woensdag 17 september 2014

Open brief van dienstweigeraars Israelische inlichtingendienst (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/09/16/open-brief-van-dienstweigeraars-israelische-inlichtingendienst/  

= IMO Blog =  

Het was weer groot nieuws, niet alleen in anti-zionistisch Nederland, maar ook voor de mainstream media: een aantal militairen van Unit 8200, een elite-eenheid die belast is met het verzamelen van inlichtingen, weigert nog langer dienst te doen in de Palestijnse gebieden. Ze menen dat veel onschuldige Palestijnen door hun spionage activiteiten worden getroffen en hun rechten geschonden, terwijl dit niet noodzakelijk is voor Israels veiligheid. De NOS meldt:

“Het idee bestaat dat er aan militaire spionage geen morele dilemma’s vastzitten en dat spionage er alleen maar toe bijdraagt dat onschuldigen niet getroffen worden”, schrijven ze in de brief.

Ook zou personeel geïnstrueerd zijn om alle schadelijke details over het privéleven, waaronder seksuele voorkeur, erfelijke ziektes, ontrouw en financiële problemen te melden, zodat het eventueel gebruikt kan worden als chantagemiddel.

Wat de media niet meldden zijn de verschillende reacties hierop, ook van andere soldaten uit deze eenheid, die zich absoluut niet in dit beeld zeiden te herkennen. In een brief, getekend door 150 militairen, schreven zij o.a.

“Having been familiar with the unit for many reasons, we can’t accept the claims regarding a lack of ethical and moral guidelines in the intelligence work of the unit,” the 150-plus soldiers wrote. “Throughout our service, we bore witness to many cases in which the use of intelligence capabilities made it possible to safeguard human lives, on both sides.”

“Even when moral dilemmas arise during the work, as well as in wartime, we have witnessed, and still witnessed, a mature and responsible response which is in line with international law and the ethical and moral code of the army.”

Natuurlijk maakt het minder indruk wanneer soldaten wat zij doen verdedigen dan bekritiseren, zeker als je toch al een bevooroordeeld beeld hebt van Israel, waarin dienstweigeraars helden zijn en zij die wel dienen trigger-happy en mensenrechtenschenders. Overigens is er onduidelijkheid over hoeveel van de 43 critici ook daadwerkelijk belast waren met het soort werk waar men kritiek op uit, en volgens minister van defensie Yaalon zou zelfs geen van hen in de recente Gaza oorlog hebben gediend. Bijna alle politici, van links tot rechts, uitten felle kritiek op de brief en veroordeelden het feit dat men dit niet intern aan de orde had gesteld. Ook werden de opstellers ervan beticht uit politieke motieven te hebben gehandeld. De brief wordt door velen zelfs als een vorm van verraad bestempeld, en Yaalon heeft opdracht gegeven te kijken welke juridische stappen mogelijk zijn tegen de dienstweigeraars. Overigens schrijven zij wel nog te willen dienen in oorlogen tegen andere landen:

“We understand the need to defend ourselves, and intelligence is by definition something dirty, and compared to other countries it really is self-defense. But with the Palestinians, the main objective is to maintain the military rule in the West Bank,” one of the reservists told Siha Mekomit magazine.

Dit onderscheid is niet zo zwart-wit als hier gesteld. Er worden wel degelijk levens gered en aanslagen verijdeld van Palestijnse kant; de controle over de Palestijnen en met name de inlichtingen hebben direct nut voor Israel. Dat men daarbij geregeld over de rand zou gaan doet daar niks aan af. Het is door Israels formidabele inlichtingenwerk dat meer dan 90% van alle aanslagen worden verijdeld. Dat Palestijnen, soms ook onschuldige Palestijnen, hiervoor een prijs betalen is niet vreemd. Het ontging de meeste media hier, maar het leger ontkende alle aantijgingen en benadrukte de zorgvuldige procedures, strenge screening en morele principes van de unit:

“Unit 8200 is dedicated to gathering intelligence that allows Israeli Security forces to carry out their mission, which is to defend Israeli civilians,” an IDF spokesman told the Times of Israel.

“Those who serve in the unit undergo a thorough screening process and intense training which is unmatched by any of the world’s intelligence agencies. Throughout the training, a special emphasis is placed on morality, ethics, and proper procedure. Soldiers and officers in the unit act in accordance with their training and remain under the strict supervision of high ranking officers.”

The spokesman said that the IDF had no record that any of the violations alleged in the letter ever took place, adding that the fact the reservists made their complaints public before turning to military officials suggested that they were politically motivated.

