Goed advies van Hitler in Palestijns jeugdblad met UNESCO steun

 

Uit een verhaal in een Palestijns jongerenblad:

 

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'

He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'

I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

 

In de rest van het verhaal krijgt de hoofdpersoon advies van andere helden of rolmodellen voor de Palestijnen zoals Saladin. In het blad wordt geen enkele afstand genomen van dit verhaal. En nee, het is geen blad van de Islamitische Jihad maar het wordt uitgebracht door de Palestijnse Autoriteit en krijgt sinds augustus steun van UNESCO:

 

About the publishers and advisory staff of Zayzafuna:
The magazine is published by the Zayzafuna Association for Development of Children's Culture, and sponsored by the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

The magazine's advisory board is comprised of Palestinian Authority officials and educators, including PA Deputy Minister of Education Jihad Zakarneh, and former PA Minister for Women's Affairs Zuheira Kamal. [Zayzafuna, February 2011]

The Zayzafuna magazine is part of a larger education program funded by the Palestinian Authority which contributed 90,000 Shekel ($24,370) in 2010 and 10,000 Shekel ($2,700) a month in 2011.

Since August 2011, the magazine is also sponsored by UNESCO and the MDG Achievement Fund (MDG-F), a UN humanitarian foundation funded by the Spanish government. [Zayzafuna, August 2011.] In the October 2011 issue a note appears: "Opinions expressed in this magazine don't necessarily express UNESCO's views." 

 

---------------------------- 

 

Hitler admired in PLO youth magazine because he murdered Jews

http://palwatch.org/main.aspx?fi=157&doc_id=6006

Hitler tells a Palestinian girl in her dream:

"I killed them [the Jews] so you would all know that they are a nation
which spreads destruction all over the world."

by Itamar Marcus and Nan Jacques Zilberdik

The following is an excerpt from Deception: Betraying the Peace Process, chapter 14, section 1:

The Palestinian Authority funds a monthly educational magazine for children called Zayzafuna. The magazine is made up of material written by the magazine's staff and also includes essays and poems written by children. Accordingly, Zayzafuna both represents the values of the educators and serves as a window into the minds of the participating Palestinian children. The magazine is published with the sponsorship of the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

Most of the content in Zayzafuna is positive and educational. It promotes family values, encourages children to read and to participate in building a modern, democratic society. However, these positive messages are directed at Palestinian society, Muslims, Christians and Druze. When it comes to portraying Israel and Jews, Zayzafuna changes its tone and includes items glorifying Jihad against Israel and praising Martyrdom death for Allah, and the Martyrs themselves.

The most extreme expression of demonization of Jews is the inclusion of an essay submitted by a teenage girl in which Hitler is presented as a positive figure to be admired because he killed Jews in order to benefit the world.

The girl in her dream asks Hitler: "You're the one who killed the Jews?" Hitler responds: "Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world." Like the other hate messages, this appears in a story with positive messages by other admired figures, including a Muslim Nobel Prize recipient and a math scholar. See the full text below.

In addition, the magazine portrays a world where "Palestine" has replaced Israel by referring to Israeli cities such as Haifa and Jaffa as places in "Palestine" or as "occupied" cites. It denies Israel's right to exist by saying that Israel is on "stolen" or "occupied" land, and demonizes Israel and Jews. Approximately one fourth of the children's submissions are on nationalistic topics, and among them are expressions of hatred and delegitimization against Jews and Israel that mirror the messages transmitted by the PA leadership through official media, PA education and other structures under their control.

It is specifically because this is not a hate magazine, but in general a positive publication promoting good values, that the hatred expressed towards Israel and Jews is so damaging. All the positive messages about coexistence and peace, which abound throughout the magazine, apply to everyone but Israelis and Jews. The message of Zayzafuna concerning Israelis and Jews is that they are in a unique category separated from other peoples and religious groups: For others - peace, cooperation and coexistence; for Israelis and Jews - hatred, confrontation and Jihad.

Hitler admired because he murdered Jews

The Zayzafuna magazine chose to publish an essay written by a girl in 10th grade in which Hitler is admired because he killed the Jews - an act that is presented as a positive accomplishment for the benefit of humanity. The girl describes a dream in which she meets four historical figures, all of whom are presented as admired role models, and each one's special accomplishment is the topic of a short conversation with the girl. Three of them are the ninth-century Muslim mathematician Al-Khwarizmi; Nobel Prize-winning Egyptian author Naguib Mahfouz; and Saladin, the Muslim leader who defeated the Christian Crusaders and conquered Jerusalem in the 12th century. The fourth and only non-Muslim role model in the dream is Adolf Hitler.

All four are presented as positive figures and each one offers advice to the young girl, which she accepts. Hitler is admired because he killed the Jews "so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world." Hitler advises the girl to "be resilient and patient" in facing the suffering the Jews are causing. The girl thanks Hitler for his advice.

Significantly, Zayzafuna's editors chose to include this submission in the magazine, without dissociating themselves from the admiration of Hitler. They found it an acceptable message to have Hitler appear with other role models for Palestinian children.

The following is the essay in Zayzafuna presenting Hitler with other positive role models.

"One hot day, I was very tired after a hard day... and suddenly I saw four white doors in front of me. I opened them in no particular order.

I opened the f irst door and saw a beautiful place full of f lowers. I was surprised to see a man there. I asked him, 'Who are you?'

He said, 'I am Al-Khwarizmi.' [Ninth century Persian mathematician who lived in Baghdad, known for his contribution to the development of algebra.]

I said: 'You're the one who invented mathematics and arithmetic?' He said: 'Yes. What's your situation like today?'

I said: 'The Arabs and Muslims are in a deep sleep; they can't do anything. They have moved away from all the sciences.'

He [Al-Khwarizmi] said: 'Yes, I know that. The day will come when the Arabs will return to their glory. And you - you have a great duty, which is to take an interest in the Islamic sciences and to protect them from being forgotten.'

I said, 'I promise,' and left the door.

I turned to the next door; there Hitler awaited me. I said, 'You're the one who killed the Jews?'

He [Hitler] said: 'Yes. I killed them so you would all know that they are a nation which spreads destruction all over the world. And what I ask of you is to be resilient and patient, concerning the suffering that Palestine is experiencing at their hands.'

