Reisverslag: ook dit is Israel

 

Terwijl we onze vakantie naar Israel aan het plannen zijn, word ik door oud-Amstenradenaar Frans Schütt (zie zijn interessante website over zin en rede) gewezen op het reisverslag van zijn vakantie vorig jaar. Hieronder de afsluiting, lees het hele verslag op zijn site.

 

Ons eigen Israel reisverslag uit 2007 is natuurlijk eveneens aan te bevelen. Ook in 2008 en 2009 hebben we het land bezocht (alsmede enkele plaatsen op de Westoever), maar toen is het niet van een verslag gekomen.

 

Wouter

___________

 

Ook dit is Israel

http://zinenrede.nl/?p=849

Bij terugkeer in Nederland probeer ik op een familiefeestje aan het kritische gehoor duidelijk te maken dat Israël een open samenleving is en het leven van alledag zich nauwelijks onderscheidt van het leven in Nederland. Niet alleen de westerse pers maakt een karikatuur van het land, blijkend uit de reactie van een der nichtjes dat wij hier in Nederland geen mensen doodschieten. Later, op de terugweg naar huis denk ik nog na over deze opmerking. Hoe zou Nederland reageren, wanneer een gewapende groepering voortdurend raketten op ons land afvuurt, met de boodschap dat men de Nederlanders de Noordzee in wil drijven? (in de afgelopen maand mei zijn er bijv. vanuit Gaza veertien raketten en zeven mortiergranaten op Israëlische steden en dorpen afgeschoten). Zouden we dat tijdenlang zonder gewapende reactie laten gebeuren? En wellicht is het leerzaam mijn nichtje de recente geschiedenis van de Molukkers in herinnering te brengen. Deze mensen hebben we jarenlang in (tijdelijke) kampen gehuisvest, met de terugkeer naar een onafhankelijk Ambon als utopisch vooruitzicht. Toen ze in de gaten kregen dat Nederland geen enkele moeite deed om dit vooruitzicht te realiseren, heeft een aantal van hen in 1977 een trein gekaapt  bij het dorpje de Punt. De toenmalige minister van justitie Dries van Agt heeft met behulp van mariniers en Starfighters een gewelddadig einde aan deze treinkaping gemaakt, waarbij twee gegijzelden en zes kapers werden gedood. Dezelfde Dries van Agt die het momenteel zo nadrukkelijk voor de Palestijnse zaak opneemt. Nu, ruim 30 jaar later, hebben de Molukkers zich met hun lot verzoend en zijn grotendeels geïntegreerd in de Nederlandse samenleving.

Natuurlijk had ik hier ook een verhaal over de ellende van de Palestijnen kunnen schrijven, dat rechtvaardigt waarom ze onze sandalen bij de Dode Zee stelen en waarom zij zich zo schaamteloos opdringen aan mijn vrouw. Maar dat verhaal is al zo vaak geschreven.

 

Het einde van het oude Midden-Oosten

 

Voor wie de vergelijking met Oost-Europa wil maken, dringt zich voor Libië vooral een vergelijking met Roemenië op. Evenals Causescu is Khadaffi een megalomane blaaskaak, die met de arrestatie van een criticus zelf het lont ontstak terwijl het bij de buren al flink brandde, en vervolgens met grof geweld de opstand van zijn volk probeert neer te slaan, met veel doden tot gevolg maar uiteindelijk zonder succes.

 

Wouter

____________

 

 

Jeruzalem 21 februari 2011

Het einde van het oude Midden-Oosten

 

De crisis in het Midden Oosten breidt zich nog altijd uit. De situatie in Libië is momenteel het ernstigst. Ondanks het grove geweld dat de veiligheidstroepen gebruiken, lijkt de grip van het Khadaffi regime op het land langzaam te verzwakken. Het is moeilijk exact vast te stellen hoeveel doden er zijn gevallen tot nu toe, maar sommige Twitter berichten vanuit Libië melden een aantal van vijfhonderd.

 

In Bahrein vond een verandering plaats in de houding van het regime ten opzichte van de demonstranten. Nadat eerst ook grof geweld was gebruikt tegen de betogers, werd hen later toegestaan terug te keren naar het centrale plein waar eerder doden vielen. Commentatoren in Israel hadden hier een verklaring voor. Zij wezen op het feit dat de VS een grote legerbasis hebben in Bahrein die cruciaal is voor de controle over de Perzische Golf.

 

De Amerikaanse regering oefende zware druk uit op de leiders in Bahrein, openlijk en achter de schermen. Dit verklaart waarom de autoriteiten opeens een andere houding aannamen tegenover de demonstranten. Een andere belangrijke factor in Bahrein is het feit dat de meerderheid van de bevolking Sjiitisch is maar het regime bestaat uit Soennieten. De Sjiieten hebben sterke banden met Iran, sommige bronnen rapporteerden zelfs dat Hizbollah training had gegeven aan leden van de oppositie in Bahrein. Bahrein maakt dus duidelijk dat de opstanden in het Midden Oosten nu ook gaan over invloedsferen. Het Westen onder aanvoering van de VS beseft nu dat de omwentelingen in het Midden-Oosten een verlies aan invloed kunnen betekenen. En dat is schadelijk  voor de Westerse belangen.

 

Ingrijpende gevolgen

 

De afgelopen week bleek uit twee ontwikkelingen hoe ingrijpend de situatie in het Midden Oosten aan het wijzigen is, en welke gevolgen dat kan hebben voor de positie van Israel en voor het Westen in het algemeen.

 

De eerste ontwikkeling vond plaats in Egypte waar afgelopen vrijdag massa bijeenkomsten werden georganiseerd om de omwenteling te vieren.

De belangrijkste bijeenkomst vond plaats op het Tahrirplein in Cairo waar de uit ballingschap teruggekeerde belangrijkste Soennitische geestelijke leider van deze tijd, Yoesoef Al Qaradawi een rede hield. Voor een menigte van meer dan een miljoen mensen sprak hij over de overwinning op Moebarak en de noodzaak om Egypte te bevrijden van de hypocrieten, wat een aanduiding is voor "ongelovigen". Voor Qaradawi zijn dat ook moslims die zichzelf seculier noemen. Ook riep hij het Egyptische leger op om de grenzen met Gaza te openen en sprak de wens uit dat hij binnenkort vanuit de Al Aksa moskee in Jeruzalem een rede kon houden. Daarbij doelde hij ongetwijfeld niet op de verdeling van Jeruzalem als gevolg van een akkoord over de Twee Staten oplossing. De menigte op Tahrir had de boodschap van Qaradawi begrepen en riep en masse dat miljoenen als martelaren naar Jeruzalem zouden marcheren. Een dag later meldde de Palestijnse nieuwsorganisatie Ma'an dat Hamas premier Al Qaradawi had uitgenodigd voor een bezoek aan Gaza.    

Qaradawi leefde lange tijd in Qatar nadat hij door Nasser uit Egypte was verbannen.

Zijn talkshow, die via de satelliet in de hele Arabische wereld was te  zien, vergrootte zijn invloed en dat van het Islamisme. Op You Tube zijn vele fragmenten van zijn show te zien waarin hij zijn haat voor Israel en Joden openlijk verkondigt. Ook heeft hij gezegd dat Egypte eerst vrij moet zijn voordat de Sharia ingevoerd kan worden.                                    

De invloed van de Islamisten op de ontwikkelingen in Egypte kwam treffend tot uitdrukking toen de liberale initiatiefnemer van de opstand, Google manager Wael Ghonim, werd geweerd van het podium op Tahrir.

De Egyptische bewakers van al Qaradawi voorkwamen op die manier dat hij een toespraak kon houden.

Een ander verontrustend signaal dat Egypte nog een lange weg te gaan heeft naar vrijheid voor al haar onderdanen was de uitkomst van het proces tegen de moordenaars van Koptische christenen op Nieuwjaarsdag.

Twee van hen gingen vrijuit en een derde werd wel veroordeeld, maar dan vanwege het doodschieten van een moslim.  Kopten maken zich in toenemende mate zorgen over de richting waarin Egypte zich ontwikkeld. Dat leidde tot een protest waarin de Kopten eisten dat de herschreven grondwet zal waarborgen dat het nieuwe Egypte seculier zal zijn.

