dinsdag 1 april 2014

Palestijnen willen nog 1000 gevangenen vrij voor voortzetting "vredesoverleg"

Een bekend patroon: Israel biedt, de Palestijnen vragen meer.

On Saturday, The Times of Israel learned from a Palestinian source that Jerusalem, backed by Washington, offered to release 400 more prisoners of Israel’s choosing, in addition to a fourth and final group of longtime terrorism convicts who were set to go free this weekend – on the condition that the Palestinian Authority agrees to prolong the ongoing negotiations beyond the April 29 deadline.

Uiteraard is 400 extra gevangenen niet genoeg om nog een half jaar langer vruchteloos door te praten. De PA weet natuurlijk heel goed dat Israel er vooral de schuld van krijgt wanneer de onderhandelingen niet worden voortgezet, en ook dat Netanyahu geen verdere vrijlatingen kan goedkeuren zonder dat daar ook iets tegenover staat voor Israel. Het is voor veel Israeli’s onacceptabel wanneer binnen een maand nadat het vierde en laatste deel van de afgesproken gevangenen zou worden vrijgelaten, de Palestijnen uit de onderhandelingen stappen en Israel via VN instituties gaan aanpakken. Daarom wil Israel eerst een garantie dat de vredesonderhandelingen na 29 april worden voortgezet, en biedt daar zelfs 400 extra gevangenen voor aan.

On Saturday, some sources claimed Israel was holding off on freeing the prisoners because of rumors that the PA would back out of peace talks once the fourth group of convicts was released. Israel has also balked at releasing Israeli Arabs.

As of Saturday evening, however, Abbas was insisting that the prisoners be released before he would consider extending the talks beyond their current deadline.

Het is inmiddels normaal geworden dat Israel onderhandelingen ‘koopt’ met het vrijlaten van gevangenen, een wat vreemde constructie. Zijn onderhandelingen niet evenzeer in het belang van Abbas, die volgens zovelen ook vrede wil en een eigen staat? Maar Abbas hoeft niks anders te doen dan af en toe te roepen dat Israel aan meer eisen moet voldoen, en dat hij Israels eisen niet accepteert, om door de internationale gemeenschap als vredestichter te worden gezien.

Het zou natuurlijk helpen wanneer Israel niet continu haar eigen positie ondermijnt met het aankondigen van nieuwe (of niet zo nieuwe) bouwplannen in de nederzettingen. Dan staat het iets minder zwak wanneer de onderhandelingen vastlopen en het grote zwarte pieten kan beginnen.

-----------

PA: Talks can go on if Israel frees 1,000 prisoners

http://www.timesofisrael.com/pa-talks-can-go-on-if-israel-frees-1000-prisoners/

Abbas also demands settlement freeze and transfer of some Area C regions to the Palestinian control

BY AVI ISSACHAROFF March 30, 2014

Palestinian leader Mahmoud Abbas attends the 25th Arab League summit, March 25, 2014 (photo credit:AFP/Yasser al-Zayyat)

The Palestinian leadership presented an offer to American mediators – that Israel release 1,000 more prisoners, of the Palestinian Authority’s choosing and in exchange, peace talks would be extended until the end of 2014. Palestinian Authority President Mahmoud Abbas also demanded that Israel freeze settlement construction and transfer some Area C regions to the Palestinian Authority’s control.

The Palestinian Authority was holding intensive talks Sunday to discuss the matter further.

Palestinian chief negotiator Saeb Erekat, who has resigned several times since peace talks started up again in July under US mediation, said Sunday that he was still holding talks with Jerusalem and Washington, far from the public eye.

On the prisoner release that was meant to take place Saturday, Erekat said it might still be carried out, as Israel was obligated to release inmates imprisoned before the Oslo Accords.

Erekat stressed that Abbas was making every effort to secure the prisoners’ release independent of any agreement to extend the talks. In return, the Palestinians would continue to abide by their obligation to refrain from applying to UN and other international bodies for the duration of the talks.

As of Saturday evening, however, Abbas was insisting that the prisoners be released before he would consider extending the talks beyond their current deadline.

Saturday’s offer had stipulated that Israel would determine which additional 400 security prisoners would go free, Palestinian sources said.

Israel is said to be holding close to 5,000 Palestinian security prisoners.

Jewish Home’s Uri Ariel, the minister of housing and construction, was said to be ready to recommend that his right-wing party leave the coalition if the release of the extra prisoners goes through.

Transportation Minister Yisrael Katz, a member of Netanyahu’s own Likud party, told Israel Radio Saturday night that he was against the release of all further prisoners, and that moves to free them should be stopped immediately, particularly “since there hasn’t been any forward movement in the peace process.”

The Minister of Prisoners in the PA, Issa Karake, on Saturday night urged Abbas to leave the negotiations and instead take the cause of Palestinian statehood to the UN and other international organizations if Israel does not release the fourth group of prisoners within the next few days.

State Department Spokeswoman Jen Psaki said Saturday night, “In regard to reports this evening on an agreement on the release of prisoners, no deal has been arrived at, and we continue to work intensively with both sides. Any claims to the contrary are inaccurate.”

