Extremisten in Yitzhar zien de seculiere staat Israel niet zitten

 

Een aanslag met een brandbom door Joodse religieuze fanaten heeft eind juli een Palestijnse peuter en zijn vader in Duma (Westoever) het leven gekost en zijn moeder en broertje zwaar verwond.

Een journaliste van de ToI ging een week later de stemming peilen in Yitzhar, een als radikaal bekend staande nederzetting op 20 km van Duma. De meerderheid van de kolonisten in Yitzhar zou dergelijke geweldsdelicten veroordelen, maar intussen vinden ze wel plaats onder de paraplu van de radikale kolonisten ideologie en worden er zelden daders opgepakt. Niet ten onrechte wordt daarom door mensen als president Rivlin en zijn voorganger Peres opgeroepen tot een hardere aanpak van kolonistengeweld.

 

Wouter

________________

 

 

'Why are there fences around our villages but not the Palestinian villages? They’re attacking us'

 

At Yitzhar, heartland of settler extremism, hostility to State of Israel is no secret

Spokesman condemns firebombing murder of Palestinian baby, won’t apologize for whichever ‘lunatic’ carried it out

BY SIMONA WEINGLASS August 7, 2015, 3:07 pm

http://www.timesofisrael.com/at-yitzhar-heartland-of-settler-extremism-hostility-to-state-of-israel-is-no-secret/

 

·         Former MK’s son indicted for praising gay parade stabbing

·         Hamas and Islamic Jihad praise ‘brave’ attack, call for escalation

 

YITZHAR, West Bank — Ezri Tubi, the 45-year-old spokesman of the Israeli West Bank settlement of Yitzhar, has had a busy week.

Since last Friday’s firebombing of a home in the West Bank village of Duma, in which 18-month-old Ali Saad Dawabsha was killed, and the subsequent arrests of right-wing activists with a connection to Yitzhar, Tubi has been fielding calls from reporters.

“Visit, but please don’t walk around and talk to people,” he tells journalists over the phone. “The people of Yitzhar are tired of talking to reporters.”

That’s because, Tubi says, a reporter with an agenda who shows up looking for extremism will usually find what they’re looking for.

Home to about 240 families, Yitzhar has become ground zero in the public perception of extremist “Hilltop youth,” young people from religiously observant families who move to settlement outposts, resist soldiers’ attempts to evacuate them, and intermittently carry out “price tag” hate crime attacks on Palestinian, Christian and Israeli targets.

Spokesperson for Yitzhar Ezri Tubi. (Simona Weinglass)

But Tubi has a message for reporters. First, he says, the people of Yitzhar overwhelmingly condemn the murder of the Palestinian toddler, which, he said, violates the commandment of “Thou shalt not kill.”

Second, Rabbi Yitzchak Ginsburgh, the head of one of Yitzhar’s two yeshivas — under whom the arrested alleged Jewish extremist leader Meir Ettinger studied — does not condone price tag attacks, as was widely reported.

“I’ve personally heard him say that this price tag is a stupid thing to do many times and on many occasions in the past year.”

Rabbi Yitzchak Ginsburgh (Kobi Gideon/Flash90)

The village of Yitzhar is quiet on a Thursday afternoon. A handful of people are milling about the “co-op supermarket” while a mother pushes her baby past the organic flour mill. A sign at the entrance points visitors to handmade art for sale and the “Ben Porat winery.”

Still, if you look for signs of extremism you can find them. In the settlement’s bus stop, among innocuous graffiti, you will find the statements “Overthrow the government,” “We must take our fate into our own hands,” and “Revenge.”

Tubi does not deny that there are people in Yitzhar who hold anti-government views.

Graffiti at a bus stop in Yitzhar says ‘overthrow the government’ and ‘price tag,’ on August 7, 2015. (Simona Weinglass)

“They oppose the state of Israel because they feel the state of Israel should be a religious one. They’re mainly around Yitzchak Ginsburgh’s yeshiva, Od Yosef Hai. It’s a small group of people.” (The IDF took over the yeshiva for a year until June 2015 after a string of anti-Arab incidents of vandalism in the surrounding Palestinian villages and attacks against Israeli security personnel by local settlers and yeshiva students.)

 

Buildings at sunset at Yitzhar (Mandy Hechtman/Flash90)

According to the Knesset website, in the 2015 elections, 74 percent of Yitzhar residents voted for the far-right party Yachad, headed by Michael Ben-Ari and Eli Yishai (which failed to clear the Knesset threshold and therefore won no seats), 20% voted for the Orthodox-nationalist Jewish Home and 2% voted for the Likud. In addition, there were four residents who voted for Green Leaf (Aleh Yarok), the marijuana legalization party, and one who chose the United (Arab) List.

Asked whether there are extremists in Yitzhar, Tubi says that he himself is an extremist.

“Ten years ago, I had an order from a court not to be in Judea and Samaria. I had many trials. They wanted to demolish an outpost, Havat Gilad, and there were clashes. I was involved in the clashes.”

“I’m sorry I don’t fit your image of an extremist. I’m not frothing at the mouth,” he told the Times of Israel.

Tubi grew up in Netanya, in a moderately religiously observant home. After his army service, he traveled to the Far East for a year and a half and when he returned to Israel, enrolled in a yeshiva, Machon Meir, which promotes the religious ideal of settling the land. He lives in Yitzhar with his wife Ora and five children. The couple perform musical theater together around the country for women-only audiences. Ezri plays the guitar, while his wife sings and dances.

An Israeli woman enters the burnt home of the Dawabsha family in Duma following a terror attack last week, August 2, 2015 (Yossi Zamir/Flash90)

When asked how the people of Yitzhar feel following last Friday’s murder of the Palestinian child, allegedly carried out by Jewish terrorists, and the subsequent arrests, Tubi replies, “the mood is that our friends in Tel Aviv and these left-wingers are trying to exploit this incident to continue their incitement against settlers. For the last 20-30 years they’ve been demonizing the settlers in Judea and Samaria, who nowadays are the only group of people with any ideology left apart from making money and being famous.”

According to Tubi, liberal Israelis and foreigners rarely raise the same hue and cry when Jewish blood is spilled.

Chaya Zissel Braun, a 3-month-old baby killed in a terrorist attack in Jerusalem on October 22, 2014 (Channel 2 Screenshot)

“What’s the difference between this Palestinian baby and the three-month old baby [Chaya Zissel Braun] who was killed [last October in a terror attack] in Jerusalem when a Palestinian ran her over? Why was it forgotten after a few hours? Is Jewish blood cheaper?”

He says that Route 60, the main artery through the West Bank that is shared by settlers and Palestinians, is a daily site of attacks on Israelis from Yitzhar and nearby settlements.

“There is an incident almost every day. There were Molotov cocktails two days ago. Tell me, why are we the ones armed? Why are there fences around our villages but not the Palestinian villages? They’re attacking us.”

Regarding the firebombing murder in Duma, Tubi says he resents people from Tel Aviv who “give me a superior look and demand that I apologize. They should apologize. I’m not apologizing for a lunatic who did whatever he did.”

A fraught ride on the bus

The bus from Yitzhar winds through several remote settlements on its way to Ariel, including Har Bracha, and Kfar Tapuah. It also gets stuck in slow-moving traffic in the bustling Palestinian town of Hawara, where some of the store signs are in Hebrew as well as Arabic. Tubi says people from Yitzhar no longer frequent those businesses.

“We don’t trust them anymore — you go inside a shop, you don’t know if the person behind you will stab you,” he says.

