vrijdag 26 juli 2013

Doen supermarkten aan boycot Israelische nederzettingen? (IMO)

Doen supermarkten aan boycot Israelische nederzettingen?

http://www.israel-palestina.info/actueel/2013/07/25/doen-supermarkten-aan-boycot-israelische-nederzettingen/

IMO Blog

Supermarkten zijn vooral uit op het zo goedkoop mogelijk inkopen van producten, zodat men voor een scherpe prijs kan verkopen en liefst nog een redelijke winstmarge heeft. De moraal komt op zijn best op de tweede plaats. Na veel gelobby en consumentenacties lukt het organisaties soms om veranderingen af te dwingen, zoals Wakker Dier heeft gedaan wat betreft de 'Plofkip'. Het gaat dan doorgaans om zaken waarover veel onvrede is in de samenleving en supermarkten er belang bij hebben de klant enigszins tegemoet te treden.

Vaak lukt het echter niet om algemeen ervaren onrecht, zoals producten die met kinderarbeid of onder anderszins erbarmelijke omstandigheden zijn gemaakt, via supermarkten of grote winkelketens aan te pakken. Er brak een storm van verontwaardiging los nadat kledingateliers in Bangladesh instortten (en er eerder al brand uitbrak) en honderden naaisters werden bedolven onder het puin, er werd een halfzacht protocol opgesteld dat winkelketens vrijwillig konden tekenen, en inmiddels horen we er niet meer over. Ook de plofkip is overigens nog niet echt de winkel uit. Er worden boontjes verkocht uit landen waar men honger lijdt, bananen van plantages waar grof met gif wordt gespoten en hazelnoten die met kinderhanden zijn geplukt. We horen er eens wat over in een reportage op TV, roepen verontwaardigd dat zoiets toch niet zou moeten kunnen en letten in de super vervolgens vooral op de aanbiedingen.

Ik geloof niet dat er veel minder spijkerbroeken zijn verkocht sinds Canvas een paar maanden terug een reportage uitzond over de abominabele werkomstandigheden waaronder die door tieners in India en Bangladesh worden gemaakt. Er staan geen actiegroepen voor de H&M en C&A die de klanten oproepen bepaalde kleding te boycotten, en er is geen discussie over het labelen van producten waarvan niet gegarandeerd kan worden dat ze onder fatsoenlijke omstandigheden zijn gemaakt. Ook werkt de EU niet aan dergelijke labels en richtlijnen, en landen als Bangladesh en India worden niet onder druk gezet om hun producten te labelen en te bewijzen dat ze koosjer zijn. De consument die met een zuiver geweten kleding wil kopen moet naar dure speciale winkels of via internet zijn bestellingen doen, na eerst de website van de Schone Kleren Campagne goed te hebben bestudeerd.

Dit alles in tegenstelling tot het Echte Onrecht, het Echte Probleem, namelijk het feit dat Israel een gebied ter grootte van de provincie Gelderland bezet houdt en daar nederzettingen heeft gebouwd voor de eigen bevolking. Ik geef toe, het is niet netjes om dorpen en steden te bouwen op grond waarover nog onderhandeld moet worden en waarvan de juridische status onduidelijk is. Het is één ding om gebied te veroveren in een oorlog die door je vijanden is begonnen met het doel je van de kaart te vegen, het is ook nog wel begrijpelijk dat je op die plekken waar jouw eigen mensen in een eerdere oorlog werden verdreven weer gemeenschappen op hebt gezet, maar om dan ook nog eens midden tussen de mensen die er wonen en van jouw bezetting niks moeten hebben hele steden uit de grond te stampen met het doel om dit gebied nooit meer af te hoeven staan, dat is op zijn zachtst gezegd nogal brutaal. Dit Onrecht dus, houdt de gemoederen pas echt bezig en de anti-Israellobby heeft verschillende supermarkten en de Hema blijkbaar zo ver gekregen dat zij geen producten meer uit de nederzettingen willen verkopen. De Schone Kleren Campagne kan er een puntje aan zuigen, maar ik heb zo'n vermoeden dat die niet de middelen, subsidies en kontakten hebben van de anti-Israellobby.

In tegenstelling tot plofkippen en kinderarbeid is dit een omstreden zaak: hoewel steeds meer mensen voor sancties tegen Israel zijn ligt een boycot, ook als het daarbij slechts om producten uit de nederzettingen gaat, gevoelig. Velen ervaren dit als onrechtvaardig, buitenproportioneel (er worden sowieso niet veel producten uit nederzettingen verkocht en er is zoals gezegd erger onrecht) en eenzijdig, want aan Arabische landen die het met de mensenrechten niet zo nauw nemen worden geen eisen gesteld. Andere betwiste gebieden zoals de Westelijke Sahara, Noord-Cyprus, Tibet etc. blijven ook buiten beschouwing. Het is vooral een symbolische maatregel, bedoeld om een signaal af te geven, namelijk dat Israel de boosdoener en veroorzaker van de problemen is en aangepakt moet worden. De harde kern van de zogenaamde BDS ("boycot, desinvestment and sanctions") beweging is dan ook helemaal niet voor vrede, een tweestatenoplossing en een compromis, zoals ik eerder heb aangetoond.