Meanwhile, US Special Envoy for Israeli-Palestinian Negotiations Martin Indyk met with Erekat and Israel’s envoy to the peace talks, Yitzhak Molcho, in Jerusalem Saturday night. Erekat was quoted by Army Radio saying he believed the deadlock would be broken and the fourth group of prisoners would go free early in the coming week.

Earlier Saturday, it was reported that Prime Minister Benjamin Netanyahu has told US Secretary of State John Kerry that he feared his coalition could fall apart if Israel frees the fourth batch of Palestinian prisoners who were slated for release this weekend — among them 14 Israeli Arabs.

Citing sources in the Palestinian Authority, the London-based pan-Arab al-Hayat newspaper reported that US negotiators had told Abbas Netanyahu feared his coalition, which includes the right-wing Jewish Home and Yisrael Beytenu parties, might disintegrate over the prisoner release.

Anti-Israel activist Max Blumenthal stapelt leugen op leugen

Een tijdje terug verscheen een schokkende video over racisme in Israel op diverse sites, waaronder Joop. De video bleek van Max Blumenthal, die als een gerenommeerde mainstream journalist werd geïntroduceerd. In werkelijkheid is dit een extreme anti-zionist, die door o.a. Elder of Ziyon vaker is betrapt op het verkondigen van leugens, maar ook in linkse kringen wordt bekritiseerd. Hij heeft onlangs een nieuw boek geschreven, dat bol staat van de nazi-vergelijkingen.

It is for these reasons and more that Blumenthal’s book has been embraced by racists such as former Ku Klux Clan Grand Wizard, David Duke, but criticized by even outspoken critics of Israel for its egregiousness and un-seriousness. For example, writing for the left wing journal The Nation, columnist Eric Alterman dubbed Blumenthal’s book the “‘I Hate Israel’ Handbook.” Alterman remarked that the book is “deliberately deceptive” and “could have been published by the Hamas Book-of-the-Month Club (if it existed)”.

------------

What La Presse Didn’t Tell you About Anti-Israel Activist Max Blumenthal

http://www.honestreporting.ca/what-la-presse-didnt-tell-you-about-anti-israel-activist-max-blumenthal/13698

posted by Michelle Whiteman

Max Blumenthal is an American provocateur, radical activist and author of a new book whose extremist views appeal primarily to far left and fringe elements. Along with a tendency for being caught inventing facts, Blumenthal asserts Israel must choose between forced exodus and forced assimilation in a greater Arab society. Yet, despite Blumenthal’s outrageous views, he was introduced toLa Presse readers as a mainstream journalist and respected author, in an interview by Nicholas Berubé. His radical pedigree was an important piece of information that was entirely ignored.

In his new book, with chilling chapter titles such as ‘Exodus Party,” “The Concentration Camp,” “The Night of Broken Glass, and “How to Kill Goyim (non-Jews) and Influence People”, Blumenthal purposefully and egregiously evokes comparisons between Israel and Nazi Germany, an analogy which has been deemed anti-Semitic by the European Union, the London Declaration and the Ottawa Protocols.

In an effort to demonize Israel, Blumenthal refrains from introducing context (such as the threats emanating from Hamas, Hezbollah, Syria, Iran..). Blumenthal offends even important figures on the left such as author and peace activist David Grossman who, as he recounts in his book, tells Blumenthal to tear up his phone number when told of Blumenthal’s view of dismantling Israel.

It is for these reasons and more that Blumenthal’s book has been embraced by racists such as former Ku Klux Clan Grand Wizard, David Duke, but criticized by even outspoken critics of Israel for its egregiousness and un-seriousness. For example, writing for the left wing journal The Nation, columnist Eric Alterman dubbed Blumenthal’s book the “‘I Hate Israel’ Handbook.” Alterman remarked that the book is “deliberately deceptive” and “could have been published by the Hamas Book-of-the-Month Club (if it existed)”.

Blumenthal’s hatred for Israel is accompanied by a record of inventing facts and misquoting sources, only to refuse to set the record straight.

In the La Presse article, Blumenthal continues his penchant for dishonesty with his claim that since 2000 no Israeli soldier has been indicted for murder. This is false. During Cast Lead alone, dozens of investigations led to a number of indictments. Blumenthal also falsely claims that Israeli soldiers have immunity from prosecution. This is also untrue. Complaints about IDF soldiers are evaluated in accordance with a policy set by the military advocate-general, and approved by a specific ruling of the Supreme Court. Furthermore, every decision made by the military authorities can be challenged in the High Court of Justice.

Not satisfied with falsely misrepresenting the IDF, Blumenthal ignorantly tars Israeli society across all political and social spectrums with a lust for violence and a lack of social conscience. Once again, this claim is false and unsupported by any evidence. Unlike Palestinian society, Israelis overwhelmingly reject terrorism, support a two state solution and peaceful coexistence with Palestinians. Israel boasts a vibrant free and highly critical press and is home to a disproportionate number of Israeli human rights NGOs. Tens of thousands of political and social groups across the political spectrum attest to a keen Israeli activism and social conscience. Individuals or politicians who exhibit intolerance are vigorously condemned across the political spectrum, rather than applauded, as Blumenthal disingenuously claims.

