Holocaust onderwijs is misdadig volgens Palestijnse organisaties

 

Niet alleen Hamas, maar ook de PLO, waarmee Israel verschillende overeenkomsten heeft gesloten en dat zogenaamd de tweestatenoplossing accepteert, vindt onderwijs over de Holocaust niet kunnen:

 

A PLO spokesman said that the idea "constitutes a serious violation towards education and a clear deviation against all educational goals for the children of refugees...this is an indication that the presidency of UNRWA and local heads began to systematically adopt the Israeli narrative."

 

In de ogen van veel Arabieren is de Holocaust de rechtvaardiging voor Israels bestaan, en daarom proberen ze deze te ontkennen, minimaliseren, of de schuld ervan bij de Joden zelf te leggen. Het idee dat de Joden niet alleen wrede onderdrukkers zijn maar ook slachtoffers, is onverdraaglijk en lijkt hun eigen claim op Palestina al bij voorbaat te verzwakken. Waarom anders die panische reacties iedere keer dat dit onderwerp naar boven komt? Hoezo kunnen zij geen valide claim hebben naast die van de Joden, en kunnen zij geen Joods lijden erkennen zonder het eigen lijden te hoeven ontkennen? Het heeft alles te maken met een minderwaardigheidscomplex, met een alles of niets houding, en het instandhouden van een vijandbeeld. Joden mogen vooral geen menselijk gezicht krijgen voor de schoolkinderen. Als het westen serieus vrede wil bevorderen, zou het hierop moeten inzetten en de opruiing en educatie in vijandbeelden moeten vervangen voor onderwijs gericht op coëxistentie, ook als hen dat door de Palestijnse leiders niet in dank wordt afgenomen.

 

RP

----------

 

 

Arab groups rush to agree teaching the Holocaust is a crime!

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/10/arab-groups-rush-to-agree-teaching.html

 

What happens after Arab teachers in Jordan freak out over an unsubstantiated rumor that UNRWA schools will teach the Holocaust?

Their brethren in neighboring areas try to outdo their Jordanian cousins on being revolted at the very idea!

From JPost:

Hamas on Wednesday reiterated its strong opposition to teaching the Holocaust in UNRWA-run schools in the Gaza Strip.
The Refugees Affairs Department of Hamas said that teaching the Holocaust was a "crime against the issue of the refugees that is aimed at cancelling their right of return."

 

You get that? The Holocaust wasn't a crime, but teaching about it is!

The Democratic Front for the Liberation of Palestine also condemned the fictional claim, saying that teaching the Holocaust would be "a serious violation in the work of the education process."

A PLO spokesman said that the idea "constitutes a serious violation towards education and a clear deviation against all educational goals for the children of refugees...this is an indication that the presidency of UNRWA and local heads began to systematically adopt the Israeli narrative." 

In Lebanon, things aren't much better. Al Akhbar reports that Palestinian Lebanese officials are assuming that UNRWA's donors, being Zionist, are the ones pushing this idea. They also said that it would be unconscionable to teach the Holocaust without teaching about alleged Israeli massacres of Arabs. 

An op-ed in Al Watan Voice says this supposed UNRWA curriculum is "filled with poison" because of its emphasis on teaching students about "peace and tolerance." 

---

By the way, since I exposed the UNRWA Gaza school websites that were filled with material glorifying jihad and martyrdom over the summer, every single one of those individual school websites mysteriously disappeared from the Internet, as did their curricula. And at least at the moment, there are no UNRWA job openings for teachers who specialize in Islamic studies as there were when I reported them.

Does this mean that UNRWA has reformed its curricula in Gaza? Or just that they don't want probing eyes into what they are doing?

 

Norman Finkelstein maakt een karikatuur van Israel

 

Nieuw op IMO Blog:

 

Norman Finkelstein maakt een karikatuur van Israel

http://www.israel-palestina.info/actueel/2012/10/19/norman-finkelstein-maakt-een-karikatuur-van-israel-2/

IMO Blog

Een paar weken geleden was de bekende Amerikaans-Joodse politicoloog Norman Finkelstein weer eens in Nederland. Een keer in de paar jaar maakt hij een tour, meestal naar aanleiding van een nieuw boek of nieuwe controverse, of ook gewoon zomaar omdat men zijn visie graag hoort. Die visie is vrij simpel en komt hierop neer:

Israel is een crimineel en oorlogszuchtig land, dat voor de lol Palestijnse en Libanese burgers doodt en iedere paar jaar een nieuwe oorlog begint om te laten zien wie er het sterkst is. Het land is losgeslagen en de internationale gemeenschap laat het gebeuren, uit schuldgevoel over de Holocaust. Daar moet men mee ophouden en Israel aan het internationale recht houden via (dreiging met) sancties. De Palestijnen en de Arabische staten en zelfs Iran zijn bereid Israel te erkennen en er vrede mee te sluiten indien Israel de bezetting opgeeft. Als Israel de bezetting opgeeft komt er dan ook vanzelf vrede. De Palestijnse Autoriteit is een marionet van Israel en de VS, en zit er vooral om de Palestijnen met grove middelen onder de duim te houden. Ondertussen betaalt de EU en zo heeft Israel een 'gratis bezetting'.

Finkelstein oppert dat de Palestijnen een massale mars naar de muur houden met in de ene hand het besluit van het Internationale Gerechtshof uit 2004 en in de andere een hamer. Israel zal misschien 100.000 Palestijnen doden, misschien 200.000 maar dan zal het worden gestopt door de internationale gemeenschap en zijn goodwill hebben verspeeld. "Israël krijgt een gigantisch PR-probleem. Zo gaat de bezetting eindelijk iets kosten. En dan kiest Israël hopelijk eieren voor zijn geld."