De betreffende supermarkten en de Hema waren zelf zo geschrokken van de reacties dat ze terugkrabbelden. Het begon allemaal met een behoorlijk suggestief artikel in Trouw afgelopen maandag, waarin het vuurtje lekker werd opgestookt. Men had besloten een belronde te houden langs verschillende supermarkten om te vragen of ze producten uit de nederzettingen verkopen. Wetende dat dit voor velen als Doodzonde geldt, antwoordden Aldi, Jumbo en Hoogvliet dat men deze producten uit de winkel weert. In reactie op de commotie die vervolgens ontstond, ook in internationale media, zei men dat Trouw hen verkeerd had begrepen (Hoogvliet), dat men zich had vergist (Aldi) en dat men geen politiek wil bedrijven of zich in politieke zaken mengen (allemaal). Ook verklaarden ze alle drie heel toevallig geen producten uit de nederzettingen in de schappen te hebben liggen, maar van een boycot is geen sprake.

Of toch? Jumbo verklaart in een mail aan Trouw: Jumbo Supermarkten vraagt haar leveranciers, die producten uit Israël betrekken, geen producten uit door Israël bezette gebieden te betrekken en dit ook formeel te bevestigen". De Hema verklaarde op de radio 'uit principe' geen producten uit de nederzettingen in de schappen te hebben liggen. Het gaat dan met name om wijn uit de Golan, waaruit maar weer eens blijkt hoe alles over een kam wordt geschoren, want de Golan heeft een andere status dan de Westoever en je kunt je afvragen hoe prangend het is Israel onder druk te zetten dit gebied terug te geven aan een land waar een bloedige burgeroorlog heerst en zowel de regering als de rebellen al vele duizenden burgers hebben gedood waaronder honderden Palestijnse vluchtelingen.

Dat lijkt dus verdacht veel op een boycot. Als men geen politiek wil bedrijven, waarom dan niet ook producten uit de nederzettingen verkopen voor die mensen die dat wel willen? Het zijn er wellicht niet veel, maar ze zijn er zeker. 'Maar is het, los van wat men al dan niet tegen ander onrecht onderneemt, niet goed dat men hier wat aan wil doen?', zo werpen sommigen tegen. Nee. Het past naadloos in de doorgeschoten kritiek op en hetze tegen Israel. De kolonisten gelden tegenwoordig zo ongeveer als de grootste bedreiging van de wereldvrede en dat slaat nergens op. Een kleine minderheid houdt er extreme ideeën op na en treitert de Palestijnen, en Israel zou die groep harder moeten aanpakken. Daar is in eigen land ook veel onvrede over, want anders dan de media het vaak voorstellen is een meerderheid van de bevolking deze mensen meer dan zat. Maar daar zal een boycot niet tegen helpen, integendeel. Het zal de nationalistische sentimenten in Israel juist aanwakkeren, en de sympathie voor de kolonisten (die onder 'gewone' Israeli's ook niet bijster groot is) eerder doen toenemen.

Dat Israel bijbouwt in gebied dat het wellicht op zal moeten geven voor een Palestijnse staat is bepaald onverstandig, maar dat kan beter politiek worden opgelost, in vredesbesprekingen die John Kerry met veel moeite weer op gang probeer te brengen. Boycots zullen niet bevorderlijk zijn voor een goed klimaat waarin beide partijen concessies doen. De Palestijnen worden gesterkt in de idee dat ze hun eisen op een presenteerblaadje aangereikt zullen krijgen en daar niks voor hoeven opgeven. Israel raakt gesterkt in haar gevoel dat iedereen tegen ze is en men op niemand dan zichzelf kan vertrouwen. Dit geldt ook voor andere anti-Israel maatregelen zoals de nieuwe EU richtlijnen en de almaar herhaalde mantra dat de nederzettingen het grootste obstakel voor vrede zijn. Uiteindelijk worden ze dat zo ook, met dank aan de anti-Israel lobby.

Supermarkten en andere winkels kunnen zich inderdaad beter niet met politiek inlaten. Ze moeten doen waar ze goed in zijn: producten aanbieden tegen een redelijke prijs, zonder daarbij mens en milieu onnodig te schaden. Zorg voor een goede kwaliteit, betaal en behandel je personeel fatsoenlijk, biedt ook biologische en vegetarische producten aan, zorg ervoor dat producten niet met kinderarbeid en anderszins onder beroerde omstandigheden zijn gemaakt, en laat de politiek over aan anderen. Dat alles al moeilijk genoeg. Laat het Israelisch-Palestijns conflict vooral buiten de muren van de supermarkten (en andere winkels) woeden.

Het is overigens niet terecht nu alleen boos naar de supermarkten te wijzen, die duidelijk op dit idee kwamen vanwege de aanhoudende discussie over de etikettering van producten uit de nederzettingen en de suggestieve media berichtgeving. Den Haag en Brussel kunnen hun energie beter richten op het welslagen van de -mogelijk- nieuwe vredesbesprekingen dan op het eenzijdig in de beklaagdenbank zetten van een van beide partijen en het vooruitlopen op de resultaten daarvan.

Ratna Pelle

donderdag 25 juli 2013

Wachten op een uitnodiging om een raamwerk voor vredesonderhandelingen op te zetten

We proberen optimistisch te blijven over het hervatten van vredesbesprekingen tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit, maar dat valt niet mee. De aankondiging van John Kerry vorige week, dat er overeenstemming was over het herstarten van onderhandelingen, was volgens de woordvoerders van de PA voorbarig, eufemistisch uitgedrukt. Eigenlijk hield men gewoon vast aan de beruchte "voorwaarden vooraf".

