. Nasser. He may not be an Arab, but he is trying so hard to be one.

And the good news is that we have a special offer for you, brothers: If you borrow our prime minister, we’ll lend you our foreign minister too – and that special offer is only for you! I know, that’s what brothers are for.

We, your Turkish brothers, perfectly understand the humiliation and collective trauma you may have suffered from the years 1948–49, 1956, 1967, 1973–74, and 1982. But here is a new Saladin Ayyubi who promises you the lands you wholeheartedly believe are yours. The lands for which you are prepared to kill – and die.

Here is a powerful leader who promises not only to run the Palestinian flag up over the UN building but also to liberate al-Quds. He will not only push Israel into the pre-1967 borders, but also to its pre-1948 borders, Inshallah!

Ironically, the holy task of uniting the Arab world (or putting together a new anti-Israeli front) may have fallen to a non-Arab leader, but try to be pragmatic. In the first place, you have failed to produce an Arab leader as charismatic and Arab-loving as our prime minister. And besides, what’s the point of objecting to a Turkish caliph since you lived under the rule of several of them for over four centuries in the past?

Moreover, this Turkish leader whom you so dearly adore will take your countries into the European Union, precisely like he has taken ours. He will give you state-of-the-art war toys including fighter jets, aircraft carriers, helicopters, modern tanks, frigates and spaceships, all made in Turkey, and more than just good to fight the holy enemy! And one day, who knows, perhaps a nuclear bomb! Are we not as good as our Shia brothers?

Dear Egyptian brothers! I know you feel nervous because our prime minister, visiting you capital, pledged to launch a high-level strategic cooperation council between our two brotherly countries, like he had done a few years earlier with our Syrian brothers.

He has also vowed to increase our bilateral trade by more than three-fold, like he had done with our Syrian brothers. I know past experiences show that these are not good signs, but they should in no way scare you. Remember, one day we’ll pray all together at al-Aqsa mosque in the Palestinian capital al-Quds!

All the same, I have learned with deep regret that some irresponsible leaders of your Muslim Brotherhood/Freedom and Justice Party have been gossiping to infidels about our prime minister and our country.

For example, a certain brother Mahmoud Ghazlan has said that Turkey violates the Shariah because it does not punish adulterers. That shame is not our prime minister’s fault at all! A few years earlier he wanted to pass a law that illegalizes adultery but infidel Turks prevented that. And it was very unbrotherly of brother Ghazlan to say that “it’s not allowed for any non-Egyptian to interfere in our constitution.”

Also, a certain brother Essam al-Erian spoke to a Christian news agency, saying that our prime minister and Turkey could not assume a leader’s role in shaping our region.

Now, what kind of brothers are they? One suspects a Zionist conspiracy here, but never mind… Brothers Ghazlan and al-Erian should have carefully listened to our prime minister when he said that Turkey may be a secular country, but he, as an individual, is not secular. So, give him credit.

Dear Arab brothers! You have yearned for a Nasser, and God has given you an Ottoman sultan. Enjoy him.

Peace be upon you…

 

Fatah functionaris beschrijft werkelijke bedoeling van de PLO

 

Alle journalisten zijn het er over eens: de Palesitjnen hebben Israel allang erkend en zijn voor een tweestatenoplossing. De vele tekenen en bewijzen van het tegendeel, van het feit dat die erkenning nogal dubbelzinnig is en men met twee staten wat anders bedoelt dan wij, worden hardnekkig genegeerd. Hier zegt een Fatah functionaris het nog eens:

 

If we say that we want to wipe Israel out... C'mon, it's too difficult. It's not [acceptable] policy to say so. Don't say these things to the world. Keep it to yourself. 

 

RP 

---------- 

Fatah official describes the PLO's real goals

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/09/fatah-official-describes-plos-real.html

From MEMRI:

Following are excerpts from an interview with Abbas Zaki, member of the Fatah Central Committee, which aired on the Al-Jazeera network on September 23, 2011. 

Abbas Zaki: The settlement should be based upon the borders of June 4, 1967. When we say that the settlement should be based upon these borders, President [Abbas] understands, we understand, and everybody knows that the greater goal cannot be accomplished in one go. 

If Israel withdraws from Jerusalem, evacuates the 650,000 settlers, and dismantles the wall – what will become of Israel? It will come to an end. 

[...] 

Who is nervous, upset, and angry now? Netanyahu, Lieberman, and Obama... All those scumbags. Why even get into this? We should be happy to see Israel upset. 