The passengers on the bus are mainly settlers and soldiers. At Kfar Tapuah, a banner reads” “There will be a war over construction in Judea and Samaria. Prepare yourselves for the day of battle.”

Asked if this message is as radical as it sounds, a passenger in his 20s from Har Bracha replies, “War is just a figure of speech.”

Yes, but are there people living here who are as extremist as those depicted on the nightly news, planning to topple the government?

“I’ve heard people talk like that, but it’s a minority.”

A minority of two percent or a minority of ten percent?

“Maybe ten percent.”

At Tapuah Junction, a female soldier with a ponytail gets on the armored bus, visibly relieved to be on board.

“Welcome, brave girl,” says the driver. Soldiers are not allowed to hitchhike and as a result, spend considerable time waiting at bus stops. In April 2013, Evyatar Borovsky, a resident of Yitzhar, was stabbed to death while standing at Tapuah Junction.

A few minutes after the young woman boards, 25 kilometers south, some fellow soldiers were less fortunate. On the same highway, at the Sinjil Junction, a Palestinian motorist slammed into three soldiers on patrol, seriously wounding two of them in a deliberate car-ramming terror attack.

 

Security forces inspect the car used in a vehicular terror attack in the West Bank on Thursday, August 6, 2015. The terrorist was trapped inside. (screen capture: Channel 2)

 

Christelijke Arameeërs in Israël zijn geen Arabieren (IPI)

 

 

Christelijke Arameeërs in Israël zijn geen Arabieren

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/08/12/christelijke-arameeers-in-israel-zijn-geen-arabieren/  

– Door Tjalling. –

Bijna een jaar geleden besloot Israël om een deel van de bevolking, bekend als ‘christelijke Arabieren’, te erkennen als Arameeërs. Het was niet echt hot news voor de meeste mainstream media, maar uit wat er vorig jaar door sommige media over werd gepubliceerd bleek vooral weinig kennis van de achtergrond van de Arameeërs. Ook werd veel aandacht gegeven aan de kritiek dat Israël vooral verdeeldheid zou willen zaaien tussen moslims en christenen in Israël.

Een commissie van de raad van katholiek gewijden in het Heilig Land bijvoorbeeld had de beslissing van de Israëlische regering gehekeld, ‘omdat die aan Palestijnse christenen toe zou staan om zichzelf als Arameeërs aan te duiden in plaats van als Arabieren’. Christenen zelf daarentegen hadden zich juist verheugd uitgelaten over die mogelijkheid, waar al in 2010 om was gevraagd. Het bezwaar van de raad van katholiek gewijden was vooral dat ‘Israël christenen nodig zou hebben die hun identiteit hebben misvormd, die zichzelf opstellen als vijand van hun eigen volk en die soldaten worden omwille van de oorlog’. Dit is, althans in de ogen van deze raad, een slechte zaak. De raad was ook van mening dat ‘sommige mensen in de Israëlische regering lijken te denken dat het afscheiden van christelijke Palestijnen van andere Palestijnen, een manier is om christenen te beschermen’. Dat moest dus koste wat kost voorkomen worden. De raad zei dan ook tegen de nieuwe Arameeërs: “Schaad je eigen volk niet, vanwege loze beloften en persoonlijk egoïstisch gewin”.

Pardon? Dus als ik het goed begrijp, dan zegt die katholieke raad eigenlijk dat het erkend willen worden als Arameeër vooral werd ingegeven door puur eigenbelang, wat als verraad wordt gezien. Dit is wel heel radicaal gesteld en dat niet alleen, de raad gaat ook nog eens helemaal voorbij aan het historische erfgoed van de Arameeërs en dat nota bene vanuit een ‘christelijk’ gedachtegoed. In het R.D. van 22 juli 2013 staat bijvoorbeeld dat de Egyptische theoloog Samir Khalil Samir er op had gewezen dat `alle bloeiperioden die het Midden-Oosten heeft gekend, tot stand zijn gekomen dankzij de inzet en cultuur van Aramese christenen’.

Vertegenwoordiging

De ministeriële erkenning van de Aramese identiteit in september 2014 werd vooraf gegaan door een wet die de Knesset eerder dat jaar aannam, waarin de christenen een zelfstandige vertegenwoordiging kregen in de parlementaire commissie voor gelijkheid van kansen op de arbeidsmarkt.

Het Links Economisch Forum in België, wat er een uitgesproken groen standpunt op nahoudt met betrekking tot de klimaatproblematiek, had ook aandacht voor deze kwestie en heeft in het voorjaar van 2014 op hun site een bericht geplaatst van Palestina Solidariteit. By the way, zelf zou ik zeggen : ‘schoenmaker blijf bij je leest’, door dit besluit van Israël zal de aarde echt niet meer opwarmen.

De indiener van het aangenomen wetsvoorstel, Yariv Levin, was van mening dat christenen de natuurlijke bondgenoten van Israël zijn en een tegenwicht vormen tegen de moslims die (naar mening van Levin) ‘het land van binnenuit willen vernietigen’. Oy, die uitspraak is natuurlijk ontoelaatbaar voor Palestina Solidariteit. Maar waar gaat het nu werkelijk om? Om enkel een strategische zet van Israël, òf om de erkenning van een minderheid die een aparte positie inneemt binnen Israël? Ik denk beiden, maar in de publicaties hierover lag de focus vooral op het voordeel wat Israël erbij zou kunnen hebben.

Monique van Hoogstraten deed ook een duit in het zakje. In een artikel over christenen die vrijwillig dienst namen in het IDF of vervangende dienst, schreef ze mei vorig jaar in Trouw: “In dit land bepaalt je identiteit immers niet alleen tot wie je behoort, maar meer nog wie je moet haten. Joden zijn de vijanden van de Arabieren, Arabieren zijn de vijanden van de Joden. Wie die breuklijn over gaat, kan een hoop balagan (wanorde, Tj.) verwachten. In vijandschap moet je eenheid tonen”. Volgens Van Hoogstraten bepaalt je identiteit in Israël dus wie je moet haten. Dit is een onjuiste visie met als resultaat een misleidend artikel. De christenen die in dienst gaan verzetten zich juist tegen de opgedrongen haat jegens de Joodse staat. Van Hoogstraten lijkt zich niet verdiept te hebben in de historisch verschillende posities van christenen en moslims in Israël, maar wel nadrukkelijk in de voordelen die de militaire of vervangende dienst oplevert (een dienst die ook door moslims vrijwillig kan worden gedaan). Uit de inleiding van haar artikel blijkt al meteen de vooringenomenheid van Monique: “Terwijl ultra-orthodoxe joden in Israël strijden tegen de dienstplicht, zijn er christenen die juist het leger in willen. Hun tegenstanders: de eigen bevolkingsgroep, de Arabische Israëliërs”. Ze heeft er niets van begrepen. De vorig jaar door Israël erkende Arameeërs zagen zichzelf om historische redenen niet als Arabieren. Hun werkelijke drive was om dat te veranderen.

