Israelische reddingsteams vertrekken naar Japan voor hulp bij gevolgen tsunami

 

Israel stuurt verschillende hulpteams naar Japan om te helpen bij de gevolgen van de zeebeving en tsunami. Ook verschillende Joodse organisaties in de diaspora bieden hulp aan en hebben geld ingezameld. Israel is vaak snel en royaal met hulp bij rampen en heeft - helaas - veel ervaring met zaken als het snel idenitificeren van doden en behandelen van gewonden. Ook de medische technologie is zeer goed ontwikkeld.

 

RP

-------- 

Israeli search and rescue team leaves for Japan today

http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=211885

By GIL SHEFLER AND HERB KEINON 
03/13/2011 02:00

Six Israelis – five business people and a tourist – remain unaccounted for on Saturday night, Foreign Ministry says.

 

A civilian Israeli search and rescue team was to leave for Japan on Sunday morning to help victims of the 8.9 magnitude earthquake and massive tsunami that struck the island nation on Friday.

Six Israelis – five business people and a tourist – remained unaccounted for on Saturday night, according to a Foreign Ministry spokesman.

The spokesman said there were enormous problems with the communications system in Japan as a result of the earthquake, and that it was possible the six Israelis had been trying to call home.

While the telecommunications system was badly damaged, it is possible to make contact via e-mail, and the embassy – relying on a recently drawn-up list of the few hundred Israelis who live in Japan – succeeded in making contact with the vast majority of them. On Friday afternoon the number of Israelis who had not yet been contacted stood at 28, a number that dropped to six in 24 hours.

There are also believed to be 300- 400 Israeli tourists in the country.

Israel was one of around 45 countries that offered the Japanese assistance, offering help in identifying victims of the earthquake and in providing water sanitation systems.

The Japanese have not yet said that they need the help.

IsraAID-First, an Israeli humanitarian umbrella group organizing the search and rescue team, said it would reach Japan by way of South Korea, and join Japanese teams already in action.

"We're sending six medical professionals and people specializing in search and rescue," Shachar Zehavi, the head of IsraAid, said. "Many of these people were members of the Israel Defense Forces search and rescue team in the past."

Zehavi said the delegation would land in either Tokyo or Osaka and be deployed in a yet to be determined area chosen by Japanese authorities.

"It all depends on how things develop in the field, but there are more teams waiting here in Israel," he said. "One of their main needs will be issues of water purification.

But the Japanese so far are dealing with it very well, with a lot of professionalism."

Over the weekend, Jewish groups around the world expressed solidarity with the people of Japan in their time of crisis.

"The destructive power of the huge earthquake that slammed Japan is incalculable, but this crisis challenges us who can act to respond," American Jewish Committee Executive Director David Harris said.

"IsraAID, our partner, often is one of the first nongovernmental groups to reach the disaster and provide urgently needed assistance."

Several Diaspora organizations have launched fund-raising efforts to help. The Jewish Federations of North America announced it was opening a website to collect money to help victims in Japan and the Pacific rim.

"The Jewish Federations send our deepest sympathy to people affected by this terrible event," said Fred Zimmerman, chairman of JFNA's Emergency Committee. "We are determined to provide emergency relief as quickly as possible and to work with our partners to provide support over the longer term as well."

Earlier, the American Jewish Joint Distribution Committee announced it was collecting money for relief efforts and had reached out to the Japanese government to offer its expertise in earthquake and tsunami- related response.

"Our prayers and sympathies go out to the families of those lost in the earthquake in Japan; and as we have before in Haiti [after the earthquake there in January 2010] and in nations struck by the Indian Ocean tsunami [of December 2004], JDC will leverage its disaster relief expertise and strong partnerships in the region to react swiftly and sympathetically to the needs of victims," said Steven Schwager, JDC's chief executive officer.

Two teams from the ZAKA rescue and recovery organization were set to depart from Israel and Hong Kong after the conclusion of Shabbat in their respective locations to help in rescue efforts.

The teams decided to go after consulting with the Foreign Ministry and with Chabad in Japan, ZAKA said in a statement. They expected to be met upon arrival by Israeli Ambassador Nissim Ben-Sheetrit, according to the statement.

 

 

IDF gaat achter terroristen aan, maar moet voorzichtig opereren op gespannen Westoever

 

Het is in Israel gewoonte nooit de beelden van aanslagen vrij te geven, uit piëteit met de slachtoffers en nabestaanden. Ook na deze gruwelijke aanslag, waarbij de keel van een vier jaar oude baby was doorgesneden, is dat niet gebeurd. Ondertussen zijn op Al Jazeera en talloze andere sites wel altijd gruwelijke beelden van Palestijnse doden en gewonden na Israelische bombardementen te zien. Ook de NOS en andere Nederlandse media zijn altijd gul met beelden van slachtoffers.

 

Afgelopen maand werd het Huwara checkpoint opgeheven, die lag voor de afslag naar Itamar, waar de aanslag plaatvond. Bij checkpoints worden geregeld messen gevonden maar dit haalt nooit het nieuws; nu is duidelijk waarvoor men deze messen wil gebruiken. Er zijn overigens eerder dodelijke aanslagen met messen gepleegd, onder andere in Jeruzalem.

 

2010 Was het rustigste jaar in lange tijd qua aanslagen, onder andere vanwege de intensieve samenwerking tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit.

 

The lull in terrorism in 2010 was a direct result of this coordination and the PA crackdown on Hamas and other terrorist groups in the West Bank – not a result of any newfound love for Zionism, but out of an understanding that if it is not done, Hamas will take over Ramallah as it took over Gaza in 2007.

 

RP

-------

'Blue-and-white' operation to apprehend terrorists

http://www.jpost.com/Defense/Article.aspx?id=211880

By YAAKOV KATZ 
03/13/2011 01:10

Analysis: Due to the brutality it took to murder sleeping children, the IDF will not rely on anyone else as it hunts for those responsible.

In recent years, since the deployment of American-trained Palestinian security forces in the West Bank, the IDF has in many cases relied on the PA to arrest terror suspects, and sometimes even those known to have been behind attacks against Israel.

But the operation to apprehend the terrorists who murdered five members of the Fogel family as they slept in their beds in their home in Itamar on Friday night will be completely "blue-and-white."

This time, due to the type of attack and the brutality it took to murder sleeping children, the IDF will not be relying on anyone else as it hunts for those responsible.

The attack in Itamar catches Israel three months into 2011, and after the quietest "security year" the country has experienced in a decade. In 2010, nine Israelis were killed in Palestinian terrorist attacks, compared to 15 in 2009 and close to 40 in the year before.

It also came after a year during which IDF commanders met close to 700 times with their Palestinian counterparts, coordinating security operations and the PA forces' deployment throughout the West Bank.

Just last month, the Central Command decided to remove the Hawara checkpoint at the southern entrance to Nablus, just before the turnoff to Itamar, allowing free movement from northern Samaria to other parts of the West Bank.

On Saturday, the checkpoint was restored, at least for the time being.

The IDF does not plan on changing its current work relationship with the PA security establishment, and after the perpetrators behind the attack are caught, business will likely go back to usual as the sides continue to meet, coordinate operations and facilitate the US and European support of the PA.

The lull in terrorism in 2010 was a direct result of this coordination and the PA crackdown on Hamas and other terrorist groups in the West Bank – not a result of anynewfound love for Zionism, but out of an understanding that if it is not done, Hamas will take over Ramallah as it took over Gaza in 2007.

The joint work with the PA and the IDF's ability to cut back on the number of operations inside Palestinian cities has allowed the military to also cut back, over the past year, the number of soldiers it maintains in the West Bank on a regular basis, reaching some of the lowest numbers since before the second intifada erupted in 2000.

The IDF did not have any specific intelligence regarding Friday's attack. It had, however, placed forces and settlement security teams on high alert in recent weeks amid fears of infiltrations, due to the increased tension and clashes between settlers and Palestinians.

The assessment within the IDF is that the perpetrators acted alone and did not belong to an established terrorist organization like Hamas or Islamic Jihad. They might be affiliated with one group or another, but their motive could be the growing tension with settlers, or the wave of delegitimization of Israel, and particularly the settlements, sweeping throughout the Palestinian cities and towns.

Despite the revolutions in Tunisia and Egypt and the violent rebellion in Libya, the West Bank has remained quiet. On Tuesday, this is expected to change, with Palestinians planning several massive demonstrations to protest against Israel and in support of Fatah-Hamas unity. The IDF will need to be careful about how it responds both to Friday's attack and to the upcoming demonstrations; to prevent further escalation, it will also need to work to try and rein in the usual "price tag" settler retaliatory attacks.

