dinsdag 31 maart 2015

Antiracisme en antisemitisme op 21 maart (vervolg IMO)

 

Humberto Tan als spreker op 21 maart (foto: Bob Thomas)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/03/31/antiracisme-en-antisemitisme-op-21-maart-vervolg/  

= IMO Blog =  

De manifestatie op 21 maart in Amsterdam had soms meer weg van de Gaza-demo’s van afgelopen zomer dan van een anti-racisme dag. Rapper Appa was niet de enige die Israel hekelde; voor hem sprak nog een andere kwade Nederlander van Marokkaanse komaf, Abdulkasim Al Jaberi van de antizionistische organisatie Back to Palestine. Je kunt je afvragen waarom hij en niet Esther Voet (die in het begin ook aanwezig was) als spreker was gevraagd, en wat zijn verhaal toevoegde naast dat van Appa.

Hij zei onder andere:

En lieve mensen als we over racisme praten moeten we het over Palestina hebben. De zionistische entiteit, ook wel Israël genoemd vermoordde deze zomer meer dan 2300 mensen in Gaza. Meer dan 400 kinderen onder het puin begraven.. en racisme was de ideologische drijfveer achter elke raket en kogel die op de Palestijnen werd gevuurd.

En waarom kan dit gebeuren? Door Westerse militaire, economische en politieke steun aan Israël. Kijk als het aan ons lag zou het Nederlandse beleid niet zionistisch zijn. Maar naar moslims wordt niet geluisterd omdat hetzelfde racisme dat Palestijnen tot terroristen reduceert onze kinderen hier in Nederland straatterroristen noemt en geen kansen geeft op de arbeidsmarkt. Dat betekent dat wij hier een speciale verantwoordelijkheid hebben naar onze Palestijnse zusters en broeders om hier een Intifada te ontketenen tegen racisme. Ons lot is onlosmakelijk verbonden met Palestina en zo lang Palestina niet vrij is zijn wij dat niet en andersom. De Palestijnen nemen hun verantwoordelijkheid al, zij trotseren de dood elke dag.

Er zijn jonge mensen tussen ons.. en jullie zijn de toekomste rappers, dichters, schrijvers, kickboxers, stryders, intellectuelen en al deze dingen tegelijkertijd. Tussen ons staat de nieuwe generatie Malcolm Xen, Mahmoud Darwishen, Appas, Harriet Tubmans, Abdelkarim el Khattabis en Leila Khaleds. Laat niemand, niemand je vertellen dat je dat niet kunt zijn!

Al Jaberi vergroot de tegenstelling tussen allochtonen en autochtonen en heeft het steeds over ‘wij mensen van kleur’ die gebukt gaan onder racisme en geweld, die niet worden geloofd door de politie, veel harder worden gestraft voor dezelfde misdrijven, nergens terecht kunnen met hun problemen, een slechter studieadvies krijgen met dezelfde scores etc. etc. Nergens iets van een bewijs natuurlijk, net als met alle idiote aantijgingen tegen Israel. Israel vermoordde geen 2300 mensen (het worden er telkens meer) maar vocht tegen een extremistisch bewind dat duizenden Joden wilde vermoorden. Circa de helft van de 1900 slachtoffers waren strijders en geen onschuldige burgers, zoals de Hamas autoriteiten in Gaza het aan de journalisten vertelden (die dat vervolgens braaf opschreven). Al Jaberi wil dat ‘de mensen van kleur’ een intifada ontketenen tegen racisme, en stelt voor een voorbeeld te nemen aan o.a. terroriste Leila Khaled die twee keer een vliegtuig kaapte. En dan noemt hij zowel Rutte als Samsom racistisch. Het is duidelijk: niemand deugt behalve wij, mensen van kleur. Laten we het maar niet hebben over het schrijnende racisme in Marokko tegen mensen met nog wat meer kleur van bezuiden de Sahara. Racisme is een heel simpele kwestie: ‘alleen onze tegenstanders maken zich hieraan schuldig en moeten dus met alle middelen worden bestreden. Wij zijn nooit racistisch, want wij zijn mensen van kleur’.

De Palestijnen nemen overigens helemaal geen verantwoordelijkheid, ze stellen zich net als Al Jaberi en Appa op als slachtoffer, waarbij het altijd alleen aan de ander ligt. De link met Palestina en racisme hier is overigens zeer kunstmatig. Het lot van allochtonen in Nederland is helemaal niet verbonden met dat van de Palestijnen, net zo min als dat van ‘witte’ mensen verbonden is met, pak hem beet, witte Zuid-Afrikanen. Het zijn platte clichés.

We moeten in Nederland proberen met z’n allen een beetje redelijk samen te leven en het is prettig als dat elders ook lukt, of het nou de VS, Israel, Frankrijk of waar dan ook is. Er is geen reden Israel daar speciaal uit te lichten. De problemen in Israel tussen Joden en Arabieren zijn niet met hier te vergelijken omdat er ook een nationaal conflict is, waarin beide volken hetzelfde land claimen. Beter om Nederland met andere Europese landen te vergelijken waar een groeiende groep allochtonen van vooral Marokkaanse komaf voor steeds meer spanningen zorgt, en extremistische posities en uitspraken aan beide kanten. Maar wacht even, het ging toch helemaal niet alleen om Marokkanen? Het zou toch ook over antisemitisme gaan, over zwarten, over alle vormen van vreemdelingenhaat en vooroordelen? Dat is althans de pretentie van het Comité 21 Maart, maar het moge duidelijk zijn dat daar weinig van terecht komt op deze manier.

Esther Voet liep halverwege de demo kwaad weg. Zij was een van die mensen die er thuishoorde, die zich vanuit haar eigen achtergrond intens kwaad maakte over Wilders’ “minder Marokkanen”  uitspraak, die dialoog zoekt zonder haar achtergrond en visie te verloochenen. Voet was verbijsterd dat Humberto Tan bereid was het podium te delen met schreeuwlelijkerds als Appa en Al Jaberi, en sprak hem daarop aan:

Allereerst: Sjawoea tov. Ten tweede: ja, ik had beter moeten weten, dat van de ezel en de steen…
Maar weer trok ik vol goede hoop richting Museumplein, omdat er toch goede namen als Humberto Tan en Tanja Jess verbonden waren aan een anti-discriminatie demo. Helaas, wederom lukte het niet om ondanks de grote namen er iets moois en verbindends van te maken. Ook deze middag was een farce. Ik kan dat schrijven omdat ik er was. Tot op zekere hoogte. (…) Maar na een rant van een spreker die het had over de Zionistische Entiteit en die @diederiksamsom uitschold voor racist (@pvda was 1 van de sponsors) had ik het wel gehad. Heb gehoord dat Appa volledig los is gegaan (toen zat ik al in bad). Maar de vraag die blijft: hoe kan Humberto zich hiervoor lenen? Ik ben voor zijn speech op hem af gestapt en heb gezegd dat dit een schande was, en dat ik vertrok. Hij wilde dat ik bleef.

Diverse mensen hebben Tan, vriendelijk dan wel in wat minder vriendelijke bewoordingen, via twitter gevraagd waarom hij zich hiervoor leende, maar hij heeft niet in het openbaar gereageerd. Zijn toespraak was overigens mooi, daar gaat het niet om. Maar zoals hij nooit met bijvoorbeeld Geert Wilders het podium zou willen delen, zo zou hij dat ook niet met Appa moeten willen. Zo worden deze extremisten en haatzaaiers keer op keer gelegitimeerd door gerenommeerde organisaties en bekende Nederlanders.

Het moet eindelijk eens afgelopen zijn met het kapen van antiracisme activiteiten en Kristallnachtherdenkingen door antizionisten, antisemieten en andere schreeuwerds. Als respectabele organisaties en sprekers zich openlijk hiervan zouden distantiëren en hun medewerking staken, dringt wellicht de boodschap door. Toen vorige zomer de SP Amsterdam afhaakte bij een demonstratie waarop Appa sprak, was de organisatie onaangenaam verrast. Vreemd genoeg deed de SP nu wel weer mee, althans werd genoemd als één van de vele ondersteunende organisaties, samen met nog gematigder clubs als GroenLinks, PvdA en diverse vakbonden.