Het zijn, kort gezegd, alle bekende anti-Israel clichés op een rijtje. Iedere nuance ontbreekt, er is een foute dader en een onschuldig slachtoffer en als Israel maar aan een serie eisen voldoet, dan komt er vrede. Zo'n beeld van het conflict kun je alleen vasthouden als je alles wat Israel doet extreem negatief interpreteert, en ook alleen anti-Israel bronnen gebruikt, en alles wat Israels vijanden of tegenstanders doen juist veel mooier voorstelt. Zo moet je alle uitspraken van Iraanse leiders dat men Israel weg wil hebben, dat 'het zionistische regime' een kankergezwel is dat moet worden verwijderd, dat Jihad tegen Israel een heilige plicht is, dat zionisten de wereld willen beheersen en bestreden moeten worden, etc. etc. negeren of zien als pure retoriek voor interne consumptie zonder verdere betekenis.

Finkelstein gelooft serieus dat Israel bereid is 100.000 of 200.000 Palestijnse demonstranten te doden die tegen de muur willen demonstreren (met een hamer kom je niet ver neem ik aan, dus die zal wel vooral symbolisch bedoeld zijn). Dat kan alleen op extreme propaganda gebaseerd zijn, want wanneer heeft Israel grote aantallen demonstranten gedood? Het grootste aantal zijn waarschijnlijk de 13 Israelische Arabieren aan het begin van de tweede intifada. Hier was veel kritiek op, Israel heeft de zaak onderzocht, toenmalig premier Barak heeft zich verontschuldigd, en het geldt nog steeds voor veel Israeli's als een omstreden zaak. Natuurlijk kan er bij een massale demonstratie richting de muur ook wat mis gaan, en het leger is niet altijd even handig gebleken in het in toom houden of uit elkaar drijven van demonstranten. Maar 100.000 Palestijnen heeft Israel in het hele conflict, in meer dan 60 jaar strijd nog niet gedood, dus dat getal is volkomen nonsens.

Finkelstein beweert dat massale demonstraties een nog grotendeels ongebruikt wapen van de Palestijnen zijn. Ook meent hij dat de Palestijnen zich veel te weinig tegen de bezetting verzetten, en dat de PA ze daarin niet aanmoedigt maar slechts de Amerikaanse en Israelische belangen behartigt. Ook dat zijn vreemde aannames. De eerste intifada bestond voor een groot deel uit demonstraties, al kwam daar vaak geweld bij om de hoek kijken en werden ze daarom ook vaak met geweld bestreden. Ook de tweede intifada begon met massale protesten, onder andere op de Tempelberg, nadat Sharon daar een omstreden bezoek aan had gebracht. De demonstraties waren voorbereid door de PA al deed men het voorkomen alsof het om een spontane woede uitbarsting ging. Het probleem is niet dat de Palestijnen niet demonstreren, maar dat die demonstraties chaotisch zijn en radikale en gewelddadige groepen ze al snel naar zich toe trekken. Dat heeft alles te maken met de opruiing tegen Israel in Palestijnse (ook door de PA gecontroleerde) media. Geweld wordt daarin verheerlijkt en aangemoedigd, Joden en Israel zwart gemaakt en maximalistische eisen gesteld. Overigens zijn er al demonstraties die wel relatief succesvol zijn, zoals die tegen de 'muur' bij Bili'in. Ook daar wordt geregeld met stenen gegooid waarna het Israelische leger ingrijpt, maar Israel weet dat het verwonden van ook maar een activist tot veel negatieve publiciteit leidt. De 200.000 doden waarover Finkelstein spreekt zijn dan ook te absurd voor woorden.

Palestijnse economie

Finkelstein spreekt vaker van een voor Israel gratis bezetting waar het alleen maar voordeel van heeft terwijl de PA het vuile werk opknapt en de EU voor de centen opdraait. Dit is een volkomen verdraaide weergave van zaken. De EU draait, samen met de VS, grotendeels voor de Palestijnen op, niet voor de bezetting. Alle ambtenaren, de scholen, ziekenhuizen en andere voorzieningen en infrastructuur worden betaald met internationale hulpgelden. Van dat geld worden overigens ook ambtenaren in de Gazastrook betaald, die nu ofwel werkloos thuis zitten ofwel voor Hamas zijn gaan werken. Ook Palestijnse gevangenen in Israelische gevangenissen krijgen een maandelijkse uitkering. EU gelden worden dus gebruikt om plegers van aanslagen van een extra bijlage te voorzien, ondanks de verzorging in Israelische gevangenissen. Scholen, straten, zomerkampen, betaald met internationale donorgelden, eren (zelfmoord)terroristen en presenteren hen als rolmodel voor de Palestijnse jeugd. De EU en VS betalen graag en doen daar niet al te moeilijk over, omdat ze een alternatief voor de radikale Hamas zoeken en aan hun eigen bevolking willen verkopen wat voor 'het vredesproces' te doen.

Ondertussen is de Palestijnse economie daardoor erg hulpafhankelijk geworden. In plaatsen als Ramallah en Bethlehem struikel je over de VN medewerkers, de mensen van OCHA, vredesteams van diverse pluimage, christelijke projecten, etc. en natuurlijk de vele journalisten die mooie reportages uit een echt oorlogsgebied willen maken en 's avonds weer relaxt in Tel Aviv aan het strand zitten. Iemand die hier zelf bij betrokken was beschreef vorig jaar hoe die hele hulpindustrie zichzelf in stand wil houden en de journalisten zichzelf aan het werk willen houden, en dat kan alleen door de situatie erger voor te stellen dan die is.