Vader Naddaf

Tijdens een in het najaar van 2013 gehouden conferentie in Jeruzalem kwamen vooraanstaande Israëlische christenen bijeen. De christelijke gemeenschap wenste uit zichzelf te integreren in de Israëlische samenleving en zich te distantiëren van hun islamitische tegenhangers. Daar hebben ze groot gelijk in. Aramese christenen behoren immers tot de oudste christelijke gemeenschappen ter wereld. De Aramese taal is verwant aan het Hebreeuws en werd ook door Jezus gesproken, echter Hij onderwees veelal in het Hebreeuws. Gabriël Naddaf (ook bekend als vader Naddaf), een in Israël geboren Grieks orthodox priester, is een vooraanstaand persoon binnen de Aramese gemeenschap. Hij heeft laten weten dat het besluit van de Israëlische regering een historisch onrecht corrigeert, wat ten onrechte Israëlische burgers van oostelijk-christelijke achtergrond definieerde als ‘christelijke Arabieren’, terwijl het enige wat ze gemeen hebben met Arabieren, de Arabische taal is. De Arameeërs hebben geen enkele andere band met de Arabische natie. Naddaf zei in Times of Israël: “Christians have a bond with the Jews. We have an allegiance with the Jewish people; with the Muslims we are neighbors. There is no covenant there. None at all.” Deze definiëring heeft echt niets te maken met wie je dan zou moeten haten, wel alles met het erkend willen worden als eigen etnische groepering.

Er is overigens ook recent nog aandacht besteed aan deze erkenning. Op Revelation Tv (Church Without Walls) was op 28 juli Joseph Weismann te gast. Weismann doet onderzoekswerk voor the Christian Empowerment Council. Tijdens deze reportage komt vader Naddaf ook in beeld. Hij zegt dat hij geen Arabier is en beroept zich op zijn Aramese wortels. Naddaf moedigt jonge christenen aan om dienst te doen in de IDF. Dit kwam hem op de bekende vraag te staan; ‘waarom dan dit aanmoedigen om dienst te gaan doen in de IDF’. Naddaf doet dit ‘omdat hij zo het land wil beschermen dat hen (de Arameeërs, Tj.) beschermt’. Het begrip ‘christelijke Arabieren’ is opgelegd door het Panarabisme en ook bij deze gelegenheid wees Naddaf erop ‘dat Arameeërs geen Arabieren zijn’. Integratie in de Israëlische samenleving is de juiste manier om in vrede te kunnen leven. Ook enkele andere Arameeërs werden geïnterviewd en zij hadden dezelfde mening als Naddaf. Zelf denk ik dat de Arameeërs gelijk hebben, want door erkenning van Israël te vragen hebben zij hun identiteit kunnen waarborgen.

Israël heeft kennelijk zelf ook baat bij de erkenning van Arameeërs, maar uit de publicaties hierover blijkt enkel een negatieve toonzetting. Mag Israël geen bondgenoot zijn van Arameeërs? Blijkbaar niet en dit is typerend is voor de hedendaagse trend, waarvan het gemiezemauw over deelname van christenen/Arameeërs aan de IDF een sprekend voorbeeld is. Last but zeker not least; in feite is er door deze erkenning sprake van een ‘win win situatie’. Een historische etniciteit, en zeker ook heel belangrijk voor het christendom, is vanuit de wederzijdse wens van Arameeërs en Israël erkend. Bovendien draagt deze erkenning bij tot een juistere verhouding tussen de christelijke kerken en Israël en zou daarom moeten worden toegejuicht.

 

Stemmingmakerij in de Rotterdamse raad (IMO)

 

 

Stemmingmakerij in de Rotterdamse raad

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/07/31/stemmingmakerij-in-de-rotterdamse-raad/  

= IMO Blog = 

NIDA, de partij van Nourdin El Ouali (zie vorige blog), doet zich voor als een redelijke partij, een partij voor alle Rotterdammers, maar heeft banden met sympathisanten van Hamas en met de Moslim Broederschap. Carel Brendel schrijft onder meer:

NIDA-leider en zelfverklaard “activist voor Gaza” El Ouali wilde ook letterlijk in zee gaan met Hamas. In 2011 stond het toenmalige GroenLinks-raadslid klaar om zich in te schepen op de Stefano Chiarini, het Nederlands/Italiaanse schip in de Tweede Gazavloot. Deze “Freedom Flotillas” worden georganiseerd en geregisseerd door Hamas en de Moslimbroederschap, zoals onderzoeker Steven Merley ruimschoots (pdf) heeft aangetoond. Dezelfde organisaties zaten ook achter de tweede vloot.

Uit naar de Telegraaf uitgelekte notulen bleek dat Amin Abou Rashed, internationaal fondsenwerver van Hamas, en Ibrahim Akkari, een oudgediende bij de Nederlandse Moslimbroeders, de hoofdrol speelden. Abou Rashed regelde in Italië de aankoop (pdf) van de Stefano Chiarini met geld bijeengebracht door stichting ISRAA, waarvan Akkari destijds de directeur was.

Aan tafel met NIDA

In het artikel van Brendel blijken ook andere leden van NIDA banden te hebben met radikale moslimorganisaties. Maar dat alles lezen we niet in de ‘gewone’ media, waar NIDA werd geportretteerd als een keurig nette club, een soort islamitisch CDA. In NRC Handelsblad (25 juli, niet online) gingen terrorisme deskundige en CU lid Beatrice de Graaf en El Ouali gezellig met elkaar in gesprek tijdens een etentje, waarin ze veel met elkaar gemeen blijken te hebben.

Aan tafel voor het diner gaan de christen en de moslim verder over het geloof. Ze genieten van het gesprek, gelovigen onder elkaar. De twee journalisten vergeten helaas te wachten op het gebed voor het eten. De Graaf doet of ze het niet gezien heeft. „Ik zou nu graag even bidden”, zegt ze.

Lastige kwesties en pijnlijke vragen worden gemeden of er wordt overheen gepraat. De journalisten laten het begaan, het is wel gemoedelijk zo, en het NRC is blijkbaar al lang geen ‘slijpsteen voor de geest’ meer. El Ouali komt weg met uitspraken als:

Nou, ik heb ook geen onderzoek gedaan, maar ik heb wel een mening hoor. Mijn opvatting is dat het internationale recht de oplossing moet bieden. Israël overtreedt dat recht.”

Het internationale recht dat door Hamas, op de mede door hem georganiseerde demonstratie verheerlijkt als heldhaftig verzet, met voeten wordt getreden. Maar dat zei De Graaf niet, en dat zeiden de journalisten ook niet.

Leefbaar

Het gescheld op Israel door El Ouali stuit wel op verzet van Leefbaar Rotterdam, dat El Ouali oproept om ook naar de andere kant te kijken. Op haar weblog schrijft raadslid Tanya Hoogwerf:

Dat NIDA-voorman Nourdin El Ouali compleet is ingegraven in de discussie rond het conflict tussen Israël en de Palestijnse gebieden, moge duidelijk zijn. Er zijn geen andere slachtoffers dan onschuldige Palestijnse vrouwen en kinderen en er is geen andere dader dan Israël.(…)

Hij trekt hand in hand op met lieden die de terreurorganisatie Hamas helden noemt en hen zal steunen tot iedere zionist -lees Jood- verdwenen is. Tel daarbij op dat het handvest van Hamas letterlijk stelt: zoek achter iedere steen en boom en als je een jood vindt, dood hem, en we weten ongeveer in welke hoek de aanhang van de heer El Ouali zich beweegt. Enige objectiviteit en relativering ontbreekt. Hij houdt zich uitsluitend bezig met het verkeerd en eenzijdig informeren van met name jongeren over dit conflict, wat resulteert in een verdere stijging van het al jaren groeiende antisemitisme in onze stad. Laten we niet vergeten dat Rotterdamse synagogen beveiligd moeten worden omdat er een reële dreiging van geweld bestaat.