In Israel worden de ontwikkelingen in Egypte nauwlettend gevolgd en groeit de ongerustheid over de toekomst van het Camp David vredesakkoord.

De tweede ontwikkeling die aangaf hoe de verhoudingen zich aan het wijzigen zijn was de wijze waarop de Palestijnse Autoriteit de VS feitelijk dwong een veto uit te spreken over een Veiligheidsraad resolutie die de Joodse nederzettingen op de West Bank illegaal verklaarde.

Dit gebeurde nadat Obama persoonlijk, maar tevergeefs probeerde om PA president Mahmoud Abbas te bewegen de resolutie in te trekken.

De Obama regering is zich bewust geworden van haar eigen positie- en de verzwakte positie van Israel in het gewijzigde Midden-Oosten.

Men doorzag de poging van de PA om via de VN Veiligheidsraad een nieuwe overwinning op Israel te boeken en haar eigen positie ten opzichte van de Islamisten te verstevigen.

De VS regering die nauwelijks twee jaar geleden de campagne tegen de nederzettingen zelf in gang zette werd nu gedwongen tot een 180 graden draai in haar eigen beleid. Uit alle ontwikkelingen na de stemming in de Veiligheidsraad is op te maken dat de PA er nu van overtuigd is dat in het nieuwe Midden-Oosten een eigen staat zonder een vredesakkoord binnen handbereik is.

Dit leidde vrijwel onmiddellijk tot concrete actie om het conflict met Hamas te beëindigen. Zo werd bekend dat Hamas niet langer afwijzend staat tegenover een bezoek van een PA vertegenwoordiger aan Gaza.

Ook maakte de PA bekend dat er demonstraties georganiseerd gaan worden tegen het Amerikaanse beleid.

De IDF is nu begonnen met voorbereidingen die moeten anticiperen op het uitbreken van een nieuwe volksopstand op de West Bank. Duidelijk is in ieder geval dat er op voorlopig geen nieuw vredesproces mogelijk zal zijn.

Elders in de Arabische wereld

Ondertussen lijken de onlusten zich ook uit te breiden naar Syrië en Marokko.  Ook in Jemen gaat het er steeds meer op lijken dat het regime zich niet zal kunnen handhaven. Uit Koeweit, Irak, Algerije en Jordanië blijven berichten komen over zich uitbreidende protesten.

Uit Tunesië kwam opnieuw een zeer verontrustend bericht. Het betrof de moord op een katholieke priester die met een doorgesneden keel werd gevonden.

In Iran werd gisteren opnieuw door de oppositie geprobeerd om de massa's op de been te brengen. Uit de spaarzame berichten over het verloop van de betogingen valt op te maken dat het regime in alle steden waar betogers de straat opgingen een overmacht aan troepen op de been had gebracht die iedere samenscholing onmogelijk maakte.

De Israëlische Iran deskundige Menashe Amir, die indertijd ook accuraat de val van de Shah voorspelde, is er echter van overtuigd dat dit het begin van het einde van het regime van Khamenei zal betekenen.

Hij waarschuwde echter voor optimisme over het verloop van de opstand, het zal veel langer duren dan in Egypte en ook met veel bloedvergieten gepaard gaan.

In Israel wordt nu rekening gehouden met een Hizbollah aanval om de aandacht af te leiden van de interne Iraanse onrust.

 

Dank aan Ya'acov Siepman voor zijn niet geringe bijdrage aan dit bulletin.

www.missingpeace.eu  

 

Yusuf al-Qaradawi - een gematigde islamist?

 

Ook mensenrechtenactivist annex terrorist Shawan Jabarin werd pas nog met Dr. Jekyll en Mr. Hyde vergeleken. Sommigen beweren dat je volgens de islamitische leer mag liegen tegen ongelovigen als dat in het belang is van de islam, daar was een speciaal woord voor. Overbodig, lijkt mij: mensen van alle religies en overtuigingen kunnen liegen, bedriegen, er een geheime agenda op nahouden, en met een dubbele tong spreken, en doen dat ook als het hen uitkomt, een rechtvaardiging verzinnen ze altijd wel, voor zichzelf tenminste.

 

Wouter

_______________

 

Analysis: Yusuf al-Qaradawi – a 'man for all seasons'

By OREN KESSLER 
Jpost 02/20/2011 03:06

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=208978
 

Addressing millions in Tahrir, cleric who has supported suicide bombings in Israel calls for pluralistic democracy in Egypt.

A disparate mix of Egyptians packed into Cairo's Tahrir Square for Friday's prayer service-cum-political rally: young and old, secular and devout, Muslims and Christians.

At least a million people filled the now-emblematic square, but the event was most remarkable for the presence of one man – Sheikh Yusuf al-Qaradawi, arguably the most influential Sunni Muslim cleric in the world, making his first public appearance in Egypt in 50 years.

"Don't fight history," he urged the assembled crowd, and the millions more watching the televised address live. "You can't delay the day when it starts. The Arab world has changed."

As often in the past, Qaradawi spoke of democracy and pluralism. He urged the army officers temporarily ruling Egypt to deliver on their promises of handing power to a civil government founded on principles of pluralism and freedom, and cleanse the cabinet of former Mubarak cronies.

"Don't let anyone steal this revolution from you – those hypocrites who will put on a new face that suits them," he said. "The revolution isn't over. It has just started to build Egypt… guard your revolution."

Born in 1926 to a devout peasant family in the Nile Delta, Qaradawi had memorized the Koran by age nine and later enrolled at Cairo's Al-Azhar University, the foremost theological institution in the Sunni world.

By the 1940s and '50s, he had fallen afoul of Egypt's secular rulers, and was imprisoned three times in the country before fleeing for Qatar in 1961.

His professed embrace of progressive values has earned the cleric a reputation as a moderate.

"Qaradawi is very much in the mainstream of Egyptian society. He's in the religious mainstream, he's not offering something that's particularly distinctive or radical in the context of Egypt," Shadi Hamid, research director at the Brookings Institute's Doha Center in Qatar, told the Christian Science Monitor on Friday.

"He's an Islamist and he's part of the Brotherhood school of thought, but his appeal goes beyond the Islamist spectrum, and in that sense he's not just an Islamist figure, he's an Egyptian figure with a national profile."

Qaradawi is widely seen as a source of intellectual inspiration for the banned Muslim Brotherhood. As a young religious scholar, he was a follower of the movement's founder, Hassan al- Banna, and has long been a member of the organization.

Twice – in 1976 and 2004 – he turned down offers to lead it.

In 2006 he told the Brotherhood website IkhwanWeb that the Islamist group "asked me to be a chairman, but I preferred to be a spiritual guide for the entire nation."

Today he is best known in the Arab world for his program Shari'a and Life, broadcast on Al-Jazeera to an estimated audience of 40 million. A 2008 Foreign Policy magazine poll put Qaradawi third on its worldwide list of public intellectuals.

In his 2001 article for the Washington Institute for Near East Policy, "Al- Qaradawi: Dr. Jekyll and Mr. Hyde," Reuven Paz noted the contradictory nature of the cleric's statements.

He was one of the first Islamic scholars to have condemned the September 11 attacks – but has supported attacks on US forces in Iraq and suicide bombings against Israelis.

"There is no enmity between Muslims and Jews," he told rabbis from the radical anti-Zionist sect Neturei Karta visiting Qatar in 2008. "Jews who believe the authentic Torah are very close to Muslims," he said, adding that "Muslims are against the expansive, oppressive Zionist movement, not the Jews."

On several other occasions, however, the cleric has made comments critics denounced as anti-Semitic incitement.

"Oh Allah, take this oppressive, Jewish Zionist band of people. Oh Allah, do not spare a single one of them," he said during the Gaza War in January 2009, in remarks translated by the press monitoring organization MEMRI. "Oh Allah, count their numbers, and kill them, down to the very last one."

Later that month, he said on his Al-Jazeera program, "Throughout history, Allah has imposed upon the Jews people who would punish them for their corruption.

The last punishment was carried out by Hitler. By means of all the things he did to them – even though they exaggerated this issue – he managed to put them in their place. This was divine punishment for them.