I said [to Hitler]: 'Thanks for the advice.'

Then I turned to the third door, and met Naguib Mahfouz [Nobel Prize- winning Egyptian author], who was the one who knew best the value of time and how to use it.

He said: 'People's pastime, these days, has become killing time and wasting it, as though they are punishing themselves. So strive to use your time in the best way.'

At the fourth door I meet Saladin Al-Ayoubi [Muslim leader who defeated the Christian crusaders and conquered Jerusalem in the twelfth century]. He said: 'I am Saladin.'

I said: 'You were the one who liberated Jerusalem and Al-Aqsa [Mosque].' He answered: 'Yes.'

I said: 'Return, oh Saladin, for Jerusalem and Palestine cry out and no one answers.'

He [Saladin] said: 'I know, but every time has its men, and the right man to liberate Jerusalem is still to come.'

And before I could finish my dream, the alarm clock rang and I woke up. It was seven in the morning, and I needed to go to school early, because I had promised Naguib Mahfouz that I would use time well."

[Zayzafuna, February 2011]

Although repugnant, a Palestinian teenager's admiration for Hitler because he killed Jews, alongside other Muslim role models, is not unexpected. As PMW documents, Palestinian children are brought up with the teaching that killing Israelis and Jews is heroic. The PA has named streets, schools, sporting events and more after Palestinian terrorists who have killed hundreds of Israeli civilians. In Palestinian cultural, educational and social events, every Palestinian child is exposed to repeated glorification of terrorists who have killed Jews. Palestinian children have participated in summer camps named after Dalal Mughrabi who led a bus hijacking in which 37 civilians were killed, and played in football tournaments named after Abd Al-Basset Odeh, a suicide bomber who killed 31 Israelis at a Passover dinner. It is not surprising that a Palestinian child who has been educated to see those who have murdered Jews as heroes and role models will conclude that Hitler, the one who murdered the most Jews in history, is likewise worthy of admiration.

About the publishers and advisory staff of Zayzafuna:
The magazine is published by the Zayzafuna Association for Development of Children's Culture, and sponsored by the PLO's Palestinian National Committee for Education, Culture and Sciences.

The magazine's advisory board is comprised of Palestinian Authority officials and educators, including PA Deputy Minister of Education Jihad Zakarneh, and former PA Minister for Women's Affairs Zuheira Kamal. [Zayzafuna, February 2011]

The Zayzafuna magazine is part of a larger education program funded by the Palestinian Authority which contributed 90,000 Shekel ($24,370) in 2010 and 10,000 Shekel ($2,700) a month in 2011.

Since August 2011, the magazine is also sponsored by UNESCO and the MDG Achievement Fund (MDG-F), a UN humanitarian foundation funded by the Spanish government. [Zayzafuna, August 2011.] In the October 2011 issue a note appears: "Opinions expressed in this magazine don't necessarily express UNESCO's views."

Deputy Chairman of the Zayzafuna organization Abd Al-Karim Ziyada has explained the following about the funding of Zayzafuna:

"The magazine has advertisements, which cover some of the costs. For the year 2010-2011 we have subscriptions by students and schools, and that also helps [funding the magazine]. We are fortunate in that the Palestinian Authority and the Prime Minister [Salam Fayyad] have helped us this year with aid in the amount of 90,000 Shekel ($24,370) to cover the magazine and organization costs, and that has given us a push forward. Allah be praised, there is a new agreement for a monthly [PA] payment of 10,000 Shekel ($2,700) to cover the magazine [costs]."

[PA TV (Fatah), May 9 and 13, 2011]

This excerpt above is from a chapter in the book Deception: Betraying the Peace Process, recently published by PMW. The book includes a longer analysis of the other material as well found in issues of Zayzafuna from May 2010 through August 2011, focusing on messages relating to Israelis and Jews. A short summary of the positive messages in Zayzafuna and that are unconnected to Israel, is also included.  

 

 

Emotie en propaganda in het Israelisch-Palestijns conflict (1)

IMO Blog

 

Drie recente blogposts liefst van Anja Meulenbelt gaan over de dood van Mustafa Tamimi, die in het dorpje Nabi Saleh door een traangasgranaat om het leven is gekomen. Hij gooide stenen naar het Israelische leger en is nu de eerste 'martelaar' van het dorp. Maar hij is niet voor niks gestorven, aldus Loes de Kleyn in een gastblog bij Meulenbelt:

Gaat het verzet door? 'We zullen zeker niet stoppen met ons verzet. Nu begint het pas! Vanaf nu demonstreren we voor Mustafa, zijn dood mag niet voor niets zijn geweest' roepen de dorpelingen luidkeels tijdens de demonstratie in Ramallah later die avond.
Mustafa Tamimi, 27 jaar, stierf in de nacht van 9 op 10 december. Vandaag, 11 december, zal hij, zoals ze dat op zijn Arabisch uitdrukken, getrouwd worden met het Palestijnse land; als martelaar zal hij worden begraven in zijn dorp Nabi Saleh.

In een andere blogpost zien we een gruwelijke foto van een bebloed gezicht, dat van Tamimi, met als uitleg:

Sorry voor de rottige foto. Maar dit is realiteit. In Nabi Saleh, waar permanent wordt gedemonstreerd tegen de bezetting, en de landroof, aarzelt het leger niet om geweld te gebruiken tegen de demonstranten.

Ik wil het hier niet hebben over de precieze toedracht van een en ander, maar vind het feit dat na 2 jaar van demonstraties, die geregeld uit de hand lopen, nu de eerste dode valt, getuigen van een terughoudendheid van het Israelische leger die elders in het Midden-Oosten geheel onbekend is. Natuurlijk, iedere dode is er een teveel en is een drama voor de familie, maar Meulenbelt gebruikt de dood van Tamimi om Israel zo zwart mogelijk te maken. Hij is geen tragische dode, maar een martelaar. En we weten allemaal dat de Palestijnen hun martelaren willen wreken.