[...] 

If we say that we want to wipe Israel out... C'mon, it's too difficult. It's not [acceptable] policy to say so. Don't say these things to the world. Keep it to yourself. 

I want the resolutions that everybody agrees upon. I say to the world, to the Quartet, and to America: You promised, and you turned out to be liars.

 

 

 

Hamas zegt weer eens dat het Israel wil vernietigen

 

Despite the crystal clear message, you can bet that in the coming year some credulous Western reporter will say that Hamas is pragmatic and willing to accept Israel's existence, if only implicitly, because of some artfully ambiguous statements Hamas will make in English.

 

Je kunt er vergif op innemen dat deze uitspraken de NOS, NRC Handelsblad en waarschijnlijk ook Trouw en de Volkskrant niet halen, maar er wel weer opiniestukken of reportages verschijnen waarin Hamas als pragmatisch wordt neergezet en bereid tot vrede, maar zonder alles te doen wat Israel wil zoals Abbas en de Palestijnse Autoriteit. Mensen zijn moeilijk van hun geloof af te brengen, ook als het bewijs ertegen zich ophoopt. 

 

RP 

----------- 

 

Hamas reiterates it wants Israel destroyed.

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/09/hamas-reiterates-it-wants-israel.html  

 

 

Hamas' leader Ismail Haniyeh made another widely reported speech in Gaza today explaining in very precise terms what Hamas' position is on the PLO bid for statehood.

He said that Hamas supports the establishment of a Palestinian Arab state, under two conditions: Never recognize Israel and never concede a single inch of "Palestine."

Haniyeh also bristled at the suggestion that Hamas and the US had anything in common in opposing the PLO bid at the UN. He said American didn't want the PLO to go to the UN in order to extract more concessions, while Hamas was against it because it implied that they were giving too many concessions.

He stressed that Hamas wants "liberation first and then the state," saying that a state is not created by UN resolutions or compromises but by "steadfastness and resistance."

He added that he was always interested in unity with the PLO.

Less widely reported was that he made this speech in front of a group of Islamic scholars, stressing how important their role is in the future "Palestine" he envisions.

He also praised Nizar Rayan. Rayan was the spiritual authority of Hamas and liaison between its "political" and "military" wings who strongly supported suicide bombing and who was killed in the Gaza war when he refused to leave his home and save his wife and kids after Israel warned him they were going to bomb.

Despite the crystal clear message, you can bet that in the coming year some credulous Western reporter will say that Hamas is pragmatic and willing to accept Israel's existence, if only implicitly, because of some artfully ambiguous statements Hamas will make in English.

 

 

Staatsuitroeping: Abbas is geen tweede Ben-Goerion (IMO)

 

Zie ook: De Palestijnse vraag om erkenning als staat (IMO)

 

------------

 

Staatsuitroeping: Abbas is geen tweede Ben-Goerion

IMO Blog, 2011

Het is natuurlijk een mooi beeld voor sympathisanten van de Palestijnen. Abbas die daar voor de Algemene Vergadering van de VN staat en zijn verzoek tot een staat overhandigt aan Ban Ki-Moon. Het vervult zelfs tegenstanders van een tweestatenoplossing en van dit verzoek zoals Anja Meulenbelt met plaatsvervangende trots. Hij doet het toch maar, tegen de druk van de VS en Israel in. Die druk, die staat de laatste tijd ook in het NOS journaal centraal. Ook zaterdagavond weer een suggestief item over hoe de Joodse kiezer Obama de rug toekeert, en de Republikeinen handig gebruik maken van de onvrede van sommige Joodse kiezers met Obama's Midden-Oosten beleid, een beleid dat volgens het journaal niet veel verschilt van dat van voorganger Bush, een dubieuze uitspraak.


Maar is die druk wel zo extreem en zo verderfelijk? De Koerden en de Tibetanen hebben geen voorstel voor een eigen staat ingediend, evenmin als de Amazigh (Berbers) die op de bezette Westelijke Sahara leven. De reden? Niet dat ze geen onafhankelijkheid zouden willen, maar de druk is zo groot dat ze dat niet eens uit durven spreken, laat staan er een officieel verzoek toe indienen bij de VN. Abbas haalt een stunt uit, en hij weet dat hij de internationale opinie mee heeft. Je zou ook kunnen zeggen dat hij Israel, de VS en Europa (de vaste financiers van de Palestijnse Autoriteit) hiermee schoffeert. Steeds uit de onderhandelingen weglopen waartoe hij door al deze landen wordt opgeroepen, vredesvoorstellen van Israel afwijzen, eisen stellen, en als hij dan zijn in niet krijgt naar de VN stappen, wetende dat hij daar meer steun krijgt, van landen als Venezuela en Soedan en Cuba, die zelf geen cent betalen aan de Palestijnse instituties en vooral lekker ver weg liggen, maar het wel leuk vinden de VS in een lastig parket te brengen. Wat daar zo heroïsch aan is ontgaat me eigenlijk een beetje.