"Allah willing, the next time will be at the hand of the believers."

In a 2005 BBC interview, Qaradawi said of suicide bombings: "Allah Almighty is just; through his infinite wisdom he has given the weak a weapon the strong do not have, and that is their ability to turn their bodies into bombs, as Palestinians do." In the same interview, he said, "I consider this type of martyrdom operation as an evidence of God's justice."

Qaradawi's stance on Jewish claims to holy sites in Jerusalem is unambiguous. In a 2004 statement about the Western Wall on Islam- Online, the website he founded, he wrote: "The Jews' claim to Al-Buraq Wall [dates back] only to recent times. The longest reign of the Jews lasted for 434 years. Their reign in Palestine dates back to the times of Kings Saul, David and Solomon.

"Solomon's sons split after his decease: Jude [sic] headed for Jerusalem while the state of Israel was established in Shakim, that is Nablus. The Jewish state in Nablus lasted for 298 years and the former for 434.

This is the longest period that the Jews reigned. So those who claim that they have a long history in Israel are liars."

Close observers say that, more than anything, the cleric is shrewd.

"Qaradawi's ability to be 'the man for all seasons,'" Paz wrote, "should not mislead the West in its efforts to attract Arab states into positive support for the coalition against global jihad."

 

 

Palestijnse Autoriteit wil veroordeling Algemene Vergadering VN van nederzettingenbeleid Israel

 

Bij mijn weten hebben de Palestijnen nog steeds alleen waarnemerstatus bij de VN, dus het bevreemdt me nogal dat de PA een resolutie kan indienen bij de Veiligheidsraad, maar het zij zo. Het zal me overigens verbazen als de Algemene Vergadering van de VN niet al tig keer de nederzettingen als illegaal heeft veroordeeld, tenminste pro-Palestijnse activisten hameren daar steeds op, dus dan zal het wel zo zijn(?).

 

Abbas is met geen tien kamelen te bewegen om vredesbesprekingen aan te gaan met Netanjahoe, en ik kan daarom voorstellen dat de VS meent aan die kant weinig medewerking te kunnen verliezen, en aan de andere kant niet ook onnodig de Israelische regering tegen de stugge haren wil instrijken.

 

De retoriek terzijde, heeft Abbas zich hiermee in het licht van de aangekondigde Palestijnse verkiezingen, mooi kunnen neerzetten als verdediger van de Palestijnse belangen, iets wat hij heel goed kon gebruiken na alle Pali-leaks kritiek.

 

Voor alle duidelijkheid: van mij mogen alle kleine nederzettingen (doorgaans de meer radikale) meteen worden opgedoekt, en na een vredesakkoord van de grote nederzettingen de helft of zo opgedoekt en de rest (in dat akkoord) uitgewisseld voor andere grond. Maar dan zal er toch eerst stevig onderhandeld moeten worden...

 

Wouter

_____________

The Jerusalem Post
PA: We'll turn to UN General Assembly to stop settlements
By KHALED ABU TOAMEH
02/19/2011 17:38

http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=208925


Palestinians call for "day of rage" to protest against US decision to veto UNSC resolution condemning settlements as illegal.

Palestinians on Saturday called for a "day of rage" next Friday to protest against the US Administration's decision to veto a United Nations Security Council resolution that would have condemned Israel for building in the settlements.

Expressing outrage over Friday's veto, the Palestinian Authority threatened to reassess its position toward the Middle East peace process. The PA said it was now considering going to the UN General Assembly with a request to issue a similar resolution condemning construction in the settlements.

Palestinian Authority President Mahmoud Abbas came under heavy pressure from the US Administration to withdraw the resolution, but refused to comply, a senior PA official in Ramallah said.

Abbas, meanwhile, was more cautious in his response to the US veto. He told a group of Palestinian academics on that Palestinian diplomacy had scored a real victory after 14 members of the Security Council had voted in favor of the controversial resolution.

He said that the PA had faced immense pressure to withdraw the resolution, but chose to put the interests of the Palestinians above all considerations.

"We are not seeking to boycott the US Administration and it's not in our interest to boycott anyone," Abbas stressed. "But just want to protect the legitimate rights and interests of our people in accordance with international law."


Hamas calls veto 'immoral'

Hamas on Saturday described the US step as an "immoral behavior and a disregard of the international community."

Hamas added in its statement that the veto shows the American administration's bias towards the "occupation."

Hamas urged the Palestinian Authority to stop all forms of security coordination with Israel.


Obama warns Abbas against resolution

US President Barack Obama phoned Abbas hours before the Security Council session on Friday and urged him to withdraw the resolution, which was presented on behalf of the PA by a number of Arab countries, the official said.

In response, Abbas called an emergency meeting of the PLO Executive Committee and the Fatah Central Committee to discuss what some officials described as Obama's "threats."

The two committees rejected Washington's demand and gave the PA leadership a green light to go ahead and bring the resolution for a vote to the Security Council.

The committees also called on the US to refrain from vetoing the resolution, saying the Palestinians would not succumb to pressure from any party.

PLO Secretary-General Yasser Abed Rabbo said that in addition to Obama, Secretary of State Hillary Clinton and some EU leaders also attempted to persuade the PA to withdraw the resolution, but to no avail.

Hanna Amireh, member of the PLO Executive Committee, said that the Palestinian leadership had unanimously rejected US and EU pressure regarding the resolution. He said that the Palestinians were determined to pursue their diplomatic efforts to hold Israel responsible for the failure of the peace talks.


PA leadership organizes street protests in support of position

The PA leadership also organized street protests in support of its position. Dozens of Fatah activists demonstrated in Ramallah, Kalkilya, Hebron and Jenin and condemned the US for being "biased" in favor of Israel.

The protesters hailed Abbas for resisting American pressure to withdraw the resolution against the settlements.

Some Palestinians, including Tawfik Tirawi, a former Fatah security commander, called for organizing a "day of rage" against the US next Friday.

Tirawi said that the veto "exposed America's real face and the extend to which it is biased in favor of oppression and occupation."

In response to reports that the US had threatened to cut off financial aid to the PA if it insisted on presenting the resolution to the Security Council, Fatah spokesman Ahmed Assaf said that the Palestinians "want to get rid of occupation and are not only waiting to earn their living."

The US Administration should support the Palestinians and not block freedom and independence, Assaf said. He added that Fatah was planning more anti-US demonstrations in the West Bank in the coming days.

A statement issued by the Fatah leadership in the West Bank criticized the US Administration for allegedly threatening to cut off financial aid to the Palestinians.

"US threats to cut off the aid shows that that the Americans are ignorant of our people's moral and national values and aspirations," the statement read. "The US veto is a victory for occupation and settlements."

Fatah said that the veto harmed Washington's status as a major broker in the peace process and encourages Israel to continue building in the settlements.

Hamas also condemned the US veto, saying it exposed Washington's bias in favor of Israel.

"The US veto is an award to the occupation government for its violations against the Palestinians," said Hamas spokesman Fawzi Barhoum.

Egypte nog lang niet het beloofde land

 

Voor kritische beschouwingen over de opstanden in de Arabische wereld moeten we tegenwoordig steeds vaker uitwijken naar het Nederlands Dagblad en het Reformatorisch Dagblad, dat hieronder de oude geschiedenis van Egypte aanhaalt.

 

Een aktueel Joods grapje over de revolutie in Egypte is:

Egyptenaren, verniel alsjeblieft niet de pyramides.

We gaan ze niet nog eens voor jullie bouwen...

 

De Joden

 

Wouter

____________

 

Egypte nog lang niet beloofde land

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/egypte_nog_lang_niet_beloofde_land_1_535309

19-02-2011 11:22 | Jielis van Baalen

Het volk van Egypte wil een democratie. Maar hoe realistisch is die laatste eis in een land dat nog nooit in zijn geschiedenis een democratisch stelsel heeft gekend? De revolte zou wel eens een pyrrusoverwinning kunnen zijn.