Ze roept El Ouali op om de jongeren ook ‘de andere kant van de medaille te laten zien’ en beschuldigt NIDA, de SP en Groen links ervan ‘met hun ophitserij de Joodse Rotterdammers het slachtoffer te laten zijn van toenemende dreiging en spanning om hun eenzijdige wereldbeeld door te duwen’.

Harde aantijgingen, maar niet geheel onterecht. In het AD noemde de SP de aantijgingen ‘pure stemmingmakerij’ en beticht ze Hoogwerf ervan ‘politiek te bedrijven over de rug van onderdrukte Palestijnen’. Ook GroenLinks is geschrokken van de verwijten van Leefbaar, aldus het AD: “Dit is zo kort door de bocht. Het zijn echt ongelooflijke beschuldigingen”, zegt fractievoorzitter Judith Bokhove.

Ongelooflijke beschuldigingen

Blijkbaar vinden ze de idiote aantijgingen van etnische zuiveringen en de eis dat Israel 5 miljoen Palestijnen binnenlaat geen ‘stemmingmakerij over de ruggen van de slachtoffers van het conflict.’ En blijkbaar is het geen probleem om een demonstratie te organiseren waar over ‘zionistische honden’ wordt gesproken en Israeli’s ‘moderne Hitlers’ worden genoemd. Want het is tegenwoordig normaal geworden om dit soort onzin en laster over Israel te verspreiden. Iedereen kan ongestraft alles over dit land roepen, niet gehinderd door tegenwerpingen of lastige vragen, of afkeuring. Anti-Israel zijn is hip, en als je er tegenin gaat ben je al gauw een zionistenvriend of op zijn best een naïeveling die nog gelooft in de oude sprookjes van ‘het tot bloei brengen van de woestijn’ en het ‘eenzame moedige landje ten midden van boze Arabische buren’. Oh ja, en als je erop wijst dat sommige uitlatingen de grens tussen legitieme kritiek op het Israelische beleid en antisemitisme duidelijk overschrijden, dan ben je tegen de vrijheid van meningsuiting en wil je Israel critici de mond snoeren over de ruggen van de Holocaustslachtoffers.

In naam van de legitieme Israel kritiek worden zionisten gecriminaliseerd, zelfmoordaanslagen met de opstand in het getto van Warschau gelijkgesteld, fuck de talmoed geroepen, leden van het CIDI uitgescholden, politici lafaards genoemd omdat ze de agenda van de Wijzen van Zion uitvoeren, en de intifada naar de poorten van Amsterdam gehaald. Ondertussen neemt het antisemitisme toe en durven Joden niet meer herkenbaar over straat. Hoogwerf is wat kort door de bocht, maar heeft niet helemaal ongelijk wanneer ze de hetze van met name NIDA maar ook de SP en GroenLinks (die ook banden hebben met de diverse radikale pro-Palestina organisaties) in verband brengt met het toenemende antisemitisme. De media spelen hier echter ook een rol in met hun vaak eenzijdige en suggestieve berichtgeving, en de politici van al die andere partijen die niks zeggen omdat dat niet opportuun is. En de debatcentra en universiteiten waar de ene na de andere eenzijdige lezing wordt georganiseerd, tot boycots wordt opgeroepen en pro-Israel bezoekers worden uitgejouwd.

Opruimen

Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat met name links haar idealen zo verloochent en eenzijdig en kritiekloos het Palestijnse verhaal gelooft en uitdraagt. Links staat voor mij o.a. voor kritisch nadenken, de macht bevragen, rechtvaardigheid en bescherming van hen die dat nodig hebben. Het staat voor gelijkwaardigheid en emancipatie, niet voor steun aan terroristische groeperingen en het ontzeggen van nationale rechten aan het meest vervolgde volk. Het demagogische geschreeuw van Appa, Al Jaberi en Abu Jahjah heeft niks maar dan ook niks met linkse idealen en gedachtengoed te maken, ook al beroepen zij zich op termen als antiracisme en antikolonialisme. Fascistoïde partijen gebruikten in het verleden vaak linkse termen en symbolen om hun ware aard te verhullen. Oproepen tot geweld tegen een bepaalde groepering (‘zionisten en al hun handlangers’), overgoten met een sausje van solidariteit.

Blijkbaar is het voor velen moeilijk daar doorheen te prikken en komt de kritiek van met name rechts, die hierin een mooie aanleiding ziet links in diskrediet te brengen. Ik wil kritiek op de ophitsing, het verheerlijken van geweld en het radikalisme op Gaza demo’s en het doorgeslagen antizionisme in het algemeen niet alleen op Geen Stijl of Jalta lezen, maar in mainstream media en juist linkse kwaliteitsmedia zoals De Groene Amsterdammer, VN of de VPRO. Links moet zijn eigen rotzooi opruimen, want als we dat aan rechts overlaten, ruimen ze meer op dan ons lief is.

Ratna Pelle

 

Het antizionisme van raadslid Nourdin El Ouali (IMO)

 

 

Het antizionisme van raadslid Nourdin El Ouali

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/07/31/het-antizionisme-van-raadslid-nourdin-el-ouali/  

= IMO Blog = 

Na het gedoe over de stedenband van Amsterdam met Tel Aviv en Ramallah, is er ook gedoe vanwege een geplande handelsreis naar Israel waaraan burgemeester van Rotterdam Aboutaleb zou deelnemen. Schande, aldus het islamitische NIDA (dat in Rotterdam 2 zetels heeft), GroenLinks en SP in koor. Het AD schrijft:

Nourdin El Ouali (Nida) spreekt desgevraagd van ‘een snoepreisje naar een niet-democratische staat die zich schuldig maakt aan agressieve koloniale uitbuiting en etnische zuivering’. ,,In dat soort oorden heeft onze burgervader niets te zoeken. Als hij wel zou gaan, dan keurt hij de misdaden van Israël impliciet goed uit naam van onze stad. Dat is onbestaanbaar.”

El Ouali haalt ook de demonstratie in Rotterdam van vorig jaar zomer erbij, en beweert dat, omdat er toen duizenden mensen (van de 600.000 inwoners van Rotterdam) demonstreerden, Israel nu geboycot moet worden. Knap staaltje logica:

El Ouali ontkent dat laatste niet. ,,Maar een bezoek aan Israël valt simpelweg niet te rijmen met de massale steunbetuigingen die vorig jaar in Rotterdam te horen waren aan het adres van de belegerde Palestijnen in Gaza. Ik mag toch hopen dat Aboutaleb die demonstratie niet vergeten is.”

Op het weblog Vers Beton gaat hij verder tekeer tegen Israel, met absurde en idiote aantijgingen zoals we die van de radikale anti-Israel organisaties inmiddels gewend zijn. Uit de mond van een gemeenteraadslid, gekozen om de belangen van de burgers in zijn stad te behartigen, klinkt het nog wat bevreemdender.

De Palestijnen zijn sinds 1947 ofwel verjaagd uit hun huizen ofwel vermoord, gevangen, dan wel uitgesloten, collectief van hun identiteit beroofd en anno 2015 de wanhoop ver voorbij.

Terugkeer

Omdat Israel de ‘meer dan vijf miljoen’ nakomelingen van de Palestijnse vluchtelingen niet wil toelaten, is het geen democratie, zo vervolgt hij.