Ik hoop dat leden van deze organisaties flink aan de bel gaan trekken en eisen dat zij hun goede naam niet meer lenen aan dergelijke opruiing. En sprekers als Humberto Tan moeten niet alleen door een paar zionisten maar door iedereen worden aangesproken, in columns en blogs en mails en twitter-reacties. Laat dus je stem horen! Roep op alleen mensen te laten spreken die werkelijk tegen alle vormen van racisme zijn. Roep op om de strijd tegen antisemitisme een gelijkwaardige plaats te geven op antiracisme manifestaties, in plaats van antisemieten er een podium te verschaffen. Roep op om tegenstellingen te verkleinen in plaats van te vergroten, en wederzijds begrip in plaats van haat te zaaien.

Ratna Pelle

 

Antiracisme en antisemitisme op 21 maart (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/03/30/antiracisme-en-antisemitisme-op-21-maart/  

= IMO Blog = 

Van de zomer sprak rapper en activist Appa de volgende fraaie woorden op een Gaza-demonstratie:

‘Antisemitisme is de grootste troefkaart van deze smerige achterbakse laffe en hypocriete zionistische lobby met het CIDI voorop. Esther Stinkvoet, je bent een smerig mens, een akelige heks, een harteloze heks die alles op alles zet om mensen tegen elkaar uit te spelen en antisemitisme te misbruiken. (…) De grootste vijand van vrede is het hebberige kapitalistische bloeddorstige regime van het zionisme. (…) Wij zijn het verzet zoals Hamas het verzet is. Hamas is geen terroristische organisatie, Hamas strijdt voor haar volk en zolang zionisten de Palestijnen uitmoorden hebben de Palestijnen de helden en vrijheidsstrijders van Hamas nodig. Fuck de zionisten, fuck de Talmoed, free your mind, free Palestina!’.

Met deze verlichte uitspraken maakte hij kennelijk zo’n diepe indruk op de organisatie van de antiracisme demonstratie vorige week zaterdag in Amsterdam, dat men besloot hem uit te nodigen om een toespraak te komen houden. Het lijkt vreemd: iemand die zelf racistische- en haattaal bezigt jegens bepaalde bevolkingsgroepen en mensen waarmee hij het oneens is, uitnodigen om op een manifestatie tegen racisme en uitsluiting te komen spreken. Maar ondanks dat op het affiche en in de aankondiging antisemitisme ook staat genoemd, blijkt uit het persbericht duidelijk dat het vooral om racisme tegen moslims en zwarten gaat:

Samen tegen racisme, islamofobie, afrofobie en antisemitisme. Dit motto staat centraal op de landelijke demonstratie en manifestatie in Amstera [sic] op 21 maart 2015, De Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie. De organisatoren roepen ertoe op islamofobie als discriminatiegrond te erkennen, racisme tegen moslims te bestrijden en meer aandacht te schenken aan het Nederlandse slavernij- en koloniale verleden. Zij pleiten daarnaast voor een actieplan tegen discriminatie op de arbeidsmarkt en in het onderwijs, stoppen met etnisch profileren door de politie, voor een menswaardig asielbeleid en 24 uursopvang voor vluchtelingen.

Ook bij een uitvoeriger beschrijving van de oproep staan alleen maatregelen gericht op het tegengaan van discriminatie van moslims en zwarten. Het gaat over asielbeleid, beleid tegen discriminatie van moslims, etnisch profileren door de politie, en natuurlijk Zwarte Piet (het is maart, dus we kunnen de discussie alvast opstarten, dan hebben we uitgebreid de tijd om alle voors en tegens eindeloos te herhalen). Nergens een woord over de recente aanslagen op Joodse doelen, de toename van het aantal antisemitische incidenten, de angstgevoelens die er leven onder veel Joden, het feit dat men op veel plekken niet meer met een keppel op kan lopen. Laat staan dat een belangrijke bron hiervan benoemd zou worden, namelijk jongeren van Marokkaanse afkomst die uit een misplaatst gevoel van solidariteit met de Palestijnen en gevoed met complottheorieën en antisemitische propaganda, zich schuldig maken aan antisemitisme. Mensen inderdaad zoals Appa. Hij vervangt het woord ‘jood’ netjes voor ‘zionist’, maar duidelijk is dat daaronder in principe alle Joden vallen die niet duidelijk anti-Israel zijn. Uit het ‘fuck de Talmoed’ blijkt zijn haat tegen de Joodse religie.

Om zo iemand als spreker te vragen op een antiracisme demo getuigt van enig lef of, en dat is waarschijnlijker, een enorm bord voor je kop. Verblind als men is door de idee dat moslims en zwarten alleen slachtoffer zijn, en dus per definitie zelf niet kunnen discrimineren of haatzaaien, wordt een antisemiet van allochtone afkomst uitgenodigd om te spreken tegen racisme.

Appa maakte het op deze demo iets minder bont dan afgelopen zomer, maar het blijft een vreemde mengelmoes van woede, haat tegen de gevestigde orde, slachtofferschap en jeugdige energie en optimisme voor de toekomst:

Mag ik boos zijn op t feit dat mijn kansen op de arbeidsmarkt kleiner zijn dan de jouwe? Mag ik boos zijn op t feit dat dit constant wordt gezien als cliché en t schuilen in een slachtofferrol? Nou? Mag ik boos zijn of niet? Mag ik woedend zijn op t feit dat een 2e kamerlid alles wat ik heilig en belangrijk acht de grond in trapt en er mee wegkomt, ondanks t feit dat t strafbaar is? Mag ik boos zijn op t feit dat moskeeën niet worden bewaakt zoals synagoges terwijl islamofobie hoogtij viert? Mag ik woedend zijn op t feit dat als je als bekend persoon kritiek levert op de onmenselijke behandeling en etnische zuivering van de Palestijnen door Israel, je wordt bestempeld als antisemiet en je daardoor uit t publieke debat wordt gehouden? Mag ik woedend zijn dat de Nederlandse regering dit regime blijft steunen en verdedigen ondanks het feit dat ze al meer dan 67 internationale conventies hebben gebroken? Mag ik woedend zijn op het feit dat bepaalde riooljournalisten van o.a de Telegraaf, Elsevier en Spits worden gebruikt om karaktermoord te plegen op een ieder die zich kritisch uitspreekt tegen deze poppenkast? Mag ik schreeuwen omdat ik monddood wordt gemaakt?

(…) We zitten samen in hetzelfde schuitje en de onmacht die we voelen maakt ons kwetsbaar en vatbaar voor woede en haat.. Wordt wakker! Wordt wakker en laat gister voor wat t is! Kijk naar vandaag, herken de leugenaars en oplichters en sta op.. Sta op en sta samen ongeacht je kleur, religie en etnische achtergrond! Wordt wakker en laat je niet meer bedriegen!

(…) Ze zeggen dat een betere wereld begint bij jezelf.. Ik kies er voor om vandaag te beginnen! Wat geweest is geweest en een nieuwe start vergt moed en moed is wat we nodig hebben als we verandering willen!

Zo creëert hij slim een gevoel van saamhorigheid, van hoop, van een ‘wij’ dat sterk genoeg zal zijn om te zegevieren en een ‘zij’ dat bestaat uit verrotte oude structuren, uit racisten en cynici, leugenaars op tv en mensen die vol haat zitten en een zondebok creëren om hun eigen problemen op te projecteren. Ik kan mij voorstellen dat dit heel krachtig overkomt, zoals Wilders woorden ook krachtig overkomen. Ondertussen zaait hij zelf haat door wederom tegen Israel te keer te gaan, en suggereert hij dat synagoges onterecht bewaakt worden, of dat althans heel wat minder noodzakelijk is dan het bewaken van moskeeën. De reden dat moskeeën niet worden bewaakt zou Appa moeten verheugen: het is niet nodig omdat er nauwelijks gewelddadige incidenten zijn tegen moslims, en al helemaal niet in moskeeën. Uit onderzoek blijkt echter telkens weer dat juist antisemitische incidenten toenemen. De bewaking van synagoges is geen overbodige luxe maar een gevolg van hoe mensen als Appa over de Joden en Joodse zelfbeschikking denken en dit in opruiende taal verkondigen.