In de 5000-jarige geschiedenis van Egypte is het land geregeerd door farao's, koningen, dictators en presidenten. Een groot deel van die eeuwen is Egypte bezet geweest door vreemde mogendheden; Perzen, Grieken, Romeinen, Arabieren, Turken, Fransen en Engelsen. In alle gevallen werd niet of nauwelijks geluisterd naar de stem van het volk. Wij kennen farao's als bouwers van imposante piramides, tempels en graven. In werkelijkheid waren het brute dictators die slechts uit waren op macht, roem en rijkdom.

Ook de buitenlandse bezetters hadden weinig oog voor de omstandigheden en wensen van de lokale bevolking. Voor hen was Egypte een bron van rijkdom en kunst. En uit die bron is door de eeuwen heen behoorlijk geplunderd.

De geschiedenis van Egypte kent slechts enkele momenten van ommekeer waar sprake was van een 'revolutie'. Een daarvan was de 'revolutie' van Achnaton. Tijdens de 18e dynastie (ca. 1388-1351 voor Chr.) heeft farao Amenhotep IV geprobeerd het tot dan toe gebruikelijke veelgodendom te veranderen in een monotheïsme, wat ten koste ging van de invloed van de machtige priesterkastes. De farao veranderde zijn eigen naam in Achnaton en de enige god was voortaan Aton.

Deze paleisrevolutie viel in zeer slechte aarde bij de kliek van machthebbers, meelopers en profiteurs rond de farao. Met name de zeer machtige groepering van Amonpriesters zag haar macht en invloed ernstig in gevaar komen. Nadat Achnaton was overleden nam de nog zeer jonge Toetanchaton de troon over van zijn (stief)vader. Voor de getergde kaste van Amonpriesters was dat de ideale mogelijkheid de zaken weer geheel naar zijn hand te zetten. Ze veranderden de naam van de farao in Toetanchamon en trokken de macht weer naar zichzelf toe. Zo was de oude orde weer hersteld.

Stabiliteit

Voor veel volken in het Midden-Oosten is Egypte door de eeuwen heen een belangrijke en stabiele factor geweest. In tijden van onrust of hongersnood in het Midden-Oosten zocht men vaak een veilig heenkomen in Egypte. In de Bijbel lezen we een aantal malen over hongersnood en vlucht naar Egypte. Van Abraham, Jozef, Mozes tot Jozef en Maria met Jezus. Lang nadat Jozef het had geschopt tot onderkoning van Egypte was het volk Israël verworden tot slaven en gastarbeiders. Onder leiding van Mozes trok het volk Israël weg uit Egypte, waarbij de farao en zijn leger jammerlijk verdronken in de Schelfzee.

Eenmaal op weg naar het „land van melk en honing", het Beloofde Land, klaagde het volk midden in de Sinaï bij Mozes: Wat doen we hier, we hebben honger en dorst. Had ons in Egypte gelaten. Daar hadden we ten minste water en brood.

Het scharnierpunt tijdens de tocht door de Sinaï was het moment waarop Mozes de Tien Geboden van God mocht ontvangen. Een belangrijk signaal van God aan het volk. Vanuit het midden van de woestijn keken ze terug naar Egypte; het land waar ze slaven waren. In het nieuwe land zouden ze vrij zijn. Maar leven in vrijheid is veel moeilijker dan leven als slaaf en daarom waren de Tien Geboden nodig. Vrijheid kent een heleboel verplichtingen en verantwoordelijkheden. Die gelden voor iedereen en je kunt dat niet langer op de machthebbers afschuiven.

Het zijn twee kernmomenten uit de geschiedenis van Egypte die een licht kunnen werpen op de situatie waarin Egypte na de jongste omwenteling van 2011 verzeild is geraakt.

De roep om het aftreden van de farao-president en de andere leden van het regime is nog lang geen opmaat tot een vrije en democratische samenleving. Jos Strengholt merkte daags na het aftreden van Mubarak terecht op dat de farao weliswaar „is verdronken, maar zijn leger niet." En het leger zal, net als de machtige en invloedrijke Amonpriesters rond Achnaton en Toetanchamon, zijn macht en verworvenheden zeker niet opgeven. Het leger heeft het volk tijdens de opstand niet aangevallen, maar ook niet beschermd. Geliefd als het (nog) is bij het volk vanwege zijn 'overwinning' tijdens de Jom Kipoeroorlog in 1973.

Het leger bezit veel industrieën, resorts, bedrijven en instellingen. Daarnaast heeft het vele privileges verworven. Ook corruptie komt veel voor binnen en rond het leger. Nu dus een 'stabiele factor', maar nog lang geen garantie voor werkelijke vrijheid en democratie.

Partijvorming

Inmiddels is het de laatste week behoorlijk druk in de Egyptische politieke arena. Een rondje langs de partijpolitieke velden laat zien dat er hard wordt gewerkt aan de oprichting van nieuwe politieke partijen in Egypte.

Politiek analist Tarek Higgy zei dat hij zelfs de koptische politiek activist Michael Munir bereid heeft gevonden om handtekeningen te verzamelen voor de oprichting van een nieuwe seculiere en democratische partij die gebaseerd is op de beginselen van burgerschap, liberalisme en religieuze vrijheid.

Ook waren dinsdag zo'n honderd linkse activisten bijeen om te spreken over de oprichting van een eigen partij. Volgens hun woordvoerders hadden ze tot dusver 20.000 handtekeningen verzameld van burgers uit het hele land.

Heel interessant is ook dat ruim 5000 leden van de Nationale Democratische Partij, de partij van Mubarak, hebben besloten om een nieuwe partij te vormen, onder de naam de Egyptische Jeugdpartij.

Natuurlijk zijn aller ogen in binnen- en buitenland gericht op de moslimbroederschap (MB). Volgens haar woordvoerder, Nageh Ibrahim, heeft zij het plan opgevat om een „civiele" partij op te richten met een „islamitische oriëntatie." Dat kan nu, omdat de MB niet langer een door de staat verboden organisatie is.

MB-dissident Khaled al-Zaafarany liet weten dat 500 jongeren uit de '25e januarirevolutie' in Alexandrië zich zullen aansluiten bij zijn nieuwe partij: de Islamitische Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling. Naar het voorbeeld van de Turkse islamitische partij.

De Egyptische orthodoxe, anglicaanse en rooms-katholieke kerken hebben tot nu toe echter geweigerd om een politieke partij op te richten voor christenen. Zij zijn bang dat dit alleen maar zou bijdragen tot een sektarische strijd. Met het risico dat ze hiermee de boot volledig gaan missen en daarmee –zelf– hun positie voor de toekomst onnodig zullen verzwakken.

Pyrrusoverwinning

Twee weken voor het uitbreken van de volksopstand in Egypte vroegen studenten mij: „Meneer, wat vindt u van onze democratie hier in Egypte?" Ik moest daar smakelijk om lachen en vroeg hun: „Democratie, waar, hier?" Nu, een maand later, klinkt overal de roep om democratie. Maar wat is dat, hoe doe je dat? Hoe kan een volk dat 5000 jaar geen democratie heeft gekend in korte tijd een democratisch bestel van de grond krijgen? Het leven onder een dictatuur heeft de mensen gevormd, verlamd en volgzaam gemaakt.

De eerste overwinning is binnen. Maar leven in vrijheid is misschien wel moeilijker dan leven in een dictatuur. Nog even en de eerste roep om Mubarak zal weer klinken als de lonen niet snel omhooggaan en de voedselprijzen onverminderd hoog blijven. Democratie, we gunnen het Egyptische volk alle goeds. Ze hebben er moedig voor gestreden en de overwinning gehaald. Maar als ze niet oppassen zal het een pyrrusoverwinning blijken te zijn geweest. Het wordt nog een lange en moeizame weg. Egypte is nog lang niet het beloofde land.

 

Arabisch Knessetlid kwaad op Obama wegens VS veto nederzettingenresolutie

De Arabieren zijn weer eens kwaad. Arabieren in Israel welteverstaan. De VS had vrijdag de Palestijnse concept-resolutie over de nederzettingen niet mogen vetoën in de VN Veiligheidsraad. De VS had hier echter vantevoren voor gewaarschuwd, en had nog geprobeerd om een compromis te vinden en met een mildere tekst ingestemd, maar daar gingen de Palestijnen niet mee akkoord.

