http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/12/18/de-berichtgeving-ziad-abu-ein/
De media wisten eerder dan de artsen waaraan Abu Ein was gestorven…
= IMO Blog =
Ik blogde afgelopen week al over de dood van Ziad Abu Ein, bij een demonstratie tegen de Israelische afscheidingsbarrière. Hoewel uit het autopsie rapport duidelijk bleek dat hij aan een hartaanval overleed en zijn gezondheid zeer te wensen overliet, werd in de media erg veel nadruk gelegd op de confrontatie met Israelische soldaten. De totaal ongefundeerde Palestijnse claim dat hij zou zijn geslagen werd door veel media overgenomen en als feit gebracht. Daarnaast zou hij veel traangas hebben ingeademd. Dit wordt niet ondersteund door de videobeelden (waar hij nergens ademhalingsproblemen lijkt te hebben, maar wel duidelijk naar zijn hart grijpt, en waar nergens is te zien dat hij wordt geslagen en ook geen bloed of verwondingen te zien zijn). Ook verslaggevers die ter plekke waren, en zoals gezegd de voorlopige autopsie, ondersteunen dit niet. In mijn vorige blog citeerde ik de Israelische arts die zei dat er overeenstemming was met de Palestijnen over het rapport, en uitte mijn verbazing dat de PA desondanks met een verklaring kwam waarin Israel van moord op Abu Ein werd beticht. Deze verklaring, en met name de uitlatingen van een ‘hoge functionaris’ werden alom geciteerd. De NOS berichtte:
Uit videobeelden is niet op te maken wat er precies gebeurde tijdens de confrontatie tussen de minister en de Israelische militairen. De uitslag van de sectie op het lichaam wordt inmiddels verschillend uitgelegd. Volgens een hoge Palestijnse functionaris blijkt eruit dat de minister is overleden omdat hij is geslagen, traangas heeft ingeademd en te laat medische hulp kreeg. Volgens een Israëlische arts overleed hij aan een hartaanval, mogelijk veroorzaakt door stress.
Een dag eerder wist de NOS al dat Abu Ein door Israel werd verwond en in het ziekenhuis aan zijn verwondingen stierf:
“Op de Westelijke Jordaanoever is een voormalige Palestijnse minister verwond door Israëlische militairen. Hij overleed later in het ziekenhuis.”
Het is onduidelijk wat er daarna precies is gebeurd. Er zijn berichten dat de militairen hem in elkaar hebben geslagen. Ook wordt er gezegd dat er traangas is gebruikt.
De oud-minister is met een ambulance naar het ziekenhuis in Ramallah vervoerd. Hij overleed daar aan zijn verwondingen.
Knap dat men eerder dan de artsen ter plekke wist waaraan Abu Ein was gestorven. Waarom baseert de NOS zich hier enkel op Palestijnse bronnen, en negeert alle andere informatie? Waarom heeft men niet zelf even naar de beelden gekeken en geconcludeerd dat er geen klappen en verwondingen te zien zijn? Dit medium wordt door ons allen betaald om goede en betrouwbare info te geven, niet om Palestijnse propaganda na te papagaaien.
Bijna alle media meldden dat de uitslag van de autopsie een dag na zijn overlijden door Israel en de Palestijnen verschillend werd uitgelegd, waarbij de Palestijnen vasthielden aan het verhaal dat hij was geslagen en traangas had ingeademd, en Israel beweerde dat hij aan een hartaanval overleed.
“Israël en de Palestijnen leggen de uitslag van de sectie op het lichaam van de Palestijnse minister Ziad Abu Ein verschillend uit. Volgens de hoge Palestijnse functionaris Hussein al-Sheikh hebben Jordaanse en Palestijnse artsen vastgesteld dat hij is overleden, omdat hij was geslagen. Ook had hij traangas ingeademd en had hij niet onmiddellijk medische hulp gekregen.”