Veel van wat Appa zegt is onzin, zoals dat hij uit het publieke debat wordt gehouden. Hij was niet lang geleden nog op de tv in een speciale uitzending vanwege de spanningen als gevolg van de aanslagen op Charlie Hebdo en een Joodse supermarkt in Frankrijk, en ook Vrij Nederland interviewde hem bij die gelegenheid. Met de ’67 internationale conventies’ die Israel gebroken zou hebben zal hij wel doelen op VN resoluties. Dezelfde VN veroordeelde eerder deze week nog alleen Israel voor het schenden van vrouwenrechten. Ook in de Mensenrechtenraad wordt Israel routineus veroordeeld, terwijl notoire mensenrechtenschenders en schurkenstaten buiten schot blijven en elkaar de hand boven het hoofd houden. Dat men daar Israel veroordeelt zegt dus meer over de partijdigheid van de VN dan over Israels gedrag. Appa is boos op Wilders die ‘alles wat ik heilig en belangrijk acht de grond in trapt en er mee wegkomt’, maar doet zelf precies hetzelfde met dat wat voor veel Joden belangrijk is, hun thuis, de plek waar zij zichzelf kunnen zijn en waar zij altijd terecht kunnen. Appa zet zich neer als slachtoffer terwijl hij minstens evenzeer dader is. Hij doet een ander aan wat hij niet wil dat hemzelf wordt aangedaan.

Hij mag van mij boos zijn, woedend, ziedend, maar waarom moeten mensen die een antiracisme demonstratie bijwonen dit aanhoren? Ik ben zelf vroeger op dat soort demo’s geweest, die tot doel hadden het bewustzijn hierover te vergroten, maar ook om te laten zien dat het ook anders kan. Dat je ook tolerant kunt zijn en anders met elkaar om kunt gaan, zonder direct over mensen te oordelen op grond van hun afkomst of uiterlijk, hun geslacht of geloof of seksuele geaardheid. Appa laat het tegendeel zien. Hij is volkomen intolerant tegenover mensen die er anders over denken dan hij, hij plakt etiketten, hij scheldt mensen uit, demoniseert, beledigt het heilige boek van een andere religie, en iedereen is schuldig behalve hijzelf en zijn medestanders.

Wie zijn verantwoordelijk voor deze wanstaltige vertoning? Nergens op de website wordt duidelijk wie of wat achter het Comité 21 Maart zit, maar de demonstratie wordt ondersteund door een waslijst aan organisaties, waaronder de FNV, AbvaKabo, Artikel 1 (landelijke meldpunten discriminatie), Kerk in Actie, Contactorgaan Moslims en Overheid, Stichting Vriendenkring Mauthausen, GroenLinks Amsterdam, SP Amsterdam, PvdA Amsterdam en de Raad van Kerken Amsterdam.

Mag ik kwaad zijn dat op een antiracisme demonstratie Israel, het land waar het meest vervolgde volk zelfbeschikking heeft, wordt gedemoniseerd? Mag ik kwaad zijn dat antisemitisme op een antiracisme demonstratie wordt verzwegen en gebagatelliseerd? Mag ik woedend zijn over de leugens die daar worden verteld? Mag ik schreeuwen omdat dergelijke demonstraties, net als de Kristallnachtherdenking, al jaren worden misbruikt door radikaal linkse en antizionistische groeperingen om hun eigen agenda door te voeren? Waar geen woord wordt vuil gemaakt aan de recente aanslagen op Joodse doelen en alleen islamofobie als probleem wordt gezien? En mag ik tot slot ziedend zijn dat organisaties en partijen waarmee ik sympathiseer deze poppenkast steunen? En dat dit al jaren wordt aangekaart en gehekeld, maar dat dat de dames en heren bij de vakbond, de verschillende  linkse partijen en verschillende kerkelijke organisaties blijkbaar geen bal interesseert? Als er iemand reden heeft kwaad te zijn, zijn het de echte antiracisten, die niet alleen opkomen voor hun eigen etniciteit en geloof maar voor werkelijke gelijkheid en pluriformiteit, mensen die Wilders evenzeer verafschuwen als de haattaal van Appa en Abulkasim Al Jaberi (die niet onderdeed voor Appa), die zich inzetten voor dialoog en verzoening, die aan moslims dezelfde eisen stellen als aan Joden en alle anderen.

Ratna Pelle

 

donderdag 26 maart 2015

Israel wordt steeds rechtser, in de media (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/03/25/israel-wordt-steeds-rechtser-in-de-media/  

= IMO Blog =  

Israelische verkiezingen zijn voor de Nederlandse media altijd een goede aanleiding weer eens te benadrukken hoe havikachtig en rechts Israel is geworden. Bij iedere verkiezing lijkt Israel opnieuw een ruk naar rechts te hebben gemaakt, lijkt alleen rechtse retoriek aan te slaan en buitelen de kandidaten over elkaar heen in een poging de rechtse kiezer te paaien. Het is zeker waar dat rechtse retoriek het goed doet bij een deel van de kiezers. Men speelt handig in op het sentiment dat Israel vaak niet wordt begrepen in het buitenland en terwijl de Arabische wereld in brand staat en er honderdduizenden zijn omgekomen en miljoenen gevlucht, Israel vaak het felst veroordeeld wordt. Daarbij is men terecht bang voor aanslagen, raketten, tunnels en voor Arabieren uit Oost-Jeruzalem die voetgangers omver rijden. Wat bij ons vooral een theoretische discussie is, is daar een dagelijkse realiteit. Logisch dus dat met name op dat gebied veel Israeli’s ‘rechtser’ zijn dan wij. NRC is dat ook opgevallen, en men schrijft in een ‘vraag en antwoord’ artikel:

Heeft ‘centrum-links’ of ‘centrum-rechts’ in Israël dezelfde betekenis als in Nederland?

Nee. Het Zionistische Kamp is rechtser dan de PvdA en Likud rechtser dan de VVD. Dit uit zich bijvoorbeeld in standpunten over de illegale Israëlische bezetting van Palestijns gebied. De VVD is voorstander van een tweestatenoplossing, Likud ziet weinig in onderhandelingen met de Palestijnen. En zelfs het Zionistische Kamp, officieel voorstander van ‘twee staten voor twee volkeren’, is niet zo eenduidig over Israëlische terugtrekking. Zo zat Amos Yadlin, kandidaat-minister van Defensie voor het Zionistische Kamp, in het bestuur van een organisatie die promoot dat Joodse kolonisten huizen in het Palestijnse Oost-Jeruzalem binnentrekken.

Oost Jeruzalem is niet ‘Palestijns’ of ‘bezet’. Sommige wijken waren voor 1948, toen Jordanië dit deel van de stad veroverde en van Joden zuiverde, deels of grotendeels Joods. Dat de Zionistische Unie vindt dat daar ook Joden mogen wonen, is dus geen bijzonder havikachtig standpunt en zeker niet tegenstrijdig met een tweestatenoplossing. Zo’n standpunt als rechts bestempelen vind ik nogal kort door de bocht. Daarbij is het vreemd dat het hier alleen maar over de Palestijnen gaat, en niet over sociaal economische zaken, immigranten, vrouwenrechten, milieu en andere thema’s die  we met links associëren. We hebben vaak de neiging om alleen door het prisma van het Israelisch-Palestijns conflict naar Israel te kijken, en vergeten dan dat daar ook allemaal interne zaken spelen. Overigens is het opvallend dat concessies aan de Palestijnen, en meer in het algemeen een pro-Palestijns standpunt, algemeen als links is gaan gelden. Van daaruit worden de Arabische partijen altijd als het meest links beschouwd, terwijl de islamisten en ook de nationalistische Arabieren op sommige terreinen juist rechtse standpunten hebben. De nieuwe verenigde Arabische lijst is een samengaan van communisten, islamisten en nationalisten en ik heb zo’n vermoeden dat die op het gebied van emancipatie, homorechten en zaken rond geloof, huwelijk en medische ingrepen behoorlijk conservatief is.

Dit thema, dat de Zionistische Unie eigenlijk helemaal geen echt links alternatief is, kwam in meerdere artikelen tot uiting. In een commentaar door correspondent Dirk Walters, eveneens in het NRC (14 maart), schrijft hij:

“Maar hoe links is Herzog eigenlijk? (…) Toch is hij niet in alle opzichten de tegenhanger van Netanyahu. De naam zegt het al: het Zionistische Kamp is net zo goed een partij die het Joodse karakter van Israel van groot belang acht. Als het diplomatieke overleg met Iran faalt, vindt ook Herzog dat Israel een aanval moet lanceren op Iran. En het Zionistische Kamp wil, net als Netanyahu, grote nederzettingenblokken behouden voor Israel. Kortom, de standpunten van het ZK zijn in lijn met de verrechtsing van Israel.”