Het recht op terugkeer is internationaalrechtelijk een belangrijk punt waar vaak te makkelijk overheen gestapt wordt. Vaak wordt op een Bijbelse manier geschermd met het recht op het bestaan van Israël. Hierbij wordt het recht van Palestijnen om naar hun land terug te keren en hun bezittingen op te eisen vergeten: in bezit genomen grond en de vele bezittingen waar Israël haar voordeel mee doet. Dit terwijl Palestijnen wegrotten in de vele vluchtelingenkampen in de regio.

Dat eerste is onzin, zoals ik eerder heb betoogd, en de Israelische weigering om op deze manier een einde te maken aan de Joodse zelfbeschikking heeft niks met de bijbel te maken. De VN heeft Israel toegelaten in 1949 en heeft in 1947 een delingsplan voorgesteld, gebaseerd op het principe van twee staten voor twee volken. De Palestijnen hebben zich nooit bij dit principe neergelegd, de lippendienst aan een tweestatenoplossing ten spijt. Ook El Ouali erkent Israel blijkbaar niet en is voor een groot Palestina.

Er zijn evenveel Joden verdreven uit Arabische landen, maar die bleven niet ‘wegrotten’ in de vele vluchtelingenkampen in Israel, maar hen werd een huis en een toekomst geboden. Overigens hebben na de oorlog in de voormalige nazi-kampen ook nog jaren honderdduizenden Joodse vluchtelingen zitten wegrotten, totdat de staat Israel werd uitgeroepen en ze eindelijk ergens welkom waren (de Britten weigerden ieder compromis om een deel van hen in Palestina toe te laten; dit droeg sterk bij aan het gevoel van urgentie onder Joodse leiders in Israel). Dat de Palestijnen wegrotten in VN vluchtelingenkampen in Arabische landen is in de eerste plaats de schuld van die landen en in de tweede plaats van de UNRWA. Beide houden liever de droom levend dat ze ooit ‘terug’ kunnen keren naar de situatie van voor 1948 en de stichting van Israel ongedaan kunnen maken. De internationale gemeenschap (en dan met name de VS en de EU) betalen jaarlijks miljarden aan UNRWA om de kampen te bestieren en de kinderen hun ‘Palestijnse identiteit’ bij te brengen. Opdat zij niet als Jordaans staatsburger een nieuw leven opbouwen en hun verleden zouden vergeten!

Zuivering

Ook de volgende aantijging is idioot:

De realiteit van een agressieve koloniale uitbuiting en etnische zuivering door de staat Israël maken een menswaardig bestaan voor Palestijnen al decennia onmogelijk.

Het is al twijfelachtig in hoeverre je sinds het ontstaan van de PA en de autonomie die zij heeft gekregen nog kunt spreken van bezetting, koloniale uitbuiting is helemaal niet aan de orde. Palestijnen op de Westoever hebben het beter dan veel andere Arabieren in het Midden-Oosten, hebben een hogere levensstandaard en een hogere opleiding. Daar is verder weinig ‘mensonwaardigs’ aan of je moet van mening zijn dat driekwart van de wereldbevolking onder ‘mensonwaardige’ omstandigheden leeft. De lonen die Israelische bedrijven aan Palestijnen uitbetalen liggen een stuk hoger dan die in de PA, wat een reden is dat zoveel Palestijnen voor Israeli’ s werken (dat waren er vroeger, voor de strenge veiligheidsmaatregelen in reactie op de twee intifada’s nog een stuk meer). De Gazanen zijn er slechter aan toe, maar dat is in de eerste plaats Hamas aan te rekenen, dat er sinds 2007 de macht heeft. Er is sprake van ongelijkheid tussen Israeli’s en Palestijnen, zoals die er ook is tussen Grieken en Turken of Marokko en Mali, maar er is geen sprake van uitbuiting. De ongelijkheid heeft vooral te maken met het verschil in cultuur, opleiding, geschiedenis en mentaliteit tussen Joden en Arabieren, zoals die eind 19^e eeuw, toen Joodse immigranten zich in Palestina vestigden, er gemeenschappen bouwden en het land ontgonnen, al tot uiting kwam. En die etnische zuivering, daar heb ik de laatste tijd al vaker over geblogd. Het zou de eerste keer zijn dat bij een etnische zuivering de bevolking toeneemt, en het zou ook de eerste etnische zuivering zijn waarbij het ‘zuiverende’ volk duizenden uit het ‘gezuiverde’ kamp in zijn ziekenhuizen behandelt.

Demo(nisering)

El Ouali verwijst zoals gezegd naar de Gaza demonstratie van vorig jaar, en ziet die als argument waarom Aboutaleb niet naar Israel mag afreizen. Dus als Wilders duizenden mensen de straat op krijgt om tegen de bouw van nieuwe moskeeën te demonstreren, dan mogen er geen nieuwe moskeeën gebouwd worden? Vreemd begrip van democratie heeft deze volksvertegenwoordiger. Hij was zelf presentator op die demo, en praatte het programma aan elkaar. Ik citeer hier even uit de bijdrage van een bij mijn lezers inmiddels bekend heerschap:

Hamas is het verzet en is geen terroristische organisatie zoals Israhel en de zionistische lobby bij de NOS en de Telegraaf, AD en meer van dat soort rotzooikanalen je doen geloven. Ik ben pro-Hamas totdat de zionisten zijn verdreven. Wat een helden! Wat een helden zijn die Palestijnen, een voorbeeld voor de rest van de wereld. Nooit heeft een volk zo gevochten als de Palestijnen. Ik salueer de grootste en heldhaftigste strijders die deze wereld ooit heeft gezien! Free Palestina (10x).

Ik ben geboren in 1983 toen de zionistische honden al jarenlang Palestijns land aan het annexeren waren. In de 31 jaar dat ik leef zijn deze moderne Hitlers nog steeds bezig met het beroven van land, van dromen en van mensenlevens.

Ik wil een vuist zien voor deze helden, onze helden! Ik wil een vuist zien die zo krachtig is dat niemand deze kan breken. Ik wil een vuist zien voor de adrenaline die nu raast door onze aderen en het kippevel dat deze helden ons geven, om voor ze te staan hier.

Het bekende Appa-verhaal: Hamas wordt hier verheerlijkt zoals nooit tevoren. Hun aanslagen op burgers, het gebruik van burgers als menselijk schild, het onderhandelen over en marchanderen met lichaamsdelen van gedode soldaten, de raketten die men opslaat in scholen en moskeeën, het hoofdkwartier onder het Shifa ziekenhuis… allemaal zeer heldhaftig ja, moediger dan de opstand in het getto van Warschau om maar iets te noemen.

Naast de verheerlijking van Hamas zien we de demonisering van zionisten, het nieuwe woord voor Joden, die de media en politiek beheersen en het absolute kwaad symboliseren. Over de antisemitische wortels van dergelijke (en andere) thema’s van Appa heb ik zelf en ook Carel Brendel eerder al geschreven. Appa verheerlijkt geweld tegen burgers, hij verheerlijkt bloedige aanslagen in Israel (totdat alle zionisten (spreek: joden) uit het land zijn verdreven), en de mensenmassa juicht en joelt en steekt zijn vuist in de lucht. Het is opruiing pur sang, en Appa is een demagoog die de massa’s weet op te zwepen tot ze uitzinnig van woede zijn. En wie steunt dat alles van harte? Raadslid Nourdin El Ouali, die aan dit dieptepunt refereert als ‘één van de grootste demonstraties die ooit in Rotterdam is gezien’ en beweert dat die nu wordt ‘weggewuifd’ wanneer Aboutaleb ‘vriendelijk handjes gaat schudden met Israëlische regeringsleiders met bloed aan hun handen’. Diezelfde El Ouali zou graag zien dat Aboutaleb afreist naar Gaza stad, waarmee hij een stedenband wil, om handjes te schudden met Hamas leiders die nog leven omdat ze in een Israelisch ziekenhuis zijn behandeld. Tot zover de gruweldaden van dit weerzinwekkende schurkenregime.