Wouter

______________

Waiting for an invitation to make a framework to set up negotiations

http://elderofziyon.blogspot.nl/2013/07/waiting-for-invitation-to-make.html

From Ma'an:

Chief PLO negotiator Saeb Erekat has not yet received an official invitation to Washington to meet with his Israeli counterpart, President Mahmoud Abbas' spokesman said Monday.

"We are awaiting an invitation by Washington to both a Palestinian and an Israeli delegation to discuss the unresolved details," Nabil Abu Rdeina told Reuters.

When Erekat goes to the Washington, he will first set a framework for future negotiations, Abu Rdeina said.

"If agreement is reached on these details in line with the Palestinian demands, resuming negotiations will be announced," he added.

Did I nail it in this cartoon or what?

Wrevel tegen Jumbo, Aldi en Hoogvliet (CIDI)

Het is opvallend dat supermarkten, die zich normaal gesproken niet met politiek gevoelige zaken inlaten, zich voor het karretje van de anti-Israellobby laten spannen. Hoewel Jumbo en Aldi terugkrabbelden gaven ze ook aan geen producten uit de nederzettingen in de schappen te hebben liggen (die mededeling is niet relevant als men geen politiek wil bedrijven) en Jumbo loog keihard door tegelijkertijd te beweren dat men zijn leveranciers de opdracht had gegeven geen producten uit de nederzettingen te betrekken maar van een boycot zou geen sprake zijn... Hoogvliet meldde het CIDI korzelig "Wij kunnen je berichten dat Hoogvliet geen producten uit de bezette gebieden verkoopt. Verder geven wij geen commentaar".

Zie ook op IMO: Doen supermarkten aan boycot Israelische nederzettingen?

-----------

Wrevel tegen Jumbo, Aldi en Hoogvliet

http://www.cidi.nl/wrevel-tegen-jumbo-aldi-en-hoogvliet/

IN NEDERLAND / DOOR ELISE FRIEDMANN / OP 23/07/2013 OM 13:39

Het bericht dat de supermarktketens Aldi, Jumbo en Hoogvliet producten uit de nederzettingen boycotten, wekte ook dinsdag veel ophef. Tegenstanders vielen over de selectieve verontwaardiging – waarom geen producten van de Westbank maar wel uit Tibet bijvoorbeeld. "Nederlandse supermarkten geven toe aan pro-Palestijnse lobby", kopte Elsevier in een reactie. CIDI maakte bovendien bezwaar tegen het feit dat supermarkten politiek beleid trachtten te maken, door stilzwijgend te bepalen wat om politieke redenen goed is voor de klant.

Voor een deel kan de verontwaardiging ook zijn veroorzaakt door het tendentieuze taalgebruik van de Trouw-journalist, die had besloten dat dit – terwijl de EU spreekt over etikettering van producten uit de Nederzettingen en de VS zich inspant voor vredesbesprekingen tussen Israel en de Palestijnen – een goed moment was voor een belrondje langs grote supermarkten. Hij sprak van "kolonistenwaar" en kopte feitelijk onjuist: "Handelswaar net zo illegaal als de nederzettingen zelf". Ook in andere opzichten toonde hij zich een ijverig lezer van BDS-rapporten, maar daarover verderop meer.
Gezien de toon van het artikel nam CIDI zelf contact op met de supers.

Aldi

"Wat in Trouw staat is niet correct, het ligt veel genuanceerder," reageerde de woordvoerster van de Duitse keten maandag al op een vraag van CIDI. Hoe het dan wel ligt, was men aan het uitzoeken. Na overleg met het Duitse hoofdkantoor en mogelijk ook geschrokken door de verontwaardigde reacties vanuit Israel, volgde dinsdag een verklaring waarin Aldi afstand nam van het woord boycot. Het bericht in Trouw 'was een vergissing', berichtte Trouw dinsdag.
Trouw had vragen gesteld over uitspraken die Aldi had gedaan in het rapport van onderzoeksbureau Profundo in opdracht van Cordaid, ICCO en IKV-Pax Christi in het kader van hun BDS (boycot, divestment, sanctions)-activiteiten. In dat rapport stelde een Aldi medewerker dat de supermarkt 'geen producten uit Israelische nederzettingen in de bezette gebieden meer wil verkopen;, dat het zijn 'leveranciers had geïnformeerd', en dat de herkomst van producten werd gecontroleerd, meldde Trouw. De Aldi-woordvoerster had vrijdag aan Trouw bevestigd 'dat die beweringen klopten', maar kwam daarop dus dinsdag terug.
Aldi heeft weliswaar geen enkel product uit de nederzettingen in de schappen liggen, maar volgens de woordvoerster heeft dat niets te maken met politiek of religieus beleid. "Aldi koopt alleen in op basis van prijs, kwaliteit en beschikbaarheid."