Op een andere blogpost van Meulenbelt zien we een Palestijnse vrouw die, haar neus zo ongeveer tegen een Israelische soldaat aangeduwd, hem toeschreeuwt "you like occupying people?" "In Nabi Saleh zijn het de jonge vrouwen die de Israëlische soldaten confronteren," aldus Meulenbelt. Ze hebben daarbij kennelijk geen enkele angst, want ze weten dat de soldaten hun niks zullen doen. In het bijbehorende filmpje zien we jonge Palestijnse vrouwen die op soldaten toelopen en ze vragen wat ze daar doen, ga toch uit het leger, vind je het leuk om etnisch te zuiveren, hoeveel mensen heb je vandaag gedood, hoe oud ben je eigenlijk, jullie zijn het uitverkoren volk, toch, met die propaganda wordt je toch gevoed?, etc. De soldaten zeggen niks, op een enkel 'zero' na. Ze worden vernederd, ze worden neergezet als nazi's, maar dan wel nazi's waar je totaal niet bang voor hoeft te zijn en lekker kunt provoceren. Ze doen niks, jagen de brutale vrouwen niet weg, richten hun wapen niet op hen. Maar dit is volgens velen wel het meest brute leger van het Midden-Oosten, eentje dat de bevolking etnisch aan het zuiveren is en volgens Meulenbelt bezig is met een langzaam uitgevoerde genocide. Dat de beelden van het filmpje daarmee in tegenspraak zijn zal weinigen opvallen; men ziet die vrouwen, men ziet soldaten tegenover burgers, activisten die telkens weer een Palestijnse vlag voor de neus van soldaten ontvouwen (en hem er bijna in doen stikken). Men ziet goed tegenover kwaad, en de symboliek van soldaten tegenover ongewapende vrouwen.

Anja Meulenbelt zet deze symboliek geraffineerd in. Bij een andere blogpost een foto van een jongetje op de intensive care in Gaza. Hij is zwaar gewond door een Israelisch bombardement, aldus Meulenbelt. Er zouden nog vijf andere Palestijnen zijn gedood in de voorgaande dagen. Iemand schrijft als reactie: "Israel heeft zich inmiddels geprofileerd als een terroristische staat, in alles vergelijkbaar met Duitsland voor- en tijdens WO2." Natuurlijk vermeldt Meulenbelt niet dat het ging om luchtaanvallen op onder andere een trainingskampvan Hamas, in reactie op verschillende raketten die op onder andere Ashkelon waren afgevuurd. Het trainingskamp lag dicht bij huizen, waardoor een Palestijnse man en zijn zoon werden getroffen (bron: Y-Net dat bronnen in Gaza aanhaalt). De jongen bezweek twee dagen later aan zijn verwondingen. Bij een aanval in Rafah waren volgens Y-Net secundaire explosies te zien, wat erop duidt dat er wapens aanwezig waren in de gebouwen die men bombardeerde. Waarom mag Hamas van Meulenbelt zomaar raketten afschieten op Israelische steden en mag Israel vervolgens geen wapenfabrieken en trainingskampen van Hamas bombarderen? En waarom mag Hamas die in woonwijken bouwen, maar is Israel verantwoordelijk als daardoor ook burgerdoden vallen? Maar dat is allemaal niet mediageniek en saai, dan krijg je lange genuanceerde verhalen in plaats van heldere taal en de emotie triggerende foto's. Daarom lezen we bij Meulenbelt niks over de toedracht en oorzaak van de Israelische luchtaanvallen, en wordt gesuggereerd dat doelbewust burgers worden gedood.

Wordt vervolgd.

Ratna Pelle

 

Verdriedubbeling ultra-orthodoxe Haredim in Israel voorspeld tot 2059

 

Dergelijke cijfers stemmen niet vrolijk. Er zijn nu al grote spanningen tussen de orthodoxen en de seculieren over de publieke ruimte en de rol van (een bepaalde erg rigide opvatting van) religie daarin, en het feit dat de ultra orthodoxen vaak niet werken of in het leger dienen maakt dit ook op andere gebieden problematisch. Anderzijds kan ik me voorstellen dat een aantal van die regelingen zullen sneuvelen omdat ze simpelweg niet houdbaar zijn, en wanneer vrouwen gaan werken leidt dit vaak tot minder kinderen. 

 

RP

------------ 

 

Israel's haredim projected to triple by 2059

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4162362,00.html

 

Central Bureau of Statistics research predicts fast-growing ultra-Orthodox community will make up nearly third of country's population within 50 years 

 

In new research, Israel's Central Bureau of Statistics is predicting that the fast-growing ultra-Orthodox Jewish community will make up nearly a third of the country's population within 50 years.

The figures have great implications for Israel, which is struggling with the high cost of supporting the largely impoverished ultra-Orthodox population.

The figures released this week predict that Israel's population of almost eight million will more than double by 2059. It projects that 30% of the population will be ultra-Orthodox, up from the current level of 10%.

Ultra-Orthodox Jews observe strict interpretations of Jewish law. They generally shun modern society, don't serve in the military and are often unemployed. 

 

 

Naomi Ragen vecht bij hooggerechtshof voor vrouwenrechten in Israelische bussen

 

Nadat Naomi Ragan in een bus naar Jeruzalem werd lastig gevallen omdat ze weigerde achterin te gaan zitten, heeft het hooggerechtshof besloten dat dit tegen de wet is en vrouwen hier nooit toe mogen worden gedwongen. Maar tegelijkertijd stond men toe dat bussen die tussen ultra-orthodoxe wijken rijden dit vrijwillig toepassen. Men wilde duidelijk de kool en de geit sparen, en dit blijkt niet te werken. Daarom eist Ragan dat het hooggerechtshof de beslissing herziet. Ik ben dat met haar eens, maar ik kan mij ook voorstellen dat het in bussen waarin alleen ultra orthodoxen zitten moeilijk zal zijn te handhaven. Alleen wanneer ook leden van de (ultra) orthodoxe gemeenschap zich duidelijk tegen dergelijke praktijken uitspreken kan de tendens van intolerantie en religieuze dwang worden gekeerd. 

