Israël redt Palestijnen van Palestijnse raketten

 

Niet alleen Joden, ook Arabieren en zelfs Palestijnen zijn het slachtoffer van raketten gericht op Israel. Dat Israel ook Arabieren en Palestijnen beschermt is iets dat je niet snel in de media zult lezen. 

 

RP

-------- 

 

Israël redt Palestijnen van Palestijnse raketten

http://www.cip.nl/nieuwsbericht_detail.asp?id=24272 

 

Omdat er dit weekeinde voortdurend Palestijnse raketten en mortiergranaten werden afgevuurd op zuid Israël - ondanks berichten over een door internationale bemiddeling bereikt staakt-het-vuren – moesten Israëlische soldaten niet alleen zichzelf beschermen, maar ook Palestijnse burgers.

Donderdagavond kwam vanuit Gaza opnieuw een mortieraanval op de Erez doorlaatpost tussen Gaza en zuid Israël. Drie Palestijnse vrouwen en twee kleine kinderen passeerden de grenspost toen de granaatbeschieting begon. Ze waren in zuid Israël geweest voor medische behandeling in een Israëlisch ziekenhuis.

De aanval veroorzaakte een stroomstoring, waardoor de elektronische hekken van de doorlaatpost niet geopend konden worden. Op dat moment waren twee vrouwen al gepasseerd, maar een vrouw en haar baby zaten gevangen tussen twee hekken.

Israëlische soldaten gestationeerd op de doorlaatpost kwamen snel in actie om de gevangen vrouw en haar kind te bevrijden voordat nog meer granaten het gebouw zouden treffen. De drie vrouwen en hun baby's werden vervolgens met spoed naar een aangrenzende schuilkelder gebracht, waar ze een maaltijd kregen na hun dagelijkse vasten in de maand Ramadan. 

 

 

Al Qaida ontdekt nieuwe vrijplaats in Egyptische Sinaï

 

De Arabische lente heeft tot dusver de vaak te hoog gespannen verwachtingen niet bepaald waargemaakt.

Een democratische staat vereist een aantal voorwaarden, waaraan de Arabische samenlevingen bepaald niet voldoen. Een bepaald welvaartsniveau en ontwikkelingsniveau, met onder meer vrije media en onderwijs, een middenklasse, redelijk ontwikkelde staatsinstituties, scheiding der machten en een algemeen vertrouwen in of acceptatie van centraal gezag, een cultuur en traditie die daarbij aansluit; ik noem maar wat dingen. Hoe verwerpelijk en corrupt de meeste dictaturen ook zijn, soms lijken ze het mindere kwaad, zeker als het alternatief een chaos en anarchie is waarin enkel het recht van de sterkste geldt: vaak de grootste religieuze fanaten en meedogenloze bendes. Of het in Egypte en Libië echt beter gaat worden, is dus nog maar de vraag...

 

Een interessant studie object lijkt me overigens een vergelijking tussen de positie van de Bedoeinen in Egypte en die in Israel. Israel krijgt al jaren veel kritiek op hoe het met de Bedoeinen in de Negev omgaat, maar dat Moebarak al die tijd een "waar schrikbewind" in de Sinai voerde, dat lees ik hieronder voor het eerst...

 

Wouter

_________

 

'Al Qaida ontdekt nieuwe vrijplaats'

Volkskrant Opinie / Martin Janssen − 29/08/11, 06:00

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/2873867/2011/08/29/Al-Qaida-ontdekt-nieuwe-vrijplaats.dhtml#.Tltc6B_0QRI.facebook

De Egyptische Sinaï-woestijn is een verzamelpunt geworden van ontsnapte gevangenen en radicale jihadisten. Ze hebben al een aanval op Israëlische doelen uitgevoerd. Als Egypte en Israël niet opletten, kan de situatie makkelijk uit de hand lopen.

In tegenstelling tot wat door velen wordt beweerd behoort de terreurorganisatie Al Qaida tot de grootste winnaars van de huidige onrust in de Arabische wereld. In het zuiden van Jemen heeft de organisatie grote gebiedsdelen in handen, met alle mogelijke consequenties voor het internationale olieverkeer. Al Qaida-strijders zijn sterk vertegenwoordigd in de gelederen van de Libische oppositie.

Al Qaida vindt altijd een vruchtbare voedingsbodem in gebieden waar gezag en orde zijn ineengestort en waar de plaatselijke bevolking grieven koestert tegen de centrale overheid of deze overheid zelfs vijandig gezind is. Een van de laatste succesverhalen van Al Qaida lijkt zich momenteel onder de neus van Israël te voltrekken in de Egyptische Sinaï. Net als Zuid-Jemen een uiterst strategische regio, die Afrika met Azië verbindt.

De meest recente aanval op Israël werd uitgevoerd vanuit deze Sinaï, waar sinds 25 januari het gezag van de Egyptische staat volledig afwezig lijkt te zijn. Rond die datum zijn duizenden, vaak gevaarlijke gevangenen uit Egyptische gevangenissen ontsnapt. Een groot aantal van hen zocht een heenkomen naar de Egyptische Sinaï, waar rebellerende bedoeïnenstammen een veilige schuilplaats leken te bieden. Deze bedoeïnen staan als gevolg van decennia van marginalisering en uitsluiting vijandig tegenover de Egyptische staat.

Explosief
De afgelopen maanden zijn in de Sinaï talloze Egyptische politieposten aangevallen en dienstdoende agenten werden vermoord of zijn gevlucht, waardoor een gevaarlijk machtsvacuüm ontstond. Met name in het noorden van de Sinaï, dat een drielandenpunt vormt tussen Israël, de Gazastrook en Egypte, is de situatie explosief. Dit gebied wordt wel vergeleken met de grensstreek tussen de Verenigde Staten en Mexico, waar permanent een semi-oorlogssituatie bestaat. Als gevolg van het vredesverdrag van Camp David is deze zone verboden gebied voor het Egyptische leger, maar de afgelopen weken heeft Cairo met stilzwijgende toestemming van Israël duizend Egyptische soldaten naar het gebied gestuurd in een poging om hier enige vorm van gezag te herstellen.

Na de recente aanslagen op Israëlische doelen ontkende Egypte dat de terroristen hadden geopereerd vanaf Egyptisch grondgebied. De Egyptische generaal Salah al-Masry deed in dit verband een veelzeggende uitspraak. Hij verklaarde dat 'Al Qaida niet bestaat in de Sinaï, maar er zijn wel duizenden takfiris'. Takfiris zijn de meest gevaarlijke branch van terroristen. Zij lieten na 2003 in Irak hun bloedige visitekaartje achter in de vorm van duizenden onthoofde en verminkte lijken.

Koude oorlog
De Egyptische generaal lijkt met zijn uitspraak te verwijzen naar de Takfir wa'l hidjra-groep, die in de jaren zeventig van de vorige eeuw werd opgericht door een zekere Shukri Mustafa en die momenteel een ware heropleving doormaakt in de Egyptische Sinaï. Duizenden zwaarbewapende takfiris, zwaaiend met zwarte vlaggen, hebben hier de afgelopen maanden politiebureaus en andere gebouwen van de Egyptische overheid verwoest en in brand gestoken. Wat onderstreept dat de gewapende strijd van deze takfiris niet zozeer gericht is tegen Israël, maar veeleer tegen de Egyptische staat, waarmee ze hun koude oorlog uit de jaren zeventig weer hebben opgepakt.

Na 25 januari is er in de Sinaï een situatie ontstaan die aan anarchie grenst, en de grootste vrees is thans dat zowel Palestijnse militanten als bedoeïnen zich bij de takfiris hebben aangesloten. Sinds enkele maanden heeft Caïro de grensovergang bij Rafah tussen Egypte en de Gazastrook opengesteld voor personenverkeer. Goederen, uiteenlopend van drugs en wapens tot in Libië gestolen auto's, worden echter nog steeds via de duizenden onderaardse tunnels gesmokkeld. Het zijn vooral de bedoeïnen die zich met deze smokkel bezighouden.

De Osmaanse Turken en na hen de Britten hebben al getracht de bedoeïnenstammen onder hun gezag te krijgen, maar slaagden hier net zo weinig in als de huidige Egyptische regering. President Mubarak probeerde greep te houden op de situatie door in de Sinaï een waar schrikbewind te voeren. De antipathie van de bedoeïnen tegen de Egyptische staat is dan ook bijna spreekwoordelijk en als het Al Qaida en de takfiris zou lukken deze bedoeïnen te rontselen, kan dat leiden tot een explosieve situatie in de Sinaï. Het is Al Qaida nooit gelukt om terreuraanslagen te plegen in Israël en Egypte, maar de huidige situatie in de Sinaï lijkt kansen daarvoor te bieden.

Verleiding
Egypte en Israël hebben in Al Qaida een gemeenschappelijke vijand en zouden daarom hun samenwerking moeten intensiveren. Het is duidelijk dat de recente aanslagen op Israëlische doelen in Eilat vooral de bedoeling hadden om een crisis te veroorzaken tussen Israël en Egypte en wellicht zelfs een oorlog.