Blumenthal announces the failure of Zionism, though the success of the Zionist dream of Jewish self-determination on its indigenous land is rather hard to miss. It’s called the State of Israel and it is crowned by a thriving democracy. Israelis—rather than emigrating in droves as Blumenthal claims—are ranked among the happiest citizens in the world.

Blumenthal wishes to demonize Israel by defining it by its fringe minority. Like all other societies, Israel is not defined by its fringe elements but by its mainstream. Given his radical pedigree, it is Blumenthal who is defined by his own fringe and radical views, which he disingenuously uses as a canvas to tar Israel.

Max Blumenthal’s extremism and intolerance would have been the appropriate subject for a La Presse article. At the very least, his radical views should have been made known to La Presse readers, in the interests of fairness and accuracy.

Geschiedenis Israel verdraaid door presbyteriaanse kerk in VS

We hekelen geregeld de volkomen eenzijdige weergave van de geschiedenis door pro-Palestijnse en ‘vredes’groepen, zoals onlangs nog Sabeel en eerder de kaartjes die liegen. Hieronder doet Elder of Ziyon dit met een tijdlijn in een brochure van de presbyteriaanse kerk, een kerk die zich doorgaans zeer Israel kritisch opstelt. Wanneer niet geïnformeerde mensen zo’n tijdlijn lezen, kunnen ze niet anders dan concluderen dat Israel de agressor is en geen vrede wil.

-----------

How PCUSA twists history to justify their hate of Israel

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/03/how-pcusa-twists-history-to-justify.html

I finally got a copy of "Zionism Unsettled," the Presbyterian Church USA's 80-page "study guide" to teach Presbyterians how awful Israel is that was in the news a month ago.

Others have done a good job showing how bad it is - and it is very bad. For example:

· After describing how much pressure Jews are under to not say anything bad about Zionism, it goes on to quote a hundred years' worth of anti-Zionist writings by Jews.

· It has a sidebar of an "unsung hero of the Warsaw Ghetto uprising" - because he was anti-Zionist.

· It gives Brant Rosen, the anti-Zionist reconstructionist "rabbi," an entire chapter to describe his pseudo-theological basis for hating Israel.

· It shows The Map That Lies.

· It says in a pull-quote "There are similarities between Zionism, South African apartheid, and Jim Crow segregation in the Southern US."

I thought it would be helpful to reproduce the PCUSA's timeline of the region's history to show how easy it is to lie with facts and factoids - when you get to select which ones to use.

Like all anti-Israel histories of the conflict, they start with the 19th century. Jewish people living in the Land of Israel from Biblical times aren't good to mention because that undercuts the fundamental argument that the land is Arab land that Jews came and took away.

And the "First Aliya" was hardly the first wave of Jews to return to Israel. They came throughout the centuries, perhaps not in waves but there was always a desire in Jewish culture to return. Major rabbis made "aliya" from Babylonia to the Land of Israel in the 2nd-5th centuries CE. They never stopped coming.

Also not mentioned is that the large majority of Palestinian Arabs in this timeframe did not want an independent state but they wanted to be part of Syria, just to forestall the possibility of a Jewish state. Then, as now, the point was not to establish a state but to end one.

Notice anything missing?

They don't want to mention the deadly anti-Jewish attacks in 1920, 1921 and of course the pogroms in 1929 where many Jews lost their lives and many more lost their homes. Yes, Jews were driven out of their homes by Arabs (in Jaffa, Hebron, parts of Jerusalem and elsewhere) long before the "nakba." Yet only one set of people have rights according to PCUSA.

The 1936-9 revolt was not only against Jewish immigration - it was against Jews altogether. It was a violent uprising and hundreds were killed. Not worth mentioning, of course.

Here the writers are engaging in sophisticated deception. Zionism of course predates the Holocaust and by the eve of World War II there was already a functioning Jewish government in Palestine in readiness for statehood. No such parallel government existed on the Arab side.

But PCUSA wants to frame Israel's founding completely as a result of the Holocaust, with the implication that the Arabs did nothing to deserve suffering at the hands of the Holocaust victims. Of course, the Holocaust contributed to the urgency of establishing a haven for Jews (as well as Western reticence at accepting hundreds of thousands of refugees) but the timeline minimizes Zionism's pre-war accomplishments.

The last item is a lie. There were zero Arabs displaced by Zionists in mid-November, 1947. In fact, before the partition vote Jews were forced out of their homes in Jaffa in August 1947 - once again, the first victims were Jews. Arabs shot at the Jews from minarets of mosques.

Tens of thousands of Arabs did flee at the first attacks of Arabs against Jews in the hours after the partition vote. They remembered 1936-39 and those who had the means decided to flee to Lebanon and elsewhere to sit out the fighting. It was completely voluntary.

Why put "war of liberation" in scare quotes? Well, if you don't believe that Jews have a right to their historic land, then it isn't liberation, is it?

Plan Dalet is not described here, but it is certainly being misrepresented as a plan to ethnically cleanse Arabs. This is a lie.