Dit alles betekent zeker niet dat er geen dingen mis kunnen gaan. Soldaten zijn immers ook mensen, en we hebben geregeld voorbeelden gezien van wangedrag door militairen. Het idee dat deze unit daarvan zou zijn gevrijwaard, is ongeloofwaardig.  Bovendien staan ze vaak onder grote druk, is de saamhorigheid groot (wat het rapporteren van misstanden bemoeilijkt) en is er een duidelijk vijandbeeld. De inlichtingen die men verzamelt, zijn cruciaal voor het verijdelen van aanslagen en raketaanvallen, vinden van vijandelijke posities, maar ook het voorkomen van burgerdoden. Over dat laatste praten twee piloten uit de luchtmacht openhartig met Ynet tijdens de recente Gaza oorlog. Hun verhalen, en die van vele anderen, spreken het beeld tegen dat in onze media wordt neergezet van een meedogenloos leger dat bereid is ver, heel ver, te gaan om de eigen burgers te beschermen:

“I have friends in foreign air forces who think that the efforts we take to avoid civilian casualties are outrageous, bordering on irresponsible for a military tasked, first and foremost, with defending its own citizens. Let’s be clear: calling and sending text messages to civilians warning them to evacuate a structure, and instructing them on exactly where to go for safety, demands tremendous resources. How do you get the telephone numbers? How do you plot a route to safety for civilians in each individual circumstance? How do you communicate it clearly, in Arabic, so that the specific warning is actionable? Of course, you are also providing the enemy with actionable intelligence. The ‘Knock on the roof’ policy is not just a warning to civilians. It is also a statement to the enemy saying ‘This is what we plan to do in five minutes, and this is exactly where we plan to do it.’ This is obviously a questionable military tactic. It allows Hamas forces to remove rocket launchers from target structures, prepare ambushes for IDF forces, or as has been a deeply cynical modus operandi, send civilians into these structures, forcing us to abort important missions, or incur terrible consequences.

“During the wars in Iraq and Afghanistan, I cannot recall ever hearing of policies like these. Those conflicts produced civilian-to-combatant casualty rates of 3:1 and 4:1. The ratio in this conflict has been far lower. Any civilian death is a tragedy. One life is a whole world. One life is too many. But what exactly is the alternative? What other measures could we be taking in the face of cynical tactics specifically designed to maximize civilian casualties on both sides?”

In ieder leger gaan dingen mis, ook bij NAVO bombardementen worden soms burgerdoelen geraakt met tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. Zoiets roept altijd morele vragen op, en wanneer dit gebeurt binnen democratische landen, worden dergelijke missers doorgaans grondig onderzocht, juist omdat ze tegen de eigen waarden en procedures indruisen. Zo ook in Israel, waar men een aantal incidenten tijdens de recente Gaza oorlog aan het onderzoeken is. VN onderzoeken worden doorgaans gereserveerd voor landen die zelf geen deugdelijk onderzoek kunnen doen omdat ze worden geleid door een wrede dictator en/of door en door corrupt zijn en de daarvoor benodigde onafhankelijke instituties missen, behalve voor wat betreft Israel, dat het meest door de VN bekritiseerde en onderzochte land is.

Hoewel de Israelische bevolking naar rechts is opgeschoven en verhard lijkt, is zij in staat wanneer zaken echt te ver gaan haar stem te laten horen. Het cynische gebruik van de eigen bevolking door Hamas heeft zeker aan deze verharding bijgedragen. Toch was er ook tijdens de recente oorlog nog ruimte voor empathie, zoals Ankie Rechess in een van de zeldzame evenwichtige reportages op het NOS journaal (of was het Nieuwsuur?) liet zien. De enorme buitenlandse focus op en bemoeienis met Israel is niet alleen onnodig, maar werkt vaak ook averechts en wakkert het nationalisme en het gevoel er alleen voor te staan verder aan.

De buitenlandse aandacht voor misstanden in het Israelische leger, en voor critici die deze aan de kaak stellen, is disproportioneel. Hoe vaak de zaken zijn voorgekomen die de dienstweigeraars in hun brief hekelen, is niet te zeggen. De betreffende dienst was niet in staat om gedetailleerd op de aantijgingen in te gaan omdat het gevoelige informatie betreft. Dit is een reden waarom zij in Israel voor lafaards zijn uitgemaakt. Het leger is doorgaans niet in staat snel en gedetailleerd op kritiek in te gaan, omdat zaken uitgezocht moeten worden en omdat niet alles met de buitenwereld gedeeld kan worden. Daarom verdient het aanbeveling om dergelijke kritiek zoveel mogelijk intern aanhangig te maken, zodat er een kritische interne discussie is en blijft over waar de grenzen liggen en wanneer die overschreden worden. Er zullen altijd grensgevallen zijn, en morele dilemma’s; iedere inlichtingendienst en ieder leger kent die. Het is vreemd en ook niet kies dat juist de Israelische problemen en fouten continu zo in de spotlight staan. Wanneer dan ook nog het Israelische weerwoord ontbreekt in de media is dat helemaal bedenkelijk.

Ratna Pelle

 

maandag 15 september 2014

Israelische culturele avond verstoord door 'Pro-Pallie gekkies'

 

Na het geschreeuw en gescheld van Appa op diverse pro-Gaza pro-Hamas demonstraties zijn nu Israelische artiesten het doelwit. Het feit dat je Israelisch bent (en Joods, want ik denk niet dat men voorstellingen van Israelische Arabieren zou verstoren) is blijkbaar genoeg om schuldig te zijn. GeenStijl noemt hieronder het beestje bij de naam. Dit is geen ‘legitieme kritiek op de Israelische bezetting’ maar totaal doorgeschoten onredelijke haat die wordt geprojecteerd op de enige Joodse staat en al wie daarmee in verband gebracht kan worden. Het wordt tijd voor een krachtig tegengeluid.