De Hoge Militaire Raad die de facto Egypte bestuurt, moet de verleiding weerstaan om toe te geven aan de druk van de Egyptische publieke opinie, die om wraak schreeuwt wegens de door Israël gedode soldaten. Een verleiding die groot is omdat daarmee de aandacht wordt afgeleid van de binnenlandse problemen. Op zijn beurt doet Israël er verstandig aan grote terughoudendheid te betrachten bij militaire vergeldingsacties. De huidige situatie aan de Israëlische noordgrens is buitengewoon onzeker en het land kan zich momenteel geen oorlogsfront in het zuiden veroorloven.

^{Martin Janssen is een arabist die woont en werkt in Damascus.}

Palestijnse leugens over watergebruik slecht teken voor staatsuitroeping

 

Helaas is onderstaand artikel hier en daar nogal technisch en wat lastig leesbaar, maar de feiten zijn onthullend. Het bekende beeld, ook in de Nederlandse media, is dat Israel water steelt dat eigenlijk de Palestijnen toebehoort en deze daarom geregeld zonder water zitten. Dat juist de Palestijnen zich vaak niet aan gemaakte afspraken houden, illegaal water aftappen en goedgekeurde projecten niet uitvoeren, hoor je helaas nooit. Een voorbeeld:

‘Israel allocates only 10 % of the shared water sources to the Palestinians’ claims Atilli.

The water quota for the West Bank were mutually agreed upon in the Oslo accords. As a result 33% of the water in the aquifers under the West Bank is allocated to the Palestinians.

In 1993 the Palestinians could pump up 117 million m3 and Israel would provide an additional 31 million m3. In 2007 200 million m3 water was allocated to the PA of which Israel provided 51,8 million m3.

However of those 200 million m3, only 180 million was actually used.

The main reason for this, is that the PWA did not implement projects in the Eastern aquifer that would have solved much of the Palestinian water crisis. More than half of the wells approved for exploitation of the Eastern aquifer have not been drilled until now. The permits to drill these wells were issued in 2000.

In a letter written on April 4^th 2001 the civil administration urged the PWA to execute these projects. A letter from June 8^th 2009 repeated that request.

Atilli also lied about the Palestinian water consumption. In the JPost article he claimed that Palestinians are ‘limited to an average of just 60 liters. However, in 2009 his own PWA published a report that mentioned an average supply of 110 liter per capita per day.

Je kunt je afvragen waarom de Palestijnen deze bronnen niet beter benutten en waarom ze zoveel onwaarheden verkondigen. Het antwoord ligt voor een deel in de kritiekloze houding van het Westen tegenover de Palestijnen. Hun leugens over Israelische diefstal worden zonder meer geloofd en op deze manier hoeft men slecht beleid, corruptie en wanpraktijken aan eigen kant niet aan te gaan pakken. Missing Peace wijst erop dat een en ander aantoont dat de Palestijnen niet klaar zijn voor een eigen staat en al helemaal niet voor een staat die in vrede met Israel leeft. Alle problemen worden immers als vanouds op Israel afgeschoven. 

 

RP

------------

 

http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=235772

The devastating truth about water and Palestinian statehood

On June 15^th 2011 the Jerusalem Post published an article about the Palestinian water crisis, written by the head of the Palestinian Water Authority, Dr Shaddad Atilli.

In his article Atilli wrote that Israel’s ‘discriminatory policies’ are to blame for the lack of water in the Palestinian society. He claimed that Israel used the Joint Israeli Palestinian Water Committee (JWC) to veto and to delay Palestinian water projects. He also wrote that Israel illegally exploits 90% of the shared water sources, allocating only 10% for Palestinian use.

Furthermore, he claimed that because of the Israeli policies such as theft of water and the destruction of water wells and treatment plants, people realized that the two state solution was rapidly fading.

His libelous article, that was full of distortions, outright lies and false accusations, was yet another proof of the intransigence of the Palestian Authority.

Recently our organization Missing Peace obtained authentic official papers documenting meetings of the Joint Israeli Palestinian Water Committee (JWC) and correspondence between Colonel Avi Shalev, head of the International relations branch of COGAT, and Dr.Atilli.

Those documents give an entirely different picture about the root cause of the Palestinian water crisis.

Contrary to Atilli’s outrageous accusations, it has been the Palestinian Authority that has been sabotaging the two state solution by preventing the development of an independent water infrastructure for the future Palestinian state.

Let’s examine some of the claims in Atilli’s article and compare them with the picture that emerges from the JWC and COGAT documents.

‘Israel delayed and vetoed Palestinian water projects’, says Atilli.

First of all, article 40 (14) in the Oslo accords clearly states that all JWC decisions about water projects in the West Bank need mutual agreement.

Once approved, JWC projects for the territories under Palestinian control (Area A and B) do not need any further Israeli involvement.

Projects in Area C, where Israel is in control need approval from the Israeli Civil Administration (ICA).

Since 2000 the PWA submitted 76 requests for permits to the office of the Civil Administration. Subsequently 73 permits were issued by ICA and 3 denied because there was no master plan.

In a letter of June 8^th 2009 Shalev responded to Atilli’s complaint that ICA did not honor a PWA request to issue 12 of these permits. Shalev wrote that these permits were already issued in 2001 and that ICA wondered why the PWA did not execute these projects.

Another 44 JWC approved projects, the majority in Area A and B, like the construction of a waste water treatment plant (WWTP) in Jenin that received approval in 2008- have not been implemented. The German government even withdraw a plan to build a WWTP in Tulkarm when it came to the conclusion that the PWA could not handle the project.

When back in November 2009, the PWA complained about a lack of funds, the Israeli government officially offered to finance water projects for Palestinian communities. The PA has yet to respond to this offer.

‘Israel allocates only 10 % of the shared water sources to the Palestinians’ claims Atilli.

The water quota for the West Bank were mutually agreed upon in the Oslo accords. As a result 33% of the water in the aquifers under the West Bank is allocated to the Palestinians.

In 1993 the Palestinians could pump up 117 million m3 and Israel would provide an additional 31 million m3. In 2007 200 million m3 water was allocated to the PA of which Israel provided 51,8 million m3.

However of those 200 million m3, only 180 million was actually used.

The main reason for this, is that the PWA did not implement projects in the Eastern aquifer that would have solved much of the Palestinian water crisis. More than half of the wells approved for exploitation of the Eastern aquifer have not been drilled until now. The permits to drill these wells were issued in 2000.

In a letter written on April 4^th 2001 the civil administration urged the PWA to execute these projects. A letter from June 8^th 2009 repeated that request.

Atilli also lied about the Palestinian water consumption. In the JPost article he claimed that Palestinians are ‘limited to an average of just 60 liters. However, in 2009 his own PWA published a report that mentioned an average supply of 110 liter per capita per day.

Atilli’s level of chutzpah is best shown by his third claim about Israel stealing water and destroying Palestinian water projects.

In fact Palestinians steal millions m3 of water per year by drilling illegal holes in the water pipes of the Israeli water provider Mekorot.

The Civil Authority fixes 600 of these illegal taps each year.

Furthermore, since 2008 Israel has asked the PA to re-establish the joint JSET water patrols that fought water theft before the El Aksa intifada. The PA refused.

Another reason for the loss of water is the poor maintenance of the Palestinian water infrastructure.

A staggering 33% of the fresh water supply gets lost because of leaks, theft and poor maintenance.

Other documents provided solid evidence that the closing of 250 illegal wells was agreed upon in the JWC meetings. For example, minutes of the JWC meeting on November 13^th 2007 show a consensus decision to destroy ‘illegal drillings and connections’.

Nevertheless Atilli acted as if he never attended these meetings and had never co-signed the joint decisions to close illegally drilled wells.

He even had the gall to write urgent appeals to the international community as soon as ICA, after numerous appeals to the PWA to follow up on the agreed closure of illegal wells, finally took action and closed those wells.

These are only few examples of the overwhelming and shocking evidence of the way the Palestinian Authority neglected the basic needs of its citizens and cynically used water as a weapon in a PR campaign against Israel.

It shows that, contrary to reports dealing with the progress in state building, the PA is far from ready for statehood.

There is however yet another conclusion to be drawn here.

The stubborn refusal to work together with Israel on mutual and vital interests like improvement of the water infrastructure and the way the PA subsequently used that lack of improvement to demonize Israel, prove that the PA is not interested in the two state solution and peace.

In fact the bid for UN recognition of a state without a peace agreement and the way the PA deals with Israel in the field of water are part of the same campaign.

The goal of that campaign is, as Mahmoud Abbas has pointed out in his infamous NYT op-ed, the continuation of the conflict by different means.

By now it has become crystal clear that the use of water as weapon is one of those means.

www.missingpeace.eu

 

Verslag manifestatie Gilad Shalit Brigade 24 augustus

 

http://www.zionism-israel.com/blog/archives/00000586.html

IMO Blog,  31 augustus 2011 

Verslag van de manifestatie van de Gilad Shalit Brigade op 24 aug. 2011, Plein, Den Haag
door Gerbrig Arends-Alkema

Om 13 uur waren we, onder een loodgrijze lucht waar het nog een beetje uit regende, al aanwezig om alles voor te bereiden voor deze manifestatie ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van Gilad Shalit op zondag 28 aug. Zijn 6de verjaardag in gevangenschap!