Jumbo

Supermarkt Jumbo wilde niet spreken van een boycot, maar voert die in de praktijk wel uit: "Jumbo heeft al haar leveranciers die producten uit Israël betrekken gevraagd officieel aan haar te bevestigen dat deze producten niet uit de bezette gebieden komen. Op basis van die verklaringen hebben wij zover bij ons bekend geen eigen merk producten in ons assortiment die betrokken worden uit deze gebieden," verklaart de super. Volgens Trouw garandeerde Jumbo dat het huismerk 'vrij is van kolonistenwaar', en rechtvaardigde de concurrent van Aldi dit met de uitspraak:'de klant heeft recht op eerlijke informatie.'
Daarmee loopt Jumbo vooruit op eventuele richtlijnen van de EU over de vraag wat er op de etiketten moet staan van producten uit de gebieden. De EU denkt hier nog over. CIDI stelt zich op het standpunt dat dan ook aparte etikettering moet worden geëist voor producten uit andere betwiste gebieden, zoals bijvoorbeeld de Westelijke Sahara en het door Turkije bezette deel van Cyprus. Hoewel Jumbo zover bekend deze regels niet aanlegt voor producten uit die gebieden, blijft het voor Israel bij deze eis: "Jumbo staat voor eerlijke communicatie naar haar klanten, zodat de herkomst van een product zo correct mogelijk weergegeven wordt."
In een verklaring stelt de keten: "Als supermarktketen mengen wij ons niet in de discussie over de rechtelijke status van bezette gebieden, maar emoties rondom de Palestijns-Israëlische kwestie lopen hoog op. Om die reden kiezen wij ervoor te controleren of producten die gelabeld zijn met herkomst Israël, daadwerkelijk uit Israël komen en dus niet uit bezette gebieden, die volgens het internationale recht geen onderdeel zijn van Israël. Vanwege de opgelaaide discussie van enige tijd geleden hebben wij ervoor gekozen om deze extra stap te zetten."
Saillant detail hierbij is, dat Jumbovestigingen in Amsterdam-Buitenveldert ook kosjere producten verkopen en veel omzet halen uit de Joodse gemeenschap. Dat wordt als extra hypocriet ervaren. De actie 'boycot de boycotters', die maandagavond startte op twitter, zal vooral deze vestiging treffen.
De bedrijfsleider van deze Jumbo zou een klant hebben verzekerd dat de boycot niet geldt voor kosjere producten: eventuele kosjere producten uit de 'betwiste gebieden', als die er zijn, zouden gewoon in de winkel blijven. Deze bedrijfsleider zou zwart op wit hebben dat hij vrij en onafhankelijk extern mag inkopen.
Maar zolang Jumbo (of dit filiaal) niet openlijk afstand heeft genomen van deze boycot, blijft het meten met twee maten.

Hoogvliet

Deze keten lijkt zich nog het minst aan te trekken van boze reacties na het Trouw-artikel. In antwoord op elektronische vraag van CIDI-directeur Esther Voet volstond Hoogvliet met het botte zinnetje: "Wij kunnen je berichten dat Hoogvliet geen producten uit de bezette gebieden verkoopt. Verder geven wij geen commentaar." Op een aanvullende vraag of dit een politieke dan wel een praktische beslissing was, werd überhaupt niet gereageerd.

woensdag 24 juli 2013

Israel boos over nieuwe symboolpolitiek van de EU

De EU gaat door met haar hetze tegen Israel:

Waar in het verleden de EU, inclusief Nederland, eenvoudig zelf vaststelde waar verdragen wel van toepassing waren en waar niet, beginnen zij nu beginselverklaringen te eisen van Israelische organisaties.
Elke organisatie in Israel – behalve als hun activiteiten voldoen aan het door de EU gevoerde ‘vredesbeleid’ – wordt uitgesloten van beurzen en subsidies als zij enige activiteit ontplooit in de gebieden, of dat nu in het kader van de betreffende subsidie is of anderszins. Elke organisatie die een beurs- of subsidieaanvraag wil doen, moet vanaf 2014 een declaration of honour overleggen. In die verklaring moeten zij plechtig beloven geen enkele activiteit te ontplooien, direct of indirect, binnen of buiten het verband van de aanvraag, in die gebieden.
En dit geldt niet alleen voor de Westbank, maar ook voor de Golan en voor Oost-Jeruzalem. En terwijl van andere onderdelen van deze richtlijnen de regering is uitgesloten, geldt de plicht om die verklaring af te leggen ook voor ministeries. Sterker, ontmoetingen om te spreken over te subsidiëren projecten mogen niet eens plaatsvinden in de door de EU aangewezen no go gebieden.

Zeker in Jeruzalem, waar alle regeringsinstanties gevestigd zijn en waar de grens die de EU aanlegt van straat tot straat verschilt, zal het vrijwel onmogelijk zijn op deze manier te werken. De eerste reactie van de Israelische premier Netanyahu op deze arrogante EU-eisen mag geen verbazing wekken: ‘Wij accepteren geen dictaten van buitenaf over onze grenzen’, liet hij weten. ‘Die kwestie wordt uitsluitend beslist in rechtstreekse onderhandelingen.’

Er zijn diverse argumenten tegen deze verscherpte richtlijnen in de brengen. Waarom niet de uitkomst van de –mogelijk– hernieuwde onderhandelingen afwachten, waar beide partijen de grenzen zullen vaststellen? Het is zeker onrechtvaardig om de oude stad van Jeruzalem, de Klaagmuur en de Joodse begraafplaats op de Olijfberg als ‘bezet gebied’ te beschouwen waar Israel en Joden niks te zoeken hebben. En waarom zoveel aandacht en tijd geinvesteerd in Israel, terwijl diverse andere landen ook gebieden bezet houden of er andere, vaak nog veel ergere, mensenrechtenschendingen plaatsvinden? En dan nog iets. De richtlijnen zeggen:

“ Their aim is to ensure the respect of EU positions and commitments in conformity with international law on the non-recognition by the EU of Israel’s sovereignty over the territories occupied by Israel since June 1967.”