 

Ik begrijp zelf overigens niet zo goed waarom dit de laatste jaren zo’n issue is. Hadden de ultra-orthodoxen vroeger minder problemen om naast een (vreemde) vrouw te zitten? heeft men het gevoel inmiddels machtig genoeg te zijn steeds meer zaken erdoor te drukken? Wordt men conservatiever? Israel is in veel opzichten een Westerse, seculiere staat waar religie en staat gescheiden zijn en religie iets is voor de persoonlijke levenssfeer. Maar daarop zijn vanaf het begin uitzonderingen geweest (zoals het burgerlijk huwelijk) en er is altijd een latente spanning geweest tussen seculieren en (streng) religieuzen.

 

"They decided on a trial period of a year, to check whether this could be done with consent rather than completely ban the 'kosher' lines. In their decision, however, the judges basically authorized the exclusion of women by having them enter the bus from the back door. This small thing made them believe that everything is permitted.

"There was a very clear decision by the High Court, that a woman can sit wherever she wants, and there must be signs about it on all buses. There are no such signs; they have all been removed.

 

RP

-----------

 

Ragen: Court authorized exclusion of women

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4163766,00.html

In 2007, Orthodox novelist petitioned High Court after being forced to sit at back of bus, but judges approved continued segregation on 'kosher' lines. 'Years have passed, nothing has changed,' she tells Ynet

Aviel Magnezi

Four years have passed since ultra-Orthodox men forced novelist Naomi Ragen to move to the back seat of a bus. A High Court petition and a revolutionary ruling were apparently not enough to change the treatment of women.

 

Talking to Ynet on Sunday following Tanya Rosenblit's refusal to sit at the back of a bus, Ragen recounted her private incident, which led to the court petition, and shared her feelings in regards to the exclusion of women from the public sphere.

 

"Rosenblit's story takes me back to what I experienced four years ago," Ragen says of her trip on a "kosher" bus. "I was sitting on the bus on my own. I didn't even know there were such bus lines.

"Suddenly I was approached by a haredi man who told me to move to the back. I said to him, 'Listen, I'm not bothering anyone. This is a public bus and I'll sit wherever I want.' Another man arrived and began shouting and cursing me the whole way. It was just like a lynching attempt. I got off the bus in tears."

 

In January, following a petition against the exclusion of women on buses, the High Court adopted an arrangement initiated by the Transportation Ministry. The judges ruled that forced segregation between men and women on "kosher" lines was illegal, but allowed populations interested in this separation to continue doing so, as long as no violence was used.

 

The High Court permitted bus drivers to let women get on the bus from the back door in order to allow separation with consent, and ruled that the Transportation Ministry would enforce the arrangement through a supervision system.

 

The judges also ruled that the Egged company would place signs on its buses clarifying that every passenger may use any vacant seat, as long as it is not intended for disabled people. In order to ensure that the separation was being implemented according to the arrangement, the court allotted a trial period of one year (starting February 2011).

 

'Drivers support men'

Ragen believes that the High Court ruling helped authorize the exclusion of women. "The judges decided that a woman may sit anywhere on the bus, but decided not to stop the 'kosher' line issue and instead look into the feasibility of this situation out of consent and good will.

 

"They decided on a trial period of a year, to check whether this could be done with consent rather than completely ban the 'kosher' lines. In their decision, however, the judges basically authorized the exclusion of women by having them enter the bus from the back door. This small thing made them believe that everything is permitted.

 

"There was a very clear decision by the High Court, that a woman can sit wherever she wants, and there must be signs about it on all buses. There are no such signs; they have all been removed.

 

"The court asked the drivers to get involved and defend the women. Drivers don't do so, and when they are asked to intervene – they support the men. The police must also defend the women and enforce the law. We see that the police are failing to enforce the State's laws, but are asking women to move to the back and avoid causing trouble."

 

Ragen is calling on the High Court to reexamine the issue. "The court's ruling isn't being honored, and therefore the judges must reconvene, say that the trial has failed, and put an end to it.

 

"They must simply ban these buses, stop this segregation. It can't be done any other way, it's a complete failure. Years have passed and it's like nothing has changed."

 

She views this exclusion of women as part of a general social trend in Israel. "It's a shame that we are giving in to violence on every level in our country. Everywhere – in court, on buses. Everywhere haredim have the upper hand, and it's extremely scary."

 

 

Elsbeth Etty blijft strijdvaardig haar hersenspinsels uitdragen

 

Een genuanceerd artikel van Carel Brendel over Elsbeth Etty en de vraag of (en waardoor) de persvrijheid in Nederland wordt bedreigd. Ik had hem gemist, maar nog zeer actueel. Volgens Etty zou de persvrijheid onder druk staan van intimidatie door de PVV waardoor journalisten aan zelfcensuur doen. Ze verliest binnenkort haar column in de NRC, wat ze als symptoom hiervan opvat. Brendel bestrijdt dit, en wijst erop dat de PVV behoorlijk kritisch wordt bejegend door de pers:

 

Ondanks het opgewonden gedrag van sommige PVV-aanhangers en het beperkte vrijheidsbegrip in de PVV-gelederen bespeur ik niet dat de pers het niet meer tegen deze partij durft op te nemen. Wel krijgen de standpunten van de PVV veel aandacht – wat niet zo gek is voor een partij met 24 zetels die als gedoogpartner fungeert voor het zittende kabinet. PVV'ers krijgen net als andere politici ruimte op opiniepagina's en kunnen hun woord doen in interviews. Daarnaast is er sinds Pim Fortuyn (vooral buiten NRC Handelsblad) meer ruimte gekomen voor allerlei auteurs, die kritisch staan tegenover de islam zonder per se de visie van de PVV te delen. De generatie van linkse opiniemakers als Elsbeth Etty, die in de jaren '80 en '90 de Nederlandse meningsvorming monopoliseerde, heeft niet meer het alleenvertoningsrecht. Dat is heel jammer voor Etty. Maar het is geen bewijs voor haar theorie dat de Nederlandse journalistiek zwicht voor de intimidatie van de PVV.