Sommige media herhaalden na die beweringen nog eens (of zelfs nog twee keer) dat hij was geslagen:
Israëlische militairen hadden hem bij de keel gegrepen en hem geslagen en geduwd.
Demonstraties
Ongeveer honderd Palestijnen demonstreerden in het dorp Turmusiya ten noorden van Ramallah tegen het Israëlische nederzettingenbeleid door olijfbomen te planten. Israëlische militairen grepen de minister bij de keel en sloegen en duwden hem.
Het is ongelofelijk hoe je, na het autopsie verslag te hebben gelezen evenals de unanieme verklaring van de betrokken artsen, de beweringen van die Palestijnse functionaris gelijk kunt stellen aan die van de Israelische arts. Die functionaris wist nergens van, maar weet dat je nu eenmaal altijd Israel de schuld moet geven, want dat is PA beleid. Die arts vertelde wat er uit het onderzoek kwam. Maar dit bericht (afkomstig van het ANP) gaat nog verder: de Palestijnse bewering van de functionaris wordt tot twee keer als feit weergegeven. Daarbij wordt ook nog beweerd dat Israel de man medische hulp weigerde. Dat is niet alleen ongefundeerd, maar ook onjuist. Volgens het Britse Sky News wilde een Israelische arts hem ter plekke reanimeren, maar werd tegen gehouden door Palestijnse omstanders die hem naar de ambulance droegen. Onderweg naar het ziekenhuis stierf hij. Dit bericht is wel opgenomen door enkele regionale kranten, waarbij ook de beweringen van de functionaris weer worden vermeld en als feit vermeld dat hij is geslagen. Ook in De Telegraaf werd de Palestijnse versie als feit gebracht. Een ander Telegraaf bericht meldt Israels kant helemaal niet:
Volgens Koenders zijn de exacte omstandigheden waaronder het gebeurde nog onduidelijk. Internationale media meldden dat Abu Ein werd geslagen en geduwd door Israëlische militairen die ook traangas gebruikten tijdens schermutselingen in het dorp Turmusiya. Hij overleed op weg naar het ziekenhuis.
Lekker makkelijk om je achter een vaag begrip als ‘internationale media’ te verschuilen. Er waren ook internationale media die dit niet beweerden, maar die heeft men bij de Telegraaf blijkbaar niet gelezen. Ook The Post Online is zeer eenzijdig en geeft alleen de Palestijnse versie. Dat geldt ook voor het iets langere stuk in het AD en Trouw.
Een Palestijnse minister, Ziad Abu Ein (55), is woensdag na een betoging op de Westelijke Jordaanoever overleden. De bewindsman werd geslagen en geduwd door Israëlische militairen die ook traangas gebruikten tijdens schermutselingen in het dorp Turmusiya. Abu Ein overleed korte tijd later in een ziekenhuis in Ramallah als gevolg van een hartaanval, aldus een Palestijnse functionaris.
De minister was bij een vreedzaam protest waarbij Palestijnse en Israëlische betogers olijfbomen plantten vlak bij een Joodse kolonie. De demonstranten werden toen aangevallen door Israëlische militairen die veel traangas afvuurden.
De Palestijnse president Mahmoud Abbas heeft ,,de barbaarse daad” fel veroordeeld en als onaanvaardbaar bestempeld. Israël onderzoekt het incident.
De 55-jarige Abu Ein was onder meer hoofd van de Palestijnse commissie die actie onderneemt tegen de Israëlische muur die Palestijnse gebieden afsluit, en de Joodse kolonies in de bezette gebieden.
