Betselem neemt donatie aan van Israel boycot groep

 

NGO Monitor ontgaat dat niet alleen Betselem in strijd met haar doelstelling handelt door een donatie aan te nemen van een groep (NGO) die oproept Israel te boycotten, maar dat ook "Bubbes and Zaydes for Peace" in strijd handelt met haar eigen doelstelling, door juist geld te geven aan een organisatie in een land dat ze oproept te boycotten... ;-)

 

Abby

~~~~~~~~

 

B´Tselem Accepts BDS Money:
Behind the "Bubbes and Zaydes" Façade

http://www.ngo-monitor.org/article/b_tselem_accepts_bds_money_behind_the_bubbes_and_zaydes_fa_ade

NGO Monitor - November 04, 2010

On October 25, 2010, B'Tselem announced a donation from a group known as "Bubbes and Zaydes for Peace" (BZP); Executive Director Jessica Montell wrote on Twitter, "I don't know the group but it brought a big smile to my face."

Due diligence would have revealed that BZP endorses the antisemitic BDS (boycotts, divestment, sanctions) movement and employs the demonizing rhetoric of the Durban strategy – in violation of B'Tselem's stated principles and growing adoption of ethical guidelines, such as by the New Israel Fund.

NGO Monitor wrote to B'Tselem informing the NGO of BZP's BDS advocacy and asking whether the donation would be refused. B'Tselem responded that it was "honored to receive [the] contribution[]."

BZP, based in Philadelphia, claims to work towards "justice in the Middle East." Using its disarming name to mask its agenda, "Bubbes and Zeydes" participated in Israeli Apartheid Week by hanging "BOYCOTT ISRAELI APARTHEID!" signs on major Philadelphia highways. The group demonstrated outside local cellphone stores that sell Motorola phones, in order to "call on the corporation to cease producing and selling equipment to the Israeli army to prevent its involvement in future abuses."

BZP members also joined "Divestment Teach-ins." BZP co-sponsored a Sabeel Conference at Villanova in March 2008. Sabeel is a leader in the church divestment campaign, and uses antisemitic imagery and theology to demonize Israel.

In her response to NGO Monitor's inquiry, Spokesperson Sarit Michaeli provided contradictory claims on B'Tselem's position towards BDS. On one hand, she claimed that "B'Tselem's board has explicitly rejected BDS tactics against the State of Israel." Yet, Michaeli also implies that BDS activism does not contradict universal human rights principles.

Michaeli's reply also contained a derogatory reference to "evangelical Christians who foresee an end to the Jewish people." However, B'Tselem's major funders include church groups – Christian Aid, DanChurchAid, Diakonia, ICCO, and Trocaire – that invoke theological themes in their anti-Israel campaigning and engage in, promote, and/or fund anti-Israel BDS efforts. These include lobbying for the suspension of the EU-Israel Association Agreement, opposition to Israel's membership in the OECD, and partnership in a "Call for Action" that advocated BDS and efforts to "[e]nlist journalists to organize a targeted campaign to expose the lies of AIPAC and the Anti-Defamation League and to expose the Jewish and Zionist community's double standards regarding Nakba & Occupation."

BZP's support for B'Tselem, B'Tselem's refusal to return the donation, and Montell's statement that "I don't know the group" reinforce the need for clear and firm guidelines in NGO funding. NGO Monitor has created ethical guidelines, and the San Francisco Jewish Community Federation's policy is instructive, as well. This episode also highlights the need for proactive decision making by NGOs, as noted by a Washington political strategist, "Non-profits need guidelines, because who has the time to think about this in the heat of the moment?"

Hamas leider Zahar: 'Joden worden binnenkort uit Palestina verdreven'

 

Opgelet Dries van Agt, Anja Meulenbelt, Mariko Peters, Harry van Bommel, Martijn van Dam e.v.a.:

Dit is wat de belangrijkste leider van Hamas te zeggen heeft over de Joden.

 

RP

-----------

 

Zahar: Jews will soon be expelled from Palestine

http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=194259

By KHALED ABU TOAMEH 
11/06/2010 20:30

Hamas leader says Jews were kicked out by France, Britain, Belgium, Russia and Germany "because they betrayed, stole and corrupted these countries;" adds "we will soon pray at Aqsa Mosque."

The Jews will soon be expelled from Palestine that same way they were kicked out by France, Britain, Belgium, Russia and Germany, Hamas leader Mahmoud Zahar said over the weekend.

"The only nation that received the Jews after they were expelled was the Islamic nation, which protected them and looked after them," Zahar said in a speech in Khan Yunis in the southern Gaza Strip over the weekend.

"But they have no place here amongst us because of their crimes. They will soon be expelled from here and we will pray at the Aqsa Mosque [in Jerusalem]."

Zahar claimed that Jews were expelled in the past "because they betrayed, stole and corrupted these countries."

Zahar called for unity with Fatah as representatives of the two parties prepare to hold another round of reconciliation talks in the Syrian capital of Damascus this week.

"Let's join ranks and speak in one voice," Zahar said in his appeal to Fatah. "Together, with blood, we could liberate our lands and holy sites. You have tasted the bitterness of arbitrary negotiations." He said that Hamas was making "big efforts" to ensure the success of reconciliation talks with Fatah.

Meanwhile, Ramadan Shallah, leader of Islamic Jihad, called on Palestinian Authority President Mahmoud Abbas to step down for abandoning the armed struggle against Israel. Shallah was speaking in Damascus on the 23rd anniversary of the establishment of his group.

"The negotiations [with Israel] have ended and there's no alternative to jihad and resistance," Shallah said. "The present leadership of the Palestinian Authority is not authorized to negotiate on behalf of the Palestinians. If Mahmoud Abbas can't adopt the option of Yasser Arafat, resistance, we recommend another option which is more honorable: to quit and sit at home."

The Islamic Jihad leader said that "Palestine is all our and we won't give up one inch of it. We won't participate in or accept any settlement that limits our rights only to the 1967 borders."

In response, Abbas's Fatah faction accused Shallah of serving the agenda of Iran. "We urge Shallah to adopt a constructive approach and not a destructive one," said Fatah spokesman Ahmed Assaf. "Many Arabs and foreigners have tried to hijack the Palestinians' independent decision-making process, but Fatah has preserved all Palestinian achievements despite internal and external conspiracies."

Joodse vrouwenorganisatie wil gelijke religieuze rechten bij de klaagmuur

 

Niet alleen in de islam, ook in het jodendom zijn vrouwen ondergeschikt en hebben minder rechten dan mannen. Bij veel religieuze zaken worden mannen en vrouwen gescheiden, en terwijl mannen bij de klaagmuur of bij publieke religieuze evenementen luid zingen en dansen, kijken de vrouwen vanaf hun 'sectie' toe. Een officiële gebedsdienst kan pas worden gehouden als er dertien volwassen mannen aanwezig zijn, het aantal vrouwen doet er niet toe. En vrouwen mogen, zo lees ik hieronder, geen gebedsshawls dragen of uit de torah lezen bij de klaagmuur, in tegenstelling uiteraard tot de mannen. En dan heb ik het nog niet over de religieuze wetten op het gebied van familiezaken en scheiding. Ik steun de acties van religieuze vrouwen tegen discriminatie binnen hun geloof van harte, en hoop dat zij ook steun ondervinden van een - hoofdzakelijk - seculiere staat waar het gelijkheidsprincipe geldt.

 

RP

-------------

 

The Jerusalem Post
400 world rabbis ask police to protect Women of the Wall
By MELANIE LIDMAN
11/05/2010 03:27
http://www.jpost.com/JewishWorld/JewishNews/Article.aspx?id=194099

Kotel's rabbi: I call on them to behave according to the customs of the area and not to insult the sensitivities of the other people praying.


More than 400 rabbis from around the world have signed a letter asking Jerusalem police to protect women at the Western Wall who want to pray and read the Torah together, one year after nursing student Nofrat Frenkel was arrested for taking out a Torah in the women's section of the Western Wall Plaza.

Frenkel is a member of the Women of the Wall organization, which advocates for women's rights to perform religious actions, such as wearing prayer shawls and reading from the Torah, at the Western Wall.

The letter, organized by Los Angeles Rabbi Pamela Frydman, asked the mayor and police chief of Jerusalem to "immediately institute and enforce a zero-tolerance policy against attacking women in any way whatsoever, including throwing chairs and feces-filled diapers and other objects at women who pray together."

The letter, co-authored by 28 rabbis, has also been signed by close to 500 other individuals and organizations from various Jewish denominations across the world, bringing the total to over 900 signatories. It was also sent to Prime Minister Binyamin Netanyahu and Jewish Agency chairman Natan Sharansky, along with other prominent politicians.

"It is extremely important to us that there always be a place for haredi men and women in a way that is comfortable for them and in accordance with their understanding of Halacha," said Frydman, who is the director of the Holocaust Education Project at the Academy for Jewish Religion in Los Angeles, and was ordained through the Jewish Renewal movement.

"But it is equally important for us that those of us who are Modern Orthodox, Conservative, Reform, Reconstructionist and Renewal that we have a place where we can pray in accordance with our understanding."

Jerusalem Police spokesman Shmuel Ben-Ruby said that the police would respond directly to the authors of the letter.