Zo dekte men zich vorige week zaterdag handig in tegen de mogelijkheid dat de ZU zou winnen. Nee, dan blijkt het beeld wat we de afgelopen jaren van Israel hebben geschetst niet verkeerd, want eigenlijk is dit gewoon Netanyahu-light. Trouw flikte eenzelfde kunstje:

Ook in de relatie met de Palestijnen belooft Herzog een ander geluid. Zo heeft hij aangekondigd dat hij weer met Egypte wil samenwerken, om het vastgelopen vredesproces weer op gang te brengen. Toch is het de vraag of hij op dit punt meer zal bereiken dan Netanyahu. In de Israëlische krant Ha’aretz zei Herzog onlangs dat hij de bezetting van de Westelijke Jordaanoever best wil beëindigen, maar alleen als hij het land dankzij een akkoord in goede handen kan achterlaten. Hij wil ook best nederzettingen ontruimen, maar alleen in overleg met de kolonisten. Intenties zijn er dus wel, maar het is onduidelijk of Herzog bereid is om door te pakken als de Palestijnen grote concessies vragen of als de kolonisten dwarsliggen.

Wat onder een links kabinet in ieder geval verandert, verwacht Midden-Oosten-specialist Daniel Levy van de European Council on Foreign Relations, is de toon. Israël zal zich minder provocatief opstellen en beter uitkijken met omstreden strafmaatregelen, zoals de uitbreiding van nederzettingen of het inhouden van Palestijns belastinggeld. Maar, zeggen cynici, een vriendelijker toon alleen helpt de Palestijnen niet vooruit – integendeel, de impasse duurt er alleen maar langer door.

Oftewel, in feite verandert er niets omdat Herzog niet meteen zonder voorwaarden bereid is de hele Westoever aan de Palestijnen over te dragen. Dat men de grote blokken wil houden is echter geen teken dat er geen akkoord kan komen; eerdere plannen zoals het vergaande Geneefse Akkoord of de Clinton Parameters gingen uit van een landruil van 2-5% van de Westbank, zodat Israel de grootste nederzettingenblokken kan houden. In eerdere onderhandelingen zouden de Palestijnen met een beperkte ruil (ca. 2%) hebben ingestemd. Voor Jeruzalem geldt iets vergelijkbaars: het zou vreemd zijn als men al bij voorbaat zich bereid zou verklaren heel Oost Jeruzalem op te geven. Dat men de claim op wijken en delen waar vroeger Joden woonden of Joodse geschiedenis ligt, niet zonder meer opgeeft, is niet meer dan logisch. En dat men alleen land wil opgeven als men dat ‘dankzij een akkoord in goede handen kan achterlaten’, wat is daar mis mee? Dat lijkt me een voorwaarde voor vrede. En natuurlijk probeer je bij het ontruimen van nederzettingen met de kolonisten te overleggen, en ga je niet op voorhand al roepen dat je ze zomaar van de ene op de andere dag hun huis uit mietert. Het zijn wel staatsburgers van Israel. Wanneer de Palestijnen ‘grote concessies vragen’, is het de vraag of men uberhaupt moet ‘doorpakken’ of dat dat een teken is dat de Palestijnen zelf geen vrede willen en niet bereid zijn daar wat voor op te geven.

Deze zin uit het NRC is complete nonsens: “Kortom, de standpunten van het ZK zijn in lijn met de verrechtsing van Israel.”

De arbeidspartij heeft deze standpunten altijd gehad, wat niet wil zeggen dat er geen ruimte is in de onderhandelingen. De alom gewaardeerde Rabin had zelfs ‘rechtsere’ standpunten over een Palestijnse staat en Jeruzalem. Bovendien is de ZU een samengaan van Labor en de  middenpartij van Livni, en in dat licht bezien is het dus zelfs een ‘verlinksing’ (vreemd dat dat woord niet bestaat) dat Livni nu de standpunten van Labor heeft overgenomen.

Tot slot de eveneens idiote zin uit het NRC dat de naam het al zegt en de Zionistische Unie eveneens belang hecht aan het Joodse karakter van Israel. Oftewel: als je jezelf zionist noemt deug je al niet, en ben je voor een etnisch zuivere Joodse staat of iets anders engs en nationalistisch dat wij hier verafschuwen. Zionisme is de nationale bevrijdingsbeweging van de Joden, en staat voor het streven naar en in stand houden van een staat waar de Joden zelfbeschikking hebben. Dat is niet nationalistischer dan andere volken die zelfbeschikking hebben. Ook het linkse Meretz, dat misschien als enige Joodse partij de goedkeuring van de journalisten van Trouw en NRC kan wegdragen, noemt zich zionistisch, ondanks het feit dat men fel tegenstander is van de bezetting. Juist Livni had fel geprotesteerd tegen de wet over Israels Joodse karakter die Netanyahu erdoor wou drukken, omdat die onnodig is en de Arabieren onnodig van de staat vervreemdt. Dat Israel een Joods karakter heeft lijkt me echter een feit en iets waar ook niks mis mee is. Met 80% Joden kun je dat zo hebben. Zolang de rechten van minderheden zijn gegarandeerd, is er niks aan de hand.

Zoals gezegd was er veel aandacht voor de felle verkiezingsretoriek van Netanyahu, en de ‘verrechtsing’ die daar weer uit zou blijken. Met die retoriek haalde hij vooral stemmen weg bij nog rechtsere partijen die flink zetels verloren, waardoor in feite sprake was van verlinksing, zeker als je het verlies van de harediem en de winst van de Arabische lijst meetelt ten gunste van links. Maar dit wordt niet opgemerkt, het lijkt wel of Israel en ‘verrechtsing’ twee woorden zijn die automatisch bij elkaar zijn gaan horen voor de gemiddelde journalist. Er was dan ook veel aandacht in diverse media voor Netanyahu’s grove uitspraak dat de Arabieren in drommen bij de stembureaus werden afgeleverd door linkse en door het buitenland gefinancierde NGO’s. Links in Israel reageerde hier terecht verontwaardigd op, maar je kunt je afvragen of dit echt racistisch is. Arabische Knessetleden zoals Zoabi hebben zich ook behoorlijk grof uitgelaten, en dan buiten verkiezingstijd.

Ook de ‘scherpe ruk naar rechts’ van Netanyahu is niet uitzonderlijk. Zijn uitspraken over nederzettingen en een Palestijnse staat waren onhandig naar het buitenland, en populistisch en ongeloofwaardig omdat hij weet dat hij na de verkiezingen weer met Obama en anderen regeringsleiders te maken heeft, maar ze mogen ook niet echt verbazen. Wat ook niet echt verbaast is de afzwakking en zelfs de excuses voor de Arabieren uitspraak en de tweestatenoplossing na de verkiezingen. Dat Netanyahu een opportunist is die handig tussen verschillende posities door weet te laveren is geen nieuws. Die excuses hebben echter vooralsnog in de VS niet veel indruk gemaakt.

Trouw schrijft:

Het wordt dan geen gemakkelijke termijn. De verhoudingen met de VS en de EU zijn verziekt door Netanyahu’s compromisloze houding tegenover de Palestijnen, en dat zal er niet beter op worden als hij zijn radicale verkiezingsbeloftes van de afgelopen dagen in beleid om gaat zetten. 

Ook andere media benadrukken het isolement waarin Israel met Netanyahu terecht is gekomen en vermoeden dat dit alleen maar erger zal worden. De Volkskrant schrijft:

Netanyahu gaat niet alleen regeren over een verdeeld Israel, maar ook over een geïsoleerde staat. Met zijn tirade tegen Teheran schoffeerde hij bovenal de VS, met zijn botte afwijzing van een Palestijnse staat bruuskeerde hij vrijwel de hele wereld. In Europa zal de roep toenemen om een onafhankelijk Palestina te erkennen. (19 maart, Theo Koele)

Dat Israel steeds geïsoleerder komt te staan klopt tot op zekere hoogte, hoewel de banden met India en andere Aziatische landen over het hoofd worden gezien. Wat meer stoort is het automatisme waarmee dit geheel aan Israel zelf wordt geweten. De EU stelt zich al jaren pro-Palestijns op en je kunt met evenveel recht stellen dat Israel in reactie op de koele houding van de EU en VS en de vijandige houding van de VN, voor een sterke man heeft gekozen die ferme taal spreekt. En hoezo bruuskeerde Netanyahu de hele wereld en Abbas niet, toen hij wegliep uit de onderhandelingen omdat hij zijn zin niet snel genoeg kreeg? Evenals Netanyahu geeft Abbas verschillende boodschappen af over de tweestatenoplossing (en het zogenaamde recht op terugkeer dat hiermee in tegenspraak is) maar dat wordt nooit in de media gehekeld en als obstakel voor vrede gezien. Ook de VS lijkt zich onder Obama milder op te stellen naar de Palestijnen.