 

Het Arabische Knessetlid Ibrahim Sarsour schreef daarom een open brief aan Machmoud Abbas.

 

"[The veto] proves for the thousandth time that Obama is worse than his predecessor Bush in his loyalty to Israel, his bias and double standards on the Middle East conflict, and in ignoring the ongoing crimes against the Palestinian people, land and holy places," Sarsour wrote.

 

Juist ja. Een veto tegen een vreselijk eenzijdige resolutie (het was het eerste veto sinds Obama aan de macht is) verandert Obama van een president die bijzonder mild is tegenover Arabisch extremisme, veel begrip heeft voor de Palestijnse kant en flinke druk op Israel heeft gezet om meer concessies te doen, in een neoconservatieve zionist.

 

RP

-------

 

Angry Arab MK: 'Obama can go to hell'

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?ID=208962

By GIL HOFFMAN 
02/20/2011 01:18

Ibrahim Sarsour says Arab world should punish US economy after the US vetoes UNSC resolution condemning settlements.

US President Barack Obama betrayed the Palestinians and the Arab world by instructing the American delegation to the United Nations to veto a Security Council resolution condemning Jewish settlements in the West Bank as illegal, United Arab List MK Ibrahim Sarsour wrote in an open letter to Palestinian Authority chairman Mahmoud Abbas Saturday.

In the letter, Sarsour accused Obama of surrendering to Israel, blind bias toward the Jewish state and directing undue pressure and threats against the Palestinian leadership.

"After the exposure of lies from the US, we must say frankly to Obama: You no longer scare us and you can go to hell," Sarsour wrote.

"Obama cannot be trusted. We knew his promises were lies. The time has come to spit in the face of the Americans."

Sarsour condemned former Egyptian president Hosni Mubarak and Tunisian president Zine El Abidine Ben Ali as American agents in the Middle East.

He was more forgiving when it came to former US president George W. Bush.

"[The veto] proves for the thousandth time that Obama is worse than his predecessor Bush in his loyalty to Israel, his bias and double standards on the Middle East conflict, and in ignoring the ongoing crimes against the Palestinian people, land and holy places," Sarsour wrote.

In an interview with The Jerusalem Post Saturday night, Sarsour said that all Israelis should be upset with how Obama has handled the Middle East conflict. He said the UN decision was bad for Israel in the long run, because it would mislead Israelis into thinking that there was not a consensus that the settlements violate international law and are an obstacle to peace.

"We had hope in Obama but his unwavering defense of Israel has left him in an unexplainable coma when it comes to the peace process," Sarsour said. "He gave into threats from Jews in Congress and stopped seeking true peace, so we have no choice but to tell him that he is no longer wanted in the Middle East and that he can go to hell.

The Arab world should persuade the US to change its Middle East policies by any means necessary, including by use of economic pressure."

By contrast, even the MKs on the Right that are usually the most critical of the president of the United States praised Obama on Saturday night.

"I welcome his veto and I hope that it will be the start of a new, pro-Israel Obama for the first time since he took office, though I have my doubts," Likud MK Danny Danon said.

 

Halve Commissie Buitenlandse Zaken bezoekt Midden-Oosten

De gehele linkse oppositie boycot het werkbezoek, omdat Egypte ontbreekt en de Gazastrook is geschrapt. Israel wilde geen toestemming geven de Gazastrook te bezoeken, al zou men niet met Hamas praten maar met o.a. de UNRWA. Dit is toegegeven niet erg cooperatief van Israel, al is de UNRWA eenzijdig genoeg en zal zij alleen het verhaal vertellen zoals Hamas dat graag ziet. Het lijkt me echter dat de reis ondanks dat zeker niet onevenwichtig ten voordele van Israel is. Men bezoekt een Palestijns vluchtelingenkamp in Libanon, zal in Ramallah projecten bezoeken, en zal met verschillende politici en NGO's in de verschillende landen spreken. Tien tegen een dat die NGO's in Israel vooral Israel-kritisch zullen zijn zoals Betselem of breaking the Silence, en niet PMW of NGO Monitor.

 

RP

-------

 

Tweede Kamer der Staten Generaal

http://www.nieuwsbank.nl/inp/2011/02/20/R014.htm

Commissie Buitenlandse Zaken bezoekt Midden-Oosten

Leden van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken brengen van zondag 20 februari tot en met maandag 28 februari 2011 een werkbezoek aan het Midden-Oosten. De delegatie bezoekt Libanon, Jordanië, Israël en de Palestijnse gebieden.

Het doel van het bezoek is om nader inzicht te verkrijgen in de Midden-Oosten vredespolitiek en de recente politieke ontwikkelingen in een aantal landen in de Arabische wereld. De delegatie voert in Jerusalem en de hoofdsteden Beiroet, Amman, Tel Aviv en Ramallah gesprekken met politici en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en van NGO's (non-gouvernementele organisaties). Daarnaast bezoeken de Kamerleden in Libanon een Palestijns vluchtelingenkamp en de VN-vredesmacht UNIFIL (United Nations Interim Force in Lebanon) bij de grens met Israël. Tevens bezoekt de delegatie in de Palestijnse gebieden enkele projecten die door met middelen van Nederlandse ontwikkelingssamenwerking zijn gefinancierd.

De delegatie bestaat uit de volgende leden:

* Dhr. H.J. Ormel (CDA; delegatieleider)

* Dhr. A. Nicolaï (VVD)

* Dhr. R. De Roon (PVV)

* Dhr. J. Voordewind (ChristenUnie)

* Dhr. K. Van der Staaij (SGP)

 

Overdag Palestijnse mensenrechtenactivist, 'snachts terrorist?

 

Shawan Jabarin was tenminste in de jaren '80 aktief in de Palestijnse terreurgroep c.q. bevrijdingsbeweging PFLP. Volgens Shin Bet is hij nog steeds lid daarvan, en in besloten zittingen wist zij het Israelische Hooggerechtshof daarvan te overtuigen, en wordt hem sinds 2006 verboden de Palestijnse Westoever te verlaten. Ook van Jordanië krijgt hij geen doorgang. Desalniettemin erkennen velen hem als mensenrechtenactivist voor Al Haq, dat verschillende prijzen, waaronder de Nederlandse Geuzenpenning heeft ontvangen. Zelfs Maxime Verhagen betreurde dat Jabarin geen toestemming kreeg deze in Nederland op te halen.

Al Haq is een van vele eenzijdige organisaties die met subsidies uit Europa campagne voert tegen Israel; zoals NGO Monitor eerder berichtte:

 

Al Haq - Received SEK 3.2 million between 2006 - 2010, as part of Diakonia's IHL program (also funded by NDC - see below). Al Haq is a leader of the "lawfare" movement, initiating lawsuits in Canada and the UK, and preparing "ready-to-be-used case files" for use against Israeli officials in foreign courts. Al Haq lists boycotts among its goals and objectives, and lobbied the EU to annul the upgrade of EU-Israel bilateral relations. General Director Shawan Jabarin has been denied exit visas by Israel and Jordan on account of his alleged ties to the Popular Front for Liberation of Palestine (PFLP) terror group. Co-founder Charles Shamas is a member of the Middle East-North Africa advisory board of Human Rights Watch, and has "advised the PLO/PNA on IHL-related diplomacy," and publically compares Israeli policy to "apartheid" and "genocide."

 

Wouter

__________

 

NGO Monitor: HRW Appoints 'Dr. Jekyll and Mr. Hyde' to MidEast Advisory Board

February 16, 2010

HRW Appoints 'Dr. Jekyll and Mr. Hyde'

to MidEast Advisory Board

Shawan Jabarin Appointment Infers Illegitimacy of Israeli Supreme Court

JERUSALEM – Signaling the continuing decline of the organization, Human Rights Watch (HRW) has appointed Shawan Jabarin, an alleged senior activist in the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) terrorist organization, to its Middle East Advisory Board. This appointment, as first reported in the Daily Beast, is further evidence of the moral collapse and corruption in HRW, says Jerusalem-based NGO Monitor, a research institution that tracks NGOs.