De 'kooi' die de ondergrondse bunker waarin Gilad Shalit wordt vast gehouden moest verbeelden werd opgezet, een tafel met actiekaarten, een 'boek' waar iedereen wat in mocht schrijven ter bemoediging van Gilad en zijn ouders en familie, een grote kaart voor de Palestijnse delegatie waar ook iedereen wat op mocht schrijven, kaartjes voor onder de ballonnen en flyers met informatie.


De politie was ook al vroeg aanwezig maar heeft niets te doen gehad, en natuurlijk waren er veiligheidsmensen van de Israelische ambassade en een filmploeg van het CIDI die een soort minireportage hebben gemaakt.

Langzaam kwamen er steeds meer mensen bij. Veel te weinig natuurlijk voor zo'n belangrijke zaak, en later bleken er nog door een foute vermelding op Facebook mensen naar het Binnenhof te zijn gegaan. Hopelijk hebben ze ons allemaal toch nog weten te vinden! Toch waren er op een gegeven moment al met al zo'n 100 demonstranten bij elkaar. Velen met Israelische vlaggen, Joden en christenen, jong en al wat ouder, een Israelisch gezin die toevallig net in Den Haag waren en een Argentijns gezin die er eerst niet zoveel van begrepen natuurlijk, maar aangaven dat ze van Israel hielden en graag mee wilden doen!

Allemaal mensen die diep in het hart getroffen zijn door het lot van Gilad Shalit en die vinden dat hij onmiddellijk vrij moet worden gelaten. De sfeer was goed, en net op tijd werd het ook nog droog!

Om 14 uur, nadat de nieuwe Israelische ambassadeur, de heer Chaim Divon met de diplomaten van de Israelische ambassade, o.a. mevrouw Mittelmann, ter plekke waren gearriveerd werd iedereen van harte welkom geheten en kreeg als eerste de heer Divon het woord. Hij gaf aan dat hij de reden voor deze bijeenkomst, de vrijlating van Gilad Shalit, een van de belangrijkste zaken vindt. Hij schetste de situatie van Gilad en hoe het moet zijn voor zijn ouders en familie. En hoe bemoedigend het voor hen zal zijn te weten dat er ook hier in Nederland mensen zijn die voor hem opkomen en aan hen denken.

Hij toonde zich ook bereid om als eerste iets in het 'boek' voor de familie Shalit te schrijven.

Daarna was het tijd voor de ballonnen. Iedereen kreeg een ballon en mocht er zelf een kaartje aan bevestigen en zijn/haar naam + evt. boodschap invullen. En natuurlijk stond er ook al de foto van Gilad op met de tekst 'let him free' en een korte beschrijving en het verzoek om, als iemand de ballon vindt dit bij een centraal e-mailadres te melden. We zijn benieuwd!

Daarna zochten we een plekje midden op het plein waar geen bomen waren, en na een minuut stilte lieten we de ballonnen op. Een ontroerend moment, die ballonnen in de kleuren van de Israelische vlag die door de wind werden gedreven om de boodschap te verspreiden: laat deze zoon van Israel vrij!

Hierna sprak de heer Rijk van Dam de aanwezigen toe in niet mis te verstane woorden, over Gilad Shalit natuurlijk, maar ook over hoe eenzijdig de visie op Israel in het Europese parlement is. We mogen dankbaar zijn met Europarlementariërs als hij die de Europese coalitie voor Israel hebben opgericht om binnen het Europarlement steeds weer voor Israel op te komen. Vandaar ook dat de volgende actie van de Gilad Shalit Brigade gericht zal zijn op de EU. Er werden vast nieuwe actiekaarten uitgedeeld met dezelfde tekst als de andere kaarten, alleen deze zijn gericht aan de heer Bas Belder, Europarlementariër die ook lid is van genoemde coalitie voor Israel. Om hem te bemoedigen en te steunen bij zijn belangrijke werk!

Daarna werd de manifestatie afgesloten met een gedicht voor Gilad van en door Lammie Lassche en we hebben samen met de woorden van psalm 121 de zegen van de Eeuwige toegezongen aan Gilad Shalit en zijn familie maar ook aan Israel in deze voor dat land weer zo moeilijke tijd.

Iedereen kreeg 5 actiekaarten mee, en toen iedereen haar/zijn boodschap had geschreven in het boek voor de fam. Shalit en/of de kaart voor de Pal. delegatie, en alles netjes opgeruimd was, gingen we met een paar naar de Palestijnse delegatie om de grote kaart aan te bieden. Ook de heer Koen Piller van het CIDI ging mee met zijn camera en microfoon.

Terwijl we nog op de stoep stonden te wachten op de laatsten van ons groepje zagen we juist de Palestijnse delegaat, de heer Nabil Abuznaid, weg gaan. Wij spraken hem aan op straat en hij gaf aan dat ook hij wil dat Gilad Shalit vrij komt, maar stelde zijn ontvoering gelijk aan het lot van Palestijnse gevangenen in Israel, wat volkomen onterecht is. Palestijnse gevangenen in Israel zijn mensen die op z'n minst verdacht worden van misdaden, en zij mogen wel bezoek van hun familie ontvangen en zelfs studeren. Ook probeerde hij ons in een gesprek over het Israelisch-Palestijnse conflict te trekken, echter daar waren wij uiteraard niet gekomen.

Hij gaf ook aan dat de PA geen enkel contact heeft met Hamas en hij heeft beloofd dat hij zijn best zou doen voor Gilad Shalit. Overigens toonde hij ons ook grote stapels actiekaarten die al bij hem zijn binnen gekomen, ten bewijze dat hij deze actie zeer serieus neemt. We hebben met hem afgesproken dat we nog een keer met hem over politiek komen praten, maar dat eerst Gilad Shalit vrij moet zijn.

Laten we hopen en bidden dat dat niet lang meer zal duren, dat G'd zich over Gilad zal ontfermen en dat hij snel vrij zal komen! Wij gaan door met actie voeren totdat hij thuis is. Doet u mee! Voor meer info kunt u zich wenden tot: de Gilad Shalit Brigade:

Lammie Lassche, llassche-shalom@hotmail.com tel. 0522 262 558
Gerbrig Arends-Alkema, gm.arends@kpnplanet.nl tel. 0524 222 579
Geertje Marinus, g.marinus49@upcmail.nl
Willemke Marinus, wmarinus@hotmail.com

 

 

Vandaag was de 25ste verjaardag van Gilad Shalit, de Israelische dienstplichtige soldaat die al ruim 5 jaar gegijzeld wordt door Hamas in de Gazastrook.

In Den Haag werd afgelopen woensdag al gedemonstreerd voor zijn vrijlating (verslag volgt nog), met een opkomst van zo'n 100 demonstranten niet onaanzienlijk.

 

Zie ook de video van Stand With Us: Give Two Minutes to Gilad Shalit (met petitie).

 

De tegenpartij wijst dan altijd op de vele duizenden Palestijnen die in Israelische gevangenissen zitten. Dat is geen vergelijking: het leeuwendeel daarvan is berecht en zit een straf uit voor terroristische activiteiten of 'banale' vergrijpen als autodiefstal. Zij hebben allerhande rechten zoals het in een rechtstaat betaamt, kunnen bezoek ontvangen en weten wanneer ze weer vrijkomen.

Dat neemt niet weg dat er ook aan Israelische zijde misstanden zijn. Eergisteren berichtte The Independent nog over Palestijnse tieners, sommigen pas 12 jaar, die door Israelische militairen midden in de nacht van hun bed worden gelicht en meegenomen, en vervolgens langdurig worden ondervraagd en geïntimideerd, omdat ze bij demonstraties stenen zouden hebben gegooid. Het lijkt de ondervragers vooral te doen om via deze kinderen de echte terroristen op het spoor te komen, maar betrouwbare informatie kan deze methode nauwelijks opleveren. Of men hoopt ze zo af te schrikken van verdere gewelddadigheden, maar de kans lijkt groot dat zulke grove methoden eerder averechts werken...

 

Wouter

____________

 

Demonstraties in Israël voor vrijlating door Hamas gegijzelde soldaat Gilad Shilat

http://www.nrc.nl/nieuws/2011/08/28/demonstraties-in-israel-op-verjaardag-gegijzelde-israelische-soldaat-gilad-shilat/

door Hans Klis

Ruim tweehonderd mensen demonstreerden vanavond bij het Erez-terminal in Israël bij de grensovergang naar de Gazastrook voor de vrijlating van de in 2006 door Hamas gevangen genomen soldaat Gilad Shalit. De Israëlische soldaat werd vandaag 25 jaar.