 

Keesje Maduraatje schrijft op zijn weblog:

 

Houda Stitou, bestuurslid van de Palestijnse Stichting DocP en tevens communicatiemedewerker van het KLM Pensioenfonds Cabinepersoneel, neemt op Facebook de verantwoording

 

Misschien tijd voor de KLM om ook wat verantwoording te nemen en duidelijk naar Houda te gaan communiceren?

 

RP

-------------

 

Pro-Pallie gekkies willen culturele zuivering

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2014/09/propallie_gekkies_willen_cultu.html

 

De hoogbejaarde Lia Koenig, Grande Dame van het Israelische theater, komt op een Israelisch cultureel feestje. En ontmoet daar voor de deur een horde schuimbekkende antisemieten die nu openlijk de aanval inzetten op cultuur. Niet op militaire, politieke of desnoods economische bijeenkomsten je ongenoegen kenbaar maken, neen, openlijk andermans cultuur kapot willen maken. De Godwin was gisteren aan de Kristallgracht Kloveniersburgwal niet moeilijk in te koppen. 'Moordenaar' krijsen tegen een oud vrouwtje, en ze zijn er nog trots op ook. We hadden zelf geen boots on the ground gisteren, maar ziehier foto's van Maarten Brante (wiens persvrijheid het tuig probeerde te belemmeren), beeld van het verstoren van de voorstelling bij Thomas Schlijper en de repo van KeesjeMaduraatje. Antisemiet Simon Vrouwe, beroepsgek Frank van de Linde, Joop-scribent Abulkasim "Nederland wordt een ruine" Al Jabiri en de Hamas Cheerleaders die we kennen van andere demo's, het hele spul was weer present. Frank van de Linde vraagt zich verlekkerd af: "Kan iemand gaan googlen naar het volgende evenement dat we kunnen verstoren?" Hamasmeisje Houda Stitou aka Asateteo, die altijd luidkeels krijst om boycots van bedrijven, probeert zich te verbergen achter petje en sjaal. Misschien wil ze niet dat haar werkgever KLM er achter komt dat ze toneelomaatjes terroriseert, zou kunnen natuurlijk. Gelukkig lijkt mevrouw Koenig niet al te geschrokken, koeltjes verklaarde ze vereerd te zijn dat ze kwamen kijken. Maar wij moeten ons diep schamen dat onze politie deze anitsemitische aanval heeft laten gebeuren. Dit is niet anti-Israel, wie probeert a-politieke kunst kapot te maken is uit op de vernietiging van andermans cultuur. Kan iemand even googlen naar het volgende evenement dat wij kunnen beschermen?

 

A. Nanninga | 14-09-14 | 14:30 | Link

 

 

Escalatie bij DocP demonstraties

http://keesjemaduraatje.blogspot.nl/2014/09/escalatie-bij-docp-demonstraties.html

Beperkten de Nederlandse ProPal demonstranten zich tot nog toe tot het omhooghouden van borden en af en toe een fluitje, gaan de Marokkaanse- en Turkse Propal meiden nu weer een stapje verder, door een Israëlisch cultureel evenement te verstoren.


Frank van der Linde, bekend van zijn aangifte tegen de website Geenstijl, was er bij. Houda Stitou, bestuurslid van de Palestijnse Stichting DocP en tevens communicatiemedewerker van het KLM Pensioenfonds Cabinepersoneel, neemt op Facebook de verantwoording voor deze gewelddadige actie.

Opvallend detail in de boodschap van de communicatiemedewerkster is, dat ze "Israel" tussen aanhalingstrekens schrijft, alsof ze daarmee wil zeggen dat Israel niet echt bestaat. Daarmee sluit ze geheel aan bij de Iraanse machthebbers, die consequent over de "Zionistische entiteit" spreken. Als je iets niet noemt, dan bestaat het ook niet. 

 

Frank van der Linde heeft er zin in. Hij wil nog meer culturele evenementen verstoren. Kan iemand deze gek stoppen?

 

10 Tekens van de Zuidafrikaanse Apartheid

 

Dit is dus echte apartheid. In tegenstelling tot de ‘apartheid’ die je volgens sommigen in Israel ziet waarbij Arabieren met Joden studeren, met Joden in ziekenhuizen werken, met Joden in de Knesset zitten, op dezelfde stations staan en in bussen en treinen zitten en aan dezelfde stranden liggen. Ja, er zijn wijken waar vooral Joden wonen en vooral Arabieren, net als in Nederland en elders, en er zijn wederzijdse vooroordelen en racisme, en belangen- en politieke- en culturele tegenstellingen en spanningen, en discriminatie en nog zo wat problemen, maar wie het heeft over Apartheid in Israel is echt helemaal de weg kwijt.

 

RP

-------------

10 Signs From The South African Apartheid

http://www.buzzfeed.com/donnad/10-signs-from-the-south-african-apartheid

And to think these signs only became illegal in 1994. While overt American racial tensions of the 50s and 60s were content to divide folks into black or white, South Africa really went the extra mile. People were white, black, coloured, Asian, “other Asian” or “honorary white”, with each group having its own rules and social stigma complete with paperwork to prove what group you were part of.posted on July 29, 2011, at 6:33 p.m.

 

Donna Dickens

BUZZFEED USER

 

1.

africanhistory.about.com

2.

Flickr: yaaaay

3.

dev.laptop.org

4.

edtech2.boisestate.edu

5.

supernatural.blogs.com

6.

historicalephemera.com

7.