"The Women of the Wall are welcome, like every Jewish woman, to come to the Western Wall," Rabbi Shmuel Rabinovich, chief rabbi of the Western Wall, told The Jerusalem Post. "It is forbidden for anyone to harm them, as violence is totally forbidden at the Western Wall. Together with this… I call on them to behave according to the customs of the area and not to insult the sensitivities of the other people praying."

Another police source pointed out that the women were arrested after engaging in activities that were forbidden by Supreme Court decisions.

"On the one hand, they're breaking the law, and on the other hand, they're asking for expanded protection in order to break the law," said the police source.

On Monday, when the women mark the new Hebrew month of Kislev, Nofrat Frenkel will lead services to mark the one-year anniversary of her arrest. She was arrested after attempting to bring out the Torah in the main women's section, which is against the law.

"It was the global support we received that put the wind in our sails," said Frenkel in a statement. "After my arrest, Jews in both Israel and the Diaspora understood that we have to win this battle by foot.

Men and women, from all sects of Judaism, have arrived monthly to pray with WOW at the Kotel and insist on their right for freedom of worship."

The Women of the Wall has also started a campaign asking women around the world to send photos of them reading and holding Torahs, in order to illustrate that this is a worldwide movement. They have collected more than 4,000 photos.

"Israelis have given up on the Wall," said Anat Hoffman, chairwoman of Women of the Wall and the executive director of the Israel Religious Action Center, who was also arrested at a Women of the Wall event six months ago. "They feel uncomfortable there... People have made them feel as if they're not coming home, but trampling on someone else's place. There are territorial behaviors, saying, 'Wear something different,' 'Move from here,' 'Move from there.'" Frydman is currently leading a delegation to Israel of around 20 people, both men and women, to support Women of the Wall and attend Monday's Rosh Hodesh service.

"There's a saying, 'Respect comes even before Torah,'" Frydman said. "We believe it's important to respect the haredi way of worship, and our way of worship as well."

 

 

Hajo Meyer (EAJG): nazi-leiders amateurs vergeleken met 'de moordenaars van Gaza'

 

Ongelofelijk, verbluffend en volkomen geschift, maar hij heeft het echt gezegd zo heb ik van verschillende mensen die er bij waren vernomen. Je vraagt je af of hij al net zo hard aan het dementeren is als rabbi Ovadia Yosef.

 

Eronder een twee jaar oud artikel over het constante misbruik van Auschwitz door Hajo Meyer. Toen beweerde hij nog dat alleen de jaren '30 met de huidige tijd is te vergelijken, niet de Holocaust zelf. Zelfs die 'nuance' lijkt hij nu kwijt te zijn.

 

Zie ook: Een Ander Joods Geluid en de nazivergelijking.  

 

RP

------------------

 

RichardPriem Richard Priem

Hajo Meijer, oprichter ander Joods geluid, noemt "Nazi's lieverdjes tav Moordenaars van #Gaza"... #helemaaldewegkwijt #debiel

 

JoelSerphos Joël Serphos

Oh God, Hajo Meyer is er ook. Schreeuwen kan-ie. Volgens Meyer waren de Nazi-leiders amateurs, vergeleken met 'de moordenaars van Gaza'.

 

JoelSerphos Joël Serphos

Terechte ophef. Hajo Meyer noemde in discussieronde van Gate48-symposium de Nazitop 'amateurs' vergeleken met de 'murderers of Gaza'. (1)

 

JoelSerphos Joël Serphos

Toch ontving de EAJG'er applaus, terwijl de opmerking smakeloos was. Bovendien kwam het uit het niets: thema was academische vrijheid. (2)

 

 

------------------

Hajo Meijer misbruikt stelselmatig Auschwitz

http://www.cidi.nl/2008/Hajo-Meijer-misbruikt-stelselmatig-Auschwitz.html?searching=hajo+meijer

Thu 28-10-2010

Bron: Parool, 28 maart 2008

Soms is de maat vol. Ik heb mij – toen ik nog adjunct-directeur was van het CIDI – altijd heilig voorgenomen geen energie te spenderen aan de gedachtespinsels van Hajo Meijer over Israel, Palestijnen, Joden en Moslims. Maar toen ik op zondagochtend wakker werd met Hajo Meijer op de radio (Andere Wereld van Zondagochtend, 23 maart) en hem voor de zoveelste keer hoorde koketteren met Auschwitz was voor mij de maat vol.

Hajo Meijer gaat er prat op Auschwitz te hebben overleefd en beschouwt het als een paspoort om vrijwel alles wat in de wereld niet deugt te vergelijken met de Duitse politiek jegens de Joden in de jaren dertig. Meijer is gewiekst. Keer op keer zegt hij dat de positie van de Moslims in Nederland te vergelijken is met – nee, niet met de Holocaust – maar met de dertiger jaren in Duitsland en wij weten hoe dat is afgelopen! Joden werden in Duitsland gedehumaniseerd en gediaboliseerd, zei hij tijdens genoemd interview. Zo werden zij sluipenderwijs uit de Duitse samenleving gebannen. Datzelfde ziet hij nu in Nederland gebeuren met Moslims. In het interview van afgelopen zondag vroeg de interviewster hem of hij daarvan een voorbeeld kon geven. Dat kon hij wel. Hij vertelde o.a. dat hij als Jood geen lid meer kon zijn van niet-Joodse verenigingen.

Mijn vraag aan deze 83-jarige Auschwitz overlevende is of hij mij Nederlandse seculiere verenigingen kan noemen waarvan Moslims geen lid kunnen zijn? Ik zou hem ook willen vragen waar in Nederland een concentratiekamp is zoals Dachau, waar de Duitse Nazi-overheid vanaf haar aantreden in 1933 politieke tegenstanders heen stuurde. Ook zou ik graag willen weten waar er in Nederland islamofobe massabijeenkomsten plaatsvinden, zoals in het Duitsland van de dertiger jaren, waar massaal virulent antisemitische slogans werden gebezigd als Die Jueden sind unser Unglueck. En tot slot om de 'sfeer-vergelijking' die Hajo Meijer zo graag gebruikt compleet te maken, zou ik hem willen vragen welke homo in Nederland vervolgd wordt, zoals in Duitsland na 1933 gebeurde.

Ik ben voorzitter van de Interculturele Alliantie. In ons bestuur werken het COC, CIDI, twee islamitische organisaties en het antiracisme bureau RADAR nauw samen om door middel van diversiteitstrainingen een veilig intercultureel leefklimaat op scholen te creëren. Datzelfde geldt voor het Joods Marokkaans Netwerk Amsterdam, waarvan ik bestuurslid ben. Ook daar spannen wij ons gezamenlijk in voor een respectvolle samenleving. Ik kan nog vele andere voorbeelden geven, die in het Duitsland van de dertiger jaren voor Joden onmogelijk waren geweest, maar die – godzijdank – niet voor de Islamitische gemeenschap in Nederland noch elders in Europa voor Moslims gelden.

Niemand zal zeggen dat Moslims niet worden achtergesteld. Niemand zal beweren dat het een plezierige gedachte is dat de PVV, die stelselmatig stelling neemt tegen de Moslims, negen zetels in ons parlement bezet. Maar dat bestrijd je niet door een leugenachtige maatschappij visie van de daken te schreeuwen. De Nederlandse samenleving sluit zijn ogen niet voor de discriminatie van (de Islamitische) minderheden. Integendeel. De overheid, zowel op nationaal als op lokaal niveau en vele NGO's spannen zich in voor een harmonieuze inclusieve samenleving. Wat Hajo Meijer doet is het tegenovergestelde. Hij is degene die Moslims apart zet. Door voortdurend te roepen dat Moslims gediaboliseerd worden net zoals de Joden voorafgaand aan hun daadwerkelijke uitroeiing, creëert hij een klimaat waarin de samenleving onverschillig wordt. Immers, hoe zo gedehumaniseerde en gediaboliseerde Moslims, dat valt toch wel mee? Dat klopt: het diaboliseren van Moslims valt mee; de discriminatie van Moslims niet.

Ik zou als ik Moslim was de heer Meijer mededelen dat ik zijn 'steun' niet nodig heb en sterker nog hem willen verzoeken te stoppen met zijn ophitsend taalgebruik en foute historische vergelijkingen, waarmee hij alleen maar bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet. Door het vergelijken van Nederland nu met het Nazi-Duitsland van de dertiger jaren beledigt hij niet alleen onze democratie, maar ook de intelligentie van de meeste Nederlands. Hij overdrijft schromelijk en maakt daardoor het wapen dat hij hanteert bij elke nieuwe uiting botter.

Ik zou Meijer - juist vanwege zijn Auschwitzverleden – willen vragen om zich op een vruchtbare wijze in te spannen voor een inclusieve samenleving. Het lijkt mij dat de - om zijn eigen woorden te parafraseren – de rook van Auschwitz niet óns het zicht op onze samenleving ontneemt, maar het zicht van Hajo Meijer zelf.

Hadassa Hirschfeld,
voorzitter Interculturele Alliantie

 

De Gilad Shalit Brigade (IMO Blog)

 

IMO Blog, 2010

Op mijn verzoek heeft Gerbrig Arends een stukje geschreven over haar acties voor de vrijlating van Gilad Shalit. Zij heeft de afgelopen maanden meermaals in Den Haag voor hem gedemonstreerd, en in december zal zij er met enkele medestanders wederom zijn. Als je mee wilt doen aan zo'n actie stuur dan een bericht naar het contactadres op deze blog, dan komt het bij haar terecht.