Tijdens deze demonstratie beschuldigde de vader van Shalit, Noam Shalit, de Israëlische regering ervan zijn zoon "vergeten" te hebben. Volgens de rabbijn van Tel Aviv, Israel Meir Lau, moeten de Verenigde Naties ingrijpen om Shalit vrij te krijgen, die al vijf jaar "de last van de Israëlische strijd tegen de terroristische organisatie Hamas op zijn schouders draagt". Lau heeft al aangegeven om de plaats van Shalit in te nemen als gijzelaar.

Eerder vandaag verzamelden zich al honderden Israëliërs in de buurt van het aan de Gazastrook grenzende Kerem Shalom waar Shalit ruim vijf jaar geleden werd gegijzeld. De ouders van Shalit namen vanochtend ook deel aan een demonstratie voor het kantoor van premier Benjamin Netanyahu.

De Franse president Nicolas Sarkozy stuurde een brief aan de gegijzelde soldaat, die ook de Franse nationaliteit heeft, waarin hij benadrukt dat "Frankrijk" hem niet "vergeten is". Aan zijn ouders stuurde de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Alain Juppe, dat Frankrijk "er alles aan zal doen" om hun zoon vrij te krijgen, meldt persbureau AFP.

De regering van Israël voert al jaren indirecte onderhandelingen met Hamas over de vrijlating van de Israëlische soldaat. Hamas wil in ruil voor het laten gaan van Shalit onder andere dat duizenden Palestijnse gevangenen in Israël op vrije voeten worden gesteld. Op 25 juni was het precies vijf jaar dat de Israëlische militair gegijzeld wordt door Hamas.

De laatste keer dat iets van Shalit werd vernomen was in oktober 2009. Toen gaf Hamas onderstaande videoboodschap van de soldaat vrij.

http://www.youtube.com/watch?v=fsD6nAbD5LI&feature=player_embedded

 

Gevolgen voor de PA en PLO van VN-erkenning van een Palestijnse staat

 

Velen, met name ter linkerzijde, zijn enthousiast over de erkenning van een Palestijnse staat door de VN (de Algemene Vergadering dan, in de Veiligheidsraad is een Amerikaans veto te verwachten).

Daar kunnen zij zich lelijk op verkijken, maar het is begrijpelijk dat elke hoop op verandering/verbetering wordt aangegrepen, gezien de al jaren vastzittende vredesonderhandelingen.

 

Hoe je ertegen aankijkt hangt sterk samen met je analyse van het conflict, die weer sterk wordt gekleurd door je sympathieën. Heb je vooral met de Palestijnen te doen, dan is de kans groot dat je Israel als de grote boosdoener en de bottleneck ziet, die door een stap van de PA naar de VN wellicht meer onder druk kan worden gezet om toegeeflijker te zijn. Sta je pal voor de Joden en Israel, dan zijn de Arabieren de grote onwilligen en de bedreiging, en is het een schrikbeeld als Israel door de internationale gemeenschap zo onder druk wordt gezet dat het gedwongen wordt tot onredelijke compromissen, die haar veiligheid en vermeende rechten ondermijnen.

 

In mijn analyse zijn beide partijen problematisch als het op vrede en compromissen sluiten aankomt; aan beide kanten zijn sterke bewegingen die geen centimeter willen toegeven, en met wie de regeringen (voor zover zijzelf wel compromisbereid zijn) niet openlijk de confrontatie willen aangaan. De enige internationale druk die echt zou kunnen werken is als gelijktijdig aan beide partijen duidelijke concessies worden gevraagd. De Palestijnen zouden bijv. hun opruiing moeten staken, het bestaansrecht van een Joodse staat moeten erkennen en het vermeende 'recht op terugkeer' moeten opgeven; van de Israeli's kan dan een serieus begin worden geëist aan het ontruimen van nederzettingen.

 

Wouter

___________

 

 

http://www.washingtonpost.com/blogs/right-turn/post/did-the-palestinian-authority-think-through-its-un-gambit/2011/03/29/gIQAd2xhiJ_blog.html

Posted at 09:00 AM ET, 08/28/2011

Did the Palestinian Authority think through its U.N. gambit?

By Jennifer Rubin

The conventional wisdom is that the Palestinian Authority has outwitted Israel, the United States and the "international community" and stands poised to get a a declaration of statehood from the United Nations. Yes, the United States will be obligated to veto any measure in the U.N.Security Council, but the PA can go to the General Assembly, get an impressive vote and then have a club to use against Israel in its lawfare operation to discredit and delegitimize the Jewish state.

Well, the evidence is now mounting that this may have been a good career move for Mahmoud Abbas, who can retire with a feather in his cap, but a disastrous move for the Palestinians.

This week former deputy national security adviser Elliott Abrams wrote:

For years the Palestinian leadership has taken legal advice from a law professor at Oxford University, Guy Goodwin-Gill. But now it seems that they forgot to consult him before demanding a U.N. vote on Palestinian statehood. In a recent legal brief for the leadership, the good professor demolishes the arguments for U.N. recognition.

As reported in the Palestinian media, the brief argues that a U.N. decision to recognize Palestinian statehood replaces the . . . [Palestine Liberation Organization] with the Palestinian Authority, and this would have what the article calls "dramatic legal implications" . . . .

These include the legal and practical limitations on the PA (Its lawyer says that the PA "is a subsidiary body, competent only to exercise those powers conferred on it by the Palestinian National Council. By definition, it does not have the capacity to assume greater powers.") And there are three more knotty problems for the Palestinians.

The first, of course, concerns U.S. aid. A report in Ha'aretz claimed that the U.S. consul general in Jerusalem, Daniel Rubinstein, told chief Palestinian negotiator Saeb Erekat that "in case the Palestinian Authority seeks to upgrade its position at the U.N. through the General Assembly, the U.S. Congress will take punitive measures against it, including a cut in U.S. aid." Alas, this refreshing clarity was swiftly disclaimed by the State Department. A State Department official authorized only to speak on background told me Friday afternoon, "While we cannot get into private diplomatic discussions, this report is not an accurate portrayal of the U.S. position, nor did CG Rubenstein make the comments purported in the media." So much for that. (The official added the usual boilerplate that the only way forward is for the two sides is to engage in "serious and substantive negotiations between the parties, and that remains our focus.")

But Congress is another matter. There is broad, bipartisan support in Congress to cut off the PA should it take the step of seeking a U.N. declaration. Moreover, House Foreign Affairs Committee chairwoman Rep. Ileana Ros-Lehtinen (R-Fla.) is preparing to introduce a bill to cut off funds to the United Nations as well. In an op-ed in the Miami Herald she explains:

In 1989, Yasser Arafat's PLO also pushed for membership for a "Palestinian state" in UN entities. The PLO's strategy looked unstoppable until the George H.W. Bush administration made clear that the U.S. would cut off funding to any UN entity that upgraded the status of the Palestinian observer mission in any way. The UN was forced to choose between isolating Israel and receiving U.S. contributions, and they chose the latter. The PLO's unilateral campaign was stopped in its tracks.

This example demonstrates a simple but needed lesson: At the UN, money talks, and smart withholding works.

With Arafat's successors up to the same tricks today, the U.S. response must be as strong. . . .

I will soon introduce the United Nations Transparency, Accountability, and Reform Act, which will reflect the executive branch's previous successful policies by cutting off U.S. contributions to any UN entity that grants membership or any other upgraded status to the Palestinian observer mission. This legislation will also leverage U.S. taxpayer dollars to make sure they do not fund biased or wasteful UN activities, and to achieve other much-needed reforms that will make the UN more transparent, accountable, objective, and effective.

In addition to cutting off funding, the PA's U.N. tactic may result in expulsion of the PLO and the closing of its offices in the United States. The reasoning is simple. As a Middle East hand explained to me, "There was until Oslo no Palestinian representation in the U.S." Once we bought into the notion that Yasser Arafat had agreed to participate in the peace process, "we allowed them to open an office, so State could talk to them all the time." However, Congress was not enamored of a terrorist organization being allowed to do business in the U.S. Congress and passed a law requiring the president every six months to waive the prohibition on terrorists groups and allow the PLO to operate here. This has gone on for two decades.

But there are good arguments why that should come to an end if the PA gets its upgraded status from the U.N. Jonathan Schanzer from the Foundation for Defense of Democracies lays out several grounds for kicking the PLO out of the United States.

First, "In declaring independence, the Oslo Process will be null and void. This, in turn, will nullify the Palestinian Authority, which drew its legitimacy from Oslo. As such, the new Palestinian government would become the new representative of the Palestinians moving forward. Thus, the PLO — formerly the only entity that could negotiate on behalf of the rights of Palestinians — would have no role to play. Why would the U.S. want both PLO offices and a PA mission?"