Flickr: wojo

8.

gotravel24.com

9.

africanhistory.about.com

10.

Flickr: karmagrrrl

This post was created by a user and has not been vetted or endorsed by BuzzFeed's editorial staff. BuzzFeed Community is a place where anyone can post awesome lists and creations.Learn more or post your buzz!

 

zaterdag 13 september 2014

Getuigenissen van Israelische soldaten uit de Gaza oorlog

 
Hieronder een aantal ooggetuigen verslagen van Israelische soldaten tijdens de recente Gaza oorlog. Ze vertellen allemaal hetzelfde: hoeveel aanvallen worden afgelast omdat er burgers in de buurt zijn, de dilemma’s omdat ze zelf werden beschoten maar terugschieten kan betekenen dat onschuldige kinderen worden getroffen. Hoe ze werden beschoten vanuit scholen en ziekenhuizen. Het zijn verhalen die je vreemd in de oren zullen klinken als je alleen de beelden van het NOS journaal en andere mainstream media hebt gezien, waar vaak wordt gesuggereerd dat Israel lukraak schoot op alles wat los en vast zat. Niet alle soldaten zijn natuurlijk zo zuiver als in de verhalen hieronder, maar dit is op zijn minst ook een kant die het verdient gehoord te worden. Veel soldaten probeerden oprecht om Palestijnse burgers te ontzien, soms met fatale gevolgen voor henzelf of hun maten.
 
.... And you know that this rocket launcher is your target but you can’t attack because you have to wait for clearance to make sure that there are no civilians in the area where the rocket is being launched.
Only once you know your target is clear, and there are no civilians nearby, then that is the time to strike.
I saw several occasions where people ran to the roof of a building that was warned of a strike, or people staying in the house, and that’s the biggest of all the dilemmas we’re facing.
It’s not a question of when something like that happened. Every strike mission I went on had those dilemmas. I can’t recall one strike that I didn’t encounter those exact dilemmas.
Many times as a pilot you’re very close to releasing a bomb, and sometimes five seconds or three seconds to launch, you abort the mission because there are civilians in the vicinity and you’re not willing to take those risks.
Sometimes the civilians aren’t exactly in the target but they’re close enough that you feel that if you attack the target they could get hurt. So sometimes you come back for landing with all your bombs, because you’re waiting two hours and still the target wasn’t clear.
About 20 to 30 percent of the targets I was assigned to were aborted for that reason.
 
Er was een speciale eenheid die erop moest toezien dat een doelwit geraakt kon worden zonder dat er burgers omkwamen.
 
A large percentage of what we’ve been doing is accompanying attacks. So if we’re talking about aerial strikes in the Gaza Strip, any bomb dropped in Gaza had some form of visual intelligence letting them know if we can see any people walking around the area. So if we were about to attack some place which might be near civilian infrastructure—which is most of what we were forced to do since Hamas places themselves within the civilian population—we had cameras in the area to make sure we could minimize civilian causalities as much as possible.
 
So if you’re sent out on a flight to find civilians and make sure attacks aren’t taking place where civilians are, whenever you succeed, you have a feeling of success. I never think, “Well, what are we enabling them to do?” It’s usually only once we’ve landed that we hear attacks have been launched into Israel, and then you look at yourself and say, “Look at how many opportunities have been missed to stop these attacks.” But to protect one innocent life is not worth losing another innocent life. Israeli civilians and Palestinian civilians are innocent.
 
------------------

How Hamas Destroys Its People, as Seen Through the Eyes of IDF Soldiers

http://www.thetower.org/article/how-hamas-destroys-its-people-as-seen-through-the-eyes-of-idf-soldiers/

Yardena Schwartz

Freelance journalist and Emmy-nominated producer

Since the beginning of the Gaza War, Israelis have insisted that Hamas uses its own civilians as “human shields.” Hamas denies it, and certain international voices take their side. Now some of those who saw it with their own eyes are speaking out.

It’s been nearly two months since the beginning of Operation Protective Edge, and while it seems the hostilities are tentatively over, what has become clear is that despite claims of victory, the civilians of Gaza have paid the heaviest price. What has also become clear is that no matter how many times Israeli officials blame the high civilian death toll on Hamas, that claim continues to fall on deaf ears.
 
Coming from politicians like Benjamin Netanyahu or Naftali Bennett, the words “human shield” sound more like an Israeli public relations slogan than a tragic truth of guerilla warfare. The world has heard the claim that Hamas hides behind its civilians so many times that today the accusation holds very little weight.
 
Perhaps it’s hard to believe that Hamas, a group claiming to fight for Palestinian freedom, would use Palestinian civilians to protect themselves. Or perhaps it’s simply difficult to imagine that any human being would deliberately put innocent people in danger for the sake of winning a media war. Or perhaps it’s merely a lack of evidence, an absence of stories that tell people what the words “human shield” really mean.
 
Only in the past few weeks have reports began to emerge from journalists who have left the Gaza Strip and now feel safe enough to report on Hamas’s tactic of launching rockets from hospitals, schools, and other civilian infrastructure.
 
According to a new report published by the IDF, Hamas launched more than 1,600 rockets from civilian sites.
Yet we still haven’t really heard any substantive, first-hand, on-the-ground stories of Hamas using Palestinian civilians as tools of war. Spoken of even less are the Israeli military’s efforts to limit civilian casualties.
 