De Palestijnse economie doet het relatief goed, Palestijnen zijn goed opgeleid en restricties op de Westbank zijn sinds het uitdoven van de tweede intifada weer flink versoepeld. Er zijn zeker problemen, er zijn Palestijnen die om moeten reizen en er zijn soldaten die Palestijnen bij checkpoints vernederen en onnodig ophouden. Er is natuurlijk armoede, en de bezetting compliceert zaken, maar dit alles staat in geen enkele verhouding tot de internationale aandacht en de hulpgelden die er naar de Palestijnse gebieden gaan. Israels wangedrag tegenover de Palestijnen valt bovendien in het niet bij wat echte schurkenstaten hun eigen bevolking of die van landen waarmee ze in oorlog zijn aandoen. Zo schiet buurland Syrië inderdaad zomaar op vreedzame demonstranten en gooit huizenblokken en scholen plat, gewoon omdat het kan. In Syrië is er geen hooggerechtshof of andere onafhankelijke instantie waar burgers naartoe kunnen wanneer hun mensenrechten worden geschonden. In Israel kan iedereen, ook iedere Palestijn, naar het hooggerechtshof stappen dat onafhankelijk oordeelt (en vaak niet naar de zin van de regering).

Er is inderdaad samenwerking op veiligheidsgebied tussen Israel en de PA, waarbij het de bedoeling is dat de PA in gebieden waaruit Israel zich heeft teruggetrokken het terrorisme aanpakt. Wanneer de PA daar niet in slaagt geeft dat Israel het recht zelf achter de terroristen aan te gaan zoals het tijdens de tweede intifada deed, toen het leger geregeld 's nachts binnenviel en Palestijnen van hun bed lichtte. Israel deelt informatie met de PA die van belang is voor terrorisme bestrijding en helpt hen daarmee bij het uitvoeren van de eigen verplichtingen. Hierdoor is in feite een einde gekomen aan de bezetting van de Palestijnse steden. Deze samenwerking en de internationale hulpgelden hebben er dus voor gezorgd dat een deel van de bezetting kon worden opgeheven. Ik vraag mij af of Finkelstein weer naar het oude systeem terug wil, toen er nog geen Palestijnse zelfbestuur en PA was en Israel alles regelde en controleerde. Dat was inderdaad duurder voor Israel, maar toen was voor van alles Israelische toestemming nodig. De huidige situatie is een stap op weg naar verdere onafhankelijkheid, maar die hangt voor een groot deel van de kwaliteit van het Palestijnse bestuur en haar compromisbereidheid af.

Barbaars

Norman Finkelstein beweert dat Israel voornamelijk burgers doodde in Libanon en Gaza, en er dagelijks over nieuwe oorlogen wordt gespeculeerd. Israel zou Iran niet aan mogen vallen volgens het handvest van de VN, dat een aanval op een ander land immers verbiedt. Natuurlijk ligt ook dat gecompliceerder, want Iran uit geregeld (al dan niet verkapte) bedreigingen aan het adres van Israel, om over de steun aan Hezbollah en Hamas nog te zwijgen. Finkelstein concludeert:

Het land is losgeslagen. Het heeft zover kunnen komen doordat de internationale gemeenschap haar verantwoordelijkheid niet neemt. (…) Het is waanzinnig. Israël gedraagt zich als een barbaarse staat en komt er gewoon mee weg.

Hoe kan het dat Finkelstein, en met hem vele, vele anderen, steeds maar weer vallen over de vermeende immuniteit van Israel, terwijl ze zich over bijvoorbeeld Syrië veel minder druk maken? 'Ja dat is wat anders, Israel pretendeert beschaafd en westers te zijn', hoor ik sommigen denken. Maar hoe waanzinnig is Israel helemaal? In de Gaza oorlog en ook de Libanon oorlog was een meerderheid van de slachtoffers strijder of hielp strijders zich te verschuilen. Israel heeft lijsten vrijgegeven waaruit duidelijk blijkt dat in Gaza meer dan 700 strijders zijn gedood. Hamas heeft deze cijfers zelf later ook erkend. Voor die tijd al onderzocht blogger Elder of Ziyon de lijsten met gedode Palestijnen en concludeerde dat velen die door Hamas en mensenrechtenorganisaties als burgers waren aangemerkt in feite Hamas strijders waren. Beide oorlogen werden veroorzaakt door (pogingen tot) ontvoering van Israelische soldaten op hun eigen grondgebied, raketaanvallen en/of ander geweld tegen Israel. Er was in beide gevallen een casus belli, meerdere zelfs, waardoor Israel het recht had aan te vallen. Finkelstein moet wel heel veel informatie negeren of ontkennen om zijn beeld van een barbaars en immoreel Israel in stand te houden.

Finkelstein ziet de Arabische lente als een positieve ontwikkeling, omdat meer landen nu anti-Israel zijn geworden:

Op zich heeft de Arabische Lente een positieve invloed: Israël wordt in militair opzicht flink beperkt. De slachtpartij in Gaza van 2008 was alleen mogelijk doordat de toenmalige Egyptische president Moebarak de grens met Gaza dichtgooide. De Palestijnen zaten als ratten in de val. Israël kon ze zo doden. De nieuwe Egyptische president Morsi, van de Moslimbroederschap, zal nooit aan zoiets meewerken. Dat is winst. Maar het conflict zelf blijft bestaan.