Second, Schanzer argues, "The PLO has openly challenged the administration and the U.S. Congress" in going to the United Nations. Congress could well decide (along with a cutoff in funding) to change the law and make it illegal for the PLO to operate in the U.S. Indeed, Ros-Lehtinen argued well before the U.N. gambit that the PLO should not be allowed to operate here. In July 2010, she put out a statement: "Abu Mazen refuses to negotiate directly with Israel, instead praising the recently deceased mastermind of the 1972 Munich Olympics massacre and sending condolences to his relatives. But the U.S. rewards his corrupt, autocratic PLO with more symbols of legitimacy, treating it like a sovereign state. On the other hand, Israel continues to be an indispensable democratic ally — but the U.S. still refuses to move our embassy to Israel's chosen capital. Instead of giving more undeserved gifts to the PLO, it's time for us to kick the PLO out of the U.S. once and for all, and move our embassy in Israel to Jerusalem, where it belongs." There is all the more reason to carry through on that threat if the Palestinians snub the United States and the entire peace process.

And finally, Schanzer points out that the "sputtering" reconciliation process between Fatah and Hamas is still going on. Should that proceed, there would be a basis to argue that Hamas taints all the Palestinian entities including the PLO, which then must be tossed out of the country.

In addition to the loss of funding and the expulsion of the PLO, the PA risks a violent reaction in Israel that it will not be able to contain. Israeli police and military are preparing for the worse in the wake of a U.N. declaration, namely a third intifada. When Palestinians look around the day after the U.N. "victory" and see that absolutely nothing has changed, will there be uncontrolled violence, in part directed at the PA that over-promised and under-delivered? Abbas may think he can control or limit demonstrations, but, if the Arab Spring has taught us anything, it is that demonstrations take on a life of their own.

Given all the serious blows to the Palestinians (economically, diplomatically and politically) that could well flow from a U.N. action one has to wonder: Did they think this through? Until recently it does not appear there was any realistic planning or assessment of the adverse consequences of a U.N. vote that, after all, would at most get the PA the status of the Vatican at the U.N. A very small gain in exchange for many real problems.

A final note: Have any of the European cheerleaders for the U.N. action thought this through either? Which Palestinian state are they supporting — a Hamas failed state or a Fatah state? And given the inevitable departure of the only marginally credible financial figure in the PA (Salam Fayyad), how do the Europeans expect the new state to operate? It is hard to imagine they would continue to pour their money into a chaotic and corrupt regime that would follow Fayyad's departure.

Maybe there are good answers to all these dilemmas. But oddly, I haven't heard a single world leader explain how this would all work out.

By Jennifer Rubin | 09:00 AM ET, 08/28/2011

 

 

Als de VS haar hulp aan de PA bevriest, zal Abbas dit geld hard nodig hebben voor lopende rekeningen.

 

"Onlangs stemde een Kamermeerderheid ervoor de subsidiekraan dicht te draaien als Palestijnen niet ophouden met het verheerlijken van geweld."

 

Minister Uri Rosenthal vond dit echter te ver gaan, en als hij het Kamerbesluit toch wil uitvoeren, wanneer en hoe meet hij dan of de Palestijnen zijn "opgehouden met het verheerlijken van geweld"?

Heeft hij al een e-mail abonnement op Palestinian Media Watch?

Ik vrees dat het vooral bij symboolpolitiek blijft....

 

Wouter

_____________

 

EU geeft Palestijnen 115 miljoen euro extra

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Europese-Unie/314118/EU-geeft-Palestijnen-115-miljoen-euro-extra.htm

maandag 22 augustus 2011 15:55

De Europese Unie gaat de financiële bijdrage voor de Palestijnse gebieden verhogen met 115 miljoen euro. In totaal is de Europese bijdrage voor de Palestijnen nu bijna 500 miljoen euro.

Lees ook de weblog van Leon de Winter: De foto's die het nut van de Gazavloot bewijzen

Het extra geld is bedoeld voor het aanleggen van watervoorzieningen, het versterken van de rechtsstaat en onderwijs en gezondheidszorg voor vluchtelingen binnen de Palestijnse gebieden en in Syrië, Jordanië en Libanon.

Eigen staat
Een deel van het geld is bestemd voor het opbouwen van een gezonde economie en een rechtsstaat. Daarmee loopt de EU vooruit op de vorming van een Palestijnse staat.

De Palestijnse president Mahmoud Abbas wil op 20 september bij de Verenigde Naties een verzoek om erkenning van de staat indienen. Israël is hier fel tegen. Ook Nederland zal niet met de erkenning instemmen, heeft minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal (VVD) aangegeven. Libanon is in september voorzitter van de VN-Veiligheidsraad en steunt de aanvraag van Abbas.

Half miljard
De EU gaf al 185 miljoen euro aan de Palestijnse gebieden. Daarnaast geeft Europa 145 miljoen euro directe financiële hulp aan de Palestijnse autoriteit en 40 miljoen aan het fonds van de Verenigde Naties dat Palestijnse vluchtelingen helpt.

Met de 115 miljoen euro geeft de EU jaarlijks in totaal 485 miljoen euro aan de Palestijnen. Nederland geeft daarnaast ongeveer 50 miljoen euro per jaar. Onlangs stemde een Kamermeerderheid ervoor de subsidiekraan dicht te draaien als Palestijnen niet ophouden met het verheerlijken van geweld.

Door Marlou Visser

 

Amerikaanse hulp aan Egypte (en PA) hangt af van vrede met Israel

 

Zoals ik gisteren reeds opmerkte: "Het vredesverdrag leverde Egypte ook veel Amerikaanse financiële steun op, en een niet te radikale regering zal die niet op het spel willen zetten voor een verkiezingsbelofte. Als de Moslim Broederschap aan de macht komt, is dit echter een ander verhaal."

 

Ook de Palestijnse Autoriteit van Abbas krijgt veel financiele steun van de VS, en parallel aan de Egyptische situatie is dit op basis van de Oslo Akkoorden, die voorzien in een onderhandelde vrede tussen Israel en de PA. Abbas breekt hiermee als hij zonder vredesakkoord naar de VN stapt om erkenning van een Palestijnse staat te verkrijgen, en de VS dreigt dien tengevolge haar donaties aan de PA te bevriezen. Onduidelijk is of Abbas bereidt is deze prijs te betalen, en of andere sponsors (de Arabische Liga?) dit gat dan zouden willen dichten. Daar heb ik nog geen verklaringen over gezien.

 

Wouter

__________

 

 

US lawmaker: Aid to Egypt depends on peace with Israel

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=234991

By HERB KEINON
08/23/2011 00:47

Kay Granger tells 'Post' that level of Muslim Brotherhood involvement in new Egyptian government will impact US assistance.

Washington's $2 billion in annual aid to Egypt will be cut off if Cairo backs out of the peace treaty with Israel, Congresswoman Kay Granger – whose job as chairwoman of the US House appropriations foreign operations subcommittee means she literally writes America's annual foreign aid bill – told The Jerusalem Post on Monday.

"The United States aid to Egypt is predicated on the peace treaty between Egypt and Israel, and so the relationship between Egypt and Israel is extremely important," the eight-term Republican from Texas said in an interview.

RELATED:
Protesters outside Cairo embassy call for envoy's ouster
Analysis: The Egypt factor in Gaza
Hamas-run Gaza now threatens Israeli-Egyptian peace

"As an appropriator I have two concerns: One thing is the continuing relationship between Egypt and Israel, and the other thing of course is what government we will be dealing with in Egypt, and what position the Muslim Brotherhood will play in this government."

Granger, here among a delegation of 25 Republican congressmen sponsored by the American Israel Educational Foundation, a charitable organization affiliated with the American Israel Public Affairs Committee, said she is on record as saying that "if the treaty between Egypt and Israel is not continued, our financial support will not continue."

She said she was not aware of any US threat to cut aid to Egypt during discussions this week on defusing the Israeli-Egyptian crisis following Thursday's terrorist attack and the ensuing killing of three Egyptian security officials. A senior Israeli official said that not only was there no threat of a cutoff of aid, but that there was no need for such a threat, and Israel never asked for one.

While Egypt and Israel were in direct contact in defusing the crisis, the US was also heavily involved in the discussions as well.

Regarding how the Muslim Brotherhood's participation in a future Egyptian government would impact the level of aid, Granger said this would depend "on how much of a position they have."

Everyone, she said, assumed the Muslim Brotherhood would have some role and some participation in the next Egyptian government, but what will impact the level of US assistance will be the level of its governmental control.

She said all of this has been made clear to the Egyptians, and that at a meeting in March with transition head Field Marshal Muhammad Hussein Tantawi, the first thing she asked was whether the treaty with Israel would be honored.

"The answer was yes," she said.

The tension with Egypt was raised during a meeting the Congressional delegation had with Prime Minister Binyamin Netanyahu, but she said he did not raise the aid issue.

Another official said that at the meeting Netanyahu said only the international community should "support the countries that keep the peace."

Since the 1979 peace treaty with Egypt, the US has provided Cairo with $2b. of aid annually, $1.3b. in military assistance and the rest in economic assistance.

Granger, who along with the delegation is scheduled to meet Palestinian Authority President Mahmoud Abbas on Wednesday, said it has been made clear that if the PA goes through with its statehood recognition bid at the UN in September, the roughly $500m. of US aid to the PA would be suspended. She said this would include money for Palestinian security training.