Politically speaking, all eyes will be on Prime Minister Binyamin Netanyahu. While he challenged the world on Saturday to unite in denouncing the attack in Itamar in strong and unequivocal terms, Netanyahu is said to be in the midst of writing a new groundbreaking diplomatic speech in which, some predict, he will call for the establishment of a Palestinian state within temporary borders.

The attack in Itamar could serve as Netanyahu's excuse for getting out of something he never wanted to do in the first place.

 

 

Netanjahoe vraagt expliciete veroordeling van moord op gezin in Itamar

Netanjahoe heeft gelijk wat betreft de wat zwakke veroordeling van de Palestijnse Autoriteit, zeker gezien het feit dat de aanslag is opgeëist door de Al Aqsa Martelaren Brigades, die geliëerd zijn aan Fatah. Bovendien doet de PA van harte mee aan de opruiing en het verheerlijken van terroristen in de media, en gaan ministers en zelfs Abbas naar begrafenissen en herdenkingen van terroristen zoals onlangs een van de masterminds achter de moord op de Israelische Olympische ploeg in 1972. Ook eert men terroristen als Dalal Mugrabi, verantwoordelijk voor tientallen doden waaronder zeker 10 kinderen, door pleinen, scholen en zomerkampen naar hen te vernoemen. Tja, dan komt zo'n veroordeling toch wat hypocriet over....

 

RP

--------

Netanyahu: Palestinians, world must condemn settlement attack 'unequivocally'

PM blames Palestinian Authority for fatal stabbing in which five family members were killed in Itamar settlement; Abbas and Fayyad say 'violence will only bring more violence' in reaction to attack.

By Barak Ravid, Anshel Pfeffer, Avi Issacharoff and News Agencies

Prime Minister Benjamin Netanyahu called on the international community and the Palestinian Authority to unequivocally condemn the fatal knife attack which claimed the lives of five family members in the West Bank settlement of Itamar.

"I expect the international community to explicitly condemn the murder," Netanyahu said Saturday during an official speech on the matter. "I noticed that several states which rushed to condemn Israel for building a house in some place are taking their time in condemning the murder of children. There is no justification for the murder of babies," said Netanyahu.

Netanyahu stressed that he is disappointed by the ambiguous condemnations issued by Palestinian President Mahmoud Abbas and Prime Minister Salam Fayyad.

"I demand a real denunciation from the Palestinian Authority. I am disappointed by the stuttered replies. When there were similar situations but opposite, we reacted differently – even though such an event never happened," Netanyahu said.

Palestinian President Mahmoud Abbas on Saturday reacted to the fatal stabbing in Itamar, saying that he opposes any form of violence against citizens, regardless of the reasons for it.

"Violence will only bring more violence – we must hurry to find a comprehensive, just solution to the conflict," said Abbas.

Abbas called Netanyahu earlier Saturday to condemn the settlement attack, following several long months of almost no communication between the two.

Netanyahu told Abbas that his condemnations are not enough. "The incitement must stop and the Palestinian people must be educated toward peace," said Netanyahu.

"The violence must be condemned not only because it conflicts with the PA's political interests but because it is not acceptable morally. I expect that you will stop the incitement in schools and in mosques, and educated your children toward peace, as we do," said Netanyahu.

Palestinian Prime Minister Salam Fayyad also commented on the attack on Saturday, saying that  "Violence does not justify violence, we condemn it completely, whoever does it and whoever the victims are."

Earlier Saturday, Netanyahu blamed the Palestinian Authority's "incitement against Israel" for the fatal knife attack in Itamar.

"A society which allows for such wild incitement prompts the murder of children," said Netanyahu.

Netanyahu also called on the Palestinian Authority on Saturday to put a stop to the incitement against Israel in mosques and media outlets which are controlled by the government.

The prime minister vowed that Israel would protect its citizens in the West Bank after militants stabbed to death two parents and three children in their home in Itamar.

"Israel will not stand by idly after such a despicable murder and will act vigorously to safeguard the lives of the citizens of Israel and punish the murderers," Netanyahu said.

President Shimon Peres also condemned Friday's attack, saying that the murder of parents and young children shows a loss of human dignity.

"This is one of the hardest and ugliest events that we've seen," Peres said. "The murder of parents and their young children, including a three-year-old and a month-old baby in their beds on Shabbat is a testimony of a loss of human dignity.

"No religion or faith exists in the world which allows for such atrocious acts… our hearts are with the orphans and the entire town in these horrible times. I am sure the security forces will do everything they can to find the murders and bring them to justice."

The al-Aqsa Martyrs Brigades, the armed wing of the Palestinian Fatah movement, claimed responsibility for the killing in a statement sent to reporters.

They said the attack was an "heroic operation" that was "part of the natural response to the massacres of the fascist [Israeli] occupation against our people in the West Bank and Gaza Strip," said the leaflet.

"We tell the criminals of the occupation that their crimes won't pass without punishment," the movement concluded.

Danny Dayan, representative of the Israeli settlers association, the Yesha Council, in the West Bank said, "The government must support the settlements in Judea and Samaria, which pay the heaviest price."

The family members - two parents and their three children - were killed when a suspected terrorist broke into their home in the West Bank settlement of Itamar and stabbed them all to death.

Extensive police forces and Israel Defense Forces are in pursuit of the suspects.

 

Gezin van vijf in slaap vermoord in Joodse nederzetting Itamar

Het was het NOS journaal blijkbaar ontgaan, maar gisteren werden vijf mensen in koelen bloede vermoord in de nederzetting Itamar. De terroristen doodden hen in hun slaap met messen, bij het jongste familielid, een baby van vier maanden, was de keel doorgesneden.

 

De Palestijnse Autoriteit heeft de aanslag veroordeeld, maar in nogal algemene termen zoals dat men 'alle geweld veroordeelt', zonder onderscheid tussen het doden van babies en van strijders in een gevecht. In Rafah werd de aanslag gevierd en werden snoepjes uitgedeeld.

 

RP

--------

Gaza celebrates; Fayyad condemns terror attack

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4041106,00.html

Rafah residents hand out candy following murder of parents, three children in West Bank settlement of Itamar. Palestinian PM denounces act, says "we categorically oppose violence and terror, regardless of victims', perpetrators' identity"

Elior Levy

Gaza residents from the southern city of Rafah hit the streets Saturday to celebrate the terror attack in the West Bank settlement of Itamar where five family members were murdered in their sleep, including three children.

Residents handed out candy and sweets, one resident saying the joy "is a natural response to the harm settlers inflict on the Palestinian residents in the West Bank."

Meanwhile, Palestinian Prime Minister Salam Fayyad said he "clearly and firmly denounces the terror attack, just as I have denounced crimes against Palestinians.

"We are against all types of violence," Fayyad said during a tour in Bethlehem. "Our position has not changed. As we have said many times before, we categorically oppose violence and terror, regardless of the identity of the victims or the perpetrators."

IDF and security forces have been scouring the West Bank area since late Friday night, and have arrested 20 Palestinians from the villages of Awarta, Zababdeh, Sanur and Siliya. The IAF employed unmanned aerial vehicle in an effort to search for the suspects.

The Hamas movement accused the Palestinian Authority's security apparatus of arresting three of its activists near Qalqilya and Jenin.

"The report of five murdered Israelis is not enough to punish someone," said Hamas Spokesperson Sami Abu Zuhri, adding, "However; we in Hamas completely support the resistance against settlers who murder and use crime and terror against the Palestinian people under the auspices of the Israeli occupation soldiers."

A pamphlet distributed by the Islamic group said the PA also detained activists from Nablus, who were previously imprisoned and released.

According to an unverified report, Fatah's military wing – the al-Aqsa Martyrs' Brigades – claimed responsibility for the attack. A group spokesman told a Palestinian news agency that a terror cell infiltrated the settlement of Itamar and committed the attack.

The spokesperson stressed that the attack "came as a response to Israel's continues hostile policy toward the Palestinian people."

'Give murderers death sentences'

Defense Minister Ehud Barak convened an evaluation session at the Defense Ministry offices in Tel Aviv following the attack. The meeting was attended by IDF Chief of Staff Benny Gantz and other military and intelligence officials.

Barak called on the leaders of Jewish settlements in the West Bank to act responsibly and urged the Palestinian leadership to denounce the attack.

Ron Nachman, mayor of the city of Ariel, arrived in Itamar Saturday noon and expressed anger over the government and defense minister's conduct.

"We need to find those behind the attack and give them the death penalty. I can't recall such a horrific terror attack," he said.

Nachman refused to comment on future "price tag" operations of radical rightist, saying: "I am not responsible for violent acts from either side."