 

Vervolgens poneert hij de stelling dat juist de islam een bedreiging vormt voor de persvrijheid. Als voorbeelden noemt hij het feit dat Afshin Ellian vorig jaar is ontslagen bij NRC Handelsblad en het feit dat er nauwelijks over islamitisch gefundeerd antisemitisme wordt geschreven. Ook verwijst hij naar Hans Molls boek over de berichtgeving van de NRC over Israel. Zit wat in, maar zelf denk ik dat het dieper zit: er zijn in iedere samenleving en binnen iedere gemeenschap dingen die veel aandacht krijgen en dingen die worden verzwegen. Niet omdat een specifieke groep je bedreigt als je erover praat, maar omdat men het niet wil horen, niet geinteresseerd is, het niet als een issue ziet. Er is bovendien steeds meer aandacht voor het slachtoffer, de zwakkere, en dat draagt bij aan de eenzijdige berichtgeving over Israel en de Palestijnen. De Joden zijn slachtoffer-af, men vindt dat ze genoeg aandacht hebben gekregen als vervolgde minderheid en antisemitische noties over Joodse lobbies en -almacht steken de kop weer op. Dat heeft niet perse met de invloed van de islam te maken, maar het ligt voor de hand dat wanneer antisemitisme niet als probleem wordt gezien men moslims daar ook niet op zal aanspreken. Maar dit zijn evenzeer speculaties als Brendels these dat de media zich door moslims laten intimideren. 

 

RP

----------

 

 

Elsbeth Etty blijft strijdvaardig haar hersenspinsels uitdragen

http://www.carelbrendel.nl/2011/11/21/elsbeth-etty-blijft-strijdvaardig-haar-hersenspinsels-uitdragen/#more-471

Door Carel Brendel, 21 november 2011

De vrijmetselaars in mijn woonplaats Amersfoort hebben een abonnement op vertrekkende NRC-columnisten. Vorig jaar verzorgde rechtsgeleerde en islamcriticus Afshin Ellian de jaarlijkse, ook voor niet-leden toegankelijke lezing. Afgelopen vrijdag stond op dezelfde plaats NRC-redacteur Elsbeth Etty. Onlangs kondigde de Belgische hoofdredacteur Peter Vandermeersch aan dat haar vaste column per 1 januari verdwijnt. Een extra reden om de lezing bij te wonen. Ik werd niet teleurgesteld. Etty ontvouwde haar stellingen over de door Geert Wilders en Martin Bosma geïntimideerde media in hun volle glorie. Ze spaarde de leiding van haar eigen krant niet. Vrijwel onbesproken bleef of Etty's uit losse elementen opgebouwde theorie wel overeenstemt met de werkelijkheid.

 

Elsbeth Etty heeft een vlijmscherpe pen. Ze formuleert en argumenteert helder en is niet bang om krachtige taal te gebruiken. Zelfs als je het hartgrondig met haar oneens bent, is het vaak een feest om haar columns te lezen. Dat ik vier jaar geleden mijn abonnement op NRC Handelsblad opzegde, ligt dan ook niet aan Etty. Wel speelde de eenzijdige samenstelling van de opiniepagina's een belangrijke rol. Buiten de inmiddels weggestuurde Ellian liet de krant nauwelijks afwijkende geluiden toe. Wat dat betreft voel ik me als lezer meer thuis bij de Volkskrant, die de politieke diversiteit veel beter in de praktijk brengt. De papieren krant en de website geven daar alle ruimte aan zowel de verdedigers als de critici van de multiculturele samenleving. Eurosceptici en Europa-verdedigers krijgen beiden een kans. Pieter Hilhorst en Evelien Tonkens staan er zij aan zij met Nausicaa Marbe en Martin Sommer. In de herberg is er plaats voor Bert Brussen én voor Thomas von der Dunk.

 

'Het belang van persvrijheid' was de titel van Etty's lezing. Die vrijheid staat volgens haar onder druk door de dreigende zelfcensuur van journalisten, die zouden wijken voor de intimidatie van de PVV. Haar aanstaande vertrek als NRC-columniste heeft volgens haar te maken met het door Geert Wilders en zijn ideoloog Martin Bosma gecreëerde klimaat. In de stijl van de Amerikaanse communistenvreter Joe McCarthy zouden zij jacht maken op alles wat links is.

 

Etty droeg daarbij uitgebreid voor uit een column, die vorig jaar uit de papieren krant werd gehouden door Vandermeersch, maar wel opinternet verscheen. Inderdaad, dat was een vergaande ingreep. De hoofdredactie van een krant heeft het recht om op een gepast moment afscheid te nemen van een columnist. Maar het is vrijwel ongekend om een bijdrage van een vaste auteur uit de kolommen te weren. Er stond die dag al een artikel over het boek van Bosma in de krant, was het zwakke argument van de Belg. De redactieraad reageerde met een terechte veroordeling van de actie van Vandermeersch.

 

Er zijn volgens Etty meer signalen dat de media wijken voor de PVV, niet alleen de ingrepen in haar column en de beëindiging ervan. Het vertrek van Clairy Polak bij Nieuwsuur is volgens haar een rechtstreeks gevolg van de intimidaties door PVV-Kamerlid Bosma. Een ander bewijs is voor haar een recente ontboezeming van VN-redacteur Max van Weezel. Onder de Haagse journalisten zou angst bestaan om de PVV hard aan te pakken. Redacteuren rond het Binnenhof zouden bang zijn voor de haat- en dreigmails van de zelfverklaarde Geert-aanhangers. Daarnaast zouden verslaggevers beducht zijn voor een reputatie als demoniseerder. Door dit alles, in combinatie met commercieel denkende hoofdredacteuren – die steeds vaker ook op de directiestoel zitten – komt de Nederlandse persvrijheid in het gedrang, vertelde Etty. Zij riep haar collega's op om meer ruggengraat te tonen.

 

Tijdens haar lezing en in de discussie na de pauze vertelde de journaliste interessante dingen over de gang van zaken ter redactie. Tegen de aanstaande opheffing van haar column zijn minstens honderd protestbrieven binnengekomen, maar die worden niet geplaatst. Ze is verbaasd over het vertrek van de vorige hoofdredacteur Birgit Donker, die door 'een coup' het veld moest ruimen. Ze vindt het fout dat hoofdredactie en directie steeds meer op één stoel zitten en in het zogeheten 'Westerdokberaad' brainstormen over de strategie. 'De journalistieke onafhankelijkheid is een belangrijke verworvenheid. De redactie maakt de krant, de directie is er voor de bezorging.' Etty blijft overigens zo nu en dan opiniestukken schrijven, alleen niet meer op haar vaste wekelijkse stek.