Abbas' aanvraag wordt door verschillende commentatoren en columnisten vergeleken met de eenzijdige uitroeping van Israels onafhankelijkheid in 1948. Voor die uitroeping was ook niet eerst de goedkeuring van de Arabische buurlanden, noch de Arabieren in Palestina, gevraagd, zo zeggen zij. Klopt, maar die hadden dan ook niet keer op keer aangeboden om de zaak via onderhandelingen op te lossen. De VN had in november 1947 deling voorgesteld, nadat de Britse machthebbers de zaak niet meer in de hand hadden en aan de VN hadden overgedragen. Een commissie, UNSCOP, was in Palestina en de Arabische staten gaan kijken en sprak met vertegenwoordigers van de verschillende partijen. De Joden bepleitten deling, de Arabieren een Arabisch Palestina waar alleen de Joden die er al voor 1917 woonden mochten blijven, en een immigratiestop.

Na aanname van het delingsplan waren de Arabieren in Palestina en de omliggende landen woest, en de leider van de Arabische Liga dreigde met een uitroeiingsoorlog. De maanden voor Israels onafhankelijkheid werd er hevig gevochten. Strijders van het Arabische Bevrijdingsleger en anderen overvielen Joodse konvooien en blokkeerden de wegen naar Jeruzalem, om de 100.000 Joden die daar woonden uit te hongeren. Er was geen sprake van dat de Arabieren ook maar enige vorm van Joodse onafhankelijkheid zouden accepteren. Tien jaar eerder hadden zij overigens een voor hen veel gunstiger delingsplan, met een Joodse staat die maar ca. 20% van het mandaatgebied Palestina omvatte, eveneens afgewezen. Het zionistische leiderschap toonde zich steeds weer bereid tot een compromis en tot samenwerking, terwijl de Arabieren in Palestina en ook de Arabische Liga steeds hetzelfde geluid lieten horen: geen Joodse staat, geen Joodse immigratie, geen vrede en geen onderhandelingen. Zie ook geschiedenis Israel op Israel Palestina Info en Israels onafhankelijkheidsoorlog.

Vergelijk dit met de Palestijnen nu. Israel bood hen vrede en onafhankelijkheid aan in 2000 en 2008, op bijna de gehele Westoever, de Gazastrook en delen van Oost-Jeruzalem. Israel roept keer op keer op te onderhandelen, maar de Palestijnen weigeren dit en stellen allerlei voorwaarden vooraf zoals een totale bouwstop, ook in Joodse wijken in Jeruzalem en de toezegging dat de pre-1967 wapenstilstandslijn de basis voor de grens zal worden. Ze weigeren daarvoor in ruil zelf bijvoorbeeld het recht van de Joden op een staat te erkennen of het 'recht' op terugkeer van meer dan vier miljoen nakomelingen van de vluchtelingen op te geven.

Ben-Goerion riep de onafhankelijkheid uit omdat er geen enkel zicht was op een vreedzame oplossing van het conflict. Men zat middenin een existentiële oorlog, en de Britten verlieten een dag eerder het gebied, dit overlatend aan chaos. Door de doortastendheid en standvastigheid van Ben-Goerion en andere leiders van de Joden in Palestina, werd een nieuwe ramp voorkomen en wisten zij zich te handhaven. Dit heeft terecht veel bewondering en respect afgedwongen, hoewel ook toen al het pro-Arabische sentiment sterk was. De Palestijnen hadden toen reeds een staat kunnen krijgen als zij zich bij het delingsplan hadden neergelegd. In plaats van in te zien dat men toen een kapitale fout heeft gemaakt door zich zo onverzoenlijk op te stellen en de Joden te blijven bevechten, rechtvaardigt men dit echter tot op de dag van vandaag. Ook de apologeten van de Palestijnen verdedigen deze afwijzing, en de weigering van de Arabische wereld en de Palestijnen om Joodse rechten in het land te erkennen. Geen woord van kritiek op de mufti, die Hitlers 'oplossing' van het 'Jodenprobleem' ook in Palestina wilde toepassen, geen woord van kritiek op de Arabische Liga die mede was opgericht om de stichting van Israel onmogelijk te maken, en geen woord van kritiek op Arafat, die in 2000 de vredesvoorstellen van Clinton en Barak afwees.