De bezetting zelf is echter niet illegaal en nooit door de VN als zodanig aangemerkt. De nederzettingen zijn volgens een groot deel van de internationale gemeenschap wel illegaal. Daarbij lijkt het me echter wel redelijk om een onderscheid te maken tussen grote blokken net over de groene lijn die volgens het Geneefse Akkoord of de Clinton Parameters ook bij Israel zouden blijven in ruil voor land elders, en de geïsoleerdere nederzettingen dieper in de Westbank.

De richtlijnen zijn overigens niet geheel eenduidig, en een en ander zal ervan afhangen hoe strikt ze worden toegepast:

When the document reached Jerusalem, it may have raised more questions than it answered, according to Oded Eran, a former Israeli ambassador to the EU and now a senior researcher at Tel Aviv University’s Institute for National Security Studies. The document’s ambiguity, he said, is key to understand Jerusalem’s worry.

A severe interpretation could lead to withholding EU funds from institutions within the pre-1967 borders if they employ settlers, Eran said. A mild interpretation would merely formalize the existing situation in which EU institutions carefully steer clear of projects based in or directly connected to Israeli activity in disputed territories.

“The truth is no one knows what these guidelines will mean on the ground because no one knows precisely to what degree they will be carried out and interpreted,” Eran said. “It could end up being harmless or cost hundreds of millions of euros in grants, or something in between.”

Hoe dan ook laat de EU wederom zien dat het partij is in het conflict en daardoor heeft afgedaan als onafhankelijke bemiddelaar.

-----------

Israel boos over nieuwe symboolpolitiek van de EU

http://www.cidi.nl/israel-boos-over-nieuwe-symboolpolitiek-van-de-eu/

IN ISRAEL / DOOR ELISE FRIEDMANN / OP 18/07/2013 OM 19:50

In Israel wekte het veel ophef: de Europese Commissie publiceert morgen nieuwe richtlijnen voor het toekennen van subsidies en beurzen waarin staat dat “Israelische entiteiten” met activiteiten in bezet gebied daarvoor niet in aanmerking komen.

De EU en individuele EU-landen als Nederland maken al jaren duidelijk dat verdragen en afspraken met Israel niet gelden voor de gebieden buiten de Groene Lijn, omdat die volgens hun niet tot Israel behoren. De EU en ook Nederland handelen hier ook al jaren naar. Wat dat betreft brengen de nieuwe richtlijnen helemaal niets nieuws.

Afspraken tussen de EU en Israel over douanetarieven worden al jaren niét toegepast voor de gebieden en datzelfde geldt bijvoorbeeld voor een verdrag tussen Nederland en Israel over de controle op uitkeringen zoals de kinderbijslag. Toen de wet Beperking Export Uitkeringen in januari 2003 zou ingaan, bekeek de Nederlandse ambassade in Tel Aviv heel precies de adressen van alle uitkeringsgerechtigden om ze in te delen in “goede” en “foute” woonplekken. AOW-ers die per ongeluk in een verkeerde straat in Jeruzalem woonden, die volgens de Sociale Verzekeringsbank ligt in het land “Israel: bezette gebieden”, kregen in 2002 een brief thuis dat hun AOW fors omlaag zou gaan en anderen hoorden dat hun kinderbijslag werd gekort of stopgezet.

Tien jaar na dato is er geen reden hier opnieuw boos over te worden. Evenmin is er reden om te zeggen dat de EU ‘nu eindelijk de daad bij het woord voegt’ of ‘pas nu de consequenties neemt van het EU-standpunt over de bezetting’, zoals de laatste dagen hier en daar in Nederlandse media te lezen viel. Maar met de nieuwe richtlijnen gaat de EC veel verder.

En dit geldt niet alleen voor de Westbank, maar ook voor de Golan en voor Oost-Jeruzalem. En terwijl van andere onderdelen van deze richtlijnen de regering is uitgesloten, geldt de plicht om die verklaring af te leggen ook voor ministeries. Sterker, ontmoetingen om te spreken over te subsidiëren projecten mogen niet eens plaatsvinden in de door de EU aangewezen no go gebieden.

Met het eisen van plechtige beloften die vrijwel onuitvoerbaar zijn, zet de EU de achterdeur open voor een boycot van alle organisaties in Israel. En met het publiceren van deze richtlijnen loopt de EU bovendien vooruit op de resultaten van onderhandelingen, terwijl de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken zich het vuur uit de sloffen loopt om de partijen rond de tafel te krijgen.

De EU rijdt hiermee de missie van Kerry in de wielen, zeggen de Israelische premier en minister Livni van Justitie, die verantwoordelijk is voor de vredesonderhandelingen.
Als om dat te bewijzen, liet Netanyahu daags voor de publicatie van de nieuwe richtlijnen weten dat hij niet bij voorbaat akkoord is gegaan met het vaststellen van de grenzen langs de lijn van 1967 met landruil – een uitspraak die ook besprekingen niet echt dichterbij brengt – en leverde de PA maar weer een nieuw lijstje met voorwaarden vooraf in.