Men meldt hier weliswaar dat hij aan een hartaanval overleed, maar de overduidelijke implicatie is dat die door het Israelische geweld is veroorzaakt. De tweede alinea is ook idioot gekleurd en past precies in het plaatje van Trouw en andere media: Palestijnen zijn vreedzaam en slachtoffer, Israel is de onderdrukker en gewelddadig. Als je de beelden bekijkt is het allemaal echter een stuk minder eenduidig. Het is niet duidelijk te zien waarom precies rellen uitbreken en wie er begon, wel zie je aan het begin een fel agerende Abu Ein. En dat valt me wel vaker op: hoe vrij van angst en provocatief Palestijnen, soms nog jonge kinderen, op de Israelische soldaten afkomen om ze in hun gezicht uit te schelden. De militairen reageren daarop vaak zeer terughoudend, maar dit keer duwde men de demonstranten terug, waarbij zoals gezegd niet duidelijk is of die dan al geweld hebben gebruikt of alleen maar schreeuwden. In een Israelische krant stond dat de demonstratie was goedgekeurd, maar dat de demonstranten te dichtbij een nederzetting wilden komen en het leger daarom in actie kwam. Nergens wordt duidelijk hoe dicht zij daarbij waren, en of het om autonoom Palestijns gebied (zogenaamd A gebied) ging, of het C gebied onder Israelisch bestuur. In C gebied mogen Palestijnen niet zomaar olijfbomen planten (je mag in Nederland ook niet zomaar ergens bomen planten).
Wie was Abu Ein?
Nederlandse media meldden slechts dat hij een Palestijns minister was en ‘hoofd van de Palestijnse commissie die actie onderneemt tegen de Israëlische muur die Palestijnse gebieden afsluit, en de Joodse kolonies in de bezette gebieden’, of woorden van gelijke strekking. Nergens werd vermeld dat hij een terroristisch verleden had en daarvoor verschillende keren in de gevangenis had gezeten. Daarvoor moeten we onze toevlucht nemen tot Israelische of ook Duitse media.
Avi Isacharoff schreef op The Times of Israel:
Abu Ein, 55, is one of the best-known figures to Israeli journalists covering the West Bank. He speaks Hebrew fluently, spent 13 years in Israeli prisons overall (his first incarceration was for planting a bomb in a garbage can in Tiberias and killing two Israeli teenagers). He is a confidant of Marwan Barghouti, the commander of the Fatah Tanzim militia. In April 2002, Barghouti hid out in Abu Ein’s home, where he was ultimately arrested by the IDF’s Duvdevan undercover unit.
Het Duitse Honestly Concerned voegt daaraan toe:
Er war zudem ein führendes Mitglied der Fatah-Partei und ihres „Revolutionsrates“, eher bekannt als die „Abu Nidal Terrororganisation“, eine der radikalsten und gefürchtesten palästinensischen Gruppierungen. Sie hat besonders brutale Anschläge in über 20 Ländern ausgeführt und dabei über 300 Menschen getötet, darunter auf dem Flughafen in Wien und in Rom. Abu Ein war selber an einem Terroranschlag 1979 beteiligt. In Tiberias warf er eine Bombe in eine Gruppe feiernder Israelis und tötete die beiden 16-Jährigen Boaz Lahav und David Lankri. Zudem wurden 36 Jugendliche verletzt.
Het enige Nederlandse medium dat hier iets over vermeldde is Elsevier. Elsevier is ook het enige medium dat niet de ongefundeerde beweringen van de Palestijnen overnam maar neutraal opmerkt dat het nog niet duidelijk is waaraan Abu Ein is overleden:
Het is nog onzeker of Abu Ein aan de aanvaring met de agent is overleden of dat zijn dood een andere oorzaak heeft. Er wordt een autopsie uitgevoerd, waarbij zowel Israëlische als Palestijnse en Jordaanse patholoog-anatomen aanwezig zullen zijn. De resultaten daarvan komen waarschijnlijk woensdag binnen.
Het is blijkbaar moeilijk voor veel journalisten om gewoon feitelijk te melden wat er is gebeurd en daar niet al overhaast conclusies uit te trekken die binnen het eigen straatje of paradigma passen. Daar zou in de opleidingen journalistiek wel wat meer aandacht voor mogen komen: zo precies en helder mogelijk beschrijven wat je ziet en weet, meer niet. Of is men bang dat dat niet verkoopt?
Ratna Pelle