Het ontbreekt de Palestijnen en hun sympathisanten niet alleen aan zelfkritiek, alles wijst erop dat hun houding niet fundamenteel is veranderd. Goed, Abbas en de PLO hebben officieel de tweestatenoplossing geaccepteerd, maar geen twee staten voor twee volken, er mogen geen Joden in een Palestijnse staat wonen en alle nakomelingen van de vluchtelingen moeten naar Israel kunnen 'terugkeren'. Sterker nog, ze krijgen in het nieuwe Palestina geen staatsburgerschap, zelfs niet als ze nu op de Westoever of in Gaza wonen. De PA gebruikt in haar logo niet de Westoever en Gazastrook, maar het hele gebied van de rivier tot de zee. Ook Fatah en andere Palestijnse organisaties hebben het hele gebied in hun logo, net als Hamas. Op de officiële PA TV worden Haifa, Tiberias, Ashdod en Beersheva bezette Palestijnse steden genoemd, en wordt trots gemeld dat 'Palestina' grenst aan Libanon, Syrië, Jordanië en Egypte, en daarnaast grenst aan drie zeeën: de Middellandse Zee, de Rode Zee en de Dode Zee. De zogenaamde erkenning van Arafat en later Abbas van Israels bestaansrecht is dus in feite een leugen, een leugen die geloofd wordt door een groot deel van het Westen en de meeste VN lidstaten.

De aanvraag tot erkenning van Palestina als onafhankelijke staat is dan ook geen stap op weg naar onderhandelingen en vrede, zoals veelal voorgesteld, en zeker niet in het belang van Israel, zoals sommigen zelfs beweren. Abbas heeft - big surprise - de oproep van het Kwartet om direct te onderhandelen inmiddels alweer afgewezen. Netanyahu had in zijn speech tot de VN vrijdag nogmaals opgeroepen tot onderhandelingen. Ik ben zelf geen fan van Netanyahu, maar met de volgende woorden had hij wel gelijk:

"But the core of the conflict has always been and unfortunately remains the refusal of the Palestinians to recognize a Jewish state in any border. I think it's time that the Palestinian leadership recognizes what every serious international leader has recognized, from Lord Balfour and Lloyd George in 1917, to President Truman in 1948, to President Obama just two days ago right here: Israel is the Jewish state."

"President Abbas, stop walking around this issue. Recognize the Jewish state, and make peace with us. In such a genuine peace, Israel is prepared to make painful compromises. We believe that the Palestinians should be neither the citizens of Israel nor its subjects. They should live in a free state of their own. But they should be ready, like us, for compromise. And we will know that they're ready for compromise and for peace when they start taking Israel's security requirements seriously and when they stop denying our historical connection to our ancient homeland."

Ratna Pelle

 

De Palestijnse vraag om erkenning als staat (IMO)

 

Zie ook:

UN speech PA President Mahmoud Abbas 23-9-2011
UN speech Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu 23-9-2011

 

------------------

 

De Palestijnse vraag om erkenning als staat

IMO Blog, 2011

Het was te verwachten, maar valt in de praktijk toch weer tegen: de eenzijdige berichtgeving over de Palestijnse vraag om erkenning als soevereine staat bij de VN. De teneur in een notendop: na al die jaren van bezetting, onderdrukking en treiterijen en na 20 jaar vruchteloos onderhandelen met een onwillig Israel proberen de Palestijnen nu via de VN hun legitieme rechten te krijgen. Daar kunnen ze op veel sympathie rekenen - de meeste landen zien in dat dit een rechtvaardige zaak is en willen die steunen - maar de VS gooit roet in het eten. Niet omdat Obama niet inziet dat dit een goede zaak is, maar omdat hij nu eenmaal rekening moet houden met de Joodse (en de conservatief-christelijke) stem. De republikeinen vallen hem aan op z'n vermeende anti-Israel houding en hij verliest in rap tempo de sympathie van Amerikaanse Joden, aldus het NOS journaal (vraag: hoe zou dat nou toch komen?). De VS is nu bezig om de andere leden van de VN Veiligheidsraad met smerige trucs te bewerken, om zo een veto te voorkomen, waardoor het veel gezichtsverlies zou leiden in de Arabische wereld.