Dit is natuurlijk flauwekul, want Israel kan militair gezien als het wil met een paar bommen de hele Gazastrook platgooien, nog voordat de Palestijnen naar Egypte hebben kunnen vluchten. Wanneer Moebarak de grens had open gegooid, waren veel Palestijnen wellicht gevlucht en was het voor Israel makkelijker geweest tegen Hamas te strijden. Het is een enorm voordeel voor Israel wanneer het vrij spel heeft tegen de strijders en zij zich niet continu achter, in en op huizen, scholen en moskeeën kunnen verschuilen en van daaruit kunnen aanvallen. In zowel Gaza als Libanon heeft Israel pamfletten verspreid en in Gaza ook mensen gebeld om ze te waarschuwen voor aankomende bombardementen, al werden die daardoor minder effectief. De reden dat Moebarak de grens niet opengooide was geen zionistische liefde of lafheid maar welbegrepen eigenbelang. Egypte had geen behoefte aan honderdduizenden Palestijnse vluchtelingen. Overigens zijn de grenzen ook nu niet echt open en gelden er nog steeds restricties. De wapensmokkel floreert ondertussen als nooit tevoren.

Vredesplan

Tot slot het vredesproces en het Arabische vredesplan. Bij Finkelstein ligt het uitblijven van vrede voor 100% aan Israel en staan alle Arabische staten te trappelen om Israel te erkennen, er vrede mee te sluiten en allerlei betrekkingen mee aan te gaan. Maar ja, die bezetting hè, en die onstilbare landhonger. Israel heeft al 10% van de Westoever geannexeerd, zegt Finkelstein, en dorst naar de andere 90%. Van annexatie is echter geen sprake, en je kunt er zelfs over twisten of de gehele Westbank wel bezet is. De Palestijnen hebben redelijk vergaande autonomie, en de meesten hebben in hun dagelijks leven nauwelijks met Israel te maken. De Palestijnen aan de 'Israelische' kant van het hek of in de Jordaanvallei hebben wel duidelijk met een bezetting te maken en zijn beperkt in hun bewegingsvrijheid, maar dat zijn er relatief weinig (97% leeft in de autonome gebieden).

Het Arabische vredesplan klinkt mooi, maar gaat uit van 'een rechtvaardige oplossing van het vluchtelingenprobleem volgens VN resolutie 194′ en dat houdt in de Arabische uitleg in een recht op terugkeer voor alle vluchtelingen en hun nakomelingen. Volgens sommigen is dat later wat versoepeld maar dit is nooit opgegeven. Dat Iran het vredesplan zou steunen is compleet uit de grote duim van Finkelstein gezogen. De Arabische landen hebben vrede volgens dit plan aangeboden, maar lieten daarbij geen onderhandelingsruimte; het was het hele plan of niks. En naast de vluchtelingen is ook het opgeven van geheel Oost Jeruzalem met de oude stad en de Klaagmuur niet acceptabel voor Israel. Het was mooi geweest als dit plan een basis voor gesprekken was geweest, samen met andere plannen zoals de Roadmap, de Oslo Akkoorden en de Clinton Parameters uit 2000, maar dat dat niet gebeurde ligt niet alleen aan Israel.

BDS

Finkelstein heeft eerder de BDS beweging flink bekritiseerd, en laat zich afhankelijk van zijn publiek wat gematigder of extremer uit. Bovenstaand verhaal is bijna geheel gebaseerd op een interview met hem in Trouw, en ik kan er weinig gematigds in ontdekken. Op een radicale Belgische pro-Palestina site wordt hem gevraagd naar zijn kritiek op de BDS beweging. In reactie zegt hij dat hij 'volledig achter de BDS beweging' staat, 'maar we moeten realistisch zijn'. Hij verklaart verder:

Tijdens mijn rondreizen hoorde ik zo vaak de slogan 'één staat, BDS'. De eerste vraag die ik vaak kreeg, was wat mijn standpunt over BDS is. Zelf probeer ik altijd nieuwe invalshoeken te vinden, een probleem van een andere kant te bekijken. Niet dat ik mijn fundamentele principes overboord gooi, maar wel hoe ik iets op een andere manier kan benaderen, hoe ik mensen kan bereiken.

Ook later benadrukt hij nog eens dat het van belang is zich op het brede publiek te richten:

Israël is een staat en wordt erkend als staat, het is een feit, het is de wet. Het bestaan van Israël is ook sterk ingeworteld in het publiek bewustzijn. Je kan het niet met wortel en al uittrekken, dat zal niet gebeuren. Dus als we een doel stellen dat de publieke opinie niet bereikt, dan is het verloren tijd. En ik denk dat een groot deel van de solidariteitsbeweging dat doet, omdat het een politiek en moreel programma heeft waarmee ze enkel tot zichzelf spreken, het is een cultus. Een politieke beweging daarentegen probeert het brede publiek te bereiken, terwijl een cultus enkel in zichzelf geïnteresseerd is, omdat ze de goede en zuivere politieke lijn volgt."

Hij vindt het dus niet opportuun om je direct tegen Israels bestaansrecht te keren, en hij ergert zich aan mensen die in hun slogans geen rekening houden met het brede publiek. Hij weet natuurlijk beter dan de gemiddelde actievoerder van het Palestina Komitee, de Free Gaza Movement of Stop the Wall Campaign, dat je sterker overkomt met een verhaal over internationaal recht en onderdrukte Palestijnen, dan met het verhaal dat Israel een nazi-staat is die zo snel mogelijk moet verdwijnen. Maar desondanks noemt hij Israel crimineel, krankzinnig en barbaars. En hij pleit voor de terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen, wat niet samengaat met de tweestatenoplossing en erkenning van Israel als staat waar het Joodse volk zelfbeschikking heeft. De publieke opinie is blijkbaar al zo negatief over Israel, dat hij dat soort dingen makkelijk in een christelijke krant kan zeggen.