Alvast even een reactie op het te verwachten argument dat er in Israël bijna tienduizend Palestijnen gevangen zitten en zij ook recht hebben op vrijheid. Deze mensen zijn veroordeeld door militaire rechtbanken en sommigen van hen hebben zware aanslagen met vele doden en gewonden op hun geweten. Zij zijn bijna allemaal betrokken geweest bij het organiseren en uitvoeren van gewapende acties tegen Israël, en bij de organisatie en opbouw van de groeperingen die deze acties organiseren. Ik sluit niet uit dat er enkele Palestijnen onterecht gevangen zitten, en over de administratieve detentie voorafgaand aan een veroordeling heb ik zo mijn twijfels. Zij hebben echter allemaal kontakt met de buitenwereld, en krijgen bezoek van het Rode Kruis, van dokters en van mensen die het voor deze gevangenen opnemen. Onlangs las ik, nota bene uit een Palestijnse krant, dat sinds 2000 meer dan 10.000 Palestijnse gevangenen in Israëlische gevangenissen zijn afgestudeerd; 200 gevangenen staan momenteel ingeschreven aan diverse universiteiten.

Ratna

De Gilad Shalit Brigade

De Gilad Shalit brigade is begonnen door 2 vrouwen die zich, meest om persoonlijke redenen, in de loop van de ruim 4 jaren dat Gilad Shalit nu al in Gaza gevangen wordt gehouden steeds meer betrokken zijn gaan voelen bij het onvoorstelbare leed en onrecht dat deze jonge militair/student en zijn ouders, verdere familie en vrienden en hele omgeving wordt aangedaan.

Ondergetekende is bv. jarig op 25 juni, de dag waarop Gilad ontvoerd is. Dus elk jaar als ik mijn verjaardag vier gaan mijn gedachten heel speciaal naar hem toe. Bovendien heb ik een zoon die bijna even oud is als hij. Maar mijn zoon heeft in de afgelopen 4 jaar bijna zijn hele studie afgerond, terwijl Gilad, die ook student is, al die tijd niets heeft kunnen doen. Daardoor komt het heel dichtbij.

We zijn nog maar kort geleden, in augustus van dit jaar, op het Binnenhof begonnen met een kaartenactie voor zijn Gilads 24ste verjaardag, zijn 5de verjaardag in gevangenschap. We hadden een grote foto van hem bij ons en zijn gewoon begonnen mensen aan te spreken over Gilad Shalit en/of hen een flyer met informatie aan te bieden.

Veel mensen blijken heel weinig (meer) over hem te weten en al helemaal niet te beseffen dat Gilad, in strijd met alle regels en mensenrechten, al die tijd volkomen geïsoleerd wordt van zijn familie en vrienden, en dat zelfs het Rode Kruis niet bij hem toegelaten wordt om te controleren hoe hij behandeld wordt! Verder blijken veel mensen niet te beseffen dat Gilad Shalit helemaal geen (krijgs)gevangene is maar gewoon in vredestijd, op Israëlisch grondgebied door Hamas is gekidnapt.
In de flyer roepen we de mensen ook op om zelf in hun eigen omgeving te zien wat zij misschien voor Gilad Shalit kunnen doen en voor hem te bidden.

We hebben de mensen die dag ook gevraagd of ze een felicitatie of boodschap voor Gilad op een kaart wilden schrijven. Binnen de 2 uur waren alle 60 kaarten beschreven! We hebben de kaarten zelf naar het Rode Kruis in Den Haag gebracht met het verzoek ze aan Gilad Shalit te sturen. Ze zouden het proberen, al is de kans dat het lukt natuurlijk heel gering. Maar ze waren blij met onze actie, want zij proberen dus al jaren tevergeefs toegang tot hem te krijgen.

We hebben die 1ste keer ook flyers in de postvakjes van alle politici laten stoppen. Je hoopt dat ook zij op hun plaats zullen doen wat ze kunnen om aan dit verschrikkelijke drama een goed einde te brengen!
Zo'n 2 weken later stonden we er weer, nu alleen met foto en flyers. We hebben ook die keer veel mensen gesproken, en dat was heel zinvol, maar we hadden toch het gevoel dat er iets ontbrak, dus de keer daarop hebben we handtekeningenlijsten mee genomen gericht aan Verenigde Naties met het verzoek om druk op Hamas te zetten om de ontvoering van Gilad Shalit ook te betrekken bij de vredesonderhandelingen. Daar hebben we nu 2 keer mee op het Binnenhof gestaan en ca. 160 handtekeningen opgehaald en opgestuurd naar meneer Ban ki Moon.

Inmiddels hebben zich nog 2 dames bij ons gevoegd en we hebben 2 spandoeken laten maken. Op 1 november zijn we gestart met een handtekeningenactie gericht aan onze nieuwe minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal waar we in november mee door hopen te gaan, en we nemen natuurlijk steeds ook flyers met info mee.

In december willen we op het Binnenhof mensen in de gelegenheid stellen om een (Chanoekah)kaars voor Gilad Shalit aan te steken. We willen dan ook foto's maken en opsturen aan bv. Standwithus. Mogelijk gaan we die dag ook een felicitatie en steunbetuiging aan de Israëlische Ambassade overhandigen, maar de plannen zijn nog niet helemaal rond. Iedereen die belangstelling heeft:
laat het even weten op deze weblog en dan hoor jij/u van me!

Het doel van onze brigade is eigenlijk vooral een stukje bewustmaking van de mensen over Gilad Shalit, zijn situatie, maar ook over de manier waarop Hamas werkt. Het leuke is dat je op zo'n plaats allerlei verschillende mensen tegen komt en spreekt, ook mensen waar je anders niet mee in contact komt: ouderen, jongeren, veel scholieren, toeristen, allochtonen, Joden, Christenen, Moslims, voor of tegen Israël enz.

Onze acties zijn eigenlijk steeds kleine prikacties, passend bij de tijd van het jaar en actuele gebeurtenissen enz. Als onze actie bijdraagt aan de bevrijding van Gilad Shalit zou dat natuurlijk geweldig zijn! Maar we zijn ook al heel blij als we toch een aantal mensen aan het denken hebben gezet. We willen ervoor waken dat we niet premier Netanyahoe of de Israëlische regering onder druk zetten, maar de daders aan te spreken en de organen die ervoor zijn om dit soort misstanden aan de kaak te stellen, zoals Rode Kruis, Amnesty International, de VN, onze minister van Buitenlandse Zaken enz. te stimuleren en steunen.

Namens de Gilad Shalit brigade,

Gerbrig Arends-Alkema
Lammie Lassche

De vuile retoriek van Anja Meulenbelt (IMO Blog)

 

Vervolg op:

Israelische vlaggen bij Kristallnachtherdenking?

Joodse organisaties tegen Kristallnachtherdenking NBK

Kristallnachtherdenking: Nederland bekent kleur?

 

----------------

De vuile retoriek van Anja Meulenbelt

IMO Blog, 2010

Anja Meulenbelt heeft de klok horen luiden maar weet niet waar de klepel hangt. Ze heeft het stukje van Maarten Jan Hijmans over de Kristallnachtherdenking (zie ook hier) gelezen en spuit ook even haar gal over het CIDI, dat het lef heeft zich van de NBK herdenking te distantiëren. Ze schrijft op haar blog:


Ook toen was de herdenking een doorn in het oog van de organisaties die het alleenrecht op herdenking opeisen, maar dit jaar is er een werkelijke hetze gestart, onder andere door het zwart maken van Mohamed Rabbae en René Danen. Een hele meute van rechtse sites houdt zich daar enthousiast mee bezig. Dan neemt het Parool ook nog zo'n hetzerig stuk over in hun krant, en dan heb je nog een islamofobe malloot die de herdenking wil verzieken door er demonstratief te gaan staan met een Israëlische vlag, en daartoe ook andere mensen oproept. Je kunt de vlag bij hem kopen als je er thuis geen had liggen. En daar doet het CIDI dus ook geestdriftig aan mee, die als doorslaggevend argument heeft dat de aankondiging voor de herdenking op dezelfde pagina stond als een oproep voor een boycotactie tegen Israël. En dat is politiek. En dat mag niet. Maar als het CIDI zich ermee bemoeit, en er met Israëlische vlaggen wordt gezwaaid, dan is dat natuurlijk niet politiek en dat mag wel.

Er is geen hetze gestart, het is eindelijk gelukt om bepaalde informatie onder de aandacht van een breder publiek te krijgen. Informatie over de radikale denkbeelden en banden van mensen als Rene Danen en Mohammed Rabbae, de steun voor Hamas en Hezbollah door de Internationale Socialisten die weer nauwe banden hebben met het NBK. Of het feit dat de jongerenimam Elforkani, die vorig jaar op de herdenking sprak, onlangs medeorganisator was van een islamcongres in Amsterdam, waar hij islamgeleerde Salah Soltan begeleidde, die 2 maanden eerder nog op Hamas tv had beweerd dat Joden het bloed van ongelovigen gebruiken om matzes te maken met Pesach. (Zie ook Carel Brendel op DeJaap. Je kunt je afvragen of zo iemand thuis hoort op de Kristallnachtherdenking. De zelfgenoegzame Meulenbelt gaat dit soort vragen echter uit de weg en leest de 'hetserige' stukjes van Brendel natuurlijk niet. Meulenbelt scheert iedereen die kritiek heeft op deze praktijken over een kam: het CIDI, Carel Brendel, Ben Kok met zijn vlaggenactie en natuurlijk iedereen die niet net zo anti-Israël en pro-islam is als zij. Dat Brendel ook mensen als Ben Kok fel bekritiseert, dat Naftaniël zich uitdrukkelijk van diens vlaggenprotest heeft gedistantieerd, dat al die 'rechtse sites' een diversiteit aan visies uitdragen, dat ontgaat haar allemaal. Het is allemaal een grote gore zionistische rechtse islamofobe meute volgens Meulenbelt.