"This appointment ends any façade that Human Rights Watch is a moral 'watchdog' organization," says Prof. Gerald Steinberg, president of NGO Monitor. "Mr. Jabarin has ties to the PFLP terror group, which specialized in aircraft hijackings and carries out suicide bombings and political assassinations. He also heads an organization, Al Haq, which is among the leaders of delegitimization campaigns targeting Israel. This appointment is a slap in the face from HRW Executive Director Ken Roth and Chairman James Hoge to terror victims, Israelis, Jews, and others who seek to uphold universal human rights."

With this appointment, HRW blatantly disregards decisions by the Israeli Supreme Court and other countries that have affirmed Jabarin's terror links. Jordan also has denied him exit visas because of his alleged ties to the PFLP.

As reported by NGO Monitor, the Israeli Supreme Court in June 2007 referred to Jabarin as a "Dr. Jekyll and Mr. Hyde," a human rights worker by day and a terrorist by night. In 2008, the Supreme Court upheld a visa denial because of his terror connections.

"By appointing Jabarin, HRW has contemptuously dismissed the widely respected Israeli Supreme Court" Steinberg adds. "The assault on the courts is a key component of the strategy of demonizing Israel, as developed at the NGO Forum of the 2001 Durban Conference. HRW played a central role in Durban, and this is another step in the organization's implementation of this strategy."

This appointment is the latest of numerous moral failings, scandals and biases that have exposed HRW as a political advocacy organization. In May 2009, as NGO Monitor exposed, Middle East and North Africa (MENA) division director Sarah Leah Whitson went to Saudi Arabia to raise funds, selling the message that HRW counters "pro-Israel pressure groups." Last year, the revelation of HRW "senior military analyst" Marc Garlasco's Nazi memorabilia obsession further damaged the organization's credibility. (Garlasco was fired, but an investigation never occurred.)

"Unfortunately, Jabarin's appointment is the latest and most egregious immoral act for an organization that already lost its moral compass," adds Steinberg. "HRW founder Robert Bernstein has denounced the biases and failures of his own organization, lamenting the organization's failure to hold accountable closed societies and oppressive regimes. The appointment of an individual with ties to terror reinforces Mr. Bernstein's assessment of HRW."

As donations decreased amid the scandals, George Soros rescued HRW with a 10-year, $100 million donation. Mr. Soros also funds Al Haq.

"Perhaps Mr. Soros and his cohorts should reevaluate their contributions, particularly as these groups strengthen ties with individuals linked to terror," Steinberg adds. "This is the antithesis of advancing universal human rights."


###

For more info on Shawan Jabarin, PFLP, and Al Haq:

• HRW/FIDH/OMCT STATEMENT ON NGO OFFICIAL LINKED TO PFLP
• Oops! Guess, we forgot to mention that stuff about the PFLP
• 2009 US State Department Human Rights Report & Al Haq's Shawan Jabarin: False Statements and Questionable Terminology

 

Revolutie in Bahrein kan problematisch zijn

 

Interessante informatie waarvan ik zo mijn vermoeden heb dat die niet in de NRC en de Volkskrant staat... Niet alle protesten in de Arabische wereld zijn noodzakelijkerwijs van mensen die voor vrijheid en democratie zijn en verdienen dus automatisch onze steun.

 

RP

--------

 

Bahrain's revolution more problematic

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/02/bahrains-revolution-more-problematic.html

 

 

The protests in Bahrain are not the same as in Egypt or Tunisia. Rather than protesting rising prices or freedom, it appears that the Bahrain protests are mostly by the Shiite majority against the ruling Sunnis.

But it is not as if Bahrain is a wasteland of human rights. It actually has one of the best human rights records of any Arab country and it has a diverse population. Bahrain even publicly called for the Jews who fled the country to come back. (It is not thrilled with gays, though.)

In fact, the major Shiite party wants to have more discrimination! From Wikipedia:

Al Wefaq, Bahrain's main Shia Islamist opposition party, has for several years tried to introduce racial segregation, calling for the removal of third world immigrants from predominately Bahraini areas. In 2004, the head of Manama City Council, Al Wefaq's Murthader Bader, called for the introduction of racial segregation in the city with the removal of South Asian nationals to other parts of the country.

So far, this has not morphed into an anti-US protest, but Bahrain is the headquarters of the US Navy's Fifth Fleet, and concern is rising there. The Fifth Fleet helps keep the Gulf safe from disruptions of oil shipments that have been threatened by Al Qaeda - and Iran.

Iran is of course supporting the Shiites and denouncing the ruling government. Iran considers Bahrain to be a part of Iran proper and an Iranian takeover of the country to "redeem" it is not out of the question.

Meanwhile, Saudi Arabia is very nervous and there are reports that it has sent its own tanks in to help Bahrain fight the protesters. Saudi Arabia has many Shiites that live in areas of the country where oil is pumped, and a revolution that spreads to the kingdom could be disastrous to the world energy supply.

The knee-jerk reaction to support every seemingly popular revolution can have far-reaching consequences.

Midden-Oosten analysten als dinosauriërs op zoek naar Israelische haaien en gieren

 

Danny Ayalon was warm voorstander van de terugtrekking uit de Gazastrook in 2005, maar stapte in 2008 over naar Yisrael Beiteinu. Hij wijst hieronder op de eenzijdige focus bij analysten op het Israelisch-Palestijnse conflict als spil van alle problemen in het Midden-Oosten, terwijl de de Arabische wereld wel wat grotere problemen heeft om zich druk over te maken dan Israel, dat één-zevenhonderdste van de 'Arabische grond bezet houdt'. Zoals ook Amiel Ungar betoogt, wordt Israel door Arabische leiders vaak als een handige afleiding gebruikt voor de eigen problemen, zoals de grote achterstand in ontwikkeling en burgerrechten, bevolkingsgroei en werkloosheid, en grote arm-rijk tegenstellingen.

 

Wouter

_____________

 

 

Israel's Deputy Minister of Foreign Affairs

Posted: February 17, 2011 05:16 PM

The Dinosaurs Still Looking for Israeli Sharks and Vultures

 

http://www.huffingtonpost.com/danny-ayalon/the-dinosaurs-still-looki_b_823265.html

Danny Ayalon

 

 

During the last few months, we have witnessed some bizarre conspiracy stories in the Arab world. Towards the end of last year some in Egypt called the shark attacks on tourists in the Sinai Peninsula a Mossad plan. This was closely followed last month by the "arrest" of a vulture in Saudi Arabia as an alleged Israeli agent. Unfortunately, these are just two recent examples of those in our region that identify Israel's hand in almost everything that happens in the Middle East.

While these conspiracy theories have long been part of an authoritarian diversionary tactic from the true ills of their societies, some in the West are led by this Israel-blinkered trend, if not the actual details.

While few European or American analysts believed or paid any credence to these Zionist Dr. Doolittle stories, some still see every event in the Middle East, minor or major, as connected to Israel. Many of these analysts are so preoccupied with Israel or the so-called "Middle East conflict", a term that ignores or dismisses all other conflicts in the region as irrelevant and non-newsworthy, that they have no understanding of the region beyond Israel and the Palestinian Authority.

One would think that the recent events in Tunisia, Cairo, Yemen and elsewhere would demand soul-searching and humility on the part of these talking-heads who pontificate from their comfortable think-tanks and self-appointed analyst positions in Washington, London and Brussels.

Some of these analysts have not amended their tired and outdated thinking even after the recent events, merely stating the relationship of the unrest to Israel and the peace process. They have become the dinosaurs of international affairs and foreign policy analysis and will not be shaken from their ideological foundations by facts that contradict their thinking.

Many of these analysts, some who claim experience in Middle East affairs, like those who claim to have been part of a peace process negotiating team when they did little more than make the tea, lack a keen understanding of the region. They fundamentally ignored the UNDP Human Development Report for Arab states report in 2009 which was a virtual roadmap for the events that took place during the last few weeks.

This report stated that the Arab world is lacking in all areas of human development, such as freedom, women empowerment and education. In addition, nearly 40% of the Arab world lives below the international poverty line. For the Arab world to merely maintain its current position, which is at the lowest rung on the development ladder, it will need to create 51 million jobs in the next ten years.