 

Om een ingewikkeld conflict te reduceren tot het simpele goed-fout verhaal wat Finkelstein ervan maakt is enige creativiteit in het omgaan met de waarheid en feiten nodig. Om dit verhaal overtuigend aan een hoogopgeleid publiek in de VS en Europa over te brengen vergt bovendien een goede beheersing van de retorica. Ik heb Finkelstein zelf nooit gehoord, maar heb begrepen dat hij overtuigend spreekt. Dat moet ook wel, gezien het geringe waarheidsgehalte. Het is jammer, en ook laakbaar, dat universiteiten naast hem geen gelijkwaardige sprekers van de andere kant uitnodigen. Te vaak hoort men alleen zijn kant, en neemt die voor waar aan. Zoals in Nederland ook vaak Dries van Agt alleen een podium krijgt en er redelijk makkelijk in slaagt een zaal voor zich in te nemen.

Ratna Pelle

 

Egyptische "vrienden van Israel" in 'zwartboek' gepubliceerd

 

Er komen al een tijdje verontrustende signalen uit Egypte. Hoewel de officiële lijn is dat de vrede met Israel wordt gehandhaafd, wordt er vaak en openlijk tegen Israel en de Joden gefulmineerd en iedereen die ook maar iets met Israel te maken heeft (gehad) in een bijzonder kwaad daglicht gesteld.  Een paar voorbeelden:

 

Een adviseur van president Morsi riep vorige week op om het vredesverdrag met Israel op te geven, omdat het onrechtvaardig zou zijn. Verder zei hij onder andere:

"There is land on Egypt's eastern border called occupied Arab Palestine," said Saif Al-Dawla in response to a question on Egypt's future relations with Israel. "This will remain its name till the end of time, and this is a national principle as well as a historic truth."

 

En de Egyptische salafist Mohammed Al-Zawahiri, de broer van de bekende AL Qaeda leider, zei in een Egyptische TV show:

Fighting Israel, fighting the Jews is a religious duty incumbent upon all. The Egyptian government should have been fighting the Jewish enemy. Perhaps due to circumstances – its weakness, its interests – the Egyptian government ignored a religious duty incumbent upon it. Not just the Egyptian government – the Jordanian one as well. This is a religious duty incumbent upon all Muslims.

 

Elder of Ziyon berichtte gisteren het volgende:

 

Egyptian McCarthyism: Book lists Egyptian "friends of Israel"

 

A new book called "Friends of Israel in Egypt" was recently released in Egypt.

The book goes through every person who seemed to encourage or accept Israel as a friend of Egypt's since the Camp David peace treaty. It lists ministers who encouraged normal relations and diplomats who had warm words for their Israeli counterparts.

Egyptians who cooperated with Israel and the EU in monitoring those entering and exiting Gaza are also listed, as are some Egyptians who married Israeli Arabs.

Most sensationally, the book lists many celebrities who visited Israel or who said nice things about Israel since the peace agreement, and what they said.

Arabic media in Egypt, Lebanon and elsewhere are writing about this book.

The aim is apparently threefold: To embarrass and shame any Egyptians who dared accept the peace agreement with Israel, to blacklist them in the future, and to ensure that no Egyptian even thinks about being friendly to the Jewish state for fear of a second edition of the book.

 

Jordaanse leraren in VN-scholen voor Palestijnse vluchtelingen willen geen les over de Holocaust

 

Een bericht over mogelijke Holocaust-les op UNRWA-scholen voor Palestijnse vluchtelingen in Jordanië, met eronder een commentaar van Elder of Ziyon.

In 2009 veroorzaakte een vergelijkbaar bericht betreffende UNRWA in de Gazastrook veel ophef.

 

Stuitend is hoe Arabische media schrijven over de 'zogenaamde' Holocaust, en hoe ze vooral niet willen dat de leerlingen een breder denkkader over mensenrechten en de Palestijnse zaak aangeleerd krijgen; het zou allemaal alleen maar over de 'onvervreemdbare rechten' van de Palestijnen moeten gaan, met name het 'recht op terugkeer'.

Een aparte lessencyclus over de Holocaust zou misschien wat veel gevraagd zijn, maar het onderwerp is zonder geschiedvervalsing te plegen helemaal niet te vermijden als de geschiedenis van Europa, Israel, of de onwikkeling van het internationaal recht aan de orde komt. Of komen die onderwerpen helemaal niet aan bod in het UNRWA onderwijs?

 

Wouter

Jordanian teachers in UN schools for Palestinian refugees say they'll refuse to teach the Holocaust

Curriculum of 'so-called Holocaust' study would harm the Palestinian cause, deflect focus from main enemy Israel, educators protest

 

http://www.timesofisrael.com/jordanian-teachers-refuse-to-teach-the-holocaust-in-un-run-schools/

By ELHANAN MILLER October 16, 2012, 5:25 pm  

 

Rumors of a UN decision to re-introduce Holocaust studies in schools run by UNRWA — the United Nations Relief and Works Agency for Palestinian refugees — have raised the ire of Jordanian teachers, who say they will refuse to teach history that "harms the Palestinian cause."

In a statement issued Monday, the Executive Committee of UNRWA teachers in Jordan responded to rumors that Holocaust studies would be reintroduced this year to the enrichment curriculum on conflict resolution, which is taught in schools operated by the UN agency in Palestinian refugee camps.

"We condemn this decision, which equates the butcher and the victim," read the teachers' statement, demanding instead to introduce classes on the Palestinian "right of return" to Israel and the history of the 1948 war with Israel.

Some 2 million Palestinian refugees are registered with UNRWA's Jordan offices. The UN agency operates 172 schools in 10 refugee camps across the kingdom, serving a total of over 122,000 students.