Nieuwe EU richtlijnen voor Joodse nederzettingen roepen vragen op

De nieuwe EU richtlijnen roepen de nodige vragen op. Missing Peace somt er een paar op:

Is an Arab-owned organization or entity in the West Bank eligible for EU cooperation or funding? How about a Jewish-owned organization that employs non-Jews? An entity owned by both Jews and non-Jews? What exactly defines an organization or entity as Jewish or non-Jewish, or as eligible or not eligible? Its address? The ethnicity or religion of its owners, managers, or employees?
Does the EU have a similar directive for agreements with Turkey, regarding Turkey’s occupation of Northern Cyprus—which the EU also doesn’t recognize? Or do EU contracts specify sovereign borders only for Israel? If the latter, what is the legal or moral basis for the distinction or dis
Does this new EU directive apply funding for all organizations operating in the West Bank, including those—like B’Tselem—that oppose the Israeli occupation and work to change or undermine Israeli government policies—in accordance with EU policies? Is it what the American legal system calls a “viewpoint neutral” policy, or one that actively seeks to endorse one specific political position and censor another—within a (democratic) third country?

------------

· Published: Tuesday, July 16, 2013 - 8:49 PM

New EU directive about Israeli settlements raises serious questions

http://missingpeace.eu/en/2013/07/new-eu-directive-about-israeli-settlements-raises-serious-questions/#content

By Missing Peace

On Tuesday Israeli media reported that the European Union is about to issue a new directive which conditions all future cooperation agreements with Israel on the directive that they not include Israeli settlements on the Golan Heights and the West Bank.

The directive to all member countries forbids the financing, giving of scholarships, cooperation, research stipends and prizes to anyone residing in Judea and Samaria and east Jerusalem, Haaretz reported on Tuesday.

According to the directive, any future agreement signed with Israel must include a clause stipulating that the settlements are not part of the sovereign state and are not included in the agreement.

Israel HaYom reported that David Kriss, EU spokesman in Israel, confirmed the report, adding that the directive will be published on July 19 in an official EU policy publication. In a statement, Kriss said, “On June 30 the European Commission adopted a Notice containing guidelines on the eligibility of Israeli entities and their activities in the territories occupied by Israel since June 1967 for grants, prizes and financial instruments funded by the EU from 2014 onwards. …

“These guidelines were prepared as a result of the conclusions of the EU Foreign Affairs Council of Dec. 10, 2012 which stated that ‘all agreements between the State of Israel and the EU must unequivocally and explicitly indicate their inapplicability to the territories occupied by Israel in 1967.’”

The new EU directive raised some serious questions by Israeli experts which need to be answered by the European Union.

Nevet Brasker of the Broader View Resource Center asked the EU the following questions

4. Does the latest European initiative mean that the EU has abandoned, officially or de facto, the Middle East Quartet effort? Borders were supposed to be a “final status” issue under the Quartet Roadmap, and last we heard—granted, it’s been a couple of years—Tony Blair, the Quartet envoy, was seeking proposals for border arrangements. Has the EU now explicitly abandoned this effort and unilaterally determined the borders of Israel?

5. According to the report, a Jew living in Hebron is not eligible for some prize or scholarship, but an Arab living in Hebron is eligible. Is this sort of anti-Semitic discrimination legal under the EU and individual countries’ laws?

6. Is an Arab-owned organization or entity in the West Bank eligible for EU cooperation or funding? How about a Jewish-owned organization that employs non-Jews? An entity owned by both Jews and non-Jews? What exactly defines an organization or entity as Jewish or non-Jewish, or as eligible or not eligible? Its address? The ethnicity or religion of its owners, managers, or employees?

7. Does the EU have a similar directive for agreements with Turkey, regarding Turkey’s occupation of Northern Cyprus—which the EU also doesn’t recognize? Or do EU contracts specify sovereign borders only for Israel? If the latter, what is the legal or moral basis for the distinction or dis

8. Does this new EU directive apply funding for all organizations operating in the West Bank, including those—like B’Tselem—that oppose the Israeli occupation and work to change or undermine Israeli government policies—in accordance with EU policies? Is it what the American legal system calls a “viewpoint neutral” policy, or one that actively seeks to endorse one specific political position and censor another—within a (democratic) third country?

Professor Avraham Bell an expert on International law adds the following questions

· Does the EU have a similar directive for agreements with Morocco, regarding Morocco’s occupation of Western Sahara? Or do EU contracts specify sovereign borders only for Israel?

· Does the EU have a similar directive for agreements with Russia, regarding Russia’s occupation of South Ossetia and Abkhazia? Or do EU contracts specify borders only for Israel?

· Does the EU have a similar directive for agreements with China, regarding China’s occupation of Tibet and Aksai Chin? Or do EU contracts specify borders only for Israel?

· Does the EU have a similar directive for agreements with India, regarding India’s occupation of Arnuchal Pradesh and Kashmir? Or do EU contracts specify borders only for Israel?

· Does the EU have a similar directive for agreements with Armenia, regarding Armenia’s occupation of Nagorno Karabach? Or do EU contracts specify borders only for Israel?

· There are hundreds of areas in the world whose sovereignty is disputed.

Except for the questions asked by these Israeli experts, the EU needs to explain why it ignored recent rulings by European Courts about the legality of the Israeli occupation of the West Bank and the illegality of boycotts of Israeli products.

An European court recently ruled that the Israeli occupation of the WB is legal and that only the government of Israel can be held responsible for execution of article 49 of the fourth Geneva Convention, not individuals or companies.

Two European courts earlier ruled that boycotts of Israel are unlawful and constitute discrimination see here:

http://www.gatestoneinstitute.org/3164/france-penalizes-boycott-israeli-products

http://www.jpost.com/International/European-court-Israel-boycotts-are-unlawful-discrimination

Meanwhile a high ranking Israeli official, who requested anonymity, described the European Union’s move as a disproportionate “attack” on Israel, while a senior source in the Foreign Ministry said called the new EU decision as ‘’dramatic and a true earthquake.”