Ze citeert met instemming Maarten Jan Hijmans:

Maar dat het volgend jaar dankzij het CIDI van een gebeurtenis die aandacht geeft aan universele mensenrechten, getransformeerd zal zijn in een pro-Israel betoging waar ook de Wilders aanhang zich bij thuis zal voelen, lijkt me meer dan waarschijnlijk.
Omdat mensen er niet in betrokken willen raken.
Op die manier raken we er dus in allemaal in betrokken. Want als we ons niet verzetten, wordt een gebeurtenis die openstond voor iedereen die de herdenking van dit soort zaken nodig vond in het kader van de waakzaamheid voor de mensenrechten, binnen de kortste keren veranderd in een bijeenkomst waar kritisch denkende en linkse mensen niets meer te zoeken hebben.
Je kan natuurlijk denken dat het maar een herdenking is. Dat kan. Maar ik vind het een heel verontrustend teken aan de wand.

En vervolgt daarna zelf met:

Ik deel die verontrusting. Mocht het lukken om de herdenking te torpederen, dan is dat bij mijn weten voor het eerst dat het rechts werkelijk is gelukt om de mensen met andere opvattingen, mensen die staan voor mensenrechten, voor vrijheid voor iedereen ongeacht religie of afkomst, letterlijk de mond te snoeren. Een teken aan de wand. En exact het teken aan de wand waar de herdenking over gaat.

Ik citeer zo uitgebreid omdat ik mijn tegenstanders graag zelf laat spreken. Ook vind ik het soms moeilijk te begrijpen waar mensen het gore lef vandaan halen om bepaalde zaken te beweren, om op z'n Orwelliaans oorlog liefde te noemen en leugen waarheid. Ik kan dat niet beter verwoorden dan zij. Maar nu de repliek. Het was juist tot nu toe een gebeurtenis die niet voor iedereen openstond, waar mensen die bijvoorbeeld wat minder positief denken over de multiculturele samenleving (en dat zijn echt niet alleen Wilders aanhangers) zich niet thuis voelen, waar Israël aanhangers zich niet thuis voelen. Ikzelf ben erg voor samenleven en tolerantie en andere culturen, maar zou geen zin hebben om iemand als Rabbae (die de fatwa tegen Salman Rushdie goedpraatte en zwaar anti-Israël is) of Elforkani te horen spreken. Er hoeven van mij zeker niet alleen of vooral verstokte zionisten te spreken, maar wel mensen met iets minder omstreden ideeën en connecties dan bovengenoemden.

Het volkomen terechte protest van het CIDI en het CJO tegen een herdenking die in zijn tegendeel dreigde te ontaarden, wordt hier als een gevaarlijke ontwikkeling neergezet. Het is nogmaals, lef hebben. Het CIDI neerzetten als datgene waartegen gewaarschuwd moet worden, als de beweging die net als de Duitsers indertijd de vrijheid van meningsuiting aan banden legde en mensen met andere opvattingen uitsloot. Terwijl het juist extreem links is dat andersdenkenden, zoals critici van de multiculturele samenleving en sympathisanten van Israel, consequent uitsluit en de mond tracht te snoeren. Tekenend is Meulenbelts eigen strenge moderatie van reacties op haar blog. Ze laat af en toe een tegenreactie staan, wanneer die zo ongenuanceerd en slecht geformuleerd is dat ze diegene moeiteloos af kan branden. Sterke reacties en repliek haalt ze weg, want die dragen niet bij aan de discussie die zij wil voeren. 'Rechtse' sites als Loorschrijft en Stan de Jong daarentegen laten alles staan, soms zonder zelf een reactie te geven. Als iemand een sterke repliek schrijft op een stuk van hun, dan zij dat zo. Dat heet vrijheid van meningsuiting. Er reageert wel weer iemand, of niet. Op CIDI bijeenkomsten zijn altijd wel een paar mensen van EAJG aanwezig, die tijdens de discussie hard beginnen te roepen dat er veel te weinig aandacht is voor de bezetting en allerlei ander Israëlisch onrecht. Deze mensen mogen uitpraten en krijgen netjes antwoord. Bij EAJG gaat dat er een ietsje anders aan toe, zo leren we uit een verslag van Kandigol van de alternatieve verkiezingsavond aldaar afgelopen juni. Toen ik nog bij GroenLinks zat was ik niet welkom bij de bijeenkomsten van de Midden-Oosten werkgroep. Keesje Maduraatje mocht op een anarchisme bijeenkomst niet zijn oude boeken over het onderwerp verkopen want hij was inmiddels te rechts geworden. Bij links, en ik spreek uit ervaring, is men vaak nogal snel bang met een 'stille' te maken te hebben, met een spion die is gestuurd om hen te infiltreren. En volgens antizionisten is de Israël-lobby alom aanwezig en oppermachtig, dus je moet vreselijk op je hoede zijn.

Het CIDI is uiteraard helemaal niet van plan van de Kristallnachtherdenking een pro-Israël happening te maken, als zij hem al gaat organiseren. De keren dat het CJO een herdenking organiseerde (om de vijf jaar) was dat ook niet het geval. Het zwaartepunt zal waarschijnlijk worden teruggebracht naar de vreselijke gebeurtenissen toendertijd. Maar ook een waarschuwing tegen intolerantie en vreemdelingenhaat in deze tijd zal denk ik niet ontbreken. Het CIDI zet zich in tegen discriminatie en organiseert diverse projecten met bijvoorbeeld Marokkaanse jongeren. Hun over een kam scheren met Wilders en zijn aanhangers is volkomen onterecht. En suggereren dat het CIDI andersdenkenden en mensen die "voor vrijheid voor iedereen ongeacht religie of afkomst" staan, de mond snoert en tegen mensenrechten is, is vuil. Nee, dan Meulenbelts vriendjes als Miriyam Aouragh en anderen uit de Internationale Socialisten. Een waar toonbeeld van tolerantie en het respecteren van andersdenkenden. Van dit soort (extreem)linkse zelfgenoegzaamheid walg ik dus echt. Juist links is vaak geen toonbeeld van tolerantie tegenover andersdenkenden, en zoals het hypocriet is dat Wilders steeds voor zichzelf de ruimte opeist om te beledigen maar zelf kritiek maar moeilijk kan verdragen, zo is het behoorlijk ziek om te suggereren dat extreemlinkse clubs als het NBK en de IS een Kristallnachtherdenking voor iedereen kunnen organiseren maar het CIDI een eng rechts clubje is.

Ratna Pelle

Strijd om de Kristallnachtherdenking (IMO Blog)

 

De Kristallnacht van november 1938 was niet het begin van de Jodenvervolging in nazi-Duitsland, wel van het grootschalige fysieke geweld tegen deze bevolkingsgroep.

Daarvoor al was de bevolking jarenlang tegen hen opgehitst, waren ze gedemoniseerd en waren hen een voor een hun rechten afgenomen en ze tot tweederangsburgers gedegradeerd.

 

-----------------------

 

IMO Blog, 2010 - Ratna Pelle

Joodse organisaties tegen Kristallnachtherdenking NBK

Het is bijna ieder jaar weer een terugkerend thema en probleem: de organisatie van de Kristallnachtherdenking in Amsterdam. Deze is sinds 1992 in handen van het radikale Nederland Bekent Kleur (NBK), dat nauwe banden heeft met de Internationale Socialisten, die openlijk met Hamas en Hezbollah sympathiseren (Tussen 2002 en 2008 hebben ze hem niet georganiseerd vanwege felle kritiek op het anti-Fortuyn karakter van de herdenking in 2001). De herdenking wordt door hen vooral gebruikt om tegen (extreem)rechts te demonstreren en mensen die zij zien als de nieuwe fascisten. Zo ging het de afgelopen twee jaar vooral over Wilders en het gevaar dat hij zou vormen voor de samenleving, en niet over de Joden en het toenemende antisemitisme. Het is een gotspe dat op de Kristallnachtherdenking wordt gezwegen over de bedreigingen, pesterijen, bekladdingen die veel Joden in Amsterdam maar ook in andere plaatsen te verduren hebben, vaak afkomstig van Marokkaanse jongeren. Ik heb twee jaar geleden uitgebreid geblogd over de Kristallnachtherdenking van 2008, waar onder andere Mohammed Rabbae en Ed van Thijn spraken, en een vergelijking werd gemaakt tussen wat toen met de Joden gebeurde en nu met moslims.
Lees verder... 

---

Israelische vlaggen bij Kristallnachtherdenking?