Tegenover Netanyahu’s ontactvolle optreden en power politiek in de VS staat een even bot optreden van de VS. Beide regeringsleiders laten duidelijk blijken weinig respect voor elkaar te hebben.  Het gekonkel van Abbas, Erekat c.s. gaat geheel aan de media en grotendeels aan het Witte Huis voorbij, waar alleen Israels daden en uitspraken van Israelische leiders op een goudschaal worden gewogen. Het is een vreemde wereld, waarin Israel geheel vrij van enige context lijkt te opereren, waar verkiezingsretoriek elders niet bestaat, waar de daden van belangrijke partners, rivalen en vijanden onbetekenend zijn. En waar al bij voorbaat vast staat dat wie de verkiezingen ook wint, Israel een ruk naar rechts maakt en hoofdschuldig blijft aan het uitblijven van vrede.

Ratna Pelle

 

Israelische zangeres Noa bedreigd om uitspraken over Netanyahu

 

“Be the first one on your block to have your boy come home in a box”, zong Country Joe McDonald bijtend in een anti-Vietnamoorlog liedje op Woodstock.

 

Geffen said that "to everyone who slipped a Likud vote into the ballot box, don't cry when your children die in the next dumb conflict."

 

Geffens uitspraak komt mij krasser voor dan de songtext, wellicht omdat hij gericht alle Likoedstemmers beschuldigt.

Ik kan me de frustratie bij links wel voorstellen, maar uiteindelijk doen dergelijke polariserende uitspraken de Israelische vredesbeweging (wat daarvan over is) geen goed. Men zou mensen uit het politieke midden moeten proberen te winnen met de kracht van argumenten en de rede, en met een beroep op de hoop en de droom van een veilige en vreedzame toekomst; maar het probleem is dat die naar de mening van velen in Israel onverenigbaar zijn...

 

Dus ik weet het ook niet meer, maar agressieve gekken heb je overal; op sommige plaatsen wat meer dan elders.

 

Wouter

_____________

 

Israeli singer Noa threatened for election stance

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4640180,00.html

Days after singer and author Yonatan Geffen attacked for public comments, popular singer says she was verbally abused for her political statements.

Ami Friedman

Published: 

03.23.15, 18:29 / Israel News

 

Israeli singer and peace activist Noa has said she was threatened and abused when she returned from a trip abroad last week, after the right triumphed in a heated general election.

 

Known in Israel by her full name of Achinoam Nini, Noa wrote on Facebook that she was heckled by onlookers after arriving at Tel Aviv's Ben Gurion airport from Italy.

 

"Here's Achinoam Nini... enemy of Israel," she quoted them as shouting. "We'll deal with you like Geffen!"

 


Singer Achinoam Nini (Photo: Ronen Akerman)

 

Singer and author Yehonatan Geffen was attacked at his home in a village in central Israel on the weekend, after calling Prime Minister Benjamin Netanyahu's March 17 election victory the "Nakba" of the Israeli peace movement. An anonymous individual attempted to hit him, threw eggs at his house, and called him a "leftist traitor". At a concert last week, Geffen said that "to everyone who slipped a Likud vote into the ballot box, don't cry when your children die in the next dumb conflict."

 

"The best thing that came out of the appalling election results we had is the radicalization of attitudes that will bring everyone out their foxholes – including the insane radicals, drunk on victory, who will increasingly show their ugly face, as well as all the good people who were silent until now, like Geffen," Noa wrote in a Facebook post after the attack on Geffen.

 

"I hope more artists and intellectuals speak out clearly," she continued. "It's a shame they haven't done so until now, but it's never too late. I'm very sorry about what happened to Geffen, who is an amazing person, and send him my love. But I was very happy to read the harsh words he said after the elections."

 

Nakba (Arabic for catastrophe) is the term used by Palestinians for the foundation of the state of Israel in 1948.

 

Noa wrote in a blog post that waking up to the victory of rightwing and religious parties was "a black day.

"I was depressed and devastated after months of hard work and hope that this time we would finally rid ourselves of Netanyahu," it said.

 

"To think that his horrible racist statements in the last days were those that gave him the victory! It killed me," she wrote in English.

 

Spurring supporters of his Likud to mobilize on polling day, a Facebook page belonging to Netanyahu warned "the right-wing government is in danger... Arab voters are coming out in droves."

 

The comment earned the Israeli premier a sharp rebuke from the White House.

 

Noa's Facebook page lists several organizations for Arab-Jewish coexistence among causes she supports, including the Center for Jewish-Arab Education in Israel, Peace Now, Ta'ayush Arab Jewish Partnership and grassroots dialogue group OneVoice.

 

In 2009 she and Arab-Israeli singer Mira Awad represented Israel at the Eurovision Song Contest with a duet entitled "There Must be a Another Way." They came 16th.

 

OneVoice was named in a Likud petition to the Central Elections Committee claiming that it was indirectly funding Netanyahu's election opponents but the complaint was dismissed.

 

AFP contributed to this report.

 

maandag 23 maart 2015

Palestijnen geven verschillende boodschappen af

 

Palestijnen geven verschillende boodschappen af.

http://blog.waarnet.nl/2015/03/palestijnen-geven-verschillende.html

Hoe reageren Palestijnen op de uitslag van de verkiezingen in Israel.

Al voor de verkiezingen gaven Palestijnen hun visie over een nieuwe Israelische regering, zoals velen buiten Israel dit deden. Voor de Palestijnen is het belang duidelijk. Hun toekomst is direct verbonden met wat er in Israel gebeurt op politiek terrein. Nu de verkiezingen achter de rug zijn zie je van Palestijnse kant zowel hoop op een nieuw vredesproces als vaststellen dat vrede onmogelijk is geworden.

Zo heeft de PA gezegd te hopen dat de uitslag de internationale gemeenschap stimuleert het vredesproces nieuw leven in te blazen. En dat het dan om een serieus en effectieve poging zal gaan. Dat proces moet als basis hebben het Arabische vredesvoorstel van 2002, dat inhield een stop op bouw van nederzettingen, een onafhankelijke Palestijnse staat op grond van de grenzen van voor 1967 en met de hoofdstad Oost jeruzalem. De palestijnen zullen daartoe hun politieke en diplomatieke mogelijkheden inzetten. Tot zover prima, maar dan volgt het addertje, want ze zullen de wereld  tonen welke geweldplegingen Israel tegen het Palestijnse volk heeft gebruikt en tegen hun land en heilige plaatsen. Er wordt dus gewoon op dezelfde manier verder gegaan als in het recente verleden met een oproep tot religieuze meningsverschillen (want dit kan alleen maar om de tempelberg gaan in Jeruzalem, waar ook de klaagmuur onderdeel van is), die het conflict in een andere dimensie kan brengen, waarbij de tegenstellingen tussen moslims en anders gelovigen in het centrum komen te staan en er sprake is van een jihadstrijd. Bovendien willen ze de gang naar het ICC zo mogelijk versnellen. Geen nieuws dus van het Palestijnse front. Geen enkele poging tot toenadering al weten ze het aardig te brengen als vredesproces.

Het merkwaardige is dat het wel lijkt te werken, want bij een verkiezingsbijeenkomst van het CIDI met verschillende buitenlandwoordvoerders van politieke partijen gebeurde het volgende. Op de vraag aan de politici wat er nodig was om het vredesproces vlot te trekken, wisten ze allemaal wat Israel zou moeten doen en welke concessies van Israel nodig waren, maar over enige concessie of voorwaarde van Palestijnse kant werd niet gesproken. Daarop aangesproken wisten ze niet verder te komen dan dat Hamas en Fatah echt een eenheid moesten vormen. Verder niets, ook niet na aandringen. Dit geeft precies aan wat er mis is aan de beeldvorming en dat er duidelijk sprake is van framing, ook in de Nederlandse politiek. Alleen aan Israel worden eisen gesteld en ja, de veiligheid van Israel wordt wel genoemd, maar zonder duidelijk aan te geven hoe dat vorm moet krijgen. Van de Palestijnen wordt niets gevraagd en eigenlijk kunnen ze geen kwaad doen, maar hebben ze alleen maar rechten.