Ratna Pelle

(Vervolg: Stemmingmakerij in de Rotterdamse raad)

 

Gaza: "Het is geen oorlog, het is een holocaust" (IMO)

 

 

Gaza: “Het is geen oorlog, het is een holocaust”

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/07/23/gaza-het-is-geen-oorlog-het-is-een-holocaust/  

= IMO Blog = 

De andere sprekers op de Gaza-demo in Amsterdam waren niet beter dan Al-Jaberi en Appa. Er was een ex-Israelische vrouw die niks meer van haar land moest hebben en haar nationaliteit heeft afgezworen. Ze woont nu heel gelukkig met haar gezin in Gaza, waar ze alle vrijheden als westerse seculiere vrouw geniet. Oh nee, ze woont in Nederland, en gaat van hieruit tekeer tegen Israel. Ze zei onder andere:

Mijn naam is Ayala Levinger. Ik ben in de zionistische apartheidstaat Israël geboren en ik woonde daar 26 jaar. Ik heb negen jaar geleden afscheid genomen van mijn nationaliteit. Toen begon ook mijn bewustwordingsproces na jaren van indoctrinatie. Ik moest mijn geschiedenis helemaal opnieuw leren kennen, maar deze keer de waarheid: de geplande etnische zuivering, de nakba, de massacres, het pesten en mishandelen van Palestijnen en misdaden die al 68 jaren in mijn geboorteland plaats vinden. Ook in de tijd dat ik daar woonde, in mijn naam, zodat ik van privileges en supremacy kon genieten. En nog steeds. Ik kan bijvoorbeeld mijn familie bezoeken. Dat kunnen Palestijnen hier vaak niet.

Het is inderdaad best bijzonder te noemen dat Israel haar nog welkom heet om haar familie op te zoeken. Ik denk dat je dat in veel landen niet hoeft te proberen nadat je je nationaliteit om principiële redenen hebt afgezworen. Maar zij blijft welkom, ondanks haar radikale ideeën. Arabieren die de Israelische nationaliteit hebben kunnen hun familie ook bezoeken, Palestijnen kunnen inderdaad niet zomaar naar Israel. Tot de eerste intifada kon dat een stuk makkelijker, maar het vele geweld en de vele dodelijke aanslagen en tegenaanvallen die volgden hebben het klimaat verhard en de veiligheidsmaatregelen zijn enorm opgevoerd.

Levinger genoot in Israel het privilege om als Jood te leven in de enige staat waar Joden zelfbeschikking hebben en in de meerderheid zijn, in een staat waar een aantal Joodse gebruiken en tradities worden gedeeld en doorgegeven en ook in het straatbeeld en nationale symbolen zichtbaar zijn. Het privilege niet langer een minderheid te zijn, afhankelijk van de regels in het land waar men woont, met altijd het gevaar van antisemitisme zoals dat nu ook weer opspeelt in sommige Europese landen. Zij genoot daar ook het privilege in vrije verkiezingen te kunnen stemmen, en in de vrije pers haar mening te kunnen uiten, en om de ideeën en ideologie (‘kritisch zionisme’ noemt ze het zelf) waarmee ze is opgevoed te bekritiseren en af te wijzen.

Ik begrijp van haar dat ze afstand doet van dergelijke privileges en wil gaan leven in een ‘post-koloniale democratie met gelijkheid en rechtvaardigheid voor iedereen’. Ik denk dat in deze staat, waar Arabieren snel de meerderheid zullen vormen, van gelijkheid en rechtvaardigheid voor Joden geen sprake zal zijn, gezien de toestand van minderheden en Joden in het bijzonder in de Arabische wereld. Zij is bereid haar veiligheid en rechten op te geven voor zo’n hypothetisch land. Veel mensen in Israel zijn dat terecht niet, die genieten na 2000 jaar geschiedenis vol vervolging en discriminatie graag van het privilege een eigen land met een leger en politieke macht te hebben. Een privilege dat de meeste Arabieren overigens ook genieten, zij het niet met dezelfde vrijheden en levensstandaard. De positie van de Arabieren zal er niet noemenswaardig op vooruitgaan door Israel te elimineren. En veel Palestijnen leven stiekem liever onder Israelisch bestuur dan onder de PA, zo blijkt telkens weer uit enquêtes onder Arabische inwoners van Jeruzalem.

Die zionistische indoctrinatie valt wel mee, zeker in de media maar ook op de staatsscholen laat men niet alleen het zionistische perspectief zien en zijn Arabieren niet alleen maar de vijand. De ‘waarheid’ waar Levinger het over heeft is de waarheid van ideologen als Ilan Pappe, die zelf hebben toegegeven dat feiten ondergeschikt zijn aan het doel en de ideologie. En die door historicus Benny Morris op vele fouten betrapt is.

Maar er waren nog meer sprekers. Dyab Abu Jahjah, speciaal uit Belgie overgekomen, deed ook een duit in het zakje:

Palestina is ons bloed. Vanaf dat ik vijf jaar was heb ik betoogd voor Palestina. De eerste keer dat ik een gedicht heb geschreven, dat was niet voor een geliefde, dat was voor Palestina. De eerste keer dat ik een kalasjnikov heb gedragen dat was voor Palestina. Palestina is ons bloed. Maar, beste vrienden, we moeten ook beseffen, dat we naast Kno’Ledge straks moeten gaan staan als hij tegen Zwarte Piet gaat staan. We moeten ook daar gaan staan.

Over het verheerlijken van geweld gesproken. Anja Meulenbelt heeft het op haar weblog over ‘steengoede sprekers’, en heeft alle begrip voor de steun voor Palestijns geweld, in welke vorm dan ook.

Palestijnse activist Mohammed Matar zei over de Gaza oorlog: “Ik wil het geen oorlog noemen, het is genocide”. Waarna het publiek ‘verbeterde': “Het is een holocaust”, waarop hij zei: “Precies”.

Facebook

Op de Facebookpagina van het evenement (de demo) stond de volgende illustratie:

En de volgende reactie:

Ester Voet is via het fascistische CIDI de spreekbuis van Likud.nl en de PVV, nog doortrapter dan haar voorganger Ronnie Naftaniel.

Juist ja. – Die zionistenhonden moeten eens ophouden ons voor antisemieten uit te maken. We zijn alleen maar tegen de Joodse zionistische almacht zoals die ook in de Protocollen van de Wijzen van Zion uit de doeken wordt gedaan.

En deze, met een heel verhaal erbij waarom je Israel altijd tussen aanhalingstekens moet schrijven, als daad van verzet:

By keeping “Israel” between quotation marks, you declare your disagreement with a Polish immigrant’s presence in a Palestinian house whose owner ended up in a tent in the desert. Wrong cannot become right, not even in 70 decades’ time; the house will always be the Palestinian’s.

Waarom blijft een Jood die al 70 jaar in Israel woont of zijn kinderen, altijd een buitenlander volgens de antizionisten, terwijl een Egyptenaar of Syriër al na twee jaar een Palestijn werd met een onvervreemdbaar recht voor zijn nakomelingen om zich daar altijd te kunnen blijven vestigen? En waarom wordt altijd vergeten dat er ook een miljoen Joden uit Arabische landen zijn verdreven, en dat een groot deel van de Joden in Israel ook uit die landen afkomstig is? Dat Joden sowieso oorspronkelijk uit het Midden-Oosten kwamen, maar helaas werden verjaagd en zich noodgedwongen over de wereld verspreidden?