Granger said the message the delegation would bring to Abbas was that there was a strong "bipartisan desire" in the US Congress to see a return to peace negotiations "in a very serious way."

 

 

Wrok tegen Hamas groeit onder ontluikende middenklasse Gaza

Haaretz benadrukt dat slechts een kleine groep in de Gazastrook kan
profiteren van de sterk verlichte blokkade sinds vorig jaar en de beperkte
economische opleving die daarvan het gevolg is.
Gaza kent veel problemen, zoals dat het overbevolkt is en nauwelijks
natuurlijke hulpbronnen bezit. De blokkade, vooral nog van exportprodukten,
maakt het moeilijk om werkgelegenheid te vinden voor de vooral jonge
bevolking. Probleem is dat inkomsten vooral het Hamas regime ten goede komen
en deze steeds zwaardere wapens kan bemachtigen om Israel mee te bestoken.

Nieuwe verkiezingen zouden het begin van een oplossing kunnen zijn; Hamas
zou bij een democratisch verloop daarvan waarschijnlijk haar meerderheid
verliezen, want ze heeft de bevolking veel ellende gebracht in de afgelopen
jaren. Langs andere weg lijkt het regime niet weg te krijgen te zijn.

Wouter
____________

Resentment toward Hamas grows among Gaza's budding middle class

While two-thirds of Gaza's 1.6 million people live in poverty and rely on UN
food aid, a growing middle class fuels grass roots opposition to Hamas rule.

http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/resentment-toward-hamas-grows-
among-gaza-s-budding-middle-class-1.380193
By The Associated Press

A budding middle class in the impoverished Gaza Strip is flaunting its
wealth, sipping coffee at gleaming new cafes, shopping for shoes at the new
tiny shopping malls, and fueling perhaps the most acrimonious grass roots
resentment yet toward the ruling Hamas movement.

This middle class, which has become visible at the same time as a
mini-construction boom in this blockaded territory, is celebrating its
weddings in opulent halls and vacationing in newly built beach bungalows.
That level of consumption may be modest by Western standards, but it's in
startling contrast to the grinding poverty of most Gazans, who rely on UN
food handouts to get by.

Some of the well-off are Hamas loyalists. That rankles many Gaza residents
because the conservative Islamic movement gained popularity by tending to
the poor, through charitable aid, education and medical care - along with
its armed struggle against Israel.

"Hamas has become rich at the expense of the people," fumed a 22-year-old
seamstress, Nisrine, as she stitched decorative applique onto a dress. She
wouldn't disclose her family name, not wanting to be seen criticizing the
militant group.

Gaza's Hamas government denies its loyalists have gotten wealthy since the
group came to power. Corruption "doesn't touch us," said Hamas official
Yusef Rizka.

But others - even those close to Hamas - say the militant group must pay
attention. "There is a nouveau riche that has followed the rise of the
government," said Alaa Araj, a former Gaza economic minister and businessman
considered close to Hamas. "We must sound the alarm," he said. "(Resentment)
is growing in Gaza."

Gaza residents are also resentful because they feel they have suffered the
worst effects of the Israeli and Egyptian blockade that was slapped on the
territory when the militant group seized power in 2007. The blockade was a
failed attempt to crush Hamas; instead it impoverished already poor Gazans,
killed off trade and effectively imprisoned residents inside the territory.

Some two-thirds of Gaza's 1.6 million people live in poverty and rely on UN
food aid. About half the work force is unemployed. Many employed Gazans are
paid miserly wages, keeping them struggling.

They include the seamstress Nisrine, who is paid 5 dollars a day, money that
her family keeps. Baker Sami Awad, 27, earns 9 dollars a day to support his
five siblings and his sister's two children. Their father abandoned them
years ago; his sister's husband was killed in an Israeli incursion. Their
stories are typical.

Hamas has always had a small core of prominently wealthy loyalists. But it
appears another small group has seen its fortunes rise since the Hamas came
to power, primarily investors and high-level civil servants in Gaza's
24,000-strong bureaucracy.

The territory also has an established middle class of old merchant families,
senior aid officials and loyalists of Fatah, a Palestinian group that rivals
Hamas. But there's less resentment toward them - perhaps because they are
not in power.

The new signs of prosperity are due to a mini-construction boom that can be
traced back to Israel's easing of the blockade it imposed on Gaza in 2007.

To circumvent the blockade, Palestinians built hundreds of underground
tunnels crisscrossing the Gaza-Egypt border to bring in scarce consumer
goods, as well as weapons. But after Israel started letting in more consumer
goods a year ago, tunnels were freed up to bring in materials that remained
severely restricted - such as raw construction materials.

The prices of raw materials dropped, sparking a flurry of construction. Some
150 of Gaza's estimated 700 tunnels are solely used for raw materials, said
two tunnel traders who requested anonymity because they dodge Hamas taxes.

Some 120 tons of raw materials are typically hauled daily through a single
tunnel, they said. The rush of new building materials pushed down concrete
from a blockade high of 900 dollars a ton to 157 dollars. Gravel was 990
dollars, now it's 28 dollars .

Restrictions on exports and imports make some construction projects,
including factories, unfeasible. Investors are instead undertaking projects
that target domestic consumers, such as the al-Andulusia mall that opened in
July.

The 4 million dollar, three-story shopping center, is a humble operation by
global standards. It has a large supermarket and an assortment of clothing
and shoe shops. The third floor - a future cinema - hasn't opened yet.

For many Gazans, whose lives have stalled in fighting and the blockade, the
novelty is apparent. On a recent visit to the al-Andalusia mall, two women
clutched the escalator's rubber grip, giggling and shrieking as they rode up
to the second floor. Another woman stared at the escalator in fright, unsure
how to get on.

At another newly constructed area, parents sip coffee as their children play
on swings at a specially built private play garden. A series of small,
beachside bungalows in Gaza City hug the shore where the well-off can spend
summer days. Cafes and gift shops line the summer getaway. White tents are
strewn on the sand. Entrance costs about 3 dollars a person, unaffordable
for most large Gaza families.

De crisis in de Egyptisch-Israëlische relatie en het recente geweld

 

Terwijl wij een weekje weg waren is er een en ander gebeurd in Israel, waarvan de media hier weer een (deels) vertekend beeld gaven.

 

Vorige week donderdag beschoten Palestijnse terroristen bij Eilat een Israelische bus en nog 2 voertuigen, waarbij 8 Israeli's omkwamen. Er zoud ook zwaar geschut zijn gebruikt, waaronder bermbommen en anti-tankwapens, en beschietingen vanaf Egyptisch grondgebied. Een dag later voerde Israel een tegenaktie uit in de Sinai nabij de Egyptisch-Israelische grens, waarbij ook 5 Egyptische politieagenten omkwamen (meerdere terroristen droegen Egyptische uniformen en drie van hen zouden ook Egyptenaren zijn geweest volgens de Egyptische krant Al Masri al Youm). In Egypte werd daarop woedend gedemonstreerd tegen Israel, en opgeroepen om het vredesverdrag op te zeggen.

 

De Egyptische confrontatie-koers die hieronder wordt genoemd, lijkt vooralsnog mee te vallen: Egypte en Israel werden het gisteren eens over een uitgebreidere Egyptische militaire aanwezigheid in de Sinai, die sinds het vredesverdrag gedemilitariseerd is. Alle Egyptische partijen die aan de komende verkiezingen meedoen, zouden zich echter hebben uitgesproken voor het opzeggen van het vredesverdrag, dus de toekomst is erg onzeker. Het vredesverdrag leverde Egypte ook veel Amerikaanse financiële steun op, en een niet te radikale regering zal die niet op het spel willen zetten voor een verkiezingsbelofte. Als de Moslim Broederschap aan de macht komt, is dit echter een ander verhaal.

 

Daarnaast dreigt een nieuwe escalatie rond de Gazastrook, waar de raketbeschietingen en Israelische tegenacties sinds juli zijn toegenomen. Voornoemde terroristen zouden ook uit Gaza afkomstig zijn, reden waarom Israel ook daar tegenacties uitvoerde, waarop Hamas het formeel nog geldende staakt-het-vuren uit 2009 opzegde. Enkele dagen later kondigde Hamas een nieuw staakt-het-vuren af, wat echter snel weer werd verbroken (waaraan hieronder wordt gerefereerd). Na dagenlange raketregens en tegenacties is sinds gisteren wederom een staakt-het-vuren afgekondigd, en zou het momenteel weer rustiger zijn.

 

Tot zover de ontwikkelingen zoals ik ze uit (deels tegenstrijdige) nieuwsberichten heb opgemaakt.

 

Wouter

__________

 

Zie ook:

Wat u niet las in de media over de terreur in zuid Israël

 

De crisis in de Egyptische Israëlische relatie – Updated

http://missingpeace.eu/nl/2011/08/de-crisis-in-de-egyptische-israelische-relatie/

By Missing Peace

Maandag, Augustus 22, 2011 - 8:15 AM

 

Het 'staakt het vuren' dat door Hamas werd aangekondigd voor 21.00 uur zondagavond lijkt – zoals eigenlijk gebruikelijk is – niet te houden.