Het is te hopen dat er toch een proces op gang komt om te komen tot twee soevereine staten al staat Bibi duidelijk niet te trappelen en heeft Erekat het nu over de show van Bibi, waarvan het succes gestoeld is op nederzettingen, racisme, apartheid, ontkenning van fundamentele mensenrechten van de Palestijnen.

MS

zondag 22 maart 2015

Antisemiet Appa op een manifestatie tegen antisemitisme, hoe verzin je het?

 

Gisteren was weer internationale antiracismedag. De manifestaties in Amsterdam zijn geen schaduw meer van wat ze begin jaren ’90 waren, en de organisatie is – net als bij de Kristallnachtherdenking – in handen gekomen van kleine radicale groepen, die doodleuk geflipte antisemieten als spreker vragen.

 

Zie over Appa ook:

 

·         Woede en haat op Gaza demonstratie

·         Opinie – Rapper Appa zaait haat

·         Complotten van ‘zionisten’ en Joden

·         Appa en de zionistische ideologie

 

 

Antisemiet Appa op een manifestatie tegen antisemitisme, hoe verzin je het?

http://www.carelbrendel.nl/2015/03/21/antisemiet-appa-op-een-manifestatie-tegen-antisemitisme-hoe-verzin-je-het/

Door Carel Brendel, 21 maart 2015


“Wij verdedigen de democratische verworvenheden in Nederland en willen een rechtvaardige, solidaire en open maatschappij opbouwen. Dat is in ieders belang. Nee tegen racisme, islamofobie, afrofobie en antisemitisme! Ja voor diversiteit!”

Deze passage uit de verklaring van het Comité 21 Maart was voor mij een aangename verrassing. Vandaag, op de Internationale Dag tegen Racisme protesteert actievoerend Nederland niet alleen tegen racisme en “islamofobie”.

Dat laatste vind ik overigens een onjuiste term voor ongerichte haat tegen moslims. Maar goed, tegen het bestoken van moskeeën en het mishandelen van moslims mag zeker krachtig worden geprotesteerd.

 

Het deed me vooral deugd dat de voornamelijk linkse actiegroepen achter het Comité 21 Maart ook het antisemitisme op de korrel nemen op hun jaarlijkse actiedag. Dat kan beslist geen kwaad, want juist de dag voor de demonstratie in Amsterdam verscheen het jaarverslag van het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI). Daaruit komt naar voren dat antisemitisme in 2014 de meest voorkomende haatuiting was op internet. Volgens dit verslag komt een flink deel van dit antisemitisme uit de linkse hoek. Aandacht voor dit fenomeen in de eigen parochie kan daarom beslist geen kwaad.

 

De vreugde maakte echter plaats voor verbijstering en woede toen ik het programma van de actiedag zag. Op de sprekerslijst staat namelijk de rapper Appa (Rachid el Gazaoui), die in de zomer van 2014 verantwoordelijk was voor ernstige antisemitische ontsporingen tijdens diverse Gaza-demonstraties.

 

Een aangekondigd optreden van Appa was in augustus 2014 voor de SP-afdeling Amsterdam aanleiding om weg te blijven van een Gaza-demo in de hoofdstad. “Rachid Appa El Gazaoui heeft Israël vergeleken met nazi-Duitsland. Dan ben je wat ons betreft een beetje de weg kwijt,” zo motiveerde SP-voorman Chris Schaeffer het afhaken van zijn partij.

 

De SP had achteraf groot gelijk, want zo lees ik in een verslag van de manifestatie, op grond van een inmiddels offline gehaalde video: “Appa sprak van een ‘moderne holocaust’ in Gaza en van ‘zionistische honden die zijn facebookpagina offline hadden gegooid’. Nederlandse politieke leiders zijn ‘ratten, verraders van het volk’ en ‘hypocriete zwijnen’ die ‘zwijgen over de genocide in Gaza en niet de ballen hebben om tegen de zionisten in te gaan’. Nederland wordt sowieso compleet overheerst door de oppermachtige zionistische lobby, en alleen door meer eenheid te creëren kan die op de knieën worden gedwongen. ‘Antisemitisme is de grootste troefkaart van deze smerige achterbakse laffe en hypocriete zionistische lobby met het CIDI voorop. Esther Stinkvoet, je bent een smerig mens, een akelige heks, een harteloze heks die alles op alles zet om mensen tegen elkaar uit te spelen en antisemitisme te misbruiken. De oprechte Joden kotsen je uit.’ ‘Zionisten, jullie gaan deze strijd verliezen’, ‘de grootste vijand van vrede is het hebberige kapitalistische bloeddorstige regime van het zionisme’. ‘Wij zijn het verzet zoals Hamas het verzet is. Hamas is geen terroristische organisatie, Hamas strijdt voor haar volk en zolang zionisten de Palestijnen uitmoorden hebben de Palestijnen de helden en vrijheidsstrijders van Hamas nodig. Fuck de zionisten, fuck de Talmoed, free your mind, free Palestina!’.

 

Fatsoenlijke organisatoren nodigen Appa na deze scheldpartij nooit meer uit, zo dacht ik in mijn onschuld. Fout. Het is verbijsterend, maar op de sprekerslijst van de antiracistische betoging op de Dam staat namelijk niemand minder dan Appa. Zou tv-presentator Humberto Tan blij zijn dat hij in het kader van de haatbestrijding samen met deze rapper op één podium mag staan?

 

De manifestatie wordt onder meer ondersteund door FNV, AbvaKabo, Artikel 1 (het landelijke meldpunt discriminatie), Contactorgaan Moslims en Overheid, GroenLinks Amsterdam, Stichting Vriendenkring Mauthausen, de PvdA Amsterdam en de Raad van Kerken Amsterdam. Ondersteuning is er ook door SP Amsterdam, die vorig jaar nog afhaakte wegens Appa. Heeft de partij, waarop ik afgelopen woensdag mijn stem uitbracht, niet in de gaten dat de gewraakte Appa opnieuw is ingehuurd?

 

Een schreeuwer, schelder, haatzaaier en verkondiger van klassieke antisemitische complottheorieën op een manifestatie, die volgens de eigen oproep ook gericht is tegen antisemitisme. Kan de “antiracistische” beweging in Nederland nog dieper zinken?

 

vrijdag 20 maart 2015

Bibi heeft gewonnen, maar rechts Israel verloor (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/03/20/bibi-heeft-gewonnen-maar-rechts-israel-verloor/  

= IMO Blog =  

Nadat de peilingen in Israel vorige week een nek aan nek race tussen Netanyahu en de centrumlinkse Zionistische Unie voorspelden, verbaasde de overtuigende overwinning van Likoed velen. Ik was zelf om eerlijk te zijn blij verrast met die peilingen, die hoop gaven op verandering, op een Israel dat weer vrienden maakt in het Westen en laat zien dat het bereid is tot compromissen. Een Israel ook waar de gigantische verschillen tussen arm en rijk weer iets worden recht getrokken zodat niet honderdduizenden mensen zijn aangewezen op particuliere liefdadigheidsinstellingen voor hun dagelijks brood, en jonge gezinnen weer een fatsoenlijke woning kunnen vinden.

Zoals bekend neem ik het op deze blog vaak op voor Israel, ageer tegen eenzijdige kritiek en suggestieve berichtgeving, en dat is net iets leuker als er in Israel een regering zit waarmee ikzelf ook affiniteit heb, die keuzes maakt die ik onderschrijf of op zijn minst goed kan begrijpen, die oog heeft voor dilemma’s en die kritiek niet allemaal afdoet als anti-Israel of zelfs antisemitisch. In Israel heeft vaak, juist ook in moeilijke tijden, een pragmatische houding gezegevierd boven een halsstarrig principiële, en dat is ook meer dan eens haar redding geweest. Hoewel ook Netanyahu pragmatischer is dan hij in Westerse media vaak wordt neergezet, kiest hij zelf vooral de samenwerking met de rechtse partijen en maakt zich daardoor afhankelijk van de kolonistenbeweging. En hoewel ik het vastlopen van de vredesbesprekingen voor een flink deel aan Abbas wijt, is Netanyahu duidelijk ook niet enthousiast. Dat er toch nog redelijk serieus is gepraat ligt vooral aan de inzet van Livni, die de gesprekken voerde en een sterk pleitbezorgster is van de tweestatenoplossing.