De NOS had afgelopen week meerdere uitzendingen waarin dit beeld werd geschetst, en waarin voor de Israelische afwijzing geen andere verklaring werd gegeven dan dat Israel als 'aartsvijand van de Palestijnen' nou eenmaal tegen is en natuurlijk wil kunnen doorbouwen in de nederzettingen. De VS is tegen omdat het Israels trouwe bondgenoot is en vooral vanwege de Joodse stem en invloed. Waarom Nederland tegen is werd opvallend genoeg niet vermeld, maar dit is ongetwijfeld omdat het aan de leiband loopt van de VS. En Duitsland, ja, dat snapt iedereen, waarom Duitsland tegen is.

In de kranten verschenen diverse opiniestukken, die vooral uitleggen waarom een Palestijnse staat rechtvaardig en in ieders (ja, ook Israels) belang is. Men haalt hier echter een paar dingen door elkaar. In Nieuwsuur werd duidelijk gesuggereerd dat als je tegen deze aanvraag van de Palestijnen bent, je dus tegen een Palestijnse staat in het algemeen en tegen een tweestatenoplossing bent. Dat is natuurlijk onzin, wat al blijkt uit het feit dat Nederland en Duitsland en de VS, die alle drie achter de tweestatenoplossing staan, hiertegen zijn. Wat totaal genegeerd wordt, is dat deze landen, inclusief Israel, tegen zijn omdat het een eenzijdige uitroeping en erkenning betreft, zonder dat daar garanties voor of toegevingen aan Israel tegenover staan. Israel heeft er geen vertrouwen in dat de Palestijnen een staat nastreven naast Israel en vrede willen naast Israel.

Er zijn zo een paar obstakels en probleempjes die nog in de weg zitten en waarover de Palestijnen geen vertrouwenwekkende mededelingen doen, zoals het zogenaamde recht op terugkeer van de vluchtelingen, de vraag of er Joden in een Palestijnse staat kunnen wonen zoals er ook meer dan een miljoen Arabieren in Israel wonen, en de vraag of de Palestijnen bereid zijn een compromis over Oost Jeruzalem te sluiten. Vergeten is ook dat eerdere vredesvoorstellen van Israel in 2000 en 2008 door de Palestijnen werden afgewezen. Daarin kregen ze 95-98% van de Westoever aangeboden, heel Gaza en delen van Oost Jeruzalem. Palestijnse leiders hebben de afgelopen tijd een aantal dingen gezegd die tegen de algemene aanname indruisen dat ze een staat willen en dat is dan dat. Onderhandelaar Nabil Shaath sprak zich onlangs tegen het principe van twee staten voor twee volken uit. Abbas blijft hardnekkig aan de 'terugkeer' van vier miljoen nakomelingen van de vluchtelingen vasthouden. Tegelijkertijd zei de PA ambassadeur in Libanon onlangs dat de vluchtelingen, zelfs die die in kampen op de Westoever en in Gaza wonen, geen Palestijns staatsburger kunnen worden. Ongelofelijk maar waar. Een Palestijnse staat is de plek voor Palestijnen van overal vandaan om altijd naar terug te kunnen keren als zij dat wensen, zoals Israel dat is voor Joden. maar de PA wil niet dat de vluchtelingen en hun nakomelingen hun status verliezen en dan niet meer tegen Israel gebruikt kunnen worden. Men wil een Palestijnse staat zonder Joden erin en daarnaast een Israel dat niet Joods mag zijn, maar waar miljoenen nakomelingen van de vluchtelingen heen moeten mogen verhuizen, mensen die ondertussen het eigen, Palestijnse staatsburgerschap wordt onthouden. Begrijpt u het nog?

Volgens het journaal en de meeste media is er eigenlijk maar één probleem, en één ding dat vrede en een tweestatenoplossing in de weg staat: de bezetting en de nederzettingen. Het uitgangspunt is dat de gehele Westoever en het deel van Jeruzalem dat Israel in 1967 veroverde (en in 1949 illegaal door Jordanië was geannexeerd) automatisch de Palestijnen toebehoort. De Joodse heilige plaatsen, duizenden jaren oud, de Joodse gemeenschappen die daar honderden jaren leven (onderbroken tussen 1948 en 1967), het doet niet terzake: het gebied is eigenlijk van de Palestijnen.