Hoewel de aanvallen zich lijken te hebben verplaatst naar de steden direct om Gaza werden er sinds gisteravond 16 raketaanvallen op Israël gemeld. Waarvan de meest recente om 19.30 maandagavond 22 augustus toen twee raketten richtng Ashkelon werden afgeschoten.

In de urenlange nieuwsuitzendingen op de Israëlische televisie zondagavond, waren echter de raketten niet het hoofdonderwerp van gesprek. De meeste aandacht ging uit naar de spanningen met Egypte.
Met aan de ene kant commentatoren die het publiek gerust stelden door te wijzen op het belang dat Egypte heeft bij het handhaven van de rust met Israel gezien de interne chaos in het land.
Aan de andere kant was er bijvoorbeeld Ehoed Yari, de commentator voor Arabische zaken op Arutz (Kanaal) 2 , die meldde dat de 121 partijen die willen deelnemen aan de Egyptische verkiezingen nu allen roepen om het opzeggen van het Camp David vredesakkoord. Het Moslim Broederschap organiseerde bovendien de betogingen tegen Israel om zodoende nu al de banden te verbreken.
De opvattingen van de politici reflecteren de toenemende haat tegen Israël in Egypte.
Dit werd ook duidelijk uit nieuw video materiaal dat gisteren ook op de Israëlische tv te zien was.
Een uitzinnige Egyptische massa bij de Israëlische ambassade heft spreekkoren aan waarin de bekende
kreet 'Khaibar al Yahud' voorkomt.

De vlag van Israël die kort daarvoor door een van de demonstranten was verwijderd werd verbrand en later is het volgende spreekkoor te horen:

"Stop met de verkoop van gas, laten we ze (de Joden red.) verbranden met gas".

MEMRI kwam bovendien met een andere video waarop betogers te zien zijn die een bord met een swastika omhoog houden waarop geschreven staat "De gaskamers zijn klaar"

http://www.memri.org/clip/en/0/0/0/0/0/0/3083.htm

De Egyptische journalist Mahmoud Mounir, die Hebreeuws spreekt, werd op Arutz 1 en 2 geïnterviewd over de Egyptische houding tegenover Israël. Hij noemde de situatie tot twee keer toe 'kritisch' en zei dat de militaire Junta wil dat Israël niet slechts spijt betoont over de dood van zes Egyptische politieagenten tijdens de jacht op de terroristen direct na de serie aanslagen op donderdag jl.
Egypte wil officiële excuses van Israël.
Het is duidelijk dat de Egyptische leiders op die wijze het volk willen kalmeren.

In Israel wordt echter terecht gewezen op de absurdheid van de Egyptische eis. Ten eerste omdat Israël vanuit Egypte werd aangevallen maar ook omdat uit getuigenverklaringen is komen vast te staan dat de terroristen die de aanslagen pleegden Egyptische uniformen droegen.
Verder is het vrijwel zeker dat Egyptische militairen en/of politieagenten op zijn minst de andere kant op keken toen de terroristen hun actie voorbereidden en uitvoerden.
Voorts werd er donderdag jl. de hele dag vanuit Egypte op Israëlische burgers en militairen geschoten.
De omgekomen Egyptische agenten hielden zich op in het zelfde gebied. Wat er precies is gebeurd zal onduidelijk blijven.

Maar uit de hele affaire blijkt dat Egypte op een confrontatie koers ligt ten opzichte van Israël.
De huidige crisis zal vrijwel zeker niet direct in oorlog uitmonden maar wel zeker is dat na de Egyptische verkiezingen – met de verwachte overwinning van de islamisten – iedere confrontatie tussen Hamas en Israël op een oorlog met Egypte zal kunnen uitdraaien.

Ondertussen is duidelijk geworden dat Israel er alles aan deed om zowel de rakettencrisis als de crisis met Egypte niet verder te laten escaleren.

Een Israëlische delegatie vloog gisteren onverwacht naar Cairo en president Shimon Peres nodigde de Egyptische ambassadeur uit voor een post Ramadan diner. Aan het rakettenfront werd een zelfde soort beheersing getoond. De laatste Israëlische actie dateert van maandagavond toen in noord Gaza een eenheid die raketten afvuurde, werd aangevallen. De andere aanvallen inclusief de escalatie van zondag overdag bleef vrijwel onbeantwoord.

De haat tegen Israel die nu zo duidelijk zichtbaar werd in Egypte, kwam ook elders tot uitbarsting. niet in het Midden-Oosten maar in Engeland. Op Trafalgar Square was gisteren een demonstratie waarin kinderen actief meededen aan de haatcampagne tegen de Joodse staat en waar de foto hieronder werd genomen.

De schoonzuster van Tony Blair, Lauren Booth, hield op de demonstratie een toespraak waarin ze Jordanie, Libanon en Egypte opriep om Jeruzalem (Al Quds) te 'bevrijden'. Assad hoefde van Booth niet in actie te komen die heeft immers 'andere dingen' aan zijn hoofd.

http://richardmillett.wordpress.com/2011/08/22/lauren-booth-lebanon-jordan-and-egypt-must-liberate-jerusalem/

De PA en Palestijnse media over het recente geweld in zuid-Israel en Gaza

 

De PA veroordeelde de aanslagen vorige week in Eilat volgens veel Nederlandse media, en zelfs Ronny Naftaniel schreef in de Volkskrant dat dze veroordeling volgens hem oprecht was. Aan de PA geliëerde Palestijnse media laten echter (weer eens) een heel ander beeld zien. De aanslagen zouden goed zijn voor de Israelische regering, deze zou er zelfs aan deelnemen, en de Palestijnse terroristen die Israel doodde waren natuurlijk 'martelaren'. Waarom verschijnen er geen columns in Palestijnse kranten waarin mensen hun afschuw uitspreken over dit zinloze geweld tegen onschuldige burgers, en menen dat de Palestijnen het zo keer op keer zelf verbruien? Waarom geen kritisch geluid, zoals in Israelische kranten continu gebeurt? Waarom wordt nooit eens de hand in eigen boezem gestoken, kritisch naar het eigen aandeel gekeken? Het feit dat de Palestijnen minder macht hebben dan Israel rechtvaardigt niet deze continue slachtofferhouding en het wegkijken van eigen geweld en fouten.

 

RP

-----------

 

 

 

PMW Bulletin / August 24, 2011

Click here to view PMW's website

 

The Palestinian Authority on the terror attacks

in Southern Israel that killed 8 Israelis;

and on the Israeli response

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=5544

Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik

 

The heads of the Palestinian Authority, President Mahmoud Abbas and Prime Minister Salam Fayyad, have not condemned the series of terror attacks in Southern Israel along the Egyptian border last week.

Last Thursday, several Palestinian terrorists armed with rifles and bombs carried out a series of coordinated terror attacks near Eilat killing 6 civilians, a soldier and a security officer, and wounding more than 30. The attacks included shooting at a bus, shooting at two cars, targeting a military patrol with explosives, and a suicide bomber blowing up a bus killing the bus driver and himself.

During the attacks, the Israeli army fought the terrorists, killing seven of them. Israel later responded to the attacks by targeting the leaders of the organization behind the terror attack, the Popular Resistance Committees, killing 5 members of this terror organization and a child in an air strike on Gaza.

Senior PA and Fatah figures, as well as the PA-controlled media, described the terror attack as a "quality operation" and "one of the most successful operations," and condemned Israel's killing of the terrorists who organized the attacks as a "massacre." Some claimed that Israel had played a part in organizing the attack, or that Israel was exploiting it in order to distract the public from internal Israeli crises. It was also stated that the Israelis killed in the attack were soldiers and officers, not civilians.

 

The following is a compilation of the PA's responses to these events, organized thematically:

Contents:

1. Positive description of the terror attacks: "quality operation", "one of the most successful operations"

2. Israel initiated the attacks and the "massacre" in the Gaza Strip to solve the government's internal problems

3. The Israeli casualties in the series of attacks were not Israeli civilians but "officers and soldiers"

4. Terminology:

The attack: "The Eilat operation" (- not a terror attack)

The terrorists: "armed men"

Israel's response: "a massacre"

5. The cause of the series of terror attacks is the Israeli occupation and the "criminal Israeli policy"

6. The Palestinian casualties - including the terrorists who were killed - are referred to as Martyrs or as having died a Martyr's death

____________________________________________________

1. Positive description of the terror attacks: "quality operation", "one of the most successful operations"

Headline: "A great operation, regardless of anything"

By Adli Sadeq, columnist and PLO ambassador to India

"May Allah have mercy upon the Shahids (Martyrs) who fell during Ramadan, those of them who went out to confront the occupation forces (i.e., Israel) and did not return, and those of them who were bombed in the home of Khaled Shaath [commander of unit manufacturing rockets and bombs in the Popular Resistance Committees] and died a Shahid's death... What happened yesterday may be considered one of the most successful infiltration operations, for it is clear that the preparation of the routes for the men to reach their target was done some time ago, took much time, and required great effort. What this means is that this was a quality operation that will be difficult to repeat."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

"Abu Mujahid, speaker for the Popular Resistance Committees, told Agence France-Presse, as he participated in the funeral procession in Rafah: 'We bless the operation in Eilat and are proud of it, but we do not claim responsibility for it.'"