 

"Helaas stel ik vast dat de kwaliteitsjournalistiek steeds meer in het geding komt. Laatst kreeg ik het verzoek om een verhaal te schrijven over de derde vrouw van de emir van Qatar. Dat moest binnen een paar dagen. Ik vond de tijd te kort. Een stukje bij elkaar googelen kan een stagiaire net zo goed. Later bleek dat het artikel onderdeel was van een soort advertorial. Architect Rem Koolhaas had in Qatar een belangrijke opdracht gekregen. Daarom was het helemaal niet de bedoeling dat er kritisch zou worden geschreven over de vrouw van de emir."

 

Laat ik beginnen met de punten waarop de NRC-journaliste gelijk heeft. Allereerst de burgerlijke moed. Als journalisten bang zijn voor dreigende reacties van lezers, dan kunnen ze inderdaad beter een ander vak kiezen. Zoals het Engelse spreekwoord zegt: blijf weg uit de keuken als je niet tegen de hitte kunt. Etty is niet bang, zelfs niet voor haar eigen werkgever.

 

Etty heeft ook een punt als zij stelt dat de vrijheid van meningsuiting bij de PVV niet in goede handen is. Het 'grapje' van Dion Graus over perspolitie valt niet in het luchtledige. Eerder hadden we bijvoorbeeld al het verbod van een lezing van Von der Dunk (in samenspraak met andere partijen), de malle vragen van Bosma over de invloed die SP-financier* en miljonair Derk Sauer op de NRC zou uitoefenen, en de poging om subsidie te ontnemen aan het Nexus Instituut van PVV-criticus Rob Riemen. (Of dit instituut de subsidie werkelijk waard is, kan ik niet beoordelen. Maar als de jarenlange steun plotseling zou worden ingetrokken na Riemens opmerkingen over het 'fascisme' van de PVV, dan riekt dat naar wraakcensuur.)

 

Onbetwistbaar is ook dat critici van de PVV veel bagger over zich heen krijgen per mail of twitter. Zelfverklaarde Wilders-aanhangers zijn lichtgeraakt, weet ik uit eigen ervaring. Maar ook hier geldt: niet bang zijn. Volkomen terecht is Etty's woede over de door Bosma verkondigde Hitler-was-een-socialist-theorie , die tot vervelens toe op webfora wordt herhaald. Het was een van de kritiekpunten in mijn vergeleken met Etty milde recensie van Bosma's boek – naast onder meer zijn alarmisme en de selectieve wijze, waarop hij putte uit mijn weblogs over PvdA-politicus Ahmed Marcouch.

Desondanks rammelt Etty's theorie op het allerbelangrijkste punt. Het probleem is namelijk dat ze in tegenspraak is met de werkelijkheid. De afgelopen maanden hebben journalisten en columnisten hun vingers blauw geschreven over de mogelijke overeenkomsten tussen de wereldbeschouwing van Bosma en de ideeën van de Noorse terrorist Anders Breivik. Dat duidt niet bepaald op een journalistieke angst voor de PVV. Weinig zachtzinnig was de pers ook over Bosma's Kamervragen over Sauer en de NRC. Net als bij eerdere interventies over 'geïslamiseerde' kinderprogramma's bij de publieke omroep kan de PVV-ideoloog rekenen op hoon en spot. Of het nu gaat om Wilders' opstelling rond de eurocrisis, de komst van de cavia cops, de avonturen van kandidaat-brievenbuspisser Eric Lucassen, uitglijers van lokale raadsleden in Almere en Den Haag, geschutter in provinciale PVV-fracties, zelden bespeur ik angst en ontzag bij de journalisten. De VARA-website Joop en de documentairemakers van Zembla en de VPRO buigen evenmin voor de polder-McCarthy's.

 

De afgelopen week werd Graus bijna collectief de grond in geschreven door de verzamelde Nederlandse pers vanwege zijn geschutter in de parlementaire enquêtecommissie voor de kredietcrisis en zijn opmerking over de perspolitie. Na de pauze stelde ik Etty hierover een vraag. "Hoe verklaart u dat Graus alom wordt afgeslacht (op dat moment dacht ik nog 'geheel terecht') als de pers zo geïntimideerd is door de PVV?" Het zou helemaal erg zijn, als de journalisten in zo'n geval hun werk niet goed zouden doen, reageerde Etty. Inmiddels komen er signalen dat de journalistiek haar werk in dit geval juist niet goed heeft gedaan. Dit gebeurde niet om de PVV te ontzien maar om deze partij te beschadigen. De NOS ligt nu onder vuur omdat ze Graus via knip-en-plakwerk in de verhoren van de enquêtecommissie als een volslagen idioot zou hebben neergezet. Buitenhof-columniste Naema Tahir hekelde gisteren 'de dubieuze rol van de NOS' en 'de overige media die het apenverhaal klakkeloos verspreidden'.

 

Ondanks het opgewonden gedrag van sommige PVV-aanhangers en het beperkte vrijheidsbegrip in de PVV-gelederen bespeur ik niet dat de pers het niet meer tegen deze partij durft op te nemen. Wel krijgen de standpunten van de PVV veel aandacht – wat niet zo gek is voor een partij met 24 zetels die als gedoogpartner fungeert voor het zittende kabinet. PVV'ers krijgen net als andere politici ruimte op opiniepagina's en kunnen hun woord doen in interviews. Daarnaast is er sinds Pim Fortuyn (vooral buiten NRC Handelsblad) meer ruimte gekomen voor allerlei auteurs, die kritisch staan tegenover de islam zonder per se de visie van de PVV te delen. De generatie van linkse opiniemakers als Elsbeth Etty, die in de jaren '80 en '90 de Nederlandse meningsvorming monopoliseerde, heeft niet meer het alleenvertoningsrecht. Dat is heel jammer voor Etty. Maar het is geen bewijs voor haar theorie dat de Nederlandse journalistiek zwicht voor de intimidatie van de PVV.