The report, co-authored by Arab scholars was a scream in the dark for many western analysts to wake up and face the very real problems affecting the Arab world. In addition, the free Arab press relates to these issues on a daily basis. However, this patronizing and perhaps even chauvinistic approach by some analysts tells the people of the region what they should be thinking rather than learning and listening.

Nevertheless, they cling to the tired and discredited claim that building a few apartments in Ariel is what drives the so-called "Arab street" to distraction. For those who don't read Arabic, many of those demonstrating in their capital cities wrote slogans in English to give a voice to their frustrations that the rest of the world could understand.

I didn't see any signs about settlements, the Palestinians or the stalemate in the peace process on the streets of Tunis, Sanaa or Cairo. The few signs that did mention Israel were so monstrously antisemitic that they can be dismissed as the rantings of those who can not tolerate a Jewish presence anywhere in the Middle East and are hardly interested in any sort of peace process.

If this ideological indifference to the wider Middle East beyond the borders of Israel, which makes up around one seven hundredth of the total area of the Arab world, were contained solely within research institutes and academia then perhaps it wouldn't be so dangerous.

However, these analyses are determining the thought processes of the decision-makers and opinion-shapers who scrambled for a coherent policy to a situation that they knew far too little about.

For a few short weeks the world was shown that there is a wider Middle East beyond the western Mashriq and that the hundreds of millions of Arabs of the region do not vent their frustration at Israeli policy, but rather seek to better their lives in a region where greater human development is urgently necessary.

The recent debate about what is more important, security and stability or democracy and freedom, is irrelevant. We hope that the region will reach a point where all elements are satisfied. This can only be achieved if we focus on the Middle East as a whole and not look for simplistic and one-dimensional solutions for all the ills of the Middle East through Jerusalem.

To ensure this the dinosaurs, those who did not have the basic framework to understand the recent events or have not adapted to the new reality and are still quixotically searching for Israeli sharks and vultures in every Middle Eastern event, must be challenged.

Only then can the trials and tribulations of the region, of which there are many, including the Israeli-Palestinian conflict, be properly identified and resolved.

Mubarak was geen vriend van Israel, een nieuwe Egyptische democratie wellicht ook niet..

 

Wie zei het volgende?

"Against us stood the most intelligent people on earth ? a people that controls the international press, the world economy and world finances. We succeeded in compelling the Jews to do what we wanted; we received all our land back, up to the last grain of sand! We have outwitted them, and what have we given them in return? A piece of paper ... We have established sophisticated machinery to control and limit to the minimum contacts with the Jews."

Juist ja, die grote zionist Mubarak. Zijn antipathie tegen Israel en de Joden bleek uit meer dingen:

Under that system, Israeli leaders would visit Egypt, but Mubarak, with the exception of Rabin's funeral in 1995, never reciprocated. The resident Egyptian ambassador was embraced by Israel's social set; Israel's ambassador to Cairo was treated as a diplomatic leper. Egyptian intellectuals who explored ties with Israel were visited by Mubarak's Mukhabarat ? a serious disincentive to continued contacts.
Egypt used every international forum to condemn Israel, and allowed anti-Semitism to flourish in the local press and in government-controlled media, as per the recent charge that Israeli GPS-guided sharks were working to destabilize Egyptian tourism. When occasionally pressed on the matter of incitement, Mubarak would disingenuously argue that his country had a free press.

Om de een of andere reden zul je Bertus Hendriks (medeoprichter en jarenlang voorzitter van het Palestina Komitee) dit soort dingen niet op Nieuwsuur horen zeggen.

 

RP

---------


Israel could become the scapegoat of Egypt's new democracy
We do not fear Egyptian democracy; we fear people who believe that Israel and its interests are dispensable for the 'greater good,' such as Egyptian democracy.
http://www.haaretz.com/print-edition/opinion/israel-could-become-the-scapegoat-of-egypt-s-new-democracy-1.344141
By Amiel Ungar

It was discomfiting, in recent days, to have Israel and, specifically, Prime Minister Benjamin Netanyahu, portrayed as shareholders in Mubarak, Inc., and to see the ex-ruler described as Israel's ally. Actually, the originator of the thesis that Arab dictatorships could promote peace was none other than Yitzhak Rabin, who argued that Arab strongmen could rein in terrorism more efficiently than Israel.

They didn't have to contend with judicial intervention and human rights meddlers. Arab leaders, treated with indulgence because, after all, boys will be boys, could employ the requisite brutality against terrorism in their countries, while the enlightened world would be aghast at far less repressive tactics employed by Israel.

This mode of thinking is perpetuated by opinion leaders who beseech Israel to make peace with the even more oppressive Syrian hereditary republic of the Assad clan. I fully subscribe to Prof. Efraim Karsh's assessment of Mubarak: "He [Mubarak] has also fostered a culture of virulent anti-Semitism in Egypt, a culture whose premises he himself evidently shares."

Writing in Commentary Magazine in April 2002, the historian cited a passage from Mubarak's speech to students at Cairo University in 1991, in which he gloated over Egypt's victory at Camp David: "Against us stood the most intelligent people on earth - a people that controls the international press, the world economy and world finances. We succeeded in compelling the Jews to do what we wanted; we received all our land back, up to the last grain of sand! We have outwitted them, and what have we given them in return? A piece of paper ... We have established sophisticated machinery to control and limit to the minimum contacts with the Jews."

Under that system, Israeli leaders would visit Egypt, but Mubarak, with the exception of Rabin's funeral in 1995, never reciprocated. The resident Egyptian ambassador was embraced by Israel's social set; Israel's ambassador to Cairo was treated as a diplomatic leper. Egyptian intellectuals who explored ties with Israel were visited by Mubarak's Mukhabarat - a serious disincentive to continued contacts.

Egypt used every international forum to condemn Israel, and allowed anti-Semitism to flourish in the local press and in government-controlled media, as per the recent charge that Israeli GPS-guided sharks were working to destabilize Egyptian tourism. When occasionally pressed on the matter of incitement, Mubarak would disingenuously argue that his country had a free press.

I shed no tears for Mubarak, but I have a disagreement with supporters of his overthrow who contend that Israel had no right to be alarmed about a worse alternative, or, like British Foreign Secretary William Hague, lecture us about lowering our belligerence when warning of such an alternative, or about how this is not about Israel.

James Traub, writing in Foreign Policy (February 10), attempted to whitewash the Muslim Brotherhood, though he acknowledged: "The Brothers with whom I spoke were not only anti-Israel, but pro-Hamas. Israel has every reason to fear the prospect of a Muslim Brotherhood government."

Traub, however, argued that the United States and Israel cannot "stand athwart history shouting, 'Stop!' The only possible answer is to accept the legitimate aspirations of the Palestinian people for a state of their own."

Egypt's government is an internal Egyptian matter. Israel merely expects that any such government honor the treaty obligations of its predecessor, as pacta sunt servanda (agreements must be kept) is a cornerstone of international law and stable international relations.

The peace with Israel was, as Mubarak correctly acknowledged, the cut-rate price that Egypt paid to get Israel to cede the Sinai and destroy the thriving communities of the Yamit district. Israel signed this one-sided treaty because of peace millenarianism and the pressure applied by that dishonest broker Jimmy Carter, who, as former National Security Council official William Quandt revealed, secretly ganged up on Israel with Egypt. The treaty was the greatest disaster of Menachem Begin's premiership, but at least, as political scientist Dore Gold has pointed out, Begin insisted that the treaty, by way of Article 6, stand on its own, regardless of external events.

We do not fear Egyptian democracy; we fear people like Traub, who believe that Israel and its interests are dispensable for the "greater good," such as Egyptian democracy, and who, when pushed to the wall, are ready to exonerate Egypt's treaty abrogation because Israel insists on certain minimal conditions for Palestinian statehood. By Traub's logic, if the Palestinians had accepted Ehud Barak's or Ehud Olmert's delusional peace offerings in 2000 and 2008, they would be entitled to revoke the deal if they were dissatisfied with the treatment of Arabs in what would be left of Israel - say, in Jaffa or Nazareth.