Blogger en oud-journalist Carel Brendel heeft, zoals ik gisteren schreef, de connecties van Nederland Bekent Kleur met de Internationale Socialisten en andere organisaties en extreme figuren grondig uitgezocht, zoals uit zijn dossier over de zaak blijkt. De IS steunen openlijk Hezbollah en Hamas, en hebben meegedaan aan anti-Israël manifestaties waar het antisemitisme niet van de lucht was. Een aantal leden van de IS zitten ook bij het NBK. Vreemd genoeg hoor je daarover zelden in de media, ondanks de zogenaamd zo gunstige tijdgeest. Ik vind het werkelijk verbluffend niks te hebben meegekregen van de totale escalatie van de pro-Palestina manifestatie in 2002 op de Dam, waar een Jood in elkaar werd geslagen door een woedende menigte en Sieg Heil werd gescandeerd. Ik was toen niet zo met Israel bezig maar wel actief binnen GroenLinks en las ook weleens een krant.
Lees verder...

Geen Palestijnse co-auteur te vinden voor boek met vizies op Jeruzalem

 

Dit verhaal heb ik, in verschillende varianten, vaker gehoord. Palestijnen kunnen zich niet openlijk met zionisten verbinden, dat is slecht voor hun gezondheid. Het vijandbeeld van de zionist die uit is op wereldmacht en de Arabieren alles afpakt, is zo sterk dat velen er sowieso voor terugschrikken om met zionisten samen te werken. Ami Isseroff heeft op dat gebied ook bittere ervaringen. Ben je het hier niet mee eens en meen je dat Palestijnen juist erg gematigd en tolerant zijn, help Yaacov Lozowick dan aan een partner om samen een boek over Jeruzalem mee te schrijven. Hij zal je dankbaar zijn en je hebt daarmee daadwerkelijk een stapje richting vrede gezet. Succes!

 

RP

----------------

 

Dialogue: Impossible

http://yaacovlozowick.blogspot.com/2010/11/dialogue-impossible.html

 

 

About seven years ago, not long after I'd completed the writing of Right to Exist: A Moral Defense of Israel's Wars, an idea for the next book began germinating. Jerusalem, it occurred to me, hosts either the headquarters or a branch of just about any significant grouping within the Jewish world; a book that would describe these many threads would effectively present the full tapestry that is the Jewish people in our generation. It would also demonstrate that Jerusalem has become the true capital of the Jews, to a degree unprecedented since 2,000 years ago.

Yet about one third of the people of Jerusalem are Palestinians. Clearly, it would be intellectually dishonest to tell the story of the city and not relate to them. So I set out to find a Palestinian partner. There already are books written together by Palestinians and Israelis, but the Israelis always seem to be apologizing for everything their country does wrong. The book I had in mind would be different: I'm a proud Zionist with no intention to beg forgiveness of the Palestinians for the fact of our existence, nor for our insistence on regarding Jerusalem as the center of our world. Yet I was (am) quite open to hearing the Palestinian side of the story; indeed, I was eager to co-author a bi-national book, and thus sign onto and and take responsibility for all of its content, the pleasant and the less pleasant parts, both.

The act of sharing, I mused, might itself be a demonstration of both sides seeking a way towards some sort of mutually respecting resolution. Indeed, all I requested of the Palestinian partner was that he (or she) respect my side of the story as I was offering to respect his.

Ah, well. No-one ever volunteered to join me. I turned to all sorts of people I know who've got strong connections with Palestinians and requested assistance in finding the right partner. Some of them told me there'd be no chance, others told me there'd be no problem; none of them ever got back to me with any potential partners. None. So much for the usefulness of our so-called peace activists.

About three months ago I found the man on my own. Abed - I'll call him that because it isn't his name nor does it resemble his name - was eager to talk, and very open to collaborating. We set off on a series of meetings and tours, all of which we found mutually fascinating; we also became good friends.

As the moment of truth approached, however, Abed began having doubts. He remained eager to continue our dialogue, and we continue to regard each other as friends, as well as valuable sources of information. Yet he began to fear that his society would not accept his co-authoring a book with an unrepentant Zionist, even one who was willing to present the Palestinian narrative in a book with his name. Abed never detailed precisely what he was afraid of, but then the details weren't particularly important. The principle was: A Palestinian cannot participate in a joint project that recognizes the Jewish claim to Jerusalem, even if the project also presents the Palestinian claims in an equally legitimate manner. Can't.

As things stand, I'm accepting failure. I may still attempt to write a book about Jerusalem, a city which becomes ever more fascinating the more I look; Abed assures me he'll find the way to help me understand the viewpoint of his people, and I expect he'll introduce me to others whenever I wish, but it can't be a joint project.

If anyone out there can think of someone I don't know of who would be willing, I'll be eager to meet them. Alas, I fear - as I've been told all along - that such a person doesn't exist.

 

 

PLO ambassadeur in VS wil geen Joden in Palestijnse staat

 

Abbas is bij verre niet de enige 'gematigde' Palestijnse leider die niet voldoet aan wat ik normaal gesproken onder dat begrip vat. Volgens de Palestijnse 'ambassadeur' in de VS, Maen Rashid Ereikat, mag er geen enkele Jood in een Palestijnse staat leven, omdat het nodig is beide volken eerst van elkaar te scheiden:

 

Q: So, you think it would be necessary to first transfer and remove every Jew—

A: Absolutely. No, I'm not saying to transfer every Jew, I'm saying transfer Jews who, after an agreement with Israel, fall under the jurisdiction of a Palestinian state.

Q: Any Jew who is inside the borders of Palestine will have to leave?

A: Absolutely.

 

Even later legt hij uit waarom hij Israel niet als Joodse staat kan erkennen: daarmee zou hij de tweederangs positie van de Arabieren in Israel legitimeren. Deze positie is normaal onder het Palestijnse leiderschap (al zijn er ook leiders die zeggen dat Joden wel in een Palestijnse staat mogen blijven wonen, maar dan wel in een dhimmi positie, zie wat dit betreft: Wordt de Palestijnse staat straks "Judenrein"?

 

Elder of Ziyon schrijft:

 

He is moderate - compared to many or most of the people he represents. And that is the entire problem with the word "moderate." The West seems to think that we must reward relative moderation, because the alternative is even worse. But when such "moderation" nakedly calls for ethnic cleansing, why should it be rewarded? Shouldn't the absolute bigotry displayed by Palestinian Arab leaders today - when they are trying to impress an American audience no less, in English - indicate that their desired state would be a human rights disaster?

 

Deze vraag wordt door de media zorgvuldig ontweken. Er wordt niet getwijfeld aan de Palestijnse staat die het 'gematigde' leiderschap wil stichten, niet aan de levensvatbaarheid en niet aan hoe het daar met de mensenrechten gesteld zal zijn. De enige mensen die daar zo hun twijfels over uitspreken zijn zij die sowieso tegen zo'n staat zijn, of er al per definitie niet in geloven dat zo'n staat in vrede met Israel kan leven. En zij worden door de media niet erg serieus genomen.

 

RP

---------------

 

 

PLO "ambassador" to US advocates expelling all Jews from "Palestine"

http://elderofziyon.blogspot.com/2010/11/plo-ambassador-to-us-advocates.html

If anyone fits the very picture of a "moderate" Palestinian Arab, it would be the PLO's ambassador to Washington, Maen Rashid Areikat. As Tablet describes him,

A robust, dark-skinned man with salt-and-pepper hair and black-rimmed architect's glasses, he is a protégé of Palestinian leader Mahmoud Abbas, who supervised Areikat's work as director-general of the Negotiations Affairs Department of the PLO. The two men are said to be temperamentally similar and personally close. With his direct manner and relaxed but forceful presence, he seems more like a businessman than a diplomat. It is easy to imagine him traveling through international airports hammering out partnership deals for Hewlett-Packard or SAP, in Europe one day and Dubai the next.

[He was] born in Jericho, on the West Bank, raised under Israeli military occupation, and educated in Arizona (where he received an undergraduate degree in finance and then an MBA.)

Friends and similar in temperament to the reknowned "moderate" PA president? Check.
Acts like a Westerner? Check.
US education? Check.

What's not to love?

Only one, small, niggling problem: The guy is a bigoted liar, and he perfectly represents everything that is wrong about Palestinian Arab leadership.

I won't fisk the entire thing, because he is re-hashing a lot of the usual stuff we've heard before. But here is something that for some reason did not get much coverage.

Q: When you imagine a future Palestinian state, do you imagine it being a place where Jews, if they wish to become Palestinian citizens, could own property, vote in elections, and practice their religion freely?

A: I remember in the mid-'90s, the late [PLO official] Faisal Husseini said repeatedly "OK, if Israelis choose to stay in a future Palestinian state, they are more than welcome to do that. But under one condition: They have to respect and obey Palestinian laws, they cannot be living as Israelis. They have to respect Palestinian laws and abide by them." When Faisal Husseini died, basically no Palestinian leader has publicly supported the notion that they can stay.

What we are saying is the following: We need to separate. We have to separate. We are in a forced marriage. We need to divorce. After we divorce, and everybody takes a period of time to recoup, rebound, whatever you want to call it, we may consider dating again.

Q: So, you think it would be necessary to first transfer and remove every Jew—

A: Absolutely. No, I'm not saying to transfer every Jew, I'm saying transfer Jews who, after an agreement with Israel, fall under the jurisdiction of a Palestinian state.

Q: Any Jew who is inside the borders of Palestine will have to leave?