We invite members of the European Parliament and others to comment on this article.

Please send your comments to contact@missingpeace.eu

Israel wil zware Palestijnse terroristen vrijlaten bij hervatten vredesoverleg

Het haalde zelfs het NOS journaal: Israel laat gevangenen vrij in het kader van de te hervatten vredesbesprekingen met de Palestijnen. Het zijn allemaal gevangenen die al 20 jaar of langer vastzitten en velen hebben bloedige aanslagen gepleegd. Overigens worden de gevangenen in fases vrijgelaten, en is dit voor een deel afhankelijk van de voortgang van de vredesbesprekingen.

Out of roughly 5,000 Palestinians currently imprisoned in Israeli jails, nearly half are serving time for violent acts against Israelis. Five hundred and fifty are serving life sentences, Israel’s Prison Service told journalists in April.

Many Palestinians identify with the prisoners from personal experience. Former Palestinian prime minister Salam Fayyad announced last December that 800,000 Palestinians, encompassing 40% of its males, have been arrested at least once since Israel took control of the West Bank in 1967, applying martial law to its Palestinian residents.

Dat laatste is bepaald onwaarschijnlijk. Als er gemiddeld 5000 Palestijnen gevangen zitten, en Israel houdt de Westoever sinds 46 jaar bezet, en de gevangenen zitten gemiddeld een jaar in de gevangenis (wat, voor de duidelijkheid, erg kort is), dan kom je op een totaal van 230.000 Palestijnen. Het totaal zal gezien het feit dat de meeste gevangenen veel langere straffen uitzitten, een stuk lager liggen. Jammer dat men bij The Times of Israel verzuimde dit simpele rekensommetje te maken.

--------

‘Let the prisoners die in jail, just as my brother lies dead on Mt. Herzl’

http://www.timesofisrael.com/let-the-prisoners-die-in-jail-just-as-my-brother-lies-dead-on-mt-herzl/

Many of Israel’s bereaved families find the possible imminent release of 82 pre-Oslo terrorists unconscionable

By ELHANAN MILLER July 22, 2013, 5:54 pm 13

An Israeli prison guard escorts Palestinian prisoners before their release from the Ofer Prison near the West Bank town of Ramallah, December 15, 2008 (photo credit: Kobi Gideon/Flash90)

Rachel Weiss and her three small children were on their way to a family affair in Tiberias on October 30, 1988. As the bus the family was riding passed the northern outskirts of Jericho, it was ambushed and set ablaze with three Molotov cocktails. Rachel (26) and her three boys Netanel (3), Rephael (2) and Efraim (9 months) were killed in the attack, as was IDF soldier David Delarosa who attempted to rescue the family.

The Israeli cabinet will vote on the prisoner release as early as next Sunday, Israeli media reported, ahead of a scheduled first round of talks between Israeli Justice Minister Tzipi Livni and chief Palestinian negotiator Saeb Erekat in Washington. Israel has reportedly refused to release an additional 21 pre-Oslo prisoners, either because they are Israeli citizens or for other security reasons.

Israeli officials have indicated the prisoners will be freed in phases, beginning 4-6 weeks into the negotiations, and continue doing at 6-8 week intervals depending on the progress of talks. Under Israeli law, the prisoners’ names will be published 48 hours before their release to allow families of their victims to appeal the decision with the Supreme Court.

Adam is by no means the only still-jailed pre-Oslo terrorist whose attack is etched in Israeli collective memory. Khaled Al-Azraq laid a bomb in Jerusalem’s Mahaneh Yehuda market in May 1990, killing one man and injuring nine. He tried to do the same in Tel Aviv’s Carmel market. Mahmoud Muammar and Ibrahim Salah stabbed to death Hebrew University Professor Menachem Stern on his daily walk to the National Library in June 1989.

“It’s all a ploy, there will never be peace with them,” the brother of yeshiva student Erez Shmuel, who was stabbed to death in Hebron by three Palestinians in May 1993, told The Times of Israel, trying to explain the futility of the move. “I would leave the prisoners to die in jail, just as my brother lies dead [in the military cemetery] on Mount Herzl.”

“This issue kills us, but we’re a quiet family that doesn’t like to make noise,” he added, requesting that his name not be published.

An exhaustive list of prisoners published by Almagor, an Israeli organization representing the families of terror victims, details attacks against hiking couples, Jewish employers, suspected Palestinian collaborators and against IDF soldiers; some involving kidnapping with the intent of prisoner exchange, others involving the mutilation of the victims’ bodies.

“Every time [deals like this are proposed] the hearts of the families break anew,” said Almagor spokesman Avi Bromberg in an interview with Army Radio July 14. “By releasing them, the prime minister and his cabinet harm our judicial system, Israeli society, and the motivation of new IDF recruits.”

For Palestinians, the prisoner issue could hardly be higher on the agenda. Prisoners are regularly glorified in public ceremonies and on Palestinian television; a Palestinian ministry pays their families monthly stipends; and demonstrations calling for their release take place periodically throughout the West Bank.