 

Yoav Zitun and Attila Somfalvi contributed to this report

 

 

Een progressieve visie tegen BDS beweging

 

Een progressieve mening tegen de BDS (boycot, divestment en sancties) beweging:

 

In addition. I believe that BDS plays into the hands of the "us against them" mentality promoted by the Israeli extreme right and the Diaspora Jewish right, and makes the attacks against Israel the topic of discussion, rather than the occupation or the search for peace. In this way, the BDS movement is not only ineffective but negatively impacts two state activists in Israel and abroad.

 

Sterker nog, door de BDS beweging en de delegitimering van Israel in het algemeen, hebben veel mensen die zich verbonden voelen met Israel terecht het idee dat ze eerst Israel moeten verdedigen en dan pas kunnen strijden voor een tweestatenoplossing en tegen de bezetting. Zo is de Israelische vredesbeweging gigantisch verzwakt doordat de rest van de wereld wel erg weinig begrip had voor Israels reactie op de tweede intifada en maar op meer concessies bleef aandringen terwijl er bussen en restaurants de lucht in gingen. Hoe meer we hier wel menen te weten wat Israel moet doen om tot vrede te komen, hoe minder Israeli's nog geneigd zijn naar ons te luisteren en ons serieus te nemen. Ook leidt BDS (en alle leugens over Israel en vergelijkingen met de nazi's etc) tot een enorme polarisatie in de discussie over Israel en de Palestijnen in Nederland en andere landen. Dus mensen die werkelijk vrede en een tweestatenoplossing willen en met de bezetting niet eigenlijk heel Israel bedoelen, kunnen zich beter verre houden van de BDS en een genuanceerder geluid laten horen.

 

RP

-------

 

http://www.ameinu.net/about/pres_view.php

No Common Cause with Global BDS Movement

By Kenneth Bob, National President

(Delivered on a panel at the J Street Conference on February 29, 2011)

On National Public Radio there was a project called "in this I believe" in which a variety of well-known and less well-know people described principles which helped guide their lives. In Hebrew, you refer to your "Ani Ma'amin" – I believe or my beliefs. I am going to start with my "in this I believe" to provide context to my brief opening remarks.

• I am a life-long Zionist and I view Zionism as the national liberation movement of the Jewish people
• I wrote my first editorial against the occupation of the West Bank and Gaza and in favor of a Palestinian State in 1971 in our student newspaper, the Berkeley Jewish Radical
• I want to choose the most effective path to bring a two state solution

With that in mind, I will share my view on the BDS movement and BDS as a tactic.

The global BDS movement is a loose international network whose objective, by their own admission, is not ending the occupation as way of bringing about a two state solution. Instead they support the establishment of one state between the Mediterranean Sea and the Jordan River. They call for boycotts of Israeli products and Israeli academics, as well as divestment from companies doing business in Israel. They call on dock workers to refuse to unload ships arriving from Israel. This is an easy one for me; I can see no common cause with these people.

You then have those people who support a two state solution and propose using selected BDS tactics as a way of ending the occupation. While I understand the motivation of these activists, I think they are using the wrong tactics and will not help further their objective. Let me explain.

BDS tactics are by their very nature negative and one-sided, ignoring how complicated the situation really is. I will share a couple of examples.

First of all, boycotting of West Bank products.

I just returned from a visit to Israel yesterday, and while there I met with Talal Nasirudden, CEO of BirZeit Pharmaceuticals, and Avi Nudelman of the Israeli-Palestinian Chamber of Commerce. Together, they want to bring more Israeli businesses to the West Bank, not less, to employ Palestinians in production. During our conversation, Talal complained about the remaining restrictions on movement on the West Bank and other Israeli measures that impede economic progress. He also emphasized that without political progress, the economic advances are meaningless. However, he emphasized to me that the economies of Israel and Palestine will be intertwined. A boycott now hurts their efforts to build these economic ties and actually puts Palestinians out of work.

Secondly, I want address the popular campus tactic of calling for divestment from companies which provide military equipment to Israel. The rationale is that the weapons are used to maintain the occupation. The problem with this concept is that the same equipment they want to block is also used to defend Israel against Hezbullah sending some of their current arsenal of 45,000 rockets into Israel. The newer ones can now reach as far as Tel Aviv. I visited the Lebanese border last week, and as Tzippi Livne, Israel's opposition leader, likes to say, Israel lives in a tough neighborhood. I, for one, am not prepared to participate in efforts that are aimed to deprive her of her ability to defend herself.

In addition. I believe that BDS plays into the hands of the "us against them" mentality promoted by the Israeli extreme right and the Diaspora Jewish right, and makes the attacks against Israel the topic of discussion, rather than the occupation or the search for peace. In this way, the BDS movement is not only ineffective but negatively impacts two state activists in Israel and abroad.

In short, it is a distraction from the critical effort of bringing peace.

I am not suggesting that you sit on your hands: there are alternative ways to express opposition to the occupation and support a two state solution. While I don't have time to go into all of the options, here a few ways that we can express our opinion and support those who represent our values.

• You can support organizations involved with the Israeli peace camp, influencing public opinion both in Israel and here.
• You can publicize and support the activities of the demonstrators at Sheik Jarrah you heard about Saturday night as well as other grassroot activists.
• You can learn about TULIP – Trade Unions United for Israel and Palestine – and connect labor unions to their efforts. TULIP supports the efforts of Israel's Histadrut and the PGTU, the Palestinian General Trade Union, to find points of cooperation, like improving cross-border trucking coordination. BTW, this is why the PGTU is uncomfortable with the BDS movement; it negatively impacts the lives of the Palestinian workers.
• Israel is a democracy and there is a direct way to impact the decision making process. Americans can donate to Israeli political campaigns!
• And of course, you can impact the U.S. gov't through J Street.

As I mentioned in my opening, I am personally marking 40 years in my efforts to end the occupation. For this reason, I am laser focused on this task and I support all constructive efforts to achieve that goal. I just don't think BDS are among them.

Thank you.

 

Israel Apartheid Week, maar Arabische Apartheid laat wereld koud

 

Last year alone, some 180,000 Palestinians from the West Bank and Gaza Strip entered Israel to receive medical treatment. Many were treated despite the fact that they did not have enough money to cover the bill. In Israel, even a suicide bomber who is -- only! -- wounded while trying to kill Jews is entitled to the finest medical treatment. And there have been many instances where Palestinians who were injured in attacks on Israel later ended up in some of Israel's best hospitals.

 

Verwacht hier geen artikelen over in onze kranten, of het nou de NRC is of de Telegraaf, want die zijn veel te druk met Israel bashen en het blijven herhalen, herkauwen en opdienen van dezelfde oude cliches, halve waarheden en hele leugens. Verwacht ook niet dat Dries van Agt aandacht heeft voor enig positief nieuws over Israel, of zich het lot aantrekt van de vele Palestijnen die door de Arabische staten worden onderdrukt en gediscrimineerd.

 

RP

---------

 

Where Is The Outcry Against Arab Apartheid?

by Khaled Abu Toameh
March 11, 2011 at 5:00 am

http://www.hudson-ny.org/1953/arab-apartheid

Mohammed Nabil Taha, an 11-year-old Palestinian boy, died this week at the entrance to a Lebanese hospital after doctors refused to help him because his family could not afford to pay for medical treatment.

The tragic case of Taha highlights the plight of hundreds of thousands of Palestinians who live in impoverished refugee camps in Lebanon and who are the victims of an Apartheid system that denies them access to work, education and medical care.

Ironically, the boy's death at the entrance to the hospital coincided with Israel Apartheid Week, a festival of hatred and incitement organized by anti-Israel activists on university campuses in the US, Canada and other countries.

It is highly unlikely that the folks behind the festival have heard about the case of Taha. Judging from past experiences, it is also highly unlikely that they would publicize the case after they heard about it.

Why should anyone care about a Palestinian boy who is denied medical treatment by an Arab hospital? This is a story that does not have an anti-Israel angle to it.

Can anyone imagine what would have happened if an Israeli hospital had abandoned a boy to die in its parking lot because his father did not have $1,500 to pay for his treatment?

The UN Security Council would hold an emergency session and Israel would be strongly condemned and held responsible for the death of the boy.

All this is happening at a time when tens of thousands of Palestinian patients continue to benefit from treatments in Israeli hospitals.

Last year alone, some 180,000 Palestinians from the West Bank and Gaza Strip entered Israel to receive medical treatment. Many were treated despite the fact that they did not have enough money to cover the bill. In Israel, even a suicide bomber who is -- only! -- wounded while trying to kill Jews is entitled to the finest medical treatment. And there have been many instances where Palestinians who were injured in attacks on Israel later ended up in some of Israel's best hospitals.

Lebanon, by the way, is not the only Arab country that officially applies Apartheid laws against Palestinians, denying them the right to receive proper medical treatment and own property.