A: Absolutely. I think this is a very necessary step, before we can allow the two states to somehow develop their separate national identities, and then maybe open up the doors for all kinds of cultural, social, political, economic exchanges, that freedom of movement of both citizens of Israelis and Palestinians from one area to another. You know you have to think of the day after.

The PLO representative to the US publicly calls to ethnically cleanse hundreds of thousands of Jews from their homes. Not Israelis - Jews.

I think that is called "transfer" and in another context it is considered the most heinous crime imaginable. When  right-wing Zionists mention it, they are called "extremists" and "genocidal." When the PLO representative says it, it causes nary a ripple.

This interview was published a week ago!

Earlier in the interview, he said that one reason he doesn't like the idea of recognizing Israel as a Jewish state is because

[Y]ou know that there are between 18 and 20 percent non-Jews who are living in Israel, who are mostly Palestinians, and who are part of the Palestinian people. By accepting the Israeli plan that they are a Jewish state, we are undermining the rights of this minority, who are already suffering discrimination at the hands of the Israeli authorities.

So Areikat is saying that "Palestine" must ethnically cleanse every Jew who lives in its borders, but at the same time calling Israel a Jewish state would somehow cause discrimination against the "Palestinians" who live in Israel. Apparently, ethnic cleansing is OK, but calling a state Jewish is a terrible crime.

Then, Areikat goes into fantasyland:

A: Why should I pay the price for the political movement called Zionism, which said, "It's time to reclaim parts of Palestinian territory that at one point were home for the kingdom of David, of Israel"—which you and I know was concentrated in the northern part of the West Bank. It never was in Jerusalem, it never was on the coast, it never was in Hebron.

Q: Of course it was in Jerusalem.

A: No.

Q: The City of David is right there.

A: No, I mean, it was from Shechem to the outskirts of Jerusalem. It was never the Palestine that they claim.

The rest of the interview is almost equally ridiculous, and that's the point - Tablet isn't interviewing a construction worker in Ramallah, but a respected Palestinian Arab diplomat who represents his supposed nation to the US.

He is moderate - compared to many or most of the people he represents. And that is the entire problem with the word "moderate." The West seems to think that we must reward relative moderation, because the alternative is even worse. But when such "moderation" nakedly calls for ethnic cleansing, why should it be rewarded? Shouldn't the absolute bigotry displayed by Palestinian Arab leaders today - when they are trying to impress an American audience no less, in English - indicate that their desired state would be a human rights disaster?

(sorry, don't remember who gave me the link)

UPDATE: See Balfour St. for more.

 

 

Rabins werk is nog steeds niet af

 

Eigenlijk valt nogal te betwijfelen of Rabin de vrede had kunnen brengen als hij niet 15 jaar geleden vermoord was door een Joodse religieuze extremist: hij had zich nog niet eens openlijk voor een Palestijnse staat uitgesproken en ook geen complete bouwstop in de nederzettingen ingesteld, maar de oppositie voerde onder aanvoering van Bibi's Likoed een ware hetze tegen hem, terwijl Hamas en co toen al bussen en discotheken in Israel opbliezen. En dan had je nog Arafat, een terrorist met een vredesnobelprijs: hij wees af wat Barak hem in 2000 bood, maar Rabin had hem hoogstwaarschijnlijk niet meer kunnen of willen bieden.

 

Wouter

____________

 

Finish Rabin's Work

http://www.nytimes.com/2010/11/04/opinion/04clinton.html

By BILL CLINTON

TODAY marks 15 years since an assassin's bullet killed my friend, Yitzhak Rabin, the Israeli prime minister. Since his death, not a week has gone by that I have not missed him. I loved him and his wife, Leah, very much. On the occasion of the anniversary of his death, his yahrzeit, the world would do well to remember the lessons of his life: his vision for freedom, tolerance, cooperation, security and peace is as vital now as it was 15 years ago, when he happily spoke and sang for peace at a huge rally in Tel Aviv just before he was killed.

Rabin was utterly without pretense. When David Ben-Gurion sent him as a young man to represent Israel during armistice talks in 1949, he had never before worn a neck tie, so a friend tied it, and showed him how to loosen it so he could preserve the knot for future use. True to form, two weeks before his assassination, he arrived in Washington at a black-tie event without the black tie. We borrowed one for him, and I still smile whenever I think about straightening it for him, just as Hillary does when she remembers how he complained when she made him go out on the Truman Balcony to smoke.

The story of Yitzhak Rabin and the story of Israel are intertwined. He took up arms to defend Israel's freedom, and laid down his life to secure Israel's future. When he came to the White House in 1993 to sign the Declaration of Principles with the Palestinians, he was a military hero, uniquely prepared to lead his people into a new era. Before shaking the hand of Yasir Arafat, a man he had long considered his mortal foe, he spoke directly to the Palestinian people:

"Enough of blood and tears. Enough. We have no desire for revenge. We harbor no hatred toward you. We, like you, are people — people who want to build a home, to plant a tree, to love, to live side by side with you in dignity, in empathy, as human beings, as free men. We are today giving peace a chance, and saying again to you, enough. Let us pray that a day will come when we all will say, 'Farewell to the arms.'"

A decade and a half since his death, I continue to believe that, had he lived, within three years we would have had a comprehensive agreement between the Israelis and Palestinians. To be sure, the enemies of peace would have tried to undermine it, but with Rabin's leadership, I am confident a new era of enduring partnership and economic prosperity would have emerged.

In many ways Rabin was ahead of his time. The end of his life overlapped with the emergence of the most interdependent age in human history, the explosion of the Internet and the era of globalization. The ties that bind the Israelis and the Palestinians — in his words, two peoples "destined to live together on the same soil" — are a powerful example of the connections that tie us all together across the globe. We are linked in so many ways that we cannot get away from each other.

Therefore, each in our own way, we must all take up the cause for which Yitzhak Rabin gave his life: building a shared future in which our common humanity is more important than our interesting differences. We can all do something, in our communities or around the world, to build the positive and reduce the negative forces of interdependence.

Rabin was a hard-headed idealist. His great gift was to keep the public's trust while taking measured risks for peace. This approach was best reflected in his own guiding principle: he would work for peace as if there were no terrorism, and fight terrorism as if there were no peace process.

If he could speak to us today, he would ask us to remember him not by mourning what might have been, but by looking clearly at the opportunities and obstacles to peace and getting on with the work at hand.

There is a real chance to finish the work he started. The parties are talking. Prime Minister Benjamin Netanyahu has the necessary support from his people to reach an agreement. Many Israelis say they trust him to make a peace that will protect and enhance their security. Because of the terms accepted in late 2000 by Prime Minister Ehud Barak, supported in greater detail by Prime Minister Ehud Olmert, and approved by President Mahmoud Abbas and other Palestinians, everyone knows what a final agreement would look like.

The remaining issues can be resolved, and the incentives to do so are there. Israel has its best partner ever in the Palestinian government on the West Bank led by President Abbas and Prime Minister Salam Fayyad, with its proven ability to provide security and economic development. The peace alliance put together by King Abdullah of Saudi Arabia offers Israel full political recognition and the prospect of security and economic cooperation with a host of Arab and other Muslim nations in exchange for an agreement. And many Arab states are engaged in their own economic and social modernization efforts, which prove they are ready to let go of past differences and eager to reap the possibilities of cooperation with Israel.

Meanwhile, the United States government remains committed to maximizing the benefits and minimizing the risks of peace, a conviction shared and manifested by President Obama; Secretary of State Clinton; George Mitchell, the administration's special envoy; and their colleagues.

On that shining, hopeful day in 1993, Yitzhak Rabin stood on the White House lawn and spoke like a prophet of old when he said, "We are today giving peace a chance, and saying again to you, enough."

Let us pray on this anniversary that his service and sacrifice will be redeemed in the Holy Land and that all of us, wherever we live, whatever our capacity, will do our part to build a world where cooperation triumphs over conflict. Rabin's spirit continues to light the path, but we must all decide to take it.

Bill Clinton, the founder of the William J. Clinton Foundation, was the 42nd president.

UNRWA in Gaza krijgt machinegeweren ter verdediging tegen extremisten

 

The organization told Israeli security officials that its personnel are being threatened by Hamas representatives. UNRWA operates 221 schools in Gaza and dozens of medical centers, employment centers and women's help centers.

 

Vreemd dat je daar nooit wat over hoort. Als UNRWA personeel of faciliteiten worden aangevallen, zijn dat altijd radikale groeperingen waar Hamas het ook niet mee eens zou zijn, en die Hamas juist bestrijden. Zelden wordt opelijk toegegeven dat men door Hamas wordt bedreigd. En de kans dat zoiets ons NOS journaal haalt is natuurlijk helemaal miniem.

 

RP

-----------

 

Published 01:36 05.11.10 Latest update 01:36 05.11.10

UN Gaza leaders given submachine guns for protection 'against Hamas'

UNRWA director of activities in Gaza said his life is in constant danger and he needs better protection than his bodyguards' handguns.

 

http://www.haaretz.com/print-edition/news/un-gaza-leaders-given-submachine-guns-for-protection-against-hamas-1.322999

By Chaim Levinson

The defense establishment has taken the unusual step of granting the United Nations Relief and Works Agency approval to take four weapons into Gaza. The weapons, submachine guns, are to serve the security detail guarding the heads of the agency in Gaza.

The request to bring in the weapons was made three years ago and approved last week.