Mubarak has left a toxic legacy. Even the most competent, altruistic Egyptian government will have to cope with major problems, most notably overpopulation and job creation for a swollen youth cohort. Job creation is no easy matter - ask Barack Obama - particularly for the young, as Jose Zapatero and Nicolas Sarkozy will attest to. I don't suppose that The New York Times' Thomas L. Friedman, with his enthusiasm for things Chinese, will recommend that Egypt, a la China, limit families to one child.

Faced with these difficulties, it will be far easier for an Egyptian leader to blame the Jews. Israel, in its yearning for peace precipitation, has wrongly resigned itself to such spittle, but it does insist that both sides honor the peace.

Otherwise, be kind enough to return the Sinai.

Dr. Amiel Ungar, a political scientist, is a regular contributor to Haaretz English Edition.

Antisemitisme in Nederland: de stilte na 't bommetje van Bolkestein

Het volgende (stond in apart kadertje bij het artikel) is wel opvallend:

 

Vaker de klos
Volgens politiecijfers maken joden de meeste kans op discriminatie: zo'n 14 keer meer dan Turken en Marokkanen, 64 keer meer dan Antillianen en 178 keer meer dan Surinamers.

 

RP

------------

 

Leegte na 't bommetje van Bolkestein

http://www.depers.nl/binnenland/545696/Leegte-na-t-bommetje.html

Door: Peter Wierenga
Gepubliceerd: dinsdag 15 februari 2011 22:42
Update: woensdag 16 februari 2011 07:48

De aanpak van jodenhaat is weinig opgeschoten, vindt de man die Bolkesteins omstreden emigratieadvies naar buiten bracht. Manfred Gerstenfeld, die als jongetje moest onderduiken, wijt dat aan de Nederlandse neiging tot polderen.

• 'Joden, emigreer!'

'Kankerjoden!' De politie is op zoek naar de jonge allochtoon die vorige week Raphaël Evers uitschold, en de Hitlergroet bracht. Arm omhoog, vingers onder de neus om het snorretje te symboliseren.

De rabbijn deed aangifte, met steun van het Contactorgaan Moslims en Overheid. Want ironisch genoeg vond het incident plaats tijdens een 'interreligieuze dialoogwandeling' in Amsterdam-West. Een van de vele initiatieven tegen antisemitisme. Zeg maar gerust lawine.

De eerste sneeuwbal kwam van Manfred Gerstenfeld. 'Een beetje overdonderd was ik wel', geeft hij toe vanuit Jeruzalem. In zijn boek Het Verval stond een opvallende passage van Frits Bolkestein, die de oud-eurocommissaris bevestigde tegenover De Pers: hij ziet geen toekomst in Nederland voor 'herkenbare' joden, vanwege het antisemitisme onder (sommige) moslimjongeren. Deze joden kunnen hun kinderen het beste aanraden om te emigreren.

Boem! De gevoelige snaar trilde door tot in België (De Standaard), Duitsland (Die Zeit), Zwitserland (Basler Zeitung), Frankrijk (Le Monde), in Israël zelf (Haaretz), ja tot in Pakistan en Zimbabwe toe. 'Een filmmaker zei tegen me: hé, wat heb ik nu over je gelezen in de Tsjechische pers?', vertelt Gerstenfeld.

In Nederland bracht het een tsunami aan artikelen, columns en opiniestukken teweeg. Bolkestein werd voor kierewiet verklaard door politici, maar in de Tweede Kamer stond antisemitisme evengoed bovenaan de agenda. Mooi toch?

'Het debat in de Kamer heeft uiteindelijk niets opgeleverd', reageert de bestuursvoorzitter van het Jerusalem Center voor Public Affairs zuinigjes. 'Prima dat er hogere straffen worden geëist tegen antisemitisme, maar Ivo Opstelten wil geen geld uittrekken voor het beschermen van joodse instellingen.'

Tenminste, dat wil de VVD-minister overlaten aan lokale overheden, zolang het niet om (terreur-)dreiging van nationaal niveau gaat. 'Maar in de praktijk betalen die zelden iets', riposteert Gerstenfeld.

Slechts zo'n 8.000 Nederlandse joden – onder wie 1.500 orthodoxen – zijn lid van een van de drie joodse kerkgenootschappen. 'Die kleine groep moet iedere keer het geld opbrengen voor de beveiliging van activiteiten. Dan is het moeilijk om de joodse religieuze identiteit te laten overleven. Zeker omdat juist de orthodoxe groep het meeste emigreert.'

Fantasie

Het stuit de 73-jarige nog meer tegen de borst dat het kabinet een diepgaand onderzoek afwijst, zoals dat in Groot-Brittannië en Canada is gehouden. Volgens minister Piet Hein Donner heeft onderzoek weinig zin voor een fenomeen dat zulke oude en diverse wortels heeft. Overigens zoekt Donner die oorzaken zelf in de (vrij recente) secularisering. Gerstenfeld: 'Dat is fantasie, zonder enig bewijs!'

Eerder stelde hij aan Job Cohen, toen nog burgemeester van Amsterdam, zo'n onderzoek voor. Vergeefs. Gerstenfeld meent dat er een taboe rust op antisemitisme door moslims. 'Dat komt door de poldermentaliteit: Nederlanders willen zaken niet op scherp stellen. Want misschien moeten we morgen wel sámen onze vinger in de dijk steken…'

Toch kunnen we er niet omheen, betoogt hij. 'Er zijn natuurlijk landen waar het veel erger is: Noorwegen, Zweden, België… Maar de schokkendste gevallen halen de pers niet eens. Zo ken ik een joodse vakkenvuller bij de Albert Heijn, die zo'n twee keer per week lastiggevallen werd door Marokkaanse jongens. Hij woont nu in Jeruzalem.'

Is antisemitisme dan onlosmakelijk met dat geloof verbonden? 'Ik zeg niet, zoals de PVV, dat de hele islam een verwerpelijke ideologie is. Ik zeg ook niet dat álle moslims antisemiet zijn, maar het percentage is wel beduidend groter dan onder niet-moslims. Dat is in een aantal Europese landen aangetoond.'

Maar maakt het voor de aanpak soms uit of jodenhaat komt van een lelieblanke fascist, of van een opgeschoren mocro? 'Ja, want als je er iets aan wilt doen, moet je weten wat de bron is. Zijn dat familie en vrienden, is dat de moskee – dat denk ik niet, want daar komen die jongens niet – of is dat een satellietzender?'

En dan is er nog het fenomeen van no-go areas, die je niet in de statistieken terugvindt. 'Rabbijn Evers neemt de tram al niet meer in Amsterdam.'

Is Gerstenfeld niet te negatief? Wat te denken van initiatieven als het Joods-Marokkaans netwerk? 'Om samen een voetbaltoernooi te houden, vind ik een uitstekend idee. Maar we moeten niet suggereren, zoals rabbijn Lody van de Kamp doet, dat het probleem van twee kanten komt. Alsof joodse jongens imams aanvallen! Net zoals het geschiedvervalsing is om de Holocaust op één lijn te stellen met de Nakba' (de 'verdrijving' van de Palestijnen uit Israël, PW).

Artis

Over het 'misbruik' van de Holocaust schreef hij een ander boek. De Nederlandse vertaling komt in april uit. Opgedragen aan de familie Mastenbroek, de – inmiddels overleden – buren bij wie hij als jongetje ondergedoken zat. Tegenover Artis.

Een vraag dringt zich op. Kan Gerstenfeld, die het land al in 1964 verliet, het Nederlandse antisemitisme wel goed beoordelen? 'Juist doordat ik in verschillende landen heb gewoond, met een andere cultuur, vallen dingen mij sneller op als ik weer een keertje terug ben. Zoals dat een joodse school beveiligd moet worden. Of dat ik moet zeggen wie ik ben voordat ze bij de synagoge de deur voor me openmaken.'

Al die signalen moeten ons zorgen baren. 'Eigenlijk vormen de georganiseerde joden in Nederland maar een heel kleine groep, in grootte vergelijkbaar met de oud-katholieken. Toch zijn ze in symbolische zin zeer belangrijk, als een soort spiegel voor het land. Ze zijn misschien de eerste slachtoffers van haat, maar nooit de laatste. Kijk maar naar de dreiging die kopten nu ondergaan, niet alleen in Egypte maar ook in Europa. Ja, ook in Nederland.'