Just last week it was announced that a medical center in Jordan has decided to stop treating Palestinian cancer patients because the Palestinian Authority has failed to pay its debts to the center.

Other Arab countries have also been giving the Palestinians a very hard time when it comes to receiving medical treatment.

It is disgraceful that while Israel admits Palestinian patients to its hospitals, Arab hospitals are denying them medical treatment for various reasons, including money. But then one is reminded that Arab dictators do not care about their own people, so why should they pay attention to an 11-year-old boy who is dying at the entrance to a hospital because his father was not carrying $1,500?

But as the death took place in an Arab country and as the victim is an Arab why should anyone care about him? Where is the outcry against Arab Apartheid?

Joa, veer kinne!

 

Als u dezer dagen weinig berichten van ons ziet, dat heeft dat een goede reden...

 

Alaaf!

 

Schuift Netanjahoe op naar het midden?

 

Misschien is de wens de vader van de gedachte van Aluf Benn, dat Bibi Netanjahoe bezig is op te schuiven naar het midden, maar hij noemt enkele duidelijke recente signalen dat dit het geval zou zijn. Lastig lijkt me dat Netanjahoe op geen enkel niveau in de voetstappen van Ariel Sharon past, en dat Obama lang niet zo makkelijk tevreden te stellen is als Bush.

 

Wouter

___________

 

http://www.haaretz.com/misc/article-print-page/netanyahu-may-be-breaking-away-from-the-far-right-to-the-center-1.347003

Netanyahu may be breaking away from the far-right to the center

PM must choose between the ideology he was raised on and the duties of the leader of a small country entirely dependent on international support.

By Aluf Benn

Published 01:07 04.03.11

 

Prime Minister Benjamin Netanyahu has reached the point where he needs to make a decision, something he has avoided doing for two years: choosing between the ideology he was raised on and which is part of his internal belief system, and the duties of the leader of a small country entirely dependent on international support.

Like all of his predecessors, Netanyahu too has surrendered to external pressure and embarked on a political initiative that will break through the stifling isolation in which Israel finds itself.

Two parallel developments brought him to this breaking point. U.S. President Barack Obama's veto against the condemnation of West Bank settlements at the UN Security Council brought home to Netanyahu that Israel has no more friends in the international community. It was only the flick of Obama's finger that prevented a huge diplomatic defeat for the prime minister, and the White House went out of its way to make it clear that it does in fact support the condemnation and was voting against it only for domestic political considerations. Now the time has come to cash in, and Obama will demand a price for his veto.

Domestically, Netanyahu has taken a dive in public opinion polls and is unable to reach the popularity he enjoyed at the start of his tenure. His big rivals, Kadima head Tzipi Livni and Foreign Minister Avigdor Lieberman, are only becoming stronger and have signaled their cooperation in a future coalition that would rise on the ruins of Likud.

Criticism of the prime minister stems from a sense of standstill, along with his lack of leadership in the recent chief of staff appointment and inability to manage his own office. A daring act, one of leadership, is now required for Netanyahu to overturn the way things are moving.

Former Prime Minister Ariel Sharon found himself in the same position in the fall of 2003. The public was tired of his leadership, the Americans were fed up with the political impasse and his popularity was falling. The international community began signaling it would impose a solution, in line with the Geneva Initiative, and the elders of the defense establishment warned that Sharon was leading to disaster. Sharon broke, and announced that he would evacuate the Gush Katif settlement bloc in Gaza.

From that moment on, his luck turned, his popularity reached new heights and the world embraced him.

Following in Sharon's footsteps

Signs have become plentiful in recent days that Netanyahu is following in Sharon's footsteps and breaking away from the extreme right to the center. It began with his address to the Knesset last week, in which he hinted at an interim settlement with the Palestinians that will keep the Jordan Valley in Israeli control, and also dropped the demand that the Palestinians recognize Israel as a homeland of the Jewish people. He continued with the razing of the Havat Gilad outpost, a clear sign to the extreme right.

On Monday, Netanyahu told Likud − like Sharon before him − that he will not continue along the same line in view of the tremendous amount of international pressure.

Now he is saying in closed meetings that "a binational state would be disastrous for Israel" and suddenly Netanyahu sounds like former Prime Minister Ehud Olmert, who in an interview with Haaretz at the Annapolis Conference declared: Two states or Israel is finished. And this is the same Netanyahu who has always denied the demographic threat, regarding it as a scarecrow in the service of the left.

It is clear that the prime minister is looking to the right, and using the tried and tested trick of picking a fight with the settlers. They will block roads, making drivers angry and causing them to hate the extreme right-wing. Netanyahu will appear as someone who cares about the interests of the state and will not sell out those interests for the sake of excitable hilltop youth.

Netanyahu's problem is that the leaders of the world do not believe him. Contrary to Olmert and Sharon, who both had close ties with President George Bush, Netanyahu has a poor relationship with Obama. He will now focus his efforts on convincing the American president to give him a chance. He will try to convince Obama to let him dictate his own punishment by promising to make further pullbacks in the West Bank and pave the way for a Palestinian state. Only thus will it be possible to foil the unilateral declaration of independence the Palestinians are planning.

Hamas (en Fatah) wil Holocaust onderwijs in UNRWA scholen dwarsbomen

 

De Holocaust was niet de reden waarom Israel werd gesticht, zoals nog wel eens gedacht wordt, maar ze speelde wel een cruciale rol in de ontwikkelingen die tot de oprichting en erkenning van de Joodse staat leidden. Alleen al daarom lijkt mij van belang dat Palestijnse schoolkinderen deze geschiedenis leren, zoals Israelische schoolkinderen zouden moeten leren dat er Arabieren in het land woonden lang voordat Israel werd gesticht, en onder welke omstandigheden die vertrokken/gevlucht/verdreven zijn. Wederzijds begrip van elkaars geschiedenis zal helpen om compromissen te sluiten en tot verzoening te komen.

 

Zie eerder: http://israel-palestijnen.blogspot.com/2011/03/hamas-eist-dat-unrwa-scholen-geen-les.html

 

 

Wouter

___________

 

 

Hamas vows to foil Holocaust lessons in UNRWA schools

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=210371

By KHALED ABU TOAMEH 
03/01/2011 20:32

Fatah officials also express opposition to teaching "enemy's false claims and lies"; Hamas says UNRWA plan would be a "cultural crime."

 

 

Hamas and Fatah have vowed to foil any attempt to teach the Holocaust in UNRWA-run schools in the West Bank and Gaza Strip.

The two parties said Tuesday that teaching about the Holocaust was a "provocative act."
The Hamas government said that the UN group's intention to include the Holocaust in school text books was a "challenge to the feelings of the Palestinians." It accused UNRWA of carrying out a political agenda that did not serve the interests of the Palestinians and "violates their culture and unchangeable values."

Hamas said it was also opposed to the move because it would pave the way for normalization with Israel.

"This is an attempt to impose on us the culture of normalization with the occupation," said a statement issued by the Hamas-controlled Ministry of Culture in the Gaza Strip. "They want us to accept the tales and lies to win sympathy."

The ministry described the Holocaust as a lie, saying it had been exaggerated to garner sympathy for the "usurping entity" at the expense of the rights and interests of the Palestinians.

The Hamas ministry warned UNRWA against teaching the Holocaust in its schools as part of lessons on human rights, declaring, "This is a flagrant intervention in the internal affairs of the Palestinians and a violation of regulations that have existed since the establishment of UNRWA."

Hamas also urged Palestinians to confront the "suspicious scheme," which it condemned as a "cultural crime." It said schools should instead dedicate classes to talking about the "occupation's terror and racism."

Zakariya al-Agha, a senior Fatah official in the Gaza Strip and head of the PLO "refugee department," said he was also opposed to teaching the Holocaust in Palestinian schools.

Salah al-Wadiyeh, a Fatah representative in the West Bank, said that the Holocaust was a "big lie." The Palestinians, he said, "know more than any other people the history of their enemies and their false claims and lies."

He, too, lashed out at UNRWA for reportedly agreeing to educate Palestinian school children about the Holocaust.

Hamas berooft bank in Gaza

 

De Israelische blokkade van de Gazastrook is blijkbaar nog redelijk effectief, daar Hamas zich ertoe verlaagd om particuliere banken in de strook geld afhandig te maken.

 

__________

 

Gaza banks close because of Hamas robberies

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/03/gaza-banks-close-because-of-robberies.html

 

 

From Ma'an:

The Palestinian Monetary Authority announced Thursday that all banks in Gaza would close on Thursday, following the perpetration of a robbery by unknown gunmen who stole cash from the Palestine Investment Bank in Gaza City.

PMA officials did not report the amount of cash taken from the bank, but said the financial institutions would remain closed until the funds were returned.