The director of UNRWA's activities in Gaza, John Ging, said on his website that his life is in constant danger and he needs more suitable protection than the handguns his bodyguards had been carrying.

The UN body asked for German Heckler and Koch submachine guns for UNRWA's commissioner general, Filippo Grandi, and for Ging.

The organization told Israeli security officials that its personnel are being threatened by Hamas representatives. UNRWA operates 221 schools in Gaza and dozens of medical centers, employment centers and women's help centers.

More than a million refugees and their descendents are registered with UNRWA, which operates eight refugee camps in Gaza.

In March 2007, gunmen fired at Ging's convoy and he escaped without injury. In the summer of 2007, armed men again attacked him, in Rafah, killing one. After previous assurances by the Coordinator of Government Activities in the Territories that authorization was forthcoming, in July, Interior Minister Eli Yishai said he would not approve the request.

Ya'akov Imut, in charge of weapons registration at the Interior Ministry, said the ministry turned down the request because it is authorized only to license handguns. Only last week, after pressure from the UN, was the request approved.

The COGAT office said "the delay was because UNRWA received authorization from the Germans only five months ago."

UNRWA's representative in Israel said it does not issue responses on security matters.

 

Enkele cijfers over Israelische nederzettingen anno 2010

 

Een redelijk verhaal tegenover de vele non informatieve berichten over de nederzettingen en hoe erg die wel niet zijn. Wat men niet vermeldt is dat de stelling dat de nederzettingen illegaal zijn wordt bestreden door een aantal deskundigen, die er bijvoorbeeld op wijzen dat de Geneefse Conventie die daartoe vaak wordt aangehaald, gaat over het gedwongen verplaatsen naar bezet gebied van de eigen bevolking, zoals de nazi's deden met de Joden die ze naar kampen in Polen brachten. De kolonisten gingen er vrijwillig wonen, aanvankelijk zelfs tegen de zin van de Israelische regering. Zie voor meer informatie bijvoorbeeld: Israel en het internationale recht

 

Het CIDI schrijft:

 

In 1947 werd de Westelijke Jordaanoever door de Verenigde Naties (res. 181) toegewezen aan de op te richten Palestijnse staat, maar de Palestijnen wezen dit voorstel af. In de oorlog die daarop ontstond bezette Jordanie het gebied.

 

Zelfs het CIDI doet het: oorlogen 'ontstaan' niet zomaar, die worden begonnen door een agressor die de ander de oorlog verklaart. In dit geval verklaarden de Arabieren in Palestina de Joden de oorlog nadat het delingsplan door de VN was aangenomen, en de Arabische staten dreigden eveneens met oorlog en waarschuwden dat zij de veiligheid van de Joden in hun landen niet zouden kunnen garanderen, wat een eufemisme bleek voor pogroms en vervolgingen. In die oorlog bezette Jordanië een deel van het aan de Arabieren toegewezen gebied. Ook Egypte bezette een deel hiervan (de Gazastrook) en Israel zelf, dat een corridor bevocht naar Jeruzalem (dat volgens het plan onder internationaal bestuur zou komen en geheel door aan de Arabieren toegewezen gebied was omringd; de honderdduizend Joden daar stierven bijna de hongerdood door een half jaar durende blokkade door de Arabieren). Zie ook: geschiedenis van het Israelisch-Arabische conflict

 

RP

-------------

 

Enkele cijfers over de nederzettingen anno 2010

http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Enkele-cijfers-over-de-nederzettingen-anno-2010.html

CIDI / Sat 30-10-2010

Op dit moment bestaan er 121 Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Er zijn ook 102 voorposten, maar deze worden door de Israelische regering als illegaal beschouwd. In Oost-Jeruzalem, dat in 1967 door Israel werd geannexeerd, leven nog eens 190.000 Joden tussen ca 400.000 Arabieren.

Op de gehele Westelijke Jordaanoever wonen 303.900 Joden in nederzettingen (telling juli 2010). De drie grootste nederzettingen zijn: Betar Illit, Modi'in Illit en Ma'ale Adummim. Deze zijn beter aan te duiden als steden. Geen van deze plaatsen heeft minder dan 35.000 inwoners. Het totale aantal inwoners van deze drie nederzettingen is 119.200, 40% van de gehele Joodse populatie op de Westelijke Jordaanoever.

De internationale gemeenschap noemt de Israelische nederzettingenpolitiek illegaal. Dit is ook de opvatting van de Europese Unie. Het Israelische Hooggerechtshof bestrijdt dit op meerdere gronden. Eén argument is dat het gebied waarop de nederzettingen worden gebouwd omstreden is. Voor Israel de Westoever in 1967 bezette, was het in handen van Jordanie. Maar dat bestuur werd maar door twee landen erkend.

In 1947 werd de Westelijke Jordaanoever door de Verenigde Naties (res. 181) toegewezen aan de op te richten Palestijnse staat, maar de Palestijnen wezen dit voorstel af. In de oorlog die daarop ontstond bezette Jordanie het gebied. Voor Jordanie was de Westoever 30 jaar in handen van de Britten. Daarvoor was het 400 jaar Turks. Nooit was er een Palestijnse staat. Dat neemt niet weg dat CIDI op het standpunt staat dat Israel een Palestijnse staat in dit gebied moet toestaan, indien dit tot een echte duurzame vrede met het Palestijnse volk kan leiden. Een deel van de Joodse nederzettingen zal daarbij ontruimd moeten worden, zoals dat ook in de Gazastrook is gebeurd.

Van de 121 nederzettingen vallen er 80 binnen het zogenaamde veiligheidshek dat door sommigen scheidingsmuur genoemd wordt . 48 nederzettingen hebben minder dan 500 inwoners. In 75 nederzettingen is al jaren praktisch geen groei te herkennen.. De Israelische nederzettingen zijn gebouwd op 3% van het totale oppervlak van de West Bank (kaartje). Sinds een aantal jaren zijn er geen nieuwe nederzettingen bij gebouwd, wel zijn de oude uitgebreid en dan met name in de gebieden die Israel in een vredesregeling denkt te kunnen behouden. Die gebieden zouden mogelijkerwijs kunnen worden uitgeruild met grond die momenteel tot Israel behoort. Van december 2009 tot eind september 2010 had de Israelische regering een bouwstop ingesteld om het vredesproces te helpen opstarten.

Uit de cijfers van het Israelisch Centraal Bureau voor Statistiek blijkt dat Israel sinds 2003 een stabiele bevolkingsgroei heeft, deze komt op 1,8%. De nederzettingen laten een ander beeld zien, daar is in 2009 een bevolkingsgroei te onderkennen van 5,3%. Voor het jaar 2010 wordt deze groei geschat op 4,8%, een daling die een gevolg kan zijn van de bouwstop in deze periode. Jarenlang ligt dit cijfer al rond de 5%. Men moet zich echter realiseren dat ca 2/3 van die jaarlijkse groei veroorzaakt wordt door een extreem hoog geboortecijfer onder de Joodse kolonisten.

De Joodse kolonisten krijgen dus gemiddeld meer kinderen dan andere Israeliers. Dat komt waarschijnlijk door het relatief grote aantal orthodoxe Joden onder de kolonisten. Zij beschouwen de Westelijke Jordaanoever, Judea en Samaria, als onderdeel van het door God aan het Joodse volk Beloofde Land. De bevolkingsgroei van de Palestijnse inwoners van de Westelijke Jordaanoever bedraagt jaarlijks ca 2,2%.

Volgens de Palestijnse Autoriteit, die als uitvloeisel van de Oslo Akkoorden het gezag uitoefent over 99% van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, wonen er in dit gebied ca 4 miljoen Palestijnen. Israelische onderzoekers schatten dit aantal 1 miljoen lager . De groei van het nationaal product van de Westelijke Jordaanoever, zonder de Joodse nederzettingen, bedroeg in 2009 7%. De verwachting voor 2010 is rondom de 10%.

Bronnen cijfers: CBS Israel; World Factbook

 

Nobelprijs winnaars spreken zich uit tegen Israel boycot campagnes

 

Een grote groep wetenschappers met Nobelprijzen spreekt zich helder uit tegen de campagnes om Israel te boycotten en te delegitimeren. Helaas zeer aktueel...

 

Wouter

______________

 

November 1, 2010

 

STATEMENT OF NOBEL LAUREATES ON ACADEMIC BOYCOTTS, DIVESTMENTS AND SANCTIONS (BDS) ACTIONS AGAINST ISRAELI ACADEMICS, ISRAELI ACADEMIC INSTITUTIONS AND ACADEMIC CENTERS AND INSTITUTES OF RESEARCH AND TRAINING WITH AFFILIATIONS IN ISRAEL

http://www.spme.net/cgi-bin/articles.cgi?ID=7339

Led by Nobel Laureates, Roger Kornberg, Stanford University, and Steven Weinberg, University of Texas at Austin, 38 Nobel colleagues have endorsed the following statement written under the auspices of Scholars for Peace in the Middle East (SPME) regarding worldwide attempts to boycott, divest from or sanction Israeli academics, institutions, and research and training centers.

Of special concern are the continued threat of a boycott by the University of Johannesburg, South Africa, of Ben Gurion University in Israel, student government divestment efforts in the University of California system, an attempt to get signatures for the California Initiative to divest pension funds from companies doing business with Israel or Israeli companies, as well as the initiative to shut down the Georgia Law Enforcement and Education Center at Georgia State University which has training and research connections with similar institutions in Israel.