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

2. Israel initiated the crisis and the "massacre" in Gaza to solve the government's internal problems

"Spokesman for the dismissed Hamas government, Taher Al-Nunu, said: 'The Palestinian government denies the Israeli accusations voiced by [Israeli Defense Minister, Ehud] Barak concerning the operation which took place in Eilat. It emphasizes that the Gaza Strip is not connected to what happened in Eilat.' He added, 'We view these accusations as an attempt to get out of the internal Israeli crisis.'"

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

"Hanan Ashrawi, member of the PLO Executive Committee and head of its Department for Communications, said that the Israeli occupation government is exporting its internal, political and international crises to our defenseless people. [Israel] has escalated its military operations in order to evade the results of the social and economic crisis in Israel, and as a preemptive step prior to the Palestinian appeal to the UN, in order to undermine the attainment of membership by a Palestinian state next month."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

Interview with Dr. Ahmed Majdalani, member of the PLO Executive Committee:

Majdalani: "We believe that this operation has done a great service for the Netanyahu government, to escape from the internal dead end and on the international political level. It will come as no surprise to us if there will be clear intersection points between whoever carried out the operation and the Israeli government."

[PA TV (Fatah), Aug. 18, 2011]

Mahmoud Al-Habbash, Minister of Religious Affairs, PA TV telephone interview:

"Israel [in its response] is trying to export its crisis... It has found refuge in the situation in which we now find ourselves in the wake of the operation that took place in Eilat; it has found refuge in it. Now it is trying to escalate the crisis through an attack on the Gaza Strip and attacking civilians in Gaza, in order to try to turn the situation around, in an attempt to confound the internal Palestinian scene and the international political scene, thinking that this might be [a possibility for] escaping the realization [of the Palestinian state] at the UN."

[PA TV (Fatah), Aug. 19, 2011]

Dr. Mustafa Barghouti, Secretary General of the "National Initiative" movement in PA TV telephone interview:

"What we are seeing today, the Israeli aggression, is something planned, and we warned months ago that Israel was planning this sort of aggression... Israel is suffering from a deep internal social crisis, [with] demonstrations of hundreds of thousands every week. It is suffering from a diplomatic and political siege, because of its aggressive and arrogant policy. Israel, as usual, is escaping its crises by blowing up the region and starting wars."

[PA TV (Fatah), Aug. 19, 2011]

Regular columnist Adel Abd Al-Rahman:

"Netanyahu's extremist right-wing government waited for an operation such as this to fall from Heaven in order to change the whole situation of the political game and to try and place responsibility on the Palestinians for the developments that will take place in the next few days: In other words, a military escalation against our Palestinian people in Gaza. In addition, the operation destroyed the largest protest movement in the history of Israel, causing it great damage, while at the same time saving the coalition government of the Zionist extreme right-wing from the gallows."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

"Abu Mujahid, speaker for the Popular Resistance Committees, told Agence France-Presse, as he participated in the funeral procession in Rafah: 'We bless the operation in Eilat and are proud of it, but we do not claim responsibility for it.' He added: 'The occupation wants to attribute the Eilat operation to the Resistance Committees in an attempt to close the case on and escape from its internal crisis.'"

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

"The Fatah Palestinian National Liberation Movement said that the Israeli aggression against Rafah, which led to the deaths of six Shahids (Martyrs), is [yet] another chapter in the series of crimes of assassination and targeted [killings] of our people in the besieged [Gaza] Strip. The movement added that the latest aggression is decisive proof that the aim of Netanyahu's government is to draw the region into a great explosion, in order to evade its internal crises. The movement's spokesman, Osama Al-Qawasmi, said in a statement published yesterday by the Commission for Information and Culture, that behind the Israeli aggression against our people in the Gaza Strip there lurk intentions to murder for the sake of murder; and this proves that the occupation army allows [the shedding of] Palestinian blood."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

3. The Israeli casualties of the series of attacks were not civilians but "officers and soldiers"

Regular columnist Adel Abd Al-Rahman:

"Yesterday an operation was carried out close to the Egyptian-Israeli border, near the city of Eilat. It led to the deaths of seven and the injury of approximately 30 officers, non-commissioned officers and soldiers."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

Dr. Mustafa Barghouti, Secretary General of the 'National Initiative' movement, in PA TV telephone interview:

"Of course, there is the operation which took place in Eilat - that is true. This operation harmed soldiers and people from the Israeli army, and was not directed towards civilians."

[PA TV (Fatah), Aug. 19, 2011]

4. Terminology:

The attack: "The Eilat operation"

The terrorists: "armed men"

Israel's response: "a massacre"

"While President Mahmoud Abbas demanded an urgent meeting of the Security Council in order to stop the Israeli attacks in Gaza, the Israeli Prime Minister, Binyamin Netanyahu, threatened further assassination operations against those who carried out the Eilat operation."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

Regular columnist Yihya Rabah:

"I believe the Eilat operation includes new details, information and data."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

Headline: "Armed men kill eight Israelis in Eilat and Israel assassinates 5 senior [personnel] and a child in Gaza... The White House and the European Union condemned the attacks in southern Israel, and did not address the massacre in Rafah"

"Armed men killed eight people in southern Israel yesterday, among them a soldier and a police officer... in three attacks along the border with Egypt. Israel responded with an air strike on Gaza, as a result of which six residents died as Shahids (Martyrs)... Washington and the European Union hurried to condemn the attacks in Eilat in the strongest terms, without addressing the massacre which the occupation carried out in a home in Rafah (i.e., the house in which the leadership of the Popular Resistance Committees was located)."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

5. The cause of the series of terror attacks is the Israeli occupation and the "criminal Israeli policy"

Regular columnist Adel Abd Al-Rahman:

"What happened in Eilat is only the beginning of what is going to happen as a result of the absurd Israeli policy which is hostile to a political agreement, and the American alignment with it. What is going to happen is more serious and more dangerous, because the nations of the region - first and foremost the Palestinian Arab nation - will not agree to the criminal Israeli policy which has led these nations to a dead end. This demands that the world place the main responsibility for the operation in Eilat upon the Israeli apartheid racist state, regardless of who carried it out."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

6. The Palestinian casualties - including the terrorists who were killed - are referred to as Martyrs or as having died a Martyr's death

"Israel responded with an air strike in the Gaza Strip, as a result of which six residents died as Shahids (Martyrs), among them Secretary General of the Popular Resistance Committees, Kamal Al-Nairab, his deputy, and another three members [of the Popular Resistance Committees]."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

"The Fatah Palestinian National Liberation Movement said that the Israeli aggression against Rafah, which led to the deaths of six Shahids (Martyrs), is [yet] another chapter in the series of crimes of assassination and targeted [killings] of our people in the besieged [Gaza] Strip."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

Headline: "A great operation, regardless of anything"

By Adli Sadeq, columnist and PLO ambassador to India

"May Allah have mercy upon the Shahids (Martyrs) who fell during Ramadan, those of them who went out to confront the occupation forces (i.e., Israel) and did not return, and those of them who were bombed in the home of Khaled Shaath [commander of unit manufacturing rockets and bombs in the Popular Resistance Committees] and died a Martyr's death... The event did not start with the 'hostile operation' of resistance people who still believe that resistance through shooting is possible right now and not tomorrow; the matter began and continues with Zionist aggression against us in every aspect of our lives. Therefore, the death of a Palestinian at the hands of the occupiers, who still remain upon our land, is the attainment of Shahada (Death for Allah) within this great, bitter and blood-soaked injustice... The number of youths who attacked might be around ten, and at the time of writing this we know that seven of them died as Shahids. Six died in the home of Khaled Shaath, including the child who died together with his father."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

PA TV newsreader: "Naturally those who carried out the operation (i.e., the terrorists) engaged the Israeli military forces in battle and those of them who were killed, died as Shahids (Martyrs)."

[PA TV (Fatah), Aug. 19, 2011]

"The Popular Resistance Committees announced that 'it joyfully announces [the wedding] procession of the Shahid commander Samed Abed who died a Martyr's death during the Zionist attack.'"

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

"Last night, Israeli air force planes attacked the city of Rafah, in southern Gaza Strip. As a result, six residents died a Martyr's death, including a child and four commanders of the Popular Resistance Committees."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 20, 2011]

Regular columnist Adli Sadeq, PLO ambassador to India:

"Of course we have no faith in the Israeli justifications for any bombing, and therefore there is no proof that those who died in Rafah are indeed the people who sent those who carried out the infiltration and shooting operation in the Negev. However, a Palestinian - whether he sets off to infiltrate and have a confrontation or whether he is bombed in his home - is the oppressed victim in this situation, from beginning to end."

[Al-Hayat Al-Jadida, Aug. 19, 2011]

 

PMW | King George 59 | Jerusalem | Israel