'Teaching UNRWA students about the so-called 'Holocaust' as part of human rights harms the Palestinian cause … and changes the students'  views regarding their main enemy, namely the Israeli occupation'

Last year, the association of UNRWA employees endorsed a decision to ban the introduction of Holocaust studies in UNRWA schools, Jordanian daily Al-Ghad reported Tuesday, a decision the teachers said was still binding.

"We shall monitor the curriculum being taught under the title 'concepts of human rights' [which is] aimed at reducing [Palestinian] students' awareness of the right of return," read the statement.

"Teaching UNRWA students about the so-called 'Holocaust' as part of human rights harms the Palestinian cause… and changes the students' views regarding their main enemy, namely the Israeli occupation."

Since 2009, Hamas in Gaza has actively opposed UNRWA's attempts to introduce the Holocaust into school curriculum in Gaza, claiming that it contradicted Palestinian culture.

According to Al-Ghad, UNRWA denied any intention of introducing the Holocaust as part of its enrichment courses this year, claiming that it abides by the school curriculum of the refugees' host countries.

A spokesman for UNRWA was unavailable for comment at time of publication.

---

 

Arabs upset at latest alleged UNRWA plan to teach the Holocaust

http://elderofziyon.blogspot.nl/2012/10/arabs-upset-at-latest-alleged-unrwa.html  

 

In 2009, Arab media exploded with the rumor that UNRWA schools planned to teach about the Holocaust to Palestinian Arab kids in Gaza.

The UN had to issue a strenuous denial that they would even consider such a thing. One Arab newspaper even quoted the UNRWA head as saying he was totally against it, a quote that UNRWA later denied.

Soon afterwards, UNRWA announced that it would indeed incorporate the Holocaust into its curriculum on universal human rights, but there is no evidence that it ever did so.

Now, the same rumor is hitting Jordan.

Al-Ghad reports

UNRWA will return to teaching the so-called Holocaust in the context of material enrichment, after freezing it for a while, despite its denials of it.

Informed sources in the UNRWA/Jordan teachers committee said that a decision with the agency to teach enrichment material about the Holocaust, after previously being forced to freeze work on the topic, as a result of the overwhelming uproar against it.

Sources added to al-Ghad that "UNRWA is seeking to exploit the preoccupation with current internal situation, in addition to the uncertain atmosphere in the region, in order to teach suspicious topics that harm the Palestinian cause."

Introduced in this framework would be materials that discuss resolving conflicts and crises, and resolving conflict peacefully, and to cite the so-called plight of Jews and victims of Nazism and their right to live in peace.

A statement issued yesterday by the Executive Committee of Teachers of UNRWA in Jordan expressed "outrage and condemnation of this decision, which conflates the executioner and victim, and urged "the teaching of private Palestinian cause, especially the right of return of refugees to their homes and lands that have been displaced them due to the Zionist aggression in 1948."

For its part, UNRWA's management denied any plans to "to teach about the Holocaust in its enrichment activities, saying its commitment is to the educational curriculum of the host countries, and it has no intention to change it.

Jordanian teachers know that the topic of teaching Arabs something that could make Jews appear as anything less than bloodthirsty monsters is an easy way to create a huge backlash in their "moderate" country. It isn't only that the teachers are anti-semitic, but they know that everyone in Jordan would agree that Holocaust education is a terrible topic to inflict on their children.

If that isn't anti-semitism, I don't know what is.

Meanwhile, UNRWA never answered my questions about their curriculum and school material that teach about jihad and martyrdom, in Gaza. These materials directly contradict UNRWA's official educational vision in that they glorify violence.

Apparently teaching Jihad is OK while teaching that millions of Jews were killed 70 years ago is strictly out of bounds for this progressive, Western-funded UN agency. 

 

  

De geheime onderhandelingen over de Golan hoogvlakte (NY Times)

 

Na het eerdere bericht van het CIDI, hieronder een uitvoeriger artikel uit de New York Times over de geheime onderhandelingen tussen Israel en Syrie vorig jaar.

 

Zie ook het IPI commentaar: Onderhandelingen Israël en Syrië over Golan hoogvlakte

 

Wouter

________________

 

Secret Israel-Syria Peace Talks Involved Golan Heights Exit

http://www.nytimes.com/2012/10/13/world/middleeast/secret-israel-syria-peace-talks-involved-golan-heights-exit.html

By ISABEL KERSHNER

Published: October 12, 2012 

 

 

JERUSALEM — For several months in 2010, Prime MinisterBenjamin Netanyahu of Israel engaged in secret, American-brokered discussions with Syria for a possible peace treaty based on a full Israeli withdrawal from the Golan Heights

• Follow@nytimesworld for international breaking news and headlines.
• Twitter List: Reporters and Editors

But the process was cut short by the Arab Spring uprisings that swept the Middle East in early 2011, soon spreading to Syria, and the treaty did not come to fruition, according to an Israeli, Michael Herzog, who was involved in the talks.

"Nothing was agreed between the parties," Mr. Herzog said Friday. "It was a work in progress."

Yediot Aharonot, a leading Israeli newspaper, first published details of the American-led effort on Friday, and Mr. Herzog, a former chief of staff to Israel's defense minister and an Israel-based fellow at the Washington Institute for Near East Policy, confirmed the outlines of the discussions. He said in a telephone interview that he was called in to help with the process in 2010, although he had already retired from military and government service.

The contacts were mediated by Frederic Hof, who recently retired from the United States State Department, where he had served as a special coordinator for Lebanon and Syria, and Dennis B. Ross, who was then a special assistant to President Obama on the Middle East.