Notably, the people we haven’t heard from throughout this information war are the soldiers themselves, the young men who were on the ground in Gaza, fighting the actual war. They, better than anyone else, can speak of their experience fighting against Hamas and the unconventional warfare they faced.
 
Below is a collection of personal stories gathered from soldiers who saw with their own eyes Palestinian civilians being used as strategic elements of Hamas’ fight against Israel. In some cases, only first names have been used in order to protect identities, as some were still in the midst of the operation when interviewed.
 
While they all served in different units, and fought different battles, some from the sky and some from the ground, all of them spoke of their painstaking efforts to protect the lives of Palestinian civilians at the risk of their own lives. Each soldier interviewed for this story had his own personal account, sometimes several accounts, of trying to avoid civilian casualties in the face of Hamas efforts to exploit them. And all of the soldiers shared the same frustration that despite all of their painstaking efforts, the world continues to view Israel’s war in Gaza as a war against humanity, when in their eyes, it is very much a war against a terrorist organization that has taken its own people hostage.
 
Sgt. Jonny S. is a tall, gentle, soft-spoken 24-year-old originally from Maryland. After graduating from the University of Maryland in 2011, he moved to Israel, and began serving in the Givati Brigade in 2013. Jonny had just finished his yearlong training course weeks before being sent into Gaza in July. He returned from Gaza on August 4, days after one of the most difficult days of the war for Israel, and for him personally. Jonny was interviewed on August 12 at the Benji Home for Lone Soldiers in Raanana, where he stays during breaks from the army.
 
In the beginning we were in neighborhoods in Southern Gaza that had all been evacuated a week before. A lot of the houses we searched were booby trapped with explosives. A lot of houses you would go in and find an Israeli soldier uniform, along with Hamas uniforms.
You’d go into the house—just a normal house—and see pictures of a family, a wardrobe in a couple’s room, a children’s room. You’d see children’s toys in one room, and in the next room you’d find an AK-47. So there were no lines between who’s a civilian and who’s a terrorist.
 
We also found a number of tunnel entrances in the area, in the middle of a neighborhood. I don’t even think everyone in the neighborhood knows there’s a tunnel in their neighborhood. The entrance would be in a building, covered by a sofa or a closet. It would just be in a house, someone’s kitchen—a tunnel that led into Israel.
The whole time we barely saw any terrorists. They stayed deeper in the cities where it’s denser, and where the civilians hadn’t been evacuated.
 
There was one point when there was a 24-hour humanitarian ceasefire and during that time civilians came back to their neighborhoods. So at one point we were in a house of a known Hamas affiliate and the owners actually came back to the house. It was eight of them—a dad and seven boys. They weren’t all his children. Some were his nephews. But one of his sons was a Hamas affiliate. He was in his early twenties.
 
When they came back to the house we talked to them and the man said “I don’t know what all my sons are up to. I didn’t know he was affiliated with Hamas.” And I remember him saying, “When I left my house, I locked the doors because I knew that after people left their houses Hamas would go in and booby trap them. So I did that on purpose, so my house wouldn’t be a trap that would explode.”
And his house had stayed locked.
 
The father was actually really nice. He used to work in Israel before the border became contentious. He had a beautiful, gorgeous house, with three stories and lots of rooms. And he said, “The way I was able to pay for this house was because of the years I worked in Israel.”
He said Hamas has ruined their lives here, and that it was great having a good relationship with Israel because it helped him economically. He said that since Hamas came into power, he’d lost the ability to work in Israel, and was just living off of what he had made in Israel.
 
I remember he was joking with my company commander, saying that the best hummus is in Israel, in Petach Tikva. And then he recommended a shakshouka place. It was really funny to hear their conversation. And this was right after we arrested his son. He was a really friendly, nice guy. I think unfortunately he was stuck in the middle of the conflict.
This was before the big event that happened in Rafah…
 
Another time during a ceasefire we were in a house and a 16-year-old boy came into the neighborhood that was supposed to be fully evacuated. So my company commander went out to talk to him, because you know, you don’t know who’s a Hamas affiliate and who’s not. So he talked to him and said, “We know there’s a tunnel in the area, do you know where it is?” And the boy was clearly innocent. You could tell right away. He said “no, we don’t have food, so I just came to the neighborhood to try to find food for my family.”
 
We had like 30 people in the house and we were supposed to have food rations for 24 hours. So the company commander sent his radio control operator upstairs to gather all of our food for the next 24 hours. It was like olives, tuna, beans, nothing that delicious, you know, corn and stuff. And he put it all in a big box. On his way out, I was on guard duty with a guy named Hadar. We had just opened up a pack of gummy worms we had gotten as a donation from Israel, and we put that in there as well.
 
And it was nice, the company commander sent the boy off with the cardboard box. It was nice. We didn’t have food for the next 12 hours; we just had some bread, but he told us were going to get new rations in 12 hours and you don’t know when this kid is going to get food again.
I really respect him for that. He had a really good heart. This is the same commander who had the conversation with the father about shakshouka. His name was Benaya Sarel.
 