A statement from the body condemned the robbery, saying the use of weapons against the people of Gaza was unacceptable. The PMA "resents, denounces and condemns the attack," the statement said.

While it is unclear who robbed the bank, it seems strange that the banks would close from an ordinary armed robbery. More likely the bank suspects that the robbers were none other than Hamas, as Ma'an explains has happened before:

[Last summer] the Palestine Islamic Bank in Gaza City reported three incidents of cash being "withdrawn by force" by Gaza government officials, and in June suspended operations in protest over the actions.

Palestine Press Agency adds that Hamas has also taken over the Palestinian Investment Fund's offices and cash, and that other tenants of the same building were forced to leave. The Fund was meant to be an independent institution to help out businesses in Gaza.

This is only the latest takeover by Hamas of previously private Gaza institutions. These takeovers are one major reason why a reconciliation between Hamas and Fatah are increasingly unlikely, as Hamas' control of Gaza is cemented.

UPDATE: The Jerusalem Post via Reuters fills in the blanks, and Ma'an is shown once again to dance around the truth so as not to upset Hamas (h/t T34):

Banks in Gaza closed on Thursday in protest against Hamas's seizure of $250,000 in cash in a dispute with the Palestinian Authority.

A banking official said Hamas police went to the Palestine Investment Bank on Wednesday and demanded the money from the account of the PA-backed Palestine Investment Fund, which Hamas alleged had been illegally transferring money out of Gaza.

"(Hamas police) said unless they were given the money, they would take it by force," the official told Reuters. He said the police left with bags of cash filled with Israeli shekels worth $250,000 after several hours of discussion.

"All banks closed their doors today to protest against Hamas's assault on the Palestine Investment Bank," said the official, who declined to be identified.

A West Bank official for the Palestinian Monetary Authority, which oversees banking in Gaza and the West Bank, said the Hamas police had committed "armed robbery." In a statement, the monetary authority demanded the return of the cash.

-----------------

 

More details on Hamas' armed robbery of a Gaza bank

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/03/more-details-on-hamas-armed-robbery-of.html

 

Yesterday, Ma'an did everything it could to avoid mentioning that Hamas had robbed a bank in Gaza. But now that others have made the accusations, Ma'an feels it can report on the story.

And it is a doozy.

The Palestinian governments in the West Bank and Gaza Strip are at loggerheads again after the Palestinian Monetary Authority accused security forces in Gaza of robbing a bank.

The PMA announced Thursday that all banks in the Gaza Strip would close following a robbery at the Palestine Investment Bank in Gaza City.

Authority deputy Muhammad Manasreh told Ma'an that Gaza government officials stole $340,000 from the bank over two days.

On Tuesday, an official from the Hamas-led Ministry of Interior seized $90,000 from the bank by force after bank employees refused to honor a check due to insufficient funds in the account, Manasreh said.

The following day, the same official tried to cash a check for $250,000. Again, bank staff refused to honor the check due to insufficient funds. An argument erupted and cashiers called senior Hamas officials who failed to resolve the dispute, the PMA official added.

He said the bank was later raided by armed government security forces who seized $250,000.

Can you believe that Israel is so intransigent as to refuse to negotiate with this wonderful, pragmatic, respected political group?

 

 

Gaza exporteert cherry tomaatjes naar Europa via Israel - Mag dat?

 

Ik beweerde onlangs dat Israel sinds 2007 export vanuit Gaza maar sporadisch toestaat. Ik kreeg hier commentaar op, omdat de blokkade flink versoepeld is na de heisa rond de "Free Gaza vloot" in mei 2010. Dat klopt, maar dit betrof in eerste instantie met name de import van consumptiegoederen, en in beperkte mate van bouwmaterialen. Tot een serieuze versoepeling van de export van met name tuinbouwprodukten is afgelopen december besloten, maar dat nieuws was me tot nu ontgaan. Minister Rosenthal pleitte onlangs nog voor verdere versoepeling van im- en export.

 

Ik vroeg me ook af of de Israel boycot activisten de cherrytomaatjes uit de Gazastrook gaan boycotten. En verhip: Elder of Ziyon heeft het antwoord, en verhip, het antwoord is werkelijk: "ja"!

Zie: BDSers also want to boycott Palestinian Arab products!

De producenten in Gaza zouden hier flink van balen, want op de markt in Gaza zelf krijgen ze nog niet de helft van de prijs die ze bij export naar Europa krijgen.

 

Wouter

__________

 

Israel allows Gazans to export cherry tomatoes. The PA denies it.

From YNet:

Palestinian farmers will start exporting cherry tomatoes from the Gaza Strip this week, as part of a government decision from the end of 2010 to expand the Strip's agricultural exports.

The first stage will see some 50 tons of tomatoes sent to Europe through Israel. According to estimates, the exports will yield Gaza's farmers some €150,000 (about $206,500).

The Palestinian farmers will deliver the tomatoes through the Kerem Shalom crossing to Israeli agricultural export company Agrexco, which markets the produce in Europe. The money is transferred to agricultural cooperatives, which will hand it over to the Palestinian farmers.

The Agrexco company stresses that it has lists of the growers and ensures that the money reaches them.

As part of the exports, which began in November 2010, the Strip's farmers export strawberries, carnations and peppers. Meanwhile, the pepper exports have been halted due to technical problems.

So far, Gaza's farmers have exported some 367 tons of strawberries worth €1.8 million ($2.5 million), about 5.3 million carnations worth €850,000 ($1.17 million) and 6 tons of peppers.

The agricultural activity in the Strip is conducted with the help of the Dutch government, as part of a special project training farmers and providing them with infrastructure through a Palestinian agricultural company.

But the PA is saying that this is not true. From their official WAFA news agency:

Abdel Karim Ashur, head of Agricultural Relief Committee in Gaza Strip, denied news Wednesday about an Israeli permit to export vegetables and specifically tomatoes from the Gaza Strip to European markets.

However, Israeli media claimed that Israel allowed the export of tomatoes from Gaza into European markets through Karm Abu Salem crossing.

Ashur told WAFA that Israeli authorities allowed on Tuesday and for the first time the export of only two tons of cherry tomatoes, almost at the end of the tomato season, pointing out that Palestinian farmers agreed to that only to maintain their presence in European markets.

Ashur added that this permit is not a gift from Israel but is a result of pressure on Israel, by Dutch companies cooperating with Palestinian companies, to allow export of cherries, pepper and tomatoes.

Israel is still refusing to allow the export of tomatoes and other fruits and vegetables to European markets and even West Bank markets which offer better prices than Europe, according to Ashur.

He added these measures restrict economic development in Palestine and specially that of the agricultural sector.

Ummm...the photos seem to show otherwise:

A Palestinian worker checks a truckload of cherry tomatoes bound for Europe before it crosses into Israel at the Kerem Shalom crossing point near Rafah, in the southern Gaza Strip, March 2, 2011.

Boxes of cherry tomatoes from the Gaza Strip bound for Europe are seen at the Kerem Shalom crossing terminal March 2, 2011

Coral is the brand name of Palestinian Arab produce marketed by Agrexco to Europe.

And as I have shown recently, BDSers want the boycott of Israeli products to include Palestinian Arab produce as well!

 

 

J Street: "Palestijnse Staat Nu" als wondermiddel tegen alle kwalen

 

Het is ook hier een bekend fenomeen: een Palestijnse staat is de oplossing voor alle problemen in de wereld. Onrust in het Midden-Oosten, dreiging van Iran, spanningen tussen de islam en het Westen, antisemitisme, islamofobie, radikalisering, steun voor Wilders, you name it: een Palestijnse staat zorgt voor stabiliteit, maakt een einde aan Arabische onvrede, aan anti-Westerse sentimenten in het Midden-Oosten en elders, aan anti-Israel sentimenten en acties, en zal zorgen voor een welvarend Midden-Oosten dat vervolgens een lichtend voorbeeld zal zijn voor de hele wereld. Er is echter een vervelend obstakel dat die staat al meer dan 60 jaar verhindert en dat heet Israel.

 

In werkelijkheid is de kans behoorlijk groot dat een Palestijnse staat autocratisch bestuurd zal worden (zoals tot nu toe alle landen in het Midden-Oosten behalve Israel en Libanon) en een behoorlijke portie islam zal kennen. Hamas en Fatah zijn beide corrupt, verheerlijken geweld tegen Israelische burgers en verspreiden antisemitische propaganda. Er moet natuurlijk wel een Palestijnse staat komen, maar er is wel wat voor nodig om te zorgen dat die niet door extremisten gekaapt zal worden en de regio niet verder zal destabiliseren. Westerse druk op (en eisen aan) de Palestijnen bijvoorbeeld.