 

Onbesproken in Etty's lezing bleef of er buiten de PVV en de groeiende greep van de commercie nog andere bedreigingen bestaan voor de onafhankelijke journalistiek. Wat bijvoorbeeld te denken van de stelling dat de islam een grote bedreiging vormt voor de persvrijheid in Nederland en dat met name de NRC zich laat intimideren? Ook daarvoor zijn de 'aanwijzingen' gemakkelijk vinden. Zo heeft de 'kwaliteitskrant' NRC niet bericht over de antisemitische haatpreken van Yusuf al-Qaradawi tijdens en kort na de Gaza-oorlog. Gebeurde dat misschien om de vrouw van de emir van Qatar, waar Qaradawi een thuisbasis heeft en mag preken voor de Arabische nieuwszenderAl-Jazeera, niet te ontrieven? Zijn rol als geestelijk leider van de Moslimbroederschap is nooit serieus geanalyseerd door de onderzoeksjournalisten van de NRC. Onlangs verscheen Hoe de nuance verdween uit een kwaliteitskrant. Daarin vertelt oud-redacteur Hans Moll aan de hand van voorbeelden over de in zijn ogen eenzijdige berichtgeving over Israël. (Binnenkort ga ik uitgebreider in op dit boek.) Volgens de redeneertrant van Etty is dit fenomeen een ander bewijs voor mijn theorie over journalistieke angst voor de islam.

 

Het opheffen van de column van islamcriticus Afshin Ellian, een fel tegenstander van de Iraanse ayatollahs, zou nog een aanwijzing kunnen zijn dat NRC Handelsblad buigt voor islamitische pressie. Een ander signaal is dat Nederlandse cartoonisten en cabaretiers graag de spot drijven met Wilders en zijn aanhang. Maar door de moord op Theo van Gogh en de buitenlandse cartoonkwesties durven ze geen grappen te maken over de islam.

Ik geef het toe, mijn suggestie dat de islam een bedreiging vormt voor de persvrijheid is niet meer dan een vrijblijvende gedachteoefening, geen met stelligheid geponeerde theorie. Maar ik vind hem wel een stuk plausibeler dan de hersenspinsels van Elsbeth Etty over aan de touwtjes van de PVV bungelende media.

 

# Correctie (30 november): Volgens de Kamervragen van Martin Bosma ging het niet om de invloed van de SP op het redactionele beleid van NRC Handelsblad, maar om de invloed van SP-financier Derk Sauer.

 

Kerstmis in Ramallah met steeds minder christenen

 

Ramallah heeft wel nog een christelijke (en vrouwelijke) burgemeester. Enkele jaren geleden hebben we een nicht van haar ontmoet.

 

Wouter

___________

 

 

PA lights Christmas tree in city that is losing its Christians

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/12/pa-lights-christmas-tree-in-city-that.html

 

Ramallah was once a Christian city. It had a clear Christian majority under Ottoman and British rule.

When Jordan annexed the town, though, the demographic balance changed. By 1967 it was roughly half Muslim.

Christians fled from Ramallah in the 1990s as the Muslim population grew.

In February 2002, a spat between a Christian and a Muslim turned into a Muslim attack against many Christian-owned businesses, and the PA did nothing to stop it: 

 

[D]etails were emerging of a rampage of Palestinian Muslims against Christian shops and churches in Ramallah after a road-rage slaying last Thursday.

... [P]olice made no attempt to stop the mob, which besieged and damaged a widely respected youth center associated with the Boy Scouts of America after torching the Christian properties.

Palestinian police and security agencies finally stepped in when the rioters moved on local churches.

"The truth is this is a problem between Christians and Muslims," said one Christian businessman. "There is no security for us. Everyone is taking the law in his own hands....This [accused] man's brother, they burned his house, his shops, his cars, and the police of Ramallah stood by and watched. This is the democracy of Palestine?"

"The chief of security at Kalandia was in charge of this rampage," said a Muslim shopkeeper. "The mayor of Ramallah came, saw what was happening, and withdrew. I am a Muslim, but I condemn this. These are savage people."

Altogether, while Christians used to make up 10% of the Palestinian population, that number has now gone down to as little as one percent. 

But even though the Palestinian Authority has a horrendous record of protecting its beleaguered Christian population, they are happy to pretend that everything is OK to the world. 

Yesterday, PA prime minister Salam Fayyad participated in the lighting of the Ramallah Christmas tree where notables made speeches about how all Palestinian Arabs love Christmas, how Jesus came from Palestine to establish peace, and how they are still living under the yoke of horrendous Israeli occupation.

I'm sure that the 1% of remaining Christians in the territories feel much better. 

 

Palestijnse doden in Gaza door gebrek aan medische behandeling

 

Over de eerste situatie berichtten we vorige week al. Nu blijkt er in Gaza ook een probleem met bloedfilters die voor dialyse nodig zijn. Blijkbaar worden ze niet meer geleverd vanuit Ramallah. Beide gevallen zijn niet Israels schuld maar een gevolg van eigen Palestijns beleid. Het zou wel mooi zijn als Israel dit kan helpen oplossen, voordat ook hierbij doden vallen.

 

Wouter

______________

 

Palestijnse doden door verbod op medische behandeling

http://likud.nl/2011/12/palestijnse-doden-door-verbod-op-medische-behandeling/

Vrijdag, December 16, 2011

·        Categorieën: PERSBERICHTEN 

·       

Persbericht van Likoed Nederland, 16 december 2011.

De eerste twee doden zijn gevallen als gevolg van het nieuwe verbod van de Palestijnse Autoriteit aan patiënten om zich te laten behandelen in Israëlische ziekenhuizen.

Het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid in Ramallah heeft hiertoe besloten met ingang van 2 november 2011.

De twee overleden kinderen hadden een geavanceerde medische behandeling nodig. Desondanks heeft het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid hen ondergebracht in Palestijnse ziekenhuizen die hun niet de benodigde behandeling voor hun levensbedreigende ziekte konden bieden.

Als eerste overleed een negenjarige jongetje door dit gebrek aan geschikte behandeling. Ondanks deze ervaring overleed werd ook zijn achtjarig zusje – met dezelfde ziekte – de toestemming geweigerd voor een behandeling in een Israëlisch ziekenhuis. Zij stierf nog geen maand later.