Deir Yassin is mentioned - but not the Hadassah hospital convoy massacre a few days later which had a similar number of victims. How's that for bias?

Why is the UN adopting the UDHR mentioned here? Obviously because PCUSA claims that Jews violated it - and not Arabs.

Wars just somehow break out. Nothing about incessant fedayeen attacks on Israel in the 1950s and 1960s. Nothing about Arab threats to annihilate Israel and throw the Jews into the sea. Nothing about Yasir Arafat's first terror attack in 1965, before "occupation." Nothing about how the original PLO charter specifically excluded the West Bank and Gaza from its goals. Nothing about Israel warning Jordan to stay out of the war, but Jordan attacking anyway - and losing the West Bank. No, we cannot have Jews feeling real fear, can we?

Also missing: Black September, when Jordan killed and expelled thousands of Palestinians.

In the text of the booklet, PCUSA says "Sadat had taken the initiative by his historic trip to Jerusalem in November 1977. Begin resisted responding to Sadat's peace initiative until public pressure forced his hand." This is a flat-out lie. Israel responded to Sadat's speech in Cairo within hours with an invitation to Jerusalem. Begin had made numerous contacts with his Arab neighbors to negotiate peace between entering office and Sadat's trip to Jerusalem.

Who massacred the Arabs in Sabra/Shatila? PCUSA implies it is Israel, because they haven't said a word about Lebanese Christians, so who else could it be?

The 1994 entry shows how one can write a completely factual statement and still lie.

The first Arab suicide attack in Israel was in 1989 and it killed 16 people- but it wasn't a bomb.

There were two other suicide attacks against Israelis in 1993 - but they were in Judea and Samaria.

PCUSA mentions the Hebron massacre first to imply that Palestinian Arab terror was in reaction to it. That is clearly not true. But they only publish the facts that make their anti-Israel case.

There were dozens of terror attacks during the 1990s. Over 150 Israelis were killed in suicide bombings. Not worth mentioning. But PCUSA wants to imply that the second intifada was the result of Sharon's visit to the Temple Mount - in reality is was an excuse, not a cause.

Israel's peace offers in 2000 and 2001 (and 2007) that were rejected by the Palestinian Arabs are not mentioned. The unacceptable Arab League proposal which could have destroyed the Jewish state demographically is highlighted, so Israel alone appears rejectionist.

Notice that Hamas is not mentioned here as a terrorist or even an Islamist group. Hamas rejected the roadmap outright, but that is not worth mentioning either.

Ah, so Hamas has some militants -but they only attack Fatah militants. They never do anything bad to their oppressor Jews.

Not a single mention of thousands of Hamas rockets being shot at Israeli civilians. Not a mention ofwho started the war in Gaza (by calling it a war on Gaza PCUSA is purposefully ignoring the Gaza rockets during the war.)

This is only the tip of the iceberg, but the pattern is clear - PCUSA will not write up any history that makes Israeli Jews look like anything but a bloodthirsty aggressors hell bent on dominating and controlling poor, innocent Arabs. (It will not mention that some IDF soldiers, politicians and diplomats are Arab and Druze, because they want to imply that Jewish exceptionalism - a major theme of the booklet - is responsible for all ills.) If anything contradicts that narrative it must not be mentioned.

People who are not familiar with the real history of the region see a timeline and they assume that it must be an accurate portrayal of history. Yet the lies and omissions are all in the same direction - to demonize Israel and to whitewash Arab threats and terror, which are virtually nonexistent in the 80 pages of the booklet.

And this, ladies and gentlemen, is how Israel-haters lie with cherry-picked facts.

(h/t Ari)

zondag 30 maart 2014

Wilders goede vriend van Israel? (IMO)

Wilders goede vriend van Israel?

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/03/29/wilders-goede-vriend-van-israel/

= IMO Blog =

Als je een moment de tijd neemt om je in te leven in hoe het voelt als over jouw bevolkingsgroep ‘minder, minder’ wordt geroepen, dan begrijp je de consternatie bij velen over Wilders’ recente Marokkanen uitspraak.

Maar inleven, dat lukt vaak niet meer in de tegenwoordige gepolariseerde verhoudingen. In de Joodse en pro-Israel gemeenschap leeft bij veel mensen een (op zich begrijpelijk) wantrouwen tegenover moslims en Arabieren: in de eerste plaats vanwege de wijdverbreide Joden- en Israelhaat in de Arabische wereld en hun vaak intolerante opstelling, maar ook vanwege eenzijdige berichten en propaganda op rechts-populistische blogs, vanwege opgekropte onvrede en zelfs haat tegen de politiek-correcte goegemeente, media en politiek. En omdat er van de andere kant ook niet al teveel wordt ingeleefd. Lelijke uitspraken over Joden, antisemitisme op internet, bedreigingen en pesterijen van zichtbare Joden, er is buiten de Joodse gemeenschap vaak maar weinig aandacht voor.