Palestina beweging anno nu

Waarom ik al deze shit hier aanhaal en bespreek, vraag je je misschien af. Simpel. Ik wil het laten zien. Dit is dus de Palestina beweging anno nu. Het is de tigste Gaza demonstratie, met grotendeels dezelfde sprekers, dezelfde steun voor Hamas en de Moslim Broederschap en alle Palestijns geweld tegen Israel, dezelfde ontkenning van Joodse rechten, dezelfde idiote beweringen over genocide en Israel als grootste schurkenstaat. Er worden weer openlijk holocaustvergelijkingen gemaakt. En wat verschijnt er een dag later op het Amsterdamse AT5?

Enkele honderden mensen zijn vandaag aanwezig bij een demonstratie tegen, wat ze noemen, de bezetting van Gaza. Met leuzen als ‘Stop de blokkade, stop de bezetting’, zullen ze stilstaan bij het conflict in de Gazastrook, dat een jaar geleden aan meer dan 2100 Palestijnen het leven kostte. Na toespraken op de Dam, loopt de menigte een mars door het centrum.

Een verslaggever van AT5 die bij het protest aanwezig is, spreekt van een gemoedelijke sfeer. Mensen droegen Palestina-sjaals en vlaggen en luisterden naar verschillende toespraken op het plein.

Waarom heeft men het niet over de vlaggen van de moslimbroederschap, de haat en ophitsing in de speeches, de vergelijking van Hamas met het verzet in het getto van Warschau? Vindt men dat normaal? Heeft men het niet gezien? Is men er inmiddels al aan gewend dat pro-Palestina activisten zich zo uitlaten? Ondertussen steunen vaak ook gematigdere partijen en organisaties de Gaza en Palestina protesten. Er waren nu geen andere politieke partijen, maar GroenLinks en de SP en soms ook de PvdA worden regelmatig bij dergelijke demo’s aangetroffen, net als de FNV en allerlei vrouwen- en antiracisme groeperingen.

Naast het aloude Palestina Komitee, dat Israels bestaansrecht ontkent maar oppast met het openlijk oproepen tot geweld en de grens met antisemitisme niet overschrijdt, zijn er een aantal nieuwe organisaties bijgekomen zoals Youth for Palestine, Back to Palestine en DocP.

Deze organisaties zitten naast de talloze Gaza demo’s met beroeps ophitser Appa en consorten ook achter de protesten tegen de stedenband met Tel Aviv, en de BDS campagne, waar DocP de spil in is. Ook deze acties zijn gericht tegen Israels bestaansrecht, tegen iedere vorm van toenadering of oplossing van het conflict. De manier waarop ‘Palestina’ ‘vrij’ (dat wil zeggen ‘Jodenvrij’ net als al algemeen gangbaar is om wat betreft de Westbank te eisen) moet worden, laat zich raden: door strijd. Dat kan via vreedzame acties, maar dat kan evengoed met geweld. De Joden zijn immers allemaal Europese kolonisten die maar ‘terug naar hun eigen land’ moeten en de Palestijnen zijn allemaal heroïsche verzetsstrijders. Maar wanneer iemand dat over Marokkaanse Nederlanders zegt die hier 30 of 40 jaar wonen, dan is de wereld te klein.

Het wordt tijd dat deze beweging gezien wordt voor wat zij is: een extreme beweging met extreme doelen die de gewapende strijd steunt en zelfs dreigt deze ‘naar de poorten van Amsterdam’ te brengen. Een beweging die haat en geweld predikt. Een beweging waar mensen met kritiek op (of zelfs afkeer van) Netanyahu en de nederzettingen niks te zoeken hebben.

Ratna Pelle

 

Abulkasim Al-Jaberi brengt de Intifada naar Amsterdam (IMO)

 

 

Abulkasim Al-Jaberi brengt de Intifada naar Amsterdam

http://www.israel-palestina.info/actueel/2015/07/23/abulkasim-al-jaberi-brengt-de-intifada-naar-amsterdam/  
 

= IMO Blog = 
 

Ik heb het hier vaker over het extremisme van de zogenaamde pro-Palestina beweging (Ik zeg liever anti-Israel beweging, want ze komen niet voor Palestijnen op wanneer niet Israel maar bijvoorbeeld Syrië of IS de boosdoeners zijn. Moslims die moslims afslachten, dat is nou eenmaal geen nieuws en daarmee krijg je geen aandacht van de media en geen mensen mee op de been). De reden is dat ik schrik van het openlijke antizionisme (dus niet ‘kritiek op het nederzettingenbeleid’ e.d.) en ook de totale stilte van de politiek wat dit betreft. Sterker nog, linkse partijen gaan er vaak in mee en steunen activiteiten die gericht zijn tegen Israels bestaansrecht en tegen vrede.
 

Op de demo van 11 juli op de Dam (georganiseerd door ‘Youth for Palestine’ en ‘Back to Palestine’) kwam dit weer duidelijk naar voren. Men is openlijk tegen Israels bestaansrecht, en er werden leuzen gescandeerd als ‘Palestine free from the river to the sea’. Over spreker Appa heb ik al uitvoerig geblogd. Ondanks zijn extreme en soms zelfs antisemitische uitspraken (Hij had het dit keer over “het terroristische zionistische regime van deze illegale schurkenstaat”, en: “Netanyahu is de grootste oorlogscrimineel van deze tijd.”) wordt hij steeds weer uitgenodigd om de aanwezigen op te hitsen tegen Israel en een ieder die dit land niet net zo zeer verafschuwt als hij (lafbekken, medeplichtigen, etc. in zijn woorden). Hij steunt openlijk alle geweld van de Palestijnen tegen Israel, tot en met de meest wrede aanslagen op burgers.
 

Ook Abulkasim – ‘fuck de koning’ – Al-Jaberi ging flink tekeer op de Dam. Hij zei:

Wat we vandaag in Gaza zien is de voortzetting van de etnische zuivering van Palestina. Door deze Nakba, deze catastrofe, zijn bijna alle inwoners van Gaza vluchtelingen die in ’48 werden verdreven door zionisten. Generaties achter elkaar leven onder een gruwelijke bezetting.
 

Welke bezetting? Die door Hamas? En wat voor etnische zuivering heeft tot gevolg dat de bevolking alleen maar toeneemt? Als het aantal Palestijnse doden door Israel een etnische zuivering is, dan hebben Jordanië en Libanon zich daar ook schuldig aan gemaakt, en kun jij bij alle gewapende conflicten van etnische zuivering spreken. Het slaat nergens op deze term zo lukraak te gebruiken, alleen om je woede en afkeer over een zaak te uiten.
 

… Drie generaties van dezelfde familie begraven onder het puin van hun eigen huis. Lieve zusters en broeders, wij zijn getuige van een genocide.
 