De Palestijnen hebben er echter nooit een staat gehad, en hun claim is in feite vooral gebaseerd op het feit dat ze er al eeuwenlang leven en de meerderheid vormen. Van beide kanten wordt erover gesteggeld hoeveel Palestijnen er precies wonen en hoeveel daarvan er ook echt al eeuwenlang wonen - een flink deel is naar het gebied gekomen vanwege de hogere welvaart en werkgelegenheid die de zionisten en Britten er brachten. Hoe dat ook zij, die mensen wonen er nu en hebben recht om als volwaardig burger ofwel in Israel te leven ofwel in een andere staat, Palestina bijvoorbeeld. Tegelijkertijd hebben de kolonisten voor een deel ook een veel diepere en langduriger band met het land dan in de media wordt aangenomen, zeker in delen van Oost Jeruzalem en plaatsen als Gush Etzion en Hebron. Het is dus onjuist te stellen dat de gehele Westbank en Oost Jeruzalem automatisch de Palestijnen toebehoren. Daar moet over onderhandeld worden, en er zal een compromis moeten worden gevonden dat beide kanten enigszins recht doet, Israel veiligheidsgaranties biedt en de Palestijnen een levensvatbare staat (dus geen gatenkaas). Maar de grenzen zijn niet het enige of hoofdprobleem, en hoewel best ingewikkeld, is daar op zichzelf wel uit te komen. 

Het probleem dat de media stelselmatig negeren en dat Israels negatieve houding veroorzaakt, is dat de Palestijnen eigenlijk helemaal niet voor een tweestatenoplossing zijn. Niet in de zin van twee staten voor twee volken althans. Een Joodse staat is voor hen onbespreekbaar, en dat is niet alleen omdat ze menen dat dit een religieuze staat zou worden, overigens een zeer hypocriet argument gezien het feit dat de islam als staatsreligie in de Palestijnse voorlopige grondwet staat. Het is voor hen onbespreekbaar omdat ze weigeren te erkennen dat de Joden een volk zijn met nationale rechten en ambities. Telkens weer wordt de Joodse geschiedenis ontkend, en worden absurde beweringen gedaan als dat de Klaagmuur eigenlijk islamitisch is en Joden in 1967 voor het eerst in Oost Jeruzalem kwamen (zij hadden voor 1948 al een meerderheid in Jeruzalem). Telkens weer ook wordt beweerd dat het hele land de Palestijnen toebehoort en zij het -goedschiks of kwaadschiks - 'weer' in handen zullen krijgen.

Dit alles wordt stelselmatig door de media genegeerd, waar Abbas als de moedige, welwillende, gematigde leider wordt neergezet die onvermoeibaar voor de rechten van zijn volk strijdt. Het is blijkbaar een te mooi beeld om bij te stellen op grond van de realiteit, net als het beeld van de demonstranten op het Tahrirplein die de dictatuur omver hebben geworpen en hun vrijheid opeisen te mooi is om door waanzinnige, van haat vervulde menigten, te laten verpesten. Een mooi beeld laat je niet verpesten door zoiets banaals als de realiteit, toch?

 Ratna Pelle

 

 

Weer gaan Palestijnen de verkeerde kant op

 

Een goed artikel in de Volkskrant:

 

Tijdens de bezetting vormden deze gebieden de op drie na snelst groeiende economie ter wereld, nog vóór Singapore, Hongkong en Korea en ook met ruime voorsprong op Israël zelf. Tussen 1967 en 2000 steeg de gemiddelde levensverwachting van 48 naar 72 jaar en daalde de kindersterfte van 60 op de 1.000 geboorten in 1968 naar 15 op de 1.000 in het jaar 2000. En terwijl er op de Westoever of in de Gazastrook vóór het Israëlische bewind niet één universiteit bestond, waren er midden jaren negentig maar liefst zeven, die gezamenlijk ruim zestienduizend studenten telden.

Al deze verworvenheden zijn na de Oslo-akkoorden gestaag ongedaan gemaakt, toen Arafat het bewind over delen van deze gebieden overnam. In september 1993 was de situatie op de Westoever en in de Gazastrook nog steeds beter dan in de meeste Arabische buurlanden, ondanks de economische teruggang door de eerste intifada. Binnen een half jaar nadat Arafat in Gaza aankwam, daalde de levensstandaard er met 25 procent en ruim de helft van de inwoners zei dat ze onder het Israëlische bewind tevredener waren geweest.

 

Dit is wat mij betreft geen reden dat de bezetting maar eindeloos moet voortduren, maar toont vooral hoe beroerd de Palestijnse leiders zijn en dat de Palestijnen, ondanks enkele verbeteringen sinds Arafats dood, nog niet klaar zijn om een stabiele staat met fatsoenlijke instituties te vormen.