Dat Joden zich op veel plaatsen in de grote steden beter niet met keppel op kunnen vertonen omdat vooral Marokkaanse jochies dan vervelend worden, is door velen min of meer als gegeven geaccepteerd. Ook is er weinig begrip voor het feit dat de continue negatieve en vaak ook eenzijdige media aandacht voor Israel een ongemakkelijk gevoel bij de Joden oproept. Waarom wordt, terwijl het Midden-Oosten in brand staat en burgeroorlogen worden uitgevochten, steeds Israel als bron van de problemen en als schurkenstaat neergezet? Waar zijn de Van Agts, de Von der Dunks, de Van Bommels en al die anderen, wanneer er in Syrië dagelijks tientallen onschuldige slachtoffers vallen? Vaak zijn die Israel-critici links, en vaak zijn het dezelfde mensen die overlopen van begrip voor de Marokkanen wanneer Wilders weer eens een kwetsende uitspraak doet.

Wilders is in de ogen van sommigen de enige die het eenduidig voor Israel en de Joden opneemt, die zegt waar het op staat, en daarom vindt men ook de kritiek op Wilders van bijvoorbeeld het CIDI ongepast. Dat is onjuist, want zowel de ChristenUnie als de SGP zijn ook heel duidelijk wat dit betreft. Juist de CU laat zien dat steun voor de Joden en Israel prima samen kan gaan met een genuanceerd standpunt over integratie en de allochtonenproblematiek. Men doet dat echter niet in de schreeuwende, hitsende stijl van Wilders, en krijgt dan ook niet altijd de media aandacht die Wilders ten deel valt. Overigens zou volgens een onderzoek naar het stemgedrag van Joden bij de laatste landelijke verkiezingen maar 4% op Wilders hebben gestemd, minder dan de helft van het landelijke gemiddelde.

Overigens zou het zeker helpen als ook andere partijen meer aandacht voor antisemitisme en Israelhaat zouden hebben. Daarbij meten de media de steun van Wilders voor Israel graag breed uit. In Nieuwsuur werd de kritiek van het CIDI voorafgegaan door een suggestieve opmerking over de goede banden tussen de PVV leider en de Joodse gemeenschap. De Nederlandse Joden stemmen traditioneel links, en hoewel dat wel aan het veranderen is, is de PVV er niet bijzonder populair, en er zijn mij geen bijzonder innige banden bekend tussen de Joodse gemeenschap en Wilders.

Wilders is geen goede vriend voor de Joden en Israel. Zijn motieven zijn dubieus; zijn warme gevoelens worden immers voor een flink deel ingegeven door de (vermeende) gemeenschappelijke vijand: de islam en de Arabieren. Maar zoals Nederland niet even kan regelen dat er minder Marokkanen zijn, zo kan Israel haar Arabieren er niet uitzetten, en een meerderheid wil dat gelukkig ook niet. We moeten met elkaar verder, hier en daar, of we dat nu leuk vinden of niet. Daarbij mogen soms harde noten worden gekraakt, maar die dienen te gaan over gedrag en concrete situaties, en niet over de groep waar iemand bij hoort (dit onderscheidt ook de uitspraken van Wilders van die van bijvoorbeeld Samsom en Spekman die nu, vanuit zowel links als rechts, worden aangehaald om de hypocrisie van de ophef rond Wilders te hekelen).

Wilders bezorgt Israel een slechte naam door zich er zo mee te identificeren. Ondertussen denken grote groepen mensen, met dank ook aan de media, dat Arabieren in Israel niet mogen stemmen, niet in het leger mogen dienen en er apartheidswetten tegen hen van kracht zijn. Zij mogen niet alleen stemmen, gekozen worden, in het Hooggerechtshof en het leger dienen, maar hebben er ook alle ruimte om hun geloof te belijden, hoofddoekjes te dragen en vanuit de moskeeën met muezzin om vier uur ‘s morgens oproepen tot het gebed. Arabisch is de tweede taal van het land, en onderwijs voor Arabieren is in het Arabisch. Wilders zou er nog wat van kunnen leren. Natuurlijk zijn er problemen, en er is ook racisme en etnische spanning, maar desondanks zijn de meeste Arabieren blij in Israel te wonen. Wilders’ standpunten en contacten hebben dan ook vooral betrekking op de rechterzijde van het Israelische politieke spectrum.

Door Wilders’ steun voor (rechts) Israel wordt het idee versterkt dat dit een militant en nationalistisch land is waar men moslims net zo haat als hij doet. Het is echter juist van belang het liberale karakter van Israel meer voor het voetlicht te krijgen: de ruimte die er is voor homo’s, minderheden, verschillende religies, de vele organisaties die het voor de Palestijnen opnemen en de bezetting hekelen, de felle discussies in de pers, de universiteiten als vrijplaatsen van kritisch denken, etc. De uitspraken van sommige politici zijn walgelijk, maar in Israel mag je dat zeggen, en wordt het gezegd. Dat sommigen blij zijn met iemand die het in het huidige klimaat zo eenduidig voor Israel opneemt, is begrijpelijk. Zijn polariserende stijl en recente racistische uitlatingen maken deze steun echter tot last voor Israel sympathisanten. Het is daarom goed dat het CIDI en ook het Centraal Joods Overleg duidelijk afstand hebben genomen van zijn recente uitspraken.