Zoals bekend kwamen de voorspellingen niet uit en won Likoed de verkiezingen met 30 zetels overtuigend. In het stemhokje bleek de veiligheid wellicht toch een belangrijker onderwerp te zijn dan de economische malaise. Want hoewel velen Netanyahu zat zijn, heeft men tegelijkertijd het gevoel dat hij de veiligheid beter kan waarborgen dan een nieuweling, bovendien niet bijzonder charismatisch, van een linkse partij. Dat is misschien ook wel begrijpelijk, gegeven de instabiliteit in de regio. Het hemd is nader dan de rok en verandering houdt altijd een risico in. De oorlog met Hamas vorige zomer en de dreiging van de tunnels (Hamas zou alweer diverse tunnels hebben gebouwd) helpen ook niet mee. Ook in Jeruzalem was het de laatste tijd onrustig, en de Palestijnen hebben weer een nieuw wapen ontdekt: de auto, waarmee argeloze voetgangers en wachtenden bij tramhaltes worden aan- en overreden.

Daarbij heeft Netanyahu in de laatste dagen een bijzonder harde campagne gevoerd en daarmee waarschijnlijk stemmen bij (extreem)rechts weggehaald. Zo heeft hij zich duidelijk tegen een tweestatenoplossing uitgesproken, voor het verder bouwen in de nederzettingen en zich anti-Arabisch geuit. Hij sprak op de dag van de verkiezingen van Arabieren die ‘met bosjes’ in bussen naar de stembureaus zouden zijn gebracht door linkse NGO’s met geld uit het buitenland. Klinkt nogal naar een complottheorie, maar de senaat gaat serieus onderzoeken of de regering Obama geld heeft gestoken in de zogenaamde V15 beweging, die uit was op Netanyahu’s val. Zelfs als dat klopt is de uitspraak over het hoge aantal Arabieren dat zou zijn gaan stemmen misplaatst. Iedere staatsburger heeft immers het recht om te stemmen, en een goede opkomst is een goede zaak, niet iets om je zorgen over te maken.

Maar voordat er wordt geconcludeerd dat dergelijke harde taal dus blijkbaar is wat ‘de’ kiezer wil horen, is het goed te beseffen dat net als bij ons het politieke landschap erg versnipperd is. Netanyahu heeft gezegd een coalitie te willen vormen met maar liefst 6 partijen, namelijk de 5 rechtse en Joods-religieuze partijen alsmede de nieuwe middenpartij Kudanu, waarmee hij op 67 van de 120 zetels zou uitkomen. Al die partijen hebben hun eigen wensen en willen zich onderscheiden. Hoe met al die partijen een stabiele regering kan worden gevormd en goed, doordacht beleid kan worden gevoerd dat Israel behoed voor alle gevaren en problemen die het op zijn weg vindt, is mij niet geheel duidelijk. Een grote coalitie zou mijn inziens de stabiliteit beter waarborgen, maar daarvoor is van beide kanten weinig animo.

Voor velen bevestigt deze uitslag desondanks dat Israel steeds havikachtiger wordt en steeds verder van het pad af lijkt te geraken. Terwijl in feite links een behoorlijk goede uitslag heeft geboekt, en de arbeidspartij lang niet zo sterk naar voren kwam. Weliswaar heeft men dit alleen bereikt door met Livni’s Hatnua samen te gaan, maar men heeft 3 zetels meer gehaald dan beide partijen afzonderlijk hadden. De winst van Netanyahu lijkt dan ook vooral van de nog rechtsere partijen te zijn afgegaan, van Yisrael Beiteinu dat nog slechts 6 zetels haalde en Bennetts Joods Thuis dat van 12 naar 8 zetels is gezakt. Ook de 2 ultra orthodoxe partijen hebben samen flink verloren, en zakten van 18 naar 13 zetels. De Arabische partijen, nu samen in een lijst, hebben 2 zetels winst geboekt. Dan is er nog de middenpartij Kulanu bijgekomen, en heeft Yesh Atid, ook een middenpartij, flink verloren. Al met al lijken de verschuivingen tussen links en rechts niet heel groot te zijn: de ultra orthodoxe partijen hebben 5 zetels verloren, waarvan 1 naar het rechtse blok is gegaan, 2 naar centrumlinks en 2 naar de Arabische lijst. Het verlies van de harediem zal overigens voor een redelijk deel veroorzaakt zijn door de deelname van een nieuwe partij die net niet de kiesdrempel haalde maar wel stemmen van de andere ultra orthodoxe partijen afsnoepte.

Esther Voet, zelf zeer gematigd, legde in een column voor Jalta helder uit waarom rechtse partijen zo’n aantrekkingskracht uitoefenen op de Israelische kiezer:

… terwijl het hele Midden-Oosten in brand staat, in Syrië honderdduizenden worden vermoord, in China duizenden executies per jaar plaatsvinden en Rusland hele delen van Oekraïne inlijft, focust de wereld zich op alles wat Israel niet goed zou doen op de Westbank waar een zwakke, corrupte leider de scepter zwaait en liepen de Europese straten deze zomer vol in protest tegen Israëls actie tegen het terroristische Hamas. En Bennett heeft nog een punt als je kijkt naar meest recente de VN-resoluties: in 2013 werden er 21 aangenomen tegen Israel. Daar stond 1 resolutie tegen Syrië, 1 tegen Iran, 1 tegen Myanmar en 1 tegen Noord-Korea tegenover. In 2014? 20 tegen Israel, 1 tegen Syrië, 1 tegen Noord-Korea en 1 tegen Iran. Geen wonder dat Bennett’s ‘u zoekt het maar uit’-politiek bij veel Israëli’s in goede aarde valt; Israëli’s kunnen ook tellen. En statistieken zijn het met hem eens. Zelfs een ruime meerderheid van de Israelische Arabieren die binnen de groene lijn van 1967 leven, verklaarden deze zomer onder geen beding te willen leven onder de leiding van de Palestijnse Autoriteit.

Juist de vaak zeer kritische en negatieve houding in Europa, de VN en ook gedeeltelijk de VS, versterkt in Israel het sentiment dat men er als het erop aankomt alleen voor staat en dus sterk moet zijn. Het toenemende antisemitisme, tegenwoordig veelal uit Arabische hoek, en de in Israels ogen vaak lakse houding daar tegenover, versterken dat gevoel. Toen Netanyahu Europese Joden opriep naar Israel te emigreren omdat ze hier niet langer veilig zijn, vielen velen over hem heen. Het is een geluid dat we hier niet graag horen, het raakt aan ons schuldgevoel over de Holocaust. We houden niet van deze assertieve toon uit Israel, maar vergeten weleens dat Israel onze bemoeizucht ook behoorlijk moe is. Van hieruit is het makkelijk roepen dat men meer concessies moet doen en geen aanvallen mag uitvoeren op terroristen als er ook burgers bij kunnen omkomen, maar de inwoners van Sderot en omstreken zien hoe Hamas de tunnels herbouwt en hebben slapeloze nachten. Er lijkt in het Westen nog maar weinig begrip te zijn voor de reële veiligheidsproblemen van Israel en de lastige dilemma’s in een oorlog tegen terrorisme. En nee, niet alles kan op de bezetting worden afgeschoven, en zonder bezetting veranderen de Palestijnen niet plots in Finnen.

Ondertussen is Netanyahu alweer aan het terugkomen op zijn felle verkiezingsretoriek. In een tv interview zei hij niet tegen een tweestatenoplossing te zijn, aldus de Times of Israel:

“I haven’t changed my policy,” Netanyahu insisted. “I never retracted my speech at Bar-Ilan University six years ago calling for a demilitarized Palestinian state that recognizes a Jewish state.”

“What has changed is the reality,” he continued. “[Palestinian Authority President Mahmoud Abbas] the Palestinian leader refuses to recognize the Jewish state and has made a pact with Hamas that calls for the destruction of the Jewish state, and every territory that is vacated today in the Middle East is taken up by Islamist forces. We want that to change so that we can realize a vision of real, sustained peace. I don’t want a one-state solution. I want a sustainable, peaceful two-state solution, but for that, circumstances have to change.”