"There was a detailed list of Israeli demands meant to serve as a basis for a peace agreement," said Mr. Herzog, adding that they centered on security arrangements and the regional context. "The idea," he said, "was to see if we could drive a wedge in the radical axis of Iran-Syria-Hezbollah" by taking Syria out of the equation. Next, he said, the idea was to pursue peace with Lebanon.

But Bashar al-Assad, the Syrian president, apparently would not give clear signals about his willingness to split with Iran, his patron in the region. And Mr. Netanyahu was proceeding cautiously as well, distrustful that Mr. Assad would deliver.

The negotiations never came to a head. By early 2011 the region was in upheaval and the talks fell apart.

Raising one point of contention, Yediot Aharonot, which is generally centrist but often critical of Mr. Netanyahu, said that in exchange for a peace agreement, the prime minister was prepared to agree to a full withdrawal from the Golan Heights, the strategic plateau that Israel seized from Syria in the 1967 war and later annexed in a move that has not been internationally recognized.

The prime minister's office denied on Friday that Israel had agreed to a withdrawal.

"This is one initiative of many that was proposed to Israel in the past years," Mr. Netanyahu's office said in a statement. "At no stage did Israel accept this American initiative. The initiative is old and irrelevant, and its publication now stems from political needs," apparently a reference to the fact that both Mr. Obama and Mr. Netanyahu are facing elections in the coming weeks and months.

With Israeli elections expected in January, it would not be in Mr. Netanyahu's interest to be seen as having made far-reaching concessions to Syria in the absence of a deal. But it is not clear how far Mr. Netanyahu might have gone in the talks, since he did not reach the point of having to make a decision.

More than a year before those talks, American officials were already apparently trying to engage the Israelis and the Syrians. In a press briefing in July 2009, a State Department spokesman, Ian Kelly, told reporters that Mr. Hof, who then worked in the office of former Senator George J. Mitchell, then Mr. Obama's special envoy to the Middle East, was in Israel meeting with senior officials, and after Israel, planned to visit Damascus.

"The visit is part of ongoing efforts by senator, or special envoy Mitchell and his team to secure a lasting, comprehensive peace in the region," Mr. Kelly said.

The intensive contacts began in the fall of 2010, presumably around the time that Israel's negotiations with the Palestinians came to a standstill. Mr. Netanyahu and his defense minister, Ehud Barak, were involved in the indirect discussions. The few Israeli officials and experts privy to the talks were made to sign a secrecy agreement.

Israeli leaders, including Mr. Netanyahu, have explored the possibility of reaching a deal with the Syrians in the past, based on at least a partial withdrawal from the Golan Heights, which overlook northern Israel. During Mr. Netanyahu's first term in office in the late 1990s, contacts with Syria took place through Mr. Netanyahu's envoy at the time, the American businessman Ronald Lauder.

Former Prime Minister Yitzhak Rabin conducted inconclusive negotiations with the Syrians, as did Mr. Barak when he was prime minister. Ehud Olmert, Mr. Netanyahu's predecessor as prime minister, held indirect talks with Syria through Turkish mediators; those talks broke off when Israel opened an offensive in Gaza in the winter of 2008.

The denial by Mr. Netanyahu's office of any agreement on a full withdrawal was reinforced by a former aide.

Dore Gold, who was an adviser during Mr. Netanyahu's first term in office, specifically rejected the assertion in Yediot Aharonot that Mr. Netanyahu had agreed to withdraw all the way to the eastern shoreline of the Sea of Galilee.

Mr. Gold said that in September 1996, he personally secured an assurance from the United States, under instructions from Mr. Netanyahu, that all previous Israeli statements regarding readiness for a full withdrawal to that line "have no political or legal standing."

Mr. Gold, who is now president of the Jerusalem Center for Public Affairs, a conservative-leaning research institute, said that Mr. Netanyahu "has always viewed the Golan Heights as a strategic asset for the defense of Israel," and that it was "completely unthinkable that Prime Minister Netanyahu would ever contemplate the kind of withdrawal" described by Yediot Aharonot on Friday.

This article has been revised to reflect the following correction:

Correction: October 13, 2012

An earlier version of this article misspelled the name of one of the mediators of the talks between Israel and Syria. He is Frederic Hof, not Frederick Hoff.

 

Netanyahu heeft nog steeds geen serieuze concurrenten (RD)



 

Op zondag gaat de website van het Reformatorisch Dagblad in ruststand. Hopelijk nemen ze ons niet kwalijk dat wij (zeer incidenteel) een goed artikel van hen doorsturen op de dag des Heren.

Hieronder dus een interessante inschatting van de komende verkiezingen in Israel, die op 22 januari zullen plaatsvinden.

 

Netanyahu staat er goed voor, en met verkiezingswinst zou hij van zijn erg rechtse coalitiepartners pijnlijke concessies kunnen afdwingen, volgens Alfred Muller. Dat moet ik nog zien; de enige reden tot echte concessies zou zijn als Bibi kan dreigen met een andere coalitie waar zij buiten zouden vallen. Dan nog is de vraag of de huidige rechtse partners niet liever voet bij stuk houden in de oppositie.