Ratna Pelle

Zie ook: Wilders en de miezerige mannetjes

Geert Wilders en de Joodse gemeenschap (IMO)

Geert Wilders en de Joodse gemeenschap

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/03/28/geert-wilders-en-de-joodse-gemeenschap/

= IMO Blog =

De ‘minder Marokkanen’ uitspraak van Geert Wilders op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen verdeelt de Joodse en pro-Israel gemeenschap. Terecht zei Esther Voet van het CIDI vorige week in Nieuwsuur dat haar nekharen recht overeind gingen staan. Dit had men eerder meegemaakt, dit resoneert met een geschiedenis van eeuwenlange vervolging en uitsluiting, was de teneur. Vanuit die emotie ging ze op 21 maart naar de jaarlijkse anti-racisme demonstratie in Amsterdam, waar meer Joden solidariteit betuigden aan de Marokkanen die zich door Wilders’ uitspraken en het gescandeer van de menigte bedreigd voelden. Daar ontdekte ze echter dat de teneur van die demonstratie niet is veranderd: het comité van Rene Danen dat hem jaarlijks organiseert, is nog even eenzijdig en heeft dezelfde eenzijdige sprekers als anders, zoals Mohamed Rabbae, uitgenodigd. Voet hield het er niet lang uit:

Ik vertrok na een minuut of twintig en liet de Turkse, kosjere vriend achter. Ik zwaaide nog even naar wethouder Andre van Es, die, op afstand, zichtbaar verrast reageerde. Eenmaal thuis moest ik lezen hoe er, richting Dokwerker nota bene, een jihadvlag werd meegedragen en dat die ook nog een tijdje aan het beeld van de Dokwerker had geprijkt. En dan is het interessant om op Twitter te lezen hoe mensen zich in allerlei bochten wringen om uit te leggen dat die vlag toch echt multi-interpretabel is. En oh ja, er was ook nog een Palestijnse vlag, waarop ik mij afvroeg hoe er was gereageerd als ik met een Israëlische had staan wapperen. Dan was er ook nog een persoon met een banner die Wilders dood wilde en ook een foto van mannen met een spandoek: ‘Wilders, hond van Israel’. Daarbij was Israël roodgekleurd en er waren bloedspetters omheen getekend. Israël, het enige land in het Midden Oosten waar bijvoorbeeld LGBT’s veilig zijn, maar dat leek niet van belang. En bij de Dokwerker werd burgemeester Van der Laan ook nog eens uitgejouwd. En je kunt van hem toch niet zeggen dat hij ‘niet deugt’.

Dagenlang werd mijn Facebook feed gedomineerd door dezelfde foto van dat spandoek ‘Wilders, hond van Israel’. Walgelijk. Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat iedereen er zo over dacht. Dat de organisatie niet ingrijpt en dergelijke spandoeken verwijdert, is echter veelzeggend.

Veel bloggers en activisten in de pro-Israel scene (die veel overlap heeft met de islamkritische en fortuynistische scene) hebben alleen maar oog voor de hypocrisie van een deel van links en multicultureel Nederland. Joden deugen daar zolang ze maar anti-Israel zijn en Wilders is het voornaamste gevaar voor ons zo mooie en tolerante landje. Joodse organisaties als CIDI en CJO spreken zich wel duidelijk uit tegen Wilders en trekken, met vele anderen, een lijn naar de Jodenvervolging. Op de demonstratie liep zoals gezegd ook een groepje Joden dat zich solidair toonde met de Marokkanen. Een mooi gebaar, maar bij een deel van de pro-Israel scene roept dit vooral cynische reacties op: ‘ze haten ons allemaal en willen ons dood hebben, dat leren ze uit de Koran, dus waarom zou ik solidair zijn? (bijna letterlijk zo gelezen op Facebook). Op radikale blogs wordt Wilders met verve verdedigd: het is allemaal een groot complot van de linkse pers en partijen tegen de eenzame en moedige vrijheidsstrijder Geert Wilders. Men roept mensen zelfs op tot een tegenaangifte tegen ‘de staat, de burgemeesters en de media’ vanwege aanzetten tot haat tegen Wilders. Ook anderen, die niet per se voor Wilders zijn, ergeren zich aan de enorme commotie nu, terwijl Wilders al jaren bezig is en er bovendien meer politici stevige uitspraken over Marokkanen hebben gedaan. Wat ook steekt is dat er voor antisemitische opmerkingen of bedreigingen vaak veel minder aandacht is. Sommige Joden voelen zich al jaren onveilig door dergelijke incidenten en Joodse scholen moeten steeds beter beveiligd worden. Maar er is natuurlijk wel een groot verschil tussen wat individuen zeggen of doen, en wat een partijleider met 12 zetels in de kamer zegt. Toen Jean Marie Le Pen de Holocaust een ‘voetnoot in de geschiedenis’ noemde, viel terecht iedereen over hem heen. Ironisch genoeg ziet juist Wilders dit niet als belemmering voor samenwerking met het Front National.