 

RP

---------

 

'Weer gaan Palestijnen de verkeerde kant op'

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/2925531/2011/09/24/Weer-gaan-Palestijnen-de-verkeerde-kant-op.dhtml

Efraim Karsh − 24/09/11, 06:00

 

De VN zouden de Palestijnen een slechte dienst bewijzen door de niet-functionerende Palestijnse Autoriteit als lid te accepteren.

 

Nu de Verenigde Naties voorbereidingen treffen om volgende week te stemmen over toetreding van de Palestijnen als staat, doen we er goed aan te bedenken dat hoe de stemming ook uitvalt, de uitslag in elk geval niet zal leiden tot de feitelijke vestiging van een Palestijnse staat. Net zo min als uit de delingsresolutie van november 1947 onvermijdelijk de oprichting van een Joodse staat moest voortvloeien.

Solidariteit
In 1948 ontstond Israël dankzij de buitengewone saamhorigheid van de Joodse gemeenschap in Palestina (de Jisjoev). Gewapend met een onwrikbaar streven en een uitgebreid netwerk van organisaties slaagde de Jisjoev erin talloze internationale obstakels te overwinnen en een pan-Arabische poging om hen te vernietigen af te slaan. En zo was juist het totale gebrek aan onderlinge solidariteit - de bereidheid om persoonlijke belangen ondergeschikt te maken aan het algemeen belang - er de oorzaak van dat de Arabische samenleving in Palestina ineenstortte en verspreid raakte toen de leiders ervan de deling probeerden tegen te houden.

64 jaar nadien lijkt de Palestijnse samenleving nog steeds niet klaar te zijn om een staat te worden. De Verenigde Naties zouden de Palestijnen een zeer slechte dienst bewijzen als ze de corrupte, niet-functionerende Palestijnse Autoriteit als nieuw lid zouden accepteren. Hoewel het niet bepaald de eerste keer zou zijn dat deze wereldorganisatie een mislukte staat zou baren, is deze mogelijke bevalling door de unieke omstandigheden al bij voorbaat tot mislukken gedoemd en moet ik niet denken aan de ernstige gevolgen die dit kan hebben.

Doel
De opbouw van de Joodse staat begon in [1897] in Bazel op het Eerste Zionistische Congres, waarop het doel van het zionisme werd gedefinieerd als 'het vestigen van een thuis voor het joodse volk in Palestina, onder bescherming van de wet' en instellingen werden opgericht om dat doel te bereiken.

Tegen de tijd dat de Volkenbond 23 jaar later Groot-Brittannië benoemde als beheerder van het mandaatgebied Palestina, had de Jisjoev zich al omgevormd tot een hechte, goed georganiseerde nationale gemeenschap die voor de meeste Palestijnse joden zorgde voor werk en bescherming door de vakbond, maar ook voor onderwijs, gezondheidszorg en defensie.

Daarentegen was het tragisch voor de Palestijnen dat de twee leiders die gedurende de 20ste eeuw bepalend waren voor de ontwikkeling van hun natie, namelijk Amin Hoesseini en Yasser Arafat, veel meer belangstelling hadden voor het ongedaan maken van het Joodse nationale streven dan voor hun eigen volk.

Corruptie
Al in 1978 vertrouwde Arafat zijn goede vriend en toeverlaat de Roemeense dictator Nicolai Ceausescu toe dat de Palestijnen niet de tradities, eenheid en discipline bezaten om een geslaagde staat te vestigen. Zodra hij aan de macht kwam op delen van de Westoever en in Gaza, werd deze prognose dan ook een zichzelf vervullende profetie en verviel zijn regime al snel tot onderdrukking en corruptie.

Later ondersteunde hij de tweede intifada, de bloedigste en meest verwoestende confrontatie tussen Israëliërs en Palestijnen sinds de oorlog van 1948. Al doende hielp hij de prille en kwetsbare burgermaatschappij en de relatief productieve economie die zich in de tien jaar daarvoor hadden ontwikkeld om zeep.

Het is wellicht paradoxaal, maar juist de Israëlische bezetting van de Westoever en de Gazastrook tijdens de oorlog van juni 1967 heeft de basis gelegd voor de Palestijnse burgermaatschappij. Die bezetting bracht de kwestie van de Palestijnse onafhankelijkheid niet alleen hoog op de internationale agenda, maar leidde ook tot een aanzienlijke verbetering van de bestaanskwaliteit van de Palestijnen.