Zo snel kun je een verkiezingsbelofte breken. Een paar telefoontjes van regeringsleiders brachten Netanyahu waarschijnlijk weer met beide benen op de grond. Hij wil zoals gezegd een regering vormen met alle rechtse, nationalistische en religieuze partijen, maar zal waarschijnlijk door de VS gedwongen worden weer met de Palestijnen om de tafel te gaan zitten, gevangenen vrij te laten en de nederzettingenbouw te bevriezen. De spagaat van de afgelopen jaren, waarin hij enerzijds de kolonisten en rechtse nationalisten uit zijn regering tevreden moest houden en anderzijds de hete adem van Obama en andere internationale spelers in de nek voelt, zal er alleen maar groter op worden. Daarbij lijkt een kabinet met 6 partijen op zichzelf al een hele klus om in elkaar te zetten. Of zal het toch uitdraaien op een grote coalitie?

Ratna Pelle

Zie ook op IPI: Verkiezingsuitslag Israel 2015

 

Netanyahu wijst tweestatenoplossing toch niet af

 

Hoe snel kun je een verkiezingsbelofte breken? Ik meen dat de PVV indertijd een nacht nodig had om van mening te veranderen over de AOW leeftijd, Netanyahu had twee dagen nodig om zijn mening over de tweestatenoplossing te herzien. Maandag zei hij nog dat hij geen Palestijnse staat zou toestaan zolang hij regeert, maar nu de rechtse kiezers binnen zijn (de winst van Likoed ging vooral ten koste van de kleinere rechtse partijen) en er weer gepraat moet worden met de rest van de wereld, is het handiger je wat diplomatieker te uiten, en dus zegt hij:

 

“I haven’t changed my policy,” Netanyahu insisted. “I never retracted my speech at Bar-Ilan University six years ago calling for a demilitarized Palestinian state that recognizes a Jewish state.”

“What has changed is the reality,” he continued. “[Palestinian Authority President Mahmoud Abbas] the Palestinian leader refuses to recognize the Jewish state and has made a pact with Hamas that calls for the destruction of the Jewish state, and every territory that is vacated today in the Middle East is taken up by Islamist forces. We want that to change so that we can realize a vision of real, sustained peace. I don’t want a one-state solution. I want a sustainable, peaceful two-state solution, but for that, circumstances have to change.”

 

Netanyahu heeft vandaag Obama aan de telefoon gehad, die hem – ietwat verlaat – feliciteerde met zijn verkiezingsoverwinning, maar ook het belang onderstreepte van het vredesproces met de Palestijnen. Hij zal meer regeringsleiders hebben gesproken, die waarschijnlijk hun zorg zullen hebben geuit over de felle verkiezingsretoriek van Netanyahu in de dagen voorafgaand aan de verkiezingen. Of de mensen die op het laatst toch maar besloten Likoed te stemmen dat zullen betreuren valt te bezien. Ze weten ook dat Netanyahu bepaald niet warm loopt voor de vredesbesprekingen, en Abbas evenmin, dus die Palestijnse staat zal zo’n vaart niet lopen.

 

RP

----------

 

Netanyahu backs away from rejection of two-state solution

http://www.timesofisrael.com/netanyahu-backs-away-from-rejection-of-two-state-solution/

In NBC interview, PM insists he still supports Palestinian state in principle, says that he is not a racist; tells Fox ‘you can’t force the people of Israel to accept terms that would endanger them’

  March 19, 2015, 7:02 pm 

·          

Prime Minister Benjamin Netanyahu being interviewed by MSNBC on Thursday, March 19, 2015. (photo credit: Screen capture, MSNBC)

·          

WASHINGTON — Prime Minister Benjamin Netanyahu on Thursday walked back statements made during campaigning rejecting the possibility of a two-state solution, telling NBC’s Andrea Mitchell, “I don’t want a one-state solution. I want a sustainable, peaceful two-state solution.”

Netanyahu’s first post-elections interview was delivered to the US news TV station, indicating a focus on calming tensions with Washington, which have risen steeply following a sharp right turn by Netanyahu in the final days of his campaign.

“I haven’t changed my policy,” Netanyahu insisted. “I never retracted my speech at Bar-Ilan University six years ago calling for a demilitarized Palestinian state that recognizes a Jewish state.”

“What has changed is the reality,” he continued. “[Palestinian Authority President Mahmoud Abbas] the Palestinian leader refuses to recognize the Jewish state and has made a pact with Hamas that calls for the destruction of the Jewish state, and every territory that is vacated today in the Middle East is taken up by Islamist forces. We want that to change so that we can realize a vision of real, sustained peace. I don’t want a one-state solution. I want a sustainable, peaceful two-state solution, but for that, circumstances have to change.”

On Monday, Netanyahu had told Israeli news outlet Maariv that he would not allow a Palestinian state on his watch, as he attempted to rally voters from the right to cast ballots for his Likud party ahead of Tuesday’s election.

The statement was seen as an about face of Netanyahu’s 2009 Bar-Ilan speech, during which he said he was committed to a two-state solution.

Netanyahu handily won the election Tuesday against center-left rival Isaac Herzog, in part, analysts said, because of his last-ditch hardline appeal.

The comment brought an international backlash, with sources saying the White House may pull back support for Israel at the United Nations, compounding the prime minister’s already fractured relationship with US President Barack Obama.

On Wednesday, the Obama administration launched a scathing critique of Netanyahu’s campaign statements, even indicating that if Netanyahu rejected a negotiated path toward a two-state solution, the US would support Palestinian initiatives to unilaterally declare independence through the United Nations.

In a second US TV interview on Thursday, with Fox News, Netanyahu said he hoped that wasn’t the case.

“I hope that’s not true, and I think that President Obama has said time and time again, as I’ve said, that the only path to a peace agreement is an agreement, a negotiated agreement.

“You can’t impose it,” he went on. “You can’t force the people of Israel — who’ve just elected me by a wide margin, to bring them peace and security, to secure the State of Israel — to accept terms that would endanger the very survival of the State of Israel. I don’t think that’s the direction of American policy. I hope it’s not.”

The prime minister downplayed the level of discord with Washington, noting to NBC that “Secretary Kerry called me yesterday, and I am sure I’ll be speaking to President Obama soon.”

“We’ll work together – we have to – because we have no other alternatives. We’re allies,” Netanyahu insisted. “We have to consult each other, not have fiats or unilateral impositions but negotiated peace with our neighbors and support between allies, and America has no greater ally than Israel and Israel has no greater ally than the United States.”

He also stressed that he “didn’t mean any disrespect” to Obama in addressing Congress earlier this month to warn against an impending deal on Iran’s nuclear program.

Later in the interview, the premier demonstrated unusual flexibility on the issue, saying that allowing Iran to retain a “small number” of its centrifuges as part of a deal “wasn’t something that Israel and its Arab neighbors would love, but it is something that they could live with.”

Israel’s traditional position has been that Iran must be stripped of an capacity to create nuclear weapons, including the dismantlement of all facilities used to enrich either uranium or plutonium.

The prime minister rejected allegations that the decision to bypass the White House and make a speech at the invitation of the Republican-controlled Congress was a partisan move.

The prime minister also dismissed allegations that he had resorted to race-baiting following comments about high Arab voter turnout during the election, saying that he was not a racist.

Netanyahu defended his record in reaching out to the Arab community. “I will continue to do that — in my government — to have real integration of Arab citizens of Israel into the Israeli economy, Israeli high-tech, and Israeli society. My commitment is real and it will stay real.”

Netanyahu doubled down, however, on his allegations that there was a well-funded international campaign against him.

He emphasized that his warning was not about Arabs-Israelis voting in general, but rather warning that there was a large turnout in support of “a specific party — an amalgamation of Islamists and other anti-Israel groups.”

According to Netanyahu, he also issued the warning to a group of Arab supporters of Likud, in order to encourage them to go to the polls in support of the prime minister’s party.

“I wasn’t trying to suppress the vote. I was attempting to get something to counter a foreign-funded effort to get votes that are intended to topple my party,” he said.



Read more: Netanyahu backs away from rejection of two-state solution | The Times of Israel http://www.timesofisrael.com/netanyahu-backs-away-from-rejection-of-two-state-solution/#ixzz3UsPMD2ac 
Follow us: @timesofisrael on Twitter | timesofisrael on Facebook