Ik moet bekennen: ook ik was in eerste instantie verrast door de enorme media-aandacht voor de ‘minder Marokkanen’ uitspraak. Wilders is al jaren bezig met jennen, sarren, beledigen, en steeds maar weer uittesten hoever hij kan gaan. Dit keer was dat blijkbaar net wat verder over het randje dan eerdere keren en was voor velen, ook in zijn eigen partij, de maat vol. Maar als je erover nadenkt is er wel degelijk een verschil met eerdere uitspraken van Wilders, en ook met uitspraken van andere politici over Marokkanen. Ging het vroeger over de islam, over criminele Marokkanen, nu gaat het over de groep als geheel die niet deugt en het land uit zouden moeten. Het ‘dan gaan we dat regelen’ met die smile deed voor velen de das om. Hoe gaan we dat regelen? Sommigen vulden dat op zijn zwartst in: door deportatie, door het leven van Marokkanen steeds moeilijker te maken, ze af te zonderen, zoals indertijd met de Joden gebeurde. ‘Hitler is onder ons’ twitterde een PvdA raadslid en later Tofik Dibi. Ik kan mij daar weinig bij voorstellen. Maar er wordt zo wel degelijk een sfeer gecreëerd waarbij Marokkanen zich onwelkom, uitgekotst voelen. Dat gebeurde eerder ook al met de ‘kopvoddentax’ en de ‘hoofddoekjes, ik lust ze rauw’ uitspraak (om maar enkele voorbeelden uit velen te noemen), maar dit is nog een graad erger. Dat blijkt ook wel uit het feit dat verschillende PVV-ers uit de Tweede Kamer en Provinciale Statenfracties zijn opgestapt of duidelijk hun ongenoegen hebben laten blijken.

Als je een moment de tijd neemt om je in te leven in hoe dat voelt als zoiets over jouw bevolkingsgroep wordt gezegd, dan begrijp je de consternatie. En het enthousiaste scanderen van de zaal versterkt dat effect. ‘Hoeveel zalen krijgt Wilders zover? Hoeveel mensen in dit land willen ons weg hebben, niet de rotjongens, niet de extremisten, maar ons allemaal?’ Die vraag zal veel Marokkanen bezig houden. Het is daarbij duidelijk dat Wilders de minst populaire bevolkingsgroep (en dat hebben ze mede aan zichzelf te danken) gebruikt als zondebok voor de problemen in het land. Er moet fors bezuinigd worden en daar baalt iedereen van, en Wilders’ kiezers voelen dat meer dan die van de VVD of D66. Hij hitst op, zet mensen tegen elkaar op, en belooft ze oplossingen voor problemen die onmogelijk zijn.

Vervolg: Wilders goede vriend van Israel?

Ratna Pelle

zaterdag 29 maart 2014

PKN moet banden met Sabeel verbreken (IPI)

PKN moet banden met Sabeel verbreken

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/03/28/pkn-moet-banden-met-sabeel-verbreken/

- Door Tjalling. -

Kerk in Actie is een onderdeel van het landelijk dienstencentrum van de Protestantse Kerk Nederland. De visie van Kerk in Actie is dat ieder mens recht heeft op respect en een menswaardig bestaan, ongeacht geloof, politieke overtuiging, ras, sekse of nationaliteit. Daar werkt Kerk in Actie aan mee vanuit het geloof dat Jezus Christus oproept tot naastenliefde, dienstbaarheid en het bevorderen van gerechtigheid. Maar bij dit op zich zelf zo nobele streven ontbreekt het aan een kritische houding vanuit de PKN. Zo’n houding is noodzakelijk omdat sommige idealen kunnen verblinden. Een schrijnend voorbeeld hiervan is dat veel leden van de PKN nog steeds geen reëel zicht hebben op het gedachtengoed van de organisatie van Palestijnse Christenen, Sabeel .

Sabeel is één van de doelen die door Kerk in Actie wordt gesteund. Sabeel pretendeert ook op te komen voor de onderdrukten, te werken aan gerechtigheid en op zoek te gaan naar kansen voor vredesopbouw. Op het eerste gezicht lijkt het allemaal in orde, maar wie echt dieper kijkt, ziet hierbij valkuilen opdoemen. Sabeel streeft namelijk vooral naar `het vormen van de Palestijnse gemeenschap als een geheel en het ontwikkelen van vaardigheden om mee te kunnen bouwen aan een betere wereld voor allen’. Die vorming van Sabeel draagt echter zeker niet bij aan een betere wereld. De ogenschijnlijk vriendelijke manier waarop Sabeel naar buiten treedt, heeft namelijk een felle onderhuidse anti Israël boodschap . De PKN, die weliswaar belijdt dat zij onopgeefbaar verbonden is met Israël, heeft echter een blinde vlek voor de anti Israël houding van Sabeel.