It was an hour after the ceasefire, and I think they purposely put a man that looked like a civilian, just a normal man, to kind of entice us to come out to go talk to him, and then waiting down below were a bunch of explosives and a suicide bomber.
On Friday morning [August 1] we went outside and there was a man who was watching from a window. We didn’t know at the time that he was with Hamas. He was about a 40-year-old guy, wearing a blue t-shirt. He didn’t have a gun on him, or not that we saw at least. He had his hands over a windowsill, looking out from the window of a 2-story building. It was an hour after the ceasefire had taken effect. It had gone into effect at 8 AM that morning and it was a little after 9 AM.
So it was the company commander that I keep talking about, Benaya Sarel, Hadar Goldin, and Liel Gidoni, the radio operator who went upstairs to get the food for the kid the other day. It was six of us: those three, me and two others.
 
So we see this guy who looks like a civilian, with his hands leaning on the windowsill. He wasn’t supposed to be there. This area was supposed to be evacuated. Benaya said he wanted to go talk to him, to see if he could get any information from him. So those three went in one direction to talk to him, and I went the other way with the other two guys.
Benaya didn’t feel any imminent danger, or else he wouldn’t have done that. He just didn’t want the guy to run away and get scared. So the three of them walked towards him, and from my point I heard shots ring out and an explosion. And this was supposed to be during a ceasefire.
 
By the time we got there, it had ended. What had happened was that a suicide bomber had come out of a tunnel on the first level of the building where that man was, and had killed all three of them. And I guess the man up above and whoever else was in there, I think it was a few of them, they had dragged Hadar’s body down the tunnel that was on the first floor.
I think the whole thing was a trap. It was an hour after the ceasefire, and I think they purposely put a man that looked like a civilian, just a normal man, to kind of entice us to come out to go talk to him, and then waiting down below were a bunch of explosives and a suicide bomber.
 
When we heard the shots, we ran back to get to them but it had already ended. When we got there, we saw two dead bodies: Benaya and Liel. They had died immediately from the explosives and the suicide bomber. The suicide bomber was dressed in an Israeli uniform.
And that ended up being the tunnel we were looking for all along.
 
Our assistant company commander went into the tunnel after to get Hadar’s body back, not knowing if Hadar was alive or not. And from what he said, it was a very elaborate tunnel. He said you could stand two people, and he’s taller than me, about a meter and 80 or 85 [centimeters—approximately six feet]. He said you could stand tall; you didn’t need to crouch at all. And there was room for two people to walk side by side. And he said there were twists and turns and everything. There was a ridiculous amount of weapons there; it was like a weapons storage center. There were bags of ready-made kits with a gun in there, a vest, and gun magazines. So the terrorists could just grab it and just go out and make an attack.
 
So he went down there and he said he saw that they had dragged Hadar’s body. He saw a trail of blood and just kind of followed it for a while. He realized that it went on for a long time so he came back out.
 
Benaya used to say that the worst kind of event is when you can’t fight back, when you can’t react. That’s exactly what that was. The worst part was that we got there and there was nothing for us to do. All we could do was put them on stretchers and send them back to Israel.
 
Benaya was an amazing commander. People really respected him. There wasn’t a person that didn’t look up to him. But there’s no commander in the army who would have shot that guy in the window who didn’t have a gun on him. When I first saw him, I was looking through the zoom on my gun and my red dot was on him but I wasn’t going to shoot him, because he didn’t have a gun. Even though he wasn’t supposed to be there. I think that’s just part of the IDF’s moral compass. That’s not the way we fight.
 
During guard duty I would sit with Hadar and he would tell me that he’s engaged, getting married in 2 months. He said he wanted to be a doctor after the army. I remember we were sitting on guard duty and he drew a picture of me, it was a goofy picture of a soldier. It was funny. He was just a nice guy.
[Benaya Sarel was also engaged, and his wedding was scheduled to take place on August 21.]
 
 
 

vrijdag 12 september 2014

Nieuws van de week uit Palestina (IPI)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/09/11/nieuws-van-de-week-uit-palestina/  

Ratna Pelle

Vorige week werden we verrast door een bericht dat Egypte een stuk land in de Sinaï aanbood aan de Palestijnen om de Palestijnse vluchtelingen te huisvesten. President Abbas zou door een Egyptische functionaris benaderd zijn hierover. Uiteraard wees Abbas het voorstel vriendelijk van de hand, want hij vond dat het vluchtelingenprobleem niet ten koste van Egypte mocht worden opgelost. Welk een altruïsme. Later ontkenden zowel Egypte als Abbas dat het voorstel überhaupt is gedaan. De Jerusalem Post neemt het plan echter nog serieus, en meent zelfs dat de Palestijnse staat hier gesticht zou worden en de Palestijnen op de Westbank slechts autonomie zouden krijgen. Deze staat zou onder controle van de PA komen en gemilitariseerd zijn. Niet heel verassend ziet men wel wat in dat plan en noemt het zelf een ‘game changer’. Ook het CIDI neemt het plan serieus, al zegt men dat de berichten erover verwarrend zijn.

Het is overigens geen origineel plan. In 2004 stelde een groep Israelische wetenschappers onder leiding van het voormalig hoofd van de Nationale Veiligheidsraad Giora Eiland ook al iets dergelijks voor. Dit idee werd toen door Egypte verworpen. Het is bekend dat Egypte de laatste jaren op problemen in de Sinaï stuit vanwege radikale Bedoeïenen en Salafisten die niet alleen smokkelen met de Gazastrook maar ook aanslagen in de Sinaï zelf plegen, dus wellicht dat men daarom niet maalt om een beetje woestijnzand in de Sinaï meer of minder. Anderzijds is het redelijk ongebruikelijk dat landen grondgebied afstaan zonder daar iets voor terug te willen, en het is al helemaal onwaarschijnlijk dat Egypte een staat op de Westbank hiermee zou willen vervangen. Sisi heeft een hekel aan Hamas maar is geen zionist.