Voorheen werden Palestijnse patiënten bij bepaalde gespecialiseerde medische behandelingen behandeld in Israëlische ziekenhuizen. Dit gebeurde in het geval dat de benodigde behandeling niet mogelijk is in Palestijnse ziekenhuizen of nabije Egyptische ziekenhuizen.

Bovenstaande informatie is afkomstig van de website van het Palestijnse Centrum voor Mensenrechten.

Als reden voor het verbod worden de hoge kosten van de behandelingen gegeven.

Dit klinkt volstrekt ongeloofwaardig. Immers, deze praktijk was jarenlang gangbaar. Bovendien blijft de begrotingsbijdrage uit de Europese Unie toenemen, waardoor sinds kort terroristen zelfs salarissen uitbetaald krijgen door de Palestijnse Autoriteit.

Veel waarschijnlijker is dat de Palestijnse Autoriteit zich ergert aan het positieve imago dat deze behandelingen Israël bezorgt, bij de behandelde Palestijnen en in de publieke opinie wereldwijd.

Alleen al in 2010 kregen 180.000 Palestijnse zieken een medische behandeling in Israël.

Toenmalig premier van Israel Golda Meir zei het al, zo een veertig jaar geleden: "Het wordt vrede als de Palestijnen meer van hun eigen kinderen gaan houden dan dat ze de onze haten."

Dat moment is dus helaas nog niet aangebroken.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Unity! PA refuses to give dialysis filters to Gaza hospitals

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/12/unity-pa-refuses-to-give-dialysis.html

From PCHR:

On Thursday at noon, 15 December 2011, blood filters ran out at all hospitals in the Gaza Strip, and consequently,dialyses for 450 patients who suffer from renal failure have been stopped.

In the aftermath of this serious development, PCHR participated in a meeting that was held in the office of World Health Organization in Gaza to discuss the serious impacts of the lack of this disposable on the lives of patients. The meeting was attended by figures and international and local organizations that are involved in the health sector.

The participants have concluded that the lack of this disposable seriously endangers the lives of patients, and its lack is the outcome of political differences between the Ministries of Health in Ramallah and Gaza. They have attempted to find mechanisms to provide this disposable but they have not been able as it is fully depleted in medical warehouses and pharmacies, especially in the Gaza Strip. This disposable is available only in the warehouses of the Ministry of Health in Ramallah.

It should be noted that hospitals in the Gaza Strip perform 15 dialyses every day, which requires 150 blood filters.

We're in Month 8 of "unity" between the PA and the Hamas government. And nothing has changed.

 

 

Hier is het winter. In Egypte is het lente. Nu al bijna een jaar.

 

Omschrijft zichzelf als: liberaal, seculier, kapitalist, feminist, pro-westers, atheïst, materialist, realist, 'pro-globalist' en pacifist.

En: als pro-Israël.

 

Bij de omschrijving van deze Egyptische blogger moest ik even denken aan de Sandmonkey, wiens blog ik vroeger wel eens bezocht, en die zich omschreef als:

 

Be forewarned: The writer of this blog is an extremely cynical, snarky, pro-US, secular, libertarian, disgruntled sandmonkey. If this is your cup of tea, please enjoy your stay here. If not, please sod off.

De Sandmonkey heeft sinds oktober niets meer gepost op zijn blog, dus er is ook bij hem wel reden tot zorg...

 
Wouter

____________

 

 

Hier is het winter. In Egypte is het lente. Nu al bijna een jaar.

http://www.depers.nl/binnenland/617424/Column-Lente.html 

Door: Kustaw Bessems 

Gepubliceerd: donderdag 15 december 2011 22:46
Update: vrijdag 16 december 2011 06:38

Hier is het winter. In Egypte is het lente. Nu al bijna een jaar.

Verkiezingen waarvan de uitslag niet bij voorbaat vaststaat, wie had dat gedacht? Verkiezingen met verrassingen.

Maar niet voor Maikel Nabil.

'Ik ga weer demonstreren, ik weet niet of ik terugkom', zegt hij in een filmpje dat nog online staat.

Maikel Nabil is deze week in hoger beroep veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf. Door een militaire rechtbank in Caïro.

Zijn misdaad? In maart plaatste hij een lange, gedocumenteerde blogpost met, vrij vertaald, de titel: 'Het leger en het volk waren nooit twee handen op één buik'.

Even daarvoor had het leger tientallen betogers opgepakt en in het Egyptisch Museum gemarteld. Nabil beschrijft in het stuk hoe hij als demonstrant al vanaf het begin zag dat het leger slechts deed of het de opstand steunde, maar intussen alleen de eigen belangen beschermde. Hij noemt incident na incident.

We zien striemen op een rug.

'De revolutie is erin geslaagd zich van de dictator te bevrijden maar nog niet van de dictatuur', schrijft Nabil. Belediging en laster, vinden de militairen die voorlopig de macht hebben. Nabil, 26, ging achter de tralies.

Er zijn berichten dat hij vrij kan komen als hij zijn verontschuldigingen maar aanbiedt. Dat weigert hij. Hij hongert zich uit bij wijze van verzet.

Een dienstweigeraar is Maikel Nabil. Omschrijft zichzelf als: liberaal, seculier, kapitalist, feminist, pro-westers, atheïst, materialist, realist, 'pro-globalist' en pacifist.

En: als pro-Israël.

Nabil bekritiseerde vijandigheden van Arabische landen tegen Israël, wil het land graag bezoeken en riep Israëliers op de strijd op het Tahrirplein te steunen. Hiermee heeft hij zich weinig geliefd gemaakt en dus klinkt de roep om zijn vrijlating zwak.

In een vrij land zijn ook de impopulaire eenlingen vrij. Maikel Nabil is de test voor het nieuwe Egypte. Het nieuwe Egypte faalt.

Met Nabil zijn twaalfduizend burgers sinds januari berecht door militaire tribunalen. Meer dan tijdens dertig jaar Mubarak.

Omdat Nabil al lang vastzit, moet hij nog dik een jaar. De eerste Arabische lente die hij weer meemaakt is die van 2013.

En dat is dan eigenlijk nog maar te hopen.

Kustaw Bessems is redacteur bij De Pers.