 

RP

--------

 

Friday, March 04, 2011

Great report from the J Street conference

http://elderofziyon.blogspot.com/2011/03/great-report-from-j-street-conference.html

 

 

Wonderful insights from Z-Street's Lori Lowenthal Marcus:

 

Psychologists teach that an obsession is "a persistent disturbing preoccupation with an often unreasonable idea or feeling." There is a persistent theme on J Street: a Palestinian State must be created RIGHT NOW ("PSRN"), and it's almost as if there is a complete memory block about the refusals of varying forms of the state, including the original offer by the United Nations of yet another Arab State in 1947.

That PSRN is J Street's obsession is revealed by the fact that unanimity on that "solution" co-exists with radical disagreement about the nature of the problem. Here's an abbreviated list of the ideological positions you pass as you walk down J Street:

...Around the corner we learn from Knesset member Shlomo Molla that bilateral negotiations between Israel and the Arab Palestinians are the only way to move towards peace in the region. Two houses down on the same street, Tom Dine of Search for Common Ground tells us that bilateral movement is impossible, and instead a regional approach is the only possibility for peace. And that the only choice open to Israel is to create a PSRN.

Just across J Street from these guys is New York Times reporter Roger Cohen who insists that the unrest in the Middle East is actually weakening Iran, while down the block we learn from the Saban Center's Shibley Telhami that Iran is the main threat in the region. Iran is weaker, says Cohen, so now is the time to create a Palestinian State, and Iran is the major threat, says Telhami, so now is the time to create a Palestinian State. Polar opposite reasoning, yet naturally both ineluctably lead to the conclusion that the only possible answer is the immediate creation of a Palestinian State.

Hebrew University professor Bernard Avishai berated Dennis Ross for wimpishly claiming that "bilateral negotiations is the only mechanism" for achieving peace. Avishai instead called for an "Obama Blueprint" in which the US uses its bully pulpit to galvanize "international momentum and pressure" (on Israel, of course), to create a Palestinian State. In the same building but down a few flights we heard from the ubiquitous Egyptian journalist Mona Eltahawy that the "West has become irrelevant" and that rather than the West, the region demands freedom and dignity for the Palestinians. Both agreed about one thing -- wait, I'm trying to remember -- oh yes, the need to create a PSRN.

 

Read the whole thing.

 

Ormel vervalt in clichés over Israël-Palestina in Trouw verslag

 

IMO Blog, 2011

In Trouw hield Henk Jan Ormel, Tweede Kamerlid voor het CDA, een online dagboek bij van de reis naar het Midden-Oosten die een delegatie van de vaste Kamercommissie Buitenlandse Zaken onlangs maakte. De linkse partijen haakten af, toen duidelijk werd dat men Egypte en de Gazastrook niet zou bezoeken.


Ormels dagboek is informatief, en hij heeft op momenten een open geest en zoekt oprecht naar een oplossing van het Midden-Oosten conflict . Maar hij vervalt daarbij helaas ook in verschillende bekende clichés over het conflict en besteedt in zijn dagboek meer aandacht aan de Palestijnse posities dan aan de Israëlische. Het is ook opvallend dat op het moment dat de bevolking in vrijwel ieder land in het Midden-Oosten de straat op gaat en het vertrek eist van de huidige machthebbers danwel serieuze hervormingen, hij het vooral heeft over checkpoints, ongelijke waterverdeling, nederzettingen en ander (vermeend) Israëlisch onrecht de Palestijnen aangedaan. Het is raar dat in een regio zo uitgestrekt en zo divers als het Midden-Oosten steeds maar weer het Israëlisch-Palestijns conflict als kernprobleem en oorzaak van de problemen wordt neergezet. De Arabische onvrede komt niet voort uit het feit dat Israël een gebied ter grootte van de provincie Gelderland bezet, maar uit despotisme, corruptie, vriendjespolitiek, armoede, wanbeleid en onderdrukking door de dictators, koningen en sheiks in het Midden-Oosten. Toch besluit Ormel zijn eerste verslag met:

Israël zal moeten inzien dat een vredesakkoord met de Palestijnen en een zelfstandige Palestijnse staat, die het bestaansrecht van Israël erkent, ook in het belang is van de veiligheid van Israël. De EU moet juist nu harder aandringen op een vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen. Nederland heeft een goede naam bij beide partijen en ook parlementaire diplomatie kan een bijdrage leveren aan een noodzakelijke toenadering.

Meer voor vrede doen
Hij zal nog vaak herhalen dat Israël meer voor vrede moet doen, en de in zijn ogen apathische houding van Israël hekelen. Tegenover de Palestijnen en Arabische staten ontbreekt iedere kritiek of oproep om de mensenrechten te respecteren, Israël oprecht te erkennen, het antisemitisme en de haatpropaganda tegen Israël te staken, etc. Het is bijna potsierlijk dat op een moment dat de Arabische wereld zo massaal in verzet komt tegen hun eigen leiders, Ormel niet verder komt dan de bekende riedel dat Israël meer moet doen voor vrede, en de EU harder moet aandringen op een vredesakkoord. Hij heeft op zichzelf natuurlijk gelijk dat vrede goed zou zijn, wie kan daar nou tegen zijn? Het probleem is echter dat 'hard aandringen' door de EU het probleem niet per se (en zeer waarschijnlijk niet) oplost. Het probleem is namelijk niet alleen de nederzettingen etc. maar ook de Arabische weigering Israël oprecht te erkennen en de Joden als een volk met recht op zelfbeschikking en wortels in de regio te zien.
Op 27 februari herhaalt hij zijn oproep aan Israël meer te doen voor vrede:

De Israëli's lijken juist een afwachtende houding aan te nemen en leggen de nadruk op de grote veiligheidsrisico's voor Israël. Ik denk dat te lang wachten en de wijze van optreden tegen de Palestijnen juist grotere veiligheidsrisico's oproept. Er is verwarring en frustratie bij zowel Palestijnen als Israëli's en een langetermijn visie heb ik niet gehoord. Juist nu het hele Midden-Oosten in brand staat is een naar binnen gerichte houding een veiligheidsrisico op zich. Dit gaat niet alleen maar op voor Israël en de Palestijnen, maar ook voor de USA en de EU!

En op 1 maart nog eens:

Wat opvalt is dat Israël erg met zichzelf bezig is en het lijkt er op dat er geen goede scenario's doordacht worden die rekening houden met de grote veranderingen in de regio. Iran is een reële bedreiging, maar gefrustreerde Palestijnen ook. Het Palestijns-Israëlisch conflict is niet alleen een regionaal, territoriaal conflict zoals er meerdere zijn. Het is een ideologisch conflict en Israël moet zich zorgen maken over het groeiende isolement. Oplossing van dit conflict is vooral in het belang van Israël zelf!

Natuurlijk is een goede oplossing van het conflict met de Palestijnen (en de Arabische wereld) in het belang van Israël, en inderdaad moet Israël zich bezinnen op de veranderingen in de regio en de bedreigingen en kansen die die inhouden. Zover was men in Israël waarschijnlijk ook gekomen. Maar in tegenstelling tot wat Ormel suggereert ligt die oplossing niet alleen in Israëls handen. Ik vind het in het algemeen behoorlijk aanmatigend hoe makkelijk mensen hier, vaak geen deskundigen wat betreft de regio en de geschiedenis, menen te weten wat Israël moet doen en hoe het vrede kan bereiken. De onderliggende idee daarbij is natuurlijk dat de Israëli's zelf, geobsedeerd met hun veiligheid, getraumatiseerd door de Holocaust en verblind door eigen fanatisme, dat niet meer kunnen zien. Zij kunnen geen reële afweging meer maken tussen de risico's en verliezen die met het opgeven van land gepaard gaan en het voordeel van mogelijke vrede en erkenning in de regio. Daarom hebben ze buitenstaanders nodig om ze dat te vertellen, en als ze dan nog niet willen luisteren moeten die zonodig Israël onder druk zetten om dat te doen wat ook voor haarzelf uiteindelijk het beste is.

Ormel vergeet overigens even dat Israël vorig jaar voortdurend op onderhandelingen aandrong en de Palestijnen maar voorwaarden bleven stellen. De bouwstop die Israël onder Amerikaanse druk instelde was natuurlijk niet goed genoeg, want Oost-Jeruzalem zat er niet bij, al maakte de woede van de VS over zo ongeveer ieder huis dat Israël er over de Groene Lijn wilde bouwen wel duidelijk dat Israël hier niet veel kon doen. De PA weigerde op haar beurt Israël te erkennen als Joodse staat of op enige andere wijze Israël tegemoet te komen. Pas toen de bouwstop bijna voorbij was werd er onder grote Amerikaanse druk even gepraat, waarna de PA, juist ja, een verlenging van de bouwstop eiste. En in 2008 deed Olmert de Palestijnen een vergaand vredesvoorstel, dat Abbas echter weigerde. Of Netanjahoe bereid zal zijn zo ver te gaan als Olmert is de vraag, maar hij heeft wel de tweestatenoplossing geaccepteerd.