Kerk in Actie ondersteunt Sabeel met donatiegelden van PKN leden. Bovendien organiseert K.i.A. regelmatig studiereizen voor mensen die geïnteresseerd zijn in het Midden-Oostenconflict. Tijdens die reizen staat vooral het lijden van de Palestijnse Christenen centraal. De deelnemers krijgen enkel de Palestijnse kant te horen: het lijden van de Palestijnen zou alleen worden veroorzaakt door de Israëlische bezetting van hun grondgebied. Dit lijden wordt bovendien op één lijn gezet met het lijden van Jezus Christus. Palestijnse Christenen zien zichzelf namelijk als het nageslacht van de eerste discipelen en apostelen, die door Jezus werden geroepen en die Hem hebben nagevolgd. Daarom wil Sabeel de boodschap van Christus tot leven roepen te midden van de, zoals veel Palestijnse Christenen dit zien, `historische’ context en het dagelijkse lijden van de Palestijnse gemeenschap. Dit komt zeer indringend en ook onjuist tot uitdrukking in het boekwerkje de Kruisweg van de Palestijnse christenen. Zij identificeren zich met Jezus, omdat die toen zou hebben geleden onder de Joden, zoals zij dat tegenwoordig denken te doen. Elders is hier uitvoerig aandacht aan besteed. Hier moet nadrukkelijk nog worden opgemerkt, dat de terechtstelling van Jezus geheel onder verantwoordelijkheid viel van de Romeinse machtshebbers van die tijd.

Gelukkig zijn er ook mensen, binnen en buiten de PKN, die het gevaar van de boodschap van Sabeel en het onjuiste vergelijken van het Palestijnse lijden met dat van Jezus serieus nemen en ervoor waarschuwen. Op afgelopen 18 maart schreven G. Hette Abma en Gerrit Jan Loor, namens de Werkgroep Vanuit Jeruzalem, een open brief aan het moderamen van de synode van de Protestantse Kerk. Abma en Loor roepen in hun open brief de PKN op om de banden met Sabeel te verbreken. Zij hebben groot gelijk met deze oproep. Het Sabeel geluid lijkt steeds meer terrein te winnen binnen de PKN. Dit bedreigt niet alleen de relatie van de PKN met de Joodse staat, maar ook die met de Joden zelf. De schrijvers van de open brief bespeuren in de Kruisweg van de Palestijnen namelijk een variant van de vervangingstheologie (de kerk is in de plaats van Israël gekomen) die heel nare gevolgen heeft gehad voor Joden. Hette Abma en Gerrit Jan Loor vragen terecht aan het moderamen, of men zich bewust is van het feit dat er op deze manier wind wordt gezaaid en straks storm zal worden geoogst, namelijk polarisering binnen de PKN gelederen.

Die storm steekt echter nu al op. Aan de ene kant neemt het aantal PKN leden toe die zich zorgen maken over het gedachtegoed van Sabeel, de gang van zaken rondom de studiereizen en recent de Kruisweg van de Palestijnse christenen. Zij laten hun stem intussen horen, zoals de schrijvers van de open brief. Aan de andere kant worden juist deze leden hevig en ook onheus bekritiseerd. Een voorbeeld hiervan is de blog “Ik wil dus ik gil” van Jominee. Daarin worden Abma en Loor ervan beticht het begeleidende boekwerk bij de Kruisweg van de Palestijnen te hebben gelezen vanuit vooroordelen, achterdocht, theologisch onbenul en bovendien weinig kaas te hebben gegeten van het Evangelie van Christus.

Die aantijgingen zijn zeer onterecht want volgens de vier Evangeliën van het Nieuwe Testament is het lijden en sterven van Jezus het offer (aanbod) dat Hij heeft gebracht als Verlosser voor de mensen. Hiermee wordt de verzoening tussen God en mensen bedoeld, omdat Jezus de straf voor de zonden (menselijke tekortkomingen) op zich nam en zo de mensen verloste van de straf die ze in de ogen van God zouden hebben verdiend. Jezus was zich hiervan bewust en heeft uit vrije wil er voor gekozen om te lijden en te sterven. Abma en Floor wijzen er dan ook terecht op dat het lijden van de Palestijnse christenen niet de zelfde betekenis heeft als het lijden van Christus. Het lijden van de Palestijnen wordt vooral veroorzaakt door politieke omstandigheden, waar absoluut niet alleen Israël verantwoordelijk voor kan worden gehouden. Bovendien lijden Palestijnse christenen zeker niet uit eigen vrije wil.

Onder de PKN leden wordt uiteraard verschillend gedacht over de onopgeefbare verbondenheid met Israël en de solidariteit met Palestijnse christenen, maar dit werkt op zich zelf nog steeds niet als een splijtzwam. Het gedachtegoed van Sabeel en de activiteiten daarvan werken intussen wel als een splijtzwam. Sabeel is een organisatie die voortdurend Israël in een negatief daglicht stelt en zich beslist niet ‘onopgeefbaar verbonden weet met het volk Israël’, zoals de PKN in de Kerkorde wel belijdt. Daarom is het zeer te hopen dat de open brief van Abma en Loor als heel serieus punt op de agenda van de komende vergadering van het moderamen zal worden geplaatst en het dagelijks bestuur van de Protestantse Kerk daarin aanleiding ziet om daadwerkelijk de banden van de PKN met Sabeel te verbreken.

Externe bron:

· http://christenenvoorisrael.nl/2012/01/moderamen-pkn-begrijpt-cri-de-coeur-over-israel/