A central theme of the Nobel Laureates' statement is:

"Academic and cultural boycotts, divestments and sanctions in the academy are:

* antithetical to principles of academic and scientific freedom,
* antithetical to principles of freedom of expression and inquiry, and
* may well constitute discrimination by virtue of national origin."

Instead of fostering peace, these boycott and divestment efforts are likely to be counterproductive to the dynamics of reconciliation that lead to peace.

Professors Kornberg and Weinberg, with Professor Ed Beck, Walden University, President Emeritus of SPME and Chair of the SPME BDS Task force, have worked successfully together in the past with Nobel Laureates to fight and defeat BDS campaigns against Israeli academic institutions in the UK, the USA, and around the world.

Scholars for Peace in the Middle East is a grass roots network of more than 60,000 faculty and scholars on 4000 campuses all over the world. SPME envisions and strives for peace in the Middle East, and a world in which Israel exists within secure borders, and is at peace with her neighbors as they achieve their legitimate peaceful aspirations.

For Further Information Contact: Professor Edward S. Beck, ScholarsforPeace@aol.com or 717.576.5038, Professor Sam Edelman, Executive Director, SPME, spmeexecdir@gmail.com or 530.570.8137, Professor Peter Haas, President, SPME, pjh7@case.edu

STATEMENT OF NOBEL LAUREATES ON ACADEMIC BDS ACTIONS AGAINST ISRAELI ACADEMICS, ISRAELI ACADEMIC INSTITUTIONS AND ACADEMIC CENTERS AND INSTITUTES OF RESEARCH AND TRAINING WITH AFFILIATIONS IN ISRAEL

By Roger Kornberg, Stanford University and Steven Weinberg, University of Texas at Austin

Published in: A Project of the Scholars for Peace in the Middle East Task Force on Boycotts, Divestments and Sanctions

October 28, 2010

Statement of Nobel Laureates on Academic BDS Actions against Israeli Academics, Israeli Academic Institutions and Academic Centers and Institutes of Research and Training With Affiliations in Israel

Believing that academic and cultural boycotts, divestments and sanctions in the academy are:

* antithetical to principles of academic and scientific freedom,
* antithetical to principles of freedom of expression and inquiry, and
* may well constitute discrimination by virtue of national origin,

We, the undersigned Nobel Laureates, appeal to students, faculty colleagues and university officials to defeat and denounce calls and campaigns for boycotting, divestment and sanctions against Israeli academics, academic institutions and university-based centers and institutes for training and research, affiliated with Israel.

Furthermore, we encourage students, faculty colleagues and university officials to promote and provide opportunities for civil academic discourse where parties can engage in the search for resolution to conflicts and problems rather than serve as incubators for polemics, propaganda, incitement and further misunderstanding and mistrust.

We, and many like us, have dedicated ourselves to improving the human condition by doing the often difficult and elusive work to understand complex and seemingly unsolvable phenomena. We believe that the university should serve as an open, tolerant and respectful, cooperative and collaborative community engaged in practices of resolving complex problems.

Sidney Altman
Yale University
Nobel Prize in Chemistry, 1989

Lawrence Klein
University of Pennsylvania
Nobel Prize in Economics, 1980

Kenneth Arrow
Stanford University
Nobel Prize in Economics, 1972

Walter Kohn
University of California Santa Barbara
Nobel Prize in Chemistry, 1998

Robert J. Aumann
Hebrew University of Jerusalem
Nobel Prize in Economics, 2005

Roger D. Kornberg
Stanford University
Nobel Prize in Chemistry, 2006

Mario Capecchi
University of Utah
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 2007

Harold Kroto
Florida State University
Nobel Prize in Chemistry, 1996

 

Aaron Ciechanover
Technion
Nobel Prize in Chemistry, 2004

 

Finn Kydland
University of California Santa Barbara
Nobel Prize in Economics, 2004

Claude Cohen-Tannoudji
École Normale Supérieure
Nobel Prize in Physics, 1997

Leon Lederman
Fermi National Accelerator Laboratory
Nobel Prize in Physics, 1988

Robert Curl
Rice University
Nobel Prize in Chemistry, 1996

Tony Leggett
University of Illinois Urbana-Champaign
Nobel Prize in Physics, 2003

Edmond H. Fischer
University of Washington
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 1992

Robert Lucas, Jr.
University of Chicago
Nobel Prize in Economics, 1995

Jerome Friedman
Massachusetts Institute of Technology
Nobel Prize in Physics, 1990

Rudolph A. Marcus
California Institute of Technology
Nobel Prize in Chemistry, 1992

Andre Geim
Manchester University
Nobel Prize in Physics, 2010

 

Roger Myerson
University of Chicago
Nobel Prize in Economics, 2007

Sheldon Glashow
Boston University
Nobel Prize in Physics, 1979

George A. Olah
University of Southern California
Nobel Prize in Chemistry, 1994

David Gross
University of California Santa Barbara
Nobel Prize in Physics, 2004

Douglas Osheroff
Stanford University
Nobel Prize in Physics, 1996

James Heckman
University of Chicago
Nobel Prize in Economics, 2000

 

Martin L. Perl
Stanford University
Nobel Prize in Physics, 1995

Avram Hershko
Technion
Nobel Prize in Chemistry, 2004

Andrew V. Schally
University of Miami
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 1977

Roald Hoffman
Cornell University
Nobel Prize in Chemistry, 1981

Richard R. Schrock
Massachusetts Institute of Technology
Nobel Prize in Chemistry, 2005

Russell Hulse
University of Texas Dallas
Nobel Prize in Physics, 1993

Phillip A. Sharp
Massachusetts Institute of Technology
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 1993

Tim Hunt
London Research Institute
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 2001

Steven Weinberg
University of Texas at Austin
Nobel Prize in Physics, 1979

Daniel Kahneman
Princeton University
Nobel Prize in Economics, 2002

Elie Wiesel
Nobel Peace Prize, 1986

Eric Kandel
Columbia University
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 2000

 

Torsten Wiesel
Rockefeller University
Nobel Prize in Physiology or Medicine, 1981

Kristallnacht herdenking door Nederland Bekent Kleur te gepolitiseerd

 

De Internationale Socialisten (IS) hebben het gewraakte "Boycot Israel" affiche inmiddels vervangen voor eentje tegen Wilders. Dat is minder verwerpelijk maar evengoed ongepast want een politisering en oneigenlijk gebruik van de Kristallnachtherdenking. Het is sowieso erg vreemd dat gedurende meer dan tien jaar de Kristallnachtherdenking in handen is van een kleine radicale organisatie die nauwelijks mensen vertegenwoordigt, terwijl de Joodse organisaties maar eens in de vijf jaar wat doen.

 

Op de Kristallnachtherdenking dient de herdenking van het verleden en het gevaar van antisemitisme centraal te staan. In de tweede plaats kan tegen uitsluiting en vreemdelingenhaat in het heden worden gewaarschuwd, zonder daarbij naar een partij te wijzen. Het is natuurlijk prima wanneer organisaties tegen plannen van het nieuwe kabinet willen demonstreren of de gedoogconstructie met Wilders willen hekelen, maar gebruik daar dan niet de Kristallnachtherdenking voor. Die moet open zijn voor een ieder die wil stilstaan bij deze verschrikkelijke gebeurtenis en waar die toe leidde, ongeacht politieke voorkeur.

 

Wie graag een politiek statement tegen de Internationale Socialisten en Nederland Bekent Kleur wil maken kan zich bij een tegendemonstratie van Ben Kok aansluiten. Zie bijvoorbeeld: Zelf een Ben Kokje doen, op 9 november 

 

 

RP

----------------

 

Kristallnacht herdenking

CIDI - Thu 04-11-2010 

http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Kristallnacht-herdenking.html

Het Centraal Joods Overleg, CJO heeft met zorg kennis genomen van het voornemen van de organisatie Nederland Bekent Kleur om op 9 november in Amsterdam weer een Kristallnachtherdenking te organiseren. In 1938 werden op de nacht van 9 op 10 november in Duitsland 267 synagogen in brand gestoken en 7500 bedrijven van Joden vernield. 92 Joden werden vermoord. Het was een massale uiting van antisemitisme. Hoewel het CJO het van groot belang acht dat dit moment herdacht wordt, kan het CJO zich niet herkennen in de wijze waarop dit momenteel in Amsterdam gebeurt. De bijeenkomst in Amsterdam is in hoge mate gepolitiseerd.

Zo achten wij een aankondiging van de bijeenkomst op de website van de Internationale Socialisten verwerpelijk. Naast de aankondiging staat een affiche afgebeeld waarop wordt opgeroepen Israel te boycotten. Israel wordt gelijk gesteld aan apartheid. Deze politisering heeft niets meer te maken met een waarschuwing tegen antisemitisme en racisme nu, laat staan met een herdenking van het verleden.

Het Centraal Joods Overleg heeft in het verleden steeds elke vijf jaar een Kristallnacht herdenking in Amsterdam georganiseerd. Vanaf volgend jaar zullen we dat elk jaar gaan doen, omdat we niet kunnen accepteren dat de Jodenvervolging door organisaties en personen misbruikt wordt voor hun eigen politieke agenda.