Abbas is nog steeds boos op Hamas, en beschuldigt Hamas ervan dat het zo’n 150 Gazanen doodde onder het mom van collaboratie. Een deel van die ‘collaborateurs’ waren mogelijk Fatah leden waar Hamas zo mee af kon rekenen. Ook werden Fatah leden gedwongen in gevaarlijke wijken te blijven waardoor zij dienden als menselijk schild. Abbas heeft gedreigd de eenheidsregering met Hamas op te zeggen als Hamas niet bereid is de macht te delen in de Gazastrook en Fatah troepen de grensbewaking mogen overnemen, wat voorwaarde is voor Israel en Egypte om de grenzen te openen.

Nou dreigt Abbas wel vaker. Zo dreigde hij vorige week om naar het Internationaal Strafhof te stappen en zelfs de PA te ontbinden wanneer Israel zich niet binnen drie jaar terugtrekt uit de Westoever. Zijn plan voorziet verder in onderhandelingen van negen maanden, waarbij de eerste drie maanden uitsluitend over de grenzen wordt gepraat, en een bouwstop gedurende die eerste drie maanden. En oh ja, natuurlijk moet Israel weer Palestijnse gevangenen vrijlaten. Abbas heeft wel vaker gedreigd met het strafhof en ook ontbinding van de PA, dus of het veel indruk heeft gemaakt in Israel is te betwijfelen. Het is ook jammer dat hij zelf bij de laatste onderhandelingsronde wegliep om wederom met van alles te dreigen.

Ondertussen blijken steeds meer van de volgens de VN omgekomen onschuldige burgers in Gaza toch niet geheel onschuldig te zijn. Door het Palestijnse PCHR als onschuldig genoteerd, blijken er op internet foto’s van ze te circuleren in vol militair ornaat. Lastig soms, dat internet. Hoewel, de journalisten die bij westerse kranten werken zijn niet zo doortastend als Elder of Ziyon en nemen de cijfers van de VN (die haar cijfers weer van o.a. het PCHR betrekt) grif over. De ombudsman van de NRC bestond het, na weken oorlog in Gaza en talloze blogs en zelfs artikelen in vooraanstaande kranten over de kwestie, te schrijven dat hij wel ‘meer wou lezen’ over het ‘rekenwerk’ van enkele kranten, waaruit zou blijken dat er in Gaza ‘opvallend veel jonge mannen waren gedood door Israel. Daarmee zou hij kunnen ’wegen hoe buitenproportioneel het geweld nu werkelijk was’. De NRC redactie ontbeerde zelfs die nieuwsgierigheid.

Uit een enquête onder Palestijnen blijkt tenslotte dat de steun voor Hamas door de recente Gaza oorlog enorm is gestegen. Een grote meerderheid steunt het afschieten van raketten ook wanneer daarbij Israelische burgers omkomen. De helft van de ondervraagden vindt het bovendien gerechtvaardigd dat raketten vanuit dichtbevolkt gebied worden afgeschoten. Daarnaast staat een kleine meerderheid achter het doden van de drie Israelische tieners, wat de opmaat vormde voor deze oorlog, en steunt 60% een nieuwe intifada zolang er geen ‘levensvatbare’ onderhandelingen zijn. Deze uitkomsten zijn enigszins bevreemdend, daar je zou verwachten dat men in Gaza even genoeg heeft van oorlog en geweld, en blij is als men zijn huizen weer kan herbouwen. Men gelooft echter heilig dat de overwinning nabij is en in een volgend conflict de zionisten dan toch heus verslagen kunnen worden, precies zoals de propaganda van Hamas en Fatah ze vertelt. Het adagium lijkt als vanouds: geen vrede, geen concessies en vooral geen zwakte tonen. Door het subsidiëren van UNRWA scholen en de ‘salarissen’ van Palestijnse gevangenen werkt het Westen hieraan (onbedoeld) mee.

Hamas en Islamitische Jihad zijn ondertussen alweer druk in de weer om nieuwe tunnels te graven. Een verslaggever van Al Jazeera mocht mee een tunnel in die wordt gegraven door de IJ.

“We are getting these tunnels ready for the next battle, in order to launch attacks and fire mortars and artillery. These tunnels will also have other uses, which we will not disclose,” said a masked militant. The report aired on September 4.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

 

donderdag 11 september 2014

Arab Idols onder vuur door tonen Israel op landkaart

 

De Palestijnse zaak wordt door Arab Idol hoog in het vaandel gevoerd. Israel is dan ook een groot taboe, zoals gebruikelijk in de Arabische wereld. Toch zijn er in Egypte (dat Israel formeel erkent en er een vredesverdrag mee heeft) blijkbaar landkaarten in gebruik die Israel wel weergeven.