Kadoura Fares, a Fatah official and head of the Palestinian Prisoner’s Club, a nongovernmental organization, told The Times of Israel in April that the release of pre-Oslo prisoners would be a condition the Palestinian leadership could hardly forego. He added that Palestinian society generally makes no distinction between prisoners who killed Israeli civilians and those who killed soldiers.

dinsdag 23 juli 2013

Volgens woordvoerders Abbas nog geen akkoord over herstarten vredesoverleg

Net terug van vakantie, hoorden we John Kerry aankondigen dat er overeenstemming was over het herstarten van vredesonderhandelingen tussen Israel en de PA. Het was op alle journaals.

De Palestijnen ontkennen nu dat die overeenstemming er is. Hun voorwaarden vooraf lijken nog ongewijzigd, dus je vraagt je af wat alle gepraat van de laatste maanden voor nut heeft gehad.

Wouter

_____________

Both Abbas’s spokesmen say no deal yet to restart talks

http://www.timesofisrael.com/top-palestinian-officials-say-peace-talk-chatter-premature/

Contradicting Kerry, Ramallah says path to negotiations not cleared, insists basis for discussions must be pre-1967 lines

By ELHANAN MILLER and AP July 22, 2013, 9:25 am

A senior Palestinian official said the path to formal negotiations with Israel is still blocked, adding his voice to those of a number of other Palestinian leaders denying that agreement has been reached for US-brokered peace talks to resume.

Contradicting Secretary of State John Kerry, spokesman Nabil Abu Rudeineh said in a statement late Sunday that Palestinian President Mahmoud Abbas agreed to send a delegate to Washington merely to continue lower-level preliminary talks with an Israeli counterpart about the terms for negotiations.

A second Abbas spokesman, Yasser Abed Rabbo, had made similar comments earlier Sunday. Abu Rudeineh and Abed Rabbo are the only Palestinian officials authorized to speak on the matter.

Unnamed American sources quoted in the Israeli media on Monday, however, indicated that the talks would indeed resume shortly — “no later than August 4,” according to a report in Yedioth Ahronoth. At the start of the first session, this report said, Kerry would read out his proposal “for solving the Israeli-Palestinian conflict” and specify the pre-67 lines as the basis for negotiation on Palestinian statehood. Kerry, it said, would also note that land swaps based on the pre-67 lines would be on a one-for-one ratio. In other words, any adjustment to the pre-67 lines enabling Israel to expand sovereignty into the West Bank would be offset by an equivalent-sized Israeli territorial concession to the Palestinians from Israeli sovereign territory.

In Amman on Friday, Kerry announced that “We have reached an agreement that establishes a basis for resuming negotiations,” and that he was looking forward “to seeing my friends from this region in Washington next week” or shortly after. He specified that top Palestinian negotiator Saeb Erekat, Justice Minister Tzipi Livni and Netanyahu’s envoy Isaac Molho would come to the US to restart the talks.

But Abu Rudeineh said for actual peace talks to resume, Israel must first accept the pre-1967 lines as a baseline for negotiations on a Palestinian state and halt settlement building — familiar Palestinian preconditions which Prime Minister Benjamin Netanyahu has consistently rejected.

Abu Rudeineh said the Washington talks are meant to “overcome the obstacles that still stand in the way of launching negotiations.”

Earlier on Sunday, senior Palestine Liberation Organization official Abed Rabbo and Fatah Central Committee member Mohammed Ishtayeh also indicated that the US was premature in announcing the resumption of peace talks, after a three-year hiatus. Netanyahu confirmed in a statement on Saturday night and again to his cabinet on Sunday that the talks were indeed to resume.

Abed Rabbo told Palestinian radio that the PA leadership was currently engaged in dialogue with the American administration, and would only announce the resumption of negotiations depending on the outcome of those talks.

He said a number of issues were still pending for talks between Israelis and Palestinians in Washington later in the week, during which a framework for negotiations would be created, he added.

According to Fatah Central Command member Abbas Zaki, speaking to Jordan’s Muslim Brotherhood newspaper As-Sabeel, the Palestinian delegation set to head for Washington later this week was not tasked with relaunching negotiations. “The visit is nothing more than consultations; it has nothing to do with launching negotiations,” he added.

All these comments, which directly contradict Kerry’s upbeat announcement of a Palestinian agreement to resume talks, reflect an atmosphere of deep Palestinian skepticism regarding the prospect of negotiations with Israel.

An op-ed Sunday in the official Palestinian daily Al-Ayyam dubbed US Secretary of State John Kerry “a master of self-deception,” claiming that both sides agreed to meet in Washington only to please the American official, knowing that nothing of substance would come of the talks.

Another Palestinian official, Fatah Central Committee member Mohammed Ishtayeh, said in a press release Sunday that negotiations could only resume following an Israeli commitment to recognize the 1967 lines as the basis for a future Palestinian state, to release prisoners, and to freeze building in the settlements.

Confusion has grown since Kerry’s announcement, with some Palestinian officials claiming Kerry gave Abbas a letter guaranteeing that the talks would be held on the basis of the pre-1967 lines, and a Western official telling The New York Times on Saturday that there would be no Israeli recognition of the 1967 lines as a basis for talks.

Israeli ministers said at the weekend that the government had held firm to its insistence on there being no preconditions for resuming the negotiations, while Abbas had given ground. According to the ministers, the talks would resume without Israel agreeing to a settlement freeze, without Israel agreeing to negotiations for a Palestinian state on the basis of the pre-1967 lines, and without there first being a release of longtime Palestinian prisoners. Still, Israel would release Palestinian prisoners — up to 350, including more than 80 pre-Oslo accords “serious” terrorists, according to some sources — in phases as the talks continued, they said.