Hoe Israël uit het 'groeiende isolement' kan komen is natuurlijk een goede vraag, maar concessies blijken niet zaligmakend. De terugtrekking uit Gaza heeft Israël weliswaar enige goodwill maar ook veel raketten en een versterking van Hamas opgeleverd. En voornoemd vredesvoorstel van Olmert wordt simpelweg genegeerd door Westerse media en politici. Ook de Oslo Akkoorden hebben Israël geen vrede gebracht, wat overigens beide partijen te verwijten valt. Het is dus allemaal wel erg veel makkelijker gezegd dan gedaan, en iets meer begrip voor Israëls (veiligheids)problemen zou welkom zijn.

Palestijnse standpunten
In zijn eerste verslag van 1 maart beschrijft Ormel zijn ontmoeting met verschillende Palestijnen en geeft uitvoerig hun standpunten weer. Hij schrijft:

Al Malki geeft de voorkeur aan het kwartet (USA, EU, VN en Rusland). Hij herhaalt de woorden van president Abbas die heeft aangegeven dat een vredesakkoord ook een einde aan claims inhoudt; een belangrijke Israëlische eis. De nieuwe staat wil geen leger, geen tanks of vliegtuigen. Alleen een politiemacht. Een nieuwe staat wil Israël veiligheidsgaranties geven. Al Malki zegt dat de Palestijnse Autoriteit bereid is om een internationale legermacht, bij voorkeur de NAVO, op zijn grondgebied toe te laten. Maar in ieder geval geen Israëlische soldaat meer op Palestijnse bodem!
(...)
Terugtrekking moet meteen beginnen, maar kan geleidelijk plaatsvinden. Het is noodzakelijk Hamas bij het proces te betrekken, aldus Malki, onder de voorwaarde dat geweld wordt afgezworen. Hamas wordt minder populair in Gaza, maar put hoop uit de veranderingen in Egypte. Ze zullen een afwachtende houding aannemen zolang de situatie in Egypte onduidelijk is. Daar kan niet op gewacht worden. Opname van Hamas in een nationale regering kan overwogen worden als Hamas dat zelf wil, geweld afzweert en mede veiligheid aan Israël wil garanderen.

Het hele verslag gaat alleen over Al Malki en hoe graag de Palestijnen vrede willen. Nergens een kritische kanttekening of opmerking, of relativering. Het klinkt allemaal prachtig, nietwaar? Je vraagt je af waarom er nog geen vrede is. Veiligheidsgaranties, geen leger, een einde aan claims, geleidelijke terugtrekking. Wat wil Israël nog meer? In werkelijkheid is een en ander niet zo duidelijk. Officieel eist de PA dat alle vluchtelingen terug kunnen keren naar Israël, al laat men een enkele keer doorschemeren tot een compromis wat dit betreft bereid te zijn. En waar bestaan die veiligheidsgaranties precies uit? Mag Israël een (tijdelijke) presentie houden in de Jordaanvallei? Controle over het luchtruim? Hoe worden de grenzen gecontroleerd en hoe weet Israël dat er geen wapens worden gesmokkeld zoals in de Gazastrook? Hamas zal natuurlijk nooit 'veiligheid aan Israël garanderen' zoals men ook nooit het geweld zal afzweren. Men zal hooguit bereid zijn tot een tijdelijk staakt het vuren. Zowel leden van Hamas als van Fatah laten zich in het Engels vaak wat gematigder uit, in dubbelzinnige bewoordingen die met wat creativiteit in het Westen bijzonder positief worden uitgelegd. In het Arabisch prijst men terroristen als Dalal Mugrabi, of de leiders van de moord op de Israëlische Olympische ploeg in 1972, ontkent men de Holocaust en elke Joodse band met het land, en roept op heel Palestina te bevrijden. Op het Fatah congres in Bethlehem twee jaar geleden werden bijzonder harde resoluties aangenomen die geen ruimte lieten voor vrede en een tweestatenoplossing.

Op 27 februari neemt Ormel eveneens kritiekloos van alles wat Palestijnen hem vertellen voor waar aan, zonder enige kritische kanttekening, en zonder wederhoor:

De minister van landbouw van de Palestijnse Nationale Autoriteit, Ismail Daiq, is ook aanwezig en ik vraag wat zijn grootste zorgen zijn. 'Water en settlers' antwoordt hij. De waterverdeling wordt door Israël gedaan. Boeren boren waterputten die soms 800 meter diep zijn. Maar Palestijnse boeren krijgen zelden toestemming om waterputten te slaan. Settlers bezetten heuveltoppen in de Jordaanvallei en maken de buurt onveilig. Er wordt geschoten op mensen en dieren. Palestijnen voelen zich onveilig en kunnen niet meer over wegen rijden in de buurt van een settlement. Minister Daiq beklaagt zich regelmatig bij zijn Israëlische collega en vindt daar op zich een gewillig oor, maar er verandert niets. Het ergste vindt hij dat deze settlers direct toestemming krijgen om waterputten te slaan en zoveel water oppompen dat het grondwater zakt, waardoor het moeilijker wordt voor de Palestijnse boeren om aan water te komen. We gaan kijken bij een hevig snorrende waterpomp achter stevig prikkeldraad. Een grote buis gaat naar een Israëlische nederzetting en een miezerig stroompje water gaat naar de Palestijnse landerijen. Minister Lieberman gaf aan dat de Palestijnen zich eerst eens economisch moeten ontwikkelen; dat lukt met deze strategie niet!

Ik zou zeggen: leg dit verhaal voor aan Israëlische autoriteiten en vraag hen hoe het zit en waarom het water niet eerlijker wordt verdeeld. Dat is toch logisch als neutrale buitenstaander? Maar Ormel gaat verder met zijn beschrijving van de volgende ontmoeting, met, ja, alweer een Palestijn. Het watergebruik is in de Oslo Akkoorden geregeld, waarin beide partijen een bepaalde hoeveelheid toebedeeld hebben gekregen. In werkelijkheid verbruiken de Palestijnen een stuk meer en het Israëlische gebruik is (mede door besparingsmaatregelen) teruggelopen, waardoor de verschillen in gebruik momenteel niet groot meer zijn. Er worden door Palestijnen regelmatig illegaal waterputten geslagen en water afgetapt. Er is overigens aan beide kanten schaarste omdat de hoeveelheid water beperkt is. In Israël is het daarom bijzonder duur om meer dan een bepaald quotum te verbruiken. Het zou mooi zijn als beide partijen meer zouden samenwerken in een goed watergebruik en beheer, waterzuivering en besparing. Dat schiet meer op dan het elkaar eindeloos de zwarte piet toeschuiven. Maar een dergelijke constatering kon er bij Ormel dus niet vanaf.

Hunkeren naar vrede
Hij vervolgt zijn verslag met een gesprek met de Palestijnse gouverneur van Jericho en een Palestijnse bierbrouwer. Tot slot merkt hij op:

Niemand van de Palestijnse gesprekspartners is bang voor Hamasachtige toestanden; ook de christelijke Palestijnen niet. Palestijnen willen een moderne staat waarin je vrij kunt zijn en met respect behandeld wordt. De bierbrouwer is voor een éénstaat oplossing, waarbij de westelijke Jordaanoever onderdeel gaat uitmaken van Israël. Dit lijkt me weinig realistisch. Tussen de regels door kun je horen dat deze oplossing vooral wordt ingegeven door gebrek aan vertrouwen in de eigen leiders. Iedere Palestijn die we vandaag spreken, hunkert naar een vreedzame verandering.