 

De speculaties over een mogelijke centrumcoalitie onder aanvoering van Olmert of Livni (die het nog redelijk doet in ondervermelde peiling) worden, zoals ik al schreef, vooral gekenmerkt door het woordje 'als': als Olmert terug wil keren, als er een deur te vinden is breed genoeg voor Livni en Mofaz, en als Yair Lapid de gok zou willen nemen om zijn pas gestarte politieke carriere en partij te verbinden aan Ehud Olmert. Olmert blijft voor velen toch een brokkenpiloot, met de Libanon Oorlog, de ontvoering van Shalit en machtsgreep van Hamas in Gaza, mislukte vredesonderhandelingen en wat nog meer. Misschien dat het perspectief om Netanyahu te kunnen verslaan hen tot een bundeling van krachten kan verleiden, maar het komt mij toch vooral over als wishful thinking van mensen die Netanyahu graag weg willen hebben (waaronder ikzelf). Het zou de verkiezingen wel spannend maken...

 

Wouter

_____________

 

 

Netanyahu heeft nog steeds geen serieuze concurrenten

http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/netanyahu_heeft_nog_steeds_geen_serieuze_concurrenten_1_682423

12-10-2012 12:30 | Alfred Muller 

 

JERUZALEM – De huidige Israëlische premier Benjamin 
Netanyahu zal volgens opiniepeilingen de verkiezingen begin volgend jaar winnen. Alleen de opkomst van een sterk centraal blok kan hem nog problemen bezorgen. 

 

De reden voor vervroegde verkiezingen die premier en Likudleider Netanyahu dinsdagavond in zijn televisiespeech gaf, is dat het kabinet geen overeenstemming kon bereiken over de begroting van 2013. 

 

Maar het vervroegen van de stembusgang komt Netanyahu zelf ook heel goed uit. Zijn Likudpartij staat er namelijk goed voor in de polls. Zijn tegenstanders hebben onvoldoende tijd om zich goed voor te bereiden en hem naar de kroon te steken.

Netanyahu zal tijdens de verkiezingscampagne willen inspelen op angstgevoelens door de nadruk te leggen op de gevaren die Israël omringen. De grootste bedreiging is een nucleair bewapend Iran. Hij zal het publiek voorhouden dat hij kan voorkomen dat de Israëliërs onder de nucleaire dreiging komen te leven. Ook zal hij erop wijzen dat Israël in de afgelopen vier jaar weinig problemen heeft gehad met de veiligheid en dat zijn land tot nu toe relatief goed door de wereldwijde economische crisis is gekomen. Maar hij zal de bezuinigingen die volgend jaar nodig zijn zo veel mogelijk onbesproken willen laten. 

 

De kans is groot dat Netanyahu volgend jaar opnieuw met de rechts-nationale en ultraorthodoxe partijen in zee zal willen. Het enige verschil zal zijn dat hij volgend jaar (met de verkiezingen achter de rug) bij de coalitieonderhandelingen pijnlijke concessies bij hen kan afdwingen. 

 

De verkiezingen zullen op 22 januari worden gehouden, bijna vier jaar nadat de Israëliërs voor de laatste keer de stemlokalen betraden. Oorspronkelijk hadden ze in het najaar van 2013 moeten plaatsvinden.

Netanyahu heeft momenteel geen serieuze rivalen. De Arbeidspartij maakt onder Shelly Yacimovich weliswaar een comeback, maar het zal haar niet lukken met de centrum partijen en de linkse partijen een regering te vormen. 

 

Na Netanyahu kan Tzipi Livni op de meeste steun rekenen als premier, zo blijkt uit een donderdag gepubliceerde peiling van het bureau Dialog voor het dagblad Ha'aretz. Zij krijgt de steun van 28 procent van de bevolking, Netanyahu 57 procent. Livni is uit de politiek gestapt nadat niet zij maar Shaul Mofaz de strijd om het partijleiderschap van Kadima won. Kadima onder Mofaz doet het echter slecht en een terugkeer van Livni is denkbaar. 

 

Alleen oud-premier en oud-Kadima leider Ehud Olmert kan nog een echte concurrent worden voor Netanyahu. De vroegere Kadimaminister Haim Ramon vertelde de Tzahal legerradio woensdag dat hij in gesprek is met Ehud Olmert en oud-Kadimaleider Livni over de formatie van een nieuwe politieke partij, waarin ook Kadima en Yesh Atid van Yair Lapid moeten opgaan. Kadima kan onder de huidige leider Shaul Mofaz maximaal op zeven of acht zetels rekenen, in plaats van de 28 die het bij de verkiezingen in 2009 won. 

 

Volgens de Dialog-peiling zou 24 procent van de bevolking Olmert steunen als premier, maar uit een vrijdagmorgen in The Jerusalem Post gepubliceerde poll van het bureau Smith Research blijkt, dat Olmert Netanyahu met 31 tegen 27 van de 120 zetels kan verslaan. Olmert moet dan wel een centrumpartij vormen met Tzipi Livni, Shaul Mofaz, Yair Lapid en de steun krijgen van de populaire vroegere chef-staf Ashkenazi. Ashkenazi zelf mag volgens de wet echter pas in februari 2014 actief worden in de Knesset. 

 

Maar ook al zou een partij onder leiding van Olmert groter worden dan de Likud van Netanyahu, dan kan Netanyahu waarschijnlijk toch nog gemakkelijker een coalitie vormen.

Olmert trad in 2009 af vanwege verdenkingen van corruptie. De rechtbank sprak hem weliswaar vrij van de meeste aantijgingen. Hoewel de juridische procedures tegen hem nog niet zijn afgerond, hoeven deze mogelijk geen bezwaar te zijn voor een terugkeer. 

 

Olmert heeft gezegd niets meer voor de politiek te voelen, maar dat er wel grote druk is om terug te keren. Volgens Ynet is de oud-premier „zeer ontdaan" over de manier waarop Netanyahu is omgegaan met de Verenigde Staten en de Iraanse en Palestijnse kwesties. „Hij is bezorgd over wat er kan gebeuren als Netanyahu nog vier jaar aan de macht blijft."