Sinds wanneer is sprake van een genocide als meerdere generaties van een gezin worden gedood? Genocide betekent het systematisch uitmoorden van een volk, zoals de nazi’s met de Joden deden in de oorlog. Hoe tragisch ook, het is absurd en smakeloos het doden van onschuldige burgers in een oorlog (wat in iedere oorlog gebeurt) als genocide te bestempelen. Daarbij had Israel overduidelijk ten doel om Hamas te treffen; indien men zoveel mogelijk burgers had willen doden was men anders te werk gegaan. Al Jaberi’s kritiek blijft niet beperkt tot Israel:
 

We leven in een land dat net als Israël gebouwd is op koloniaal geweld en racisme. Daarom zijn de levens van moslims en Arabische kinderen niks waard voor Rutte en de regering die hij vertegenwoordigt. Of het nu gaat om Ismail en Mohammed uit Gaza of Bagdad, of hun naamgenootjes uit de Schilderswijk en Kanaleneiland.
 

In Nederland zijn, net als in andere Westerse democratieën, de levens van iedereen evenveel waard. Ongeacht je geloof of afkomst heeft de overheid de taak je te beschermen en heb je recht op gelijke behandeling volgens de wet. Krijg je die niet, dan kun je naar de rechter stappen, en naar de media, met recht op een advocaat en diverse anti-racisme organisaties die je steunen. Politiegeweld wordt onderzocht, en zo nodig worden maatregelen genomen. Dat wil niet zeggen dat er nooit iets mis gaat, maar veel beter kun je het niet krijgen in deze wereld. Zeker niet in de Arabische wereld. Misschien dat Al Jaberi het racisme en overheidsgeweld van bijvoorbeeld Marokko eens wil onderzoeken?* Hoeveel zijn de levens van Amazigh waard voor de Marokkaanse regering? En die van buitenlandse immigranten op weg naar Europa? Ik heb afschuwelijke verhalen gehoord over wat die mensen aan racistisch geweld te verduren hebben in de maanden dat ze er werken om het geld voor de mensensmokkelaars bij elkaar te sparen. En hoeveel is het leven van een Jood of christen in de Arabische wereld waard? Te suggereren dat in ons land Arabische kinderen zonder pardon worden afgemaakt (Hoeveel kinderen zijn er door onze meedogenloze beruchte speciale commando’s in koelen bloede vermoord, beste Al Jaberi?), terwijl in Arabische landen de afgelopen jaren honderdduizenden Arabische kinderen zijn gedood en gevlucht, is enigszins absurd.
 

De Palestijnen hebben dit allang begrepen. Zij weten dat onderhandelen geen zin heeft met een regime dat jouw menselijkheid niet eens erkent. Daarom hebben ze de weg van het verzet gekozen, en dat is de enige weg naar bevrijding. Ieder volk dat aangevallen wordt, heeft een onvervreemdbaar recht op zelfverdediging, “by any means necesarry”. Net zoals het joodse verzet in de getto´s van Warschau de wapens oppakte tegen de Nazi´s, vechten de Palestijnen nu voor hun vrijheid.
 

De ‘weg van het verzet’, oftewel aanslagen op Israelische kinderen, raketten op kleuterscholen en, als het ze zou lukken, ziekenhuizen. Het verzet dat de Protocollen van Zion citeert en de hadith die zegt dat alle Joden gedood moeten worden, ook die achter de gharka boom. Het verzet dat kinderen indoctrineert op zomerkampen en inzet als menselijk schild. Het verzet dat alle Joden uit Israel wil verdrijven, en in Nederland terecht een terroristische organisatie wordt genoemd. En dat wordt dan en passant eventjes vergeleken met het heroïsche maar kansloze verzet in het getto van Warschau, waar Joden met duizenden tegelijk per dag stierven door het geweld, de honger, de kou en de wreedheid van de nazi’s. Waar ze wisten dat ze er niet meer levend uit zouden komen.
 

Het is onze verplichting om een echo te vormen van dat verzet. Daarom moeten wij ons inspannen om een complete boycot van alles wat naar Israel ruikt af te dwingen. Wij eisen ook dat Nederland alle banden, politiek, economisch en militair, met Israel breekt en sancties oplegt. Wat doet bijvoorbeeld die Israelische ambassade in Den Haag? De enige plek in Den Haag waar deze criminelen zouden moeten zijn is voor een tribunaal in het internationaal gerechtshof.
 

Het is onze plicht om dit soort onzin krachtig te weerspreken en mensen, ook sympathisanten van de Palestijnen, op te roepen hun gezonde verstand erbij te houden. De ambassade staat daar naast vele andere ambassades van landen waar heel wat meer aan de hand is op het gebied van mensenrechten, zoals die van Iran, Saudi-Arabië, Rusland en China, maar daar horen we Al Jaberi niet over.
 

…En wij zijn een generatie die niet zo veel geduld heeft. Wij komen niet met een uitgestoken hand maar met een vuist in de lucht. Wij vragen niet om gerechtigheid, wij eisen gerechtigheid voor Palestina. Wij brengen de Palestijnse Intifada naar de poorten van de gemeente Amsterdam, die een stedenband wil aangaan met Tel Aviv, de hoofdstad van terrorisme. Naar de poorten van de politiebureaus, die ons bedreigen met arrestatie als we onze steun aan het verzet willen uitspreken.
 

Is dit een oproep tot geweld? Mag je oproepen tot een intifada (dat wil zeggen aanslagen en ander geweld) in Amsterdam? Ophitsen tot en het verheerlijken van geweld is verboden, of het nou geweld tegen Joden, moslims of anderen is. Blijkbaar vindt Al Jaberi het eerste prima, sterker nog, dit past op een of andere manier binnen zijn definitie van ‘gerechtigheid’.
 

Ik weet wel een paar betere gegadigden voor de term ‘hoofdstad van het terrorisme’. Gaza stad bijvoorbeeld, waar tegenstanders worden gemarteld in gevangenissen of van de daken gegooid, zoals indertijd met Fatah aanhangers gebeurde. Waar een uitgebreid tunnelnetwerk is gebouwd van door de UNRWA verstrekt bouwmateriaal, bedoeld voor de mensen wier huizen zijn verwoest, om zo aanslagen in Israel te plegen. Waar de ‘heilige strijd’ tegen de Joden wordt verheerlijkt, waar ‘sterven voor Palestina’ het hoogste is dat je kunt bereiken.
 

Maar wij zijn niet bang. Wij zullen net zo lang doorgaan totdat de blokkade van Gaza wordt opgeheven. Totdat Nederland aan de juiste kant van de geschiedenis gaat staan. Totdat Palestina vrij is.. heel Palestina.
 

Oftewel: totdat de Joden uit Israel zijn verdreven en weer een minderheid geworden die op de deuren van andere landen moet kloppen in de hoop te worden toegelaten. Mag ik het racistisch noemen om wel een 22^ste Arabische staat op te eisen voor de Palestijnen, en de Joden, het oudste en meest vervolgde volk ter wereld, weer op straat te zetten?
 

Al Jaberi maakt net als Appa gebruik van een vrijheid die hij in geen enkele Arabische staat zou hebben; om dan te doen alsof Nederland een schurkenstaat is waar Arabieren geen rechten hebben is nogal idioot. Zoals veel Arabieren in Israel meer rechten hebben, en meer kans maken door het hooggerechtshof in het gelijk gesteld te worden dan in welk Arabisch land dan ook, kan Al Jaberi makkelijk schreeuwen vanuit een van de meest vrije landen ter wereld. Geniet ervan beste man, want als jouw helden het ooit voor het zeggen krijgen is het met die vrijheid snel gedaan.

 

Ratna Pelle

 

* Update: Ik had Marokko als voorbeeld genomen omdat ik dacht dat Al Jaberi daar zelf vandaan kwam, maar hij blijkt Irakees te zijn.