Ja, iedere Israëli ook, wie niet? Maar over Israël merkt Ormel slechts op dat het teveel in zichzelf gekeerd is en te weinig doet voor vrede, niet dat men er zozeer naar hunkert. Bij Ormel is de Palestijn telkens weer het slachtoffer, vaak welwillend, creatief en vredelievend, en maakt er in een moeilijke situatie het beste van. De Israëli's zijn de onderdrukkers, de daders, die de huidige situatie in stand houden al zijn de Palestijnen bereid hen veiligheidsgaranties, erkenning etc. te geven. Ormel lijkt op het eerste gezicht misschien neutraal, en hij is zeker geen Van Agt die het continu heeft over de 'illegale bezetting' en Israëlische 'oorlogsmisdaden' etc., maar hij kiest wel degelijk partij. Dat blijkt ook uit een verslag van ontmoetingen met mensen van verschillende organisaties. De Arabieren zijn natuurlijk allemaal kritisch naar Israël, en de Israëlische organisaties die men opzoekt zijn eveneens kritisch naar Israël, al heeft men ook even met NGO Monitor en PMW gesproken. Uitgebreid legt Ormel de kritiek op Israël van het Israël Democracy Institute uit, om vervolgens nog twee organisaties te beschrijven die zich voor meer gelijkwaardigheid tussen Joden en Arabieren inzetten. En dan nog even een kort stukje over PMW en NGO Monitor, waarna Ormel maar weer eens besluit dat:

De atmosfeer in Israël is naar binnen gekeerd en er lijkt weinig draagvlak voor stappen om te komen tot betere relaties met de Arabische wereld. Eigen veiligheid staat in het denken voorop en de meest gehoorde reactie op de revolutionaire ontwikkelingen in de landen om Israël heen is afwachtend. Israël voelt zich nu veilig, steekt de kop in het zand en denkt belang te hebben bij een status quo. De vraag is of deze positie de veiligheid van Israël op de langere termijn dient. Ik denk van niet! Een afwachtende Israëlische houding zal tot frustratie bij de Palestijnen en radicalisering in de Arabische wereld leiden en dat is niet in het belang van Israël, noch van de VS, noch van de EU.

Gaap. Is Ormel in de politiek ook zo herhaalderig en breedsprakig? En passent wordt hier even gesuggereerd dat radikalisering in de Arabische wereld niet komt door armoede, corruptie, radikale imams en Koranscholen, maar doordat Israël niet genoeg voor de vrede doet. Er wordt weleens gezegd dat Nederlanders moralistisch zijn en iedereen menen te moeten vertellen wat te doen. Het is echter opvallend hoe vaak dit moralisme beperkt blijft tot Israël, en de Arabieren daarvan gevrijwaard blijven. Dat heeft verschillende oorzaken. Zelf zeggen mensen hierop vaak dat zij van Israël meer verwachten omdat het een democratie is, Westers en ontwikkeld. Betekent dat dat als je maar niet roept dat je iets om mensenrechten geeft je er ook niet op mag worden aangesproken? Overigens beweert zelfs een land als Libië democratisch te zijn en mensenrechten te eerbiedingen. Ook wordt er vaak op gewezen dat wij ons verbonden voelen met Israël en het daarom graag goede raad geven. En wij zouden medeverantwoordelijk zijn voor wat Israël doet omdat het land er zonder onze steun niet had kunnen komen. Dat laatste is onjuist zoals ik laatst op IMO schreef: Israël kreeg alleen passieve steun uit Europa en is er vooral gekomen omdat de Arabieren ieder compromis afwezen en de VN (en de meeste landen) daarom geen alternatief meer zagen dan deling van het land. De Arabieren kregen veel meer steun van bijvoorbeeld de Britten, die het Jordaanse leger hadden opgeleid en van wapens voorzien. Bovendien is Israël in de eerste plaats opgebouwd, verdedigd, ontgonnen en bevolkt door de enorme inzet van de zionisten. In de jaren '30 was er in feite al een semi-onafhankelijke staat in Palestina met de instituties die daarbij horen. Daar had men Europa niet voor nodig, of het moet in negatieve zin zijn geweest: het antisemitisme heeft veel Joden naar Palestina gedreven, en de passiviteit en tegenwerking van de Britten noopten tot het opzetten van ondergrondse organisaties voor zelfverdediging en illegale immigratie.

Het argument dat wij ons met Israël verbonden voelen en daarom kritisch zijn vind ik vaak behoorlijk hypocriet. Velen zijn tegenwoordig begaan met de Palestijnen, waarom is men van daaruit dan niet wat kritischer naar hen toe? Nederland en de EU geven de PA veel financiële steun en steunen daarnaast tal van Palestijnse maatschappelijke organisaties, waarvan sommige een behoorlijk radikale agenda hebben. Ook van daaruit zou je een kritischer houding verwachten. Deze kritiekloze houding komt denk ik vooral door de slachtofferrol waarin we hen plaatsen en waarin ze zichzelf plaatsen: van een slachtoffer kun je niet al teveel verwachten, die moet eerst gered/bevrijd worden, dan pas kan er verder worden gekeken. Het is jammer dat ook Ormel meegaat in deze trend en het eigen aandeel van de Palestijnen negeert. Maar ook de rest van de Arabische wereld lijkt wat hem betreft wel erg om Israël en wat daar gebeurt te draaien. Zou het door zijn christelijke wortels kunnen komen? Daarin neemt het Heilige Land (sorry, maar ik hou zelf absoluut niet van die term) een centrale plaats in in het verleden, heden en toekomst. Alles met Gods wil natuurlijk.

Ratna Pelle

Syrië wil dat EU zich richt op Israël, niet op Egypte

 

Intussen in Syrië, lijkt er geen vuiltje aan de lucht...

De Syrische ambassadeur heeft het over democratie en hervormingen. Syrië is al vele jaren aan het "hervormen", maar wetenschappers hebben een microscoop nodig om de vooruitgang te kunnen waarnemen, en er is met atoomweegschalen nog geen grammetje democratie te meten.

 

Wouter

___________

 

http://www.europa-nu.nl/id/vimxrckczcuk/nieuws/syrie_wil_dat_eu_zich_richt_op_israel_om?ctx=vh84exkkodyi

Syrië wil dat EU zich richt op Israël om vredesproces Midden-Oosten impuls te geven, niet op Egypte (en)

Met dank overgenomen van EU observer (EUOBSERVER), gepubliceerd op 17 februari 2011, 18:44.

EUOBSERVER / BRUSSELS - The EU should take firm action against Israeli settlement-building and human rights abuses instead of playing politics in Egypt if it wants to calm tension in the Middle East, Syria's ambassador to the Union has said.

Speaking to EUobserver in Brussels on Wednesday (16 February), Mohamad Ayman Soussan said the main danger of conflict in the region comes from the Arab-Israeli problem not the revolution in Egypt or Tunisia.

"Our European friends have a responsibility here, because Europe is the principal economic partner of Israel. They have all the means at their disposal to make Israel reconsider its position vis-a-vis international law. Europe must assume this responsibility if it ever intends to take its rightful place in the international order," he explained.

"Where in Europe do you see such a level of brutality against demonstrators? Where do you see roads that can be used only by one kind of people? Israel practices apartheid and the EU assists this everyday through its ongoing relations."

The ambassador added that outside forces - including Syria, the EU and the US - have no rightful say on Egypt's new government.

"We have full confidence in the Egyptian people. They sacrificed almost 500 lives for this revolution and I believe the people of Egypt know very well what they must do ... democracy cannot be a la carte," he said. "One has to treat the people of this region as adults, not as children."

Asked if post-revolutionary Egypt could become hostile toward Israel, he noted that ordinary Egyptians never shared the Mubarak regime's pro-Israeli line. "The peace with Israel was always cold. There is a peace treaty between Egypt and Israel. But this was never a real peace," he said.

Mr Soussan did not hide his antipathy toward the Israeli authorities. Asked if there is a risk that Egypt could let arms flow to Hamas in Gaza, he countered: "Was support for the European resistance against the Nazis a crime?"

The ambassador said that EU countries played a negative role in events leading up to the Egyptian and Tunisian upheavals.

"The two regimes which fell were Europe's foremost allies. There was a feeling of discontentment in these two countries about the foreign policy orientation of the two regimes," he said. "I wouldn't go that far [as to blame the EU or the US for the revolutions]. But I would ask, were the Europeans faithful to their values in supporting these regimes?"

Going back further to selected EU countries' support for the US invasion of Iraq, Mr Soussan said that the Iraq war put a brake on the reform process in the Arab world.

"After the invasion in 2003, stability became the main priority of all the countries in the region. We did not want to become a second Iraq. When people saw the example of Iraq, they wanted stability above all else. They wanted to know that when they left home in the morning, their country would still be there when they returned at night."

On the internal situation in Syria, the ambassador admitted that reforms need to be made and that there is a "small group" which is unhappy with President Bashar al-Assad.

But he pointed to the fact that 50,000 Sunni Muslims peacefully celebrated the birthday of the Prophet Mohammed at a ceremony with the president in Damascus on Tuesday as a sign that there is no uprising on the cards.

On the one hand, the EU embassy in Damascus on Wednesday said it "profoundly regrets" the jailing on spy charges of a 19-year-old blogger called Tal Al-Mallouhi. And EU diplomats in the region say the country's security forces keep down dissent.

But on the other hand, the EU welcomed Damascus' recent decision to end a years-long blockade on Facebook and YouTube. The Union is in advanced negotiations on an Association Agreement with Syria and EU diplomats say that Syrian society is relatively open in terms of free speech and freedom of worship.

• origineel bericht: 'Syria to EU: tackle Israel, not Egypt for Middle East...'