Kindersterfte
Tijdens de bezetting vormden deze gebieden de op drie na snelst groeiende economie ter wereld, nog vóór Singapore, Hongkong en Korea en ook met ruime voorsprong op Israël zelf. Tussen 1967 en 2000 steeg de gemiddelde levensverwachting van 48 naar 72 jaar en daalde de kindersterfte van 60 op de 1.000 geboorten in 1968 naar 15 op de 1.000 in het jaar 2000. En terwijl er op de Westoever of in de Gazastrook vóór het Israëlische bewind niet één universiteit bestond, waren er midden jaren negentig maar liefst zeven, die gezamenlijk ruim zestienduizend studenten telden.

Al deze verworvenheden zijn na de Oslo-akkoorden gestaag ongedaan gemaakt, toen Arafat het bewind over delen van deze gebieden overnam. In september 1993 was de situatie op de Westoever en in de Gazastrook nog steeds beter dan in de meeste Arabische buurlanden, ondanks de economische teruggang door de eerste intifada. Binnen een half jaar nadat Arafat in Gaza aankwam, daalde de levensstandaard er met 25 procent en ruim de helft van de inwoners zei dat ze onder het Israëlische bewind tevredener waren geweest. Het begin van de tweede intifada, zes jaar later, was de genadeklap voor de economische en maatschappelijke vooruitgang die Israël had achtergelaten.

In de zomer van 2007 besloot premier Salam Fayad van de Palestijnse Autoriteit (PA) dit heilloze pad te verlaten en voor het eerst in de Palestijnse geschiedenis werd een poging ondernomen om te komen tot echte staatsvorming. Daarin heeft hij bescheiden successen geboekt, met name een duurzaam economisch herstel waardoor de Westoever bijna weer op het niveau van voor de intifada is.
Fayad heeft echter geen nieuwe maatschappelijke instellingen gecreëerd en de PA is nog steeds een corrupte en totaal disfunctionele organisatie.

Ongrondwettelijk
De Palestijnse premier mag dan wel de basis hebben gelegd voor een democratisch Palestina, maar het presidentschap van Mahmoud Abbas, en bijgevolg ook de positie van de premier zelf, is volslagen ongrondwettelijk. Abbas heeft niet alleen de gigantische verkiezingsoverwinning van Hamas in januari 2006 genegeerd, maar zijn termijn als president is al ruim twee jaar geleden verstreken.

Van niet minder belang is het feit dat Hamas en Fatah, de twee facties die het Palestijnse leven overheersen, nog steeds gewapende groepen zijn en actief terrorisme bedrijven. Dat is een geheid recept voor een mislukte staat. Volgens de Oslo-akkoorden is de PA verplicht alle gewapende groepen op de Westoever en in Gaza te ontmantelen, maar dat heeft Arafat nooit gedaan.

Macht
Ter vergelijking: binnen twee weken nadat Israël onafhankelijk was geworden, heeft David Ben-Gurion alle joodse ondergrondse bewegingen opgeheven en ondergebracht bij het nieuwe Israëlische Defensieleger. Als er een Palestijnse staat zou komen, en zelfs als Abbas oprecht aan hervormingen zou werken, dan nog zou Hamas zijn wankel gezag blijven ondermijnen. Niet alleen heerst Hamas over de Gazastrook, waarvan het een islamitische micro-staat heeft gemaakt, maar het heeft ook aanzienlijke macht op de West-oever.

Geen wonder dus dat uit recent onderzoek blijkt dat steeds meer Palestijnen in Oost-Jeruzalem - die recht hebben op Israëlische sociale voorzieningen en vrij kunnen reizen buiten de Israëlische grenzen van voor 1967 - liever burgers willen worden van een Joodse staat dan van een nieuwe Palestijnse. Tweederde van hen denkt dat het eenzijdige uitroepen van Palestijnse onafhankelijkheid met steun van de VN geen positief effect zou hebben. En daarin hebben ze gelijk. Helaas zouden er wel veel negatieve neveneffecten zijn: een verhevigd conflict met Israël en een nog grotere kloof in een toch al verdeelde Palestijnse samenleving. Eens te meer sturen de Palestijnse leiders hun volk de verkeerde kant op.

<sup>Efraim Karsh Onderzoeker aan King's College Londen. Hij schreef 'Palestine Betrayed'.

Vertaling: Leo Reijnen</sup>