 

Wouter

______________

 

"Technischer Fehler": Arabische TV-Show zeigt Israel auf der Karte

http://derstandard.at/2000005409932/Technischer-Fehler-Arabische-TV-Show-zeigt-Israel-auf-der-Karte

 

10. September 2014, 14:39

 

Empörung in arabischer Welt - Verantwortlicher Saudi-Sender MBC muss sich entschuldigen

 

Riad - Die Castingshow "Arab Idols" sorgt im Nahen Osten für politischen Unmut. Nachdem in der Samstagsausgabe der TV-Sendung eine Landkarte zu sehen war, auf welcher der Staat Israel eingetragen war, musste sich nun der verantwortliche saudische Fernsehsender MBC entschuldigen.

 

Die Einblendung Israels sei aufgrund eines "technischen Fehlers" geschehen, sagte ein MBC-Sprecher der Onlineausgabe der saudischen Zeitung "Al-Watan" am Mittwoch. Aufzeichnungen der Sendung seien korrigiert worden.

 

Kampagne gegen den Sender

 

"Arab Idol" sucht - wie "Deutschland sucht den Superstar" - nach Musiktalenten. Die Show deckt den gesamten arabischen Raum ab. In der Samstagfolge wurde zunächst im ägyptischen Kairo, danach in Kuwait gecastet. Eine Illustration zeigte den Flug der Jury vom einen zum anderen Ort - und blendete Israel in der Flugroute ein. Für gewöhnlich wird das Land auf arabischen Karten nicht aufgeführt. Stattdessen steht "Palästina" über dem Landstrich.

 

Kritiker starteten im Internet daraufhin eine Kampagne gegen den Sender MBC. Sie sahen die Israel-Einblendung als "Schande für alle Araber" und forderten den Boykott der Castingshow. (APA, 10.09.2014)

 

Hamas schoot Fatah leden neer tijdens Gaza oorlog

 

In een eerder commentaar hierover vertaalden we curfew met avondklok; in dit geval was huisarrest een betere vertaling geweest, want honderden Fatah leden mochten van Hamas gedurende de hele Gaza oorlog hun huis niet verlaten. Volgens Abbas zijn 120 Fatah leden doodgeschoten door Hamas omdat ze dit toch deden.

 

Wouter

_____________

 

More details on Hamas' shooting Fatah members during the war

http://elderofziyon.blogspot.nl/2014/09/more-details-on-hamas-shooting-fatah.html

 

 

From AFP:

 

Leaving home for the first time in weeks, Abu Jihad was hit by a hail of bullets. His crime? Breaking the house arrest order imposed on him by Hamas.

Abu Jihad is a 27-year-old member of Fatah, the Palestinian nationalist movement headed by President Mahmoud Abbas, whose power base is in the West Bank.

But he lives in the Gaza Strip, which is under the de facto control of Hamas, Fatah’s Islamist rival.

After nine bullets raked his leg, Abu Jihad was transferred for medical treatment to the West Bank and it was from his hospital bed there that he told his story, using a pseudonym to conceal his identity.

“Never in my life did I think I would be attacked by Hamas or by any other Palestinian group,” he said. “I never thought I would be attacked just because I belong to Fatah.”

Back in Gaza, which Hamas began running in 2007 after ousting its Fatah rivals, he and others would never have dared to speak out.

From people on the streets to senior officials, no one allied with Fatah will agree to speak on the record, fearing the consequences after 300 of their number were placed under house arrest by Hamas.

Dozens who failed to respect the order were shot and wounded, among them Abu Jihad.

Such is the fear that many Fatah members have even sought to protect themselves by signing up to become members of Islamic Jihad, Hamas’s smaller, armed rival.

“To avoid being attacked by Hamas, a large number of party members have joined Islamic Jihad,” said a man calling himself Abu Iyyad, explaining that Hamas would never attack an Islamic Jihad member.

On the second day of the 50-day war with Israel, July 9, four armed men dressed in black, their faces masked, turned up at Ibrahim’s house. “My 12-year-old daughter was terrified. She wet herself because she was so panicked when the fighters came in,” he recalled, visibly upset.

Refusing to identify themselves, the men handed over a paper bearing the official emblem of the Ezzedine al-Qassam Brigades, Hamas’ armed wing, on which was written: “For your own security, you are asked not to leave your home for the duration of the war.”

There was no other allegation or explanation. “Our only crime is belonging to Fatah,” he snapped.

Abu Ahmed, 23, also believes he was targeted because of his membership of Fatah.

He was shot 19 times in the legs.

“They held me up against a wall, started shooting and shouted: ‘This is our present to Fatah,’” he told AFP from his hospital bed in the West Bank city of Ramallah.

...But the threats have gone beyond individuals, creating a culture of fear which has affected entire families living in the Gaza Strip.

“In our society, where reputation counts for everything, entire families are now living in fear,” said a senior Fatah official in Gaza who also refused to use his real name.

“ Hamas is undermining the dignity and the patriotism of our activists, some of whom were involved in the fighting, and lost family members in the war,” he said, clearly furious.

Questioned by AFP, Hamas insisted the house arrest orders had “no political significance,” saying they were legal procedures aimed at certain people, “some of whom happened to belong to Fatah.”

 

 

AFP doesn't mention that by putting hundreds of its political rivals under "house arrest" during a war, Hamas was also forcing them to be human shields.

Do you think any of this will be mentioned in the UNHRC "fact finding" mission report?